ပုထုဇဥ္ပုဂၢိဳလ္ဟူသည္ ...

ဧကကပုဂၢလပညတ္-

၉။ ပုထုဇဥ္ပုဂၢိဳလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊ အၾကင္ပုဂၢိဳလ္သည္ သံုးပါးေသာ (ဒိ႒ိ၊ ၀ိ စိကိစၧာ၊ သီလဗၺတပရာမာသ) သံေယာဇဥ္တို႔ကို မပယ္အပ္ကုန္၊ ထို(သံုးပါးေသာ သံေယာဇဥ္) တရားတို႔ကို ပယ္ျခင္းငွါ က်င့္လည္း မက်င့္၊ ဤပုဂၢဳိလ္ကို ပုထုဇဥ္ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။

ဧကကပုဂၢလပညတ္-မွ၊ နိေဒၵသ၊ ပုဂၢလပညတ္ပါဠိေတာ္။

ဒုႆီလသုတ္- (သီလမရွိသည္)

ဒုႆီလသုတ္- (သီလမရွိသည္)

ရဟန္းတို႔ တရားေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသူသည္
ေဆာင္ယူ၍ ခ်ထားအပ္သကဲ့သို႔ ဤအတူ ငရဲသို႔ ေရာက္ရ၏။

အဘယ္ ေလးမ်ဳိး တို႔နည္း ဟူမူ...

သဒၶါတရား မရွိ၊
သီလ မရွိ၊
ပ်င္းရိ၏၊
ပညာ မရွိ။

ရဟန္းတို႔ ဤတရားေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသူသည္
ေဆာင္ယူ၍ ခ်ထားအပ္သကဲ့သို႔ ဤအတူ ငရဲသို႔ ေရာက္ရ၏။

ရဟန္းတို႔ တရားေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသူသည္
ေဆာင္ယူ၍ ခ်ထားအပ္သကဲ့သို႔ ဤအတူ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ရ၏။

အဘယ္ေလးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ...

သဒၶါတရား ရွိ၏၊
သီလ ရွိ၏၊
ထက္သန္ေသာ လုံ႔လ ရွိ၏။
ပညာ ရွိ၏။
ရဟန္းတို႔ ဤတရားေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသူသည္
ေဆာင္ယူ၍ ခ်ထားအပ္သကဲ့သို႔ ဤအတူ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ရ၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၂။ ဒုႆီလသုတ္၊ ပရိသာ၀ဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ပါပဓမၼသုတ္- (သူယုတ္မာတရား)

ပဌမ ပါပဓမၼသုတ္- (သူယုတ္မာတရား)

ရဟန္းတို႔ သူယုတ္ကို လည္းေကာင္း၊
သူယုတ္ေအာက္ သူယုတ္ကို လည္းေကာင္း၊
သူေတာ္ေကာင္းကို လည္းေကာင္း၊
သူေတာ္ေကာင္းထက္ သူေတာ္ေကာင္းကို လည္းေကာင္း
သင္တို႔အား ေဟာၾကား ေပအံ့၊ ထို (တရား)ကို နာၾကကုန္ေလာ့။
{{အသွ်င္ဘုရား ေကာင္းပါၿပီ}} ဟု
ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ျပန္ၾကား ေလွ်ာက္ထား ကုန္၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရားကို ေဟာေတာ္မူ၏-
ရဟန္းတို႔ ...
သူယုတ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။
ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သူသည္ သူ႕အသက္ကို သတ္ေလ့ရွိ၏။ပ။
မွားေသာအယူ ရွိ၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသူကို သူယုတ္ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
သူယုတ္ေအာက္ သူယုတ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။
ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သူသည္ မိမိလည္း သူ႕အသက္ကို သတ္၏၊
သူတစ္ပါးကိုလည္း သူ႕အသက္ကို သတ္ျခင္း၌ ေဆာက္တည္ေစ၏။ပ။
မိမိလည္း မွားေသာ အယူရွိ၏၊
သူတစ္ပါးကို လည္း မွားေသာ အယူ၌ ေဆာက္တည္ေစ၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသူကို သူယုတ္ေအာက္ သူယုတ္ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
သူေတာ္ေကာင္းဟူသည္ အဘယ္နည္း။
ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာသူသည္ သူ႕အသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏။ပ။
မွန္ေသာ အယူရွိ၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသူကို သူေတာ္ေကာင္း ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
သူေတာ္ေကာင္းထက္ သူေတာ္ေကာင္း ဟူသည္ အဘယ္နည္း။
အခ်ဳိ႕ေသာသူသည္ မိမိလည္းသူ႕အသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊
သူတစ္ပါးကိုလည္း သူ႕အသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၌ ေဆာက္တည္ေစ၏
မိမိလည္း မွန္ေသာ အယူရွိ၏၊
သူတစ္ပါးကိုလည္း မွန္ေသာ အယူ၌ ေဆာက္တည္ေစ၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသူကို သူေကာင္းထက္ သူေကာင္းဟု ဆိုအပ္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၇ - ပဌမ ပါပဓမၼသုတ္၊ သပၸဳရိသ၀ဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

အႏၶသုတ္- (အကန္း)

အႏၶသုတ္- (အကန္း)

ရဟန္းတို႔ ဤပုဂၢဳိလ္သံုးမ်ဳိးတို႔သည္ ေလာက၌ ထင္ရွားရွိကုန္၏။

အဘယ္ သံုးမ်ဳိး တို႔နည္းဟူမူ-

၁။ ကန္းေသာ ပုဂၢဳိလ္၊
၂။ တစ္ဖက္အျမင္ရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္၊
၃။ ႏွစ္ဖက္အျမင္ရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္တို႔ျဖစ္ၾက၏။

သင္တို႔ဘယ္ထဲမွာ ပါၾကမည္.....?

