ေနာင္တခ်ိန္ လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ၾကပါေစရန္ တရားပံုမ်ား၏ comment တြင္ တရားစာမ်ားပါ ထဲ့ေပးထားပါသည္။

သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ရန္ ဤအ၀ိုင္းေလးမ်ား အတြင္းမွာ တရားစာမ်ား တရားပံုမ်ားကို သြပ္သြင္းထားပါတယ္ သင္တို႔ စိတ္တိုင္းၾက ကူးယူျဖတ္ေတာက္ လြတ္လပ္စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။

Friday, November 28, 2008

ေဒသနာၾကား- အာပတ္ေျဖ

သံဃာခ်င္း ေဒသနာၾကား (အာပတ္ေျဖ) ပံု

''သင္တို႔ ဘုရားမႏွစ္သက္တာ လုပ္လွ်င္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ရမည္''

ရဟန္းငယ္က ရဟန္းႀကီးထံ ေဒသနာၾကားပံု
((အာပတ္)) အျပစ္သို႔ေရာက္ျခင္း

အငယ္။ ။ အဟံ ဘေႏၲ သဗၺာ အာပတၱိေယာ အာဝိကေရာမိ။
အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္သင့္ေရာက္ေသာ အာပတ္အားလံုးကို ထင္စြာျပဳပါ၏။

အႀကီး။ ။ သာဓု သာဓု သာဓု။
ေကာင္းၿပီ ေကာင္းၿပီ ေကာင္းၿပီ။

အငယ္။ ။ အဟံ ဘေႏၲ သမၺဟုလာ နာနာဝတၳဳကာ သဗၺာ အာပတၱိေယာ အာပဇၨႎ၊ တာ တုမွမူေလ ပတိေဒေသမိ။
တပည့္ေတာ္သည္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိေသာ အာပတ္အားလံုးကို သင့္ေရာက္ခဲ့ ပါၿပီ၊ ထိုအာပတ္အားလံုးကို အရွင္ဘုရားထံ၌ ေျပာၾကားပါ၏။

အႀကီး။ ။ ပႆသိ အာဝုေသာ တာ အာပတၱိေယာ။
ငါ့ရွင္ ထိုအာပတ္အားလံုးကို အျပစ္ဟုု႐ႈပါ၏ေလာ။

အငယ္။ ။ အာမ ဘေႏၲ ပႆာမိ။
မွန္ပါ အျပစ္ဟု႐ႈပါသည္အရွင္ဘုရား။

အႀကီး။ ။ အာယတႎ အာဝုေသာ သံဝေရယ်ာသိ။
ငါ့ရွင္ေနာင္ကို ေစာင့္ထိန္းပါေလာ့။

အငယ္။ ။ သာဓု သု႒ဳ ဘေႏၲ သံဝရိႆာမိ။
ေကာင္းပါၿပီအရွင္ဘုရား ေနာင္ကိုေစာင့္ထိန္းပါမည္။

အႀကီး။ ။ သာဓု သာဓု သာဓု။
ေကာင္းၿပီ ေကာင္းၿပီ ေကာင္းၿပီ။

----------------------------------------------

ရဟန္းႀကီးက ရဟန္းငယ္ထံ ေဒသနာၾကားပံု
((အာပတ္)) အျပစ္သို႔ေရာက္ျခင္း

အႀကီး။ ။ အဟံ အာဝုေသာ သဗၺာ အာပတၱိေယာ အာဝိကေရာမိ။
ငါ့ရွင္ တပည့္ေတာ္သင့္ေရာက္ေသာ အာပတ္အားလံုးကို ထင္စြာျပဳပါ၏။

အငယ္။ ။ သာဓု ဘေႏၲ သာဓု သာဓု။
ေကာင္းပါၿပီ အရွင္ဘုရား ေကာင္းပါၿပီ ေကာင္းပါၿပီ။

အႀကီး။ ။ အဟံ အာဝုေသာ သမၺဟုလာ နာနာဝတၳဳကာ သဗၺာ အာပတၱိေယာ အာပဇၨႎ၊ တာ တုယွမူေလ ပတိေဒေသမိ။
တပည့္ေတာ္သည္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိေသာ အားပတ္အားလံုးကို သင့္ေရာက္ခဲ့ ပါၿပီ၊ ထိုအာပတ္အားလံုးကို ငါ့ရွင္ထံ၌ ေျပာၾကားပါ၏။

အငယ္။ ။ ပႆထ ဘေႏၲ တာ အာပတၱိေယာ။
အရွင္ဘုရား ထိုအာပတ္အားလံုးကို အျပစ္ဟုု႐ႈပါ၏ေလာ။

အႀကီး။ ။ အာမ အာဝုေသာ ပႆာမိ။
မွန္ပါ၏ငါ့ရွင္ အျပစ္ဟု႐ႈပါသည္။

အငယ္။ ။ အာယတႎ ဘေႏၲ သံဝေရယ်ာထ။
အရွင္ဘုရား ေနာင္ကို ေစာင့္ထိန္းပါဘုရား။

အႀကီး။ ။ သာဓု သု႒ဳ အာဝုေသာ သံဝရိႆာမိ။
ေကာင္းပါၿပီငါ့ရွင္ ေနာင္ကိုေစာင့္ထိန္းပါမည္။

အငယ္။ ။ သာဓု ဘေႏၲ သာဓု သာဓု။
ေကာင္းပါၿပီ အရွင္ဘုရား ေကာင္းပါၿပီ ေကာင္းပါၿပီ။

ပဌမ အာဃာတပဋိ၀ိနယသုတ္- (ရန္ၿငဳိးဖဲြ႕ျခင္း)

ပဌမ အာဃာတပဋိ၀ိနယသုတ္

ရဟန္းတို႔ ရန္ၿငဳိးဖဲြ႕ျခင္း {အာဃာတ}ကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ေၾကာင္း တရားတို႔သည္ ဤ ငါးမ်ဳိးတို႔တည္း၊ ရဟန္းအား အာဃာတျဖစ္ေပၚရာ အာ႐ံု၌ (ဤတရားငါးမ်ဳိးျဖင့္) အာဃာတကုိ အခ်င္းခပ္သိမ္း ပယ္ေဖ်ာက္ရမည္။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ -

၁...
ရန္ၿငဳိးဖြဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေပၚလာရာ ပုဂၢဳိလ္၌ ခ်စ္ျခင္း {ေမတၱာ}ကုိ ပြါးမ်ားရမည္၊
ဤသုိ႔အားျဖင့္ ထုိပုဂၢဳိလ္၌ ရန္ၿငဳိးဖြဲ႔ျခင္းကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ရမည္။

၂...
ရန္ၿငဳိးဖြဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေပၚလာရာ ပုဂၢဳိလ္၌ သနားျခင္း {က႐ုဏာ}ကုိ ပြါးမ်ားရမည္၊
ဤသုိ႔အားျဖင့္ ထုိပုဂၢဳိလ္၌ ရန္ၿငဳိးဖြဲ႔ျခင္းကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ရမည္။

၃...
ရန္ၿငဳိးဖြဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေပၚလာရာ ပုဂၢဳိလ္၌ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္း {ဥေပကၡာ} ကုိ ပြါးမ်ားရမည္၊
ဤသုိ႔အားျဖင့္ ထုိပုဂၢဳိလ္၌ ရန္ၿငဳိးဖြဲ႔ျခင္းကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ရမည္။

၄...
ရန္ၿငဳိးဖြဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေပၚလာရာ ပုဂၢဳိလ္၌ သတိမထားျခင္း ႏွလံုးမသြင္းျခင္းသုိ႔ ေရာက္ ေစရမည္၊
ဤသုိ႔အားျဖင့္ ထုိပုဂၢဳိလ္၌ ရန္ၿငဳိးဖြဲ႔ျခင္းကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ရမည္။

၅...
ရန္ၿငဳိးဖြဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေပၚလာရာ ပုဂၢဳိလ္၌ ကံသာလွ်င္ မိမိဥစၥာရွိေသာ အျဖစ္ကုိ ေဆာက္တည္ရမည္။
ဤအသွ်င္သည္ ကံသာလွ်င္ မိမိဥစၥာရွိ၏၊
ကံ၏ အေမြခံျဖစ္၏၊
ကံသာလွ်င္ အေၾကာင္းရွိ၏၊
ကံသာလွ်င္ အေဆြအမ်ဳိးရွိ၏၊
ကံသာလွ်င္ လဲေလ်ာင္းရာရွိ၏၊
မိမိ ျပဳလုပ္မည့္ ေကာင္းေသာကံ မေကာင္းေသာကံ သာလွ်င္ အေမြခံ ျဖစ္ေပလိမ့္ မည္ ဟု (ေဆာက္တည္ရမည္)။

ဤသုိ႔အားျဖင့္ ထုိပုဂၢဳိလ္၌ ရန္ၿငဳိးဖြဲ႔ျခင္းကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ရမည္။
ရဟန္းတုိ႔ ရန္ၿငဳိးဖြဲ႔ျခင္းကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ေၾကာင္း တရားတုိ႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတုိ႔တည္း၊ ရဟန္းအား အာဃာတ ျဖစ္ေပၚရာ အာ႐ံု၌ (ဤတရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ျဖင့္) အာဃာတကုိ အခ်င္းခပ္သိမ္း ပယ္ေဖ်ာက္ရမည္ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၁ - ပဌမ အာဃာတပဋိ၀ိနယသုတ္၊ အာဃာတ၀ဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

႐ုဏၰသုတ္- (ငိုေႂကြးျခင္း)

႐ုဏၰသုတ္- (ငိုေႂကြးျခင္း)

ရဟန္းတို႔ သီခ်င္းဆိုျခင္းသည္ အရိယာ၏ အဆံုးအမ၌ ငိုသည္ မည္၏၊
ရဟန္းတို႔ ကျခင္းသည္ အရိယာ၏ အဆံုးအမ၌ ႐ူးသြပ္သည္ မည္၏၊
ရဟန္းတို႔ အပိုင္းအျခားကို လြန္၍ သြားေပၚေအာင္ ျပင္းစြာရယ္ျခင္းသည္
အရိယာ၏ အဆံုးအမ၌ ကေလးသူငယ္တို႔ ျပဳအပ္ေသာ အလုပ္မည္၏။

ရဟန္းတို႔ ထို႔ေၾကာင့္ ဤသာသနာေတာ္၀ယ္
သီခ်င္းဆိုျခင္း၌ အေၾကာင္းကို ပယ္သတ္ရမည္၊
ကျခင္း၌ အေၾကာင္းကို ပယ္သတ္ရမည္၊
တရားႏွင့္စပ္ေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ ၀မ္းေျမာက္ေသာ
သူေတာ္ေကာင္း ျဖစ္ေသာ သင္တို႔အား ျပဳံး႐ံုမွ် ျပံဳးျခင္းသည္ သင့္ေလ်ာ္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၅- ႐ုဏၰသုတ္၊ သေမၺာဓ၀ဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

အက်ဳိးရွိျခင္းႏွင့္ အက်ဳိးမဲ့ျခင္း-

တတိယ၀ဂ္၊ ဧကဓမၼပါဠိ၊

အက်ဳိးရွိျခင္းႏွင့္ အက်ဳိးမဲ့ျခင္း...

၃၀၈။ ရဟန္းတို႔ တစ္ေယာက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ ေလာက၌ ျဖစ္ေပၚလာေသာ္ လူအမ်ား၏ အစီးအပြါးမဲ့ျခင္းငွါ လူအမ်ား၏ ခ်မ္းသာမဲ့ျခင္းငွါ လူအမ်ား၏ အက်ဳိး မဲ့ျခင္းငွါ နတ္လူတို႔၏ အစီးအပြါးမဲ့ျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ျဖစ္ေပၚလာ၏။ ထို တစ္ေယာက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္းဟူမူ ေဖာက္ျပန္ေသာအားျဖင့္ ျမင္တတ္ေသာ မိစၧာဒိ႒ိ အယူရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္တည္း၊ ထို ပုဂၢဳိလ္သည္ လူအမ်ားကို သူေတာ္ေကာင္းတရားမွ ကင္းကြာေစ၍ မသူေတာ္တရား၌ တည္ေစ၏။

ရဟန္းတို႔ မိစၧာဒိ႒ိအယူရွိေသာ ဤပုဂၢဳိလ္တစ္ေယာက္ ေလာက၌ ျဖစ္ေပၚလာ ေသာ္ လူအမ်ား၏ အစီးအပြါးမဲ့ျခင္းငွါ လူအမ်ား၏ ခ်မ္းသာမဲ့ျခင္းငွါ လူအမ်ား၏ အက်ဳိးမဲ့ျခင္းငွါ နတ္လူတို႔၏ အစီးအပြါးမဲ့ျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ျဖစ္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္ မူ၏)။

၃၀၉။ ရဟန္းတို႔ တစ္ေယာက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ ေလာက၌ ျဖစ္ေပၚလာေသာ္ လူအမ်ား၏ အစီးအပြါးရွိျခင္းငွါ လူအမ်ား၏ ခ်မ္းသာျခင္းငွါ လူအမ်ား၏ အက်ဳိး ရွိျခင္းငွါ နတ္လူတို႔၏ အစီးအပြါး ရွိျခင္းငွါ ခ်မ္းသာျခင္းငွါ ျဖစ္ေပၚလာ၏။ ထို တစ္ေယာက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္းဟူမူ မေဖာက္ျပန္ေသာအားျဖင့္ ျမင္တတ္ေသာ သမၼာဒိ႒ိအယူရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္တည္း၊ ထို ပုဂၢဳိလ္သည္ လူအမ်ားကို မသူေတာ္တရားမွ ကင္းကြာေစ၍ သူေတာ္ေကာင္းတရား၌ တည္ေစ၏။

ရဟန္းတို႔ သမၼာဒိ႒ိ အယူရွိေသာ ဤပုဂၢဳိလ္တစ္ေယာက္ ေလာက၌ ျဖစ္ေပၚလာ ေသာ္ လူအမ်ား၏ အစီးအပြါး ရွိျခင္းငွါ လူအမ်ား၏ ခ်မ္းသာျခင္းငွါ လူအမ်ား၏ အက်ဳိး ရွိျခင္းငွါ နတ္လူတို႔၏ အစီးအပြါးရွိျခင္းငွါ ခ်မ္းသာျခင္းငွါ ျဖစ္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။


၃၁၀။ ရဟန္းတို႔ ဤမွားေသာျမင္ျခင္း {မိစၧာဒိ႒ိ}သည္ ႀကီးေလးေသာ အျပစ္ ရွိသကဲ့သို႔၊ ဤအတူ ႀကီးေလးေသာ အျပစ္ရွိေသာ အျခားတစ္ခုေသာ တရားကို မွ်လည္း ငါမျမင္။ ရဟန္းတို႔ ႀကီးေလးေသာ အျပစ္ရွိေသာ အကုသိုလ္ကံတို႔သည္ မိစၦာဒိ႒ိသာလွ်င္ လြန္ကဲျခင္းရွိကုန္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃၁၁။ ရဟန္းတို႔ ဤ(မဂ္ဖိုလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးေသာ ေယာက္်ားျဖစ္ေသာ မကၡလိ ေဂါသာလသည္ လူအမ်ား၏ အစီးအပြါးမဲ့ျခင္းငွါ လူအမ်ား၏ ခ်မ္းသာမဲ့ျခင္းငွါ လူအမ်ား၏ အက်ဳိးမဲ့ျခင္းငွါ နတ္လူတို႔၏ အစီးအပြါးမဲ့ျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ က်င့္သကဲ့သို႔၊ ဤအတူ က်င့္ေသာ အျခား တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ကိုမွ် လည္း ငါမျမင္။ ရဟန္းတို႔ မ်ားစြာေသာ ငါးတို႔၏ အစီးအပြါးမဲ့ျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ အက်ဳိးမဲ့ျခင္းငွါ ပ်က္စီးျခင္းငွါ ျမစ္ဆံုျမစ္၀၌ ျမံႇဳးကို ဖြဲ႕ေႏွာင္၍ ထားသကဲ့သို႔၊ ဤအတူသာလွ်င္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါတို႔၏ အစီးအပြါးမဲ့ျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ အက်ဳိးမဲ့ျခင္းငွါ ပ်က္စီးျခင္းငွါ (မဂ္ဖိုလ္မွ)အခ်ည္းႏွီးေသာ မကၡလိေဂါသာလသည္ ေလာက၌ ျဖစ္ေပၚလာ၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃၁၂။ ရဟန္းတို႔ မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာအပ္ေသာ သာသနာ၌ အၾကင္ ဆရာ ျဖစ္သူသည္လည္း ေဆာက္တည္ေစ၏၊ အၾကင္ တပည့္ျဖစ္သူကိုလည္း ေဆာက္ တည္ေစ၏၊ ေဆာက္တည္ေစအပ္ေသာ အၾကင္ တပည့္သည္လည္း ထို အဆံုး အမအတိုင္း ျဖစ္ျခင္းငွါ က်င့္၏၊ ထို အလံုးစံုေသာ ဆရာ တပည့္တို႔သည္ မ်ားစြာ ေသာ မေကာင္းမႈကို ျဖစ္ပြါးေစကုန္၏။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း ဟူမူ- ရဟန္းတို႔ တရားကို မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာအပ္သည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္ တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃၁၃။ ရဟန္းတို႔ ေကာင္းစြာ ေဟာအပ္ေသာ သာသနာ၌ အၾကင္ ဆရာျဖစ္သူ သည္လည္း ေဆာက္တည္ေစ၏၊ အၾကင္ တပည့္ျဖစ္သူကိုလည္း ေဆာက္တည္ ေစ၏၊ ေဆာက္တည္ေစအပ္ေသာ အၾကင္တပည့္သည္လည္း ထို အဆံုးအမ အတိုင္း ျဖစ္ျခင္းငွါ က်င့္၏၊ ထို အလံုးစံုေသာ ဆရာတပည့္တို႔သည္ မ်ားစြာေသာ ေကာင္းမႈကို ျဖစ္ပြါးေစကုန္၏။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ- ရဟန္းတို႔ တရားကို ေကာင္းစြာ ေဟာအပ္သည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္တည္းဟု (မိန္႔ ေတာ္မူ၏)။

၃၁၄။ ရဟန္းတို႔ မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာအပ္ေသာ သာသနာ၌ အလွဴေပးပုဂၢဳိလ္ သည္ အတိုင္းအရွည္ကို သိရမည္၊ အလွဴခံပုဂၢဳိလ္သည္ အတိုင္းအရွည္ကို သိရန္ မလိုေပ။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း ဟူမူ- ရဟန္းတို႔ တရားကို မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာအပ္သည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃၁၅။ ရဟန္းတို႔ ေကာင္းစြာ ေဟာအပ္ေသာ သာသနာ၌ အလွဴခံပုဂၢဳိလ္သည္ အတိုင္းအရွည္ကို သိရမည္၊ အလွဴေပးပုဂၢဳိလ္သည္ အတိုင္းအရွည္ကို သိရန္ မလိုေပ။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း ဟူမူ- ရဟန္းတို႔ တရားကို ေကာင္းစြာ ေဟာအပ္သည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃၁၆။ ရဟန္းတို႔ မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာအပ္ေသာ သာသနာ၌ အၾကင္သူသည္ ထက္သန္ေသာ လုံ႔လရွိ၏၊ ထိုသူသည္ ဆင္းရဲစြာ ေနရ၏။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း ဟူမူ- ရဟန္းတို႔ တရားကို မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာအပ္သည္ ၏ အျဖစ္ေၾကာင့္တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃၁၇။ ရဟန္းတို႔ ေကာင္းစြာ ေဟာအပ္ေသာ သာသနာ၌ အၾကင္သူသည္ ပ်င္းရိ ၏၊ ထိုသူသည္ ဆင္းရဲစြာ ေနရ၏။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း ဟူမူ- ရဟန္းတို႔ တရားကို ေကာင္းစြာ ေဟာအပ္သည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃၁၈။ ရဟန္းတို႔ မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာအပ္ေသာ သာသနာ၌ အၾကင္သူသည္ ပ်င္းရိ၏၊ ထိုသူသည္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရ၏။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ နည္း ဟူမူ- ရဟန္းတို႔ တရားကို မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာအပ္သည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္ တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃၁၉။ ရဟန္းတို႔ ေကာင္းစြာ ေဟာအပ္ေသာ သာသနာ၌ အၾကင္သူသည္ ထက္သန္ေသာ လုံ႔လရွိ၏၊ ထိုသူသည္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရ၏။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း ဟူမူ- ရဟန္းတို႔ တရားကို ေကာင္းစြာ ေဟာအပ္သည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃၂၀။ ရဟန္းတို႔ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မစင္သည္လည္း မေကာင္းေသာ အနံ႔ရွိ သကဲ့သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ငါသည္ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ဘ၀ကိုလည္း ခ်ီးမြမ္းေတာ္မမူ၊ အယုတ္ဆံုးအားျဖင့္ လက္ဖ်စ္တစ္တီး ကာလမွ်ေသာ ဘ၀ကို လည္း ခ်ီးမြမ္းေတာ္မမူဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃၂၁။ ရဟန္းတို႔ အနည္းငယ္မွ်ေသာ က်င္ငယ္သည္လည္း မေကာင္းေသာ အနံ႔ရွိ သကဲ့သို႔။ အနည္းငယ္မွ်ေသာ တံေတြးသည္လည္း မေကာင္းေသာ အနံ႔ရွိသကဲ့ သို႔။ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ျပည္သည္လည္း မေကာင္းေသာ အနံ႔ရွိသကဲ့သို႔။ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ေသြးသည္လည္း မေကာင္းေသာ အနံ႔ရွိသကဲ့သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္လွ်င္ ငါသည္ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ဘ၀ကိုလည္း ခ်ီးမြမ္းေတာ္မမူ၊ အယုတ္ဆံုးအားျဖင့္ လက္ဖ်စ္တစ္တီး ကာလမွ်ေသာ ဘ၀ကိုလည္း ခ်ီးမြမ္းေတာ္ မမူဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃ - တတိယ၀ဂ္၊ ဧကဓမၼပါဠိ၊ ဧကကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ဒဂုန္ ဦးထြန္းျမင့္၏ မဂၤလာ ကဗ်ာမ်ား

ဒဂုန္ ဦးထြန္းျမင့္၏ မဂၤလာ ကဗ်ာမ်ား

၁။ {{အေသ၀နာ စ ဗာလာနံ}}

လူမိုက္ဆိုလွ်င္၊ ေရွာင္ေသြလဲႊလို႕
မမီွ၀ဲႏွင့္၊ ကင္းေအာင္ေန။
ပညာရိွကို၊ အရွည္တြဲလို႕
မီွ၀ဲဆည္းကပ္၊ နည္းယူေစ။
သံုးပါးရတနာ၊ မိဘမ်ားႏွင့္
ဆရာသမားကို၊ ပူေဇာ္ေလ။
ခ်မ္းသာကိုေပး၊ ဆက္ဆံေရး
ေမွ်ာ္ေတြးသံုးခ်က္ေပ။
အဲဒါမွ {{ဗုဒၶ၀ါဒ}}ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။

၂။ {{ပတိ႐ူပေဒသ၀ါေသာ စ}}

ကုသုိလ္ပညာ၊ ဥစၥာရဖို႕
သင့္ရာေဒသ၊ အျမဲေန။
ေရွးကတင္ကူး၊ ျပဳခဲ့ဖူးသည့္
ေကာင္းမႈအထူး၊ ရိွပါေစ။
မိမိကိုယ္ကို၊ ေကာင္းေအာင္ထိန္းလို႕
မတိမ္းေစႏွင့္၊ တည္ေဆာက္ေလ။
ဥစၥာကိုေပး၊ ေနထိုင္ေရး
ေမွ်ာ္ေတြးသံုးခ်က္ေပ။
အဲဒါမွ {{ဗုဒၶ၀ါဒ}}ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၃။ {{ဗာဟုႆစၥဥၥ သိပၸဥၥ}}

တတ္ေကာင္းတတ္ရာ၊ ဟူသမွ်ကို
ၾကား, ျမင္, သုတ၊ ရိွပါေစ။
အိုးအိမ္တည္ေထာင္၊ ၀မ္းစာေရးႏွင့္
အသက္ေမြးဖို႔၊ အတတ္သင္ေလ။
လူႏွင့္ဆိုင္ရာ၊ က်င့္၀တ္္မ်ားကို
ေကာင္းစြာသင္ၾကား၊ နားလည္ေစ။
မွန္ကန္ယဥ္ေက်း၊ ခ်ဳိသာေအး
ဆိုေရးတတ္ပါေစ။
အဲဒါမွ {{ဗုဒၶ၀ါဒ}}ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။

