ေနာင္တခ်ိန္ လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ၾကပါေစရန္ တရားပံုမ်ား၏ comment တြင္ တရားစာမ်ားပါ ထဲ့ေပးထားပါသည္။

သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ရန္ ဤအ၀ိုင္းေလးမ်ား အတြင္းမွာ တရားစာမ်ား တရားပံုမ်ားကို သြပ္သြင္းထားပါတယ္ သင္တို႔ စိတ္တိုင္းၾက ကူးယူျဖတ္ေတာက္ လြတ္လပ္စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။

Thursday, April 30, 2009

သူယုတ္တို႔၏တရားႏွင့္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏တရား...

ဒုတိယ ေကာဓဂ႐ုသုတ္ -

ရဟန္းတို႔ သူယုတ္တို႔၏တရားတို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ေလးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ...

အမ်က္ထြက္ျခင္းကို အေလးျပဳ၍ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးမျပဳျခင္း၊ (သူ႕ေက်းဇူး) ေခ်ဖ်က္ျခင္းကို အေလးျပဳ၍ သူေတာ္ေကာင္း တရားကို အေလး မျပဳျခင္း၊ လာဘ္ (ရျခင္း)ကို အေလးျပဳ၍ သူေတာ္ေကာင္း တရားကို အေလးမျပဳ ျခင္း၊ အ႐ိုအေသျပဳမႈ 'သကၠာရ'ကို အေလးျပဳ၍ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အ ေလး မျပဳျခင္းတို႔တည္း။
ရဟန္းတို႔ သူယုတ္တို႔၏တရားတို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ သူေတာ္ေကာင္းတရားတို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ေလးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ...

သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးျပဳ၍ အမ်က္ထြက္ျခင္းကို အေလးမျပဳျခင္း၊ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးျပဳ၍ (သူ႕ေက်းဇူး) ေခ်ဖ်က္ျခင္းကို အေလးမျပဳ ျခင္း၊ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးျပဳ၍ လာဘ္ (ရျခင္း) ကို အေလးမျပဳျခင္း။ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးျပဳ၍ အ႐ိုအေသျပဳမႈ 'သကၠာရ'ကို အေလးမျပဳ ျခင္း တို႔တည္း။ ရဟန္းတို႔ သူေတာ္ေကာင္းတရား တို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိး တို႔တည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

အမ်က္ထြက္ျခင္း (သူ႕ေက်းဇူး) ေခ်ဖ်က္ျခင္းကို အေလးျပဳကုန္ေသာ လာဘ္ႏွင့္ အ႐ိုအေသျပဳမႈကို အေလးျပဳ ကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ေကာင္းေသာ လယ္၌ ပုပ္ေသာ မ်ဳိးေစ့သည္ မႀကီးပြါးသကဲ့သို႔ သူေတာ္ေကာင္း တရား၌ မႀကီးပြါးကုန္။

အၾကင္ ရဟန္းတို႔သည္ကား သူေတာ္ေကာင္းတရားကို အေလးျပဳသည္ ျဖစ္၍ ေနခဲ့ၾကကုန္ၿပီ၊ ေနလည္း ေနၾကကုန္ဆဲ၊ ထိုရဟန္းတို႔သည္ စင္စစ္အားျဖင့္ အေစး သို႔ အစဥ္လိုက္ေသာ ေဆးပင္သည္ ႀကီးပြါးသကဲ့သို႔ တရားေတာ္၌ ႀကီးပြါး ကုန္ သတည္း။44

၄ - ဒုတိယ ေကာဓဂ႐ုသုတ္၊ ေရာဟိတႆ၀ဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ခ်ီးေျမႇာက္ေၾကာင္းတရား...


ရဟန္းတို႔ ခ်ီးေျမႇာက္ေၾကာင္း 'သဂၤဟဝတၴဳ' တို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္း၊

အဘယ္ေလးမ်ဳိးတို႔နည္း ဟူမူ-

၁... ေပးကမ္းျခင္း၊
၂... ခ်စ္ဖြယ္စကားကို ဆိုျခင္း၊
၃... အက်ဳိးစီးပြါးကို က်င့္ျခင္း၊
၄... ကိုယ္ႏွင့္ထပ္တူျပဳျခင္း တို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ခ်ီးေျမႇာက္ေၾကာင္း 'သဂၤဟဝတၴဳ' တို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ ဤေလာက၌ ေပးကမ္းျခင္းလည္းေကာင္း၊ ခ်စ္ဖြယ္စကားကို ဆိုျခင္းလည္းေကာင္း၊အက်ဳိးစီးပြါးကို က်င့္ျခင္းလည္းေကာင္း၊ ထို ထို အေၾကာင္း တို႔၌ ထိုက္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ ကိုယ္ႏွင့္ ထပ္တူျပဳျခင္းလည္းေကာင္း ထို သဂၤဟ ဝတၴဳေလးမ်ဳိး တို႔သည္ သြားေနေသာ ရထား၏ နားေစာင့္*ကဲ့သို႔ ေလာကကို ခ်ီးေျမႇာက္ကုန္၏။ အကယ္၍ ထို သဂၤဟဝတၴဳေလးမ်ဳိးတို႔ မရွိကုန္ျငားအံ့၊ အမိသည္ သားဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ပူေဇာ္ျခင္း ျမတ္ႏိုးျခင္းကို မရရာ၊ အဖသည္လည္း သားဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ပူေဇာ္ျခင္း ျမတ္ႏိုးျခင္းကို မရရာ။ ထို သဂၤဟဝတၴဳေလးပါးတို႔ကို ပညာရွိတို႔သည္ ေကာင္းစြာ ႐ႈဆင္ျခင္ၾကကုန္ေသာေၾကာင့္ ျမတ္သည္၏ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ကုန္၏၊ ထို ပညာရွိတို႔သည္ ခ်ီးမြမ္းထိုက္ သူတို႔ ျဖစ္ကုန္၏၊32

၂ - သဂၤဟသုတ္ စကၠ၀ဂ္ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

*။ နားေစာင့္- နပန္းစြန္း၊ လွည္း၏ဝင္႐ိုးဖ်ား၌ ဘီးထြက္မသြားရန္ တပ္ထားေသာ ကလန္႔။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ပရိတ္သတ္တို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ိဳးတို႔တည္း...

ပရိသ၀ဂ္-မွ...

ရဟန္းတို႔ ပရိတ္သတ္တို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ိဳးတို႔တည္း။

အဘယ္ႏွစ္မ်ိဳး တို႔နည္း ဟူမူ-

အဆုံးအမခက္ေသာ ေမးျမန္း၍ မဆုံးမအပ္ေသာ ပရိသတ္လည္းေကာင္း ေမးျမန္း ၍ ဆုံးမအပ္ေသာ အဆုံးအမ မခက္ေသာ ပရိသတ္ လည္းေကာင္းတို႔တည္း။ ရဟန္းတို႔ ဆုံးမခက္ေသာ ေမးျမန္း၍ ဆုံးမအပ္ေသာ ပရိသတ္ဟူသည္ အဘယ္ နည္း၊

ဤသာသနာေတာ္ဝယ္ အၾကင္ပရိသတ္၌ ရဟန္းတို႔သည္ ဘုရားေဟာျဖစ္ကုန္ နက္နဲကုန္ နက္နဲေသာ အနက္ရွိေသာ ေလာကထက္ လြန္ျမတ္ေသာ အနက္ကို ျပတတ္ကုန္ သတၱမွ ဆိတ္သုဥ္းျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ကုန္ေသာ သုတ္တို႔ကို ေဟာၾကား အပ္ ကုန္သည္ရွိေသာ္ ေကာင္းစြာ မနာယူကုန္၊ နားမစိုက္ကုန္၊ သိရန္ စိတ္မဝင္ စားကုန္၊ ထိုတရားတို႔ကို နာယူအပ္ သင္ၾကားအပ္ပါ၏ဟုလည္း မထင္မွတ္ကုန္၊ ကဗ်ာဆရာတို႔ ျပဳအပ္ကုန္၊ ကဗ်ာဆရာတို႔ ဖြဲ႔ႏြဲ႔သီကုံးအပ္ကုန္၊ ဆန္းၾကယ္ေသာ အကၡရာရွိကုန္၊ ဆန္းၾကယ္ေသာ သဒၵါရွိကုန္၊ သာသနာေတာ္မွ အပ ျဖစ္ကုန္ သာသနာေတာ္မွ အပ ျဖစ္သူတို႔၏ တပည့္တို႔ ေဟာၾကားအပ္ကုန္ေသာ သုတ္တို႔ ကို ေဟာၾကားအပ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ ေကာင္းစြာ နာယူၾကကုန္၏၊ ေကာင္းစြာ နား စိုက္ကုန္၏၊ သိရန္ စိတ္ဝင္စားၾကကုန္၏၊ ထိုသုတ္တို႔ကို နာယူအပ္ သင္ၾကား အပ္၏ဟု မွတ္ထင္ကုန္၏၊ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ထုိသုတ္တရားတို႔ကို သင္ၾကား၍ အခ်င္းခ်င္း ေမးလည္း မေမးျမန္းၾကကုန္၊ ''ဤသုတ္ကား အဘယ္သို႔နည္း၊ ဤ သုတ္၏၊ အနက္အဓိပၸာယ္ကား အဘယ္သို႔နည္း'' ဟု ေမးျမန္းျခင္းငွါ (ပညာရွိမ်ား ရွိရာအရပ္သို႔) မလွည့္လည္ကုန္၊ ထိုရဟန္းတို႔သည္ မပြင့္လင္းသည္ကိုလည္း ပြင့္ လင္းေအာင္ မျပဳကုန္၊ မေပၚလြင္သည္ကိုလည္း ေပၚလြင္ေအာင္ မျပဳကုန္၊ မ်ားစြာ ေသာ ယုံမွားေၾကာင္း တရားတို႔၌လည္း ယုံမွားျခင္းကို မပယ္ေဖ်ာက္ကုန္။ ရဟန္း တို႔ ဤပရိသတ္ကို ဆုံးမခက္ေသာ ေမးျမန္း၍ မဆုံးမအပ္ေသာ ပရိသတ္ဟု ဆို အပ္၏။

ရဟန္းတို႔ ေမးျမန္း၍ ဆုံးမအပ္ေသာ အဆုံးအမ မခက္ေသာ ပရိသတ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္ဝယ္ အၾကင္ ပရိသတ္၌ ရဟန္းတို႔ သည္ ကဗ်ာဆရာတို႔ ျပဳအပ္ကုန္ ကဗ်ာဆရာတို႔ ဖြဲ႔ႏြဲ႔သီကုံးအပ္ကုန္ ဆန္းၾကယ္ ေသာ အကၡရာရွိကုန္ ဆန္းၾကယ္ေသာ သဒၵါရွိကုန္ သာသနာေတာ္မွအပ ျဖစ္ကုန္ သာသနာေတာ္မွ အပျဖစ္ကုန္ေသာ သူတို႔၏ တပည့္သာဝကတို႔ ေဟာၾကား အပ္ ကုန္ေသာ သုတ္တို႔ကို ေဟာၾကားအပ္ ကုန္သည္ရွိေသာ္ မနာယူရန္ နားမစိုက္ ကုန္၊ သိရန္ စိတ္မဝင္စားကုန္၊ ထိုတရားတို႔ကို နာယူအပ္ သင္ၾကားအပ္၏ဟု မထင္မွတ္ကုန္၊ ဘုရားေဟာ ျဖစ္ကုန္ နက္နဲကုန္ နက္နဲေသာ အနက္ရွိကုန္ ေလာကထက္ လြန္ျမတ္ေသာ အနက္ကို ျပတတ္ကုန္ သတၱမွ ဆိတ္သုဥ္းျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ကုန္ေသာ တရားတို႔ကို ေဟာၾကားအပ္ကုန္သည္ ရွိေသာ္ ေကာင္းစြာ နာယူ ကုန္၏၊ ေကာင္းစြာ နားစိုက္ကုန္၏၊ သိရန္ စိတ္ဝင္စားကုန္၏၊ ထိုတရားတို႔ ကိုလည္း နာယူအပ္၏ဟု မွတ္ထင္ကုန္၏။ ထိုရဟန္းတို႔သည္ သင္ၾကား၍ အခ်င္း ခ်င္း ေမးျမန္းၾကကုန္၏၊ ''ဤသုတ္ကား အဘယ္သို႔နည္း၊ ဤသုတ္ကား အဘယ္ သို႔နည္း၊ ဤသုတ္၏ အနက္အဓိပၸါယ္ကား အဘယ္သို႔နည္း'' ဟု ေမးျမန္ျခင္းငွာ (ပညာရွိမ်ားရွိရာအရပ္သို႔) လွည့္လည္ကုန္၏၊ ထိုရဟန္းတို႔သည္ မပြင့္လင္းသည္ ကိုလည္း ပြင့္လင္းေအာင္ ျပဳကုန္၏၊ မေပၚလြင္သည္ကိုလည္း ပယ္ေဖ်ာက္ကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤပရိသတ္ကို ေမးျမန္း၍ ဆုံးမအပ္ေသာ အဆုံးအမ မခက္ေသာ ပရိတ္သတ္ဟု ဆိုအပ္၏။ ရဟန္းတို႔ ပရိသတ္တု႔ိသည္ ဤႏွစ္မ်ိဳးတို႔ေပတည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤႏွစ္မ်ိဳးေသာ ပရိသတ္တို႔တြင္ အၾကင္ ေမးျမန္း၍ ဆုံးမအပ္ေသာ အဆုံးအမ မခက္ေသာ ပရိတ္သတ္သည္ရွိ၏၊ ထုိပရိတ္သတ္သည္ ျမတ္ေပသ တည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ 6

ပရိသ၀ဂ္-မွ၊ ဒုကနိပါတ္၊ အဂုၤတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။ 48

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Wednesday, April 29, 2009

ခ်ဥ္းကပ္အပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူသည္...

တိိကပုဂၢလပညတ္-မွ...

မွီဝဲအပ္ ဆည္းကပ္အပ္ ခ်ဥ္းကပ္အပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အက်င့္သီလျဖင့္၊ သမာဓိျဖင့္၊ ပညာျဖင့္ တူမွ်၏၊ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ မွီဝဲ အပ္၏၊ ဆည္းကပ္အပ္၏၊ ခ်ဥ္းကပ္ အပ္၏။

ထိုသို႔ မွီဝဲအပ္ မွီဝဲထိုက္သည္၏ အျဖစ္သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း၊ သီလ သီတင္း တူညီေသာ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ သီလစကားသည္ ငါတို႔အတြက္ ျဖစ္လတၱံ႕၊ ထိုသီလစကားသည္ကား ငါတို႔အတြက္ ခ်မ္းသာသည္ ျဖစ္လတၱံ႕၊ ထိုသီလစကားသည္ ငါတို႔အတြက္ မထိပါးသည္ ျဖစ္လတၱံ႔၊ သမာဓိ တူညီေသာ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ သမာဓိစကားသည္ ငါတို႔အတြက္ ျဖစ္လတၱံ႕၊ ထိုသမာဓိ စကားသည္ကား ငါတို႔အတြက္ ခ်မ္းသာသည္ ျဖစ္လတၱံ႕၊ ထိုသမာဓိ စကားသည္ကား ငါတို႔အတြက္ မထိပါးသည္ ျဖစ္လတၱံ႕၊ ပညာတူညီေသာ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ ပညာစကားသည္ ငါတို႔အတြက္ ျဖစ္လတၱံ႕၊ ထိုပညာစကားသည္ကား ငါတို႔ အတြက္ ခ်မ္းသာသည္ ျဖစ္လတၱံ႕၊ ထိုပညာစကားသည္ ငါတို႔အတြက္ မထိပါးသည္ ျဖစ္လတၱံ႔၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ မွီဝဲအပ္၏၊ ဆည္းကပ္အပ္၏၊ ခ်ဥ္းကပ္အပ္၏။
122

၃ - တိကပုဂၢလပညတ္-မွ၊ ပုဂၢလပညတ္ပါဠိေတာ္။ အဘိဓမၼပိဋက။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

မခ်ဥ္းကပ္အပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္..

တိကပုဂၢလပညတ္-မွ...

မမွီဝဲအပ္ မဆည္းကပ္အပ္ မခ်ဥ္းကပ္အပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အက်င့္သီလျဖင့္၊ သမာဓိျဖင့္၊ ပညာျဖင့္ ယုတ္ညံ့၏၊ သနားျခင္း ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း မွတစ္ပါး ဤသို႕ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ မမွီဝဲအပ္၊ မဆည္းကပ္အပ္၊ မခ်ဥ္းကပ္အပ္။121

၃ - တိကပုဂၢလပညတ္-မွ၊ ပုဂၢလပညတ္ပါဠိေတာ္။ အဘိဓမၼပိဋက။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ႏႈိင္းဆရန္ ခဲယဥ္းေသာ ပုဂၢိဳလ္...

တိကပုဂၢလပညတ္-မွ...

ႏႈိင္းဆရန္ ခဲယဥ္းေသာ 'ဒုပၸေမယ်' ပုဂၢိဳလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္းကင္း၏၊ တက္ႂကြျခင္းကင္း၏၊ လွ်ပ္ေပၚျခင္းကင္း၏၊ ႏႈတ္ၾကမ္းျခင္း ကင္း၏၊ ပရမ္းပတာ ေျပာျခင္းကင္း၏၊ ထင္ေသာ သတိရွိ၏၊ ပညာအဆင္အျခင္ရွိ၏၊ စိတ္တည္ၾကည္၏၊ စိတ္တုန္လႈပ္ ျခင္း ကင္း၏၊ ေစာင့္စည္းေသာ ဣေႁႏၵရွိ၏၊ ဤပုဂၢိဳလ္ကုိ ႏႈိင္းဆရန္ ခဲယဥ္းေသာ 'ဒုပၸေမယ်' ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။

၃ - တိကပုဂၢလပညတ္-မွ၊ ပုဂၢလပညတ္ပါဠိေတာ္။ အဘိဓမၼပိဋက။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


ပဌမ ကဏွသပၸသုတ္- (ေျမြေဟာက္)

ပဌမ ကဏွသပၸသုတ္- (ေျမြေဟာက္)

ရဟန္းတို႔ ေႁမြေဟာက္၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

၁။ မစင္ၾကယ္၊
၂။ မေကာင္းေသာ အနံ႔ရွိ၏၊
၃။ အအိပ္ႀကီး၏၊
၄။ ေဘးဘ်မ္းႏွင့္တကြ ျဖစ္၏၊
၅။ အေဆြခင္ပြန္းကုိ ဖ်က္ဆီးတတ္၏။

ရဟန္းတို႔ ေႁမြေဟာက္၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။

ဒကာမႀကီးေတြ ဆက္မၾကည့္သင့္ ထင္ပါသည္...


ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ မာတုဂါမ၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ...

၁။ မစင္ၾကယ္၊
၂။ မေကာင္းေသာ အနံ႔ရွိ၏၊
၃။ အအိပ္ႀကီး၏၊
၄။ ေဘးဘ်မ္းႏွင့္တကြ ျဖစ္၏၊
၅။ အေဆြခင္ပြန္းကုိ ဖ်က္ဆီးတတ္၏။

ရဟန္းတို႔ မာတုဂါမ၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။229

၉ - ပဌမ ကဏွသပၸသုတ္၊ အရည၀ဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

'ေလာကသည္ ျမဲ၏' 'ေလာကသည္မျမဲ'

သခၤါရအညာဏသုတ္...

သာဝတၴိနိဒါန္း...

တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနၿပီးေသာ ဝစၧေဂါတၱပရိဗိုဇ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏-
''အသွ်င္ေဂါတမ 'ေလာကသည္ ျမဲ၏' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ 'ေလာကသည္မျမဲ' ဟူ၍ လည္းေကာင္း။ပ။ 'သတၱဝါသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္ မျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္' ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေလာက၌ ဤအမ်ဳိးမ်ဳိး ကုန္ေသာ အယူတို႔ ျဖစ္ေပၚ ရျခင္း၏ အေၾကာင္းကား အဘယ္ပါနည္း၊ အေထာက္ အပံ့ကား အဘယ္ပါနည္း'' ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ျပဳျပင္မႈ 'သခၤါရ' တို႔၌ မသိျခင္းေၾကာင့္,
ျပဳျပင္မႈ 'သခၤါရ' တို႔ ျဖစ္ေၾကာင္း၌ မသိျခင္းေၾကာင့္,
ျပဳျပင္မႈ 'သခၤါရ'တို႔ ခ်ဳပ္ရာ၌ မသိျခင္းေၾကာင့္,
ျပဳျပင္မႈ 'သခၤါရ'တို႔ ခ်ဳပ္ရာ(နိဗၺာန္)သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္၌ မသိျခင္းေၾကာင့္
'ေလာကသည္ ျမဲ၏' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ 'ေလာကသည္မျမဲ' ဟူ၍ လည္း ေကာင္း။ပ။ 'သတၱဝါသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္မျဖစ္ သည္လည္း မဟုတ္' ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေလာက၌ ဤသို႔အားျဖင့္ ဤအမ်ဳိးမ်ဳိး ကုန္ေသာ အယူတို႔ ျဖစ္ေပၚကုန္၏။

'ေလာကသည္ ျမဲ၏' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
'ေလာကသည္ မျမဲ' ဟူ၍ လည္းေကာင္း။ပ။
'သတၱဝါသည္ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္ မျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္' ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေလာက၌ ဤအမ်ဳိးမ်ဳိး ကုန္ေသာ အယူတို႔ ျဖစ္ေပၚရျခင္း၏ အေၾကာင္းကား ဤသည္ပင္တည္း၊ အေထာက္အပံ့ကား ဤ သည္ ပင္တည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ 610

၄ - သခၤါရအညာဏသုတ္၊ ဝစၧေဂါတၱသံယုတ္၊ ခႏၶ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သီလဝႏၲသုတ္- (သီလရွိေသာသူ)

သီလဝႏၲသုတ္- (သီလရွိေသာသူ)

အခါတစ္ပါး၌ အသွ်င္သာရိပုၾတာႏွင့္ အသွ်င္မဟာေကာ႒ိကတို႔သည္ ဗာရာဏသီ ျပည္ ဣသိပတန မိဂဒါဝုန္ ေတာ၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူကုန္၏၊ ထိုအခါ အသွ်င္မဟာ ေကာ႒ိကသည္ ညခ်မ္း အခါတစ္ပါးတည္း ကိန္းေအာင္း ေနရာမွ ထၿပီးလွ်င္ အသွ်င္သာရိပုၾတာထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ။ပ။

ငါ့သွ်င္သာရိပုၾတာ သီလရွိေသာ ရဟန္းသည္ ...
အဘယ္တရားတို႔ကို အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္း အပ္ပါသနည္းဟု ေျပာဆို၏။

ငါ့သွ်င္ေကာ႒ိက သီလရွိေသာ ရဟန္းသည္ ဥပါဒါနကၡႏၶာငါးမ်ဳိးတို႔ကို မျမဲဟူ၍ ဆင္းရဲဟူ၍ ေရာဂါဟူ၍ အနာဟူ၍ ေျငာင့္ဟူ၍ ပင္ပန္းမႈဟူ၍ နာက်င္မႈဟူ၍ သူစိမ္းျပင္ပဟူ၍ အပ်က္တရားဟူ၍ ဆိတ္သုဥ္းေသာ တရားဟူ၍ အတၱ အႏွစ္ သာရ မရွိဟူ၍ အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းအပ္ကုန္၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္း ဟူမူ-

႐ုပ္ဟူေသာ ဥပါဒါနကၡႏၶာ၊
ေဝဒနာဟူေသာ ဥပါဒါနကၡႏၶာ၊
သညာဟူေသာ ဥပါဒါ နကၡႏၶာ၊
သခၤါရတို႔ဟူေသာ ဥပါဒါနကၡႏၶာ၊
ဝိညာဏ္ဟူေသာ ဥပါဒါနကၡႏၶာတို႔တည္း။

ငါ့သွ်င္ ေကာ႒ိက သီလရွိေသာ ရဟန္းသည္ ဥပါဒါနကၡႏၶာ ငါးမ်ဳိးတို႔ကို မျမဲဟူ၍ ဆင္းရဲဟူ၍ ေရာဂါဟူ၍ အနာဟူ၍ ေျငာင့္ဟူ၍ ပင္ပန္းမႈဟူ၍ နာက်င္မႈဟူ၍ သူစိမ္းျပင္ပဟူ၍ အပ်က္တရား ဟူ၍ ဆိတ္သုဥ္းေသာ တရားဟူ၍ အတၱအႏွစ္ သာရ မရွိဟူ၍ အသင့္ အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္း အပ္ကုန္၏။ ငါ့သွ်င္ သီလရွိေသာ ရဟန္းသည္ ဤဥပါဒါနကၡႏၶာငါးမ်ဳိးတို႔ကို မျမဲဟူ၍ ။ပ။ အတၱအႏွစ္သာရ မရွိဟူ၍ အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းသည္ရွိေသာ္ ေသာတာပတၱိ ဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳ ႏိုင္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိ၏။

ငါ့သွ်င္သာရိပုၾတာ ေသာတာပန္ရဟန္းသည္ ...
အဘယ္တရားတို႔ကို အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းအပ္ကုန္သနည္း။

ငါ့သွ်င္ေကာ႒ိက ေသာတာပန္ ရဟန္းသည္လည္း ဤဥပါဒါနကၡႏၶာငါးမ်ဳိးတို႔ကို မျမဲဟူ၍ ။ပ။ အတၱအႏွစ္သာရ မရွိ ဟူ၍ အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းအပ္ကုန္၏။ ငါ့သွ်င္ ေသာတာပန္အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေသာ ရဟန္းသည္ ဤဥပါဒါ နကၡႏၶာငါးမ်ဳိး တို႔ကို မျမဲဟူ၍ ။ပ။ အတၱအႏွစ္သာရ မရွိဟူ၍ အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းသည္ ရွိေသာ္ သကဒါဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳႏိုင္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိ၏။