၁...
ရဟန္းတို႔ ကန္းေသာ ပုဂၢဳိလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း...
ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္အား အၾကင္ သို႔သေဘာရွိေသာ မ်က္စိျဖင့္ မရေသးေသာ စည္းစိမ္ဥစၥာကိုလည္း ရႏိုင္ရာ၏၊ ရၿပီးေသာ စည္းစိမ္ဥစၥာကိုလည္း တိုးပြါးေအာင္ ျပဳႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ သေဘာရွိေသာ မ်က္စိသည္ မရွိ။ အၾကင္သို႔ သေဘာရွိေသာ မ်က္စိျဖင့္ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္တို႔ကို သိႏိုင္ရာ၏၊ အျပစ္ရွိ မရွိကုန္ေသာ တရားတို႔ကို သိႏိုင္ရာ၏၊ အယုတ္အျမတ္တရားတို႔ကို သိႏိုင္ရာ၏၊ မည္းညစ္ ျဖဴစင္ေသာ အဖို႔ရွိေသာ တရားတို႔ကို သိႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔သေဘာရွိေသာ မ်က္စိသည္လည္း မရွိ။
ရဟန္းတို႔ ဤပုဂၢဳိလ္ကို ကန္းေသာ ပုဂၢဳိလ္ဟု ဆိုအပ္၏။

၂...
ရဟန္းတို႔ တစ္ဖက္အျမင္ရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း...
ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာပုဂၢဳိလ္အား အၾကင္သို႔ သေဘာရွိေသာ မ်က္စိ ျဖင့္ မရေသးေသာ စည္းစိမ္ ဥစၥာကိုလည္း ရႏိုင္ရာ၏၊ ရၿပီးေသာ စည္းစိမ္ဥစၥာကို လည္း တိုးပြါးေအာင္ ျပဳႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ သေဘာရွိေသာ မ်က္စိသည္ ရွိ၏။ အၾကင္ သို႔သေဘာ ရွိေသာ မ်က္စိျဖင့္ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ တို႔ကို သိႏိုင္ရာ၏၊ အျပစ္ရွိ မရွိကုန္ေသာ တရားတို႔ကို သိႏိုင္ရာ၏၊ အယုတ္အျမတ္တရားတို႔ကို သိႏိုင္ရာ၏၊ မည္းညစ္ ျဖဴစင္ေသာ အဖို႔ရွိေသာ တရား တို႔ကို သိႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ သေဘာ ရွိေသာ မ်က္စိကား မရွိ။
ရဟန္းတို႔ ဤပုဂၢဳိလ္ကို တစ္ဖက္အျမင္ ရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္ဟု ဆိုအပ္၏။

၃...
ရဟန္းတို႔ ႏွစ္ဖက္အျမင္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း...
ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား အၾကင္သို႔ သေဘာရွိေသာ မ်က္စိျဖင့္ မရေသးေသာ စည္းစိမ္ဥစၥာကိုလည္း ရႏိုင္ရာ၏၊ ရၿပီးေသာ စည္းစိမ္ ဥစၥာကိုလည္း တိုးပြါးေအာင္ ျပဳႏိုင္ရာ၏၊ ထိုသို႔ သေဘာရွိေသာ မ်က္စိအျမင္ သည္ရွိ၏။ အၾကင္သို႔ သေဘာရွိေသာ မ်က္စိျဖင့္ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္တို႔ကို သိႏိုင္ရာ၏၊ အျပစ္ရွိ မရွိကုန္ေသာ တရားတို႔ကို သိႏိုင္ရာ၏၊ အယုတ္အျမတ္ တရားတို႔ကို သိႏိုင္ရာ၏၊ မည္းညစ္ျဖဴစင္ေသာ အဖို႔ရွိေသာ တရားတို႔ကို သိႏိုင္ရာ ၏၊ ထိုသို႔ သေဘာရွိေသာ မ်က္စိသည္လည္း ရွိ၏။
ရဟန္းတို႔ ဤပုဂၢိဳလ္ကို ႏွစ္ဖက္ အျမင္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္းတို႔
ဤပုဂၢိဳလ္ သံုးမ်ဳိးတို႔သည္ ေလာက၌ ထင္ရွားရွိကုန္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

