ဆိတ္ၿငိမ္ရာကို မညြတ္ႏိုင္သူမ်ားကေတာ့...

''အုိေယာက္်ား လာေလာ့၊ ဤသကၤန္းတို႔သည္ သင့္အား ပူေလာင္သည္ မဟုတ္ပါေလာ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ဦးျပည္းကတံုးျဖင့္ ခြက္စြဲကာ လွည့္လည္ေနဘိ သနည္း၊ လာေလာ့ လူအျဖစ္သို႔ ျပန္လည္ ၿပီး၍ စည္းစိမ္တို႔ကုိလည္း ခံစားေလာ့၊ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈတို႔ကုိလည္း ျပဳေလာ့'' ဟု စည္းစိမ္တို႔ျဖင့္ ေရွး႐ႈေဆာင္၍ ဖိတ္ေစကာမူ ရဟန္းတို႔ စင္စစ္ ဤသို႔ သြားေသာ ဤသို႔ ေနေသာ ထုိရဟန္းသည္ အက်င့္သိကၡာကုိ စြန္႔ခြါၿပီးလွ်င္ လူအျဖစ္သို႔ ျပန္လည္လိမ့္မည္ ဟူေသာ ဤအေၾကာင္းမ်ဳိးသည္ မရွိႏုိင္။

ထုိသို႔ မရွိျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း

ရဟန္းတို႔ ၾကာျမင့္စြာ ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ၫြတ္ၿပီးေသာ ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ကုိင္းၿပီးေသာ ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ ႐ိႈင္းၿပီးေသာ စိတ္မ်ဳိးသည္ လူအျဖစ္သို႔ ျပန္လည္လိမ့္မည္ဟူေသာ ဤအေၾကာင္းမ်ဳိး မရွိႏုိင္ေသာေၾကာင့္တည္း။

...ဆိတ္ၿငိမ္ရာကို မညြတ္ႏိုင္သူမ်ားကေတာ့...

၇ - ဒုကၡဓမၼသုတ္ -မွ- အာသီ၀ိသ၀ဂ္၊ သဠာယတန၀ဂၢသံယုတ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တစ္ခုျဖစ္ေပ၏။ သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ေရခ်ဳိးပါ ဒီလိုေရခ်ဳိးပါ...

ေကာင္းတာနည္းပါး မေကာင္းတာေတြမ်ား...

အာမကဓညေပယ်ာလဝဂ္မွ...

ေကာင္းတာနည္းပါး မေကာင္းတာေတြမ်ား...