ငါ့သွ်င္ သာရိပုၾတာ သကဒါဂါမ္ရဟန္းသည္ ...
အဘယ္တရားတို႔ကို အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းအပ္ပါကုန္သနည္း။

ငါ့သွ်င္ေကာ႒ိက သကဒါဂါမ္ ရဟန္းသည္လည္း ဤဥပါဒါနကၡႏၶာငါးမ်ဳိးတို႔ကို မျမဲဟူ၍ ။ပ။ အတၱအႏွစ္သာရ မရွိဟူ၍ အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းအပ္ကုန္၏။ ငါ့သွ်င္ သကဒါဂါမ္ရဟန္းသည္ ဤဥပါဒါနကၡႏၶာငါးမ်ဳိးတို႔ကို မျမဲဟူ၍ ။ပ။ အတၱ အႏွစ္သာရ မရွိဟူ၍ အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းသည္ရွိေသာ္ အနာဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိ၏။

ငါ့သွ်င္သာရိပုၾတာ အနာဂါမ္ရဟန္းသည္ ...
အဘယ္တရားတို႔ကို အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းအပ္ပါကုန္သနည္း။

ငါ့သွ်င္ ေကာ႒ိက အနာဂါမ္ ရဟန္းသည္လည္း ဤဥပါဒါနကၡႏၶာငါးမ်ဳိးတို႔ကို မျမဲဟူ၍ ။ပ။ အတၱအႏွစ္သာရ မရွိဟူ၍ အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းအပ္ ကုန္၏။ ငါ့သွ်င္ အနာဂါမ္ ရဟန္းသည္ ဤဥပါဒါနကၡႏၶာငါးမ်ဳိးတို႔ကို မျမဲဟူ၍ ။ပ။ အတၱ အႏွစ္သာရ မရွိဟူ၍ အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းသည္ ရွိေသာ္ အရဟတၱဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိ၏။

ငါ့သွ်င္သာရိပုၾတာ ရဟႏၲာသည္ ...
အဘယ္တရားတို႔ကို အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္း အပ္ပါကုန္သနည္း။

ငါ့သွ်င္ေကာ႒ိက ရဟႏၲာသည္လည္း ဤဥပါဒါနကၡႏၶာငါးမ်ဳိးတို႔ကို မျမဲဟူ၍ ဆင္းရဲဟူ၍ ေရာဂါဟူ၍ အနာဟူ၍ ေျငာင့္ဟူ၍ ပင္ပန္းမႈဟူ၍ နာက်င္မႈဟူ၍ သူစိမ္းျပင္ပ ဟူ၍ အပ်က္တရားဟူ၍ ဆိတ္သုဥ္းေသာ တရားဟူ၍ အတၱ အႏွစ္ သာရ မရွိဟူ၍ အသင့္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းအပ္ကုန္၏။ ငါ့သွ်င္ ရဟႏၲာအား တစ္စံု တစ္ခုေသာ ရဟန္းကိစၥကို ေနာက္ထပ္ျပဳဖြယ္ မရွိေတာ့ၿပီ၊ ျပဳအပ္ၿပီးေသာ တရား ကိုလည္း ထပ္၍ ပြားမ်ားဖြယ္ မရွိေတာ့ၿပီ၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ဤတရားတို႔ကို ပြားမ်ားအပ္ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳအပ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခ်မ္းသာစြာ ေနရျခင္း အက်ဳိးငွါ လည္းေကာင္း၊ သတိ, သမၸဇဥ္ အလို႔ငွါ လည္းေကာင္း ျဖစ္ ကုန္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ 122

၁ဝ - သီလဝႏၲသုတ္၊ ဓမၼကထိက၀ဂ္၊ ခႏၶ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Tuesday, April 28, 2009

အနာ ႏွိပ္စက္သည္ ျဖစ္၍ ...

ဖဂၢဳနသုတ္-

ထုိအခါ အသွ်င္ဖဂၢဳနသည္ အနာ ႏွိပ္စက္သည္ ျဖစ္၍ ဆင္းရဲလ်က္ ျပင္းျပစြာ မက်န္းမမာျဖစ္၏၊ ထုိအခါ အသွ်င္အာနႏၵာသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ထုိင္လ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား-

''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္ဖဂၢဳနသည္ အနာ ႏွိပ္စက္သည္ ျဖစ္၍ ဆင္းရဲလ်က္ ျပင္းျပစြာ မက်န္းမမာပါ၊ အသွ်င္ဘုရား ေတာင္းပန္ပါ၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သနားေတာ္မူသည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ အသွ်င္ဖဂၢဳန အထံသုိ႔ ႂကြေတာ္ မူေစခ်င္ ပါသည္'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဆိတ္ဆိတ္ေနသျဖင့္ လက္ခံေတာ္မူ၏။

ထုိ႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ညေနခ်မ္းအခါ တစ္ပါးတည္း ကိန္းေအာင္းေတာ္ မူရာမွ ထလ်က္ အသွ်င္ဖဂၢဳန အထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူ၏၊ အသွ်င္ဖဂၢဳနသည္ ႂကြလာေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို အေဝးမွ ျမင္၍ ေညာင္ေစာင္းမွ ထအံ့ေသာ အမူအရာကို ျပဳ၏။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အသွ်င္ဖဂၢဳနအား -

''ဖဂၢဳန မသင့္၊ သင္သည္ ေညာင္ေစာင္းမွ မေရႊ႕မေျပာင္းႏွင့္၊ သူတစ္ပါး ျပင္ၿပီး ေနရာတုိ႔ ရွိရာ ထုိေနရာ၌ ထုိင္ေတာ္မူမည္'' ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ခင္းထားေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ အသွ်င္ဖဂၢဳနအား
ဖဂၢဳန အသုိ႔နည္း သင့္အား ခန္႔က်န္း၏ေလာ၊ မွ်တ၏ေလာ၊ ဆင္းရဲ ေဝဒနာတုိ႔ ဆုတ္ယုတ္ကုန္၏ေလာ၊ မတုိးဘဲ ရွိ၏ေလာ၊ ဆုတ္ယုတ္ေသာ အေျခအေနသည္ ထင္၏ေလာ၊ တုိးတက္ေသာ အေျခအေနသည္ မထင္ဘဲ ရွိ၏ေလာ ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ...
အကြၽႏု္ပ္အား မခန္႔က်န္းပါ၊ မမွ်တပါ၊ အကြၽႏု္ပ္အား ျပင္းျပေသာ ဆင္းရဲ ေဝဒနာ တုိ႔ တုိးတက္ပါကုန္၏၊ မဆုတ္ယုတ္ပါကုန္၊ တုိးတက္ေသာ အေျခအေနသာ ထင္ပါ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ေသာ အေျခအေနသည္ မထင္ပါ။

အသွ်င္ဘုရား ...
ခြန္အားရွိေသာ ေယာက်္ားသည္ ထက္လွစြာေသာ စူးျဖင့္ ထိပ္၌ ႏွက္ဘိ သကဲ့သုိ႔
ဤအတူ သာလွ်င္ ျပင္းထန္ကုန္ေသာ ေလတုိ႔သည္ ဦးထိပ္၌ ႏွိပ္စက္ပါကုန္၏၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္အား မခန္႔က်န္းပါ၊ မမွ်တပါ၊ အကြၽႏု္ပ္အား ဆင္းရဲ ေဝဒနာတုိ႔ တုိးတက္ပါကုန္၏၊ မဆုတ္ယုတ္ပါကုန္၊ တုိးတက္ေသာ အေျခအေန သာ ထင္ပါ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ေသာ အေျခအေနသည္ မထင္ပါ။

အသွ်င္ဘုရား ...
ခြန္အားရွိေသာ ေယာက်္ားသည္ ျမဲျမံလွစြာေသာ ႀကိဳးလြန္းပိုင္းျဖင့္ ဦးေခါင္း၌ ရစ္ပတ္သကဲ့သုိ႔ ထုိ႔အတူသာလွ်င္ အကြၽႏု္ပ္အား ဦးေခါင္း၌ ေခါင္းကိုက္ ေဝဒနာ တုိ႔ ျဖစ္ပါကုန္၏၊

အသွ်င္ဘုရား ...
အကြၽႏု္ပ္အား မခန္႔က်န္းပါ၊ မမွ်တပါ၊ အကြၽႏု္ပ္အား ဆင္းရဲ ေဝဒနာတုိ႔ တုိးတက္ ပါကုန္၏၊ မဆုတ္ယုတ္ပါကုန္၊ တုိးတက္ေသာ အေျခအေနသာ ထင္ပါ၏၊ ဆုတ္ ယုတ္ေသာ အေျခအေနသည္ မထင္ပါ။

အသွ်င္ဘုရား ...
ကြၽမ္းက်င္ေသာ ႏြားသတ္ ေယာက်္ားသည္ လည္းေကာင္း၊ ႏြားသတ္ ေယာက်္ား ၏ တပည့္သည္ လည္းေကာင္း ထက္လွစြာေသာ သားလွီးဓားျဖင့္ ဝမ္းကို မႊမ္းဘိ သကဲ့သုိ႔ ဤအတူသာလွ်င္ ျပင္းထန္ေသာ ေလတုိ႔သည္ ဝမ္းကို ထုိးက်င့္ပါကုန္၏။

အသွ်င္ဘုရား ...
အကြၽႏု္ပ္အား မခန္႔က်န္းပါ၊ မမွ်တပါ၊ အကြၽႏု္ပ္အား ျပင္းထန္ကုန္ေသာ ဆင္းရဲ ေဝဒနာတုိ႔ တုိးတက္ပါကုန္၏၊ မဆုတ္ယုတ္ပါကုန္၊ တုိးတက္ေသာ အေျခအေန သာ ထင္ပါ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ေသာ အေျခအေနသည္ မထင္ပါ။

အသွ်င္ဘုရား ...
အားႀကီးေသာ ေယာက်္ား ႏွစ္ေယာက္တုိ႔သည္ အားနည္းလွေသာ ေယာက်္ားကို အသီးသီးေသာ လက္ေမာင္းတုိ႔၌ ဆြဲကိုင္၍ မီးက်ီး၌ ကင္ၾကကုန္သကဲ့သို႔ ဤ အတူသာလွ်င္ ကိုယ္၌ အလြန္ ပူပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္အား မခန္႔က်န္းပါ၊ မမွ်တပါ၊ အကြၽႏု္ပ္အား ျပင္းထန္ေသာ ဆင္းရဲ ေဝဒနာတုိ႔ တုိးတက္ပါကုန္၏၊ မဆုတ္ယုတ္ပါကုန္၊ တုိးတက္ေသာ အေျခအေနသာ ထင္ပါ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ေသာ အေျခအေနသည္ မထင္ပါ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ...
အသွ်င္ဖဂၢဳနအား တရားႏွင့္ ေလ်ာ္ေသာ စကားျဖင့္ (အက်ဳိးစီးပြါးကို) သိျမင္ေစ လ်က္ (တရားကို) ေဆာက္တည္ေစကာ (တရား က်င့္သံုးရန္) ထက္သန္ ရႊင္လန္း ေစၿပီးလွ်င္ ေနရာမွ ထကာ ဖဲခြါ ႂကြသြားေတာ္မူ၏။

ထုိ႔ေနာက္ အသွ်င္ဖဂၢဳနသည္ ျမတ္စြာဘုရား ႂကြသြား၍ မၾကာျမင့္မီပင္ ကြယ္လြန္ ေလ၏၊ ထုိဖဂၢဳန မေထရ္၏ ထုိေသခါနီး ကာလ၌ ဣေႁႏၵတုိ႔သည္ အထူးသျဖင့္ ၾကည္လင္ကုန္၏။ ထုိအခါ အသွ်င္အာနႏၵာသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္ဖဂၢဳနသည္ ျမတ္စြာဘုရား ႂကြသြား၍ မၾကာျမင့္မီပင္ ကြယ္လြန္ပါသည္၊ ထုိဖဂၢဳန၏ ထုိေသခါနီး အခါ၌ ဣေႁႏၵတုိ႔သည္ အထူးသျဖင့္ ၾကည္လင္ပါကုန္၏'' ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

အာနႏၵာ ဖဂၢဳနရဟန္း၏ ဣေႁႏၵတုိ႔သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ အထူးသျဖင့္ မၾကည္လင္ ဘဲ ရွိကုန္လိမ့္မည္နည္း၊ အာနႏၵာ ဖဂၢဳနရဟန္း၏ စိတ္သည္ ေအာက္ပိုင္း သံေယာ ဇဥ္ ငါးပါးတုိ႔မွ မလြတ္ေသးသည္သာ ျဖစ္၏၊ ထုိဖဂၢဳနရဟန္း၏ စိတ္သည္ ထုိတရား ေဒသနာကို ၾကားနာရ၍ ေအာက္ပိုင္း သံေယာဇဥ္ ငါးပါးတုိ႔မွ လြတ္၏။

အာနႏၵာ ...
သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာအခါ တရားကို နာျခင္းႏွင့္...
သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာအခါ အက်ဳိးအေၾကာင္းကို ဆင္ျခင္ျခင္း၌ ...
အက်ဳိးတုိ႔သည္ ဤေျခာက္မ်ဳိးတုိ႔တည္း...။

အဘယ္ေျခာက္မ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ -

၁...
အာနႏၵာ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းအား ေအာက္ပိုင္း သံေယာဇဥ္ ငါးပါးတုိ႔မွ စိတ္သည္ မလြတ္ေျမာက္ေသး၊ ထိုိရဟန္းသည္ ထုိေသခါနီးအခါ၌ ျမတ္စြာဘုရား ကို ဖူးေျမာ္ခြင့္ရ၏၊ ထုိရဟန္းအား ျမတ္စြာဘုရားသည္ အစ၏ ေကာင္းျခင္း အလယ္၏ ေကာင္းျခင္း အဆံုး၏ ေကာင္းျခင္း ရွိေသာ အနက္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သဒၵါႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တရားကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ အလံုးစံု ျပည့္စံု၍ ထက္ဝန္းက်င္ စင္ၾကယ္ေသာ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို ျပေတာ္မူ၏၊ ထုိတရား ေဒသနာကို ၾကား နာရ၍ ထုိရဟန္း၏စိတ္သည္ ေအာက္ပိုင္း သံေယာဇဥ္ ငါးပါးတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္ ၏။ အာနႏၵာ ဤသည္ကား သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာအခါ တရား နာရျခင္း၌ ပဌမ အက်ဳိးတည္း။

အာနႏၵာ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရဟန္းအား ေအာက္ပိုင္း သံေယာဇဥ္ ငါးပါးတုိ႔မွ စိတ္သည္ မလြတ္ေျမာက္ေသး၊ ထိုိရဟန္းသည္ ထုိေသခါနီးအခါ၌ ျမတ္စြာဘုရား ကို ဖူးေျမာ္ခြင့္မရ၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သာဝကကို ဖူးေျမာ္ခြင့္ရ၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သာဝကသည္ ထုိရဟန္းအား အစ၏ ေကာင္းျခင္း အလယ္၏ ေကာင္းျခင္း အဆံုး၏ ေကာင္းျခင္း ရွိေသာ အနက္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သဒၵါႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တရားကို ေဟာ၏၊ အလံုးစံု ျပည့္စံု၍ ထက္ဝန္း က်င္ စင္ၾကယ္ေသာ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကိုျပ၏၊ ထုိတရား ေဒသနာကို ၾကားနာ ရ၍ ထုိရဟန္း၏ စိတ္သည္ ေအာက္ပိုင္း သံေယာဇဥ္ ငါးပါးတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္၏၊ အာနႏၵာ ဤသည္ကား သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာအခါ တရား နာရျခင္း၌ ဒုတိယ အက်ဳိးတည္း။

၃...
အာနႏၵာ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရဟန္းအား ေအာက္ပိုင္း သံေယာဇဥ္ ငါးပါးတုိ႔မွ စိတ္သည္ မလြတ္ေျမာက္ေသး၊ ထိုိရဟန္းသည္ ထုိေသခါနီး အခါ၌ ျမတ္စြာဘုရား ကိုလည္း ဖူးေျမာ္ခြင့္မရ၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သာဝကကိုလည္း ဖူးေျမာ္ခြင့္မရ၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ၾကားနာဖူး သင္ယူဖူးသည့္အတုိင္း တရားကို စိတ္ျဖင့္ အဖန္ဖန္ ၾကံစည္၏၊ အဖန္ဖန္ သံုးသပ္၏၊ စိတ္ျဖင့္ အဖန္ဖန္ ႐ႈဆင္ျခင္၏၊ ၾကားနာဖူး သင္ယူဖူးသည့္ အတုိင္း တရားကို အဖန္ဖန္ စိတ္ျဖင့္ ၾကံစည္ေသာ၊ အဖန္ဖန္ သံုးသပ္ေသာ၊ စိတ္ျဖင့္ အဖန္ဖန္ ႐ႈဆင္ျခင္ေသာ ထုိရဟန္း၏ စိတ္သည္ ေအာက္ ပိုင္း သံေယာဇဥ္ ငါးပါးတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္၏၊ အာနႏၵာ ဤသည္ကား သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာအခါ အေၾကာင္း အက်ဳိးကို ဆင္ျခင္ျခင္း၌ တတိယ အက်ဳိး တည္း။

၄...
အာနႏၵာ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းအား ေအာက္ပိုင္း သံေယာဇဥ္ ငါးပါးတုိ႔မွ စိတ္သည္ လြတ္ေျမာက္၏၊ အတုမရွိေသာ ဥပဓိ၏ ကုန္ရာ (နိဗၺာန္)၌ စိတ္သည္ (အရဟတၱဖိုလ္) ျဖင့္ မလြတ္ေျမာက္ေသး၊ ထိုိရဟန္းသည္ ထုိေသခါနီးအခါ၌ ျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးေျမာ္ခြင့္ရ၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထုိရဟန္းအား အစ၏ ေကာင္းျခင္း အလယ္၏ ေကာင္းျခင္း အဆံုး၏ ေကာင္းျခင္း ရွိေသာ အနက္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သဒၵါႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တရားကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ အလံုးစံု ျပည့္စံု၍ ထက္ဝန္းက်င္ စင္ၾကယ္ေသာ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို ျပေတာ္မူ၏၊ ထုိတရား ေဒသနာကို ၾကားနာရ၍ ထုိရဟန္း၏ စိတ္သည္ အတုမရွိေသာ ဥပဓိ၏ ကုန္ရာ (နိဗၺာန္)၌ (အရဟတၱဖိုလ္) ျဖင့္ လြတ္ေျမာက္၏၊ အာနႏၵာ ဤသည္ကား သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာအခါ တရားကို နာရျခင္း၌ စတုတၴ အက်ဳိးတည္း။

၅...
အာနႏၵာ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရဟန္းအား ေအာက္ပိုင္း သံေယာဇဥ္ ငါးပါးတုိ႔မွ စိတ္သည္ လြတ္ေျမာက္၏၊ အတုမရွိေသာ ဥပဓိ၏ကုန္ရာ (နိဗၺာန္)၌ စိတ္သည္ မလြတ္ေျမာက္ေသး၊ ထိုိရဟန္းသည္ ထုိေသခါနီး အခါ၌ ျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးေျမာ္ခြင့္မရ၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ျမတ္စြာဘုရား တပည့္သာဝကကို ဖူးေျမာ္ခြင့္ရ၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သာဝကသည္ ထုိရဟန္းအား အစ၏ ေကာင္းျခင္း အလယ္၏ ေကာင္းျခင္း အဆံုး၏ ေကာင္းျခင္း ရွိေသာ အနက္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သဒၵါႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တရားကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ အလံုးစံု ျပည့္စံု၍ စင္ၾကယ္ေသာ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို ျပေတာ္မူ၏၊ ထုိတရား ေဒသနာကို ၾကားနာရ၍ ထုိရဟန္း၏ စိတ္သည္ အတုမရွိေသာ ဥပဓိကုန္ရာ (နိဗၺာန္)၌ (အရဟတၱဖိုလ္)ျဖင့္ လြတ္ ေျမာက္၏၊ အာနႏၵာ ဤသည္ကား သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာအခါ တရား နာရျခင္း၌ ပၪၥမ အက်ဳိးတည္း။

၆...
အာနႏၵာ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရဟန္းအား ေအာက္ပိုင္း သံေယာဇဥ္ ငါးပါးတုိ႔မွ စိတ္သည္ လြတ္ေျမာက္၏၊ အတုမရွိေသာ ဥပဓိ၏ကုန္ရာ (နိဗၺာန္)၌ စိတ္သည္ မလြတ္ေျမာက္ေသး၊ ထိုိရဟန္းသည္ ထုိေသခါနီးအခါ၌ ျမတ္စြာဘုရားကိုလည္း ဖူးေျမာ္ခြင့္ မရ၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သာဝကကိုလည္း ဖူးေျမာ္ခြင့္ မရ၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ၾကားနာဖူး သင္ယူဖူးသည့္အတုိင္း တရားကို စိတ္ျဖင့္ အဖန္ဖန္ ၾကံစည္၏၊ အဖန္ဖန္ သံုးသပ္၏၊ စိတ္ျဖင့္ အဖန္ဖန္ ႐ႈဆင္ျခင္၏၊ ၾကားနာဖူး သင္ယူဖူးသည့္ အတုိင္း တရားကို စိတ္ျဖင့္ အဖန္ဖန္ ၾကံစည္ေသာ၊ အဖန္ဖန္ သံုးသပ္ေသာ၊ စိတ္ျဖင့္ အဖန္ဖန္ ႐ႈဆင္ျခင္ေသာ ထုိရဟန္း၏ စိတ္သည္ အတုမရွိေသာ ဥပဓိကုန္ရာနိဗၺာန္၌ အရဟတၱဖိုလ္ျဖင့္ လြတ္ေျမာက္၏။ အာနႏၵာ ဤသည္ကား သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာအခါ၌ အေၾကာင္းအက်ဳိးကို ဆင္ျခင္ ျခင္း၌ ဆ႒အက်ဳိးတည္း။

အာနႏၵာ သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာအခါ တရားနာျခင္းႏွင့္ သင့္ေလ်ာ္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာအခါ အေၾကာင္း အက်ဳိးကို ဆင္ျခင္ျခင္း၌ အက်ဳိးတုိ႔သည္ ဤေျခာက္မ်ဳိးတုိ႔တည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။56

၂ - ဖဂၢဳနသုတ္၊ မဟာ၀ဂ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

အိုင္းအမာႏွင့္တူေသာ စိတ္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္...

တိက ပုဂၢလပညတ္ -မွ...