(ပညာ) မ်က္စိ ပ်က္၍ ကန္းသူအား ထိုသို႔ သေဘာရွိကုန္ေသာ စည္းစိမ္ တို႔သည္လည္း မျဖစ္ကုန္၊ ေကာင္းမႈတို႔ကိုလည္း မျပဳလုပ္ႏိုင္၊ ထိုသူသည္ (ပစၥဳပၸန္ တမလြန္) ႏွစ္တန္ေသာ ေလာက၌ ဆံုး႐ံႈး ရေလ၏။ ထိုမွတစ္ပါး ေကာက္က်စ္ ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဓမၼ အဓမၼျဖင့္ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔ကို ရွာမွီး၏၊ ဤပုဂၢိဳလ္ကို တစ္ဖက္အျမင္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟု ဆိုအပ္၏။

အၾကင္ ပုဂၢိဳလ္သည္ ခိုး၀ွက္မႈျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ေကာက္က်စ္ စဥ္းလဲမႈျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ မဟုတ္မမွန္ ေျပာဆိုျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ပါးစံုတို႔ျဖင့္ လည္းေကာင္း ဥစၥာ စည္းစိမ္တို႔ကို စုေဆာင္းျခင္းငွါ ကြၽမ္းက်င္၏၊ ကာမဂုဏ္ ခံစားေသာ တစ္ဖက္ အျမင္သာရွိေသာ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ဤလူ႕ျပည္မွ ငရဲသို႔ ေရာက္၍ ပင္ပန္းဆင္းရဲ ရ၏။

တရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ႏွစ္ဖက္အျမင္ရွိသူဟု ဆိုအပ္ေသာ ျမတ္ေသာ အၾကင္ ပုဂၢိဳလ္သည္ ထႂကြလုံ႔လျဖင့္ ရအပ္ေသာ ဥစၥာကို
ေပးလွဴ၏၊ ေကာင္းျမတ္ေသာ အၾကံအစည္ ရွိေသာ ယံုမွားသံသယကင္းေသာ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ စိုးရိမ္ေသာက ကင္းရာ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ရ၏။ ကန္းေသာ သူကို လည္းေကာင္း၊ တစ္ဖက္အျမင္ ရွိေသာသူကို လည္းေကာင္း ေ၀းစြာ ေရွာင္ၾကဥ္ ရာ၏၊ ႏွစ္ဖက္အျမင္ ရွိေသာ ျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကိုသာ မွီ၀ဲရာ၏။

၉ - အႏၶသုတ္၊ ပုဂၢလ၀ဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

တပနီယသုတ္- (ပူပန္ေစတတ္သည္)

တပနီယသုတ္- (ပူပန္ေစတတ္သည္)

ရဟန္းတို႔ ပူပန္ေစတတ္ကုန္ေသာ တရားတို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ိဳး တို႔တည္း။

အဘယ္ ႏွစ္မ်ိဳးတို႔နည္း ဟူမူ-

ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာသူသည္ ...

ကာယ ဒုစ႐ိုက္ကို ျပဳက်င့္၏၊ ကာယ သုစ႐ိုက္ကို မျပဳက်င့္။
၀စီ ဒုစ႐ိုက္ကို ျပဳက်င့္၏၊ ၀စီ သုစ႐ိုက္ကို မျပဳက်င့္။
မေနာ ဒုစ႐ိုက္ကို ျပဳက်င့္၏၊ မေနာ သုစ႐ိုက္ကို မျပဳက်င့္။

ထိုသူသည္ ...
{{ငါသည္ ကာယ ဒုစ႐ိုက္ကို ျပဳက်င့္မိၿပီ}} ဟု ပူပန္၏။
{{ငါသည္ ကာယ သုစ႐ိုက္ကို မျပဳက်င့္မိ}} ဟု ပူပန္၏။
{{ငါသည္ ၀စီ ဒုစ႐ိုက္ကို ျပဳက်င့္မိၿပီ}} ဟု ပူပန္၏။
{{ငါသည္ ၀စီ သုစ႐ိုက္ကို မျပဳက်င့္မိ}} ဟု ပူပန္၏။
{{ငါသည္ မေနာ ဒုစ႐ိုက္ကို ျပဳက်င့္မိၿပီ}} ဟု ပူပန္၏
{{ငါသည္ မေနာ သုစ႐ိုက္ကို မျပဳက်င့္မိ}} ဟု ပူပန္၏။
ရဟန္းတို႔ ပူပန္ေစတတ္ေသာ တရားတို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ိဳးတည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃ - တပနီယသုတ္၊ ကမၼကရကဏ၀ဂ္၊ ဒုကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ေလာကဓမၼသုတ္- ေလာကဓံတရား ၈-ပါး

ဒုတိယ ေလာကဓမၼသုတ္

ရဟန္းတို႔ ...
ဤေလာကဓံတရား ရွစ္မ်ဳိးတို႔သည္ ေလာကသို႔ အစဥ္လုိက္ကုန္၏၊
ေလာကသည္လည္း ဤေလာကဓံတရား ရွစ္မ်ဳိးတို႔သို႔ အစဥ္လုိက္၏။

အဘယ္ရွစ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ ...