၄။ {{မာတာပိတု ဥပ႒ာနံ}}

ျမင္းမိုရ္ေရႊေတာင္၊ မိဘ, ေႂကြးကို
ေကာင္းစြာဆပ္ေပး၊ ၀တ္ေက်ေက်။
ေႂကြးသစ္ခ်ကာ၊ သားနွင့္မယား
ေျမႇာက္စားခ်ီးျမႇင့္၊ ၀တ္ကုန္ေစ။
အလုပ္တာ၀န္၊ မလစ္ဟင္းနဲ႔
အျပစ္ကင္းေအာင္၊ လုပ္ပါေလ။
စည္းစိမ္ကိုေပး၊ ျပဳစုေရး
ေမွ်ာ္ေတြးသံုးခ်က္ေပ။
အဲဒါမွ{{ဗုဒၶ၀ါဒ}}ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။

၅။ {{ဒါနဥၥ ဓမၼစရိယာ စ}}

သံုးတန္ေစတနာ၊ ျဖဴစင္တန္းလုိ႕
ေပးကမ္းေ၀ငွ၊ လွဴႏိုင္ေစ။
ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္ၾကံ၊ မမိုက္မွားန႔ဲ
သုစ႐ိုက္တရားကို၊ က်င့္ပါေလ။
ေဆြမ်ဳိးေတြကို၊ ျပင္ပမထားနဲ႔
သဂၤဟတရားႏွင့္၊ ခ်ီးေျမႇာက္ေလ။
သန္႔စင္ျပစ္မ်ဳိး၊ လူထုအက်ဳိး
သည္ပိုးေဆာင္ရြက္ေစ။
အဲဒါမွ{{ဗုဒၶ၀ါဒ}}ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။

၆။ {{အာရတီ ၀ိရတီ ပါပါ}}

မေကာင္းမႈေတြ၊ ဟူသမွ်ကို
မေတြ႕ခင္က၊ ေရွာင္ၾကဥ္ေလ။
ေတြ႕ၾကံဳလာလွ်င္၊ မလြန္က်ဴးနဲ႔
အထူးသျဖင့္၊ ေစာင့္စည္းေန။
အရက္ေသစာ၊ မေသာက္စားနဲ႔
ေမွာက္မွားတတ္တဲ့၊ အရာေပ။
လုပ္ကိုင္ေျပာၾကား၊ သတိထား
တရားမေမ႔ေစ။
အဲဒါမွ{{ဗုဒၶ၀ါဒ}}ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။

၇။ {{ဂါရေ၀ါ စ နိ၀ါေတာ စ}}

အသက္ဂုဏ္၀ါ၊ ကိုယ့္ထက္ႀကီးက
ဆည္းကပ္ ခ,စား၊ ႐ုိေသေလ။
မာနတံခြန္၊ ဂုဏ္မႂကြႏွင့္
ကိုယ့္ကိုႏိွမ့္ခ်၊ အျမဲေန။
ေလာဘအပို၊ လိုမလိုက္နဲ႔
ကိုယ့္ထိုက္တာနဲ႔၊ ေက်နပ္ေလ။
ကိုယ့္ေပၚျပဳဖူး၊ သူ႔ေက်းဇူး
အထူးသိတတ္ေစ။
ေကာင္းက်ဳိးဆင့္ပြား၊ ျမတ္တရား
နာၾကားမျပတ္ေပ။
အဲဒါမွ{{ဗုဒၶ၀ါဒ}}ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။

၈။ {{ခႏီၲ စ ေသာ၀စႆတာ}}

စား၀တ္ေနထိုင္၊ ရန္ခပ္သိမ္း
စိတ္ကိုခ်ဳပ္ထိန္း၊ သည္းခံေလ။
က်ဳိးေၾကာင္းျပညႊန္၊ ဆံုးမစကားကို
ေျပာၾကားလာက၊ နာလြယ္ေစ။
သူျမတ္ပုဂၢိဳလ္၊ ဟူသမွ်ကို
မၾကာခဏ၊ ေတြ႕ဆံုေလ။
သဘာ၀ေတြး၊ မွန္ကန္ေရး
ေဆြးေႏြးမျပတ္ေပ။
အဲဒါမွ{{ဗုဒၶ၀ါဒ}}ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။

၉။ {{တေပါ စ ျဗဟၼစရိယဥၥ}}

ေလာကီအာ႐ံု၊ ဇိမ္ယစ္မူးလို႔
ေပ်ာ္မၾကဴးနဲ႔၊ ၿခိဳးျခံေလ။
ေမတၱာျဗဟၼစိုရ္၊ လက္ကိုင္သံုးလို႔
သူျမတ္က်င့္ထံုး၊ ယြင္းမေသြ။
ေလးပါးသစၥာ၊ ဉာဏ္ျမင္ၾကည့္လို႔
အမွန္သိေအာင္၊ ႀကိဳးစားေလ။
ဒုကၡလြတ္ကင္း၊ နိဗၺာန္ခ်ဥ္း
အလင္းေပါက္ႏိုင္ေစ။
အဲဒါမွ{{ဗုဒၶ၀ါဒ}}ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။

၁၀။ {{ဖု႒ႆ ေလာကဓေမၼဟိ}}

ဆင္းရဲခ်မ္းသာ၊ သဘာ၀
ေတြ႕ၾကံဳေနက်၊ လူတိုင္းေပ။
ေကာင္းဆိုးႏွစ္တန္၊ အစံုတြဲလို႔
တလွည့္စီလဲ၊ အျမဲေန။
ေလာကဓံၾကံဳ၊ မျဖံဳတမ္းေပါ့
မတုန္လႈပ္စမ္းနဲ႔၊ စိတ္ခိုင္ေစ။
ေသာကကိုထိန္း၊ ရမၼက္သိမ္း
ေအးၿငိမ္းခ်မ္းသာေန။
အဲဒါမွ{{ဗုဒၶ၀ါဒ}}ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။

၁၁။ {{မဂၤလာျပဳက်င့္ရက်ဳိး}}

သုံးဆယ့္ရွစ္ျဖာ၊ မဂၤလာကံုးကို
လိုက္နာက်င့္သံုး၊ ပန္သူေတြ။
စီးပြားခ်မ္းသာ၊ က်က္သေရတိုးလို႔
ေကာင္းက်ဳိးစည္ပြင့္၊ တေ၀ေ၀။
ေဘးရန္ကင္းကြာ၊ ခ်စ္သူေပါလို႔
စိတ္ေရာကိုယ္ေရာ၊ ခ်မ္းသာမေလ။
ေျပာဆိုၾကံဆ၊ ေဆာင္သမွ်
ေအာင္ရမည္ကိန္းေသ။
အဲဒါေၾကာင့္ ပန္ၾက, ဆင္ၾက {{မဂၤလာ့}} ပန္းခိုင္ေတြ။

၁၂။ {{နိဂံုး ကဗ်ာ}}

သံုးဆယ့္ရွစ္ျဖာ၊ မဂၤလာတရားကို
ပ်က္ျပားေနၾက၊ ကမၻာ႔ေျမ။
ဟိုတိုင္း ဒီျပည္၊ ရန္စစ္ခင္းလို႔
လူႏွင့္လူခ်င္း၊ သတ္ကာေန။
ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ၊ အာသီသန႔ဲ
စြမ္းႏိုင္ရာက၊ ကူညီသေလ။
သံုးဆယ့္ရွစ္ပါး၊ မဂၤလာတရား
ေရးသားျဖန္႔ကာေ၀။
အဖိုးတန္တ့ဲ {{ဗုဒၶ၀ါဒ}} ကမၻာက သိပါေစ။

မဂၤလာတရား ၃၈-မ်ဳိး ဒီေနရာ...

Wednesday, November 26, 2008

ဤတရားငါးမ်ဳိးတို႔ကုိ ေဖ်ာက္ႏိုင္ခဲကုန္၏

ရဟန္းတို႔ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ဤတရားငါးမ်ဳိးတို႔ကုိ ေဖ်ာက္ႏိုင္ခဲကုန္၏။

တရားေဟာရန္ မလြယ္ကူေၾကာင္း- ဥဒါယီသုတ္

ဥဒါယီသုတ္-

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္ -
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေကာသမၺီျပည္ ေဃာသိတာ႐ံုေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ၌ အသွ်င္ဥဒါယီသည္ လူပရိသတ္ မ်ားစြာျခံရံ၍ တရားေဟာလ်က္ ေန၏၊ အသွ်င္အာနႏၵာသည္ လူပရိသတ္ မ်ားစြာျခံရံ၍ တရား ေဟာေနေသာ အသွ်င္ဥဒါယီကုိ ျမင္သျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ရွိခိုးၿပီး လွ်င္ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ထိုင္လ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား {{အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္ ဥဒါယီသည္ လူပရိသတ္ မ်ားစြာျခံရံလ်က္ တရားေဟာေနပါ၏}} ဟု ေလွ်ာက္၏။

အာနႏၵာ သူတစ္ပါးတို႔အား တရားေဟာရန္ မလြယ္ကူ-
အာနႏၵာ သူတစ္ပါးတို႔အား တရားေဟာလိုသူသည္ တရားငါးမ်ဳိးတို႔ကုိ မိမိသႏၲာန္ ၌ ျဖစ္ေစ၍ ေဟာၾကားရမည္။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ...

၁...
အစဥ္အတိုင္း ျဖစ္ေသာ တရားစကား {အႏုပုဗၺိကထာ} ကုိ ေဟာမည္ ဟု
(ႏွလံုးသြင္းလ်က္) သူတစ္ပါးတို႔အား တရားေဟာရမည္။

၂...
အက်ဳိးအားေလ်ာ္ေသာ အေၾကာင္းကုိ ျပလ်က္ တရားစကားကုိ ေဟာမည္ ဟု
(ႏွလံုးသြင္းလ်က္) သူတစ္ပါးတို႔အား တရားေဟာရမည္။

၃...
အစဥ္ သနားျခင္းကုိ အစဲြျပဳ၍ တရားစကားကုိ ေဟာမည္ ဟု
(ႏွလံုးသြင္းလ်က္) သူတစ္ပါးတို႔အား တရားေဟာရမည္။

၄...
အာမိသကုိ မငဲ့ကြက္ေသာ စိတ္ရွိသည္ျဖစ္၍ တရားစကားကုိ ေဟာမည္ ဟု
(ႏွလံုးသြင္းလ်က္) သူတစ္ပါးတို႔အား တရားေဟာရမည္။

၅...
မိမိ သူတစ္ပါးကုိ မထိပါး မပုတ္ခတ္မူ၍ တရားစကားကုိ ေဟာမည္ ဟု
(ႏွလံုးသြင္းလ်က္) သူတစ္ပါးတို႔အား တရားေဟာရမည္။

အာနႏၵာ သူတစ္ပါးတို႔အား တရားေဟာရန္ မလြယ္ကူ၊
အာနႏၵာ သူတစ္ပါးတို႔အား တရားေဟာလိုသူသည္
ဤ တရားငါးမ်ဳိးတို႔ကုိ မိမိသႏၲာန္၌ ျဖစ္ေစ၍ ေဟာၾကားရမည္ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၉ - ဥဒါယီသုတ္၊ သဒၶမၼ၀ဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

သာရႏၵဒသုတ္။ ရတနာ ၅-မ်ဳိး-


ကာမသားတို႔ေျပာေသာ ရခဲေသာ ရတနာ ၅-မ်ဳိးႏွင့္
ဘုရားေျပာေသာ ရခဲေသာ ရတနာ ၅-မ်ဳိး။


သာရႏၵဒသုတ္-

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေ၀သာလီျပည္ မဟာ၀ုန္ေတာ ျပာသာဒ္ေဆာင္ ေပါက္ေသာ ေက်ာင္းႀကီး၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရား သည္ နံနက္အခ်ိန္၌ သကၤန္းကို ျပင္၀တ္၍ သပိတ္သကၤန္းကို ယူေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ေ၀သာလီျပည္သုိ႔ ဆြမ္းခံ၀င္ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ သာရႏၵဒေစတီ၌ စုေ၀း ေနထုိင္ကုန္ေသာ ငါးရာမွ်ေသာ လိစၧ၀ီမင္းတုိ႔အား ဤအၾကား စကားသည္ ျဖစ္ေပၚ၏။

ေလာက၌ ရတနာငါးမ်ဳိးတုိ႔၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ရခဲ၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ -

၁...ေလာက၌ ဆင္ရတနာ၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ရခဲ၏။
၂...ေလာက၌ ျမင္းရတနာ၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ရခဲ၏။
၃...ေလာက၌ ပတၱျမား (ေက်ာက္မ်က္) ရတနာ၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ရခဲ၏။
၄...ေလာက၌ မိန္းမရတနာ၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ရခဲ၏။
၅...ေလာက၌ သူေဌးရတနာ၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ရခဲ၏။

ေလာက၌ ဤရတနာငါးမ်ဳိးတုိ႔၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ရခဲ၏ ဟု
(ဤအၾကားစကားသည္ ျဖစ္ေပၚ၏)။

ထုိအခါ ထုိလိစၧ၀ီမင္းတုိ႔သည္ {{အခ်င္းေယာက်္ား သင္သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ေတြ႕ျမင္ေသာအခါ ငါတုိ႔အား ေျပာၾကားလွည့္ေလာ့}} ဟု (ဆို၍) လမ္းခရီး၌ မင္းခ်င္း ေယာက်္ားကို ထားၾကကုန္၏။
ထုိမင္းခ်င္း ေယာက်္ားသည္ ျမတ္စြာဘုရား ႂကြလာေတာ္မူသည္ကို အေ၀းမွပင္ ျမင္၍ လိစၧ၀ီမင္းတုိ႔ထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ -

{{အရွင္တုိ႔ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ (အလံုးစံုေသာ တရားတုိ႔ကို) ကိုယ္တုိင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ ႂကြလာေတာ္မူပါ၏၊ ယခု အခါ (ဖူးေျမာ္ရမည့္) အခ်ိန္အခါကုိ အရွင္တုိ႔ သိပါ၏ (ဖူးေျမာ္ရန္မွာ အရွင္တုိ႔ အလိုအတုိင္းပင္ ျဖစ္ပါ၏)}} ဟု ေလွ်ာက္တင္၏။

ထုိ႔ေနာက္ ထုိလိစၧ၀ီမင္းတုိ႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခု ေသာ ေနရာ၌ ရပ္ေနၾကကုန္လ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္ကုန္ ၏။ {{အသွ်င္ဘုရား ေတာင္းပန္ပါ၏၊ သနားေစာင့္ေရွာက္ျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ သာရႏၵဒေစတီသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူပါ}} ဟု ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဆိတ္ဆိတ္ ေနေတာ္မူျခင္းျဖင့္ လက္ခံေတာ္မူ၏။

ထုိ႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာရႏၵဒေစတီသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ခင္းထားေသာ ေနရာ ၌ ထုိင္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ထုိလိစၧ၀ီမင္းတုိ႔အား -

{{လိစၧ၀ီမင္းတုိ႔ ယခုအခါ၌ အဘယ္စကားျဖင့္ စုေ၀းထုိင္ေနကုန္သနည္း၊ သင္တုိ႔ အား မၿပီးျပတ္ေသးေသာ အၾကားစကားသည္ အဘယ္နည္း}} ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ဤအရပ္၌ စုေ၀း ထုိင္ေနကုန္ေသာ အကြၽႏု္ပ္တုိ႔အား ဤမၿပီးျပတ္ ေသးေသာ အၾကားစကားသည္ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚပါ၏။
ေလာက၌ ရတနာငါးမ်ဳိးတုိ႔၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ရခဲ၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ - ။ ပ ။

ေလာက၌ ဤရတနာငါးမ်ဳိးတုိ႔၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ရခဲ၏ ဟု
ဤမၿပီးျပတ္ေသးေသာ အၾကားစကားသည္ ျဖစ္ေပၚပါ၏ ဟူ၍ ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။

အခ်င္းတုိ႔ ကာမဂုဏ္၌ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ လိစၧ၀ီမင္းတုိ႔အား ကာမဂုဏ္ကို သာလွ်င္ အေၾကာင္းျပဳ၍ မၿပီးျပတ္ေသးေသာ အၾကားစကားသည္ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚ၏တကား။

လိစၧ၀ီမင္းတုိ႔ ေလာက၌ ရတနာငါးမ်ဳိးတုိ႔၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ရခဲ၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ -

၁...
ေလာက၌ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္ မူထုိက္ေသာ (အလံုးစံုေသာ တရားတုိ႔ကို) ကိုယ္တုိင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ရခဲ၏။

၂...
ေလာက၌ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဓမၼ၀ိနယကို ေဟာေျပာတတ္ ေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို ရခဲ၏။

၃...
ေလာက၌ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဓမၼ၀ိနယကို ေဟာၾကားအပ္ သည္ ရွိေသာ္ သိတတ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို ရခဲ၏။

၄...
ေလာက၌ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဓမၼ၀ိနယကို ေဟာၾကားအပ္ သည္ ရွိေသာ္ သိသည့္အတုိင္း တရားႏွင့္အညီ က်င့္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို ရခဲ၏။

၅...
ေလာက၌ သူျပဳဖူးေသာ ေက်းဇူးကို သိ၍ သူျပဳဖူးေသာ ေက်းဇူးကို ထင္ရွားေအာင္ ျပဳေလ့ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ရခဲ၏။

လိစၧ၀ီမင္းတုိ႔ ဤရတနာငါးမ်ဳိးတုိ႔၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကို ေလာက၌ ရခဲ၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃ - သာရႏၵဒသုတ္၊ တိက႑ကီ၀ဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

Tuesday, November 25, 2008

ဗုဒၶသာသနာတြင္သာရွိေသာ တရား ၁၀-ပါး

ပဌမသုတ္၊

ရဟန္းတို႔ ထက္၀န္းက်င္ စင္ၾကယ္ကုန္ေသာ ထက္၀န္းက်င္ ျဖဴစင္ကုန္ေသာ ဤတရား ဆယ္မ်ဳိးတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးအမ {သာသနာေတာ္} မွ တစ္ပါး၌ မျဖစ္ကုန္။

အဘယ္ဆယ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

၁။ မွန္ကန္ေသာ အျမင္၊
၂။ မွန္ကန္ေသာ အၾကံအစည္၊
၃။ မွန္ကန္ေသာ စကား၊
၄။ မွန္ကန္ေသာ အလုပ္၊
၅။ မွန္ကန္ေသာ အသက္ေမြးမႈ၊
၆။ မွန္ကန္ေသာ လုံ႔လ၊
၇။ မွန္ကန္ေသာ သတိ၊
၈။ မွန္ကန္ေသာသမာဓိ၊
၉။ မွန္ကန္ေသာ ဉာဏ္၊
၁၀။ မွန္ကန္ေသာ လြတ္ေျမာက္မႈတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ထက္၀န္းက်င္ စင္ၾကယ္ကုန္ေသာ ထက္၀န္းက်င္ ျဖဴစင္ကုန္ေသာ ဤတရားဆယ္မ်ဳိးတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးအမ {သာသနာေတာ္} မွ တစ္ပါး၌ မျဖစ္ကုန္ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၁ - ပဌမသုတ္၊ ပရိသုဒၶ၀ဂ္၊ အဂုၤတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

စုႏၵသုတ္- ရဟန္း ၄-မ်ဳိး

ဤသို႔ ရဟန္း ၄-မ်ဳိးရွိေပသည္...

၁။ မဂ္ခရီးျဖင့္ ေအာင္ၿပီးေသာ ရဟန္း၊
၂။ မဂ္ခရီးကို ညႊန္ျပတတ္ေသာ ရဟန္း၊
၃။ မဂ္ခရီး၌ အသက္ရွင္ေနေသာ ရဟန္း၊
၄။ မဂ္ခရီးကို ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ ရဟန္း (ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္း)။


စုႏၵသုတ္-

ေရႊပန္းထိမ္သည္သား စုႏၵသည္ ဤသို႔ ေလွ်ာက္၏ -

အသွ်င္ဘုရား ျပန္႔ေျပာေသာ ပညာရွိေသာတရား၏ အရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ တဏွာ ကင္းေတာ္မူေသာ အေျခ ႏွစ္ေခ်ာင္းရွိ ပုဂၢိဳလ္တို႔ထက္ ျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေတာ္မူ ေသာ ဆံုးမတတ္သူတို႔တြင္ ျမတ္ေတာ္မူေသာ သစၥာေလးပါးကို သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို အကြၽႏု္ပ္ ေမးေလွ်ာက္လိုပါ၏-

ေလာက၌ ရဟန္းတို႔သည္ (အမ်ဳိးအစားအားျဖင့္) အဘယ္မွ် ရွိပါကုန္သနည္း၊ ေတာင္းပန္ပါ၏၊ ထိုအေၾကာင္းကို အသွ်င္ဘုရား ေဟာေတာ္မူပါ။ (၁)

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူ၏-

စုႏၵ (ေလာက၌) ရဟန္းတို႔သည္ အမ်ဳိးအစားအားျဖင့္ ေလးမ်ဳိးရွိကုန္၏၊
ငါးေယာက္ေျမာက္ အမ်ဳိးအစား မရွိ၊
မ်က္ေမွာက္ ေမးအပ္သည္ျဖစ္၍ ထိုရဟန္း ေလးမ်ဳိးတို႔ကို သင့္အား ထင္ရွားျပဳအံ့၊

၁။ မဂ္ခရီးျဖင့္ ေအာင္ၿပီးေသာ ရဟန္း၊
၂။ မဂ္ခရီးကို ညႊန္ျပတတ္ေသာ ရဟန္း၊
၃။ မဂ္ခရီး၌ အသက္ရွင္ေနေသာ ရဟန္း၊
၄။ မဂ္ခရီးကို ဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ ရဟန္း (ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္း)။

ေရႊပန္းထိမ္သည္သား စုႏၵသည္ ဤသို႔ ေလွ်ာက္ထားျပန္၏-
အဘယ္သူကို မဂ္ခရီးျဖင့္ ေအာင္ၿပီးေသာ ရဟန္းဟူ၍ ဘုရားရွင္တို႔ ဆိုပါကုန္ သနည္း၊ အတုမရွိေသာ ရဟန္းသည္ အဘယ္သို႔ ေသာ အျပားအားျဖင့္ မဂ္ခရီးကို ၫႊန္ျပတတ္သူ ျဖစ္ပါသနည္း၊ အကြၽႏု္ပ္ ေမးအပ္ေသာ အသွ်င္ဘုရားသည္ မဂ္ခရီး ၌ အသက္ရွင္ေနေသာ ရဟန္းကို ေဟာေတာ္မူပါ၊ ထို႔ျပင္ မဂ္ခရီးကို ဖ်က္ဆီးတတ္ ေသာ ရဟန္းကို အကြၽႏု္ပ္အား ထင္ရွားျပေတာ္မူပါ။

၁...
အၾကင္သူသည္ သို႔ေလာ သို႔ေလာ ေတြးေတာ ယံုမွားျခင္းကို ကူးေျမာက္ၿပီး ျဖစ္၏၊ ရာဂစေသာ ေျငာင့္တံသင္းမွ ကင္းၿပီးသူ ျဖစ္၏၊ နိဗၺာန္၌ အလြန္ေမြ႕ေလ်ာ္၏၊ တစ္စံုတစ္ခုကိုမွ် တဏွာအားျဖင့္ မမက္ေမာ၊ နတ္ႏွင့္တကြေသာ ေလာကကို ေဆာင္တတ္၏၊ ထိုသို႔ေသာ ရဟန္းကို မဂ္ခရီးျဖင့္ ေအာင္ၿပီးေသာ ရဟန္းဟူ၍ ဘုရားရွင္တို႔ ဆိုကုန္၏။

၂...
ဤသာသနာေတာ္၌ အၾကင္သူသည္ နိဗၺာန္ကို ျမတ္၏ဟု ပစၥေ၀ကၡဏာ ဉာဏ္ျဖင့္ သိၿပီး၍ မိမိသိၿပီးေသာ နိဗၺာန္တရားကို သူတစ္ပါးတို႔အား ေဟာၾကားတတ္၏၊ ေ၀ဖန္ တတ္၏၊ ယံုမွားျခင္းကို ျဖတ္တတ္ေသာ တဏွာကင္းေသာ ထိုရဟန္းကို ရဟန္းတို႔တြင္ မဂ္ခရီးကို ၫႊန္ျပတတ္ေသာ ဒုတိယ အမ်ဳိးအစား ရဟန္းဟူ၍ ဆိုကုန္၏။