၁... အိုင္းအမာႏွင့္တူေသာ စိတ္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
၂... လွ်ပ္စစ္ႏွင့္တူေသာ စိတ္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
၃... ဝဇိရစိန္ ႏွင့္တူေသာ စိတ္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္။5

၁...
အိုင္းအမာႏွင့္တူေသာ စိတ္ရွိေသာ 'အ႐ုကူပမစိတၱ' ပုဂၢိဳလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အမ်က္ထြက္တတ္၏၊ ပင္ပန္းျခင္း မ်ား၏၊ အနည္းငယ္ပင္ ေျပာဆိုေစကာမူ ၿငိကပ္တတ္၏၊ ျပစ္မွားတတ္၏၊ ေဖာက္ျပန္ တတ္၏၊ ခက္ထန္၏၊ အမ်က္ထြက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ စိတ္ဆိုးျခင္းကုိ လည္း ေကာင္း၊ မႏွစ္သက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း ထင္စြာျပဳ၏၊ ေသြးျပည္ ျပည့္ေသာ အိုင္းအမာ အနာေဟာင္းသည္ ထင္းေခ်ာင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အိုးျခမ္းကဲြျဖင့္ လည္းေကာင္း ထိခိုက္မိသည္ရွိေသာ္ အတိုင္းထက္အလြန္ ေသြးျပည္ ယိုစီးသကဲ့ သို႔၊ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အမ်က္ထြက္တတ္ ၏၊ ပင္ပန္းျခင္းမ်ား၏၊ အနည္းငယ္ပင္ ေျပာဆိုေစကာမူ ၿငိကပ္တတ္၏၊ ျပစ္မွား တတ္၏၊ ေဖာက္ျပန္တတ္၏၊ ခက္ထန္၏၊ အမ်က္ထြက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ စိတ္ဆိုးျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မႏွစ္သက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း ထင္စြာျပဳ၏၊ ဤပုဂၢိဳလ္ကုိ အိုင္းအမာႏွင့္တူေသာ စိတ္ရွိေသာ 'အ႐ုကူပမစိတၱ' ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။101

၂...
လွ်ပ္စစ္ႏွင့္တူေသာ စိတ္ရွိေသာ 'ဝိဇၨဴပမစိတၱ' ပုဂၢိဳလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ''ဤေလာဘၾကဥ္ေသာ ခႏၶာငါးပါးသည္ ကားဆင္းရဲ 'ဒုကၡ'တည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ေသာအတိုင္း သိ၏၊ ''ဤတဏွာ 'ေလာဘ' သည္ကား ဆင္းရဲ ျဖစ္ေၾကာင္းတည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ေသာအတိုင္း သိ၏၊ ''ဤ နိဗၺာန္သည္ကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာတည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ေသာ အတိုင္းသိ၏၊ ''ဤမဂၢင္ ရွစ္ပါးသည္ကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ (နိဗၺာန္)သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ေသာအတိုင္း သိ၏၊ မ်က္စိ အျမင္ရွိေသာ ေယာက်္ားသည္ အလြန္ ေမွာင္မိုက္ေသာ ညဥ့္အခါ၌ လွ်ပ္စစ္ျပတ္သျဖင့္ အဆင္း႐ူပါ႐ံုတို႔ကုိ ျမင္ရာသကဲ့ သို႔၊ ဤအတူပင္ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ''ဤေလာဘၾကဥ္ေသာ ခႏၶာငါးပါးသည္ကား ဆင္းရဲ 'ဒုကၡ' တည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ေသာအတိုင္း သိ၏၊ ''ဤတဏွာ 'ေလာဘ' သည္ကား ဆင္းရဲျဖစ္ေၾကာင္းတည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ေသာ အတိုင္း သိ၏၊ ''ဤနိဗၺာန္သည္ကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ (နိဗၺာန္) တည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ ေသာအတိုင္း သိ၏၊ ''ဤမဂၢင္ ရွစ္ပါးသည္ကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ (နိဗၺာန္) သို႔ ေရာက္ ေၾကာင္း အက်င့္တည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ေသာအတိုင္း သိ၏၊ ဤပုဂၢိဳလ္ကုိ လွ်ပ္စစ္ ႏွင့္တူေသာ စိတ္ရွိေသာ 'ဝိဇၨဴပမစိတၱ' ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။102

၃...
ဝဇိရစိန္ႏွင့္တူေသာ စိတ္ရွိေသာ 'ဝဇိ႐ူပမစိတၱ' ပုဂၢိဳလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အာသေဝါတရားတို႔၏ ကုန္ခန္းျခင္း ေၾကာင့္ အာသေဝါကင္းေသာ၊ စိတ္ျဖင့္ ကိေလသာမွ လြတ္ေသာ၊ ပညာျဖင့္ ကိေလသာမွ လြတ္ေသာ အရဟတၱဖိုလ္ကုိ ယခုဘဝ၌ပင္ ကုိယ္တိုင္ ထူးေသာ ဉာဏ္ျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ေရာက္၍ ေန၏၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာပင္ျဖစ္ေစ၊ ေက်ာက္သားပင္ျဖစ္ေစ ဝဇိရစိန္၏ မေဖာက္ထြင္းႏိုင္ေသာ တစ္စံုတစ္ခု ဝတၴဳမည္ သည္ မရွိသကဲ့သို႔၊ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္ သည္ အာသေဝါတရားတို႔၏ ကုန္ခန္းျခင္းေၾကာင့္ အာသေဝါကင္းေသာ၊ စိတ္ျဖင့္ ကိေလသာမွ လြတ္ေသာ၊ ပညာျဖင့္ ကိေလသာမွ လြတ္ေသာ အရဟတၱဖိုလ္ကုိ ယခုဘဝ၌ပင္ ကုိယ္တိုင္ ထူးေသာ ဉာဏ္ျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ ေရာက္၍ ေန၏၊ ဤပုဂၢိဳလ္ကုိ ဝဇိရစိန္ႏွင့္တူေသာ စိတ္ရွိေသာ 'ဝဇိ႐ူပမစိတၱ' ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။103

၃ - တိက၊ ပုဂၢလပညတ္ပါဠိေတာ္၊ အဘိဓမၼာပိဋက။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Sunday, April 26, 2009

ေဝႆႏၲရမင္းအက်င့္...အဆက္- ၅

ဇာလီမင္းသားႏွင့္ သမီးကဏွာဇိန္ကုိ လည္းေကာင္း၊ အရွင္သခင္၌ ႐ိုေသေသာ အက်င့္ရွိေသာ မဒၵီမိဖုရားကုိ လည္းေကာင္း စြန္႔လႊတ္လွဴဒါန္းေသာ ငါသည္ သမၼာ သေမၺာဓိဉာဏ္၏ အေၾကာင္းေၾကာင့္သာလွ်င္ တြန္႔တိုဆုတ္နစ္ေသာ စိတ္အၾကံ အစည္ မျဖစ္ခဲ့ေပ။

ငါသည္ သားသမီးႏွစ္ေယာက္တို႔ကုိ မခ်စ္သည္ မဟုတ္၊ မဒၵီမိဖုရားကုိ မခ်စ္သည္ လည္း မဟုတ္၊ ငါသည္ သဗၺညဳတဉာဏ္ကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏိုး၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ ခ်စ္ေသာ သားမယားတို႔ကုိ ေပးလွဴခဲ့၏။

ထို႔ေနာက္ တစ္ဖန္ ေတာအုပ္ႀကီး၌ မယ္ေတာ္ ခမည္းေတာ္တို႔ႏွင့္ ေပါင္းဆံုရေသာ္ သနားဖြယ္ ငိုေႂကြးကာ ခ်မ္းသာဆင္းရဲကုိ ေမးျမန္းေျပာဆိုလ်က္-

ႏွစ္ေယာက္ေသာ မယ္ေတာ္ ခမည္းေတာ္တို႔၏ အထံသို႔ အရွက္အေၾကာက္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ေလးစားျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း ခ်ဥ္းကပ္၏။ ထိုအခါ၌လည္း ျမင္း မိုရ္ေတာင္တည္းဟူေသာ ဦးေဆာက္ပန္းရွိေသာ ေျမႀကီးသည္ တုန္လႈပ္ေလ၏။

ထို႔ေနာက္ တစ္ဖန္ ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္တို႔ႏွင့္တကြ ေတာအုပ္ႀကီးမွ ထြက္ခဲ့ၾက၍ ေပ်ာ္ေမြ႕ဖြယ္ေကာင္းေသာ ျပည္ျမတ္ျဖစ္ေသာ ေဇတုတၱရာၿမဳိ႕ေတာ္သို႔ဝင္ေလ၏။

ထိုေန႔၌ ရတနာ ခုနစ္ပါးမုိးတို႔သည္ ရြာသြန္းကုန္၏၊ သည္းစြာေသာ မိုးသည္ ရြာခ် ေလ၏၊ ထိုအခါ၌လည္း ျမင္းမိုရ္ေတာင္တည္းဟူေသာ ဦးေဆာက္ပန္းရွိေသာ ေျမ ႀကီးသည္ တုန္လႈပ္ေလ၏။

စိတ္ေစတနာ မရွိေသာ ဤေျမႀကီးသည္လည္း ခ်မ္းသာဆင္းရဲကုိ မသိဘဲလ်က္ ငါ၏ အလွဴ စြမ္းအားေၾကာင့္ ခုနစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ တုန္လႈပ္ေလ၏။ 124

ကုိးခုေျမာက္ ေဝႆႏၲရစရိယ 'ေဝႆႏၲရာမင္းအက်င့္' ၿပီး၏။
၉ - ေဝႆႏၲရစရိယ (ေဝႆႏၲရမင္းအက်င့္)၊ အကိတၱိ၀ဂ္၊ စရိယာပိဋကပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ေဝႆႏၲရမင္းအက်င့္...အဆက္- ၄

ပူေဇာ္အပ္ေသာ အမ်ဳိးျဖစ္၍ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕သည့္ မင္းမ်ဳိးျဖစ္ကုန္ေသာ ငါတို႔ ေလး ဦးသားတို႔သည္ မညီညြတ္ေသာေျမ, ညီညြတ္ေသာ ေျမကုိ နင္းကုန္လ်က္ ဝကၤ ေတာင္သို႔ သြားၾကကုန္၏။

အၾကင္သူတို႔သည္ လမ္းအနီး၌ လည္းေကာင္း၊ ခရီးရင္ဆိုင္၌ လည္းေကာင္း လာ ၾကကုန္၏။ ထိုသူတို႔အား ''ဝကၤႏၲေတာင္သည္ အဘယ္မွာနည္း'' ဟု ငါတို႔သည္ လမ္းခရီးကုိ ေမးျမန္းရကုန္၏။

ထိုသူတို႔သည္ ထိုလမ္းခရီး၌ ငါတို႔ကုိ ေတြ႕ျမင္ကုန္ေသာ္ ''ဝကၤႏၲေတာင္သည္ ေဝး လွ၏' ဟု သနားေသာ အသံကုိ ႁမြက္ဆိုၾကကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ (သနားျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ) ဆင္းရဲေဝဒနာကုိ ခံစားၾကရကုန္၏။

သူငယ္ျဖစ္ေသာ သားသမီးတို႔သည္ ေတာအုပ္ႀကီး၌ အသီးရွိေသာ သစ္ပင္တို႔ကုိ အကယ္၍ ေတြ႕ျမင္ကုန္အံ့၊ သူငယ္တို႔သည္ ထိုသစ္သီးတို႔၏ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ငိုယိုၾကကုန္၏။

ျမင့္တက္ေသာ ႀကီးက်ယ္ေသာ သစ္ပင္တို႔သည္ ငုိယိုေနေသာ သူငယ္တို႔ကုိ ျမင္ ေသာ္ အလုိလုိပင္ ညြတ္ကုိင္း၍ သူငယ္တို႔သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ကုန္၏။

အလံုးစံုေသာ အဂၤါတို႔ျဖင့္ တင့္တယ္ေသာ မဒၵီမိဖုရားသည္ မျဖစ္စဖူး ျဖစ္ေသာ ၾကက္သီးေမြးညင္း ထေစႏိုင္ေသာ ဤအံ့ၾသဖြယ္ကုိ ေတြ႕ျမင္ရသည္ရွိေသာ္ ေကာင္းခ်ီးကုိ ျဖစ္ေစ၏။

ေဝႆႏၲရာမင္း၏ တန္ခိုးေၾကာင့္ သစ္ပင္တို႔သည္ အလုိလုိပင္ ညြတ္ကုိင္းကုန္၏၊ ဤသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ ေလာက၌ အံ့ၾသဖြယ္ရွိေပစြ၊ မျဖစ္စဖူး ျဖစ္ေပစြ၊ ၾကက္သီး ေမြးညင္း ထဖြယ္ေကာင္းေလစြ ဟု ေကာင္းခ်ီးကုိ ျဖစ္ေစ၏၊၊

နတ္တို႔သည္ သူငယ္တို႔ကုိ သနားၾကသျဖင့္ ယူဇနာသံုးဆယ္ လမ္းခရီးကုိ ခ်ဳံး၍ ေပးၾကကုန္၏၊ (ေဇတုတၱရာျပည္မွ) ထြက္ေသာ ေန႔၌သာလွ်င္ ေစတႏိုင္ငံသို႔ ဆိုက္ ေရာက္ကုန္၏။

ထိုအခါ ဦးရီးေတာ္ ျဖစ္ၾကကုန္ေသာ မင္းေျခာက္ေသာင္းတို႔သည္ (ေစတႏိုင္ငံ၌) ေနကုန္၏၊ အလံုးစံုေသာ မင္းတို႔သည္ လက္အုပ္ခ်ီကုန္၍ ငိုယိုလ်က္ ခ်ဥ္းကပ္ လာၾကကုန္၏။ ထိုေစတႏိုင္ငံ၌ ေစတမင္းတို႔ႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ေစတမင္းသားတို႔ ႏွင့္ လည္းေကာင္း ႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာၾကားၿပီးေသာ္ ထိုငါတို႔သည္ ထိုၿမိဳ႕မွ ထြက္ခြါကုန္၍ ဝကၤေတာင္သို႔ သြားၾကကုန္၏။

သိၾကားမင္းသည္ တန္ခုိးႀကီးေသာ ဝိသၾကံဳနတ္သားကုိ ေခၚ၍ သခၤမ္းေက်ာင္းကုိ ေကာင္းစြာ ေဆာက္လုပ္၍ ေပ်ာ္ေမြ႕ဖြယ္ေသာ သစ္ရြက္မုိးေက်ာင္းကုိ ဖန္ဆင္းေခ် ေလာ့ဟု ေစလုိက္၏။ သိၾကားမင္း၏ စကားကုိ ၾကားနာလ်က္ တန္ခိုးႀကီးေသာ ဝိသႀကဳံနတ္သားသည္ သခၤမ္းေက်ာင္းကုိ ေကာင္းစြာ ေဆာက္လုပ္၍ ေပ်ာ္ေမြ႔ ဖြယ္ေသာ သစ္ရြက္မုိးေက်ာင္းကုိ ဖန္ဆင္းေလ၏။

ေလးေယာက္သား ငါတို႔သည္ ဝကၤေတာင္ၾကား၌ လူသူ ေရာယွက္မရွိ တိတ္ဆိတ္ ေသာ ေတာအုပ္ႀကီးသို႔ သက္ဝင္၍ ထိုေတာအုပ္ႀကီးတြင္ ေနၾကကုန္၏။ ထိုအခါ ငါသည္ လည္းေကာင္း၊ မဒၵီမိဖုရားသည္ လည္းေကာင္း၊ ဇာလီ, ကဏွာဇိန္ႏွစ္ဦးတို႔
သည္ လည္းေကာင္း အခ်င္းခ်င္း (တစ္ဦးကုိ တစ္ဦး) စိုးရိမ္ျခင္း ဝမ္းနည္းပူးေဆြးမႈ ကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ကုန္လ်က္ သခၤမ္းေက်ာင္း၌ ေနၾကကုန္၏။

ငါသည္ သခၤမ္းေက်ာင္း၌ မဆိတ္သုဥ္းသည္ကုိ ျပဳ၍ သားသမီးငယ္တို႔ကုိ ေစာင့္ ေရွာက္လ်က္ တည္ေနရ၏၊ ထိုမဒၵီမိဖုရားသည္ သစ္သီးကုိ ေဆာင္၍ သံုးေယာက္ သား ငါတို႔ကုိ ေကြၽးေမြး၏။

ငါသည္ ေတာအုပ္ႀကီး၌ ေနစဥ္ ခရီးသြားသူ ဇူဇကာပုဏၰားသည္ ငါ့ထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ လာ၏၊ ငါ၏ ဇာလီ, ကဏွာဇိန္ သားသမီးႏွစ္ေယာက္လံုးကုိ ေတာင္းေလ၏။

ေတာင္းတတ္ေသာ ဇူဇကာပုဏၰား ခ်ဥ္းကပ္လာသည္ကုိ ျမင္ရေသာ္ ငါ့အား ရႊင္လန္းျခင္း ျဖစ္ေလ၏၊ ထိုအခါ ငါသည္ သားသမီးႏွစ္ေယာက္တို႔ကုိ ကုိင္ငင္၍ ပုဏၰားအား ေပးလွဴခဲ့၏။

အၾကင္အခါ ဇူဇကာပုဏၰားအား မိမိသားသမီးတို႔ကုိ စြန္႔လွဴလတ္ေသာ္ ထိုအခါ၌ လည္း ျမင္းမိုရ္ေတာင္တည္းဟူေသာ ဦးေဆာက္ပန္းရွိေသာ ေျမႀကီးသည္ တုန္ လႈပ္ေလ၏။

တစ္ဖန္လည္း သိၾကားမင္းသည္ နတ္ျပည္မွ သက္ဆင္း၍ ပုဏၰားအသြင္ ဖန္ဆင္း လ်က္ ငါ့ထံသို႔ လာၿပီးလွ်င္ သီလရွိ၍ အရွင္သခင္၌ ႐ိုေသေသာ အက်င့္ရွိေသာ မဒၵီမိဖုရားကုိ ေတာင္းေလ၏။

ငါသည္ ၾကည္လင္ေသာ စိတ္အၾကံ ရွိသည္ျဖစ္၍ မဒၵီကုိ လက္၌ကုိင္လ်က္ ေရျဖင့္ (ပုဏၰား၏) လက္ခုပ္ကုိ ျပည့္ေစၿပီးလွ်င္ ထိုပုဏၰားအား မဒၵီကုိ ေပးလွဴခဲ့၏။

မဒၵီမိဖုရားကုိ ေပးလွဴလတ္ေသာ္ ေကာင္းကင္၌ နတ္ျဗဟၼာတို႔သည္ ဝမ္းေျမာက္ ၾကကုန္၏၊

ထိုအခါ၌လည္း ျမင္းမိုရ္ေတာင္တည္းဟူေသာ ဦးေဆာက္ပန္းရွိေသာ ေျမႀကီး သည္ တုန္လႈပ္ေလ၏။117

အမွတ္ ၅-သို႔ ဆက္မည္--->

၉ - ေဝႆႏၲရစရိယ (ေဝႆႏၲရမင္းအက်င့္)၊ အကိတၱိ၀ဂ္၊ စရိယာပိဋကပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ေဝႆႏၲရမင္းအက်င့္...အဆက္- ၃

ထိုေရာက္လာေသာ အလွဴခံတို႔ကုိ ပယ္ျခင္းသည္ ငါ့အား မသင့္ေလ်ာ္ေခ်၊ ဒါန ပါရမီကုိ ေဆာက္တည္ျခင္းသည္ ငါ့အား မပ်က္စီးပါေစလင့္၊ ငါသည္ ျမတ္ေသာ ဆင္ကုိ ေပးလွဴအံ့ (ဟုၾကံစည္၍) -

ဆင္ကုိ ႏွာေမာင္း၌ ကိုင္လ်က္ ရတနာျဖင့္ ၿပီးေသာ ကရားျဖင့္ ေရကုိ (ပုဏၰားတို႔ ၏) လက္၌ သြန္းေလာင္း၍ ဆင္ကုိ ပုဏၰားတို႔အား ေပးလွဴ၏။ အလံုးစံု ျဖဴေသာ ဆင္ေတာ္ျမတ္ကုိ ေပးလွဴလတ္ေသာ္ ထိုအခါ၌လည္း ျမင္းမုိရ္ေတာင္တည္း ဟူ ေသာ ဦးေဆာက္ပန္းရွိေသာ ေျမႀကီးသည္ ေနာက္တစ္ဖန္ တုန္လႈပ္ေလ၏။

ထိုဆင္ေတာ္ကုိ လွဴျခင္းေၾကာင့္ သိဝိျပည္သူတို႔သည္ အမ်က္ထြက္ကုန္၍ စည္း ေဝးၾကၿပီးလွ်င္ ဝကၤေတာင္သို႔ သြားေလာ့ဟု မိမိတို႔ႏိုင္ငံမွ ႏွင္ထုတ္ၾကကုန္၏။

ထိုသိဝိျပည္သူတို႔ ႏွင္ထုတ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ (ငါသည္) မတုန္မလႈပ္ မတြန္႔မတို ေသာ အလွဴ ႀကီးကုိ ေပးလွဴရန္ တစ္ခုေသာဆုကုိ ေတာင္းပန္၏။

သိဝိျပည္သူအားလံုးတို႔သည္ ငါ ေတာင္းပန္အပ္သည္ျဖစ္၍ ငါ့အား ဆုတစ္ပါးကုိ ေပးကုန္၏၊ ထိုအခါ ငါသည္ အစံုေသာ အလွဴစည္ကုိ ေႂကြးေၾကာ္ တီးခတ္ေစ၍ အလွဴႀကီးကုိ ေပးလွဴ၏။

ထိုသို႔ ေပးလွဴလတ္ေသာ္ အလွဴေၾကာင့္ ဤမင္းကုိ ႏွင္ထုတ္ကုန္၏၊ ဤမင္းသည္ ယခုတစ္ဖန္ အလွဴကုိ လွဴျပန္၏ဟု အလွဴေပးရာ အရပ္၌ အုတ္အုတ္ က်က္က်က္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ႀကီးစြာေသာ အသံသည္ ျဖစ္ေလ၏။

ထိုအခါ ငါသည္ ဆင္ကုိ လည္းေကာင္း၊ ျမင္းတို႔ကုိ လည္းေကာင္း၊ ရထားတို႔ကုိ လည္းေကာင္း ေပးလွဴ၍ ကြၽန္မိန္းမ, ကြၽန္ေယာက်္ား, ႏြား, ဥစၥာဟူေသာ ႀကီးစြာ ေသာ အလွဴကုိ ေပးလွဴၿပီးလွ်င္ ၿမိဳ႕မွ ထြက္ခဲ့၏။

ငါသည္ ၿမိဳ႕မွထြက္၍ ျပန္လွည့္ၾကည့္႐ႈေသာ အခါ၌လည္း ျမင္းမုိရ္ေတာင္ တည္း ဟူေသာ ဦးေဆာက္ပန္းရွိေသာ ေျမႀကီးသည္ တုန္လႈပ္ေလ၏။

ရထားတပ္ေသာ ျမင္းေလးစီးကုိ လည္းေကာင္း၊ ရထားကုိ လည္းေကာင္း ပုဏၰား တို႔အား ေပးလွဴၿပီးလွ်င္ ေနာက္လုိက္မပါ တစ္ကုိယ္တည္းသာျဖစ္ေသာ ငါသည္ လမ္းေလးခြဆံု၌ ရပ္လ်က္ မဒၵီမိဖုရားအား ဤစကားကုိ ေျပာဆို၏-

မဒၵီ ဤကဏွာဇိန္သည္ ညီမငယ္ျဖစ္၍ ေပါ့၏၊ သင္သည္ ကဏွာဇိန္ကုိ ခ်ီေလာ့၊ ဇာလီကား အစ္ကုိျဖစ္၍ ေလး၏၊ ငါသည္ ဇာလီကုိ ခ်ီမည္။

မဒၵီသည္ ပဒုမၼာၾကာ, ပု႑ရိက္ၾကာႏွင့္ တူေသာ ကဏွာဇိန္ကုိ ခ်ီ၏၊ ငါသည္ ေရႊ႐ုပ္ႏွင့္ တူေသာ ဇာလီမင္းသားကုိ ခ်ီ၏။96

အမွတ္ ၄-သို႔ ဆက္မည္ --->

၉ - ေဝႆႏၲရစရိယ (ေဝႆႏၲရမင္းအက်င့္)၊ အကိတၱိ၀ဂ္၊ စရိယာပိဋကပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ေဝႆႏၲရမင္းအက်င့္...အဆက္- ၂

သိၾကားမင္း ေပးအပ္ၿပီးေသာ ဆုရွိေသာ ထိုမိဖုရားသည္ ႏွစ္သက္ရႊင္လန္း ဝမ္း ေျမာက္သည္ျဖစ္၍ ငါ့ကုိ အတြင္းျပဳလ်က္ ဆုဆယ္ပါးတို႔ကုိ ခံယူ၏။72

ထိုဖုႆတီမိဖုရားသည္ ထိုတာဝတႎသာဘံုမွ စုေတလတ္ေသာ္ မင္းမ်ဳိး၌ ျဖစ္ေလ ၏၊ ေဇတုတၱရာၿမဳိ႕၌ သၪၨယ (သိၪၨည္း) မင္းႏွင့္ ေပါင္းဖက္ေလ၏။ အၾကင္အခါ၌ ငါသည္ ခ်စ္လွစြာေသာ မယ္ေတာ္ ဖုႆတီမိဖုရား၏ ဝမ္းသို႔ သက္ဝင္၏၊

ထိုအခါ ငါ၏မယ္ေတာ္သည္ ငါ၏တန္ခိုးေၾကာင့္ အခါခပ္သိမ္း အလွဴ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ သူ ျဖစ္၏။ ဥစၥာမရွိသူ၊ အနာေရာဂါ ႏွိပ္စက္သူ၊ အိုမင္းသူ၊ သူေတာင္းစား၊ ခရီး သြား၊ ရဟန္း၊ ပုဏၰား၊ စည္းစိမ္ဥစၥာ ပ်က္စီးကုန္ခန္းသူ၊ ဥစၥာ မသိမ္းဆည္းသူတို႔၌ အလွဴကုိ ေပးလွဴေလ၏။

ဖုႆတီမိဖုရားသည္ ငါ့ကုိ ဆယ္လတို႔ပတ္လံုး လြယ္ခဲ့ရ၍ ၿမိဳ႕ကုိ လက္ယာရစ္ လွည့္လည္ျခင္းကုိ ျပဳလတ္ေသာ္ ကုန္သည္တို႔၏ ခရီးအလယ္၌ ငါ့ကုိ ေမြးဖြား ေလ၏။ ငါ၏ အမည္သည္ မယ္ေတာ္ဘက္မွ လာေသာ အမည္လည္း မဟုတ္၊ ခမည္းေတာ္ဘက္မွလာေသာ အမည္လည္း မဟုတ္၊ ကုန္သည္တို႔၏ သြားရာ လမ္းခရီး၌ ေမြးဖြားသူ ျဖစ္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ''ေဝႆႏၲရ'' ဟူေသာ အမည္ ျဖစ္ေလ၏။

အၾကင္အခါ ငါသည္ ေမြးဖြားသည္မွ ရွစ္ႏွစ္အရြယ္ သူငယ္ျဖစ္၏၊ ထိုအခါ ျပာ သာဒ္ထက္၌ ထိုင္လ်က္ အလွဴကုိ ေပးလွဴရန္ ၾကံစည္ခဲ့၏။ တစ္စံု တစ္ေယာက္ ေသာ သူသည္ ငါ့ကုိ အကယ္၍ ေတာင္းလာျငားအံ့၊ ငါသည္ ငါ၏ ႏွလံုးကို လည္း ေကာင္း၊ မ်က္စိကို လည္းေကာင္း၊ အသားကို လည္းေကာင္း၊ အေသြးကို လည္း ေကာင္း (ထုတ္၍)လွဴလုိ၏။ (ငါ၏)ကိုယ္ကုိလည္း ကြၽန္အျဖစ္ျဖင့္ ေျပာၾကား၍ လွဴလုိ၏။

ငါသည္ မတုန္မလႈပ္ မတြန္႔မတိုေသာ သေဘာမွန္ကုိ ၾကံစည္စဥ္ ထိုအခါ ျမင္းမိုရ္ေတာင္တည္းဟူေသာ ဦးေဆာက္ပန္းရွိေသာ ေျမႀကီးသည္ တုန္လႈပ္ေလ ၏။

ငါသည္ လခဲြတိုင္းလခဲြတိုင္း တစ္ဆယ့္ငါးရက္ လျပည့္ ဥပုသ္ေန႔ဝယ္ ပစၥယ ဆင္ ေတာ္ကုိ တက္စီး၍ အလွဴကုိလွဴရန္ (အလွဴဇရပ္သို႔) ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့၏။ ကလိဂၤတိုင္း ႏိုင္ငံမွ ပုဏၰားတို႔သည္ ငါ့ထံသို႔ လာေရာက္ကုန္၏၊ ဘုန္းက်က္သေရႏွင့္ ျပည့္စံု ေသာ မဂၤလာဆင္ေတာ္ဟု သမုတ္အပ္ေသာ ဆင္ေတာ္ကုိ ငါ့အား ေတာင္းကုန္ ၏။

မင္းႀကီး အကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ဇနပုဒ္သည္ မုိးရြာျခင္းမရွိသည္ျဖစ္၍ ႀကီးစြာ ငတ္မြတ္ျခင္း တည္း ဟူေသာ ဒုဗၻိကၡႏၲရကပ္ ဆိုက္ေရာက္ေနပါ၏၊ အလံုးစံု ျဖဴ၍ ဆင္တို႔တြင္ အျမတ္ဆံုးျဖစ္ေသာ ဆင္ေတာ္ျမတ္ကုိ လွဴပါေလာ့ဟု ေတာင္းကုန္၏။ ပုဏၰားတို႔ သည္ ငါ့အား အၾကင္ဝတၴဳကုိ ေတာင္းကုန္၏၊ ထိုဝတၴဳကုိ ငါသည္ ေပးလွဴအံ့၊ တုန္ လႈပ္လိမ့္မည္ မဟုတ္၊ ငါသည္ ထင္ရွားရွိေသာဝတၴဳကုိ မလွ်ဳိ႕ဝွက္၊ ငါ၏ စိတ္သည္ ေပးလွဴျခင္း၌ ေမြ႕ေလ်ာ္၏။84

အမွတ္ ၃-သို႔ ဆက္မည္--->

၉ - ေဝႆႏၲရစရိယ (ေဝႆႏၲရမင္းအက်င့္)၊ အကိတၱိ၀ဂ္၊ စရိယာပိဋကပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ေဝႆႏၲရမင္းအက်င့္...၁

ေဝႆႏၲရမင္းအက်င့္...