၁။ လာဘ္ရမႈ၊
၂။ လာဘ္မရမႈ၊
၃။ အျခံအရံရွိမႈ၊
၄။ အျခံအရံမရွိမႈ၊
၅။ ကဲ့ရဲ႕မႈ၊
၆။ ခ်ီးမြမ္းမႈ၊
၇။ ခ်မ္းသာမႈ၊
၈။ ဆင္းရဲမႈတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤေလာကဓံတရား ရွစ္မ်ဳိးတို႔သည္ ေလာကသို႔ အစဥ္လုိက္ကုန္၏၊
ေလာကသည္လည္း ဤေလာကဓံတရားရွစ္မ်ဳိးတို႔သို႔ အစဥ္လုိက္၏။

ရဟန္းတို႔ အၾကားအျမင္ မရွိေသာ ပုထုဇဥ္အား ...
ဤေလာကဓံတရား ရွစ္မ်ဳိးတို႔ ျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္အားလည္း ...
ဤေလာကဓံတရား ရွစ္မ်ဳိးတို႔ ျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ ထုိသို႔ျဖစ္ရာ၌ အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္ႏွင့္ အၾကားအျမင္ မရွိေသာ ပုထုဇဥ္ အဘယ္သို႔ ထူးသနည္း၊ အဘယ္သို႔ အားထုတ္မႈ လြန္ကဲ သနည္း၊ အဘယ္သို႔ ျပဳမူပံုထူး သနည္း ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။

အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္တို႔အား တရားေတာ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားလွ်င္ အရင္းခံ ရွိပါကုန္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားလွ်င္ ေရွ႕ေဆာင္ၫႊန္ျပသူ ရွိပါကုန္၏၊ ျမတ္စြာဘုရား လွ်င္ မွီခုိရာ ရွိပါကုန္၏၊

အသွ်င္ဘုရားေတာင္းပန္ပါ၏၊
ေဟာေတာ္မူအပ္ေသာ ထုိစကား၏ အနက္အဓိပၸါယ္ကုိ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာလွ်င္ေဟာၾကားေတာ္မူပါေလာ့၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေဟာၾကားေတာ္မူခ်က္ကုိ နာၾကားၾကရသည္ရွိေသာ္ ရဟန္းတို႔သည္ ေဆာင္ရြက္ မွတ္သားၾကပါလိမ့္မည္ ဟု (ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏)။

ရဟန္းတို႔ သို႔ျဖစ္လွ်င္ နာၾကားၾကကုန္ေလာ့၊
ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းၾကကုန္ေလာ့၊ ေဟာေပအံ့ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)၊
{{အသွ်င္ဘုရား ေကာင္းပါၿပီ}}ဟု ထုိရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ျပန္ ၾကား ေလွ်ာက္ထားကုန္၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရားကုိ ေဟာၾကားေတာ္ မူ၏ -

ရဟန္းတို႔ အၾကားအျမင္ မရွိေသာ ပုထုဇဥ္အား လာဘ္ရမႈသည္ ျဖစ္၏၊ ထုိပုထုဇဥ္သည္ {{ငါ့အားလာဘ္ရမႈသည္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ၊ ထုိလာဘ္ရမႈသည္ကား အျမဲ မရွိ ဆင္းရဲ၏၊ ေဖာက္ျပန္တတ္ေသာ သေဘာရွိ၏}} ဟု မဆင္ျခင္၊ ဟုတ္တုိင္း မွန္စြာ မသိ။ လာဘ္မရမႈသည္ ျဖစ္၏။ပ။ အျခံအရံ ရွိမႈသည္ ျဖစ္၏။ အျခံအရံ မရွိမႈသည္ ျဖစ္၏။ ကဲ့ရဲ႕မႈသည္ ျဖစ္၏။ ခ်ီးမြမ္းမႈသည္ ျဖစ္၏။ ခ်မ္းသာမႈသည္ ျဖစ္၏။ ဆင္းရဲမႈသည္ ျဖစ္၏။ ထုိပုထုဇဥ္သည္ {{ငါ့အား ဆင္းရဲမႈသည္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ၊ ထုိဆင္းရဲမႈသည္ကား အျမဲမရွိ၊ ဆင္းရဲ၏၊ ေဖာက္ျပန္တတ္ေသာသေဘာ ရွိ၏}} ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ မသိ။
ထုိပုထုဇဥ္အား ...
လာဘ္ရမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ တည္၏၊
လာဘ္ မရမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ တည္၏၊
အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာ ရွိမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ တည္၏၊
အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာ မရွိမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ တည္၏၊
ကဲ့ရဲ႕မႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ တည္၏၊
ခ်ီးမြမ္းမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ တည္၏၊
ခ်မ္းသာမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ တည္၏၊
ဆင္းရဲမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ တည္၏၊

ထုိပုထုဇဥ္သည္
လာဘ္ရမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းေျမာက္၏၊
လာဘ္မရမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းနည္း၏၊
အျခံအရံရွိမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းေျမာက္၏၊
အျခံအရံ မရွိမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းနည္း၏၊
ခ်ီးမြမ္းမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းေျမာက္၏၊
ကဲ့ရဲ႕မႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းနည္း၏၊
ခ်မ္းသာမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းေျမာက္၏၊
ဆင္းရဲမႈ ျဖစ္သည္ ရွိေသာ္ ၀မ္းနည္း၏၊