၃...
အၾကင္သူသည္ သီလ ေစာင့္စည္းမႈျဖင့္ ေကာင္းစြာ ေစာင့္စည္းလ်က္ သတိရွိကာ အျပစ္မရွိေသာ ေဗာဓိပကၡိယ တရားစုတို႔ကို ဘာ၀နာေသ၀နအားျဖင့္ မွီ၀ဲသည္ျဖစ္ ၍ နိဗၺာန္တရား၏ အေၾကာင္းေကာင္းစြာ ေဟာထားေသာ မဂ္ခရီး၌ အသက္ရွင္ေန ၏၊ ထိုသူကို ရဟန္းတို႔တြင္ မဂ္ခရီး၌ အသက္ရွင္ေနေသာ တတိယ အမ်ဳိးအစား ရဟန္းဟူ၍ ဆိုကုန္၏။

၄...
အၾကင္သူသည္ ေကာင္းေသာ အက်င့္ရွိသူတို႔၏ အ၀တ္ကို ၀တ္၍ (ရဟန္းတို႔၏ အတြင္းသို႔)၀င္၏၊ ဒါယကာတို႔၏ ၾကည္ညဳိမႈကို ဖ်က္ဆီးတတ္၏၊ ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွလံုး ၾကမ္းတမ္း၏၊ လွည့္ပတ္တတ္၏၊ ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွလံုးကို မေစာင့္စည္း၊ ဖြဲအဖ်င္းႏွင့္ တူ၏၊ ရဟန္း အတုအေယာင္ အသြင္အျပင္ျဖင့္ လွည့္လည္သြားလာ၏၊ ထိုသူကို မဂ္ခရီးကို ဖ်က္ဆီး တတ္ေသာ ရဟန္းဟူ၍ သိအပ္၏။

အိမ္ရာေထာင္သူ လူပုဂၢိဳလ္ျဖစ္၍ အၾကားအျမင္ရွိေသာ ပညာရွိေသာ အၾကင္ အရိယာတပည့္သည္ ဤရဟန္း ေလးမ်ဳိးတို႔ကိုလည္း ထိုးထြင္း၍ သိ၏၊ ရဟန္း အားလံုးတို႔သည္ ထိုသို႔ (ပါပရဟန္းႏွင့္) တူေသာ သေဘာမရွိကုန္၊ ဤသို႔ သိရ၍ ထိုပညာရွိ၏ ယံုၾကည္မႈ {သဒၶါ}သည္ ဤမေကာင္းသူကို ျမင္ေသာေၾကာင့္ မယုတ္ ေလ်ာ့ေပ၊ မွန္၏၊ အၾကားအျမင္ ရွိေသာ အရိယာသာ၀ကသည္ မဂ္ခရီးကို မဖ်က္ ဆီးေသာ တစ္မ်ဳိးတစ္စားေသာ ရဟန္းကို မဂ္ခရီးကို ဖ်က္ဆီးေသာ တစ္မ်ဳိးတစား ေသာ ရဟန္းႏွင့္ တူသည္ကို အဘယ့္ေၾကာင့္ ျပဳရာအံ့နည္း၊ စင္ၾကယ္ေသာ ရဟန္း ကို မစင္ၾကယ္ေသာ ရဟန္းႏွင့္ တူသည္ကို အဘယ့္ေၾကာင့္ ျပဳရာအံ့နည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၅ - စုႏၵသုတ္၊ ဥရဂ၀ဂ္၊ သုတၱႏၲနိပါတ္ပါဠိေတာ္။

သဒၶမၼပၸဋိ႐ူပကသုတ္

သဒၶမၼပၸဋိ႐ူပကသုတ္

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၳိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ ေသာ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ (သီတင္းသုံး) ေနေတာ္မူ၏၊

ထုိအခါ အသွ်င္မဟာကႆပသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာ ဘုရား ကုိ ရွိခုိးလ်က္ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ထုိင္ၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကုိ ေလွ်ာက္၏-
{{အသွ်င္ဘုရား ေရွးက သိကၡာပုဒ္တို႔သည္ အလြန္နည္းလွသည္သာလွ်င္ ျဖစ္ကုန္ ၏၊ မ်ားကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ အရဟတၱဖုိလ္၌ တည္ကုန္၏၊ အေၾကာင္း အေထာက္အပံ့ကား အဘယ္ပါနည္း၊}}

{{အသွ်င္ဘုရား ယခုအခါ၌ သိကၡာပုဒ္တို႔သည္ အလြန္မ်ားသည္သာလွ်င္ ျဖစ္ကုန္ ၏၊ အလြန္နည္းသည္သာလွ်င္ ျဖစ္ကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ အရဟတၱဖုိလ္၌ တည္ကုန္၏၊ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ့ကား အဘယ္ပါနည္း}} ဟု ေလွ်ာက္၏။

ကႆပ ထုိအရာသည္ ဤသို႔ ျဖစ္၏၊

သတၱ၀ါတို႔ ဆုတ္ယုတ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတရား ကြယ္သည္ရွိေသာ္ သိကၡာပုဒ္တို႔သည္ အလြန္မ်ားသည္သာလွ်င္ ျဖစ္ကုန္၏၊ အလြန္နည္းသည္သာ လွ်င္ ျဖစ္ကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္လည္း အရဟတၱဖုိလ္၌ တည္ကုန္၏။

ကႆပ အၾကင္မွ်ေလာက္ ကာလပတ္လုံး ေလာက၌ တရားအတုအေယာင္ မျဖစ္ ေပၚေသး၊ ထုိမွ်ေလာက္ေသာ ကာလပတ္လုံး သူေတာ္ေကာင္းတရား မကြယ္ေသး၊

ကႆပ အၾကင္အခါ၌ကား ေလာက၌ သူေတာ္ေကာင္းတရား အတုအေယာင္ သည္ ျဖစ္ေပၚ၏၊ ထုိအခါ၌ သူေတာ္ေကာင္းတရား ကြယ္ျခင္းသည္ ျဖစ္၏။

ကႆပ ဥပမာေသာ္ကား အၾကင္မွ်ေလာက္ကာလပတ္လုံး ေလာက၌ ေရႊတုသည္ မျဖစ္ေပၚေသး၊ ထုိမွ်ေလာက္ ကာလပတ္လုံး ေရႊစစ္ မကြယ္ေသး၊ ကႆပ အၾကင္အခါ ေလာက၌ ေရႊတုသည္ျဖစ္ေပၚ၏၊ ထုိအခါ၌ ေရႊစစ္၏ ကြယ္ျခင္းသည္ ျဖစ္ေပၚ၏။

ကႆပ ဤအတူသာလွ်င္ အၾကင္မွ်ေလာက္ ကာလပတ္လုံး ေလာက၌ သူေတာ္ ေကာင္းတရား အတုအေယာင္သည္ မျဖစ္ေပၚေသး၊ ထုိမွ်ေလာက္ ကာလပတ္လုံး သူေတာ္ ေကာင္းတရား မကြယ္ေသး၊ ကႆပ အၾကင္အခါ ေလာက၌ သူေတာ္ ေကာင္းတရား အတုအေယာင္သည္ ျဖစ္ေပၚ၏၊ ထုိအခါ၌ သူေတာ္ေကာင္းတရား ၏ ကြယ္ျခင္းသည္ ျဖစ္၏။

ကႆပ ...
ပထ၀ီဓာတ္သည္ သူေတာ္ေကာင္း တရားကုိ မကြယ္ေပ်ာက္ေစႏုိင္၊
အာေပါဓာတ္သည္ သူေတာ္ေကာင္း တရားကုိ မကြယ္ေပ်ာက္ေစႏုိင္၊
ေတေဇာဓာတ္သည္ သူေတာ္ေကာင္း တရားကုိ မကြယ္ေပ်ာက္ေစႏုိင္၊
၀ါေယာဓာတ္သည္ သူေတာ္ေကာင္း တရားကုိ မကြယ္ေပ်ာက္ေစႏုိင္၊

စင္စစ္ေသာ္ကား အၾကင္ေယာက်္ားတို႔သည္ ဤသူေတာ္ေကာင္းတရားကုိ ကြယ္ ေစကုန္၏၊ မဂ္ဖုိလ္မွ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ကုန္ေသာ ထုိေယာက်္ားတို႔သည္ ဤသာသနာ ေတာ္၌သာ ျဖစ္ေပၚကုန္၏၊ {{ေလွသည္ ၀န္ကုိ ယူေဆာင္ျခင္းျဖင့္သာလွ်င္ နစ္ျမဳပ္ ရသကဲ့သို႔}} ကႆပ ဤအတူသာလွ်င္ သူေတာ္ေကာင္းတရား၏ ကြယ္ျခင္းသည္ မျဖစ္။


ကႆပ ေအာက္သို႔ သက္ေစတတ္ကုန္ေသာ ဤတရားငါးမ်ဳိးတို႔သည္ သူေတာ္ ေကာင္း တရား ေမွးမွိန္ျခင္းငွါ ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

ကႆပ ဤသာသနာေတာ္၌
ရဟန္းေယာက်္ား ရဟန္းမိန္းမ ဥပါသကာေယာက်္ား ဥပါသကာမိန္းမတို႔သည္...

ျမတ္စြာဘုရား၌ မ႐ုိေသ မတုပ္၀ပ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ ေနကုန္၏၊
တရားေတာ္၌ မ႐ုိေသ မတုပ္၀ပ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ ေနကုန္၏၊
သံဃာေတာ္၌ မ႐ုိေသ မတုပ္၀ပ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ ေနကုန္၏၊
အက်င့္သိကၡာ၌ မ႐ုိေသ မတုပ္၀ပ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ ေနကုန္၏၊
သမာဓိ၌ မ႐ုိေသ မတုပ္၀ပ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ ေနကုန္၏၊

ကႆပ ေအာက္သို႔ သက္ေစတတ္ကုန္ေသာ ဤတရားငါးမ်ဳိးတို႔သည္ သူေတာ္ ေကာင္းတရား ေမွးမွိန္ျခင္းငွါ ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။

ကႆပ ဤတရားငါးမ်ဳိးတို႔သည္ သူေတာ္ေကာင္းတရား တည္ျခင္းငွါ မေမွးမွိန္ျခင္း ငွါ မကြယ္ေပ်ာက္ျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

ကႆပ ဤသာသနာေတာ္၌
ရဟန္းေယာက်္ား ရဟန္းမိန္းမ ဥပါသကာေယာက်္ား ဥပါသကာမိန္းမတို႔သည္...

ျမတ္စြာဘုရား၌ ႐ုိေသတုပ္၀ပ္ကုန္သည္ျဖစ္၍ ေနကုန္၏၊
တရားေတာ္၌ ႐ုိေသတုပ္၀ပ္ကုန္သည္ျဖစ္၍ ေနကုန္၏၊
သံဃာေတာ္၌ ႐ုိေသတုပ္၀ပ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ ေနကုန္၏၊
အက်င့္သိကၡာ၌ ႐ုိေသတုပ္၀ပ္ကုန္သည္ျဖစ္၍ ေနကုန္၏၊
သမာဓိ၌ ႐ုိေသတုပ္၀ပ္ကုန္ သည္ျဖစ္၍ ေနကုန္၏၊

ကႆပ ဤတရားငါးမ်ဳိးတို႔သည္ သူေတာ္ေကာင္းတရား တည္ျခင္းငွါ မေမွးမွိန္ျခင္း ငွါ မကြယ္ေပ်ာက္ျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏ ဟု (ေဟာေတာ္မူ၏)။

သဒၶမၼပၸဋိ႐ူပကသုတ္၊ ကႆပသံယုတ္၊ နိဒါန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

Saturday, November 22, 2008

အမ်က္ထြက္ျခင္းကို အေလးထား၍ ...

ပဌမ ေကာဓဂ႐ုသုတ္- (ေကာဓ=အမ်က္ထြက္ျခင္း၊ ဂ႐ု=အေလးထား)

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ဤပုဂၢဳိလ္ေလးမ်ဳိးတို႔သည္ ထင္ရွားရွိကုန္၏။

အဘယ္ေလးမ်ဳိး တို႔နည္းဟူမူ-

၁...
အမ်က္ထြက္ျခင္းကို အေလးျပဳ၍
သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးမျပဳေသာ ပုဂၢဳိလ္၊

၂...
ေက်းဇူး ေခ်ဖ်က္ျခင္းကို အေလးျပဳ၍
သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးမျပဳေသာ ပုဂၢဳိလ္၊

၃...
လာဘ္ ရျခင္းကို အေလးျပဳ၍
သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးမျပဳေသာ ပုဂၢဳိလ္၊

၄...
အ႐ိုအေသျပဳမႈ {သကၠာရ} ကို အေလးျပဳ၍
သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးမျပဳေသာ ပုဂၢဳိလ္တို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ဤပုဂၢဳိလ္ ေလးမ်ဳိးတို႔သည္ ထင္ရွားရွိကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ဤပုဂၢဳိလ္ေလးမ်ဳိးတို႔သည္ ထင္ရွားရွိကုန္၏၊

အဘယ္ေလးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

၁...
သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးျပဳ၍
အမ်က္ထြက္ျခင္းကို အေလးမျပဳေသာ ပုဂၢဳိလ္၊

၂...
သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးျပဳ၍
(သူ႕ေက်းဇူး) ေခ်ဖ်က္ျခင္း၌ အေလးမျပဳေသာ ပုဂၢဳိလ္၊

၃...
သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးျပဳ၍
လာဘ္ ရျခင္းကို အေလးမျပဳေသာ ပုဂၢဳိလ္၊

၄...
သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးျပဳ၍
အ႐ိုအေသျပဳမႈ {သကၠာရ}ကို အေလးမျပဳေသာ ပုဂၢဳိလ္တို႔တည္း၊

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ဤပုဂၢဳိလ္ေလးမ်ဳိးတို႔သည္ ထင္ရွား ရွိကုန္၏။

အမ်က္ထြက္ျခင္း (သူ႕ေက်းဇူး) ေခ်ဖ်က္ျခင္းကို အေလးျပဳကုန္ေသာ လာဘ္ႏွင့္ အ႐ိုအေသျပဳမႈကို အေလးျပဳကုန္ေသာ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာ ၾကားအပ္ေသာ တရားေတာ္၌ မႀကီးပြါးကုန္။ အၾကင္ ရဟန္းတို႔သည္ကား သူေတာ္ ေကာင္းတရားကို အေလးျပဳကုန္သည္ ျဖစ္၍ ေနခဲ့ၾကကုန္ၿပီ၊ ေနလည္း ေနၾကကုန္ ဆဲ၊ ထိုရဟန္းတို႔သည္ စင္စစ္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူအပ္ေသာ တရား ေတာ္၌ ႀကီးပြါးကုန္၏။

၃ - ပဌမ ေကာဓဂ႐ုသုတ္၊ ေရာဟိတႆ၀ဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုၤုတိၱဳရ္္။

ပါတုဘာ၀သုတ္- (ထင္ရွားျဖစ္ျခင္း)

ပါတုဘာ၀သုတ္- (ထင္ရွားျဖစ္ျခင္း)

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ တရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔၏ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚမႈကုိ ရခဲ၏။

အဘယ္ေျခာက္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ...

၁...
ေလာက၌ ပူေဇာ္အထူးကုိ ခံေတာ္ မူထိုက္ေသာ (အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကုိ) ကုိယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကုိ ရခဲ၏။

၂...
ေလာက၌ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဓမၼ၀ိနယကုိ ေဟာၾကားတတ္ ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ရခဲ၏။

၃...
ေလာက၌ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ တည္ရာ (မဇၩိ မေဒသ) အရပ္၌ ျဖစ္ရျခင္းကုိ ရခဲ၏။

၄...
ေလာက၌ (မ်က္စိစေသာ) ဣေႁႏၵတို႔၏ မခ်ဳိ ႔တဲ့သူ အျဖစ္ကုိ ရခဲ၏။

၅...
ေလာက၌ မမိုက္မဲ မဆြံ႕အသူ အျဖစ္ကုိ ရခဲ၏။

၆...
ေလာက၌ ကုသိုလ္တရား၌ ျပဳလိုမႈ {ဆႏၵ} ကုိ ရခဲ၏။
ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ဤတရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔၏ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚမႈကုိ ရခဲ၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၁ - ပါတုဘာ၀သုတ္၊ အာနိသံသ၀ဂ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

Friday, November 21, 2008

Thursday, November 20, 2008

ခဂၢ၀ိသာဏသုတ္- (ၾကံ့ခ်ဳိ)

ခဂၢ၀ိသာဏသုတ္- (ၾကံ့ခ်ဳိ)

၁...
ထုိအရွင္သည္ သတၱ၀ါအားလံုးတို႔၌ ဒဏ္မထားမူ၍ ထုိသတၱ၀ါတို႔တြင္ တစ္ ေယာက္ေယာက္ကိုမွ်လည္း မညႇဥ္းဆဲဘဲ ပေစၥက ေဗာဓိဉာဏ္ကိုရ၏၊ ထုိပေစၥက ဗုဒၶါအသွ်င္သည္ သားသမီးကိုေသာ္လည္း အလိုမရွိေပ၊ အေပါင္း အေဖာ္ကို မူကား အဘယ္မွာ အလိုရွိပါေတာ့မည္နည္း၊ (ထို႔အတူ သူေတာ္ေကာင္းသည္) ၾကံ့ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၂...
ေရာေႏွာစပ္ယွက္မႈ {သံသဂၢ}ျဖစ္ေနသူအား ခ်စ္ခင္မႈ {ေသၷဟ}ျဖစ္ရသည့္အျပင္ ခ်စ္ခင္မႈ {ေသၷဟ}သို႔ အစဥ္လိုက္ေသာ ဤဆင္းရဲအမ်ဳိးမ်ဳိး ျဖစ္ရ၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ခ်စ္ခင္မႈ {ေသၷဟ}ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ အျပစ္ကို ဉာဏ္ျဖင့္ ႐ႈဆင္ျခင္လ်က္ ၾကံ့ခ်ဳိ ပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၃...
အေဆြခင္ပြန္းတို႔ကို လည္းေကာင္း ခ်စ္ကြၽမ္း၀င္သူတို႔ကို လည္းေကာင္း အစဥ္ သနားသည္ျဖစ္၍ ထုိသူတို႔၌ ႏွစ္သက္ေႏွာင္ဖြဲ႔ေသာ စိတ္ရွိသူသည္ အက်ဳိးစီးပြါး အားလံုးကို ဆုတ္ယုတ္ေစ၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံမႈ၌ ဤအက်ဳိး ဆုတ္ယုတ္မႈဟူေသာေဘးကို ဉာဏ္ျဖင့္႐ႈဆင္ျခင္လ်က္ ၾကံ့ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္ တည္း က်င့္ရာ၏။


၄...
က်ယ္ျပန္႔ေသာ ၀ါး႐ံုႀကီးသည္ ၿငိယွက္႐ႈပ္ေထြးကာ တည္သကဲ့သို႔ သား သမီးတို႔၌ လည္းေကာင္း၊ မယားတို႔၌ လည္းေကာင္း ငဲ့ကြက္မႈ ခ်စ္ျခင္း တဏွာသည္ ထုိ သားသမီးစသည္တို႔၌ ၿငိကပ္တြယ္တာ၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ၀ါး႐ံု၏အလယ္၌ ေပါက္ သစ္စ ျဖစ္ေသာ ၀ါးမွ်စ္စို႔သည္ မၿငိမတြယ္ တည္သကဲ့သို႔ ထို႔အတူ မၿငိကပ္ မတြယ္တာဘဲ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၅...
သားသမင္သည္ ေတာအရပ္၌ အေႏွာင္အဖြဲ႕ မရွိဘဲ သြားလိုရာရာ အရပ္သို႔ က်က္စားရန္ သြားႏိုင္သကဲ့သို႔ ပညာရွိေသာ ေယာက်္ားသည္ (သူတစ္ပါးႏွင့္ မစပ္ ဘဲ) မိမိ အလိုဆႏၵအတုိင္း ျဖစ္ျခင္းကို ၾကည့္႐ႈဆင္ျခင္လ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၆...
အေပါင္းအေဖာ္တို႔၏ အလယ္၌ တည္သူအား ထုိင္ေနရာ၌ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ရပ္တည္ရာ၌ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သြားရာ၌ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ လွည့္လည္ရာ ၌ေသာ္ လည္းေကာင္း (သူတစ္ပါးတို႔) အေတာင္းခံရ၏၊ (ထို႔ေၾကာင့္) သူတစ္ပါး တို႔ မမက္ေမာအပ္ေသာ မိမိအလိုဆႏၵအတုိင္း ျဖစ္ျခင္းကို ၾကည့္ရႈဆင္ျခင္လ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၇...
အေပါင္းအေဖာ္တို႔၏ အလယ္၌ တည္သူအား ကစားျမဴးထူးျခင္းႏွင့္ (ကာမဂုဏ္) ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းသည္ ျဖစ္၏၊ သားသမီးတို႔၌လည္း က်ယ္ျပန္႔ မ်ားျပားေသာ ခ်စ္ျခင္း သည္ျဖစ္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ခ်စ္သူတို႔ႏွင့္ ေကြကြင္းျခင္းကို စက္ဆုပ္သည္ျဖစ္၍ ၾကံ့ခ်ဳိ ပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၈...
ဆိုးေကာင္း ယုတ္ျမတ္ရတတ္သမွ်ေသာ ပစၥည္းျဖင့္ ႏွစ္သိမ့္ေရာင့္ရဲကာ အရပ္ ေလးမ်က္ႏွာတို႔၌ ေမတၱာ ဘာ၀နာျဖင့္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစလ်က္ ခ်မ္းသာစြာေနရသူ သတၱ၀ါ တို႔၌ ထိပါးမႈ မရွိသူျဖစ္သည့္အျပင္ အတြင္းအပ ေဘးရန္တို႔ကို သည္းခံႏိုင္သူ ထိတ္လန္႔ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း မရွိသူျဖစ္၍ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၉...
အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ အခ်ဳိ႕ေသာ အိမ္ေနသူလူတို႔ကို လည္း ေကာင္း ခ်ီးေျမႇာက္ရန္ ခဲယဥ္း လွကုန္၏၊ ဤသို႔ သိေသာေၾကာင့္ သူတစ္ပါး သား သမီးတို႔၌ ေၾကာင့္ၾကမဲ့ျဖစ္၍ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၁၀...
လုံ႔လ ၀ီရိယရွိသူသည္ လူ၏ အသြင္အျပင္တို႔ကို ပယ္ခ်၍ အရြက္ေႂကြက်ၿပီး ေသာ ပင္လယ္ကသစ္ပင္ကဲ့သို႔ လူ၌ျဖစ္ေသာ အေႏွာင္အဖြဲ႕တို႔ကို ျဖတ္ေတာက္ လ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၁၁...
ရင့္က်က္သည့္ ပညာရွိေသာ ေကာင္းစြာ ေနေလ့ရွိေသာ ၀ီရိယမေလ်ာ့ေသာ အတူတကြ က်င့္ဘက္ မိတ္ေဆြေကာင္းကို ရႏိုင္ခဲ့မူ ထုိမိတ္ေဆြေကာင္းႏွင့္ ၀မ္း ေျမာက္၀မ္းသာ သတိရွိသည္ျဖစ္၍ အတြင္းအပ ေဘးရန္ အားလံုးတို႔ကို လႊမ္းမိုး လ်က္ က်င့္ရာ၏။


၁၂...
ရင့္က်က္ေသာ ပညာရွိေသာ ေကာင္းစြာ ေနေလ့ရွိေသာ ၀ီရိယ မေလ်ာ့ေသာ အတူတကြ က်င့္ဘက္ မိတ္ေဆြေကာင္းကို မရခဲ့မူ မင္းသည္ မိမိေအာင္ႏိုင္ၿပီး ေသာ တုိင္းႏိုင္ငံကို ပယ္စြန္႔ကာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္သကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ေတာ၌ မာတဂၤမည္ေသာ ဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ တစ္ေကာင္တည္း လွည့္လည္ သကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၁၃...
အေပါင္းအေဖာ္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို အမွန္ပင္ ငါတို႔ ခ်ီးမြမ္းပါကုန္၏၊ သီလစသည္ တို႔ျဖင့္ မိမိထက္ျမတ္ေသာ အေပါင္းအေဖာ္တို႔ကို လည္းေကာင္း၊ မိမိႏွင့္တူေသာ အေပါင္းအေဖာ္တို႔ကို လည္းေကာင္း မွီ၀ဲ ေပါင္းသင္းထုိက္ကုန္၏၊ ဤသို႔ေသာ အေပါင္းအေဖာ္တို႔ကို မရခဲ့ေသာ္ အျပစ္ကင္းေသာ ေဘာဇဥ္ကို သံုးေဆာင္မွီ၀ဲ လ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၁၄...
ေရႊပန္းတိမ္သည္သားသည္ ေကာင္းစြာ ျပဳလုပ္ၿပီးကုန္ေသာ လက္၌ ႏွစ္ဆင့္ ၀တ္ ထားေသာ ေရႊေရာင္ တလက္လက္ ထြက္ေသာ ေရႊလက္ေကာက္တို႔ အခ်င္းခ်င္း ထိခိုက္ၾကသည္တို႔ကို ျမင္ရ၍ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၁၅...
အေဖာ္ႏွင့္တကြ ဤသို႔ စကားေျပာရျခင္းသည္ လည္းေကာင္း၊ အလြန္ ကပ္ၿငိစြဲ လမ္းျခင္းသည္ လည္းေကာင္း ငါ့အား ျဖစ္ခဲ့ရာ၏၊ ေနာင္အခါ ျဖစ္မည့္ ဤသို႔ေသာ ေဘးကို ႐ႈဆင္ျခင္လ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၁၆...
ဆန္းၾကယ္ကုန္ သာယာဖြယ္ျဖစ္ကုန္ေသာ စိတ္ေပ်ာ္ေမြ႔ဖြယ္ ျဖစ္ကုန္ေသာ ကာမ ဂုဏ္တို႔သည္ ေဖာက္ျပန္ေသာ သေဘာအားျဖင့္ စိတ္ကို ေမႊေႏွာက္ေခ်ာက္ခ်ား တတ္ကုန္၏ဟု ကာမဂုဏ္တို႔၌ အျပစ္ကို ႐ႈျမင္ၿပီး၍ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္ တည္း က်င့္ရာ၏။