အၾကင္ဖုႆတီမည္ေသာ မင္းသမီးသည္ ငါ၏ မယ္ေတာ္ ျဖစ္ေလ၏၊ ထိုမင္းသမီး သည္ အတိတ္ဘဝတို႔၌ သိၾကားမင္း၏ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ မိဖုရား ျဖစ္ေလ၏။ 67

ထိုမိဖုရား၏ အသက္ ကုန္ခါနီးသည္ကုိ သိ၍ သိၾကားမင္းသည္ ''မိဖုရားျမတ္ သင္ သည္ အကယ္၍ အလုိရွိမူ သင့္အား ဆုဆယ္ပါးတို႔ကုိ ငါ ေပးအံ့'' ဟု ဤစကားကုိ ဆို၏။68

ဤသို႔ ဆိုလတ္ေသာ္ ထိုမိဖုရားသည္လည္း သိၾကားမင္းအား တစ္ဖန္ ဤစကား ကုိ ဆို၏- အကြၽႏ္ုပ္အား အဘယ္အျပစ္ ရွိပါသနည္း၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ အရွင္၏ မခ်စ္မႏွစ္ သက္အပ္သူ ျဖစ္ပါသေလာ၊ 'ေလသည္ သစ္ပင္ကုိ ေရြ႕ရွားေစသကဲ့ သို႕' အကြၽႏ္ုပ္ကုိ ေပ်ာ္ေမြ႕ဖြယ္ ဌာနမွ ေရြကေစလုိပါ သေလာ။69

ဤသို႔ ဆိုလတ္ေသာ္ ထိုသိၾကားမင္းသည္လည္း တစ္ဖန္ ထိုိမိဖုရားအား ဤ စကားကုိ ဆို၏- သင္သည္ မေကာင္းမႈကုိ ျပဳအပ္သည္လည္း မဟုတ္၊ သင္သည္ ငါ၏ မခ်စ္မႏွစ္သက္အပ္သူလည္း မဟုတ္။70

သင္၏ အသက္သည္ ဤမွ်ေလာက္သာ ရွိ၍ စုေတအံ့ေသာ အခါသည္ ျဖစ္ေတာ့ အံ့၊ ငါသည္ ေပးအပ္ေသာ ဆုျမတ္ဆယ္ပါးတို႔ကုိ ခံယူပါေလာ့။71

အမွတ္ ၂-သို႔ ဆက္မည္--->

၉ - ေဝႆႏၲရစရိယ (ေဝႆႏၲရမင္းအက်င့္)၊ အကိတၱိ၀ဂ္၊ စရိယာပိဋကပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

စိတၱသူႂကြယ္အား အသွ်င္ကာမဘူသည္ ...

ပဌမ ကာမဘူသုတ္

အခါတစ္ပါး၌ ...
အသွ်င္ကာမဘူသည္ မစၧိကာသ႑အရပ္ ေဝွးပင္ေတာ၌ (သီတင္းသံုး) ေန၏၊

ထုိအခါ စိတၱ သူႂကြယ္သည္ အသွ်င္ကာမဘူထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ အသွ်င္ကာမဘူကုိ ရွိခုိးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေန၏၊ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနေသာ စိတၱသူႂကြယ္အား အသွ်င္ကာမဘူသည္ ''သူႂကြယ္ ျမတ္စြာဘုရားသည္- 'အျပစ္ ကင္းေသာ အစိတ္အပုိင္းရွိေသာ ျဖဴေသာ အမုိးရွိေသာ တစ္ခုေသာ အကန္႔ရွိ ေသာ ရထားသည္ လည္၏၊ ဆင္းရဲျခင္း ကင္းလ်က္ အယဥ္ကုိ ျဖတ္ၿပီးလွ်င္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ မရွိမူ၍ လာေနသူကုိ ႐ႈေလာ့' ဟု ဤဂါထာကုိ ေဟာေတာ္မူ၏။

သူႂကြယ္ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ေဟာအပ္ေသာ ဤစကား၏ အနက္ကုိ အက်ယ္အား ျဖင့္ အဘယ္သို႔ မွတ္သင့္ပါ သနည္း'' ဟု မိန္႔၏၊ အသွ်င္ဘုရား ဤစကားကုိ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္ပါသေလာ၊ သူႂကြယ္ေဟာအပ္သည္ မွန္၏၊ အသွ်င္ ဘုရား သို႔ျဖစ္လွ်င္ ထုိစကား၏ အနက္ကုိ ဆင္ျခင္ရန္ တစ္ခဏမွ် ဆုိင္းငံ့ပါေလာ့၊ ထုိအခါ စိတၱသူႂကြယ္သည္ တစ္ခဏမွ် ဆိတ္ဆိတ္ ေန၍ အသွ်င္ကာမဘူအား ဤစကားကုိ ေလွ်ာက္၏-

အသွ်င္ဘုရား ''အျပစ္ကင္းေသာ အစိတ္အပုိင္း'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ သီလ တို႔၏ အမည္ပါတည္း။ အသွ်င္ဘုရား ''ျဖဴေသာ အမုိး'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ လြတ္ေျမာက္ျခင္း အရဟတၱဖုိလ္၏ အမည္ပါတည္း။ အသွ်င္ဘုရား ''တစ္ခုေသာ အကန္႔'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ သတိ၏ အမည္ပါတည္း။ အသွ်င္ဘုရား ''လည္၏'' ဟူေသာ ဤအမည္ သည္ ေရွ႕သို႔ တက္ျခင္း ေနာက္သို႔ ဆုတ္ျခင္း၏ အမည္ပါတည္း။ အသွ်င္ဘုရား ''ရထား'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ မိဘတို႔၏ သုက္ေသြးကုိ မွီ၍ ျဖစ္ေသာ ထမင္း မုေယာမုန္႔တို႔ျဖင့္ ႀကီးပါြးရေသာ မျမဲျခင္း လိမ္းက်ံေပးရျခင္း ႏွိပ္နယ္ ေပးရျခင္း ၿပိဳကြဲပ်က္စီးျခင္း သေဘာရွိေသာ မဟာ ဘုတ္ေလးပါးကုိ မွီေသာ ဤခႏၶာကုိယ္၏ အမည္ပါတည္း။

အသွ်င္ဘုရား စြဲမက္မွဳ 'ရာဂ'သည္ ဆင္းရဲတည္း၊
အမ်က္ထြက္မွဳ 'ေဒါသ' သည္ ဆင္းရဲတည္း၊
ေတြေဝမွဳ 'ေမာဟ' သည္ ဆင္းရဲတည္း။
ထုိဆင္းရဲတို႔သည္ အာသေဝါ ကုန္ၿပီးျဖစ္ေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္အား ပယ္အပ္ကုန္ၿပီ၊
အျမစ္ရင္းကုိ အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးကုန္ၿပီ၊
ႏုတ္ၿပီးေသာ ထန္းပင္ရာကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊
အသစ္ မျဖစ္ျခင္းကုိ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊
ေနာင္အခါ ျဖစ္ျခင္း သေဘာ မရွိကုန္။

ထို႔ေၾကာင့္...
အာသေဝါ ကုန္ၿပီးေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ကုိ ''ဆင္းရဲျခင္း မရွိသူ'' ဟု ဆုိအပ္၏။
''လာေနသူ'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ ရဟႏၲာ၏ အမည္ပါတည္း။
''အယဥ္'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ တပ္မက္မႈ 'တဏွာ' ၏ အမည္ပါတည္း။
ထုိတပ္မက္မႈ 'တဏွာ' သည္ အာသေဝါ ကုန္ၿပီးျဖစ္ေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္အား ပယ္အပ္ကုန္ၿပီ၊ အျမစ္ရင္းကုိ အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးကုန္ၿပီ၊ ႏုတ္ၿပီးေသာ ထန္းပင္ရာ ကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ အသစ္မျဖစ္ျခင္းကုိ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ ေနာင္အခါ ျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိကုန္။ ထို႔ေၾကာင့္ အာသေဝါကုန္ၿပီးေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ကုိ ''အယဥ္ကုိ ျဖတ္ၿပီး သူ'' ဟု ဆုိအပ္၏။

အသွ်င္ဘုရား စြဲမက္မႈ 'ရာဂ' သည္ အေႏွာင္အဖြဲ႕တည္း၊
အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ' သည္ အေႏွာင္အဖြဲ႕တည္း၊
ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ' သည္ အေႏွာင္အဖြဲ႕တည္း၊
ထုိအေႏွာင္အဖြဲ႕တို႔သည္ အာသေဝါ ကုန္ၿပီးျဖစ္ေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္အား ပယ္အပ္ ကုန္ၿပီ၊ အျမစ္ရင္းကုိ အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးကုန္ၿပီ၊ ႏုတ္ၿပီးေသာ ထန္းပင္ရာကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ အသစ္ မျဖစ္ျခင္းကုိ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ ေနာင္အခါျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိ ကုန္။ ထို႔ေၾကာင့္ အာသေဝါကုန္ၿပီးေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ကုိ ''အယဥ္ကုိ ျဖတ္ၿပီးသူ'' ဟု ဆုိအပ္၏။

အသွ်င္ဘုရား စြဲမက္မႈ 'ရာဂ' သည္ အေႏွာင္အဖြဲ႕တည္း ။ပ။ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ကုိ ''အေႏွာင္အဖြဲ႕ မရွိသူ'' ဟု ဆုိအပ္၏။

အသွ်င္ဘုရား ဤသို႔လွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားသည္...
အျပစ္ကင္းေသာ အစိတ္အပုိင္းရွိေသာ ျဖဴေသာ အမုိးရွိေသာ တစ္ခုေသာ အကန္႔ ရွိေသာ ရထားသည္ လည္၏၊ ဆင္းရဲျခင္း ကင္းလ်က္ အယဥ္ကုိ ျဖတ္ၿပီးလွ်င္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ မရွိမူ၍ လာေနသူကုိ ႐ႈေလာ့ ဟူေသာ ယင္းစကားကုိ ေဟာေတာ္ မူအပ္ပါ၏။ အသွ်င္ဘုရား ျမတ္စြာဘုရားသည္ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ေဟာအပ္ေသာ ဤစကား၏ အနက္ကုိ အက်ယ္အားျဖင့္ ဤသို႔ သိပါ၏ဟု ေလွ်ာက္၏။ အႂကြင္း နက္နဲေသာ ဘုရားစကားေတာ္၌ ပညာမ်က္စိကုိ ေဆာင္ႏိုင္ေပရကား သင့္အား အရေတာ္ေပစြ တကား၊ ေကာင္းစြာ ရအပ္ေပစြတကား ဟု (မိန္႔ဆုိ၏)။347

၅ - ပဌမ ကာမဘူသုတ္၊ စိတၱသံယုတ္၊ သဠာယတန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


Saturday, April 25, 2009

မင္းနန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ အျပစ္ ၁၀...

ရာဇေႏၲပုရပၸေဝသနသုတ္

ရဟန္းတို႔ မင္းနန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤဆယ္မ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ဆယ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

၁...
ရဟန္းတို႔ မင္းႏွင့္ မိဖုရား အတူေနရာသို႔ ရဟန္း ဝင္ေသာအခါ မိဖုရားကေသာ္ လည္း ရဟန္းကို ျမင္၍ ၿပဳံးရယ္မိတတ္၏၊ ရဟန္းကေသာ္လည္း မိဖုရားကုိ ျမင္၍ ၿပဳံးရယ္မိတတ္၏၊ ထိုသို႔ ၿပဳံးရယ္မိရာ၌ မင္းႀကီးအား ''ဤရဟန္းႏွင့္ မိဖုရားတို႔ သည္ လြန္က်ဴးၿပီးေသာ္ လည္းေကာင္း၊ လြန္က်ဴးလတၱံ႕ေသာ္ လည္းေကာင္း မခြၽတ္ျဖစ္ရာ၏'' ဟု အထင္မွားျခင္း ျဖစ္တတ္၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား မင္း နန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ ပဌမအျပစ္တည္း။

၂...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္းမည္သည္ကား မ်ားေသာ ကိစၥရွိ၏၊ မ်ားေသာ ျပဳဖြယ္ရွိ၏၊ မိန္းမ(မိဖုရားငယ္) တစ္ေယာက္ကို သြားလာၿပီးေနာက္ အမွတ္မရ၊ ထိုမိန္းမသည္ ထိုမင္းသြားလာျခင္းေၾကာင့္ ကုိယ္ဝန္ စဲြယူရာ၌ မင္းႀကီးအား ''ရဟန္းမွတစ္ပါး အျခားသူ တစ္စံုတစ္ေယာက္မွ် နန္းေတာ္တြင္းသို႔ မဝင္၊ ရဟန္း၏ အမႈပင္ ျဖစ္ေလသေလာ'' ဟု အထင္မွားျခင္း ျဖစ္တတ္၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား မင္းနန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ ဒုတိယအျပစ္တည္း။

၃...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား နန္းေတာ္တြင္း၌ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ရတနာ ေပ်ာက္ ေသာအခါ မင္းႀကီးအား ''ဤအရပ္၌ ရဟန္းမွတစ္ပါး အျခားသူ တစ္စံုတစ္ ေယာက္မွ် မဝင္၊ ရဟန္း၏ အမႈပင္ ျဖစ္ေလသေလာ'' ဟု အထင္မွားျခင္း ျဖစ္တတ္၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား မင္းနန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ တတိယ အျပစ္တည္း။

၄...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား နန္းေတာ္တြင္း၌ လွ်ဳိ႕ဝွက္ထားေသာ တိုင္ပင္ခ်က္ (နန္းတြင္းေရး)တို႔သည္ အျပင္ဘက္တြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေသာအခါ မင္းႀကီးအား ''ဤအရပ္ ၌ ရဟန္းမွတစ္ပါး အျခားသူ တစ္စံု တစ္ေယာက္မွ် မဝင္၊ ရဟန္း၏ အမႈပင္ ျဖစ္ေလသေလာ'' ဟု အထင္မွားျခင္း ျဖစ္တတ္၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား မင္းနန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ စတုတၴအျပစ္တည္း။

၅...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား နန္းေတာ္တြင္း၌ အဖကေသာ္လည္း သားကုိ (သတ္ျခင္းငွါ) အလိုရွိတတ္၏၊ သားကေသာ္လည္း အဖကုိ (သတ္ျခင္းငွါ) အလို ရွိတတ္၏၊ ''ဤအရပ္၌ ရဟန္းမွ တစ္ပါး အျခားသူ တစ္စံုတစ္ေယာက္မွ် မဝင္၊ ရဟန္း၏ အမႈပင္ ျဖစ္ေလသေလာ''ဟု ထိုသူတို႔အား အထင္မွားျခင္း ျဖစ္တတ္၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား မင္းနန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ ပၪၥမအျပစ္တည္း။

၆...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္းသည္ နိမ့္ေသာ ရာထူးရွိသူကို ျမင့္ေသာ ရာထူး၌ ထား၏၊ (ထိုအခါ) ''မင္းသည္ ရဟန္းႏွင့္ ေရာေႏွာဆက္ဆံ၏၊ ရဟန္း၏ အမႈပင္ျဖစ္ေလသေလာ'' ဟု ထိုရာထူး ေျပာင္းလႊဲမႈကုိ မႏွစ္သက္သူတို႔အား အထင္မွားျခင္း ျဖစ္တတ္၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား မင္းနန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ ဆ႒အျပစ္တည္း။

၇...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္းသည္ ျမင့္ေသာ ရာထူး ရွိသူကို နိမ့္ေသာ ရာထူး၌ ထား၏၊ (ထိုအခါ) ''မင္းသည္ ရဟန္းႏွင့္ ေရာေႏွာဆက္ဆံ၏၊ ရဟန္း၏ အမႈပင္ ျဖစ္ေလသေလာ'' ဟု ထိုရာထူး ေျပာင္းလႊဲမႈကုိ မႏွစ္သက္သူတို႔အား အထင္မွားျခင္း ျဖစ္တတ္၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား မင္းနန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ သတၱမအျပစ္တည္း။

၈...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္းသည္ အခါမဟုတ္သည္၌ စစ္တပ္ကုိ လႊတ္ လုိက္တတ္၏၊ (ထိုအခါ) ''မင္းသည္ ရဟန္းႏွင့္ ေရာေႏွာဆက္ဆံ၏၊ ရဟန္း၏ အမႈပင္ ျဖစ္ေလသေလာ'' ဟု ထိုအခါမဲ့ စစ္တပ္ လႊတ္ျခင္းကုိ မႏွစ္သက္သူတို႔ အား အထင္မွားျခင္း ျဖစ္တတ္၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား မင္းနန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ အ႒မအျပစ္တည္း။

၉...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္းသည္ လႊတ္သင့္ေသာ အခါ၌ စစ္တပ္ကုိ လႊတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ခရီးအၾကားမွ တစ္ဖန္ ျပန္လာေစတတ္၏။ (ထိုအခါ) ''မင္းသည္ ရဟန္းႏွင့္ ေရာေႏွာဆက္ဆံ၏၊ ရဟန္း၏ အမႈပင္ ျဖစ္ေလသေလာ'' ဟု ထိုစစ္ ျပန္လာေစျခင္းကုိ မႏွစ္သက္သူတို႔အား အထင္မွားျခင္း ျဖစ္တတ္၏။
ဤသည္ကား မင္းနန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ နဝမအျပစ္တည္း။

၁၀...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္း၏ နန္းေတာ္သည္ ဆင္ ျမင္း ရထားတို႔ျဖင့္ က်ဥ္းေျမာင္း က်ပ္တည္း၏။ တပ္ႏွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္ေသာ ႐ူပါ႐ံု သဒၵါ႐ံု ဂႏၶာ႐ံု ရသာ႐ံု ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔လည္း ရွိကုန္၏၊ ယင္းအာ႐ံုတို႔သည္ ရဟန္းအား မေလ်ာက္ ပတ္ကုန္။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား မင္းနန္းေတာ္သို႔ဝင္ျခင္း၌ ဒသမ အျပစ္တည္း။ ရဟန္းတို႔ မင္းနန္းေတာ္သို႔ ဝင္ျခင္း၌ အျပစ္တို႔သည္ ဤဆယ္မ်ဳိးတို႔တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

၅ - ရာဇေႏၲပုရပၸေဝသနသုတ္၊ အေကၠာသ၀ဂ္၊ ဒသကနိပါတ္၊ အဂုၤတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Friday, April 24, 2009

ခြက္လက္စြဲလ်က္ အသက္ေမြးရျခင္းကား...



ဇီဝိကသုတ္- (အသက္ရွည္ျခင္း၊ အသက္ေမြးျခင္း)

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏၊
ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

ရဟန္းတို႔ အသက္ေမြးမႈတို႔တြင္ ဆြမ္းခံလွည့္လည္၍ အသက္ေမြးရျခင္းသည္ ယုတ္ညံ့လွ၏၊ ေလာက၌ ဤဆြမ္းခံ၍ အသက္ေမြးသူသည္ ''ဤသူဖုန္းစားကား ခြက္လက္စြဲလ်က္ လွည့္လည္ဘိ၏'' ဟု အဆဲေရး ခံရတတ္၏၊ ထုိသို႔ပင္ ဆဲေရး ခံရတတ္ေသာ္လည္း အက်ဳိးထူးကို အလိုရွိကုန္ေသာ အမ်ဳိးသားတို႔သည္ အက်ဳိး ရွိမႈကို စြဲ၍ ထုိဆြမ္းခံ လွည့္လည္၍ အသက္ေမြးျခင္းသို႔ ကပ္ေရာက္ၾကကုန္၏၊

မင္းအေႏွာင္အဖြဲ႕ ခံရ၍ ကပ္ေရာက္ၾကသည္ မဟုတ္ကုန္...
သူခိုးတို႔ ဖမ္းယူ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရ၍ ကပ္ေရာက္ၾကသည္ မဟုတ္ကုန္...
ေႂကြးၿမီ ႏွိပ္စက္ခံရသည္ျဖစ္၍ ကပ္ေရာက္ၾကသည္ မဟုတ္ကုန္...
ေဘးႏွိပ္စက္ခံရ၍ ကပ္ေရာက္ၾကသည္ မဟုတ္ကုန္...
အသက္ေမြးခက္သည္ ျဖစ္၍ ကပ္ေရာက္ၾကသည္ မဟုတ္ကုန္...။

စင္စစ္ေသာ္ကား ပဋိသေႏၶေနမႈ အိုမႈ ေသမႈ စိုးရိမ္မႈ ငိုေႂကြးမႈ ဆင္းရဲမႈ ႏွလံုးမသာ ယာမႈ ျပင္းစြာပူပန္မႈတို႔ျဖင့္ သံသရာ ဝဋ္တြင္းသို႔ သက္ဆင္း က်ေရာက္ကုန္၏၊ ဆင္းရဲျဖင့္ ႏွိပ္စက္ခံရကုန္၏ ဤအလံုးစံုေသာ ဆင္းရဲအစု၏ အဆံုးကို ျပဳျခင္း သည္ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚႏိုင္တန္ရာ၏ဟု ႏွလံုးသြင္းကာ ဆြမ္းခံ လွည့္လည္၍ အသက္ေမြးျခင္းသို႔ ကပ္ေရာက္ ခဲ့ၾကကုန္၏၊ ရဟန္းတို႔ အမ်ဳိးေကာင္းသားသည္ ဤသို႔ ႏွလံုးသြင္း၍ ရဟန္းျပဳခဲ့၏၊ သို႔ပင္ ျဖစ္ျငားေသာ္လည္း ဤအမ်ဳိးေကာင္း သားသည္ အဘိဇၩာမ်ား၏၊ ကာမဂုဏ္တို႔၌ အားႀကီးေသာ ရာဂရွိ၏၊ ေဖာက္ျပန္ ေသာ စိတ္ရွိ၏၊ ျပစ္မွား လိုေသာ စိတ္အၾကံရွိ၏၊ လြတ္ေသာ သတိရွိ၏၊ ဆင္ျခင္ ဉာဏ္ မရွိ၊ မတည္ၾကည္၊ တုန္လႈပ္ေသာ စိတ္ရွိ၏၊ မေစာင့္စည္းေသာ ဣေႁႏၵရွိ၏၊ ရဟန္းတို႔ (အရင္းအဖ်ား) ႏွစ္ဖက္၌ မီးလွ်ံစြဲၿငိ၍ အလယ္၌ မစင္လိမ္းေသာ သူေကာင္ ဖုတ္ႂကြင္း ထင္းမီးစသည္ ရြာ၌လည္း ထင္းအျဖစ္သို႔ မေရာက္ ေတာ၌ လည္း အသံုးမက် သကဲ့သို႔ ရဟန္းတို႔ လူ႕စည္းစိမ္မွလည္း ဆုတ္ယုတ္၍ ရဟန္း ျဖစ္က်ဳိးလည္း မျပည့္စံုသည္ ျဖစ္ရကား ဤပုဂၢိဳလ္ကို ထိုဥပမာႏွင့္ တူ၏ဟု ငါဘုရား ေဟာ၏၊ ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ထိုသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို -

''လူ႕စည္းစိမ္မွလည္း ဆုတ္ယုတ္၍ ရဟန္း ျဖစ္က်ဳိးကိုလည္း မေကာင္းသျဖင့္ ရေသာသူသည္ သူေကာင္ဖုတ္ႂကြင္း ထင္းမီးစ ပ်က္စီးသကဲ့သို႔ ပ်က္စီးလ်က္ ဖ႐ိုဖရဲ ျဖစ္ရ၏။

ယုတ္မာေသာ သေဘာ ရွိကုန္သည္ျဖစ္၍ (ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွလံုးကို) မေစာင့္စည္းကုန္ ေသာ သကၤန္းကို လည္ပင္း၌ ပတ္ၾကကုန္ေသာ မ်ားစြာေသာ ထိုသူယုတ္မာတို႔ သည္ ယုတ္မာေသာ မေကာင္းမႈတို႔ေၾကာင့္ ငရဲသို႔ က်ေရာက္ရကုန္၏။

သီလလည္း မရွိ၊ ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွလံုးကိုလည္း မေစာင့္စည္းဘဲ တိုင္းသူျပည္သားတို႔ သဒၶါၾကည္ျဖဴ ေပးလွဴအပ္ေသာ ဆြမ္းကို စားရျခင္းထက္ မီးလွ်ံကဲ့သို႔ ပူေလာင္ ေသာ သံေတြခဲကို စားရျခင္းကသာ၍ ေကာင္းျမတ္ေသး၏'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။

ဤအနက္သေဘာကိုလည္း...
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။ ၉၁

၂ - ဇီဝိကသုတ္၊ ပဥၥမ၀ဂ္၊ ဣတိ၀ုတ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ေလာေလာပူေသာ သံေတြခဲ ကို ခံတြင္း၌...