ထုိပုထုဇဥ္သည္ ဤသို႔ ၀မ္းေျမာက္မႈ ၀မ္းနည္းမႈသို႔ ေရာက္သည္ျဖစ္၍ ပဋိသေႏၶ ေနျခင္း အုိျခင္း ေသျခင္း စုိးရိမ္ျခင္း ငုိေၾကြးျခင္း ဆင္းရဲျခင္း ႏွလံုးမသာယာျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို႔မွ မလြတ္ႏုိင္၊ ဆင္းရဲအေပါင္းမွ မလြတ္ႏုိင္ ဟု ငါဆုိ၏။

ရဟန္းတို႔ အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္အားလည္း လာဘ္ရမႈသည္ ျဖစ္၏၊ ထုိအရိယာ တပည့္သည္ {{ငါ့အား ဤလာဘ္ရမႈသည္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ၊ ထုိလာဘ္ ရမႈသည္ကား အျမဲမရွိ၊ ဆင္းရဲ၏၊ ေဖာက္ျပန္တတ္ေသာ သေဘာရွိ၏}} ဟု ဆင္ျခင္၏၊ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိ၏။ လာဘ္မရမႈသည္ ျဖစ္၏။ပ။ အျခံအရံ ရွိမႈသည္ ျဖစ္၏။ အျခံအရံ မရွိမႈသည္ ျဖစ္၏။ ကဲ့ရဲ႕မႈသည္ ျဖစ္၏။ ခ်ီးမြမ္းမႈသည္ ျဖစ္၏။ ခ်မ္းသာမႈသည္ ျဖစ္၏။ ဆင္းရဲမႈသည္ျဖစ္၏။ ထုိအရိယာတပည့္သည္ {{ငါ့အား ဤဆင္းရဲမႈသည္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ၊ ထုိဆင္းရဲမႈသည္ကား အျမဲမရွိ၊ ဆင္းရဲ၏၊ ေဖာက္ျပန္ တတ္ေသာ သေဘာရွိ၏}} ဟု ဆင္ျခင္၏၊ ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိ၏။

ထုိအရိယာ တပည့္အား ...
လာဘ္ရမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ မတည္ႏုိင္၊
လာဘ္မရမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ မတည္ႏုိင္၊
အျခံအရံ ရွိမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ မတည္ႏုိင္၊
အျခံအရံ မရွိမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ မတည္ႏုိင္၊
ကဲ့ရဲ႕မႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ မတည္ႏုိင္၊
ခ်ီးမြမ္းမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ မတည္ႏုိင္၊
ခ်မ္းသာမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ မတည္ႏုိင္၊
ဆင္းရဲမႈသည္လည္း စိတ္ကုိ သိမ္းက်ဳံး၍ မတည္ႏုိင္၊

ထုိအရိယာတပည့္သည္ ...
လာဘ္ရမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းမေျမာက္၊
လာဘ္မရမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းမနည္း၊
အျခံအရံရွိမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းမေျမာက္၊
အျခံအရံ မရွိမႈျဖစ္သည္ ရွိေသာ္ ၀မ္းမနည္း၊
ခ်ီးမြမ္းမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းမေျမာက္၊
ကဲ့ရဲ႕မႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းမနည္း၊
ခ်မ္းသာမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းမေျမာက္၊
ဆင္းရဲမႈ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ ၀မ္းမနည္း၊

ထုိအရိယာတပည့္သည္ ဤသို႔ ၀မ္းေျမာက္မႈ ၀မ္းနည္းမႈကုိ ပယ္ႏုိင္သည္ ျဖစ္၍ ပဋိသေႏၶေနျခင္း အုိျခင္း ေသျခင္း စုိးရိမ္ျခင္း ငုိေႂကြးျခင္း ဆင္းရဲျခင္း ႏွလံုး မသာယာျခင္း ျပင္းစြာ ပင္ပန္းျခင္းတို႔မွ လြတ္ေျမာက္၏၊ ဆင္းရဲအေပါင္းမွ လြတ္ ေျမာက္၏ဟု ငါဆုိ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္သာလွ်င္ အၾကားအျမင္ ရွိေသာ အရိယာတပည့္၏ အၾကားအျမင္မရွိေသာ ပုထုဇဥ္ႏွင့္ ထူးေသာ အေၾကာင္းတည္း၊ လြန္ကဲေသာ အားထုတ္မႈတည္း၊ ထူးေသာ ျပဳမူပံုတည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