၁၇...
ဤကာမဂုဏ္သည္ ေဘးရန္လည္း မည္၏၊ အိုင္းအမာလည္း မည္၏၊ ကပ္၍ ႏွိပ္စက္တတ္ေသာ ဥပဒၵေ၀ါလည္း မည္၏၊ အနာေရာဂါလည္း မည္၏၊ ေျငာင့္ တံသင္းလည္း မည္၏၊ ေဘးလည္းမည္၏ဟု ကာမဂုဏ္တို႔၌ ဤသို႔ေသာ ေဘးကို ႐ႈျမင္ၿပီး၍ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၁၈...
အေအးကို လည္းေကာင္း၊ အပူကို လည္းေကာင္း၊ ဆာေလာင္ျခင္းကို လည္း ေကာင္း၊ မြတ္သိပ္ျခင္းကို လည္းေကာင္း၊ ေလ ေနပူကို လည္းေကာင္း၊ ျခင္ မွက္ ေႁမြ,ကင္း,သန္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း ဤအလံုးစံုတို႔ကို လႊမ္းမိုးႏွိမ္နင္း၍ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၁၉...
ေကာင္းေသာ လံုးရပ္သဏၭာန္ ၾကန္အင္ လကၡဏာရွိေသာ ပဒုမၼာၾကာ အဆင္းရွိ၍ ျမင့္ျမတ္ေသာ ဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ ဆင္အေပါင္းတို႔ကို ေရွာင္ဖယ္စြန္႔ခြါလ်က္ ေတာ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္သေရြ႕ ေနသကဲ့သို႔ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၂၀...
အေပါင္းအေဖာ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္သူအား (၀င္စားဆဲ၌) ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္မႈ ေလာကီ သမာပတ္ကို ရႏိုင္ရာ၏ ဟူေသာ အေၾကာင္းမ်ဳိးသည္ အေၾကာင္းမွန္ မဟုတ္ႏိုင္၊ ဤသို႔လွ်င္ ေနမင္း၏ အေဆြျဖစ္ေတာ္မူေသာ ပေစၥကဗုဒၶါ၏ စကား ေတာ္ကို (ဉာဏ္ျဖင့္) ဆင္ျခင္၍ (အေပါင္းအေဖာ္၌) ေမြ႕ေလ်ာ္မႈကို ပယ္ေဖ်ာက္ လ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၂၁...
ငါသည္ မိစၧာအယူဟူေသာ ေျငာင့္တံသင္းတို႔ကို လြန္၍ ျဖစ္ၿပီးလွ်င္ ေသာတာပတၱိ မဂ္သို႔ ေရာက္ၿပီးသူ အထက္မဂ္သံုးပါးကို ရၿပီးသူျဖစ္၍ သူတစ္ပါးတို႔ သိေစအပ္ သည္ မဟုတ္ဘဲ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ပေစၥကေဗာဓိဉာဏ္ ရွိသူျဖစ္၏၊ (ထို႔ေၾကာင့္ ေဗာဓိဉာဏ္ကို) အလိုရွိသူသည္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၂၂...
အာဟာရ၌ ေလာ္လည္ျခင္း ကင္းသူ အံ့ၾသဖြယ္ျပဳျခင္းမွ ကင္းသူ မြတ္သိပ္ျခင္းမွ ကင္းသူ သူ႕ေက်းဇူးကို ေခ်ဖ်က္ျခင္းမွ ကင္းသူ၊ ေတြေ၀မႈ ဖန္ရည္ကို ထုတ္ႏုတ္ အပ္ၿပီးသူ ေလာက အားလံုး၌ တြယ္တာမႈ {တဏွာ} ကင္းသူျဖစ္၍ ၾကံ႕ခ်ဳိ ပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၂၃...
အက်ဳိးမဲ့ကို ျပတတ္ေသာ ကာယဒုစ႐ုိက္စသည့္ မညီမၫြတ္ရာ၌ သက္၀င္တတ္ ေသာ ကာမ၌ လိုက္စားေသာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈတို႔၌ ေမ့ေလ်ာ့တတ္ေသာ ယုတ္ ညံ့ေသာ အေပါင္းအေဖာ္ကို ေရွာင္ရာ၏၊ မိမိအလိုအားျဖင့္ မမွီ၀ဲရာ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၂၄...
အၾကားအျမင္မ်ား၍ တရားကိုေဆာင္သူ ျမင့္ျမတ္ျပန္႔ေျပာ၍ ပဋိဘာန္ ဉာဏ္ အျမင္ ရွိသူ မိတ္ေဆြကို မွီ၀ဲ ဆည္းကပ္ရာ၏၊ အက်ဳိးစီးပြါးတို႔ကို သိ၍ ယံုမွားျခင္း ကို ပယ္ေဖ်ာက္ၿပီးလွ်င္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၂၅...
ေလာက၌ ျမဴးထူးျခင္းကို လည္းေကာင္း၊ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းကို လည္းေကာင္း၊ ကာမ ခ်မ္းသာကို လည္းေကာင္း တင့္တယ္ေလ်ာက္ပတ္၏ဟု မယူမူ၍ ငဲ့ကြက္ျခင္း မရွိဘဲ အတင့္အတယ္ျပဳျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ကာ အမွန္စကားကို ေျပာဆိုလ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၂၆...
သားသမီးကို လည္းေကာင္း၊ မယားကို လည္းေကာင္း၊ အဖကို လည္းေကာင္း၊ အမိကို လည္းေကာင္း၊ ဥစၥာတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ ေကာက္ပဲသီးႏွံတို႔ကို လည္း ေကာင္း၊ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအေဖာ္တို႔ကို လည္းေကာင္း၊ မိမိ မိမိတို႔၏ အပိုင္း အျခားအလိုက္ တည္ကုန္ေသာ ကာမဂုဏ္တို႔ကို လည္းေကာင္း စြန္႔ပစ္လ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၂၇...
ဤကာမဂုဏ္သည္ သတၱ၀ါတို႔ ၿငိတြယ္ရာျဖစ္၏၊ ဤကာမဂုဏ္၌ ခ်မ္းသာျခင္း သည္ နည္းပါး၏၊ ဤကာမဂုဏ္၌ သာယာဖြယ္ မရွိ၊ ဆင္းရဲမ်ား၏၊ ဤကာမဂုဏ္ သည္ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ႏွင့္တူ၏ဟုသိ၍ ပညာရွိေသာသူသည္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္ တည္း က်င့္ရာ၏။


၂၈...
ေရ၌ က်က္စားေသာ ငါးသည္ ပိုက္ကြန္ကို ျဖတ္ေတာက္၍ မကပ္မၿငိသြား သကဲ့ သို႔ သံေယာဇဥ္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ တို႔ကို အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ေတာက္ၿပီးလွ်င္ မီးသည္ ေလာင္ကြၽမ္းၿပီးရာ အရပ္သို႔ ျပန္လွည့္မလာ သကဲ့သို႔ (ကာမဂုဏ္ေတာသို႔ ျပန္ မလွည့္မူ၍) ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၂၉...
ေအာက္သို႔ မ်က္လႊာခ်သည္ျဖစ္၍ ေျခေထာက္မလွ်ပ္ေပၚဘဲ ေစာင့္ေရွာက္ေသာ ဣေႁႏၵ ေစာင့္စည္းေသာ စိတ္ရွိသျဖင့္ ကိေလသာမိုးလည္း မစိုစြတ္ ကိေလသာမီး လည္း မေလာင္ၿမိဳက္မူ၍ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၃၀...
လူ႕အသြင္အျပင္တို႔ကို ပယ္စြန္႔၍ အိမ္မွ ထြက္ၿပီးလွ်င္ ေကာင္းစြာ ဖံုးလႊမ္းထား ေသာ အရြက္ရွိေသာ ပင္လယ္ ကသစ္ပင္ကဲ့သို႔ ဖန္ရည္ဆိုး အ၀တ္ သကၤန္းတို႔ကို ၀တ္႐ံုဖံုးလႊမ္းလ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၃၁...
ရသာ႐ံုတို႔၌လည္း တပ္မက္ေမာျခင္းကို မျပဳ လွ်ပ္ေပၚေသာ တဏွာလည္း မရွိ သူတစ္ပါးတို႔ ေမြးျမဴမႈကိုလည္း မခံယူဘဲ အိမ္စဥ္အတိုင္း ဆြမ္းခံ လွည့္လည္ လ်က္ အမ်ဳိးတိုင္း အမ်ဳိးတိုင္း၌ ကပ္ၿငိေႏွာင္ဖြဲ႕ေသာ စိတ္မရွိမူ၍ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၃၂...
စိတ္၏ အပိတ္အပင္ နီ၀ရဏငါးပါးတို႔ကို ပယ္၍ အလံုးစံုေသာ ညစ္ညဴးေၾကာင္း တို႔ကို ႏုတ္ပယ္လ်က္ မိစၧာဒိ႒ိကို မမွီဘဲ ခ်စ္ျခင္း တဏွာဟူေသာ သိေနဟႏွင့္ အမ်က္ေဒါသကို ျဖတ္ေတာက္ၿပီးလွ်င္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၃၃...
ခ်မ္းသာ {သုခ}ကို လည္းေကာင္း၊ ဆင္းရဲ {ဒုကၡ}ကို လည္းေကာင္း၊ ၀မ္းေျမာက္ ျခင္း {ေသာမနႆ}ကို လည္းေကာင္း၊ ႏွလံုးမသာျခင္း {ေဒါမနႆ}ကို လည္း ေကာင္း ေရွးအဖို႔ (ဥပစာရ)၌ ပင္လွ်င္ စြန္႔ပစ္ပယ္ရွား ေက်ာခိုင္းထားလ်က္ အထူး သျဖင့္ စင္ၾကယ္၍ ၿငိမ္သက္တည္ၾကည္ေသာ (စတုတၳစ်ာန္) ဥေပကၡာကို ရၿပီး လွ်င္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၃၄...
နိဗၺာန္ဟူေသာ ျမတ္ေသာ အက်ဳိးသို႔ ေရာက္ျခင္းငွါ ထက္သန္ေသာ လုံ႔လ မဆုတ္ နစ္ေသာ စိတ္မပ်င္းရိေသာ ျဖစ္ျခင္း ျမဲျမံေသာ ၀ီရိယရွိသည္ ျဖစ္၍ ကိုယ္အား ဉာဏ္အားႏွင့္ ျပည့္စံုလ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၃၅...
တစ္ေယာက္တည္း ကိန္းေအာင္းျခင္းကို လည္းေကာင္း၊ စ်ာန္ကို လည္းေကာင္း မကင္းဆိတ္ေစမူ၍ ခႏၶာငါးပါးတရားတို႔၌ အစဥ္တစိုက္လိုက္ေသာ ၀ိပႆနာ အက်င့္ကို အျမဲက်င့္သည္ျဖစ္၍ ဘ၀တို႔၌ အျပစ္ကို ဆင္ျခင္ သံုးသပ္လ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိ ပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၃၆...
တဏွာကုန္ရာ နိဗၺာန္ကို ေတာင့္တလ်က္ မေမ့မေလ်ာ့ မထိုင္းမအဘဲ အၾကား အျမင္ {သုတ} ေအာက္ေမ့မႈ {သတိ} ရွိသည္ ျဖစ္၍ ပိုင္းျခား သိအပ္ၿပီးေသာ တရားရွိသူ အရိယာမဂ္ျဖင့္ ျမဲျခင္းသို႔ ေရာက္ၿပီးသူ သမၼပၸဓာန္ လုံ႔လရွိသူ ျဖစ္လ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၃၇...
ျခေသၤ့သည္ အသံတို႔ေၾကာင့္ မထိတ္လန္႔သကဲ့သို႔ အနိစၥ,စသည္တို႔ေၾကာင့္ မထိတ္လန္႔ဘဲ ေလသည္ ပိုက္ကြန္၌ မကပ္ၿငိသကဲ့သို႔ ခႏၶာစသည္တို႔၌ မကပ္ၿငိ ဘဲ ပဒုမၼာၾကာသည္ ေရျဖင့္ မလိမ္းက်ံ သကဲ့သို႔ ကိေလသာျဖင့္ မလိမ္းက်ံဘဲ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၃၈...
အစြယ္ဟူေသာ အားရွိေသာ ျခေသၤ့မင္းသည္ သားေကာင္တို႔ကို ႏွိပ္စက္ လႊမ္းမိုး ၍ လွည့္လည္ သြားလာသကဲ့သို႔ ေ၀းေသာ ေက်ာင္းအိပ္ရာေနရာတို႔ကို မွီ၀ဲလ်က္ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၃၉...
တစ္ရံတစ္ခါ ဆန္႔က်င္ဘက္တို႔မွ လြတ္ေျမာက္ေသာ ခ်စ္ျခင္း {ေမတၱာ}ကို လည္း ေကာင္း၊ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမႈ {ဥေပကၡာ}ကို လည္းေကာင္း၊ သနားမႈ {က႐ုဏာ}ကို လည္းေကာင္း၊ ၀မ္းေျမာက္မႈ {မုဒိတာ}ကို လည္းေကာင္း မွီ၀ဲလ်က္ အလံုးစံုေသာ ေလာကႏွင့္ မဆန္႔က်င္မူ၍ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၄၀...
တပ္စြန္းမႈ {ရာဂ} ကို လည္းေကာင္း၊ အမ်က္ထြက္မႈ {ေဒါသ} ကို လည္းေကာင္း၊ ေတြေ၀မႈ {ေမာဟ} ကို လည္းေကာင္း ပယ္စြန္႔လ်က္ သံေယာဇဥ္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ တို႔ကို ျဖတ္ေတာက္ကာ အသက္ကုန္ဆံုးျခင္း၌ ထိတ္လန္႔မႈ မရွိသည္ျဖစ္၍ ၾကံ႕ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။

၄၁...
ယခုအခါ အေဆြခင္ပြန္းတို႔သည္ ကိုယ္က်ဳိးကိုယ္စီးပြါးဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ သာလွ်င္ ဆည္းကပ္ၾကကုန္၏၊ မွီ၀ဲၾကကုန္၏၊ ကိုယ္က်ဳိးကိုယ္စီးပြါးဟူေသာ အ ေၾကာင္းမရွိကုန္ဘဲ ဆည္းကပ္ မွီ၀ဲသူ အေဆြခင္ပြန္းတို႔ကို ရခဲကုန္၏၊ မစင္ၾကယ္ ေသာ လူတို႔သည္ ကိုယ္က်ဳိးကိုယ္စီးပြါးကိုသာ ျမင္ႏိုင္စြမ္းသည့္ ပညာရွိကုန္၏၊ (ထိုသို႔ သေဘာရွိေသာသူတို႔မွ ၿငီးေငြ႕သည္ျဖစ္၍)ၾကံ့ခ်ဳိပမာ တစ္ေယာက္တည္း က်င့္ရာ၏။


၃ - ခဂၢ၀ိသာဏသုတ္၊ ဥရဂ၀ဂ္၊ သုတၱနိပါတ္၊ ခုဒၵကပါဠိေတာ္။

Wednesday, November 19, 2008

အပၸမညာေလးပါး- (အတိုင္းအရွည္မရွိျခင္း)

အပၸမညာ- (အတိုင္းအရွည္မရွိျခင္း)

၁ - သုတၱႏၲဘာဇနီယနည္း (အက်ဥ္း)

(သုတၱန္နည္းျဖင့္ ေ၀ဖန္၍ ေဟာၾကားေသာနည္း)

အပၸမညာေလးပါးတို႔ကား-

၁။ ေမတၱာ၊
၂။ က႐ုဏာ၊
၃။ မုဒိတာ၊
၄။ ဥေပကၡာ တရားတို႔ ျဖစ္ေပသည္။

၁။ ေမတၱာ ...

ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္
ခ်မ္းသာေစလုိျခင္း {ေမတၱာ} ႏွင့္ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ...
တစ္ခုေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
ႏွစ္ခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ။
သုံးခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ။
ေလးခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
ဤနည္းအားျဖင့္ အထက္ေအာက္ ဖီလာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
အလုံးစုံေသာ အရပ္မ်က္ႏွာတို႔၌ သတၱ၀ါအားလုံးတို႔၌ မိမိႏွင့္ အတူျပဳ၍ သတၱ၀ါ အားလုံးပါ၀င္ေသာ သတၱေလာကကုိ ျပန္႔ေျပာေသာ၊ ျမတ္ေသာ၊ အပုိင္းအျခား မရွိေသာ၊ ရန္မရွိေသာ၊ ေၾကာင့္ၾကမရွိေသာ ခ်မ္းသာေစလုိျခင္း {ေမတၱာ} ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏။

ေမတၱာ အက်ယ္သိလိုေသာ္...

၂။ က႐ုဏာ ...

သနားျခင္း {က႐ုဏာ} ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ...
တစ္ခုေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
ႏွစ္ခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ။
သုံးခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ။
ေလးခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
ဤနည္းအားျဖင့္ အထက္ေအာက္ ဖီလာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
အလုံးစုံေသာ အရပ္မ်က္ႏွာတို႔၌ သတၱ၀ါအားလုံးတို႔၌ မိမိႏွင့္ အတူျပဳ၍ သတၱ၀ါ အားလုံးပါ၀င္ေသာ သတၱေလာကကုိ ျပန္႔ေျပာေသာ၊ ျမတ္ေသာ၊ အပုိင္းအျခား မရွိေသာ၊ ရန္မရွိေသာ၊ ေၾကာင့္ၾကမရွိေသာ သနားျခင္း {က႐ုဏာ} ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏။

က႐ုဏာ အက်ယ္သိလိုေသာ္...

၃။ မုဒိတာ ...

၀မ္းေျမာက္ျခင္း ]မုဒိတာ} ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္
တစ္ခုေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
ႏွစ္ခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ။
သုံးခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ။
ေလးခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
ဤနည္းအားျဖင့္ အထက္ေအာက္ ဖီလာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
အလုံးစုံေသာ အရပ္မ်က္ႏွာတို႔၌ သတၱ၀ါအားလုံးတို႔၌ မိမိႏွင့္ အတူျပဳ၍ သတၱ၀ါ အားလုံးပါ၀င္ေသာ သတၱေလာကကုိ ျပန္႔ေျပာေသာ၊ ျမတ္ေသာ၊ အပုိင္းအျခား မရွိေသာ၊ ရန္မရွိေသာ၊ ေၾကာင့္ၾကမရွိေသာ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း {မုဒိတာ} ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏။

မုဒိတာ အက်ယ္သိလိုေသာ္...

၄။ ဥေပကၡာ ...

လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္း {ဥေပကၡာ} ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္
တစ္ခုေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
ႏွစ္ခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ။
သုံးခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ။
ေလးခုေျမာက္ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
ဤနည္းအားျဖင့္ အထက္ေအာက္ ဖီလာ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏၊
အလုံးစုံေသာ အရပ္မ်က္ႏွာတို႔၌ သတၱ၀ါအားလုံးတို႔၌ မိမိႏွင့္ အတူျပဳ၍ သတၱ၀ါ အားလုံးပါ၀င္ေသာ သတၱေလာကကုိ ျပန္႔ေျပာေသာ၊ ျမတ္ေသာ၊ အပုိင္းအျခား မရွိေသာ၊ ရန္မရွိေသာ၊ ေၾကာင့္ၾကမရွိေသာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္း {ဥေပကၡာ}ႏွင့္ ယွဥ္ ေသာ စိတ္ျဖင့္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစ၍ ေန၏။

ဥေပကၡာ အက်ယ္သိလိုေသာ္...

၁ - သုတၱႏၲဘာဇနီယနည္း၊ အပၸမညာ၀ိဘဂၤၤၤ၊ ၀ိဘင္းပါဠိေတာ္။

Tuesday, November 18, 2008

ကာယာႏုပႆီသုတ္-

ကာယာႏုပႆီသုတ္-

ရဟန္းတို႔ ...
တရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔ကုိ မပယ္မူ၍
ကုိယ္၌ ကုိယ္ဟု အဖန္တလဲလဲ ႐ႈလ်က္ ေနရန္ မထိုက္။

အဘယ္ေျခာက္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

၁။ အမႈသစ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္မႈ၊
၂။ စကားေျပာျခင္း၌ ေမြ႕ေလ်ာ္မႈ၊
၃။ အိပ္ျခင္း၌ ေမြ႕ေလ်ာ္မႈ၊
၄။ အေပါင္းအသင္း၌ ေမြ႕ေလ်ာ္မႈ၊
၅။ ဣေႁႏၵတို႔၌ တံခါးကုိ ပိတ္မထားမႈ၊
၆။ စားဖြယ္၌ အတုိင္းအရွည္ကုိ မသိမႈတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ...
ဤတရားေျခာက္မ်ဳိးတို႔ကုိ မပယ္မူ၍
ကုိယ္၌ ကုိယ္ဟု အဖန္တလဲလဲ ႐ႈလ်က္ ေနရန္ မထိုက္။

ဤတရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔ကုိ ပယ္ျခင္းေၾကာင့္
ကုိယ္၌ ကုိယ္ဟု အဖန္တလဲလဲ ႐ႈလ်က္ ေနရန္ ထိုက္၏။

၁ - ကာယာႏုပႆီသုတ္၊ သာမည၀ဂ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

အာပါယိကသုတ္- (အပါယ္သို႔ေရာက္ေစတတ္ေသာ)

အာပါယိကသုတ္- (အပါယ္သို႔ ေရာက္ေစတတ္ေသာ)

ရဟန္းတို႔ ...
ဤအယုတ္တရားတို႔ကို မပယ္ျခင္းေၾကာင့္ အပါယ္သို႔ လားရမည့္သူ၊
ငရဲသို႔ ေရာက္ရမည့္ သူတို႔သည္ ဤသံုးမ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္သံုးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

၁...
မျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ေနသည္ျဖစ္ပါလ်က္
ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္၏ဟု ၀န္ခံသူလည္းေကာင္း၊

၂...
ျမတ္ေသာ အက်င့္ကိုက်င့္ေသာ စင္ၾကယ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို
အေျခအျမစ္မရွိေသာ မျမတ္ေသာ အက်င့္ျဖင့္ စြပ္စြဲသူ လည္းေကာင္း၊

၃...
{{ကာမဂုဏ္တို႔၌ အျပစ္သည္ မရွိ}} ဤသို႔ဆိုေလ့ ဤသို႔ ယူေလ့ရွိ၍
ထို အယူျဖင့္ ကာမဂုဏ္တို႔၌ သံုးေဆာင္ ခံစားျခင္းသို႔ ေရာက္သူ လည္းေကာင္း။

ရဟန္းတို႔ ဤအယုတ္တရားတို႔ကို မပယ္ျခင္းေၾကာင့္ အပါယ္သို႔ လားရမည့္သူ၊
ငရဲသို႔ ေရာက္ရမည့္သူတို႔သည္ ဤသံုးမ်ဳိးတို႔တည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၁ - အာပါယိကသုတ္၊ အာပါယိက၀ဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

Monday, November 17, 2008

မဟာပညာ၀ဂ္မွ- မွီ၀ဲသင့္ေသာတရား ၄-ပါး

မဟာပညာ၀ဂ္မွ-

ရဟန္းတို႔ ...
ဤတရားေလးပါးတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္ကုန္၏။

အဘယ္ေလးပါးတို႔နည္း-

၁။ သူေတာ္ေကာင္းကို မွီ၀ဲျခင္း၊
၂။ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို ၾကားနာျခင္း၊
၃။ သင့္ေလ်ာ္ေသာအားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းျခင္း၊
၄။ တရားအားေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ျခင္းတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤတရားေလးပါးတို႔ကို
ပြားမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္ကုန္သည္ ရွိေသာ္ ...

ေသာတာပတၱိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
သကဒါဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏၊
အနာဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
အရဟတၱိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာကို ရျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ တိုးပြားျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ ျပန္႔ေျပာျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ ႀကီးျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ မ်ားျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ ျပန္႔ေျပာျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ နက္နဲျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ အတိုင္းအရွည္ မရွိျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ေျမအထုႏွင့္ တူေသာ ပညာရွိျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ ေပါမ်ားျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ လ်င္ျမန္ျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ ေပါ့ပါးျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ ရႊင္ျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ လ်င္ျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ပညာ ထက္ျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။
ထြင္းေဖာက္၍ သိႏိုင္ေသာ ပညာရွိျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။

မဟာပညာ၀ဂ္၊ ေသာတာပတၱိသံယုတ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

အာနႏၵသုတ္-

အာနႏၵသုတ္-

အသွ်င္အာနႏၵာသည္ ေကာသလတုိင္း ေတာအုပ္တစ္ခု၌ ေန၏၊
ထုိအခါ အသွ်င္အာနႏၵာသည္ လူတို႔ကုိ သိေစျခင္းမ်ားသည္ ျဖစ္၍ အခ်ိန္လြန္စြာ ေန၏၊
ထုိအခါ ထုိေတာအုပ္၌ စုိးအုပ္၍ ေနေသာ နတ္သည္ အသွ်င္အာနႏၵာအား အစဥ္သနားသည္ ျဖစ္၍ အက်ဳိးစီးပြားကုိ လုိေသာေၾကာင့္ အသွ်င္အာနႏၵာကုိ ထိတ္လန္႔ေစလုိရကား အသွ်င္အာနႏၵာထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္ ဂါထာျဖင့္ရြတ္ဆုိ ေလွ်ာက္ထား၏-

ေဂါတမအႏြယ္ျဖစ္ေသာ အသွ်င္အာနႏၵာ...
သစ္ပင္ရင္း ေတာခ်ဳံသို႔ သက္၀င္ကာ
နိဗၺာန္ကုိ စိတ္ႏွလံုး၌ ထည့္သြင္းထား၍ စ်ာန္၀င္စားပါေလာ့၊
ေမ့ေလ်ာ့ျခင္း မျဖစ္ပါေစလင့္၊
အသွ်င္ဘုရားအား ဗလစ္ဗလစ္ ေျပာဆုိျခင္းသည္ အဘယ္ျပဳလတၱံ႕နည္း ဟု
ေလွ်ာက္၏။

ထုိအခါ အသွ်င္အာနႏၵာသည္
ထုိနတ္ ထိတ္လန္႔ေစအပ္သည္ ျဖစ္၍ ထိတ္လန္႔ျခင္းသို႔ ေရာက္၏။

၅ - အာနႏၵသုတ္၊ ၀နသံယုတ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

နႏၵတိသုတ္၊ (နႏၵတိ=ႏွစ္သက္၏)

နႏၵတိသုတ္၊ (နႏၵတိ=ႏွစ္သက္၏)

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ ေသာ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ
ယုတ္မာေသာ မာရ္နတ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး၍
ျမတ္စြာဘုရား၏ ထံေတာ္ပါး၌ ဤဂါထာကုိ ရြတ္ဆုိ၏-

သားသမီးမ်ားစြာ ရွိသူသည္ သားသမီးတို႔ျဖင့္ ႏွစ္သက္ရ၏၊
ထို႔အတူသာလွ်င္ ႏြားမ်ားစြာရွိသူသည္ ႏြားတို႔ျဖင့္ ႏွစ္သက္ရ၏၊
လူအေပါင္းအား ကာမခ်မ္းသာ၏ တည္ရာ {ဥပဓိ}တို႔ျဖင့္ ႏွစ္သက္ ရ၏၊
အၾကင္သူသည္ ကာမခ်မ္းသာ၏ တည္ရာ {ဥပဓိ} မရွိ၊
ထုိသူသည္ မႏွစ္သက္ရသည္သာတည္း}}ဟု ရြတ္ဆုိ၏။

ျမတ္စြာဘုရားက...
သားသမီးမ်ားစြာ ရွိသူသည္ သားသမီးတို႔ျဖင့္ စုိးရိမ္ရ၏၊
ႏြားမ်ားစြာ ရွိသူသည္ ႏြားတို႔ျဖင့္ စုိးရိမ္ရ၏၊ ((ကား အိမ္ စသည္))
လူအေပါင္းအား ကာမခ်မ္းသာ၏ တည္ရာ {ဥပဓိ}တို႔ျဖင့္ စုိးရိမ္ရ၏၊
အၾကင္သူသည္ ကာမခ်မ္းသာ၏ တည္ရာ {ဥပဓိ} မရွိ၊
ထုိသူသည္ မစုိးရိမ္ရသည္သာတည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။


ထုိအခါ ယုတ္မာေသာ မာရ္နတ္သည္ {{ျမတ္စြာဘုရားသည္ ငါ့ကုိ သိေတာ္မူ၏၊ ေကာင္းေသာစကားကုိ ဆုိေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ငါ့ကုိ သိေတာ္မူ၏}} ဟု ဆင္းရဲျခင္း ႏွလံုးမသာျခင္း ရွိသည္ ျဖစ္၍ ထုိအရပ္၌ပင္လွ်င္ ကြယ္ေပ်ာက္ေလ၏။

၈ - နႏၵတိသုတ္၊ ပထမ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ေလာကသုတ္-

ေလာကသုတ္-

သာ၀တၳိနိဒါန္း
တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနၿပီးေသာ ပေသနဒီ ေကာသလမင္းသည္
ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကုိ ေလွ်ာက္၏-

အသွ်င္ဘုရား အဘယ္မွ်ကုန္ေသာ တရားတို႔သည္ လူအေပါင္းအား ျဖစ္ကုန္ သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြားမဲ့ရန္ ဆင္းရဲရန္ ခ်မ္းသာစြာမေနရရန္ ျဖစ္ပါကုန္ သနည္း ဟု ေလွ်ာက္၏၊

မင္းႀကီး သံုးပါးကုန္ေသာ တရားတို႔သည္ လူအေပါင္းအား ျဖစ္ကုန္သည္ ရွိေသာ္ အစီးအပြားမဲ့ရန္ ဆင္းရဲရန္ ခ်မ္းသာစြာမေနရရန္ ျဖစ္ကုန္၏။

အဘယ္သံုးပါးတို႔နည္းဟူမူ-

၁...
မင္းႀကီး လုိခ်င္မႈ {ေလာဘ}တရားသည္ လူအေပါင္းအား ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြားမဲ့ရန္ ဆင္းရဲရန္ ခ်မ္းသာစြာမေနရရန္ ျဖစ္၏၊

၂...
မင္းႀကီး အမ်က္ထြက္မႈ {ေဒါသ}တရားသည္ လူအေပါင္းအား ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြားမဲ့ရန္ ဆင္းရဲရန္ ခ်မ္းသာစြာမေနရရန္ ျဖစ္၏၊

၃...
မင္းႀကီး ေတြေ၀မႈ {ေမာဟ}တရားသည္ လူအေပါင္းအား ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြားမဲ့ရန္ ဆင္းရဲရန္ ခ်မ္းသာစြာမေနရရန္ ျဖစ္၏။

မင္းႀကီး သံုးပါးကုန္ေသာ တရားတို႔သည္ လူအေပါင္းအား ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြားမဲ့ရန္ ဆင္းရဲရန္ ခ်မ္းသာစြာမေနရရန္ ျဖစ္ကုန္၏ ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏။ပ။

လုိခ်င္မႈ {ေလာဘ}သည္ လည္းေကာင္း၊ အမ်က္ထြက္မႈ {ေဒါသ}သည္ လည္း ေကာင္း၊ ေတြေ၀မႈ {ေမာဟ}သည္ လည္းေကာင္း ကုိယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္သည္ ရွိေသာ္ {အခြံလွ်င္ အႏွစ္ရွိေသာ (၀ါးက်ဴစေသာ) အပင္ကုိ မိမိအသီးသည္ ညႇဥ္းဆဲဖ်က္ဆီးသကဲ့သို႔} မေကာင္းေသာ စိတ္ရွိေသာ ေယာက်္ားကုိ ဖ်က္ဆီး ကုန္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃ - ေလာကသုတ္၊ တတိယ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

Thursday, November 13, 2008

သဂါထာသုတ္-

သဂါထာသုတ္-

သာ၀တၳိျပည္၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူစဥ္...
ရဟန္းတို႔ သတၱ၀ါတို႔သည္ ဓာတ္အားျဖင့္သာလွ်င္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္း ရွိကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ လြန္ၿပီး {အတိတ္} အခါ၌လည္း သတၱ၀ါတို႔သည္ ဓာတ္အားျဖင့္သာ လွ်င္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္ၿပီ။ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ ေသာ သူတို႔သည္ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ တေပါင္း တည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္ၿပီ။

ရဟန္းတို႔ ေနာင္ {အနာဂတ္} အခါ၌လည္း သတၱ၀ါတို႔သည္ ဓာတ္အားျဖင့္သာ လွ်င္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္လတၱံ႕၊ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိ ကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္း ရွိကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္လတၱံ႕။

ရဟန္းတို႔ ယခု {ပစၥဳပၸန္} အခါ၌လည္း သတၱ၀ါတို႔သည္ ဓာတ္အားျဖင့္သာလွ်င္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ဥပမာေသာ္ကား ...
မစင္က်င္ႀကီးသည္ မစင္က်င္ႀကီးႏွင့္ တေပါင္းတည္း တသားတည္းျဖစ္၏၊
က်င္ငယ္သည္ က်င္ငယ္ႏွင့္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္၏၊
တံေတြးသည္ တံေတြးႏွင့္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္၏၊
ျပည္သည္ ျပည္ႏွင့္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္၏၊
ေသြးသည္ ေသြးႏွင့္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ သတၱ၀ါတို႔သည္ ဓာတ္အားျဖင့္သာလွ်င္ တေပါင္း တည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ သည္ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏။

လြန္ၿပီး {အတိတ္} အခါ၌လည္း။ပ။
ေနာင္ {အနာဂတ္} အခါ၌လည္း။ပ။
ယခု {ပစၥဳပၸန္} အခါ၌လည္း သတၱ၀ါတို႔သည္ ဓာတ္အားျဖင့္သာလွ်င္ တေပါင္း တည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိ ကုန္ေသာ သူတို႔ သည္ ယုတ္ညံ့ေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ တေပါင္းတည္း တ သားတည္း ျဖစ္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ သတၱ၀ါတို႔သည္ ဓာတ္အားျဖင့္သာလွ်င္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊ ေကာင္းေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ေကာင္းေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ လြန္ၿပီး {အတိတ္}အခါ၌လည္း သတၱ၀ါတို႔သည္ ဓာတ္အားျဖင့္သာ လွ်င္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္ၿပီ၊ ေကာင္းေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ ေသာ သူတို႔သည္ ေကာင္းေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ တေပါင္း တည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္ၿပီ။

ရဟန္းတို႔ ေနာင္ {အနာဂတ္}အခါ၌လည္း။ပ။

ရဟန္းတို႔ ယခု {ပစၥဳပၸန္}အခါ၌လည္း သတၱ၀ါတို႔သည္ ဓာတ္အားျဖင့္သာလွ်င္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊ ေကာင္းေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ေကာင္းေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ဥပမာေသာ္ကား ...
ႏို႔ရည္သည္ ႏို႔ရည္ႏွင့္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္၏၊
ဆီသည္ ဆီႏွင့္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္၏၊
ေထာပတ္သည္ ေထာပတ္ႏွင့္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္၏၊
ပ်ားရည္သည္ ပ်ားရည္ႏွင့္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္၏၊
တင္လဲသည္ တင္လဲႏွင့္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ သတၱ၀ါတို႔သည္ ဓာတ္အားျဖင့္သာလွ်င္ တေပါင္း တည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊ ေကာင္းေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ သည္ ေကာင္းေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ အတူ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊

လြန္ၿပီး {အတိတ္}အခါ၌လည္း။
ေနာင္ {အနာဂတ္} အခါ၌လည္း။
ယခု {ပစၥဳပၸန္}အခါ၌လည္း သတၱ၀ါတို႔သည္ ဓာတ္အားျဖင့္သာလွ်င္ တေပါင္း တည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊ ေကာင္းေသာ ႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ သည္ ေကာင္းေသာႏွလံုးသြင္းရွိကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ တေပါင္းတည္း တသား တည္း ျဖစ္ကုန္၏ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရားေတာ္ကုိ ေဟာေတာ္မူ၏၊

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရားေတာ္ကုိ ေဟာေတာ္မူၿပီး၍ ထုိမွ ေနာက္၌
ဤဂါထာတို႔ကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏-
{{ရဟန္းတို႔ တဏွာျဖင့္ ကပ္ၿငိျခင္းေၾကာင့္ ကိေလသာေတာႀကီးသည္ ေပါက္ ေရာက္ ျဖစ္ေပၚလာ၏၊ မကပ္ၿငိျခင္းေၾကာင့္ ျပတ္၏။ မဟာသမုဒၵရာ၌ ေသးငယ္ ေသာ သစ္တံုးကုိ တက္စီးမိ၍ နစ္ျမဳပ္ရေလသကဲ့သို႔ ဤအတူ ပ်င္းရိေသာ သူကုိ အစြဲျပဳ၍ ေကာင္းေသာ အသက္ေမြးမႈရွိေသာ သူေသာ္ မွလည္း နစ္ျမဳပ္ရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ယုတ္ညံ့ေသာ လုံ႔လရွိေသာ ပ်င္းရိေသာ ထုိသူကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။

ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ကပ္ကုန္ေသာ, ျဖဴစင္ကုန္ေသာ, နိဗၺာန္သို႔ ေစလႊတ္အပ္ေသာ စိတ္ရွိကုန္ေသာ, စ်ာန္၀င္စားေလ့ရွိကုန္ေသာ, ထက္သန္ေသာ လုံ႔လရွိကုန္ေသာ, ပညာရွိတို႔ႏွင့္သာလွ်င္ အတူတကြ ေပါင္းေဖာ္ေနထုိင္ရာ၏}} ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၆ - သဂါထာသုတ္၊ ဒုတိယ၀ဂ္၊ နိဒါန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

အေကၠာဓနသုတ္- (အမ်က္ထြက္ျခင္းကင္းေသာ)

အေကၠာဓနသုတ္- (အမ်က္ထြက္ျခင္းကင္းေသာ)

အသွ်င္အႏု႐ုဒၶါသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ။ပ။
တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား -

{{အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ အထူးသျဖင့္ သန္႔ရွင္းေသာ လူတို႔၏ အျမင္ကုိ လြန္ေသာ နတ္၌ ျဖစ္ေသာ {ဒိဗၺစကၡဳအဘိညာဥ္} မ်က္စိျဖင့္ ခႏၶာကုိယ္ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာျဖစ္ေသာ နတ္ျပည္ေလာကသို႔ ေရာက္ေသာ မာတုဂါမကုိ ျမင္ပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား အဘယ္မွ်ေသာ တရားတို႔ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ မာတုဂါမသည္ ခႏၶာကုိယ္ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္း ေသာ လားရာျဖစ္ေသာ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ပါ သနည္း}} ဟု ေလွ်ာက္၏။

အႏု႐ုဒၶါ တရားငါးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ မာတုဂါမသည္ ခႏၶာကုိယ္ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာျဖစ္ေသာ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ရ၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္း...

၁။ ယုံၾကည္မႈ {သဒၶါ} လည္း ရွိ၏၊
၂။ အရွက္လည္း ရွိ၏၊
၃။ အေၾကာက္လည္း ရွိ၏၊
၄။ အမ်က္ မထြက္တတ္၊
၅။ ပညာရွိ၏။

အႏု႐ုဒၶါ ဤတရားငါးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ မာတုဂါမသည္ ခႏၶာကုိယ္ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွေနာက္၌ ေကာင္းေသာလားရာ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ရ၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၁ - အေကၠာဓနသုတ္၊ ဒုတိယေပယ်ာလ၀ဂ္၊ သဠာယတန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

တီဟိ ဓေမၼဟိသုတ္-

တီဟိ ဓေမၼဟိသုတ္-

ရဟန္းတို႔ ...
တရားသုံးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ မာတုဂါမသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ခႏၶာကုိယ္ပ်က္ စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ပ်က္စီး က်ေရာက္ရာျဖစ္ေသာ ငရဲသို႔ ေရာက္ရ၏။

ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ မာတုဂါမသည္ ...

၁။ နံနက္အခါ ၀န္တုိမႈ {မေစၧရ}
အညစ္အေၾကး ထႂကြ ေသာင္းက်န္းေသာ စိတ္ျဖင့္ အိမ္၌ ေန၏၊
၂။ ေန႔လယ္အခါ ျငဴစူမႈ {ဣႆာ}
အညစ္အေၾကး ထႂကြ ေသာင္းက်န္းေသာ စိတ္ျဖင့္ အိမ္၌ ေန၏၊
၃။ ညခ်မ္းအခါ အလုိရမၼက္ {ကာမရာဂ}
အညစ္အေၾကး ထႂကြ ေသာင္းက်န္းေသာ စိတ္ျဖင့္ အိမ္၌ ေန၏၊

ရဟန္းတို႔ ဤတရားသုံးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ မာတုဂါမသည္ ခႏၶာကုိယ္ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ပ်က္စီးက်ေရာက္ရာ ငရဲသို႔ေရာက္ရ၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၄ - တီဟိ ဓေမၼဟိသုတ္၊ ပဌမေပယ်ာလ၀ဂ္၊ သဠာယတန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ေခါမဒုႆသုတ္-

ေခါမဒုႆသုတ္-

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သကၠတိုင္း ေခါမဒုႆမည္ေသာ သာကီ၀င္ တို႔၏ နိဂံုး၌ ေနေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သကၤန္းကို ျပင္၀တ္၍ သပိတ္သကၤန္းကို ေဆာင္ယူၿပီးလွ်င္ ေခါမဒုႆနိဂံုးသို႔ ဆြမ္းခံ ၀င္ေတာ္မူ၏၊

ထိုအခါ၌ ေခါမဒုႆနိဂံုး၌ ေနကုန္ေသာ ပုဏၰားႏွင့္အမ်ဳိးသားတို႔သည္ စည္းေ၀း ရာသဘင္၌ တစ္စံုတစ္ရာျပဳဖြယ္ ကိစၥေၾကာင့္ စုေ၀းကုန္၏၊ မိုးသည္လည္း တစ္ေပါက္တစ္ေပါက္ ဆြတ္ဖ်န္း၏၊

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ စည္းေ၀းရာသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူ၏၊ ေခါမဒုႆနိဂံုးေန ပုဏၰားႏွင့္ အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို အေ၀းမွ ျမင္ၾကကုန္လွ်င္ {{ဦးျပည္း ရဟန္းယုတ္တို႔သည္ကား အဘယ္တို႔နည္း၊ အဘယ္ ဦးျပည္းရဟန္းယုတ္တို႔သည္ အစည္းအေ၀း၌ က်င့္၀တ္တရားကုိ သိႏိုင္ကုန္ လတၱံ႕နည္း}} ဟု ဆိုၾကကုန္၏၊

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္
ေခါမဒုႆနိဂံုးေန ပုဏၰားႏွင့္ အမ်ဳိးသားတို႔ကို ဂါထာျဖင့္ ရြတ္ဆိုေဟာၾကား၏-

{{အၾကင္ အစည္းအေ၀း၌ သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ မရွိကုန္၊ ဤအစည္းအေ၀း သည္ သဘင္ မမည္။ အၾကင္ သူတို႔သည္ တရားကို မေျပာဆိုတတ္ကုန္၊ ထိုသူတို႔သည္ သူေတာ္ေကာင္း မမည္ကုန္။ တပ္မက္မႈ {ရာဂ} ကို လည္းေကာင္း၊ အမ်က္ထြက္မႈ {ေဒါသ}ကိုလည္းေကာင္း၊ ေတြေ၀မႈ {ေမာဟ}ကို လည္းေကာင္း ပယ္၍ တရားကို ေဟာေျပာတတ္သူတို႔သာ သူေတာ္ေကာင္း ျဖစ္ကုန္၏}} ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။

ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ ေခါမဒုႆနိဂံုးေန ပုဏၰားႏွင့္ အမ်ဳိးသားတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏-

{{အသွ်င္ေဂါတမ (တရားေတာ္သည္) အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိစြတကား၊
အသွ်င္ေဂါတမ (တရားေတာ္သည္) အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိစြတကား၊
အသွ်င္ေဂါတမ ဥပမာေသာ္ကား ေမွာက္ထားေသာ ၀တၳဳကို လွန္ဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ဖံုးလႊမ္းထားေသာ ၀တၳဳကို ဖြင့္လွစ္ ဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ မ်က္စိလည္ေသာ သူအား လမ္းမွန္ကို ေျပာၾကားဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ {မ်က္စိရွိေသာ သူတို႔သည္ အဆင္းတို႔ကို ျမင္ၾကလိမ့္မည္} ဟု အမိုက္ေမွာင္၌ ဆီမီးတန္ေဆာင္ကို ေဆာင္ဘိ သကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း ဤအတူသာလွ်င္ အသွ်င္ ေဂါတမသည္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ တရားေတာ္ကို ျပေတာ္မူပါ၏။

ထိုအကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ...
အသွ်င္ေဂါတမကို ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ ပါကုန္၏၊
တရားေတာ္ကို လည္းေကာင္း ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ ပါကုန္၏။
သံဃာေတာ္ကို လည္းေကာင္း ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ ပါကုန္၏။

အသွ်င္ေဂါတမသည္ အကြၽႏု္ပ္တို႔ကို ယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုး ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာ ဥပါသကာတို႔ဟူ၍ မွတ္ေတာ္မူပါေလာ့}} ဟု (ေလွ်ာက္ကုန္၏)။

၁၂ - ေခါမဒုႆသုတ္၊ ဥပါသက၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ဥဒယသုတ္-(တိုးပြားျခင္း)

ျမတ္စြာဘုရားအား ...
{{ဤရဟန္းေဂါတမသည္ အရသာ၌ တပ္မက္ေမာသည္ ျဖစ္၍ အဖန္တလဲလဲ လာ၏}}

ဥဒယသုတ္- (တိုးပြားျခင္း၊ပြားစီးျခင္း)

သာ၀တၳိနိဒါန္း...
ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခါ၌ သကၤန္းကုိ ျပင္၀တ္၍ သပိတ္ သကၤန္း ကုိ ေဆာင္ယူၿပီးလွ်င္ ဥဒယပုဏၰား၏ အိမ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူ၏၊ ထုိအခါ ဥဒယ ပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ သပိတ္ကုိ ဆြမ္းျဖင့္ ျပည့္ေစ၏၊

ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခါ၌ သကၤန္းကုိ ျပင္၀တ္၍ သပိတ္သကၤန္းကုိ ေဆာင္ယူၿပီးလွ်င္ ဥဒယပုဏၰား၏ အိမ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ဥဒယ ပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ သပိတ္ကုိ ဆြမ္းျဖင့္ ျပည့္ေစ၏၊

သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခါ၌ သကၤန္းကုိ ျပင္၀တ္၍ သပိတ္သကၤန္းကုိ ေဆာင္ယူၿပီးလွ်င္ ဥဒယပုဏၰား၏ အိမ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ဥဒယ ပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ သပိတ္ကုိ ဆြမ္းျဖင့္ ျပည့္ေစ၍ -

ျမတ္စြာဘုရားအား ...
{{ဤရဟန္းေဂါတမသည္ အရသာ၌ တပ္မက္ေမာသည္ ျဖစ္၍ အဖန္တလဲလဲ လာ၏}} ဟု ေလွ်ာက္၏-