အဂၢိကၡေႏၶာပမသုတ္-မွ...

ရဟန္းတုိ႔ ...
ထုိအရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္ၾကကုန္သနည္း၊

ခြန္အားရွိေသာ ေယာက်္ားသည္ ေလာေလာပူေသာ သံေကာက္ျဖင့္ ခံတြင္းကို ဖြင့္ၿပီးလွ်င္ တေျပာင္ေျပာင္ ေတာက္ေလာင္လ်က္ အခိုးအလွ်ံႏွင့္တကြ မီးေတာက္ ႏွင့္တကြ ျဖစ္ေသာ ေလာေလာပူေသာ သံေတြခဲ ကို ခံတြင္း၌ ထည့္သြင္းရာ၏၊ ထုိ ေလာေလာပူေသာ သံေတြခဲသည္ အထည့္ခံရေသာ ထုိသူ၏ ႏႈတ္ခမ္းကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ ခံတြင္းကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ လွ်ာကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ လည္ ေခ်ာင္းကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ ရင္ကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ အူမကိုလည္းေကာင္း၊ အူသိမ္ကိုလည္းေကာင္း ယူ၍ ေအာက္ဖက္မွ ထြက္ေလရာ၏။

မင္းမ်ဳိး၌ ျဖစ္၍ မ်ားေသာ ဥစၥာ ႏွစ္ရွိကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ပုဏၰားမ်ဳိး၌ ျဖစ္၍ မ်ားေသာ ဥစၥာ ႏွစ္ရွိကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သူႂကြယ္မ်ဳိး၌ ျဖစ္၍ မ်ားေသာ ဥစၥာ ႏွစ္ရွိကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ေသာ္ လည္းေကာင္း ယံုၾကည္မႈျဖင့္ ေပးလွဴအပ္ေသာ ဆြမ္းကို သံုးေဆာင္ရာ၏၊ (ထုိႏွစ္မ်ဳိးတုိ႔တြင္) အဘယ္အရာ သည္ ျမတ္သနည္း ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။

အသွ်င္ဘုရား မင္းမ်ဳိး၌ ျဖစ္၍ မ်ားေသာ ဥစၥာ ႏွစ္ရွိကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ေသာ္ လည္း ေကာင္း၊ ပုဏၰားမ်ဳိး၌ ျဖစ္၍ မ်ားေသာ ဥစၥာ ႏွစ္ရွိကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သူႂကြယ္မ်ဳိး၌ ျဖစ္၍ မ်ားေသာ ဥစၥာ ႏွစ္ရွိကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ေသာ္ လည္းေကာင္း ယံုၾကည္မႈျဖင့္ ေပးလွဴအပ္ေသာ ဆြမ္းကို သံုးေဆာင္ျခင္းသည္ သာလွ်င္ ျမတ္ပါ၏။

ခြန္အားရွိေသာ ေယာက်္ားသည္ ေလာေလာပူေသာ သံေကာက္ျဖင့္ ခံတြင္းကို ဖြင့္ၿပီးလွ်င္ တေျပာင္ေျပာင္ ေတာက္ေလာင္လ်က္ အခိုးအလွ်ံႏွင့္တကြ မီးေတာက္ ႏွင့္တကြ ျဖစ္ေသာ ေလာေလာပူေသာ သံေတြခဲကို ခံတြင္း၌ ထည့္သြင္းရာ၏၊ ထုိေလာေလာပူေသာ သံေတြခဲသည္ အထည့္ခံရေသာ ထုိသူ၏ ႏႈတ္ခမ္းကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ ခံတြင္းကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ လွ်ာကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ လည္ ေခ်ာင္းကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ ရင္ကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ အူမကို လည္းေကာင္း၊ အူသိမ္ကို လည္းေကာင္း ယူ၍ေအာက္ဖက္မွ ထြက္ေလရာ၏၊
ဤသံေတြ ခဲကို ထည့္သြင္းခံရျခင္းသည္ကား ဆင္းရဲလွပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏)။


ရဟန္းတုိ႔
သင္တုိ႔အား ငါေဟာၾကားအံ့၊ သိေစအံ့။ပ။ ေယာက္သြားပုပ္ႏွင့္တူေသာ သေဘာရွိေသာ ထုိဒုႆီလပုဂၢဳိလ္အား ခြန္အားရွိေသာ ေယာက်္ားသည္ ေလာ ေလာပူေသာ သံေကာက္ျဖင့္ ခံတြင္းကို ဖြင့္၍ တေျပာင္ေျပာင္ ေတာက္ေလာင္ လ်က္ အခိုးအလွ်ံႏွင့္တကြ မီးေတာက္ႏွင့္ တကြ ျဖစ္ေသာ ေလာေလာပူေသာ သံေတြခဲကို ခံတြင္း၌ ထည့္ရာ၏၊ ထုိသံေတြခဲသည္ ထည့္ခံရေသာ ထုိသူ၏ ႏႈတ္ခမ္းကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ ခံတြင္းကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ လွ်ာကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ လည္ေခ်ာင္းကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ ရင္ကိုလည္း ေလာင္ရာ၏၊ အူမကို လည္းေကာင္း၊ အူသိမ္ကို လည္းေကာင္း ယူ၍ ေအာက္ဖက္မွ ထြက္ေလ ရာ၏၊ ဤေလာေလာ ပူေသာ သံေတြခဲကို ထည့္သြင္း ခံရျခင္းသည္သာလွ်င္ ျမတ္ ၏။

ထုိသုိ႔ ျမတ္ျခင္းသည္
အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း။
ရဟန္းတုိ႔ ထုိသံေတြခဲကို ထည့္ျခင္းတည္း ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ထိုပုဂၢဳိလ္ သည္ ေသျခင္း
သုိ႔မူလည္း ေရာက္ရာ၏၊ ေသေလာက္ေသာ ဆင္းရဲသုိ႔မူလည္း ေရာက္ရာ၏၊ ထုိသံေတြခဲကို ထည့္ျခင္းတည္း ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ခႏၶာ ကိုယ္ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းေသာ မေကာင္းေသာ လားရာ ပ်က္စီး၍ က်ေရာက္ရာ ငရဲသုိ႔ကား မက်ေရာက္ရာ။

ရဟန္းတုိ႔ ယုတ္ညံ့ေသာ
သေဘာရွိေသာ။ပ။ ေယာက္သြားပုပ္ကဲ့သုိ႔ သေဘာရွိ ော ပုဂၢဳိလ္အား မင္းမ်ဳိး၌ ျဖစ္၍ မ်ားေသာ ဥစၥာႏွစ္ရွိကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ပုဏၰားမ်ဳိး၌ ျဖစ္၍ မ်ားေသာ ဥစၥာႏွစ္ရွိကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သူႂကြယ္မ်ဳိး၌ ျဖစ္၍ မ်ားေသာ ဥစၥာႏွစ္ရွိကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ ေသာ္ည္းေကာင္း ယံုၾကည္မႈျဖင့္ ေပးလွဴအပ္ေသာ ဆြမ္းကို သံုးေဆာင္ျခင္း သည္ ကာလၾကာျမင့္စြာ စီးပြါးမဲ့ရန္ ဆင္းရရန္ ျဖစ္၏၊ ခႏၶာကိုယ္ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီး သည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းေသာ မေကာင္းေသာလားရာ ပ်က္စီး၍ က်ေရာက္ ရာ ငရဲသုိ႔ က်ေရာက္ရ၏။72-5


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆင္းတုေတာ္







ဘုရားက ေရာင္စံုမဟုတ္ပါဘူး ေရႊေရာင္ပါ မိမိအိမ္က စံေက်ာင္းေတာ္ေရာက္မွ ေရာင္စံု ဆလိုက္ထိုးလိုက္ပါ


အလိုေတာ္ျပည့္ ဆင္းတုေတာ္
ဉာဏ္ေတာ္အျမင့္ ၆-လကၼ
ဒူးေတာ္ႏွစ္ဘက္ ၃-လကၼအက်ယ္
ေလာေလာဆယ္ ၁၀-ဆူ ဒါနျပဳပါမည္။

ေငြႏွင့္၀ယ္ရန္မလို...
လမ္းစားရိတ္ ေပးစရာမလို...
ပို႔ရမည့္ လိပ္စာကိုသာ mail ပို႔ေပးလိုက္ပါ... (ျပင္လိုက္ပါၿပီ)

လိပ္စာႏွင့္ပတ္သက္၍ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ မဆက္သြယ္ပါ
ဒီကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ မည္သည့္ေနရာတြင္မွ စာတင္ရန္ အစီအစဥ္မရွိ

ဘုရားအလွဴရွင္ႏွင့္ ဘုန္းႀကီးတိုင္ပင္၍ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ျပဳလုပ္ပါသည္။
ဘုန္းႀကီးသို႔ အဆူ ၅၀၀-လွဴထားပါသည္။
ေက်ာင္းႏွင့္နီးစပ္ေသာသူမ်ားကို
အခမဲ့ လွဴဒါန္းၿပီး ျဖစ္ပါသည္။
ေနာက္ထပ္လိုအပ္ ပင့္ေဆာင္လိုက လာေရာက္အလွဴခံ ႏိုင္ပါေသးသည္။

ဤဆင္းတုေတာ္ လွဴေနသည္မွာ ၃-ႏွစ္ေက်ာ္ပါၿပီ။
ျပဳလုပ္သည္မွာ ပံုေတာ္ ၃-မ်ဳိးျဖစ္ပါသည္
ေျပာရလွ်င္ ဒီဘုန္းႀကီး အတၱႀကီးသည္ အေျပာခံရပါဦးမည္။ မတတ္ႏိုင္ပါ။
အလိုေတာ္ျပည့္ ပံုေတာ္ေလးသာ
အလွဴခံထားလိုက္ပါသည္...။



၄.၂၄.၂၀၀၉

အစပထမေတာ့ စာတိုက္ပို႔ေပးမယ့္သူရဲ႕ အခက္အခဲေလးေၾကာင့္
၁၀-ဆူသာ လွဴပါဦးမယ္လို႔ ဆိုခဲ့ပါတယ္။

ဒကာဒကာမတို႔ ကုသိုလ္ထူးေၾကာင့္...
ေက်ာင္းနဲ႔နီးစပ္ေသာ ဒကာဒကာမမ်ားမွ အလွဴခံသူမ်ားထံသို႔ ပို႔ေပးပါ့မယ္ဆိုတဲ့အတြက္ ေနာက္ထပ္ အလွဴခံႏိုင္ပါေသးတယ္၊
((အရွင္သူျမတ္တို႔လည္း အလွဴခံႏိုင္ပါသည္ဘုရား))

တခ်ဳိ႕ကလည္း ဘုန္းႀကီးကိုအားနာလို႔ အလွဴမခံေသးဘူးလို႔ သိရပါတယ္။ အားနာ စရာမဟုတ္ပါ အလွဴခံႏိုင္ပါတယ္။ အလွဴခံသူရွိမွသာ လွဴလိုသူမွာ ဒါနျဖစ္ပါတယ္။ အလွဴခံသူရဲ႕တန္ဖိုးဟာ ဒါနေကာင္းမႈတစ္ခု ျဖစ္ေစပါလားလို႔ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ တတ္ၾကရေအာင္...။

တခ်ဳိ႕ကလည္း ငါတို႔နဲ႔က ခင္တာမဟုတ္ဘူး ခုမွ သြားၿပီးအလွဴခံလို႔ မေကာင္းပါ ဘူး ရွက္စရာၾကီး ဒီလိုလဲ ရွိၾကပါဦးမယ္။ မျဖစ္ၾကပါနဲ႔ မည္သူ႔ကိုျဖစ္ျဖစ္ ဒါနတစ္ခု ျဖစ္ဖို႔ အတြက္သာ ရည္ရြယ္တာပါ၊ အမည္မမွန္လဲရပါတယ္၊ အမည္ေနရာမွာ တစ္ခုခုပါရင္ ရပါတယ္၊ ဒါကေခၚေ၀ၚ႐ံုမွ်သာပါ။ လိုရင္းက ပို႔ေပးရမယ့္လိပ္စာ ေလး မွန္ဘို႔ပါပဲ။ ဒါဆိုရပါၿပီ။ အလွဴခံႏိုင္ၾကပါတယ္...။

တခ်ဳိ႕က ဘုန္းႀကီးကို ဒီလိုလွဴတာ ေသေဌးနဲ႔တူပါတယ္ ဆိုတာလဲ ရွိၾကလိမ့္ဦး မယ္။ ဘုန္းႀကီးေသေဌး မဟုတ္ပါ...။ ဘုန္းႀကီးအိတ္ေထာင္ ႏွစ္ဖက္လံုး ပိတ္ထား ပါတယ္၊ အ၀င္လည္း မရွိပါ အထြက္လည္းမရွိပါ ယခုအလွဴဆို လက္ဆယ္ေခ်ာင္း ႏွင့္ ႏွိပ္႐ံုသာ။

ယခု တရားသေဘာေလးေျပာပါ့မယ္...

အလွဴခံရမွာ ရွက္စရာႀကီး ဆိုတာရယ္ အလွဴခံရွိမွ ဒါနျဖစ္တယ္ဆိုတာရယ္...

ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား ရဟန္းခံ သာမေဏ၀တ္ၿပီ ဆိုကထဲက ဆရာဘုန္းႀကီးမ်ားက သင္ေပးလိုက္ပါတယ္၊ သင့္မွာရွိတဲ့ ကိုယ္ပိုင္သပိတ္နဲ႔ သင္ အလွဴခံစားရမယ္လို႔... မိမိနဲ႔ ေဆြမေတာ္ မ်ဳိးမေတာ္သူေတြထံမွာ သပိတ္တစ္လံုးပိုက္လို႔ အိပ္ေပါက္ေစ့ လွဴလိုမွန္းမသိ မလွဴလိုမွန္းမသိနဲ႔၊ မ်က္ႏွာေလး ေအာက္ခ် မိမိမွာ ရွိရွိသမွ် မာနေတြခြါၿပီး အလွဴခံစားေနရသူ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားရဲ႕ဘ၀၊ ရွက္ရြံ႕မႈေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိၾကမလဲ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ ဒကာဒကာမတို႔၊ သူေတာ္ေကာင္းဓါတ္ ကိန္းေတာ္မူၾကတဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားဟာ ဒီအသိေလာက္နဲ႔တင္ကို သူတို႔မွာ ရွိၾကတဲ့ မာနတရားေတြ အလႊာလိုက္ အလႊာလိုက္ ကြာက်သြားေစပါတယ္။

အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ေတြ အမ်ဳိးအားျဖင့္ ၁၄-မ်ဳိးရွိပါတယ္... ၁၄-မ်ဳိးထဲက တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေတြ႔မွသာ ဒါနတစ္ခု ျဖစ္ၾကရပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒို႔လို အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ေတြ ရွိဘို႔ အေရးႀကီးပါလားလို႔ သိေပးပါ...။ ဒါ့ေၾကာင့္ သင္ ယခု အလွဴခံပါ...။

ဒီအလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ေတြထဲမွာ သီလ သမာဓိ ပညာ ျပည့္၀သူမ်ားဟာ အေကာင္းဆံုး အလွဴခံေတြေပါ့...။ သီလ သမာဓိ ပညာ ျပည့္၀ေသာသူမ်ားဟာလည္း၊ ျမတ္ဗုဒၶ သာသနာမွာပဲ ရွိပါတယ္။ ရွာႏိုင္ၾကပါေစ...။ လြယ္ကူစြာ ေတြ႕ႏိုင္ၾကပါေစ...။

တကယ္လို႔မ်ား ဒကာဒကာမတို႔ဘက္က အလွဴခံၿပီး...
ဘုန္းၾကီးဘက္ကမ်ား လွဴဒါန္းမႈ မျပဳခဲ့ေသးေသာ္...
ဒီလိုေလး သိေပးလိုက္ပါ ဒီဘုန္းႀကီး အနားယူသြားေပါ့...

ျမတ္ဗုဒၶက ဆံုးမထားတယ္ေလ...
ဘုန္းႀကီးတို႔မွာ ရရွိထားတဲ့ ဒီခႏၶာက မျမဲဘူး ဆင္းရဲတယ္ အစိုးမရဘူးလို႔...

ဟိုေရးဒီေရးနဲ႔ စာေရးမေကာင္းေတာ့ ပ်င္းေနလိမ့္မယ္...
ရီစရာျဖစ္ေအာင္ ကိုယ့္အေၾကာင္းေတာ့ ႂကြားထားလိုက္ပါဦးမယ္...

အညာသား (က်ပ္မျပည့္) ဆိုေတာ့ အစက အသားက ျဖဴညိဳညိဳပါ...
ခု ေအးတဲ့ေဒသ ေရာက္လာေတာ့ အသားေလးက ၀ါလာၿပီေလ...
ဘုန္းႀကီးဆိုေတာ့ ပိုလွလာၿပီလို႔ေတာ့ မဆိုလိုပါဘူးေနာ္...

အားလံုး စိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစ...
ဒုကၡဆင္းရဲကင္းေ၀းၾကပါေစ...

ဦးေလာကနာထ
၄.၂၄.၂၀၀၉


ဆင္းတုေတာ္မ်ားအလွဴ ၂၀၁၀-တြင္ ၿပီးပါၿပီ




ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သမယသုတ္- အခါ...

သမယသုတ္ - (အခါ၊ အယူ၀ါဒ၊ စုေ၀းျခင္း၊ အစည္းအေ၀း၊ အေပါင္း)

ရဟန္းတုိ႔ (ကမၼ႒ာန္း) အားထုတ္ရန္ အခါမဟုတ္ျခင္းတုိ႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတုိ႔တည္း။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ-

၁...
ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ဇရာ ႏွိပ္စက္သည္ ျဖစ္၍ အုိ၏၊

ရဟန္းတုိ႔ ...
ဤသည္ကား ပဌမျဖစ္ေသာ(ကမၼ႒ာန္း)အားထုတ္ရန္ အခါမဟုတ္ ျခင္းတည္း။

၂...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရဟန္းသည္ ဗ်ာဓိ ႏွိပ္စက္သည္ ျဖစ္၍ နာ၏၊

ရဟန္းတုိ႔ ...
ဤသည္ကား ဒုတိယျဖစ္ေသာ(ကမၼ႒ာန္း)အားထုတ္ရန္ အခါမဟုတ္ျခင္းတည္း။

၃...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ငတ္မြတ္ေခါင္းပါး၏၊
ေကာက္စပါးမေကာင္း၊
ဆြမ္းရခဲ၏၊
သပိတ္လက္စြဲ၍ ဆြမ္းခံျခင္းျဖင့္ မွ်တျခင္းငွါ မလြယ္ကူ၊

ရဟန္းတုိ႔ ...
ဤသည္ကား တတိယျဖစ္ေသာ(ကမၼ႒ာန္း)အားထုတ္ရန္ အခါမဟုတ္ျခင္းတည္း။

၄...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ေတာပုန္း ဓားျပတုိ႔ ထႂကြေသာင္းက်န္းသည္ ျဖစ္၍ ဇနပုဒ္ေနသူတုိ႔သည္ လွည္း (ရထားယာဥ္)ကုိ စီးကုန္လ်က္ လွည့္လည္ ေျပးသြား ရေသာ ေဘးအႏၲရာယ္ျဖစ္၏၊

ရဟန္းတုိ႔ ...
ဤသည္ကား စတုတၴျဖစ္ေသာ(ကမၼ႒ာန္း) အားထုတ္ရန္ အခါမဟုတ္ျခင္းတည္း။

၅...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား သံဃာကြဲျပား၏၊
ရဟန္းတုိ႔ သံဃာ ကြဲျပားသည္ ရွိေသာ္ အခ်င္းခ်င္း ဆဲေရးလည္း ဆဲေရးကုန္၏၊ အခ်င္းခ်င္း ၿခိမ္းေျခာက္လည္း ၿခိမ္းေျခာက္ကုန္၏၊ အခ်င္းခ်င္း ပစ္ပယ္လည္း ပစ္ပယ္ကုန္၏၊ အခ်င္းခ်င္း စြန္႔ပစ္လည္း စြန္႔ပစ္ကုန္၏၊ ထုိသံဃာ ကြဲျပားရာ၌ မၾကည္ညိဳေသာ သူတုိ႔သည္ မၾကည္ညိဳၾကကုန္၊ ၾကည္ညိဳၿပီး အခ်ဳိ႕သူတုိ႔လည္း အၾကည္ညိဳ ပ်က္ရန္ျဖစ္၏၊ 54

ရဟန္းတုိ႔ ...
ဤသည္ကား (ကမၼ႒ာန္း) အားထုတ္ရန္ ပၪၥမျဖစ္ေသာ အခါမဟုတ္ ျခင္းတည္း။

ရဟန္းတုိ႔ (ကမၼ႒ာန္း) အားထုတ္ရန္ အခါမဟုတ္ျခင္းတုိ႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတုိ႔တည္း။

၄ - သမယသုတ္၊ နီ၀ရဏသုတ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


အမိ အဖကို ႐ိုက္ႏွက္ေသာသူသည္


ရဟန္းတို႔ ပုဂၢဳိလ္ႏွစ္မ်ဳိးတို႔၌ (႐ိုက္ႏွက္ သတ္ျဖတ္ျခင္းစသည္ျဖင့္) မွားေသာ အက်င့္ကို ျပဳက်င့္ေသာ မလိမၼာေသာ မိုက္ေသာ သူယုတ္*၁*သည္ တူးၿဖဳိ ဖ်က္ဆီးအပ္ေသာ မိမိကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေနသည္ မည္၏၊ အျပစ္ရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ ပညာရွိတို႔လည္း စြပ္စြဲ ကဲ့ရဲ႕ထိုက္သူလည္း ျဖစ္၏၊ မ်ားစြာေသာ မေကာင္း မႈကိုလည္း ျဖစ္ပြါးေစ၏။

အဘယ္ ႏွစ္မ်ဳိး တို႔နည္း ဟူမူ–

အမိ လည္းေကာင္း၊ အဖ လည္းေကာင္း တို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤပုဂၢဳိလ္ ႏွစ္မ်ဳိးတို႔၌ (႐ိုက္ႏွက္ သတ္ျဖတ္ျခင္းစသည္ျဖင့္) မွားေသာ အက်င့္ကို ျပဳက်င့္ေသာ မလိမၼာေသာ မိုက္ေသာ သူယုတ္သည္ တူးၿဖဳိ ဖ်က္ဆီး အပ္ေသာ မိမိကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေနသည္ မည္၏၊ အျပစ္ရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ ပညာရွိတို႔ စြပ္စြဲ ကဲ့ရဲ႕ထိုက္သူလည္း ျဖစ္၏၊ မ်ားစြာေသာ မေကာင္းမႈကိုလည္း ျဖစ္ပြါးေစ၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ရဟန္းတို႔ ပုဂၢဳိလ္ ႏွစ္မ်ဳိးတို႔၌ (လုပ္ေကြၽး ျပဳစုျခင္းစသည္ျဖင့္) မွန္ေသာ အက်င့္ကို ျပဳက်င့္ေသာ ပညာရွိေသာ လိမၼာေသာ သူေတာ္ေကာင္း*၂*သည္ မတူးၿဖဳိ မဖ်က္ဆီးအပ္ေသာ မိမိကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ ေနသည္ မည္၏၊ အျပစ္ မရွိသူ လည္း ျဖစ္၏၊ ပညာရွိတို႔ မစြပ္စြဲ မကဲ့ရဲ႕ထိုက္သူလည္း ျဖစ္၏၊ မ်ားစြာေသာ ေကာင္းမႈကိုလည္း ျဖစ္ပြါးေစ၏။

အဘယ္ ႏွစ္မ်ဳိး တို႔နည္း ဟူမူ–

အမိ လည္းေကာင္း၊ အဖလည္းေကာင္း တို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤပုဂၢဳိလ္ ႏွစ္မ်ဳိးတို႔၌ (လုပ္ေကြၽး ျပဳစုျခင္းစသည္ျဖင့္) မွန္ေသာ အက်င့္ ကို ျပဳက်င့္ေသာ ပညာရွိေသာ လိမၼာေသာ သူေတာ္ေကာင္းသည္ မတူးၿဖဳိ မဖ်က္ ဆီးအပ္ေသာ မိမိကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေနသည္ မည္၏၊ အျပစ္ မရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ ပညာရွိတို႔ မစြပ္စြဲ မကဲ့ရဲ႕ထိုက္သူလည္း ျဖစ္၏၊ မ်ားစြာေသာ ေကာင္းမႈကို လည္း ျဖစ္ပြါးေစ၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။137-7

အာယာစန၀ဂ္-မွ၊ ဒုကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

*၁* မိတၱဝိႏၵကႏွင့္ အဇာတသတ္ စသည္။
*၂* သုဝဏၰသာမႏွင့္ ဃဋိကာရ စသည္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သံသရာအယဥ္ 'ၾသဃ'ကို မည္သို႔ ကူးေျမာက္ေတာ္မူခဲ့ပါသနည္း...