လာဘ္ရမႈသည္လည္းေကာင္း၊
လာဘ္မရမႈသည္လည္းေကာင္း၊
အျခံအရံရွိမႈသည္ လည္းေကာင္း၊
အျခံအရံမရွိမႈသည္လည္းေကာင္း၊
ကဲ့ရဲ႕မႈသည္လည္းေကာင္း၊
ခ်ီးမြမ္းမႈသည္လည္းေကာင္း၊
ခ်မ္းသာမႈသည္လည္းေကာင္း၊
ဆင္းရဲမႈသည္လည္းေကာင္း
ဤသေဘာတရားတို႔သည္ လူတို႔၌ အျမဲမရွိကုန္၊ အတည္မရွိကုန္၊ ေဖာက္ျပန္ ေျပာင္းလဲတတ္ေသာ သေဘာရွိကုန္၏။ သတိႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ပညာရွိသည္ ထုိ တရားတို႔ကုိ သိ၍ ေဖာက္ျပန္တတ္ေသာ တရားတို႔ကုိ (ဉာဏ္ျဖင့္)႐ႈဆင္ျခင္၏၊ ထုိသို႔ေသာ ပညာရွိ၏ စိတ္ကုိ အလုိရွိအပ္ေသာ ေလာကဓံတရားတို႔သည္လည္း မေခ်ာက္ခ်ားႏုိင္ကုန္၊ အလုိမရွိအပ္ေသာ ေလာကဓံတရားတို႔ေၾကာင့္လည္း စိတ္ ထိခုိက္ပင္ပန္းျခင္းသို႔ မေရာက္ႏုိင္ေပ။ ထုိသူအား စိတ္ႏွင့္ ေလ်ာ္ေသာ ေလာကဓံ တရားတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ စိတ္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေသာ ေလာကဓံ တရားတို႔သည္ လည္းေကာင္း ပ်က္စီးၿပီး ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ၿပီး ျဖစ္၍ မရွိကုန္၊ ဘ၀၏ တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ေရာက္ေသာသူသည္ ကိေလသာ ျမဴကင္း၍ စုိးရိမ္မႈမရွိေသာ နိဗၺာန္ကုိ သိလ်က္ ဘ၀၏ တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ေရာက္သည္၏ အျဖစ္ကုိ ေကာင္းစြာ သိႏုိင္ေပ၏။

၆ - ဒုတိယ ေလာကဓမၼသုတ္၊ ေမတၱာ၀ဂ္၊ အ႒ကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ဇ၀သုတ္- (လ်င္ျမန္ျခင္း)

ဇ၀သုတ္- (လ်င္ျမန္ျခင္း)

ရဟန္းတို႔ မင္း၏ အဂၤါေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ျပည့္စံုေသာ အာဇာနည္ျမင္းေကာင္းသည္ မင္းအားထိုက္၏၊ မင္း၏ အသံုးအေဆာင္ ျဖစ္၏၊ မင္း၏ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းဟူ၍ သာ ေရတြက္ျခင္းသို႔ေရာက္၏။

အဘယ္ ေလးမ်ဳိး တို႔နည္း ဟူမူ-

၁။ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းႏွင့္ လည္းေကာင္း၊
၂။ လ်င္ျမန္ျခင္းႏွင့္ လည္းေကာင္း၊
၃။ သည္းခံျခင္းႏွင့္ လည္းေကာင္း၊
၄။ အက်င့္ေကာင္းျခင္းႏွင့္ လည္းေကာင္း (ျပည့္စံုျခင္းတည္း)။

ရဟန္းတို႔ ဤအဂၤါ ေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မင္း၏ အာဇာနည္ျမင္းေကာင္း သည္ မင္းအား ထိုက္၏၊ မင္း၏ အသံုးအေဆာင္ ျဖစ္၏၊ မင္း၏ အဂၤါ အစိတ္ အပိုင္း ဟူ၍ သာလွ်င္ ေရတြက္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္တရားေလးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္
(အရပ္ေ၀းမွ) ေဆာင္လာ၍ေသာ္လည္း ေပးလွဴပူေဇာ္ရန္ ထိုက္တန္၏။ ပ ။
သတၱ၀ါအေပါင္း၏ ေကာင္းမႈျပဳရန္ အျမတ္ဆံုး လယ္ေျမျဖစ္၏။

အဘယ္ ေလးမ်ဳိး တို႔နည္း ဟူမူ-

၁။ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းႏွင့္ လည္းေကာင္း၊
၂။ လ်င္ျမန္ျခင္းႏွင့္ လည္းေကာင္း၊
၃။ သည္းခံျခင္းႏွင့္ လည္းေကာင္း၊
၄။ အက်င့္ ေကာင္းျခင္းႏွင့္ လည္းေကာင္း (ျပည့္စံုျခင္းတည္း)။

ရဟန္းတို႔ ဤအဂၤါ ေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ (အရပ္ေ၀းမွ) ေဆာင္လာ၍ေသာ္လည္း ေပးလွဴပူေဇာ္ရန္ ထိုက္တန္၏။ပ။ သတၱ၀ါအေပါင္း၏ ေကာင္းမႈျပဳရန္ အျမတ္ဆံုးလယ္ေျမျဖစ္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၂ - ဇ၀သုတ္၊ ေကသိ၀ဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ျမင္းဆိုးကို ဆံုးမနည္းအေၾကာင္း သိလိုေသးလွ်င္...

ပပတိတသုတ္- (သာသနာမွ ေလ်ာက်ေသာရဟန္း)

ပပတိတသုတ္- (သာသနာမွ ေလ်ာက်ေသာရဟန္း)

ရဟန္းတို႔ တရားေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ မျပည့္စံုေသာ သူကို
{{ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ}} ဟု ဆိုထိုက္၏။

အဘယ္ ေလးမ်ဳိး တို႔နည္း ဟူမူ...