ပုဏၰား ...
မ်ဳိးေစ့ကုိ အဖန္တလဲလဲပင္ စုိက္ပ်ဳိးကုန္၏၊
မုိးမင္းသည္ အဖန္ တလဲလဲ ရြာသြန္း၏၊
လယ္ထြန္ေယာကၤ်ားတို႔သည္ အဖန္တလဲလဲ လယ္ထြန္ကုန္၏၊
တုိင္းႏုိင္ငံသူသည္ အဖန္တလဲလဲ စပါးအလို႔ငွါ ကပ္ေရာက္၏။
ဖုန္းေတာင္းယာစကာတို႔သည္ အဖန္တလဲလဲ ေတာင္းကုန္၏၊
အလွဴရွင္တို႔သည္ အဖန္တလဲလဲ ေပးလွဴကုန္၏၊
ေပးလွဴ၍ အဖန္တလဲလဲ နတ္ျပည္ဌာနသို႔ ေရာက္ရကုန္၏။
ႏို႔ညႇစ္သမားတို႔သည္ အဖန္တလဲလဲ ႏို႔ညႇစ္ကုန္၏၊
ႏြားငယ္သည္ အဖန္တလဲလဲ အမိႏြားမသို႔ ကပ္၏၊
အဖန္တလဲလဲ ပင္ပန္း၏၊ တုန္လွဳပ္လည္း တုန္လွဳပ္၏၊
ပညာႏံုေသာ သူသည္ အဖန္တလဲလဲ အမိ၀မ္းသို႔ ေရာက္ရ၏။
အဖန္တလဲလဲ ပဋိသေႏၶလည္း ေနရ၏၊
ေသလည္း ေသရ၏၊ အဖန္တလဲလဲ သခၤ်ဳိင္းသို႔ ေဆာင္ကုန္၏၊
ပညာႀကီးသူသည္ အဖန္တလဲလဲ မျဖစ္ျခင္း၏ အေၾကာင္း နိဗၺာန္ကို ရ၍
အဖန္တလဲလဲ ပဋိသေႏၶ မေနရ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ ဥဒယပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏ -
{{အသွ်င္ေဂါတမ (တရားေတာ္သည္) အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါ၏။ ပ ။
အသွ်င္ေဂါတမသည္ အကြၽႏု္ပ္ကို ယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုး ကိုးကြယ္ဆည္း ကပ္သူ ဥပါသကာဟူ၍ မွတ္ေတာ္မူပါေလာ့}} ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

၂ - ဥဒယသုတ္၊ ဥပါသက၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

လကု႑ကဘဒၵိယသုတ္- ၾကီးျမတ္သူအေၾကာင္း

လူငယ္ေသာ္လည္း ပညာရွိေသာ သူသည္သာ ႀကီးျမတ္သူ မည္၏၊

သူမုိက္သည္ ကုိယ္သဏၭာန္ ႀကီးေသာ္လည္း ႀကီးျမတ္သူ မမည္။


လကု႑ကဘဒၵိယသုတ္-

သာ၀တၳိနိဒါန္း...
ထုိအခါ အသွ်င္လကု႑ကဘဒၵိယသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၏၊
ျမတ္စြာဘုရားသည္ အသွ်င္လကု႑ကဘဒၵိယ လာေနသည္ကုိ အေ၀းမွပင္ ျမင္ေတာ္မူ၍ ရဟန္းတို႔အား ဤစကားကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏-{{ရဟန္းတို႔ သင္တို႔သည္ အဆင္းမလွေသာ ႐ူခ်င္ဖြယ္မေကာင္းေသာ ပုကြေသာ ရဟန္းတို႔၏ ႏွိပ္စက္ ေျပာဆုိျခင္းကုိ ခံေနရေသာ သေဘာရွိေသာ လာေနေသာ ထုိရဟန္းကုိ ျမင္ကုန္ ၏ေလာ}}ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)၊

အသွ်င္ဘုရား ျမင္ပါကုန္၏၊

ရဟန္းတို႔ ...
ဤရဟန္းသည္ ႀကီးေသာတန္ခုိးရွိ၏၊
ႀကီးေသာ အာႏုေဘာ္ရွိ၏၊
ထုိရဟန္း မ၀င္စားဖူးေသာ သမာပတ္ကုိ ရရန္ မလြယ္၊
လူ႕ေဘာင္မွ (ရဟန္းေဘာင္)သို႔ ၀င္ေရာက္ (ရဟန္းျပဳ) ၾကေသာ အမ်ဳိးေကာင္း သားမ်ား လုိလားအပ္ေသာအတုမရွိေသာ အက်င့္ျမတ္၏ အဆံုးျဖစ္ေသာ အရဟတၱဖိုလ္အက်ဳိးကုိ ယခုဘ၀၌ပင္ ကုိယ္တုိင္ ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ ျပဳလ်က္ ေရာက္၍ ေန၏ဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။ပ။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤဂါထာကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏-
{{ဟသၤာ, ႀကိဳးၾကာ, ဥေဒါင္း, ဆင္, ေခ်, သမင္ဟု ဆုိအပ္ေသာ အလံုးစံုေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္ ျခေသၤ့မွ ေၾကာက္ကုန္၏၊ ကုိယ္သဏၭာန္၌မူကား တူမွ်ျခင္း မရွိေပ။
ဤအတူသာလွ်င္ ...
လူတို႔၌ ငယ္ပင္ ငယ္ေသာ္လည္း ပညာရွိေသာ သူသည္သာ ထုိလူမ်ား အေပါင္း တြင္ ႀကီးျမတ္သူ မည္၏၊

သူမုိက္သည္ ကုိယ္သဏၭာန္ ႀကီးေသာ္လည္း ႀကီးျမတ္သူ မမည္}} ဟု
(မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၆ - လကု႑ကဘဒၵိယသုတ္၊ ဘိကၡဳသံယုတ္၊ နိဒါန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

Wednesday, November 12, 2008

အသမာဟိတသုတ္-




အသမာဟိတသုတ္-

ရဟန္းတို႔ သတၱ၀ါတို႔သည္...
ဓာတ္အားျဖင့္သာလွ်င္ တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏။

သဒၶါတရား မရွိသူတို႔သည္ ...
သဒၶါတရား မရွိသူတို႔ႏွင့္အတူ
တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊

မေကာင္းမႈမွ မရွက္တတ္ကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ...
မေကာင္းမႈမွ မရွက္တတ္ကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ
တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊

မေကာင္းမႈမွ မေၾကာက္လန္႔တတ္ကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ...
မေကာင္းမႈမွ မေၾကာက္လန္႔တတ္ကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ
တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊

မတည္ၾကည္ကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ...
မတည္ၾကည္ကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ
တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊

ပညာမဲ့ကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ...
ပညာမဲ့ကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ
တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏။

သဒၶါတရားရွိသူတို႔သည္ ...
သဒၶါတရားရွိသူတို႔ႏွင့္အတူ
တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊

မေကာင္းမႈမွ ရွက္တတ္ကုန္ေသာ စိတ္ရွိသူတို႔သည္ ...
မေကာင္းမႈမွ ရွက္တတ္ကုန္ေသာ စိတ္ရွိသူတို႔ႏွင့္အတူ
တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊

မေကာင္းမႈမွ ေၾကာက္လန္႔တတ္ကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ...
မေကာင္းမႈမွ ေၾကာက္လန္႔တတ္ကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ
တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊

တည္ၾကည္ေသာ သူတို႔သည္ ...
တည္ၾကည္ေသာ သူတို႔ႏွင့္အတူ
တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏၊

ပညာရွိကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ...
ပညာရွိကုန္ေသာ သူတု႔ိႏွင့္အတူ
တေပါင္းတည္း တသားတည္း ျဖစ္ကုန္၏ ဟု (ေဟာေတာ္မူ၏)။

၁ - အသမာဟိတသုတ္၊ ကမၼပထ၀ဂ္၊ နိဒါန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ေလာဘပရိညာသုတ္-

ေလာဘပရိညာသုတ္-

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏။
ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

ရဟန္းတို႔ ေလာဘကို ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ မသိသူ ပိုင္းျခား၍ မသိသူ ထုိတရား၌ စိတ္ကို တပ္စြန္းမႈ ကင္းေအာင္ မျပဳႏိုင္သူ ကိေလသာ၀ဋ္ကို မပယ္စြန္႔ႏိုင္သူသည္ ဆင္းရဲကုန္ျခင္းငွါ မထုိက္၊ ရဟန္းတို႔ ေလာဘကို ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ သိသူ ပိုင္းျခား၍သိသူ ထုိတရား၌ စိတ္ကို တပ္စြန္းမႈ ကင္းေအာင္ ျပဳႏိုင္သူ ကိေလသာ ၀ဋ္ကို ပယ္စြန္႔ႏိုင္သူသည္ ဆင္းရဲကုန္ျခင္းငွါ ထုိက္၏။
ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ထုိသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို -

ေလာဘျဖင့္ တပ္မက္သူ သတၱ၀ါတို႔သည္ မေကာင္းေသာလားရာ {ဂတိ}သို႔ လားေရာက္ၾကရကုန္၏။

ထုိေလာဘကို ေကာင္းစြာသိ၍ (ခႏၶာငါးပါးတို႔ကို) အနိစၥစေသာ အျခင္းအရာတို႔ ျဖင့္ ႐ႈသူတို႔သည္ (ထုိေလာဘကို) ပယ္စြန္႔ ကုန္၏။ (ယင္းေလာဘကို) ပယ္စြန္႔ ေသာေၾကာင့္ ဤေလာကသို႔ တစ္ရံတစ္ခါမွ် မလာေရာက္ကုန္ ဟု ဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။

ဤအနက္သေဘာကိုလည္း
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။

၉ - ေလာဘပရိညာသုတ္၊ ပထမ၀ဂ္၊ ဣတိ၀ုတ္ပါဠိေတာ္။

ဇရာသုတ္-

ဇရာသုတ္-

လူတို႔၏ ဤအသက္သည္ နည္းငယ္ တိုေတာင္းလွေလစြ၊ အႏွစ္တစ္ရာ အတြင္း၌ ေသာ္လည္း ေသတတ္၏၊ အႏွစ္တစ္ရာကို လြန္၍ အသက္ရွင္ေစကာမူ အိုမင္း ရင့္ေရာ္၍ေသာ္လည္း ေသတတ္၏။ (၁)

လူတို႔သည္ ျမတ္ႏိုးဖြယ္ ၀တၳဳေၾကာင့္ စိုးရိမ္ပူေဆြးၾကကုန္၏၊ မွန္၏-အျမဲထာ၀ရ သိမ္းဆည္းထားႏိုင္ေသာ ပစၥည္း ၀တၳဳတို႔မည္သည္ မရွိၾကကုန္၊ ဤသို႔ အျမဲ ထာ၀ရသိမ္းဆည္း မထားႏိုင္ျခင္းသည္ (ေလာက၌) ထင္ရွားျဖစ္ေပၚ ေနေသာ ေကြကြင္း ပ်က္စီးျခင္းပင္တည္းဟု ျမင္၍ အိမ္ရာတည္ေထာင္ လူတို႔ ေဘာင္၌ မေနရာ။ (၂)

ေယာက်္ားသည္ အၾကင္ျမတ္ႏိုးဖြယ္ ၀တၳဳပစၥည္းကို ဤဥစၥာကား ငါ့ဥစၥာတည္းဟု မွတ္ထင္၏၊ ထိုဥစၥာရွင္ ေယာက်္ား ေသေသာအခါ ထိုျမတ္ႏိုးဖြယ္ ၀တၳဳပစၥည္းကို ပယ္စြန္႔သြားရ၏၊ (ရတနာသံုးပါးကို) ျမတ္ႏိုးေသာ ပညာရွိသည္ ဤအေၾကာင္းကို လည္း သိ၍ ငါ့ဟာ ဟု စြဲလမ္းအပ္ေသာ ၀တၳဳ၌ မၫြတ္ကိုင္းရာ။ (၃)

ေယာက်္ားသည္ အိပ္မက္ထဲ၌ ေတြ႕ဆံုၾကံဳႀကိဳက္ေသာ သူကို ႏိုးေသာအခါ မေတြ႕ျမင္ရေတာ့ သကဲ့သို႔ ဤအတူပင္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ တမလြန္ဘ၀သို႔ ေျပာင္းသြား ကြယ္လြန္ေလၿပီးေသာ သူကို မေတြ႕ျမင္ရေတာ့ေပ။ (၄)

အၾကင္သူတို႔၏ ဦးျဖဴ ဦးမည္းစေသာ ဤအမည္ကို ေခၚေ၀ၚေျပာဆိုရာ၏၊ ထိုသူတို႔ကို ျမင္လည္းျမင္ရ ၾကားလည္းၾကားရကုန္၏၊ ထိုသတၱ၀ါကြယ္လြန္သည္ ရွိေသာ္မွည့္ေခၚထားေသာ ဦးျဖဴ ဦးမည္းစေသာ အမည္မွ်သာ ႂကြင္းက်န္ ရစ္ေတာ့၏။ (၅)

ျမတ္ႏိုးဖြယ္၀တၳဳ၌ မက္ေမာ တြယ္တာသူတို႔သည္ စိုးရိမ္ပူေဆြး ငိုေႂကြးမႈ ၀န္တိုမႈကို မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ၾကကုန္၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေဘးမရွိရာ (နိဗၺာန္)ကို ျမင္ကုန္ ၿပီးေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ သိမ္းဆည္းမႈကို စြန္႔လႊတ္၍ က်င့္ၾကကုန္ၿပီ။(၆)

ဆိတ္ၿငိမ္ေသာ ေနရာသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္ (ျမတ္ႏိုးဖြယ္အာ႐ံုမွ) တြန္႔ ဆုတ္ေသာ စိတ္ရွိသည္ ျဖစ္၍ က်င့္ေသာ ရဟန္း၏ ထိုအက်င့္ကို ညီၫြတ္ ေကာင္းျမတ္ေသာ အက်င့္ဟူ၍ ဆိုၾကကုန္၏၊ ယင္းသို႔ က်င့္ေသာ ရဟန္းသည္ မိမိကိုယ္ကို သံုးဆယ့္တစ္ဘံု၌ မျမင္ေစေတာ့ေပ။ (၇)

တဏွာဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ မမွီေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္သည္ အတြင္းအပ တရားအား လံုးတို႔၌ ခ်စ္ျခင္းကိုလည္းမျပဳ၊ မုန္းျခင္းကိုလည္းမျပဳ၊ ၾကာဖက္၌ ေရသည္ မကပ္ၿငိသကဲ့ သို႔ ထိုရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္၌ ငိုေႂကြးမႈ ၀န္တိုမႈသည္ မကပ္ၿငိႏိုင္။ (၈)

ၾကာဖက္၌ ေရေပါက္သည္ မကပ္ၿငိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ပဒုမၼာၾကာ၌ ေရသည္ မကပ္ၿငိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း ဤအတူ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္သည္ ျမင္ရေသာ ႐ူပါ႐ံု ၾကားရေသာ သဒၵါ႐ံု ေရာက္ရေသာ ဂႏၶ ရသ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံု၌ မကပ္ၿငိေတာ့ေပ။ (၉)

ကိေလသာကို ခါတြက္ၿပီးေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္သည္ ျမင္ရေသာ ႐ူပါ႐ံု ၾကားရေသာ သဒၵါ႐ံု ေရာက္ရေသာ ဂႏၶ ရသ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔၌ ထိုတဏွာ မာန ဒိ႒ိျဖင့္ မစြဲလမ္း မမွတ္ထင္၊ တစ္ပါးေသာ အက်င့္ျဖင့္ စင္ၾကယ္ျခင္းကို အလိုမရွိ၊ ထိုရဟႏၲာသည္ (ဗာလပုထုဇဥ္ကဲ့သို႔) တပ္ႏွစ္သက္တတ္သူလည္း မဟုတ္၊ (ကလ်ာဏ ပုထုဇဥ္ ေသကၡတို႔ကဲ့သို႔) တပ္ႏွစ္သက္ျခင္း ကင္းဆဲလည္း မဟုတ္၊ (တပ္ႏွစ္သက္ျခင္း ကင္းၿပီးသူ ျဖစ္၏)။ (၁၀)

၆ - ဇရာသုတ္၊ အ႒က၀ဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။ 811 - 820

ရွင္ရာဟုလာအား ဆံုးမစကားမ်ား...

ရာဟုလသုတ္-
ဆံုးမစကားမ်ား...

ရာဟုလာ...
သင္သည္ မျပတ္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံမႈေၾကာင့္ ပညာရွိကို မထီမဲ့ျမင္ မျပဳဘဲ ရွိပါ၏ေလာ၊ လူတို႔အား ဉာဏ္ဆီမီးကို ထြန္းေပးတတ္ေသာ ပညာရွိ ပုဂၢိဳလ္ကို သင္သည္ ပူေဇာ္ပါ၏ေလာ။ (၁)

ျမတ္စြာဘုရား...
တပည့္ေတာ္သည္ မျပတ္ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံမႈေၾကာင့္ ပညာရွိကို မထီမဲ့ျမင္ မျပဳပါ၊ လူတို႔အား ဉာဏ္ဆီမီးကို ထြန္းေပးတတ္ေသာ ပညာရွိပုဂၢိဳလ္ကို တပည့္ ေတာ္သည္ ပူေဇာ္ပါ၏။ (၂)

ရာဟုလာ...
သင္သည္ ခ်စ္အပ္သာယာအပ္ေသာ သေဘာရွိကုန္ေသာ ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ ရွိကုန္ေသာ ကာမဂုဏ္ ငါးပါးတို႔ကို စြန္႔ပယ္၍ သဒၶါတရားျဖင့္ အိမ္မွ ထြက္ၿပီးလွ်င္ ဆင္းရဲ၏ အဆံုးကို ျပဳသူျဖစ္ပါေလေလာ့။ (၃)

ရာဟုလာ...
သင္သည္ အေဆြခင္ပြန္းေကာင္းတို႔ကို ဆည္းကပ္ပါေလေလာ့၊ ေ၀းေသာ ဆိတ္ၿငိမ္ေသာ ေႂကြးေၾကာ္သံကင္းေသာ ေက်ာင္းအိပ္ရာေနရာသို႔လည္း ခ်ဥ္းကပ္ ေလေလာ့၊ စားဖြယ္ေဘာဇဥ္၌ အတိုင္းအရွည္ကို သိသူ ျဖစ္ပါေလေလာ့။ (၄)

ရာဟုလာ...
သင္သည္ သကၤန္း၌ လည္းေကာင္း၊ ဆြမ္း၌ လည္းေကာင္း၊ ေဆးပစၥည္း၌ လည္းေကာင္း၊ ေက်ာင္းအိပ္ရာေနရာ၌ လည္းေကာင္း၊ ဤေလးပါးတို႔၌ တပ္မက္မႈ {တဏွာ} ကို မျပဳပါေလလင့္၊ ဤေလာကသို႔ တစ္ဖန္ ျပန္မလာ လိုပါလင့္။ (၅)

ရာဟုလာ...
သင္သည္ ပါတိေမာကၡသီလ၌ လည္းေကာင္း၊ ဣေႁႏၵငါးပါးတို႔၌ လည္းေကာင္း ေစာင့္စည္းသူ ျဖစ္ပါေလေလာ့၊ သင့္အား ကာယဂတာသတိ ျဖစ္ပါေစေလာ့၊ သံသရာ၌ ၿငီးေငြ႕ ဆန္႔က်င္မႈ မ်ားသူ ျဖစ္ပါေလေလာ့။ (၆)

ရာဟုလာ...
ရာဂႏွင့္ စပ္ယွဥ္ေသာ လွပတင့္တယ္၏ ဟူေသာ အမွတ္နိမိတ္ကို ေရွာင္ၾကဥ္ပါ ေလေလာ့၊ အသုဘဘာ၀နာ အက်ဳိးငွါ အာ႐ံုတစ္ခုတည္းရွိေသာ ေကာင္းစြာ တည္ၾကည္ေသာ စိတ္ကို ပြါးမ်ား ပါေလေလာ့။ (၇)

ရာဟုလာ...
နိစၥနိမိတ္မွ ကင္းေသာ အနိမိတၱ၀ိပႆနာကိုလည္း ပြါးမ်ားပါေလေလာ့၊ မာနာ- ႏုသယကိုလည္း ပယ္စြန္႔ပါ ေလေလာ့၊ ထိုမာနကို ပယ္စြန္႔ႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ၿငိမ္းေအးလ်က္ ေနရလတၱံ႕။ (၈)

ဤသို႔လွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ...
သားေတာ္ အသွ်င္ရာဟုလာကို ဤဂါထာတို႔ျဖင့္ မျပတ္ ဆံုးမေတာ္မူ၏။

၁၁ - ရာဟုလသုတ္၊ စူဠ၀ဂ္၊ သုတၱနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

Monday, November 10, 2008

အဗ်ာကတသုတ္-

အဗ်ာကတသုတ္-

ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ႐ိုေသစြာ ရွိခိုး၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္လ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကုိ ေလွ်ာက္၏-

{{အသွ်င္ဘုရား အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္အား မေျဖဆိုအပ္သည့္ အရာ {အဗ်ာကတ၀တၳဳ} တို႔၌ မေ၀ခဲြႏိုင္မႈ {၀ိစိကိစၧာ} မျဖစ္ျခင္း၏ အေၾကာင္း ကား အဘယ္ပါနည္း၊ အေထာက္အပံ့ကား အဘယ္ပါနည္း}}ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ရဟန္း အၾကားအျမင္ ရွိေသာ အရိယာတပည့္အား ...
မိစၧာဒိ႒ိ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းေၾကာင့္ အဗ်ာကတ ၀တၳဳတို႔၌ မေ၀ခဲြႏိုင္မႈ {၀ိစိကိစၧာ} မျဖစ္၊

ရဟန္း {{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္၏}} ဟူေသာ
ဤအယူသည္ မွားေသာ {မိစၧာ} အယူပင္တည္း။
ရဟန္း {{သတၱ၀ါ သည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ မျဖစ္}} ဟူေသာ
ဤအယူသည္ မွားေသာ {မိစၧာ} အယူပင္တည္း၊
ရဟန္း {{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း ဟုတ္၏၊ မျဖစ္ သည္လည္း ဟုတ္၏}}ဟူေသာ ဤအယူသည္ မွားေသာ {မိစၧာ}အယူပင္တည္း။
ရဟန္း {{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္၊ မျဖစ္ သည္လည္း မဟုတ္}} ဟူေသာ ဤအယူသည္ မွားေသာ {မိစၧာ}အယူပင္တည္း။

ရဟန္း အၾကားအျမင္ မရွိေသာ ပုထုဇဥ္သည္ ...