ၾသဃတရဏသုတ္

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏၊

ထိုအခါ နတ္သားတစ္ေယာက္သည္ ညဥ့္ဦးယံ လြန္ၿပီးေသာ သန္းေခါင္ယံ အခ်ိန္၌ အလြန္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာ အဆင္းရွိသည္ ျဖစ္၍ ေဇတဝန္ တစ္ေက်ာင္းလံုးကို ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္ဝါျဖင့္ ထြန္းလင္းေစလ်က္ ျမတ္စြာဘုရား အထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ရပ္တည္ကာ ျမတ္စြာဘုရားအား...

''အသွ်င္- အသွ်င္ဘုရားသည္ အဘယ္သို႔ေသာ အေၾကာင္းအားျဖင့္ သံသရာ အယဥ္ 'ၾသဃ'ကို ကူးေျမာက္ေတာ္မူခဲ့ ပါသနည္း'' ဟု ေလွ်ာက္၏၊

ဒါယကာနတ္သား ငါသည္ ရပ္တည္မေနဘဲ အားမထုတ္ဘဲ သံသရာအယဥ္ 'ၾသဃ'ကို ကူးေျမာက္ခဲ့၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ''အသွ်င္အသွ်င္ဘုရားသည္ အဘယ္သို႔လွ်င္ ရပ္တည္မေနဘဲ အားမထုတ္ဘဲ သံသရာအယဥ္ 'ၾသဃ'ကို ကူးေျမာက္ေတာ္မူခဲ့ပါသနည္း'' ဟု ေလွ်ာက္၏၊ ဒါယကာနတ္သား ငါသည္ အၾကင္အခါ၌ ရပ္တည္ေန၏၊ ထိုအခါ နစ္ျမဳပ္ရ၏၊ အၾကင္အခါ၌ အားထုတ္၏၊ ထိုအခါေမ်ာပါး ရ၏၊

ဒါယကာနတ္သား ဤသို႔လွ်င္ ငါသည္ ရပ္တည္မေနဘဲ အားမထုတ္ဘဲ သံသရာအယဥ္ 'ၾသဃ'ကို ကူးေျမာက္ခဲ့၏ ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။

''သတၱေလာက၌ ရပ္တည္မေနဘဲ အားမထုတ္ဘဲ တဏွာကို ကူးေျမာက္ေတာ္ မူၿပီးေသာ မေကာင္းမႈမွ အပျပဳၿပီးေသာ ကိေလသာ ၿငိမ္းေအးေတာ္မူၿပီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို ၾကာျမင့္မွပင္ ဖူးျမင္ရေလစြ တကား''။

ထိုနတ္သားသည္ ဤစကားကို ေလွ်ာက္ထား၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ႏွစ္သက္ လက္ခံေတာ္မူ၏၊

ထိုအခါ ထိုနတ္သားသည္ ''ငါ့အား ျမတ္စြာဘုရားသည္ ႏွစ္သက္ လက္ခံ ေတာ္မူ၏'' ဟု သိ၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ အ႐ိုအေသျပဳကာ ထိုအရပ္၌ပင္ ကြယ္ေပ်ာက္ေလ၏။ 1

၁ - ၾသဃတရဏသုတ္၊ နဠ၀ဂ္၊ ေဒ၀တာသံယုတ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Thursday, April 23, 2009

ပန္း... ေလာကကသာ ငါႏွင့္ ျငင္းခံု၏...

ပုပၹသုတ္ - ပန္း

သာဝတၴိနိဒါန္း။
ရဟန္းတို႔ ငါသည္ ေလာကႏွင့္ မျငင္းခံု၊ ေလာကကသာ ငါႏွင့္ ျငင္းခံု၏။
ရဟန္းတို႔ တရားအတုိင္း ေျပာတတ္သူသည္ ေလာက၌ တစ္စံုတစ္ေယာက္ႏွင့္မွ် မျငင္းခံု၊

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ပညာရွိတို႔က မရွိဟု သမုတ္အပ္သည္ကုိ ငါဘုရားကလည္း ''မရွိ'' ဟုပင္ ဆုိ၏၊

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ပညာရွိတို႔က ရွိ၏ဟု သမုတ္အပ္သည္ကုိ ငါဘုရားကလည္း ''ရွိ၏'' ဟုပင္ ဆုိ၏။

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ပညာရွိတို႔က မရွိဟု သမုတ္အပ္၍ ငါဘုရားကလည္း ''မရွိ'' ဟုပင္ ဆုိေသာအရာကား အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ ျမဲေသာ ခုိင္ခ့ံေသာ တည္တံ့ ေသာ ေဖာက္ျပန္ျခင္း သေဘာမရွိေသာ႐ုပ္ကုိ ေလာက၌ မရွိဟု ပညာရွိ တို႔ သမုတ္အပ္၏၊ ထုိ႐ုပ္မ်ဳိးကုိ ငါဘုရားကလည္း ''မရွိ'' ဟုပင္ဆုိ၏။

ေဝဒနာကုိ။ သညာကုိ။ သခၤါရတို႔ကုိ။ ျမဲေသာ ခုိင္ခံ့ေသာ တည္တံ့ေသာ ေဖာက္ ျပန္ျခင္း သေဘာမရွိေသာ ဝိညာဏ္ကုိ ေလာက၌ မရွိဟု ပညာရွိတို႔ သမုတ္ အပ္၏၊ ထုိဝိညာဏ္မ်ဳိးကုိ ငါဘုရားကလည္း ''မရွိ'' ဟုပင္ ဆုိ၏။ ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ပညာရွိတို႔က မရွိဟု သမုတ္အပ္၍ ငါကလည္း ''မရွိ'' ဟုပင္ဆုိေသာ အရာကား ဤသည္ပင္တည္း။

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ပညာရွိတို႔က ရွိ၏ဟု သမုတ္အပ္၍ ငါဘုရားကလည္း ''ရွိ၏'' ဟု ဆုိေသာအရာကား အဘယ္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ ျပန္ျခင္း သေဘာရွိေသာ ႐ုပ္မ်ဳိးကုိ ေလာက၌ ရွိ၏ ဟု ပညာရွိတို႔ သမုတ္ အပ္၏၊ ထုိ႐ုပ္မ်ဳိးကုိ ငါဘုရားကလည္း ''ရွိ၏'' ဟုပင္ဆုိ၏။ မျမဲေသာ ေဝဒနာ။ပ။ မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ျပန္ ျခင္း သေဘာရွိေသာ ဝိညာဏ္ကုိ ေလာက၌ ရွိ၏ဟု ပညာရွိတို႔ သမုတ္အပ္၏၊ ထုိဝိညာဏ္မ်ဳိးကုိ ငါဘုရားကလည္း ''ရွိ၏'' ဟုပင္ ဆုိ ၏၊ ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ပညာရွိတို႔က ရွိ၏ဟု သမုတ္အပ္၍ ငါဘုရားကလည္း ''ရွိ၏'' ဟု ဆုိေသာ အရာကား ဤသည္ပင္တည္း။

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ပ်က္စီးတတ္ေသာ တရားဟူ၍ ရွိ၏၊ ထုိတရားကုိ ငါဘုရား သည္ ကုိယ္တုိင္သိ၏၊ ထုိးထြင္း၍ သိ၏၊ ကုိယ္တုိင္ သိၿပီးလွ်င္ ထုိးထြင္း၍ သိၿပီး လွ်င္ ထုိတရားကုိ ေျပာ၏၊ ေဟာ၏၊ ပညတ္၏၊ တည္ထား၏၊ ဖြင့္ျပ၏၊ ေဝဖန္၏၊ ေပၚလြင္ေအာင္ ျပဳ၏။

ရဟန္းတို႔ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကုိယ္တုိင္ သိ, ထုိးထြင္း၍ သိၿပီးလွ်င္ ေျပာအပ္ ေဟာအပ္ ပညတ္အပ္ တည္ထားအပ္ ဖြင့္ျပအပ္ ေဝဖန္အပ္ ေပၚလြင္ေအာင္ ျပဳအပ္ေသာ ေလာက၌ ပ်က္စီးတတ္ေသာ တရားဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ ရဟန္း တို႔ ႐ုပ္သည္ ေလာက၌ ပ်က္စီးတတ္ေသာ တရားတည္း၊ ထုိတရားကုိ ငါဘုရား သည္ ကုိယ္တုိင္သိ၏၊ ထုိးထြင္း၍ သိ၏၊ ကုိယ္တုိင္ သိ, ထုိးထြင္း၍ သိၿပီးလွ်င္ ေျပာ၏၊ ေဟာ၏၊ ပညတ္၏၊ တည္ထား၏၊ ဖြင့္ျပ၏၊ ေဝဖန္၏၊ ေပၚလြင္ေအာင္ ျပဳ၏။ ရဟန္းတို႔ အၾကင္သူသည္ ဤသို႔ ငါဘုရားက ေျပာေသာ္လည္း ေဟာ ေသာ္လည္း ပညတ္ေသာ္လည္း တည္ထားေသာ္လည္း ဖြင့္ျပေသာ္လည္း ေဝဖန္ ေသာ္လည္း ေပၚလြင္ေအာင္ ျပဳေသာ္လည္း မသိမျမင္၊ ရဟန္းတို႔ ကန္းသည္, ဉာဏ္မ်က္စိ မပါသည္ျဖစ္၍ မသိမျမင္ေသာ ထုိပုထုဇဥ္ သူမုိက္ကုိ ငါဘုရား အဘယ္သုို႔ ျပဳႏုိင္မည္နည္း။

ရဟန္းတို႔ ေဝဒနာသည္ ေလာက၌ ပ်က္စီးတတ္ေသာ တရားတည္း။ပ။ သညာ သည္။ သခၤါရတို႔သည္။ ရဟန္းတို႔ ဝိညာဏ္သည္ ေလာက၌ ပ်က္စီးတတ္ေသာ တရားတည္း၊ ထုိတရားကုိ ငါဘုရားသည္ ကုိယ္တုိင္ သိ၏၊ ထုိထြင္း၍ သိ၏၊ ကုိယ္တုိင္ သိ, ထုိးထြင္း၍ သိၿပီးလွ်င္ ေျပာ၏၊ ေဟာ၏၊ ပညတ္၏၊ တည္ထား၏၊ ဖြင့္ျပ၏၊ ေဝဖန္၏၊ ေပၚလြင္ေအာင္ ျပဳ၏။ ရဟန္းတို႔ အၾကင္သူသည္ ဤသို႔ ငါဘုရားက ေျပာေသာ္လည္း ေဟာေသာ္လည္း ပညတ္ေသာ္လည္း တည္ထား ေသာ္လည္း ဖြင့္ျပေသာ္လည္း ေဝဖန္ေသာ္လည္း ေပၚလြင္ေအာင္ ျပဳေသာ္လည္း မသိမျမင္၊ ရဟန္းတို႔ ကန္းသည္, ဉာဏ္မ်က္စိ မပါသည္ ျဖစ္၍ မသိမျမင္ေသာ ထုိပုထုဇဥ္ သူမုိက္ကုိ ငါဘုရား အဘယ္သုို႔ ျပဳႏုိင္မည္နည္း။

ရဟန္းတို႔ ဥပမာေသာ္ကား ၾကာညဳိျဖစ္ေစ၊ ၾကာပဒုမၼာျဖစ္ေစ၊ ၾကာပု႑ရိက္ ျဖစ္ေစ ေရ၌ ေပါက္၏၊ ေရ၌ ႀကီးပြါး၏၊ ေရမွ တက္၍ တည္၏၊ ေရႏွင့္ မလိမ္းက်ံ။ ရဟန္းတို႔ ဤအတူ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေလာက၌ ျဖစ္၏၊ ေလာက၌ ႀကီးပြါး၏၊ ေလာကကုိ လႊမ္းမုိး၍ ေန၏၊ ေလာကႏွင့္ မလိမ္းက်ံဟု (ေဟာေတာ္မူ၏)။

၂ - ပုပၹသုတ္၊ ပုပၹ၀ဂ္၊ ခႏၶ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ရတယ္၊ သိတယ္၊ ထိုက္တန္တယ္...

အဓိဂမသုတ္- (ရတယ္၊ သိတယ္၊ ထိုက္တန္တယ္)

၇၉။ ရဟန္းတို႔ တရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ မရေသးေသာ ကုသိုလ္တရားကုိလည္း ရရန္ ရၿပီးေသာ ကုသိုလ္ တရားကုိလည္း ပြါးမ်ားေအာင္ ျပဳရန္ မထိုက္။

အဘယ္ေျခာက္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ...

၁... ကုသိုလ္, အကုသိုလ္ ျဖစ္ေၾကာင္း၌လည္း မလိမၼာ၊
၂... ကုသိုလ္, အကုသိုလ္ ကင္းေၾကာင္း၌လည္း မလိမၼာ၊
၃... ဥပါယ္၌လည္း မလိမၼာ၊
၄... မရေသးေသာ ကုသိုလ္တရားတို႔ကုိ ရရန္ အလုိ 'ဆႏၵ' ကုိ မျဖစ္ေစ၊
၅... ရၿပီးေသာ ကုသိုလ္ တရားတို႔ကုိ မေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္၊
၆... အျမဲ ျပဳျခင္းျဖင့္ မၿပီးေစတတ္။

ရဟန္းတို႔ ဤတရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ မရေသးေသာ ကုသိုလ္ တရားကုိလည္း ရရန္ ရၿပီးေသာ ကုသိုလ္ တရားကုိလည္း ပြါးမ်ားေအာင္ ျပဳရန္ မထိုက္။

ထိုက္တန္တာကေအာက္မွာ...



ရဟန္းတို႔ တရားေျခာက္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ မရေသးေသာ ကုသိုလ္ တရားကုိလည္း ရရန္ ရၿပီးေသာ ကုသိုလ္ တရားကုိလည္း ပြါးမ်ားေအာင္ ျပဳရန္ ထိုက္၏။

အဘယ္ေျခာက္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ...

၁... ကုသိုလ္, အကုသိုလ္ ျဖစ္ေၾကာင္း၌လည္း လိမၼာ၏၊
၂... ကုသိုလ္, အကုသိုလ္ ကင္းေၾကာင္း၌လည္း လိမၼာ၏၊
၃... ဥပါယ္၌လည္း လိမၼာ၏၊
၄... မရေသးေသာ ကုသိုလ္တရားတို႔ ရရန္ အလုိ 'ဆႏၵ' ကုိ ျဖစ္ေစ၏၊
၅... ရၿပီးေသာ ကုသိုလ္ တရားတို႔ကုိ ေစာင့္ေရွာက္၏၊
၆... အျမဲျပဳျခင္းျဖင့္ ၿပီးေစတတ္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤတရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ မရေသးေသာ ကုသိုလ္ တရားကုိလည္း ရရန္ ရၿပီးေသာ ကုသိုလ္ တရားကုိလည္း ပြါးမ်ားေအာင္ ျပဳရန္ ထိုက္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၅ - အဓိဂမသုတ္၊ အရဟတၱ၀ဂ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Wednesday, April 22, 2009

ဤသည္ကုိ အစဲြျပဳ၍... ဧတံ မမ...


၂ - ဧတံ မမသုတ္၊ ဒိ႒ိ၀ဂ္၊ ခႏၶ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

သာဝတၴိနိဒါန္း။ ရဟန္းတို႔ အဘယ္တရားရွိလွ်င္ အဘယ္တရားကုိ အစဲြျပဳ၍ အဘယ္တရားကို အမွား ႏွလံုးသြင္း၍ ''ဤကား ငါ့ဥစၥာ ျဖစ္၏၊ ဤကား ငါ ျဖစ္၏၊ ဤကား ငါ၏ ကုိယ္'အတၱ'တည္း'' ဟု ႐ႈသနည္း။ အသွ်င္ဘုရား တပည့္ေတာ္ တို႔အား တရားေတာ္တို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားသာ အရင္းခံ ရွိပါကုန္၏။ပ။ ရဟန္းတို႔ ႐ုပ္ရွိလွ်င္ ႐ုပ္ကုိ အစဲြျပဳ၍ ႐ုပ္ကုိ အမွားႏွလံုးသြင္း၍ ။ပ။ ဝိညာဏ္ ရွိလွ်င္ ဝိညာဏ္ကို အစဲြျပဳ၍ ဝိညာဏ္ကုိ အမွားႏွလံုးသြင္း၍ ''ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ့ဥစၥာ ျဖစ္၏၊ ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ ျဖစ္၏၊ ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ၏ ကုိယ္ 'အတၱ' တည္း'' ဟု ႐ႈ၏။

ရဟန္းတို႔ ထိုအရာကုိ အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္သနည္း...


႐ုပ္သည္ ျမဲသေလာ၊ မျမဲသေလာ။ မျမဲပါအသွ်င္ဘုရား။ပ။ ေဖာက္ျပန္ျခင္း သေဘာရွိေသာ ႐ုပ္ကုိ ''ဤ႐ုပ္သည္ ငါ့ဥစၥာ ျဖစ္၏၊ ဤ႐ုပ္သည္ ငါျဖစ္၏၊ ဤ႐ုပ္ သည္ ငါ၏ကိုယ္ 'အတၱ'တည္း'' ဟု ႐ႈရာသေလာ။ မ႐ႈရာပါ အသွ်င္ဘုရား။

ေဝဒနာသည္...။
သညာသည္...။
သခၤါရတို႔သည္...။
ဝိညာဏ္သည္ ျမဲသေလာ၊ မျမဲသေလာ။ မျမဲပါ အသွ်င္ဘုရား။ပ။ ေဖာက္ျပန္ျခင္း သေဘာရွိေသာ ဝိညာဏ္ကုိ အစဲြ မျပဳလွ်င္ ''ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ့ဥစၥာ ျဖစ္၏၊ ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ ျဖစ္၏၊ ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ၏ကိုယ္ 'အတၱ'တည္း'' ဟု ႐ႈရာ သေလာ။ မ႐ႈရာပါ အသွ်င္ဘုရား။ ဤသို႔ ျမင္ေသာ။ပ။ ဤမဂ္ကိစၥ အလို႔ငွါ တစ္ပါးေသာ ျပဳဖြယ္ မရွိေတာ့ၿပီဟု သိ၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။151

၂ - ဧတံ မမသုတ္၊ ဒိ႒ိ၀ဂ္၊ ခႏၶ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

လူတို႔၏ မွီရာ တည္ရာသည္ ...

ဝတၴဳသုတ္

လူတို႔၏ မွီရာတည္ရာသည္ အဘယ္မွာနည္း၊
လူတို႔၏ မွီရာတည္ရာသည္ သားသမီးတို႔တည္း၊

ဤေလာက၌ လြန္ေျမာက္ေသာ အေဆြခင္ပြန္းသည္ အဘယ္ပါနည္း၊
ဤေလာက၌ လြန္ေျမာက္ေသာ အေဆြခင္ပြန္းသည္ မယားတည္း၊

အၾကင္ သတၱဝါတို႔သည္ ေျမ၌ မွီကုန္၏၊
အၾကင္သတၱဝါတို႔သည္ ေျမ၌ မွီကုန္၏၊

ထုိသတၱဝါတို႔သည္ အဘယ္ကုိ မွီ၍ အသက္ေမြးပါကုန္သနည္း။
ထုိသတၱဝါတို႔သည္ ရြာခ်ေသာ မုိးကုိ မွီ၍ အသက္ေမြးကုန္၏။54

၄ - ဝတၳဳသုတ္၊ ဇရာ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

အသေခၤ်...


ကပၸသုတ္

ရဟန္းတို႔ ကမၻာ၏ အသေခၤ်တို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ေလးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

ရဟန္းတို႔ ကမၻာပ်က္ဆဲ 'သံဝ႗ကပ္' အခါကို...
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္တို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အရာတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အေထာင္တို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အသိန္းတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေရတြက္ျခင္းငွါ မလြယ္။

ရဟန္းတို႔ ကမၻာပ်က္အတိုင္း တည္ေနဆဲ 'သံဝ႗႒ာယီကပ္' အခါကို...
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္တို႔'' ဟူ၍လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အရာတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အေထာင္တို႔''ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အသိန္းတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေရတြက္ျခင္းငွါ မလြယ္။

ရဟန္းတို႔ ကမၻာျဖစ္ဆဲ 'ဝိဝ႗ကပ္' အခါကို...
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္တို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အရာတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အေထာင္တို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အသိန္းတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေရတြက္ျခင္းငွါ မလြယ္။

ရဟန္းတို႔ ျဖစ္ၿပီးကမၻာ၏ တည္ဆဲ 'ဝိဝ႗႒ာယီကပ္' အခါကို...
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္တို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အရာတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အေထာင္တို႔''ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
''ဤမွ်ေလာက္ ႏွစ္အသိန္းတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း
ေရတြက္ျခင္းငွါ မလြယ္...။

ရဟန္းတို႔ ကမၻာ၏ အသေခၤ်တို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိး တို႔တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။156

၆ - ကပၸသုတ္၊ ဣႁႏၵိယ၀ဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Tuesday, April 21, 2009

ခါးႀကိဳးကို လွဴဒါန္းခ့ဲရေသာ အခါမွစ၍...



ေမခလာ


ေမခလာဒါယိကာေထရီအပဒါန္

သိဒၶတၳျမတ္စြာဘုရား၏ ပုထိုးေစတီကို တည္ထား ေဆာက္လုပ္အပ္ကုန္၏၊ ငါသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အမႈသစ္ အက်ဳိးငွါ ခါးႀကိဳးတန္ဆာကို လွဴခဲ့၏။

ပုထိုးေစတီေတာ္ႀကီး ၿပီးစီးလတ္ေသာ္ ငါသည္ ေလာက၏ ကိုးကြယ္ရာျဖစ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား ၾကည္ၫိုသည္ျဖစ္၍ မိမိလက္တို႔ျဖင့္ ခါးႀကိဳးတန္ဆာကို တစ္ဖန္လွဴခဲ့၏။

ဤဘဒၵကမၻာမွ ကိုးဆယ့္ေလး ကမၻာထက္၌ ခါးႀကိဳးကို လွဴဒါန္းခ့ဲရေသာ အခါမွစ ၍ မေကာင္းမႈ ျပဳသူတို႔၏ လားရာ 'ဒုဂၢတိ' ဘဝကို မသိစဖူးေပ။ ဤသို႔ ျဖစ္ရျခင္း သည္ ပုထိုး ေစတီေတာ္ကိုတည္ထား ေဆာက္လုပ္ရျခင္း၏ အက်ဳိးေပတည္း။

ငါသည္ ကိေလသာတို႔ကို ႐ိႈ႕ၿမႇိဳက္ ေလာင္ကြၽမ္းေစအပ္ကုန္ၿပီ။ပ။ အာသဝ မရွိဘဲ ေနရ၏။ ငါ၏ လာျခင္းကား ေကာင္းေသာလာျခင္း စင္စစ္ ျဖစ္ေပ၏။ပ။ အဆံုးအမ ေတာ္ကို လိုက္နာ ျပဳက်င့္အပ္ပါၿပီ။ ေလးပါးေသာပဋိသမၻိဒါတို႔ကို လည္းေကာင္း။ ။ပ။ အဆံုးအမေတာ္ကို လိုက္နာက်င့္ သံုးၿပီးပါၿပီ။

ဤသို႔လွ်င္ ေမခလာဒါယိကာရဟန္းမသည္ ဤဂါထာတို႔ကို မိန္႔ဆိုခဲ့၏။ 20-25

၂ - ေမခလာဒါယိကာေထရီအပဒါန္၊ သုေမဓာ၀ဂ္၊ ေထရီအပဒါန္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

တရားငါးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ...