ရဟန္းတို႔
ျမတ္ေသာ သီလႏွင့္ မျပည့္စံုေသာသူကို {{ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ}} ဟု ဆိုထိုက္၏၊

ရဟန္းတို႔
ျမတ္ေသာ သမာဓိႏွင့္ မျပည့္စံုေသာသူကို {{ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ}} ဟု ဆိုထိုက္၏၊

ရဟန္းတို႔
ျမတ္ေသာ ပညာႏွင့္ မျပည့္စံုေသာသူကို {{ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ}} ဟု ဆိုထိုက္၏၊

ရဟန္းတို႔
ျမတ္ေသာ ထြက္ေျမာက္မႈ {အရဟတၱဖိုလ္} ႏွင့္ မျပည့္စံုေသာ သူကို {{ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ}} ဟု ဆိုထိုက္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤတရား ေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ မျပည့္စံုေသာ သူကို {{ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ}} ဟု ဆိုထိုက္၏။

ရဟန္းတို႔ တရားေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသူကို
{{ဤသာသနာေတာ္မွ မေလ်ာက်သူ}}ဟု ဆိုထိုက္၏။

အဘယ္ ေလးမ်ဳိး တို႔နည္း ဟူမူ...

ရဟန္းတို႔
ျမတ္ေသာ သီလႏွင့္ ျပည့္စံုေသာသူကို {{ဤသာသနာေတာ္မွ မေလ်ာက်သူ}} ဟု ဆိုထိုက္၏၊

ရဟန္းတို႔
ျမတ္ေသာ သမာဓိႏွင့္ ျပည့္စံုေသာသူကို {{ဤသာသနာ ေတာ္မွ မေလ်ာက်သူ}} ဟု ဆိုထိုက္၏၊

ရဟန္းတို႔
ျမတ္ေသာ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာသူကို {{ဤသာသနာေတာ္မွ မေလ်ာက်သူ}} ဟု ဆိုထိုက္၏၊

ရဟန္းတို႔
ျမတ္ေသာ လြတ္ေျမာက္မႈ {အရဟတၱဖိုလ္}ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာသူကို {{ဤသာသနာ ေတာ္မွ မေလ်ာက်သူ}} ဟု ဆိုထိုက္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤတရား ေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သူကို {{ဤသာသနာေတာ္မွ မေလ်ာက်သူ}}ဟု ဆိုထိုက္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

(သာသနာေတာ္မွ) ေရြ႕ေလ်ာေသာ သူတို႔သည္ ေလ်ာက်သည္ မည္ကုန္၏၊ ေလ်ာက်ေသာသူတို႔သည္ (တဏွာျဖင့္) တပ္မက္ ကုန္သည္ျဖစ္၍ တစ္ဖန္ျဖစ္ျခင္း သို႔ ေရာက္ရကုန္၏၊ (အရိယ ဓမၼေလးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုသူသည္) မဂ္ကိစၥ တစ္ဆယ့္ ေျခာက္ရပ္ကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ (ေက်းဇူးတရား)၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ၿပီ၊ ခ်မ္းသာ တစ္ခုျဖင့္ ခ်မ္းသာတစ္ခုသို႔ အစဥ္ေရာက္ရသတည္း။

၂ - ပပတိတသုတ္၊ ဘ႑ဂါမ၀ဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

မဏိစူဠကသုတ္၊ ေရႊေငြ ဘုန္းၾကီးႏွင့္...

ေရႊေငြကိုအပ္လွ်င္
သားမယား ကာမဂုဏ္ငါးပါးလည္း အပ္ကုန္၏

မဏိစူဠကသုတ္-

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ရွဥ့္နက္တို႔ကို အစာေကြၽးရာ ျဖစ္ေသာ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္း၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ နန္းေတာ္တြင္ အညီအညြတ္ စုေ၀းထိုင္ေနေသာ မင္းပရိသတ္၌ {{သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာ ဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔အား ေရႊေငြသည္ အပ္၏၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔သည္ ေရႊေငြကို သာယာကုန္၏၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔သည္ ေရႊေငြကို ခံယူကုန္၏}} ဟူေသာ အၾကားစကားသည္ ျဖစ္ေပၚ၏။

ထိုအခါ မဏိစူဠကရြာသူႀကီးသည္ ထိုပရိသတ္၌ ထိုင္လ်က္ ရွိ၏၊ ထိုအခါ မဏိစူဠကရြာသူႀကီးသည္ ထိုပရိသတ္ကို {{အရွင္တို႔ ဤသို႔ မဆိုၾကကုန္လင့္၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔အား ေရႊေငြသည္ မအပ္၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔သည္ ေရႊေငြကို မသာယာကုန္၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔သည္ ေရႊေငြကို မခံယူကုန္၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔ သည္ ေက်ာက္မ်က္ႏွင့္ ေရႊေငြကို ပယ္ထားကုန္၏၊ ေရႊေငြမွ ကင္းကုန္၏}} ဟု ေျပာေလ၏။
မဏိစူဠကရြာသူႀကီးသည္ ထိုပရိသတ္ကို သိေစျခင္းငွါ စြမ္းႏိုင္ေလ၏။