မိစၧာဒိ႒ိကုိ မသိ၊
မိစၧာဒိ႒ိ ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ မသိ၊
မိစၧာဒိ႒ိ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းမႈကုိ မသိ၊
မိစၧာဒိ႒ိ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာသို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ကုိ မသိ။

ထိုပုထုဇဥ္ ပုဂၢိဳလ္အား ထိုမွားေသာ {မိစၧာ} အယူသည္ တိုးပြါး၏၊ ထိုမိစၧာဒိ႒ိ တိုးပြါးေသာ ပုထုဇဥ္ပုဂၢိဳလ္သည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေႂကြးျခင္း ဆင္းရဲျခင္း ႏွလံုးမသာယာျခင္း ျပင္းစြာ ပင္ပန္းျခင္းတို႔မွ မလြတ္၊ ဆင္းရဲအေပါင္းမွ မလြတ္ဟူ၍ ငါဆို၏။

ရဟန္း အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္သည္
မိစၧာဒိ႒ိကုိ သိ၏၊
မိစၧာဒိ႒ိ ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ သိ၏၊
မိစၧာဒိ႒ိ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းမႈကုိ သိ၏၊
မိစၦာဒိ႒ိ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာသို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ကုိ သိ၏၊

ထိုအရိယာတပည့္အား ထိုမွားေသာ {မိစၧာ} အယူသည္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း၏၊ ထိုအရိယာ တပည့္သည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေႂကြးျခင္း ဆင္းရဲ ျခင္း ႏွလံုးမသာယာျခင္း ျပင္းစြာ ပင္ပန္းျခင္းတို႔မွ လြတ္၏၊ ဆင္းရဲအေပါင္းမွ လြတ္၏ဟူ၍ ငါဆို၏။

ရဟန္း ဤသို႔သိျမင္ေသာ အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္သည္ ...
{{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္၏}} ဟူ၍လည္း မေျပာၾကား၊
{{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌မျဖစ္}} ဟူ၍လည္း မေျပာၾကား။
{{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း ဟုတ္၏၊ မျဖစ္သည္ လည္း ဟုတ္၏}}ဟူ၍လည္း မေျပာၾကား၊
{{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္၊ မျဖစ္သည္ လည္း မဟုတ္}} ဟူ၍လည္း မေျပာၾကား၊
ရဟန္း ဤသို႔ သိေသာ ဤသို႔ ျမင္ေသာ အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္ သည္ အဗ်ာကတ၀တၳဳတို႔၌ မေျပာၾကားျခင္း သေဘာရွိ၏၊ ရဟန္း ဤသို႔ သိေသာ ဤသို႔ ျမင္ေသာ အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္သည္ အဗ်ာကတ၀တၳဳတို႔၌ (ဒိ႒ိ အစြမ္းျဖင့္) ကုိယ္ခက္တေရာ္ မျဖစ္၊ မတုန္မလႈပ္၊ မယိမ္းမယိုင္၊ ထိတ္လန္႔ ျခင္းသိုိ႔ မေရာက္။

ရဟန္း {{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္၏}} ဟူေသာ အယူသည္ မိစၧာဒိ႒ိႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ တပ္မက္မႈ {တဏွာ} တည္း။ ပ ။
ဤအယူသည္ မိစၧာဒိ႒ိႏွင့္တကြေသာ မွတ္သားမႈ {သညာ} တည္း။ ပ ။
ဤအယူသည္ မိစၧာဒိ႒ိကုိ မွီ၍ ျဖစ္ေသာ ေထာင္လႊားမႈ {မာန} တည္း။ ပ ။
ဤအယူသည္ သံသရာကုိ ခ်ဲ႕ထြင္သည့္ ဒိ႒ိ ဟူေသာ ပပဥၥတရားတည္း။ ပ ။
ဤအယူသည္ ဒိ႒ိတည္းဟူေသာ ဥပါဒါန္တည္း။ ပ ။

ရဟန္း {{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္၏}} ဟူေသာ
ဤအယူသည္ (ဒိ႒ိတည္းဟူေသာ) စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈတည္း၊

ရဟန္း {{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ မျဖစ္}}ဟူေသာ
ဤအယူသည္ (ဒိ႒ိတည္း ဟူေသာ) စိတ္၏ ေဖာက္ျပန္မႈပင္တည္း။

ရဟန္း {{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း ဟုတ္၏၊ မျဖစ္ သည္လည္း ဟုတ္၏}} ဟူေသာ ဤအယူသည္ (ဒိ႒ိတည္းဟူေသာ) စိတ္၏ ေဖာက္ျပန္မႈပင္တည္း။

ရဟန္း {{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္၊ မျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္}} ဟူေသာ ဤအယူသည္ (ဒိ႒ိတည္းဟူေသာ) စိတ္၏ ေဖာက္ျပန္မႈပင္တည္း။

ရဟန္း အၾကားအျမင္မရွိေသာ ပုထုဇဥ္သည္ ...
စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈကုိ မသိ၊
စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈ အေၾကာင္းကုိ မသိ၊
စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈ၏ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းကုိ မသိ၊
စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာသို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ကုိ မသိ။
ထိုပုထုဇဥ္ပုဂၢိဳလ္အား ထိုစိတ္ေဖာက္ျပန္မႈသည္ တိုးပြါး၏၊
ထိုပုထုဇဥ္ပုဂၢိဳလ္သည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေႂကြးျခင္း ဆင္းရဲျခင္း ႏွလံုးမသာယာျခင္း ျပင္းစြာ ပင္ပန္းျခင္းတို႔မွ မလြတ္၊
ဆင္းရဲအေပါင္းမွ မလြတ္ဟူ၍ ငါဆို၏။

ရဟန္း အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္သည္ ....
စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈကုိ သိ၏၊
စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈ၏ အေၾကာင္းကုိ သိ၏၊
စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈ၏ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းကုိ သိ၏၊
စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာသို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ကုိ သိ၏၊
ထိုအရိယာတပည့္အား ထိုစိတ္ေဖာက္ျပန္မႈသည္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း၏၊

ထိုအရိယာတပည့္သည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေႂကြး ျခင္း ဆင္းရဲျခင္း ႏွလံုးမသာယာျခင္း ျပင္းစြာ ပင္ပန္းျခင္းတို႔မွ လြတ္၏၊ ဆင္းရဲ အေပါင္းမွ လြတ္၏ ဟူ၍ ငါဆို၏။

ရဟန္း ဤသို႔သိျမင္ေသာ အၾကားအျမင္ ရွိေသာ အရိယာတပည့္သည္ ...
{{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္၏}} ဟူ၍လည္း မေျပာၾကား။ ပ ။
{{သတၱ၀ါသည္ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္၊
မျဖစ္သည္ လည္း မဟုတ္}} ဟူ၍လည္း မေျပာၾကား။
ရဟန္း ဤသို႔သိေသာ ဤသို႔ျမင္ေသာ အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္ သည္ ဤသုိ႔လွ်င္ အဗ်ာကတ၀တၳဳတို႔၌ မေျပာၾကားျခင္း သေဘာရွိ၏၊
ရဟန္း အၾကားအျမင္ ရွိေသာ အရိယာတပည့္အား အဗ်ာကတ၀တၳဳတို႔၌ မေ၀ခဲြ ႏိုင္မႈ {၀ိစိကိစၧာ} မျဖစ္ျခင္း၏ အေၾကာင္းကား ဤသည္ပင္တည္း၊ အေထာက္အပံ့ ကား ဤသည္ပင္တည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၁ - အဗ်ာကတသုတ္၊ အဗ်ာကတ၀ဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ပုဂၢလသုတ္- (ပုဂၢဳိလ္)

ပုဂၢလသုတ္- (ပုဂၢဳိလ္)

ရဟန္းတုိ႔ ဤပုဂၢဳိလ္ ခုနစ္မ်ဳိးတုိ႔သည္ (အရပ္ေ၀းမွ) ေဆာင္လာ၍ေသာ္လည္း ေပးလွဴပူေဇာ္ရန္ ထုိက္ကုန္၏၊ ဧည့္သည္တုိ႔ အလုိ႔ငွါ စီမံထားေသာ ၀တၳဳကုိ ေသာ္လည္း ေပးလွဴပူေဇာ္ရန္ ထုိက္ကုန္၏၊ တမလြန္အတြက္ ရည္ေမွ်ာ္ေသာ အလွဴကုိ ခံထုိက္ကုန္၏၊ လက္အုပ္ခ်ီရန္ ထုိက္ကုန္၏၊ သတၱ၀ါအေပါင္း၏ ေကာင္းမႈျပဳရန္ အျမတ္ဆံုး လယ္ေျမ ျဖစ္၏။

အဘယ္ခုနစ္မ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ-

၁... {ဥဘေတာဘာဂ၀ိမုတၱ}
႐ူပကာယ နာမကာယ ႏွစ္ပါးေသာ အဖုိ႔မွ လြတ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္။
၂... {ပညာ၀ိမုတၱ}
ပညာျဖင့္ ကိေလသာတုိ႔မွ လြတ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္။
၃... {ကာယသကၡိ}
စ်ာန္ မဂ္ ဖုိလ္ နိဗၺာန္ကုိ နာမကာယျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ျပဳေသာ ပုဂၢဳိလ္။
၄... {ဒိ႒ိပၸတၱ}
သစၥာေလးပါး တရားကုိ သိ၍ အထက္မဂ္ဖုိလ္သုိ႔ ေရာက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္။
၅... {သဒၶါ၀ိမုတၱ}
သဒၶါတရားျဖင့္ ကိေလသာတုိ႔မွ လြတ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္။
၆... {ဓမၼာႏုသာရီ}
ပညာေရွ႕သြားရွိ၍ အရိယာမဂ္ကုိ ပြါးေစေသာ ပုဂၢဳိလ္။
၇... {သဒၶါႏုသာရီ}
သဒၶါေရွ႕သြားရွိ၍ အရိယာမဂ္ကုိ ပြါးေစေသာ ပုဂၢဳိလ္တုိ႔တည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤပုဂၢဳိလ္ ခုနစ္မ်ဳိးတုိ႔သည္ (အရပ္ေ၀းမွ) ေဆာင္လာ၍ေသာ္လည္း ေပးလွဴပူေဇာ္ရန္ ထုိက္ကုန္၏၊ ဧည့္သည္တုိ႔ အလုိ႔ငွါ စီမံထားေသာ ၀တၳဳကုိ ေသာ္လည္း ေပးလွဴပူေဇာ္ရန္ ထုိက္ကုန္၏၊ တမလြန္အတြက္ ရည္ေမွ်ာ္ေသာ အလွဴကုိ ခံထုိက္ကုန္၏၊ လက္အုပ္ခ်ီရန္ ထုိက္ကုန္၏၊ သတၱ၀ါအေပါင္း၏ ေကာင္းမႈျပဳရန္ အျမတ္ဆံုး လယ္ေျမ ျဖစ္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၄ - ပုဂၢလသုတ္၊ အႏုသယ၀ဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ဒုတိယ ဥပ႒ာကသုတ္၊ (အလုပ္အေကြ်း)

ဒုတိယ ဥပ႒ာကသုတ္၊ (အလုပ္အေကြ်း)

ရဟန္းတုိ႔ ...
တရား ငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သူနာျပဳသည္ သူနာကုိ ျပဳစုရန္ မထုိက္တန္။

အဘယ္ ငါးမ်ဳိး တုိ႔နည္း ဟူမူ -

၁။ ေဆးကုိ စီရင္ရန္ မစြမ္းႏုိင္။
၂။ (အနာေရာဂါအား) ေလ်ာက္ပတ္သည္ မေလ်ာက္ပတ္သည္ကုိ မသိတတ္၊ မေလ်ာက္ပတ္သည္ကုိ ဆက္ကပ္၏၊ ေလ်ာက္ပတ္သည္ကုိ ဖယ္ထား၏။
၃။ (သကၤန္းစသည့္) အာမိသ ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ သူနာကုိ ျပဳစု၏၊ ေမတၱာစိတ္ ရွိသည္ျဖစ္၍ မျပဳစု။
၄။ က်င္ႀကီးကုိ လည္းေကာင္း၊ က်င္ငယ္ကုိ လည္းေကာင္း၊ အန္ဖတ္ကုိ လည္းေကာင္း၊ တံေထြးကုိ လည္းေကာင္း ထုတ္ေဆာင္ရန္ စက္ဆုပ္ ရြံရွာ၏။
၅။ အခါကာလ အားေလ်ာ္စြာ သူနာကုိ တရားစကားျဖင့္ (အက်ဳိးစီးပြါးကုိ) သိျမင္ေစလ်က္ (တရားကုိ) ေဆာက္တည္ေစကာ (တရားက်င့္သံုးရန္) ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစျခင္းငွါ မစြမ္းႏုိင္။

ရဟန္းတုိ႔ ...
ဤတရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သူနာျပဳသည္ သူနာကုိ ျပဳစုရန္ မထုိက္တန္။

ရဟန္းတုိ႔ ...
တရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သူနာျပဳသည္ သူနာကုိ ျပဳစုရန္ ထုိက္တန္၏။

အဘယ္ ငါးမ်ဳိး တုိ႔နည္း ဟူမူ -

၁။ ေဆးကုိ စီရင္ရန္ စြမ္းႏုိင္၏။
၂။ (အနာေရာဂါအား) ေလ်ာက္ပတ္သည္ မေလ်ာက္ပတ္သည္ကုိ သိတတ္၏၊ မေလ်ာက္ပတ္သည္ကုိ ဖယ္ထား၏။ ေလ်ာက္ပတ္သည္ကုိ ဆက္ကပ္၏။
၃။ (သကၤန္းစသည့္) အာမိသ ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ သူနာကုိ ျပဳစုသည္ မဟုတ္၊ ေမတၱာစိတ္ရွိသည္ ျဖစ္၍ ျပဳစု၏။
၄။ က်င္ႀကီးကုိ လည္းေကာင္း၊ က်င္ငယ္ကုိ လည္းေကာင္း၊ အန္ဖတ္ကုိ လည္း ေကာင္း၊ တံေထြးကုိ လည္းေကာင္း ထုတ္ေဆာင္ရန္ စက္ဆုပ္ ရြံရွာေလ့ မရွိ။
၅။ အခါကာလ အားေလ်ာ္စြာ သူနာကုိ တရားစကားျဖင့္ (အက်ဳိးစီးပြါးကုိ) သိျမင္ေစလ်က္ (တရားကုိ) ေဆာက္တည္ေစကာ (တရားက်င့္သံုးရန္) ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစျခင္းငွါ စြမ္းႏုိင္၏။

ရဟန္းတုိ႔ ဤတရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သူနာျပဳသည္ သူနာကုိ ျပဳစုရန္ ထုိက္တန္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၄။ ဒုတိယ ဥပ႒ာကသုတ္၊ ဂိလာန၀ဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

၀ိပႆနာ၏ သေဘာ...

၀ိပႆနာ၏ သေဘာ...

ထိုအခါ၌ အထူးထူး ႐ႈျမင္မႈ {၀ိပႆနာ} ဟူသည္ အဘယ္သေဘာ ျဖစ္သနည္း။

ထိုအခါ၌ အၾကင္ အျပားအားျဖင့္ သိမႈ၊
အျပားအားျဖင့္ သိျခင္း သေဘာ။
(အနိစၥ စသည္ကို) စိစစ္ျခင္း သေဘာ၊
အျပားအားျဖင့္ စိစစ္ျခင္း သေဘာ။
(သစၥာေလးပါး) တရားတို႔ကို စိစစ္ျခင္း သေဘာ၊
ေကာင္းစြာ မွတ္ျခင္း သေဘာ၊
ကပ္၍ မွတ္ျခင္း သေဘာ၊
ေရွး႐ႈကပ္၍ မွတ္ျခင္း သေဘာ၊
အသိဉာဏ္ရွိသူ၏ အျဖစ္၊
ကြၽမ္းက်င္ (လိမၼာ)သူ၏ အျဖစ္၊
သိမ္ေမြ႕သူ၏ အျဖစ္၊
ေ၀ဖန္တတ္သူ (ထင္ရွားျပတတ္သူ)၏ အျဖစ္။
(အနိစၥစသည္ကို) ၾကံစည္ျခင္း သေဘာ၊
ႏႈိင္းခ်ိန္ျခင္း သေဘာ၊
ဟုတ္မွန္ေသာ အနက္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္တတ္ေသာ သေဘာ၊
ကိေလသာတို႔ကို ညႇဥ္းဆဲ ႏွိပ္စက္တတ္ေသာ သေဘာ၊
ထိုးထြင္း၍ သိမႈ၌ ၫႊတ္ေစတတ္ေသာ သေဘာ၊
အထူးထူး ႐ႈျမင္တတ္ေသာ သေဘာ၊
ေကာင္းစြာ အျပားအားျဖင့္ သိတတ္ေသာ သေဘာ။
(လမ္းမွားသို႔ ေျပးသြားေနေသာ စိတ္ကို လမ္းမွန္သို႔ ေရာက္ရန္ ထိုးႏွင္တတ္ သျဖင့္) ႏွင္တံ (တုတ္တျပာ) ႏွင့္ တူေသာ သေဘာ၊
ပညာဟူေသာ အစိုးတရ အျပားအားျဖင့္ သိမႈ {ပညိေႁႏၵ}၊
မတုန္မလႈပ္ အျပားအားျဖင့္ သိမႈ {ပညာဗိုလ္}။
(ကိေလသာတို႔ကိုျဖတ္တတ္ေသာ) အျပားအားျဖင့္သိမႈ လက္နက္။
(မိမိျဖစ္ရာ ပုဂၢဳိလ္ကို ျမင့္တက္ေစတတ္ေသာ) အျပားအားျဖင့္ သိမႈျပာသာဒ္၊
အျပားအားျဖင့္ သိမႈ အလင္း၊
အျပားအားျဖင့္ သိမႈ အေရာင္၊
အျပားအားျဖင့္ သိမႈ တန္ေဆာင္။
(ျဖစ္ႏိုင္ရႏိုင္ခဲ၍ ႏွစ္သက္ျခင္းကုိ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ) အျပားအားျဖင့္ သိမႈပညာ။
မေတြေ၀မႈ {အေမာဟ}။
(သစၥာေလးပါး) တရားတို႔ကို စိစစ္ျခင္းသေဘာ {ဓမၼ၀ိစယ}၊
ေကာင္းစြာ သိျမင္မႈ {သမၼာဒိ႒ိ}သည္ (ရွိ၏)။
ထိုအခါ၌ အထူးထူး ႐ႈျမင္မႈ {၀ိပႆနာ} ဟူသည္ ဤသေဘာ ျဖစ္၏။

(ဤကား ယုဂနႏၶဒုက)။
(ပဒအမွတ္၁၆-ပညိေႁႏၵၾကည့္)

ပါထိက၀ဂ္၊ ဓမၼသဂၤဏီပါဠိေတာ္၊ အဘိဓမၼာ။

သမထ၏ သေဘာ...

သမထ၏ သေဘာ...

ၿငိမ္သက္မႈ {သမထ} ဟူသည္ အဘယ္သေဘာ ျဖစ္သနည္း။

ထိုအခါ၌ အၾကင္ စိတ္၏ တည္မႈ၊ ေကာင္းစြာ တည္မႈ၊ သက္၀င္၍တည္မႈ၊ မေရြ႕လ်ားမႈ၊ မပ်ံ႕လြင့္မႈ၊ စိတ္မေရြ႕လ်ားမႈ၊ ၿငိမ္သက္မႈ၊ အစိုးတရ တည္ၾကည္မႈ {သမာဓိေႁႏၵ}၊ မတုန္မလႈပ္ တည္ၾကည္မႈ {သမာဓိဗိုလ္}၊ ေကာင္းစြာ တည္ၾကည္မႈ {သမၼာသမာဓိ} သည္ (ရွိ၏)။
ထိုအခါ၌ ၿငိမ္သက္မႈ {သမထ} ဟူသည္ ဤသေဘာျဖစ္၏။

(ပဒအမွတ္၁၁- စိတၱေႆကဂၢတာၾကည့္)
ပါထိက၀ဂ္၊ ဓမၼသဂၤဏီပါဠိေတာ္၊ အဘိဓမၼာ။

ဓမၼကထိက ၄-မ်ဳိး

ဓမၼကထိက ၄-မ်ဳိး

ဓမၼကထိက ၄-မ်ဳိးႏွင့့္ ပရိသတ္ ၄-မ်ဳိး။
တရားေဟာဆရာ ၄-မ်ိဳးႏွင့္ တရားနာပရိသတ္ ၄-မ်ဳိး။

(၁) ဗာလ ဓမၼကထိက၊ ဗာလ ပရိသတ္...
အနည္းငယ္မွ်လည္း ေဟာၾကားေသး၏၊
အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္လည္း မယွဥ္၊
တရားနာ ပရိသတ္ကလည္း နာကားနာယူ၏၊ အက်ိဳးရွိ မရွိ ဘာမွ်မသိေခ်။

(၂) သဘာ၀ ဓမၼကထိက၊ ပ႑ိတ ပရိသတ္...
အနည္းငယ္သာ ေဟာၾကား၏၊
အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ကား ယွဥ္၏၊
တရားနာပရိသတ္ ကလည္း အက်ိဳးရွိ မရွိ သိ၍ လိမၼာ၏။

(၃) ဗာလ ဓမၼကထိက၊ ဗာလ ပရိသတ္...
ရွည္ရွည္လ်ားလ်ား မ်ားမ်ားလည္း ေဟာၾကား၏၊
အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္လည္း မယွဥ္၊
ပရိသတ္ကလည္း အေၾကာင္းအက်ိဳး ဘာမွ်မသိ၊ စီးပြားရွိမဲ့လည္း နားမလည္။

(၄) ပ႑ိတဓမၼကထိက၊ ပ႑ိတပရိသတ္...
ရွည္ရွည္လ်ားလ်ား မ်ားမ်ားလည္း ေဟာၾကား၏၊
အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္လည္း ယွဥ္၏၊
ပရိသတ္ကလည္း ေၾကာင္းက်ိဳးဆင္ျခင္ ဉာဏ္ပညာႏွင့္ ယွဥ္၍ နာတတ္၏။

အဘိဓမၼာ ပုဂၢလပညတ္။ ပါ။ ၁၄၈။ ႒။ ၇၄-၌အက်ယ္႐ႈ။

ပဌမ ဥပ႒ာကသုတ္၊ (အလုပ္အေကြ်း)

ပဌမ ဥပ႒ာကသုတ္၊ (အလုပ္အေကြ်း)

ရဟန္းတုိ႔ တရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သူနာသည္ ျပဳစုရခက္သူ ျဖစ္၏။

အဘယ္ ငါးမ်ဳိး တုိ႔နည္း ဟူမူ -

၁။ အနာေရာဂါအား မေလ်ာက္ပတ္သည္ကုိ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိ၏။
၂။ အနာေရာဂါအား ေလ်ာက္ပတ္သည္၌ အတုိင္းအရွည္ကုိ မသိတတ္။
၃။ ေဆးကုိ မွီ၀ဲျခင္းမရွိ။
၄။ အက်ဳိးကုိ လုိလားေသာ သူနာျပဳအား ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ တုိးသည္ကုိ {တုိး၏} ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ဆုတ္သည္ကုိ {ဆုတ္၏} ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ တန္႔သည္ကုိ {တန္႔၏} ဟူ၍ လည္းေကာင္း အနာေရာဂါကုိ ထင္စြာ မျပဳတတ္။
၅။ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ျပင္းထန္ ၾကမ္းၾကဳတ္ စပ္ရွား က်င္နာ မသာယာဖြယ္ မႏွစ္ သက္ဖြယ္ ျဖစ္၍ အသက္ ေသေလာက္သည့္ ကုိယ္၌ ျဖစ္ေသာ ဆင္းရဲ ေ၀ဒနာ တုိ႔ကုိ သည္းမခံႏုိင္ေသာ သေဘာရွိ၏။

ရဟန္းတုိ႔ ဤတရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သူနာသည္ ျပဳစုရခက္သူ ျဖစ္၏။

ရဟန္းတုိ႔ တရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သူနာသည္ ျပဳစုရလြယ္သူ ျဖစ္၏။

အဘယ္ ငါးမ်ဳိး တုိ႔နည္း ဟူမူ -

၁။ အနာေရာဂါအား ေလ်ာက္ပတ္သည္ကုိ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိ၏။
၂။ အနာေရာဂါအား ေလ်ာက္ပတ္သည္၌ အတုိင္းအရွည္ကုိ သိ၏။
၃။ ေဆးကုိ မွီ၀ဲျခင္းရွိ၏။
၄။ အက်ဳိးကုိ လုိလားေသာ သူနာျပဳအား ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ တုိးသည္ကုိ {တုိး၏} ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ဆုတ္သည္ကုိ {ဆုတ္၏} ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ တန္႔သည္ကုိ {တန္႔၏} ဟူ၍ လည္းေကာင္း အနာေရာဂါကုိ ထင္စြာ ျပဳတတ္၏။
၅။ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ျပင္းထန္ ၾကမ္းၾကဳတ္ စပ္ရွား က်င္နာ မသာယာဖြယ္ မႏွစ္ သက္ဖြယ္ ျဖစ္၍ အသက္ ေသေလာက္သည့္ ကုိယ္၌ ျဖစ္ေသာ ဆင္းရဲ ေ၀ဒနာ တုိ႔ကုိ သည္းခံႏုိင္ေသာ သေဘာရွိ၏။

ရဟန္းတုိ႔ ဤ တရား ငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သူနာသည္ ျပဳစုရလြယ္သူ ျဖစ္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃ - ပဌမ ဥပ႒ာကသုတ္၊ ဂိလာန၀ဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

၀ိတၳတဗလသုတ္- (ဗိုလ္ ၇-ပါး အက်ယ္ေဟာ)

၀ိတၳတဗလသုတ္- (ဗိုလ္ ၇-ပါး အက်ယ္ေဟာ)

ရဟန္းတုိ႔ ဗုိလ္တုိ႔သည္ ဤခုနစ္မ်ဳိးတုိ႔တည္း။

အဘယ္ခုနစ္မ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ -

၁။ ယံုၾကည္မႈ {သဒၶါ} ဗုိလ္၊
၂။ အားထုတ္မႈ {၀ီရိယ} ဗုိလ္၊
၃။ ရွက္မႈ {ဟိရီ} ဗုိလ္၊
၄။ ေၾကာက္လန္႔မႈ {ၾသတၱပၸ} ဗုိလ္၊
၅။ ေအာက္ေမ့မႈ {သတိ} ဗုိလ္၊
၆။ တည္ၾကည္မႈ {သမာဓိ} ဗုိလ္၊
၇။ သိမႈ {ပညာ} ဗုိလ္တုိ႔ တည္း။

၁...
ရဟန္းတုိ႔ ယံုၾကည္မႈ {သဒၶါ} ဗုိလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ ယံုၾကည္မႈ သဒၶါတရားရွိ၏၊
ျမတ္စြာဘုရား၏ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ႏွင့္ သဗၺညဳတဉာဏ္ကုိ ယံုၾကည္၏။
ပူေဇာ္အထူးကုိ ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း အရဟံမည္ ေတာ္မူ၏။ ပ ။ ဘုန္းတန္ခုိး ႀကီးေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ဘဂ၀ါ မည္ေတာ္မူ၏ ဟု (ယံုၾကည္၏)။
ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ ယံုၾကည္မႈ {သဒၶါ} ဗုိလ္ ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။