ဗဟူပကာရသုတ္၊

ရဟန္းတို႔ ...
တရားငါးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ေက်ာင္းထိုင္ရဟန္းသည္ ...
ေက်ာင္းအား ေက်းဇူးမ်ား၏ ...။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

၁...
သီလရွိ၏၊ ပါတိေမာကၡသံဝရသီလကုိ ေစာင့္ထိန္းလ်က္ ေန၏၊ အက်င့္ 'အာစာရ' က်က္စားရာ'ေဂါစရ' ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ အနည္းငယ္မွ်ေသာ အျပစ္တို႔၌ေသာ္လည္း ေဘးဟု ႐ႈေလ့ရွိ၏၊ သိကၡာပုဒ္တို႔ကုိေဆာက္တည္၍ က်င့္၏။

၂...
အၾကားအျမင္ မ်ား၏၊ အၾကားအျမင္ကုိ ေဆာင္၏၊ အၾကားအျမင္ကုိ ဆည္းပူး၏၊ အနက္, သဒၵါႏွင့္တကြျဖစ္၍ အလံုးစံု ျပည့္စံုစင္ၾကယ္သည့္ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ ေဖာ္ျပတတ္ကုန္ေသာ အစ၏ေကာင္းျခင္း အလယ္၏ေကာင္းျခင္း အဆံုး၏ ေကာင္းျခင္း ရွိကုန္ေသာ တရားတို႔ကုိ ထိုရဟန္းသည္ မ်ားစြာ ၾကားနာဖူး၏၊ ေဆာင္ထား၏၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ေလ့က်က္ထား၏၊ စိတ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္ မွတ္သားထား၏၊ ပညာျဖင့္ ေကာင္းစြာ ထိုးထြင္း၍ သိ၏။

၃...
က်ဳိးပ်က္သည္ကုိ တစ္ဖန္ ျပဳျပင္တတ္၏။

၄...
အထူးထူးေသာ ၿမဳိ႕ရြာေန ရဟန္းတို႔ ႂကြေရာက္လာသည္ ျဖစ္၍ ရဟန္းသံဃာ မ်ားျပားသည္ရွိေသာ္ လူဒါယကာတို႔ထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ''ဒါယကာတို႔ ႂကြေရာက္ လာေသာ ရဟန္း သံဃာမ်ားသည္ အထူးထူးေသာ ၿမဳိ႕ရြာေန ရဟန္းတို႔ ျဖစ္ကုန္ ၏၊ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈတို႔ကုိ ျပဳၾကကုန္ေလာ့၊ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳရန္ အခ်ိန္အခါ ပင္တည္း'' ဟု ေျပာၾကားတတ္၏။

၅...
မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခ်မ္းသာစြာ ေနေၾကာင္းျဖစ္သည့္ လြန္ျမတ္ေသာ စိတ္၌ ျဖစ္ ေသာ (႐ူပါဝစရ)စ်ာန္ေလးပါးတို႔ကုိ အလုိရွိတိုင္းရ၏၊ မၿငဳိမျငင္ရ၏၊ မပင္မပန္း ရ၏။

ရဟန္းတို႔ ဤတရားငါးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ...
ေက်ာင္းထိုင္ရဟန္းသည္ ေနရာေက်ာင္းအား ေက်းဇူးမ်ား၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
234

၄ - ဗဟူပကာရသုတ္၊ အာ၀ါသိက၀ဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ကာလဒါနတို႔သည္ ငါးမ်ဳိး...

ကာလဒါနသုတ္

ရဟန္းတို႔ ကာလဒါနတို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

၁။ ဧည့္သည္ 'အာဂႏၲဳက' အား အလွဴကုိ ေပးလွဴ၏။
၂။ ခရီးသည္အား အလွဴကုိ ေပးလွဴ၏။
၃။ လူနာအား အလွဴကုိ ေပးလွဴ၏။
၄။ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေသာ အခါ၌ အလွဴကုိ ေပးလွဴ၏။
၅။ ေကာက္ဦး သစ္သီးဦးတို႔ကုိ သီလရွိသူတို႔အား ေရွးဦးစြာ ေပးလွဴ၏။

ရဟန္းတို႔ ကာလဒါနတို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
အလွဴခံ၏ စကားကုိ သိတတ္ကုန္ေသာ ႏွေျမာ ဝန္တိုမႈ ကင္းေသာ ပညာရွိတို႔ သည္ ေလွ်ာက္ပတ္ေသာအခါ၌ ေပးလွဴၾကကုန္၏၊ ျဖဴစင္ ေျဖာင့္မတ္သည့္ တာဒိ ဂုဏ္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔၌ အထူးၾကည္လင္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အခါ ၌ ေပးလွဴ၏၊ ထိုပုဂၢိဳလ္၏ အလွဴသည္ ျပန္႔ေျပာ၏။ အၾကင္သူတုိ႔သည္ ထုိအလွဴ၌ ဝမ္းေျမာက္လည္း ဝမ္းေျမာက္ၾကကုန္၏၊ အမႈႀကီးငယ္ 'ေဝယ်ာဝစၥ' ကုိျပဳလည္း ျပဳလုပ္ကုန္၏၊ ထုိသုိ႔ ဝမ္းေျမာက္ျခင္း အမႈႀကီးငယ္ကုိ ျပဳျခင္းေၾကာင့္ အလွဴသည္ မယုတ္မေလ်ာ့ႏုိင္၊ ထုိဝမ္းေျမာက္သူ (ေဝယ်ာဝစၥ) ျပဳသူတုိ႔သည္လည္း ကုသိုလ္ ၏ အဖုိ႔အစုကုိ ရၾကကုန္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္တြန္႔တုိျခင္းကင္းေသာ စိတ္ရွိသူသည္ အ လွဴ ေပးသည္ရွိေသာ္ ႀကီးက်ယ္ေသာ အက်ဳိးရွိႏုိင္မည့္ ပုဂၢိဳလ္၌ ေပးလွဴရာ၏၊ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္တုိ႔သည္ တမလြန္ဘဝ၌ သတၱဝါတုိ႔၏ ေထာက္တည္ရာ ျဖစ္ ကုန္၏။36


၆ - ကာလဒါနသုတ္၊ သုမန၀ဂ္၊ ပဥၥက၀ဂ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Monday, April 20, 2009

သင္ ရည္မွန္းတိုင္း ျဖစ္လိုေသာ္ ...

ဝဏိဇၨသုတ္- (ကုန္သြယ္ျခင္း)

အသွ်င္သာရိပုၾတာသည္ ျမတ္စြာဘုရားအထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍...
ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္လ်က္...

၁...
အသွ်င္ဘုရား ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာသူ၏ အားထုတ္အပ္ေသာ ကုန္သြယ္မႈ သည္ ကုန္သြယ္မႈခ်င္း တူမွ်သည္သာ ျဖစ္ပါလ်က္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ရျခင္း၏ အေၾကာင္းကား အဘယ္ပါနည္း၊
အေထာက္အပံ့ကား အဘယ္ပါနည္း။

၁...
သာရိပုၾတာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သူသည္ သမဏသို႔ ျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏသို႔ ျဖစ္ေစ ခ်ဥ္းကပ္၍''အသွ်င္ဘုရား (အလိုရွိေသာ) ပစၥည္းကို မိန္႔ဆိုေတာ္မူပါ'' ဟု ဖိတ္ၾကား၏၊ ထိုသူသည္ ထို ဖိတ္ၾကားေသာ ပစၥည္းကို မေပးလွဴ။ ထိုသူသည္ ထို ဘဝမွ စုေတ၍ ဤလူ႕ဘံုသို႔ ျပန္လာခဲ့မူ အၾကင္ အၾကင္ ကုန္သြယ္မႈကိုပင္ အား ထုတ္၏၊ ထိုသူ၏ ထို အားထုတ္အပ္တိုင္းေသာ ကုန္သြယ္မႈသည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္၏။

၂...
အသွ်င္ဘုရား ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာသူ၏ အားထုတ္အပ္ေသာ ကုန္သြယ္ မႈသည္ ကုန္သြယ္မႈခ်င္း တူမွ်သည္ ျဖစ္ပါလ်က္ ရည္မွန္းသည့္အတိုင္း မျဖစ္ရျခင္း ၏ အေၾကာင္းကား အဘယ္ပါနည္း၊ အေထာက္အပံ့ကား အဘယ္ပါနည္း။

၂...
သာရိပုၾတာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သူသည္ သမဏသို႔ ျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏသို႔ ျဖစ္ေစ ခ်ဥ္းကပ္၍ ''အသွ်င္ဘုရား (အလိုရွိေသာ) ပစၥည္းကို မိန္႔ဆိုေတာ္မူပါ''ဟု ဖိတ္ၾကား၏၊ ထိုသူသည္ ထို ဖိတ္ၾကားေသာ ပစၥည္းကို ရည္မွန္းသည့္အတိုင္း မေပးလွဴ။ ထိုသူသည္ ထိုဘဝမွစုေတ၍ ဤလူ႕ဘံုသို႔ ျပန္လာခဲ့မူ အၾကင္ အၾကင္ ကုန္သြယ္မႈကိုပင္ အားထုတ္၏၊ ထိုသူ၏ ထို ကုန္သြယ္မႈသည္ ရည္မွန္းသည့္ အတိုင္း မျဖစ္။ သာရိပုၾတာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သူသည္ သမဏသို႔ ျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏသို႔ ျဖစ္ေစ ခ်ဥ္းကပ္၍ ''အသွ်င္ဘုရား (အလိုရွိေသာ) ပစၥည္းကို မိန္႔ဆို ေတာ္မူပါ'' ဟု ဖိတ္ၾကား၏၊ ထိုသူသည္ ထို ဖိတ္ၾကားေသာ ပစၥည္းကို ရည္မွန္း သည့္အတိုင္း ေပးလွဴ၏။ ထိုသူသည္ ထို ဘဝမွ စုေတ၍ ဤလူ႕ဘံုသို႔ ျပန္လာ ခဲ့မူ အၾကင္ အၾကင္ ကုန္သြယ္မႈကိုပင္ အားထုတ္၏၊ ထိုသူ၏ ထို ကုန္သြယ္မႈသည္ ရည္မွန္းသည့္ အတိုင္း ျဖစ္၏။

၃...
အသွ်င္ဘုရား ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာသူ၏ အားထုတ္အပ္ေသာ ကုန္သြယ္မႈ သည္ ကုန္သြယ္မႈခ်င္းတူမွ်ပါလ်က္ ရည္မွန္းသည့္အတိုင္း ျဖစ္ရျခင္း၏ အေၾကာင္း ကား အဘယ္ပါနည္း၊ အေထာက္အပံ့ကား အဘယ္ပါနည္း။

၃...
သာရိပုၾတာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သူသည္ သမဏသို႔ ျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏသို႔ ျဖစ္ေစ ခ်ဥ္းကပ္၍ ''အသွ်င္ဘုရား (အလိုရွိေသာ) ပစၥည္းကို မိန္႔ဆိုေတာ္မူပါ'' ဟု ဖိတ္ၾကား၏၊ ထိုသူသည္ ထို ဖိတ္ၾကားေသာ ပစၥည္းကို ရည္မွန္းသည့္ထက္ ပို၍ ေပးလွဴ၏။ ထိုသူသည္ ထိုဘဝမွစုေတ၍ ဤလူ႕ဘံုသို႔ ျပန္လာခဲ့မူ အၾကင္အၾကင္ ကုန္သြယ္မႈကိုပင္ အားထုတ္၏၊ ထိုသူ၏ ကုန္သြယ္မႈသည္ ရည္မွန္းသည္ထက္ ပို၍ အက်ဳိးရွိ၏။ သာရိပုၾတာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာသူ၏ အားထုတ္အပ္ ေသာ ကုန္သြယ္မႈသည္ ကုန္သြယ္မႈခ်င္း တူမွ်ပါလ်က္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ရျခင္း၏ အေၾကာင္းကား ဤသည္ပင္တည္း၊ အေထာက္အပံ့ကား ဤသည္ပင္တည္း။

၄...
အသွ်င္ဘုရား ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာသူ၏ အားထုတ္အပ္ေသာ ကုန္သြယ္မႈ သည္ ကုန္သြယ္မႈခ်င္း တူမွ်ပါလ်က္ ရည္မွန္းသည္ထက္ လြန္ကဲေသာ အက်ဳိးရွိ ျခင္း၏ အေၾကာင္းကား အဘယ္ပါနည္း၊ အေထာက္အပံ့ကား အဘယ္ပါနည္း'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

၄...
သာရိပုၾတာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာသူ၏ အားထုတ္အပ္ေသာ ကုန္သြယ္မႈ သည္ ကုန္သြယ္မႈခ်င္းတူမွ်ပါလ်က္ ရည္မွန္းသည့္အတိုင္း မျဖစ္ျခင္း၏ အေၾကာင္း ကား ဤသည္ပင္တည္း၊ အေထာက္အပံ့ကား ဤသည္ပင္တည္း။ သာရိပုၾတာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာသူ၏ အားထုတ္အပ္ေသာ ကုန္သြယ္မႈသည္ ကုန္သြယ္ မႈခ်င္း တူမွ်ပါလ်က္ ရည္မွန္းသည့္အတိုင္း ျဖစ္ရျခင္း၏ အေၾကာင္းကား ဤသည္ ပင္တည္း၊ အေထာက္အပံ့ကား ဤသည္ပင္တည္း။ သာရိပုၾတာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာသူ၏ အားထုတ္ အပ္ေသာ ကုန္သြယ္မႈသည္ ကုန္သြယ္မႈခ်င္း တူမွ်ပါ လ်က္ ရည္မွန္းသည္ထက္ လြန္ကဲအက်ဳိး ရွိျခင္း၏ အေၾကာင္းကား ဤသည္ပင္ တည္း၊ အေထာက္အပံ့ကား ဤသည္ပင္တည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။79

၉ - ဝဏိဇၨသုတ္၊ အပဏၰက၀ဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Sunday, April 19, 2009

ေကာင္းျမတ္ေသာအက်င့္ မရွိသူႏွင့္ ရွိသူ...




ရဟန္းတို႔ ပရိတ္သတ္ တို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ိဳး တို႔တည္း။
အဘယ္ ႏွစ္မ်ိဳး တို႔နည္း ဟူမူ ...


၁။ ေကာင္းျမတ္ေသာ ပဋိပတ္ အက်င့္ႏွင့္ မျပည့္စုံေသာ ပုဂၢိဳလ္ရွိေသာ ပရိသတ္။
၂။ ေကာင္းျမတ္ေသာ ပဋိပတ္ အက်င့္ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ ပုဂၢိဳလ္ရွိေသာ ပရိသတ္။
ဤႏွစ္မ်ိဳးတို႔တည္း။


ရဟန္းတို႔ ...
ေကာင္းျမတ္ေသာ ပဋိပတ္ အက်င့္ႏွင့္ မျပည့္စုံေသာ ပုဂၢိဳလ္ရွိေသာ ပရိတ္သတ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊


ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္ဝယ္ အၾကင္ ပရိသတ္၌ သီတင္းႀကီးရဟန္းတို႔သည္ ပစၥည္း ပရိကၡရာမ်ားျခင္းငွါ က်င့္ကုန္၏။ ဘုရား အဆုံးအမေတာ္ကို ေပါ့ေလ်ာ့စြာ ယူကုန္၏။ ေအာက္ကို သတ္ေစတတ္သည့္ နိဝရဏတရားကို ပြားေစျခင္း၌ ေရွ႕ သြား ျပဳကုန္၏၊ ဝိေသက* ရမႈ၌ တာဝန္ကို ပစ္ခ်ထားၾက ကုန္၏၊ မေရာက္ေသး ေသာတရား**သို႔ ေရာက္ျခင္းငွာ မရေသးေသာ တရားကို ရျခင္းငွာ မ်က္ေမွာက္ မျပဳရေသးေသာ တရားကို မ်က္ေမွာက္ျပဳျခင္းငွါ လုံ႔လ မျပဳၾကကုန္။ ထိုသီတင္း ႀကီး ရဟန္းတို႔၏ ေနာက္လာ တပည့္သားအေပါင္းသည္ မိမိတို႔ ျမင္ရေသာ ဆရာ့အျပဳအမူကို အတုလိုက္ျခင္းသို႔ ေရာက္ကုန္၏၊ ထုိေနာင္လာ တပည့္သား အေပါင္းသည္လည္း ပစၥည္း ပရိကၡရာမ်ားျခငး္ငွါ က်င့္ကုန္၏၊ ဘုရားအဆုံးအမကို ေပါ့ေလ်ာ့စြာ ယူကုန္၏၊ ေအာက္သို႔ သက္ေစတတ္သည့္ နိဝရဏတရားကို ပြား ေစျခင္း၌ ေရွ႕သြားျပဳကုန္၏၊ ဝိေဝကရမႈ၌ တာဝန္ကို ပစ္ခ်ထားကုန္၏၊ မေရာက္ ေသးေသာ တရားသို႔ ေရာက္ျခင္းငွာ မရေသးေသာ တရားကိုရျခင္းငွါ မ်က္ေမွာက္ မျပဳရေသးေသာ တရားကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းငွါ လုံ႔လ မျပဳကုန္။ ရဟန္းတို႔ ဤ ပရိတ္ကို ေကာင္းျမတ္ေသာ ပဋိပတ္ အက်င့္ႏွင့္ မျပည့္စုံေသာ ပုဂၢိဳလ္ရွိေသာ ပရိ သတ္ ဟု ဆို၏။


ရဟန္းတို႔ ေကာင္းျမတ္ေသာ ပဋိပတ္ အက်င့္ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ ပုဂၢိဳလ္ရွိေသာ ပရိ သတ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊


ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္ဝယ္ အၾကင္ပရိသတ္၌ သီတင္းႀကီးရဟန္းတို႔သည္ ပစၥည္း ပရိကၡရာမ်ားျခင္းငွါ မက်င့္ကုန္၊ ဘရား အဆုံးအမကို ေပါ့ေလ်ာ့စြာ မယူ ကုန္၊ ေအာက္သို႔ သက္ေစတတ္သည့္ နီဝရဏတရားကို ပြားေစျခင္း၌ တာဝန္ကို ပစ္ခ်ထားၾကကုန္၏၊ ဝိေဝကရမႈ၌ ေရွ႕သြားျပဳကုန္၏၊ မေရာက္ေသးေသာ တရား သို႔ ေရာက္ျခင္းငွါ မရေသးေသာ တရားကို ရျခင္းငွါ မ်က္ေမွာက္ မျပဳရေသးေသာ တရားကို မ်က္ေမွာက္ျပဳျခင္းငွါ လုံ႔လျပဳကုန္၏။ ထိုသီတင္းႀကီး ရဟန္းတို႔၏ေနာင္ လာ တပည့္သားအေပါင္းသည္လည္း မိမိတို႔ ျမင္ရေသာ ဆရာ့ အျပဳအမူကို အတု လိုက္ျခင္းသို႔ ေရာက္ကုန္၏၊ ထို ေနာင္လာ တပည့္သား အေပါင္းသည္လည္း ပစၥည္း ပရိကၡရာမ်ားျခင္းငွာ မက်င့္ကုန္၊ ဘုရား အဆုံးအမကို ေပါ့ေလ်ာ့စြာ မယူ ကုန္၊ ေအာက္သို႔ သက္ေစတတ္သည့္ နီဝရဏတရားကို ပြားေစျခင္း၌ တာဝန္ကို ပစ္ခ်ထားကုန္၏၊ ဝိေဝကရမႈ၌ ေရွ႕သြားျပဳကုန္၏၊ မေရာက္ေသးေသာ တရားသို႔ ေရာက္ျခင္းငွါ မရေသးေသာ တရားကို ရျခင္းငွါ မ်က္ေမွာက္ မျပဳရေသးေသာ တရားကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းငွါ လု႔ံလျပဳကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤပရိတ္သတ္ကို ေကာင္းျမတ္ေသာ ပဋိပတ္အက်င့္ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ ပုဂၢိဳလ္ရွိေသာ ပရိသတ္ဟု ဆိုအပ္၏။


ရဟန္းတို႔ ပရိသတ္တို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ိဳးတို႔ေပတည္း။


ရဟန္းတို႔ ဤႏွစ္မ်ိဳးေသာ ပရိသတ္တို႔တြင္ ...
ေကာင္းျမတ္ေသာ ပဋိပတ္အက်င့္ႏွင့္ျပည့္စုံေသာ ပုဂၢိဳလ္ရွိေသာ အၾကင္ပရိသတ္ သည္ရွိ၏။ ထိုပရိသတ္သည္ ျမတ္ေပသတည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ (၃)


ပရိသဝဂ္၊ မွ၊ ဒုကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။ 45


* ။ စ်ာန္ ဝိပႆနာ မဂ္ဖိုလ္တို႔ကို ဆိုသည္။
** ။ ရွစ္ပါးေသာ သမာပတ္တို႔ျဖင့္ ဝိကၡမၻနဝိမုတၱိအားျဖင့္ လည္းေကာင္း မဂ္ျဖင့္ သမုေစၧဒဝိမုတၱိ အားျဖင့္ လည္းေကာင္း ႏွစ္ႀကိမ္ သို႔မဟုတ္ ႏွစ္ပါးေသာ အဖို႔တို႔မွ လြတ္ေျမာက္ေသာ အရဟတၱဖလ႒ာန္ ပုဂၢိဳလ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Saturday, April 18, 2009

႐ႈပ္ေထြး ေပြလိမ္ သန္႔ရွင္း ၾကည္လင္ ...

ပရိသ၀ဂ္-မွ၊

ရဟန္းတို႔ ပရိတ္သတ္တို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ိဳးတို႔တည္း။

အဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးတို႔နည္းဟူမူ -

၁... ႐ႈပ္ေထြးေပြလိမ္ ဖ်င္းသိမ္ေသာ ပရိတ္သတ္၊
၂... သန္႔ရွင္း ၾကည္လင္ အႏွစ္ထင္ေသာ ပရိသတ္တို႔တည္း။


ရဟန္းတို႔ ...
႐ႈပ္ေထြး ေပြလိမ္ ဖ်င္းသိမ္ေသာ ပရိတ္သတ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္ဝယ္ အၾကင္ပရိတ္သတ္၌ ရဟန္းတို႔သည္

ခ်စ္သျဖင့္ မလာအပ္ေသာ ဆႏၵာဂတိသို႔ လိုက္ကုန္၏။
မုန္းသျဖင့္ မလားအပ္ေသာ ေဒါသာ ဂတိသို႔ လိုက္ကုန္၏။
မသိသျဖင့္ မလာအပ္ေသာ ေမာဟာဂတိသို႔ လိုက္ကုန္၏၊
ေၾကာက္သျဖင့္ မလားအပ္ေသာ ဘယာဂတိသို႔ လိုက္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤပရိတ္သတ္ကို
႐ႈတ္ေထြး ေပြလိမ္ ဖ်င္းသိမ္ေသာ ပရိသတ္ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
သန္႔ရွင္း ၾကည္လင္ အႏွစ္ထင္ေသာ ပရိသတ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္ဝယ္ အၾကင္ ပရိသတ္၌ ရဟန္းတို႔သည္

ခ်စ္သျဖင့္ မလားအပ္ေသာ ဆႏၵာဂတိသုိ႔ မလိုက္ကုန္၊
မုန္းသျဖင့္ မလားအပ္ေသာ ေဒါသာဂတိသို႔ မလိုက္ကုန္။
မသိသျဖင့္ မလားအပ္ေသာ ေမာဟာဂတိသို႔ မလိုက္ကုန္၊
ေၾကာက္သျဖင့္ မလားအပ္ေသာ ဘယာဂတိသို႔ မလိုက္ကုန္။

ရဟန္းတို႔ ဤပရိတ္သတ္ကို
သန္႔ရွင္း ၾကည္လင္ အႏွစ္ထင္ေသာ ပရိတ္သတ္ ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ ပရိသတ္ တို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ိဳးတို႔ေပတည္း။

ရဟန္းတို႔ ...
ဤႏွစ္မ်ိဳးေသာ ပရိတ္သတ္တို႔တြင္ အၾကင္ သန္႔ရွင္း ၾကည္လင္ အႏွစ္ထင္ေသာ ပရိတ္သတ္သည္ရွိ၏။ ထိုပရိတ္သတ္သည္ ျမတ္ေပသတည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။5

ပရိသဝဂ္၊ မွ၊ ဒုကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။ 47

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

စီးပြားဥစၥာ မတည္ေၾကာင္း အေပါက္ေျခာက္ပါး ...

နဇီရတိသုတ္- (မေဆြးေျမ့)

အဘယ္အရာသည္ ေဆြးေျမ႕ပါသနည္း၊
အဘယ္အရာသည္ မေဆြးေျမ႕ပါသနည္း၊
အဘယ္အရာကုိ လမ္းမွားဟု ဆုိအပ္ပါသနည္း၊
အဘယ္အရာသည္ တရားတို႔၏ ေဘးရန္ မည္ပါသနည္း၊
အဘယ္အရာသည္ ညဥ့္ေန႔တို႔၌ ကုန္ပါသနည္း၊
အဘယ္အရာသည္ ျမတ္ေသာ အက်င့္၏ အညစ္အေၾကးပါနည္း၊
ေရမဟုတ္ေသာ ေဆးေၾကာဖြယ္သည္ အဘယ္နည္း၊
အၾကင္အေပါက္၌ စီးပြားဥစၥာသည္ မတည္၊
ေလာက၌ ထုိအေပါက္တို႔သည္ အဘယ္မွ်တို႔ပါနည္း၊
ျမတ္စြာဘုရားကုိ ေမးေလွ်ာက္ျခင္းငွါ လာပါကုန္၏၊
ထုိအေၾကာင္းကုိ အဘယ္သို႔လွ်င္ အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ သိရပါကုန္အံ့နည္း...။

သတၱဝါတို႔၏ ႐ုပ္သည္ ေဆြးေျမ႕တတ္၏၊
အမည္အႏြယ္သည္ မေဆြးေျမ႕တတ္၊
စြဲမက္မႈ 'ရာဂ'ကုိ လမ္းမွား ဟု ဆုိအပ္၏၊
လုိခ်င္မႈ 'ေလာဘ'သည္ တရားတို႔၏ ေဘးရန္မည္၏၊
အရြယ္သည္ ညဥ့္ေန႔တို႔၌ ကုန္၏၊
မိန္းမသည္ ျမတ္ေသာ အက်င့္၏ အညစ္အေၾကးတည္း၊
ဤမိန္းမ၌ သတၱဝါအေပါင္းသည္ ကပ္ၿငိ၏၊
ကိေလသာကုိ ပူပန္ ႏွိပ္စက္တတ္ေသာ အက်င့္သည္ လည္းေကာင္း၊
ျမတ္ေသာ အက်င့္၊ ေမထုန္မွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းသည္ လည္းေကာင္း
ေရမဟုတ္ေသာ ေဆးေၾကာဖြယ္ ဝတၳဳမည္၏။

ေလာက၌ စီးပြားဥစၥာ မတည္ေၾကာင္း အေပါက္တို႔သည္ ေျခာက္ပါး တို႔တည္း။
၁... ပ်င္းရိျခင္း လည္းေကာင္း၊
၂... ေမ့ေလ်ာ့ျခင္း လည္းေကာင္း၊
၃... ထႂကြလုံ႔လ မရွိျခင္း လည္းေကာင္း၊
၄... မေစာင့္စည္းျခင္း လည္းေကာင္း၊
၅... အအိပ္ၾကဴးျခင္း လည္းေကာင္း၊
၆... အလုပ္၌ မေပ်ာ္ေမြ႕ျခင္း လည္းေကာင္း၊

ဤသို႔ ...
ထုိေျခာက္ပါးေသာ အေပါက္တို႔ကုိ ...
အခ်င္းခပ္သိမ္း ပိတ္ဆို႔ရာ၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။76

၆ - နဇီရတိသုတ္၊ ေဆတြာ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဤသံသရာ၏ အစကို မသိႏိုင္ ...