ထို႔ေနာက္ မဏိစူဠကရြာသူႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ရွိခိုး၍ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ထိုင္ေနလ်က္ {{ျမတ္စြာဘုရား ယခု နန္းေတာ္တြင္း၀ယ္ စုေ၀းထိုင္ေနေသာ မင္းပရိသတ္၌ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္ သား ရဟန္းတို႔အား ေရႊေငြသည္ အပ္၏၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းမ်ားတို႔သည္ ေရႊေငြကို သာယာကုန္၏၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔သည္ ေရႊေငြကို ခံယူကုန္၏}} ဟူေသာ ဤအၾကားစကားသည္ ျဖစ္ေပၚ၏။

အသွ်င္ဘုရား ဤသို႔ဆိုေသာ္ အကြၽႏု္ပ္သည္ ထိုပရိသတ္ကို {{အရွင္တို႔ ဤသို႔ မဆိုၾကကုန္လင့္၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔အား ေရႊေငြသည္ မအပ္၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔ သည္ ေရႊေငြကို မသာယာကုန္၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔သည္ ေရႊေငြကိုမခံယူကုန္၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္ သားရဟန္းတို႔သည္ ေက်ာက္မ်က္ႏွင့္ ေရႊေငြကို ပယ္ထားကုန္၏၊ ေရႊေငြမွ ကင္း ကုန္၏}} ဟု ေျပာပါ၏၊
အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ထိုပရိသတ္ကို သိေစျခင္းငွါ စြမ္းႏိုင္ပါ၏၊

အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤသို႔ဆိုေသာ္ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားေတာ္ အတိုင္း ဆိုသည္လည္း ျဖစ္ပါ၏ေလာ၊ ျမတ္စြာဘုရားကို မဟုတ္မမွန္ မစြပ္စြဲသည္ မည္ပါ၏ေလာ၊ တရားေတာ္အား ေလ်ာ္ေသာတရားကိုလည္း ဆိုသည္ မည္ပါ၏ ေလာ၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ၀ါဒကို အတုယူ၍ ေျပာျခင္းသည္ အေၾကာင္းႏွင့္ တကြ ျဖစ္၍ အကဲ့ရဲ႕ ခံရျခင္းသို႔ အနည္းငယ္မွ် မေရာက္ဘဲ ရွိပါ၏ေလာဟု ေလွ်ာက္၏။

ရြာသူႀကီး စင္စစ္ သင္သည္ ဤသို႔ ဆိုေသာ္ ငါ၏ စကားအတိုင္း ဆိုသည္လည္း ျဖစ္၏၊ ငါ့ကို မဟုတ္မွန္ မစြပ္စြဲသည္လည္း ျဖစ္၏၊ တရားေတာ္ အားေလ်ာ္ေသာ တရားကို ဆိုသည္လည္း မည္၏၊ ငါ၏ ၀ါဒကို အတုယူ၍ ေျပာျခင္းသည္ အေၾကာင္းႏွင့္တကြျဖစ္၍ အကဲ့ရဲ႕ ခံရျခင္းသို႔ အနည္းငယ္မွ် မေရာက္။

ရြာသူႀကီး မွန္လွေပ၏...
သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔အား ေရႊေငြသည္ မအပ္၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔သည္ ေရႊေငြကို
မသာယာကုန္၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းတို႔သည္ ေရႊေငြကို မခံယူကုန္၊ သာကီ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္း တို႔သည္ ေက်ာက္မ်က္ႏွင့္ ေရႊေငြကို ပယ္ထားကုန္၏၊ ေရႊေငြမွ ကင္းကုန္၏။ ရြာသူႀကီး ေရႊေငြကို အပ္ေသာသူအား (သားမယား) ကာမဂုဏ္ ငါးပါးတို႔သည္ အပ္ကုန္၏၊ ကာမဂုဏ္ငါးပါး အပ္ေသာသူကို စင္စစ္အားျဖင့္ {{ရဟန္းသေဘာ မရွိ၊ သာကီ ၀င္မင္းသား ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား သေဘာမရွိ}} ဟု မွတ္ေလေလာ့။

ရြာသူႀကီး စင္စစ္ေသာ္ကား ငါသည္ ဤသို႔ ေဟာ၏-
{{ျမက္ကိုအလိုရွိေသာ သူသည္ ျမက္ကို ရွာသင့္၏၊ သစ္သားကို အလိုရွိေသာ သူသည္ သစ္သားကို ရွာသင့္၏၊ လွည္းကို အလိုရွိေသာ သူသည္ လွည္းကို ရွာသင့္၏၊ (အလုပ္သမား) ေယာက်္ားကို အလိုရွိေသာ သူသည္ (အလုပ္သမား) ေယာက်္ားကို ရွာသင့္၏}}၊

ရြာသူႀကီး {{အဘယ္နည္းႏွင့္မွ် ေရႊေငြကို သာယာသင့္၏၊ ရွာသင့္၏}} ဟူ၍ ငါဘုရား မေဟာ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၁၀ - မဏိစူဠကသုတ္၊ ဂါမဏိသံယုတ္၊ သဠာယတန၀ဂၢသံယုတ္ ပါဠိေတာ္။