၂...
ရဟန္းတုိ႔ အားထုတ္မႈ {၀ီရိယ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ အကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ ပယ္ရန္ ကုသိုလ္တရား တုိ႔ကုိ ျပည့္စံုေစရန္ ထက္သန္ေသာ လံု႔လရွိသည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ အားအစြမ္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ ျမဲျမံေသာ လံု႔လရွိ၏၊ ကုသုိလ္ တရားတုိ႔၌ တာ၀န္ ကုိ ပစ္ခ်ထားျခင္း မရွိ။ ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ ၀ီရိယဗုိလ္ ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။

၃...
ရဟန္းတုိ႔ ရွက္မႈ {ဟိရီ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ အရွက္ရွိ၏၊
ကာယဒုစ႐ုိက္မွ ရွက္တတ္၏၊
၀စီ ဒုစ႐ုိက္မွ ရွက္တတ္၏၊
မေနာဒုစ႐ုိက္မွ ရွက္တတ္၏၊
ယုတ္ညံ့ ေသာ အကုသုိလ္ တရားတုိ႔သုိ႔ ေရာက္ျခင္းမွ ရွက္တတ္၏။
ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ ဟိရီဗုိလ္ ဟူ၍ ဆုိအပ္၏။

၄...
ရဟန္းတုိ႔ ေၾကာက္လန္႔မႈ {ၾသတၱပၸ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ ေၾကာက္လန္႔မႈရွိ၏၊
ကာယ ဒုစ႐ုိက္မွ ေၾကာက္လန္႔၏၊
၀စီဒု႐ုိက္မွ ေၾကာက္လန္႔၏၊
မေနာဒုစ႐ုိက္မွ ေၾကာက္ လန္႔၏၊
ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသုိလ္ တရားတုိ႔သုိ႔ ေရာက္ျခင္းမွ ေၾကာက္လန္႔တတ္၏။
ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ ၾသတၱပၸဗုိလ္ ဟူ၍ ဆုိအပ္၏။

၅...
ရဟန္းတုိ႔ ေအာက္ေမ့မႈ {သတိ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။
ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ သတိရွိ၏၊
လြန္ကဲ ရင့္က်က္ေသာ သတိႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊
ၾကာျမင့္စြာက ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ကုိ လည္းေကာင္း၊
ၾကာျမင့္စြာက ေျပာဆုိခဲ့သည္ကုိ လည္းေကာင္း ေအာက္ေမ့ႏုိင္၏၊
အဖန္တလဲလဲ ေအာက္ေမ့ႏုိင္၏။
ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ သတိဗုိလ္ ဟူ၍ ဆုိအပ္၏။

၆...
ရဟန္းတုိ႔ တည္ၾကည္မႈ {သမာဓိ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ ကာမဂုဏ္တုိ႔မွ ကင္းဆိတ္၍ သာလွ်င္။ ပ ။စတုတၳစ်ာန္သုိ႔ ေရာက္၍ ေန၏။
ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ သမာဓိဗုိလ္ ဟူ၍ ဆုိအပ္၏။

၇...
ရဟန္းတုိ႔ သိမႈ {ပညာ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ ပညာရွိ၏၊ ျဖစ္မႈ ပ်က္မႈကုိ သိတတ္၍ ကိေလသာတုိ႔ကုိ ေဖာက္ခဲြႏုိင္သည့္ ဆင္းရဲကုန္ခန္းရာ နိဗၺာန္သုိ႔ ေကာင္းစြာ ေရာက္ေစႏုိင္ေသာ ျမတ္ေသာပညာႏွင့္ ျပည့္စံု၏။
ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ ပညာဗုိလ္ဟူ၍ ဆုိအပ္၏။

ရဟန္းတုိ႔ ဗုိလ္တုိ႔သည္ ဤခုနစ္မ်ဳိးတုိ႔တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ယံုၾကည္မႈ {သဒၶါ} ဗုိလ္၊
အားထုတ္မႈ {၀ီရိယ} ဗုိလ္၊
ရွက္မႈ ေၾကာက္လန္႔မႈ {ဟိရီ ၾသတၱပၸ} ဗုိလ္၊
ေအာက္ေမ့မႈ {သတိ} ဗုိလ္၊
တည္ၾကည္မႈ {သမာဓိ} ဗုိလ္၊
ခုနစ္ခု ေျမာက္ျဖစ္ေသာ ပညာဗုိလ္တုိ႔တည္း။
ထုိခုနစ္ပါးေသာဗုိလ္တုိ႔ျဖင့္ အားရွိေသာ ပညာရွိရဟန္းသည္ ခ်မ္းသာစြာ အသက္ ေမြးရ၏၊ သင့္ေလ်ာ္ေသာ အေၾကာင္းအားျဖင့္ (သစၥာေလးပါး) တရားကုိ စံုစမ္း ဆင္ျခင္ႏုိင္၏၊ ၀ိပႆနာပညာျဖင့္ (သစၥာေလးပါးတည္းဟူေသာ) အနက္ကုိ သိႏုိင္၏၊ ဆီမီးလွ်ံ၏ ၿငိမ္းေအးျခင္းကဲ့သုိ႔ (အဆံုးစြန္ေသာ)စိတ္၏ (၀တၳဳ အာ႐ံုတုိ႔ မွ) လြတ္ေျမာက္မႈ ျဖစ္ေလ၏။

၄ - ၀ိတၳတဗလသုတ္၊ ဓန၀ဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂုၤတၱိဳရ္။

ဂိလာနသုတ္- (ဖ်ားနာသူ)

ဂိလာနသုတ္- (ဖ်ားနာသူ)

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေ၀သာလီျပည္ မဟာ၀ုန္ေတာ ျပာသာဒ္ေဆာင္
ေပါက္ေသာ ေက်ာင္းႀကီး၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏၊ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရား သည္ ညေနခ်မ္းအခါ၌ တစ္ပါးတည္း ကိန္းေအာင္းေတာ္မူရာမွ ထေတာ္မူလ်က္ သူနာရဟန္းတုိ႔ ေနရာ ေက်ာင္းသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ ေတာ္မူ၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ အားနည္းေသာ သူနာရဟန္း တစ္ပါးကုိ ျမင္ေတာ္ မူေသာ ေၾကာင့္ ခင္းထားေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနေတာ္ မူလ်က္ ရဟန္းတုိ႔ကုိ ေခၚ၍ ...

ရဟန္းတုိ႔ တရားငါးမ်ဳိးတုိ႔သည္ အားနည္းေသာ မည္သည့္ သူနာရဟန္းကုိ မဆုိ မစြန္႔ၾကကုန္မူ ထုိရဟန္းသည္ {{မၾကာမီပင္လွ်င္ အာသေ၀ါတရားတုိ႔၏ ကုန္ျခင္း ေၾကာင့္ အာသေ၀ါကင္းေသာ လြတ္ေျမာက္ေသာ (အရဟတၱဖုိလ္) စိတ္ႏွင့္ လြတ္ ေျမာက္ေသာ (အရဟတၱဖုိလ္) ပညာကုိ ယခုဘ၀၌ပင္လွ်င္ ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ ကုိယ္တုိင္ မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ေရာက္၍ ေနရလိမ့္မည္}} ဟူေသာ ဤအက်ဳိးကုိ (မခြၽတ္ရလိမ့္မည္ဟု) ေမွ်ာ္လင့္အပ္၏။

အဘယ္ ငါးမ်ဳိး တုိ႔နည္း ဟူမူ -

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္...

၁။ ခႏၶာကုိယ္၌ မတင့္တယ္ ဟု အဖန္တလဲလဲ ႐ႈလ်က္ေန၏။
၂။ (သံုးေဆာင္အပ္ေသာ) အာဟာရ၌ စက္ဆုပ္ဖြယ္ဟု အမွတ္ရွိ၍၊
၃။ အလံုးစံုေသာ ေလာက၌ မေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ ဟု အမွတ္ရွိ၍၊
၄။ အလံုးစံုေသာ သခၤါရ တရားတုိ႔၌ အျမဲမရွိ ဟု ႐ႈေလ့ ရွိသည္ျဖစ္၍ ေန၏။
၅။ ေသျခင္းကုိ အာ႐ံုျပဳ၍ျဖစ္ေသာ အမွတ္{သညာ}သည္ ျဖစ္၍ ေန၏။

ရဟန္းတုိ႔ ဤတရားငါးမ်ဳိးတုိ႔သည္ အားနည္းေသာ မည္သည့္သူနာ ရဟန္းကုိမဆုိ မစြန္႔ၾကကုန္မူ ထုိရဟန္းသည္ {{မၾကာမီပင္လွ်င္ အာသေ၀ါတရားတုိ႔၏ ကုန္ျခင္း ေၾကာင့္ အာသေ၀ါကင္းေသာ လြတ္ေျမာက္ေသာ (အရဟတၱဖုိလ္) စိတ္ႏွင့္ လြတ္ ေျမာက္ေသာ (အရဟတၱဖုိလ္) ပညာကုိ ယခုဘ၀၌ပင္လွ်င္ ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ ကုိယ္တုိင္ မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ေရာက္၍ ေနရလိမ့္မည္}} ဟူေသာ အက်ဳိးကုိ (မခြၽတ္ရလိမ့္မည္ဟု) ေမွ်ာ္လင့္အပ္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၁ - ဂိလာနသုတ္၊ ဂိလာန၀ဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

Friday, November 7, 2008

ပဌမနာဂ၀ိမာန၀တၳဳ-

ပဌမနာဂ၀ိမာန၀တၳဳ-

ကႆပျမတ္စြာဘုရား၏ ပုထုိးေတာ္၌ ပန္းရွစ္ပြင့္တို႔ကို ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ လွဴဒါန္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ ခြန္အားႀကီး၍ လွ်င္ျမန္ေသာ စီးေတာ္ဆင္ကို စီးကာ ၾကာပန္းေရကန္ တူရိယာ အတန္တန္တို႔ျဖင့္ ခံစားရေသာ နတ္သားေလး ...

အလြန္ျဖဴေဖြးေသာ ကိုယ္ရွိေသာ အျပစ္ကင္း၍ ႀကီးေသာ အစြယ္ရွိေသာ ခြန္အားႀကီး၍ အလြန္လ်င္ျမန္ေသာ အဟုန္ရွိေသာ ေကာင္းစြာ ျပင္ဆင္ထားေသာ စီးေတာ္ဆင္ထက္သို႔ တက္စီး၍ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ ဤအရပ္သို႔ လာေရာက္၏။

ဆင္၏ အစြယ္ႏွစ္ေခ်ာင္းတို႔၌ ၾကည္လင္ေသာ ေရရွိေသာ ေကာင္းစြာ ပြင့္သည့္ ပဒုမၼာၾကာပန္းရွိေသာ ေရကန္တို႔ကို ဖန္ဆင္းအပ္ပါကုန္၏၊ ပဒုမၼာၾကာတို႔၌လည္း တူရိယာအေပါင္းတို႔သည္ အလိုလို ျမည္ကုန္၏၊ စိတ္ႏွလံုးကို ေဆာင္တတ္ကုန္ ေသာ ဤနတ္သမီးတို႔သည္ ကလည္း ကၾကကုန္၏၊ သီခ်င္းလည္း သီဆိုၾကကုန္ ၏။

သင္သည္ ႀကီးေသာ အာႏုေဘာ္ရွိသည္ျဖစ္၍
နတ္တန္ခိုး အာႏုေဘာ္ႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းသို႔ေရာက္၏၊
လူျဖစ္ခဲ့ စဥ္က အဘယ္ကုသိုလ္ထူးကို ျပဳခဲ့သနည္း၊
အဘယ္ကုသိုလ္ထူးေၾကာင့္ ဤသို႔ေတာက္ပေသာ အာႏုေဘာ္ရွိသနည္း၊
အဘယ္ကုသိုလ္ထူးေၾကာင့္ သင္၏ အေရာင္အဆင္းသည္လည္း
အရပ္မ်က္ႏွာ အားလံုးတို႔၌ ထြန္းလင္းေတာက္ပ သနည္းဟု
(အသွ်င္ေမာဂၢလႅာန္က ေမး၏)။

ထိုနတ္သားသည္ အသွ်င္ေမာဂၢလႅာန္ ေမးအပ္သည္ျဖစ္၍ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ဤ
(မ်က္ေမွာက္ျဖစ္ေသာ) အက်ဳိး၏ အေၾကာင္းကံ ျပႆနာကို ေမးျမန္းသည္ အားေလ်ာ္စြာ ေျဖၾကား ေလွ်ာက္ထား၏။

ၾကည္လင္ေသာ စိတ္ရွိသည္ျဖစ္၍ ...
ေႂကြက်ေသာ ပန္းရွစ္ပြင့္တို႔ကို ကႆပျမတ္စြာဘုရား၏
ေစတီ ပုထိုးေတာ္၌ ကိုယ္ထိ လက္ေရာက္ တင္လွဴပူေဇာ္ခဲ့ပါ၏။

ထိုကုသိုလ္ထူးေၾကာင့္
အကြၽႏု္ပ္အား ထိုသို႔ သေဘာရွိေသာ အေရာင္အဆင္း ျဖစ္ပါ၏
။ပ။ အကြၽႏု္ပ္၏ အေရာင္အဆင္းသည္လည္း
အရပ္မ်က္ႏွာ အားလံုးတို႔၌ ထြန္းလင္းေတာက္ပပါ၏။

၁၀ - ပဌမနာဂ၀ိမာန၀တၳဳ၊ မဟာရထ၀ဂ္၊ ၀ိမာန၀တၳဳပါဠိေတာ္။

ေဂါဏေပတ၀တၳဳ- (ေဂါဏ=ႏြား)

ေဂါဏေပတ၀တၳဳ- (ေဂါဏ=ႏြား)

အဘိုးေသ၍ အဖ ငိုေႂကြးေနသည္ကို သားျဖစ္သူက ႏြားေသကို ၾကည့္ကာ ငိုေႂကြးျခင္းျဖင့္ သက္ေသျပကာ ေသာကျငိမ္းေၾကာင္း နည္းလမ္းေကာင္းျပေသာ ၀တၱဳ-

{{ခ်စ္သား သင္သည္ သူ႐ူးကဲ့သို႔ စိမ္းစိုေသာ ျမက္ကို ရိတ္၍ အသက္ကင္းေသာ ႏြားအိုႀကီးကို စားေလာ့ စားေလာ့}} ဟု အဘယ့္ေၾကာင့္ ေျပာဆိုျမည္တမ္း ေနဘိ သနည္း။

သင္ေပးေသာ စိမ္းစိုေသာ ျမက္ေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ေရေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ေသေသာႏြားသည္ (အသက္ရွင္၍) ထမလာႏိုင္သည္သာတည္း၊ သင္သည္ အျခား ပညာမဲ့သူကဲ့သို႔ ပညာမဲ့၍ မိုက္သူသာ ျဖစ္၏ဟု (ဖခင္ သူႂကြယ္ က ေမး၏)။

(ဖခင္) ဤႏြား၏ ဤေျခတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ဤဦးေခါင္းသည္လည္းေကာင္း၊ အၿမီးႏွင့္တကြေသာ ဤကိုယ္သည္ လည္းေကာင္း၊ မ်က္စိတို႔သည္ လည္းေကာင္း ေရွးအတုိင္း တည္ေနပါကုန္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဤႏြားသည္ (အသက္ရွင္၍) ထရာ ပါေသး၏။

(ဖခင္) အဘိုး၏ လက္ေျခတို႔ကို လည္းေကာင္း ကိုယ္ကို လည္းေကာင္း ဦးေခါင္း ကို လည္းေကာင္း မေတြ႕ျမင္ရေတာ့ပါ၊ ေျမပံုစု၌ ငိုေနေသာ သင္(ဖခင္)သည္ သာလွ်င္ ပညာမဲ့သည္ မဟုတ္ပါေလာဟု (သားက ျပန္၍ ဆို၏)။

ေထာပတ္ျဖင့္ သြန္းေလာင္းထားသည္ျဖစ္၍ ရဲရဲညီးညီး ေတာက္ေနေသာ မီးကို ေရျဖင့္ သြန္းေလာင္းလိုက္ဘိ သကဲ့သို႔ ထို႔အတူ ငါ၏ သားသည္ေသာကမီး ေတာက္ေလာင္ေနေသာ ငါ၏ ပူပန္မႈ အားလံုးကို ၿငိမ္းေအးေစၿပီတကား။

သင္သည္ ပူေဆြးမႈေသာက ႏွိပ္စက္ေနေသာ ငါ့အား အဖေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ပူေဆြး မႈေသာကကို ပယ္ေဖ်ာက္ပါေပ၏၊ သင္သည္ ငါ၏ ႏွလံုး၌မွီေသာ ပူေဆြးမႈ ေသာကတည္းဟူေသာ ေျငာင့္ကို ႏုတ္ေပၿပီတကား။

ငါသည္ ပူေဆြးမႈေသာကဟူေသာ ေျငာင့္ကိုႏုတ္ပယ္ၿပီးသူ ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီးသူ ၿငိမ္း ေအးၿပီးသူ ျဖစ္ေပေတာ့၏၊ လုလင္ သင္၏ တရားစကားကို ၾကားနာရေသာ ေၾကာင့္ ငါသည္ မပူေဆြးေတာ့ပါ၊ မငိုေႂကြးေတာ့ပါဟု (ဆို၏)။၏

သုဇာတသည္ ဖခင္ကို ပူေဆြးျခင္းမွ ဆုတ္နစ္ေစသကဲ့သို႔ ဤအတူ သနား ေစာင့္ေရွာက္တတ္ေသာ ပညာရွိတို႔သည္ (အဖ၏ လည္းေကာင္း တစ္ပါးေသာ သူတို႔၏ လည္းေကာင္း ပူေဆြးမႈေသာကမွ ဆုတ္နစ္ေစျခင္းကို) ျပဳလုပ္ၾကကုန္ ၏ဟု (ျမတ္စြာဘုရားေဟာေတာ္မူ၏)။

၈ - ေဂါဏေပတ၀တၳဳ၊ ဥရဂ၀ဂ္၊ ေပတ၀တၳဳပါဠိေတာ္။

Thursday, November 6, 2008

ပဒု႒စိတၱသုတ္- (ပဒု႒=ပ်က္စီးသည္+စိတၱ=စိတ္)

ပဒု႒စိတၱသုတ္- (ပဒု႒=ပ်က္စီးသည္+စိတၱ=စိတ္)

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏။

ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ ဟု
အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

ရဟန္းတို႔ ...
ဤေလာက၌ ေဒါသစိတ္ရွိသူ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ဤသို႔ (ငါဘုရား၏) စိတ္ျဖင့္ ထုိသူ၏ စိတ္ကို ပိုင္းျခား၍ သိ၏ {{ဤေဒါသစိတ္ ရွိေသာအခါ၌ ဤပုဂၢိဳလ္သည္ ေသခဲ့မူ ၀န္ထုပ္ကို ေဆာင္ယူ၍ ခ်ထားသကဲ့သို႔ ဤအတူ ငရဲ၌ က်ရေလ၏။ ဤသို႔ ငရဲက်ရျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း။ ရဟန္းတို႔ ထုိသူ၏ စိတ္သည္ ေဒါသျဖင့္ ဖ်က္ဆီး အပ္ေသာေၾကာင့္တည္း}}၊

ရဟန္းတို႔ ...
ေဒါသစိတ္ရွိျခင္း ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕သတၱ၀ါတို႔ သည္ ခႏၶာကိုယ္ပ်က္စီး၍ ေသသည္မွေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းေသာ မေကာင္း ေသာ လားရာ ပ်က္စီး က်ေရာက္ရာျဖစ္ေသာ ငရဲ၌ ျဖစ္ၾကရကုန္၏။ ဤအနက္ သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ထုိသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို-
{{ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤေလာက၌ ေဒါသစိတ္ရွိသူ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို သိ၍ ရဟန္းတို႔အား ဤဆိုလတၱံ႕ေသာ အနက္ သေဘာကို ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။ ဤပုဂၢိဳလ္သည္ ေဒါသစိတ္ရွိေသာ အခ်ိန္အခါ၌ ေသခဲ့မူ ၀န္ထုပ္ကို ေဆာင္ယူ၍ ခ်ထားသကဲ့သို႔ ဤအတူ ထုိသို႔ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ငရဲ၌ ျဖစ္ရာ၏။

(အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္)
ထုိပုဂၢိဳလ္၏ စိတ္ကို ေဒါသသည္ ဖ်က္ဆီးအပ္ေသာ ေၾကာင့္တည္း။ မွန္၏။

သတၱ၀ါတို႔သည္ ေဒါသဖ်က္ဆီးအပ္ေသာ စိတ္ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ မေကာင္းေသာလားရာ ဒုဂၢတိ ဘ၀သို႔ လားေရာက္ၾကရကုန္၏}} ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။

ဤအနက္သေဘာကိုလည္း ...
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။

၁၀ - ပဒု႒စိတၱသုတ္၊ ဒုတိယ၀ဂ္၊ ဣတိ၀ုတ္ပါဠိေတာ္၊

တဏွာသံေယာဇနသုတ္- ( တဏွာအေႏွာင္အဖြဲ႔)

တဏွာသံေယာဇနသုတ္-
( တဏွာ=တပ္မက္ျခင္း+သံေယာဇဥ္=အေႏွာင္အဖြဲ႔)

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏။
ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

ရဟန္းတို႔ အၾကင္ သံေယာဇဥ္ျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္ ရွည္ၾကာ စြာေသာ ေန႔ညဥ့္ပတ္လံုး (သံသရာ၌) ေျပးသြား က်င္လည္ၾကရကုန္၏။

ထုိသံေယာဇဥ္ကား ((တဏွာ သံေယာဇဥ္))ေပတည္း။

ရဟန္းတို႔ တဏွာ သံေယာဇဥ္မွ တစ္ပါး သံသရာ၌ ေျပးသြား က်င္လည္ေစတတ္ ေသာ အျခား သံေယာဇဥ္တစ္ခုကိုမွ်လည္း ငါဘုရား ျမင္ေတာ္ မမူ၊ မွန္၏ ရဟန္း တို႔ တဏွာ သံေယာဇဥ္ျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္ ရွည္ၾကာစြာေသာ ေန႔ညဥ့္ပတ္လံုး (သံသရာ၌) ေျပးသြား က်င္လည္ ၾကရကုန္၏။
ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ထုိသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို ...
{{တဏွာလွ်င္ အေဖာ္ရွိေသာ ေယာက်္ားသည္ ရွည္ၾကာစြာေသာ ကာလပတ္လံုး က်င္လည္ရသည္ ျဖစ္၍ လူ႔ဘ၀ တစ္ပါးေသာ ဘ၀ဟူေသာ သံသရာကို မလြန္ ေျမာက္ႏိုင္။ သတိရွိေသာ ရဟန္းသည္ ဆင္းရဲ၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ထုိတဏွာ ကို အျပစ္အားျဖင့္ သိ၍ တဏွာကင္းေသာ ေၾကာင့္ ေနာင္တစ္ဖန္ ပဋိသေႏၶကို မယူေတာ့ဘဲ (သံသရာမွ) ထြက္ေျမာက္ႏိုင္ရာ၏}}ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။

ဤအနက္သေဘာကိုလည္း ...
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။

၅ - တဏွာသံေယာဇနသုတ္၊ ဒုတိယ၀ဂ္၊ ဣတိ၀ုတ္ပါဠိေတာ္၊

Tuesday, November 4, 2008

သိကၡဒုဗၺလ်သုတ္- (ကိုယ္က်င့္သိကၡာ၏ အားနည္းေၾကာင္း)

သိကၡဒုဗၺလ်သုတ္- (ကိုယ္က်င့္သိကၡာ၏ အားနည္းေၾကာင္း)

ရဟန္းတို႔ အက်င့္ {သိကၡာ}၏ အားနည္းေၾကာင္းတို႔ကား ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

၁။ သူ႕အသက္သတ္ျခင္း၊
၂။ အရွင္ မေပးသည္ကုိ ယူျခင္း၊
၃။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္း၊
၄။ မဟုတ္မမွန္ ေျပာျခင္း၊
၅။ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ ေသအရက္ကုိ ေသာက္ျခင္းတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤအက်င့္ {သိကၡာ}၏ အားနည္းေၾကာင္း ငါးမ်ဳိးတို႔ကုိ ပယ္ရန္၊
သတိပ႒ာန္ ေလးပါးတို႔ကုိ ပြါးမ်ားအပ္ကုန္၏။

အဘယ္ေလးးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

၁။ ကာယာ ႏုပႆနာ သတိပ႒ာန္၊
၂။ ေ၀ဒနာ ႏုပႆနာ သတိပ႒ာန္၊
၃။ စိတၱာ ႏုပႆနာ သတိပ႒ာန္၊
၄။ ဓမၼာ ႏုပႆနာ သတိပ႒ာန္၊

ပဌမသုတ္။
၁ - သိကၡဒုဗၺလ်သုတ္၊ သတိပ႒ာန၀ဂ္၊ န၀ကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။