တိဏက႒သုတ္- (ျမက္, ထင္း,အစရွိသည္)

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္း သံုး ေနေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို ''ရဟန္းတို႔'' ဟူ၍ ေခၚေတာ္မူ၏၊ ''အသွ်င္ဘုရား'' ဟူ၍ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထားကုန္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏-

ရဟန္းတို႔ ဤသံသရာ၏ အစကို မသိႏိုင္၊

မသိမႈ 'အဝိဇၨာ'ျဖင့္ ပိတ္ဖံုးအပ္ကုန္သည္ တဏွာေႏွာင္ႀကိဳးျဖင့္ ဖြဲ႕ခ်ည္အပ္ကုန္ သည္ ျဖစ္၍ ဤဘဝမွ ထိုဘဝ ထိုဘဝမွ ဤဘဝသို႔ ေျပးသြားက်င္လည္ ၾကရ ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔၏ ေရွ႕အစြန္းသည္ မထင္။

ရဟန္းတို႔ ဥပမာေသာ္ကား ေယာက်္ားသည္ ဤဇမၺဴဒိပ္ကြၽန္း၌ ရွိသမွ် ျမက္, ထင္း, သစ္ခက္, သစ္ရြက္ကို ျဖတ္၍ တေပါင္းတည္း စု႐ံုးၿပီးလွ်င္ လက္ေလးသစ္ လက္ေလးသစ္ အစိတ္ကို ျပဳ၍ ''ဤသည္ကား ငါ၏ အမိတည္း၊ ဤသည္ကား ငါ့ အမိ၏ အမိတည္း'' စသည္ျဖင့္ တစ္ခုစီ ခ်ထားရာ၏၊ ရဟန္းတို႔ ထိုေယာက်္ား၏ အမိ အဆက္ဆက္တို႔သည္ မကုန္မဆံုးႏိုင္သည္သာလွ်င္ ျဖစ္ကုန္ရာ၏၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ဤဇမၺဴဒိပ္ကြၽန္း၌ ရွိသမွ် ျမက္, ထင္း, သစ္ခက္, သစ္ရြက္သည္ ကုန္ဆံုးျခင္းသို႔ ေရာက္ရာ၏။

ထိုသို႔ ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း-

ရဟန္းတို႔ ဤသံသရာ၏ အစကို မသိႏိုင္၊ မသိမႈ'အဝိဇၨာ'ျဖင့္ ပိတ္ဖုံးအပ္ကုန္သည္ တဏွာေႏွာင္ႀကိဳးျဖင့္ ဖြဲ႕ခ်ည္အပ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ ဤဘဝမွ ထိုဘဝ ထိုဘဝမွ ဤဘဝသို႔ ေျပးသြားက်င္လည္ၾကရကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔၏ ေရွ႕အစြန္းသည္ မထင္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ ရွည္လ်ားၾကာျမင့္ေသာ ေန႔ညဥ္႕တို႔ပတ္လံုး ဆင္းရဲကို ခံစားရဖူးလွ ေလၿပီ၊ ျပင္းထန္ေသာ ဆင္းရဲကို ခံစားရဖူးလွေလၿပီ၊ ပ်က္စီးျခင္းကို ခံစားရဖူးလွေလၿပီ၊ သခၤ်ဳိင္းေျမပံုသည္ တိုးပြားလွေလၿပီ။ ရဟန္းတို႔ ဤအလံုးစံုေသာ သခၤါရတို႔၌ ၿငီးေငြ႕ျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း၊ တပ္ျခင္းကင္းျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း၊ လြတ္ေျမာက္ျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း ဟု (ေဟာေတာ္မူ၏)။124

၁ - တိဏက႒သုတ္၊ ပဌမ၀ဂ္၊ အနမတဂၢသံယုတ္၊ နိဒါန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Friday, April 17, 2009

မွန္သည္ အဘယ္အက်ဳိး ရွိသနည္း ...

ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔မွာ မွန္ၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ...



အမၺလ႒ိကရာဟုေလာဝါဒသုတ္-

ရာဟုလာ ထိုငါဆိုမည့္ စကားကို သင္ အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္သနည္း။
ေၾကးမံု 'မွန္' သည္ အဘယ္အက်ဳိး ရွိသနည္း ဟု ေမးေတာ္မူ၏။
အသွ်င္ဘုရား ေၾကးမံု 'မွန္' သည္ ၾကည့္႐ႈ ရျခင္း အက်ဳိးရွိပါ၏ ဟုေလွ်ာက္၏။

ရာဟုလာ ဤဥပမာ အတူသာလွ်င္ ၾကည့္႐ႈ 'ဆင္ျခင္' ၍၊ ၾကည့္႐ႈ 'ဆင္ျခင္' ၍၊ ကိုယ္အမႈကို ျပဳရမည္၊ ၾကည့္႐ႈ 'ဆင္ျခင္' ၍၊ ၾကည့္႐ႈ 'ဆင္ျခင္' ၍ ႏႈတ္အမႈကို ျပဳရမည္၊ ၾကည့္႐ႈ 'ဆင္ျခင္' ၍၊ ၾကည့္႐ႈ 'ဆင္ျခင္' ၍၊ စိတ္အမႈကို ျပဳရမည္။

ရာဟုလာ သင္သည္ အၾကင္ အမႈကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳလိုသည္ ျဖစ္အံ့၊ ထိုကိုယ္အမႈ ကို သင္ ၾကည့္႐ႈ 'ဆင္ျခင္' ရမည္၊ ''ငါသည္ အၾကင္အမႈကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳလို၏၊ ငါ၏ ဤကိုယ္ အမႈသည္ မိမိ ဆင္းရဲေစ ျခင္းငွါလည္း ျဖစ္ရာသေလာ၊ သူတစ္ပါး ကုိ ဆင္းရဲ ေစျခင္းငွါလည္း ျဖစ္ရာသေလာ၊ မိမိ သူတစ္ပါး ႏွစ္ပါးစံုကုိ ဆင္းရဲ ေစျခင္းငွါလည္း ျဖစ္ရာသေလာ၊ ဤကိုယ္ အမႈသည္ အကုသိုလ္ေလာ၊ ဆင္းရဲကို ပြါးေစတတ္ သေလာ၊ ဆင္းရဲေသာ အက်ဳိး ရွိေလသေလာ'' ဟု (ၾကည့္႐ႈ ဆင္ျခင္ ရမည္)။

ရာဟုလာ သင္သည္ ၾကည့္႐ႈ ဆင္ျခင္ေသာ္ ''ငါသည္ အၾကင္ အမႈကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳလို၏၊ ငါ၏ ဤကိုယ္ အမႈသည္ မိမိကိုယ္ကုိ ဆင္းရဲ ေစျခင္းငွါလည္း ျဖစ္ရာ၏၊ သူတစ္ပါးကို ဆင္းရဲေစျခင္းငွါလည္း ျဖစ္ရာ၏၊ မိမိ သူတစ္ပါး ႏွစ္ပါးစံုကို ဆင္းရဲ ေစျခင္းငွါလည္း ျဖစ္ရာ၏၊ ဤကိုယ္ အမႈသည္ အကုသိုလ္တည္း၊ ဆင္းရဲကို ပြါးေစတတ္၏၊ ဆင္းရဲေသာ အက်ဳိးရွိ၏'' ဟု အကယ္၍ သိျငားအံ့၊ ရာဟုလာ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ကိုယ္အမႈကို သင္သည္ စင္စစ္ မျပဳသင့္။

ရာဟုလာ သင္သည္ ၾကည့္႐ႈ ဆင္ျခင္ေသာ္ ''ငါသည္ အၾကင္ အမႈကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳလို၏၊ ငါ၏ ဤကိုယ္ အမႈသည္ မိမိကိုယ္ကုိ ဆင္းရဲ ေစျခင္းငွါလည္း မျဖစ္ရာ၊ သူတစ္ပါးကုိ ဆင္းရဲ ေစျခင္းငွါလည္း မျဖစ္ရာ၊ မိမိ သူတစ္ပါး ႏွစ္ပါးစံုကုိ ဆင္းရဲ ေစျခင္းငွါလည္း မျဖစ္ရာ၊ ဤကိုယ္ အမႈသည္ ကုသိုလ္တည္း၊ ခ်မ္းသာမႈကို ျဖစ္ ပြါးေစတတ္၏၊ ခ်မ္းသာေသာ အက်ဳိးရွိ၏'' ဟု အကယ္၍ သိျငားအံ့...
ရာဟုလာ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ကိုယ္အမႈကို သင္သည္ ျပဳသင့္၏။

ရာဟုလာ သင္သည္ ကိုယ္ျဖင့္ အမႈကို ျပဳေနဆဲ ျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုကိုယ္ အမႈကို သင္ ၾကည့္႐ႈ ဆင္ျခင္ရမည္- ''ငါသည္ အၾကင္ အမႈကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳ၏၊ ငါ၏ ဤ ကိုယ္ အမႈသည္ မိမိဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ျဖစ္ရာ သေလာ၊ သူတစ္ပါးကုိ ဆင္းရဲ ျခင္းငွါလည္း ျဖစ္ရာသေလာ၊ မိမိသူတစ္ပါး ႏွစ္ပါးစံုကုိ ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ျဖစ္ရာ သေလာ၊ ဤကိုယ္ အမႈသည္ အကုသိုလ္ေလာ၊ ဆင္းရဲကို ပြါးေစတတ္သေလာ၊ ဆင္းရဲေသာ အက်ဳိး ရွိေလသေလာ'' ဟု (ၾကည့္႐ႈ ဆင္ျခင္ရမည္)။

ရာဟုလာ သင္သည္ ၾကည့္႐ႈ ဆင္ျခင္ေသာ္ ''ငါသည္ အၾကင္ အမႈကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳ၏၊ ငါ၏ ဤကိုယ္ အမႈသည္ မိမိ ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ျဖစ္၏၊ သူတစ္ပါး ဆင္းရဲ ျခင္းငွါလည္း ျဖစ္၏၊ မိမိ သူတစ္ပါး ႏွစ္ပါးစံု ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ျဖစ္၏၊ ဤကိုယ္ အမႈသည္ အကုသိုလ္တည္း၊ ဆင္းရဲကို ျဖစ္ပြါး ေစတတ္၏၊ ဆင္းရဲေသာ အက်ဳိးရွိ ၏'' ဟု အကယ္၍ သိျငားအံ့...
ရာဟုလာ ဤသို႔ သေဘာ ရွိေသာ ကိုယ္အမႈကို သင္သည္ ႐ုပ္သိမ္းေလေလာ့။

ရာဟုလာ သင္သည္ ၾကည့္႐ႈ ဆင္ျခင္ေသာ္ ''ငါသည္ အၾကင္ အမႈကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳ၏၊ ငါ၏ ဤကိုယ္အမႈသည္ မိမိ ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း မျဖစ္၊ သူတစ္ပါး ဆင္းရဲ ျခင္းငွါလည္း မျဖစ္၊ မိမိ သူတစ္ပါး ႏွစ္ပါးစံု ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း မျဖစ္၊ ဤကိုယ္ အမႈသည္ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္တည္း၊ ခ်မ္းသာကို ျဖစ္ပြါးေစတတ္၏၊ ခ်မ္းသာေသာ အက်ဳိးရွိ၏'' ဟု အကယ္၍ သိျငားအံ့...
ရာဟုလာ ဤသို႔ သေဘာ ရွိေသာ ကိုယ္ အမႈကို သင္သည္ ႀကိဳးပမ္းေလေလာ့။

ရာဟုလာ သင္သည္ ကိုယ္ျဖင့္ အမႈကို ျပဳၿပီး ေသာ္လည္း ထိုကိုယ္အမႈကို သင္ ၾကည့္႐ႈ ဆင္ျခင္ရမည္- ''ငါသည္ အၾကင္ အမႈကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳမိၿပီ၊ ငါ၏ ဤကိုယ္ အမႈသည္ မိမိ ဆင္းရဲျခင္း ငွါလည္း ျဖစ္ရာသေလာ၊ သူတစ္ပါး ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ျဖစ္ရာသေလာ၊ မိမိ သူတစ္ပါး ႏွစ္ပါးစံု ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ျဖစ္ရာသေလာ၊ ဤကိုယ္ အမႈသည္ အကုသိုလ္ေလာ၊ ဆင္းရဲကိုျဖစ္ပြါး ေစတတ္ သေလာ...
ဆင္းရဲ ေသာ အက်ဳိး ရွိေလသေလာ'' ဟု ၾကည့္႐ႈ ဆင္ျခင္ရမည္။

ရာဟုလာ သင္သည္ ၾကည့္႐ႈ ဆင္ျခင္ေသာ္ ''ငါသည္ အၾကင္အမႈကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳမိၿပီ၊ ငါ၏ ဤကိုယ္အမႈသည္ မိမိ ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ျဖစ္၏၊ သူတစ္ပါး ဆင္းရဲ ျခင္းငွါလည္း ျဖစ္၏၊ မိမိသူတစ္ပါး ႏွစ္ပါးစံု ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ျဖစ္၏၊ ဤကိုယ္ အမႈသည္ အကုသိုလ္တည္း၊ ဆင္းရဲကို ျဖစ္ပြါးေစတတ္၏၊ ဆင္းရဲေသာ အက်ဳိးရွိ ၏''ဟု အကယ္၍ သိျငားအံ့၊ ရာဟုလာ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ကိုယ္အမႈကို သင္သည္ ဆရာ့ထံ၌ျဖစ္ေစ၊ ပညာရွိတို႔ထံ၌ျဖစ္ေစ၊ သီတင္းသံုးေဖာ္တို႔ထံ၌ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကားရမည္၊ ဖြင့္ျပရမည္၊ ထင္စြာ ျပဳရမည္၊ ေျပာၾကား၍ ဖြင့္ျပ၍ ထင္စြာ ျပဳ၍ ေနာင္အခါ၌ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းသို႔ ေရာက္ရမည္။

ရာဟုလာ သင္သည္ ၾကည့္႐ႈ 'ဆင္ျခင္' ေသာ္ ''ငါသည္ အၾကင္အမႈကို ကိုယ္ျဖင့္ ျပဳမိၿပီ၊ ငါ၏ ဤကိုယ္အမႈသည္ မိမိ ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း မျဖစ္၊ သူတစ္ပါး ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း မျဖစ္၊ မိမိ သူတစ္ပါး ႏွစ္ပါးစံု ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း မျဖစ္၊ ဤကိုယ္အမႈသည္ ကုသိုလ္တည္း၊ ခ်မ္းသာကို ျဖစ္ပြါးေစတတ္၏၊ ခ်မ္းသာေသာ အက်ဳိးရွိ၏''ဟု အကယ္၍ သိျငားအံ့၊ ရာဟုလာ
သင္သည္ ထိုႏွစ္သက္ ဝမ္း ေျမာက္ျခင္းျဖင့္သာလွ်င္ ကုသိုလ္တရားတို႔၌ ေန႔ေရာညဥ့္ပါ က်င့္ၾကံလ်က္ ေနရာ ၏...။109

၁ - အမၺလ႒ိကရာဟုေလာဝါဒသုတ္-မွ၊ ဘိကၡဳ၀ဂ္၊ မဇၥ်ိမပဏၰာသပါဠိေတာ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သင္း မျပဳလုပ္ဝံ့ေသာ အကုသိုလ္ဟူသည္ မရွိၿပီ..




အမၺလ႒ိကရာဟုေလာဝါဒသုတ္-


ရာဟုလာ ဥပမာေသာ္ကား ...

ရထား လွည္းသန္ႏွင့္ အလားတူ အစြယ္ရွိေသာ စစ္ေျမျပင္သို႔ ဝင္ဖူးေသာ ထြားက်ဳိင္း၍ အမ်ဳိးေကာင္းေသာ မင္းစီးဆင္သည္ စစ္ေျမျပင္သို႔ ေရာက္ေသာ္ ေရွ႕ေျခတို႔ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ ေနာက္ေျခတို႔ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ ေရွ႕ကိုယ္ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကိုျပဳ ၏၊ ေနာက္ကိုယ္ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ ဦးေခါင္းျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ နားရြက္တို႔ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ အစြယ္တို႔ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ အၿမီးျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ သို႔ရာတြင္ ႏွာေမာင္းကိုမူ ေစာင့္ေရွာက္သည္ သာတည္း။

ထိုဆင္ ျပဳလုပ္ေသာ အရာ၌ ဆင္စီးသူရဲအား ဤသို႔ေသာ အၾကံသည္ ျဖစ္၏-

''ရထား လွည္းသန္ႏွင့္အလားတူ အစြယ္ ရွိေသာ စစ္ေျမျပင္သို႔ ဝင္ဖူးေသာ ထြားက်ဳိင္း၍
အမ်ဳိးေကာင္းေသာ ဤမင္းစီးဆင္သည္ စစ္ေျမျပင္သို႔ ေရာက္ေသာ္ ေရွ႕ေျခတို႔ျဖင့္လည္း အမႈကိစၥကို ျပဳ၏၊ နာက္ေျခတို႔ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏။ပ။ အၿမီးျဖင့္လည္း အမႈကိစၥကို ျပဳ၏။ သို႔ရာတြင္ ႏွာေမာင္းကိုမူ ေစာင့္ ေရွာက္သည္ သာတည္၊ မင္းစီးဆင္သည္ အသက္ကိုမူကား မစြန္႔ႏိုင္ေသးေခ်'' ဟု(အၾကံ ျဖစ္၏)။

ရာဟုလာ အၾကင္အခါ၌ကား ရထား လွည္းသန္ႏွင့္ အလားတူ အစြယ္ ရွိေသာ စစ္ေျမျပင္သို႔ ဝင္ဖူးေသာ ထြားက်ဳိင္း၍ အမ်ဳိးေကာင္းေသာ မင္းစီးဆင္သည္ စစ္ေျမျပင္သို႔ေရာက္ေသာ္ ေရွ႕ေျခတို႔ျဖင့္လည္း အမႈကိစၥကိုျပဳ၏၊ ေနာက္ေျခတို႔ ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏။ပ။ အၿမီးျဖင့္လည္း အမႈကိစၥကို ျပဳ၏၊ ႏွာေမာင္းျဖင့္ လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ ထိုဆင္ ျပဳလုပ္ေသာ အရာ၌ ဆင္စီးသူရဲအား ဤသို႔ေသာ အၾကံသည္ ျဖစ္၏-

''ရထား လွည္းသန္ႏွင့္ အလားတူ အစြယ္ ရွိေသာ စစ္ေျမျပင္သို႔ ဝင္ဖူးေသာ ထြားက်ဳိင္း၍ အမ်ဳိးေကာင္းေသာ ဤမင္းစီးဆင္သည္ စစ္ေျမျပင္သို႔ ေရာက္ေသာ္ ေရွ႕ေျခတို႔ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ ေနာက္ေျခတို႔ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ ေရွ႕ကိုယ္ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ ေနာက္ကိုယ္ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ ဦးေခါင္းျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ နားရြက္တို႔ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ အစြယ္တို႔ျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ အၿမီးျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ ႏွာေမာင္းျဖင့္လည္း အမႈ ကိစၥကို ျပဳ၏၊ မင္းစီးဆင္သည္
အသက္ကိုပင္ စြန္႔လႊတ္ထားၿပီ...။ ယခုအခါ၌ မင္းစီးဆင္ မျပဳလုပ္ေသာ အမႈမည္သည္ တစ္စံု တစ္ခုမွ် မရွိေတာ့ၿပီ'' ဟု (အၾကံ ျဖစ္၏)။

ရာဟုလာ ဤဥပမာအတူ သာလွ်င္ မုသား 'သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ' စကားကို ေျပာဆိုရာ၌ အရွက္ မရွိေသာ မည္သည့္ ရဟန္းအားမဆို မျပဳလုပ္ဝံ့ေသာ အကု သိုလ္ မေကာင္းမႈသည္လည္း တစ္စံု တစ္ခုမွ် မရွိၿပီ ဟူ၍ ငါေဟာ၏၊ ရာဟုလာ ထို႔ေၾကာင့္ ဤမုသာဝါဒ၌ ''ရယ္ရႊင္ ျမဴးထူးလို၍ မွ်လည္း ခြၽတ္ယြင္းေသာ စကားကို မဆိုအံ့'' ဟု ဤသို႔လွ်င္ သင္သည္ က်င့္ရမည္။108

၁ - အမၺလ႒ိကရာဟုေလာဝါဒသုတ္-မွ၊ ဘိကၡဳ၀ဂ္၊ မဇၥ်ိမပဏၰာသပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ စကားကို ...

အမၺလ႒ိကရာဟုေလာဝါဒသုတ္-

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္ ...
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ရွဥ့္နက္တို႔ကို အစာေကြၽး၍ ေမြးျမဴရာ ျဖစ္ေသာ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ အသွ်င္ ရာဟုလာသည္လည္း အမၺလ႒ိကေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ညေနခ်မ္း အခ်ိန္တြင္ ကိန္းေအာင္းရာမွ ထေတာ္မူ၍ အမၺလ ႒ိကေက်ာင္း အသွ်င္ရာဟုလာ ထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ေလ၏။ အသွ်င္ရာဟုလာသည္ အေဝးမွ ႂကြလာေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို ျမင္၍ ေနရာကို ခင္းထား၏၊ ေျခေဆးေရကိုလည္း တည္ထား၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ခင္းထားေသာေနရာ၌ ထိုင္ၿပီးလွ်င္ ေျခတို႔ကိုေဆးေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ရာဟုလာသည္လည္း ျမတ္စြာဘုရားကို ႐ိုေသစြာ ရွိခိုး၍ ေလ်ာက္ပတ္ ေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေန၏။107

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အနည္းငယ္ေသာ ေရႂကြင္း ေရက်န္ကို ေရအင္တံု၌ ထား၍ အသွ်င္ရာဟုလာကို မိန္႔ေတာ္မူ၏ ''ရာဟုလာ သင္သည္ ဤအနည္း ငယ္ေသာ ေရႂကြင္း ေရက်န္ကို ေျခေဆး ေရအင္တံု၌ ထားသည္ကို ျမင္၏ေလာ'' ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ဘုရား ျမင္ပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ရာဟုလာ မုသား 'သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ' စကားကို ေျပာဆိုရာ၌ အရွက္ မရွိ ေသာ ရဟန္းတို႔အား ရဟန္းတရားသည္ ဤအတူ နည္းပါးလွေခ်၏။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အနည္းငယ္ေသာ ေရႂကြင္း ေရက်န္ကို စြန္႔ေတာ္ မူ၍ အသွ်င္ရာဟုလာကို ''ရာဟုလာ အနည္းငယ္ေသာ ေရႂကြင္း ေရက်န္ကို စြန္႔လိုက္သည္ကို ျမင္၏ေလာ'' ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ဘုရား ျမင္ပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ရာဟုလာ မုသား 'သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ' စကားကို ေျပာဆိုရာ၌ အရွက္ မရွိ ေသာ ရဟန္းတို႔အား ရဟန္းတရားသည္ ဤအတူ စြန္႔ထားၿပီးျဖစ္သည္သာတည္း။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုေျခေဆး ေရအင္တံုကို ေမွာက္၍ အသွ်င္ ရာဟုလာကို ''ရာဟုလာ သင္သည္ ဤေရအင္တံုကို ေမွာက္ထားသည္ကို ျမင္၏ ေလာ'' ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ဘုရား ျမင္ပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ရာဟုလာ မုသား 'သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ' စကားကို ေျပာဆိုရာ၌ အရွက္ မရွိေသာ ရဟန္းတို႔အား ရဟန္း တရားသည္ ဤအတူ ေမွာက္ထားၿပီး ျဖစ္သည္ သာတည္း။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုေျခေဆး ေရအင္တံုကို လွန္၍ အသွ်င္ ရာဟုလာကို ''ရာဟုလာ သင္သည္ ဤေရအင္တံုကို အခ်ည္းႏွီး ဘာမွ် မရွိသည္ ကို ျမင္၏ေလာ'' ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ဘုရား ျမင္ပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ရာဟုလာ မုသား
'သိလ်က္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ' စကားကို ေျပာဆိုရာ၌ အရွက္ မရွိေသာ ရဟန္းတို႔အား ရဟန္း တရားသည္ ဤအတူ အခ်ည္းႏွီး ဘာမွ် မရွိသည္ သာတည္း။108

၁ - အမၺလ႒ိကရာဟုေလာဝါဒသုတ္-မွ၊ ဘိကၡဳ၀ဂ္၊ မဇၥ်ိမပဏၰာသပါဠိေတာ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။