ျမတ္စြာဘုရားသည္ လက္သည္းဖ်ားေပၚ၌ ေျမမႈန္႔ အနည္းငယ္ကို တင္ထား၍ ''ရဟန္းတို႔ ထိုအရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္ကုန္သနည္း၊ လက္သည္းဖ်ားေပၚ၌ ငါ တင္ထားေသာ ေျမမႈန္႔ အနည္းငယ္ႏွင့္ ဤ ကမၻာ ေျမႀကီးသည္ အဘယ္အရာက ပို၍ မ်ားသနည္း'' ဟု ရဟန္းတို႔ကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ဤ ကမၻာ ေျမႀကီးကသာ ပို၍ မ်ားကုန္၏၊ လက္သည္းဖ်ားေပၚ၌ ျမတ္စြာဘုရား တင္ထားေတာ္မူေသာ ေျမမႈန္႔ကား အနည္းငယ္မွ်သာတည္း၊ ကမၻာ ေျမႀကီးကို ေထာက္ဆ၍ လက္သည္းဖ်ားေပၚ၌ ျမတ္စြာဘုရား တင္ထားေတာ္မူေသာ ေျမမႈန္႔ အနည္းငယ္သည္ မေရတြက္ေလာက္၊ မႏႈိင္းယွဥ္ေလာက္၊ အစိတ္အပိုင္းသို႔လည္း မေရာက္ႏိုင္ပါဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ မဇၩိမတိုင္း ဇနပုဒ္တို႔၌ ျဖစ္ၾကေသာ သတၱဝါတို႔သည္ အနည္းငယ္မွ်သာတည္း၊ စင္စစ္အားျဖင့္ တိုင္းစြန္ ပစၥႏၲရိက္ ဇနပုဒ္တို႔ဝယ္ မသိတတ္ေသာ လူ႐ိုင္းမ်ဳိးတို႔၌ ျဖစ္ၾကေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ 1132 ပစၥႏၲသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ျမတ္ေသာ ပညာမ်က္စိႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ (အဝိဇၨာ) ျဖစ္ေသာ ျပင္းစြာ ေတြေဝေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1122 ပညာသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ မူးယစ္ေစတတ္ေသာ ေသရည္ေသရက္မွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ မူးယစ္ ေစတတ္ေသာ ေသရည္ေသရက္မွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1134 သုရာေမရယသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ကုန္း၌ ျဖစ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ေရ၌ ျဖစ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1135 ၾသဒကသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ အမိ၌ ဝတ္တရားကို ေကာင္းစြာ ျပဳက်င့္ ေဆာင္ရြက္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါး ကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ အမိ၌ ဝတ္တရားကို ေကာင္းစြာ မက်င့္ မေဆာင္ရြက္ ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1136 မေတၱယ်သုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ အဖ၌ ဝတ္တရားကို ေကာင္းစြာ ျပဳက်င့္ ေဆာင္ရြက္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ အဖ၌ ဝတ္တရားကို ေကာင္းစြာ မက်င့္မေဆာင္ရြက္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1137 ေပေတၱယ်သုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ရဟန္း၌ ဝတ္တရားကို ေကာင္းစြာ ျပဳက်င့္ေဆာင္ရြက္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ရဟန္း၌ ဝတ္တရားကို ေကာင္းစြာ မက်င့္မေဆာင္ရြက္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1138 သာမညသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ သူေတာ္သူျမတ္ ျဗာဟၼဏ တို႔အေပၚ၌ ဝတ္တရားကို ေကာင္းစြာ ျပဳက်င့္ေဆာင္ရြက္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ သူေတာ္သူျမတ္ ျဗာဟၼဏ တို႔အေပၚ၌ ဝတ္တရားကို ေကာင္းစြာ မက်င့္မေဆာင္ရြက္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1139 ျဗဟၼညသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ႀကီးေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို ႐ိုေသေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ႀကီးေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို မ႐ိုေသေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ 1140 ပစာယိကသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ အသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ အသက္သတ္ျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1141 ပါဏာတိပါတသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1142 အဒိႏၷာဒါနသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ကာမတို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ကာမတို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔ သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1143 ကာေမသုမိစၧာစာရသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ မမွန္ေျပာျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ မမွန္ေျပာျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1144 မုသာဝါဒသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ကုန္းစကား ေျပာဆိုျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ကုန္းစကား ေျပာဆုိျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1145 ေပသုညသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1146 ဖ႐ုသဝါစာသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ၿပိန္ဖ်င္းေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ၿပိန္ဖ်င္းေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1147 သမၹပၸလာပသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ မ်ဳိးေစ့အေပါင္း အပင္အေပါင္းကို ဖ်က္ဆီးျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ မ်ဳိးေစ့အေပါင္း အပင္အေပါင္းကို ဖ်က္ဆီးျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1148 ဗီဇဂါမသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ညစာစားျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ညစာစားျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1149 ဝိကာလေဘာဇနသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ပန္းပန္ျခင္း နံ႕သာျခယ္ျခင္း နံ႕သာေပ်ာင္း လိမ္းျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ပန္းပန္ျခင္း နံ႕သာျခယ္ျခင္း နံ႕သာေပ်ာင္း လိမ္းျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ 1150 ဂႏၶဝိေလပနသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ကျခင္း သီျခင္း တီးမႈတ္ျခင္း သူေတာ္ေကာင္းတရား၏ ဆူးေျငာင့္ျဖစ္ေသာ ပြဲၾကည့္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ကျခင္းသီျခင္း တီးမႈတ္ျခင္း သူေတာ္ေကာင္းတရား၏ ဆူးေျငာင့္ျဖစ္ေသာ ပြဲၾကည့္ျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1151 နစၥဂီတသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ျမင့္ေသာ ေနရာ ျမတ္ေသာ ေနရာမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ျမင့္ေသာ ေနရာ ျမတ္ေသာ ေနရာမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1152 ဥစၥာသယနသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ေရႊေငြကို ခံယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ေရႊေငြကို ခံယူျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1153 ဇာတ႐ူပရဇတသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ေကာက္စိမ္းကို ခံယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ေကာက္စိမ္းကို ခံယူျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1154 အာမကဓညသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ အသားစိမ္းကို ခံယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ အသားစိမ္းကို ခံယူျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1155 အာမကမံသသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ မိန္းမအို မိန္းမပ်ဳိတို႔ကို ခံယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ မိန္းမအို မိန္းမပ်ဳိတို႔ကို ခံယူျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1156 ကုမာရိကသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ကြၽန္မိန္းမ ကြၽန္ေယာက်္ားတို႔ကို ခံယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ကြၽန္မိန္းမ ကြၽန္ေယာက်္ားတို႔ကို ခံယူျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1157 ဒါသိဒါသသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ဆိတ္ႏွင့္ သိုးကို ခံယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဆိတ္ႏွင့္ သိုးကို ခံယူျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍မ်ားကုန္၏။ပ။ 1158 အေဇဠကသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ၾကက္ဝက္ကို ခံယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ၾကက္ဝက္ကို ခံယူျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏ ။ပ။ 1159 ကုကၠဳဋ သူကရသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ဆင္ ႏြား ျမင္း ျမည္းကို ခံယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဆင္ ႏြား ျမင္း ျမည္းကို ခံယူျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1160 ဟတၴိ ဂဝႆသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ လယ္ႏွင့္ ယာကို ခံယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ လယ္ႏွင့္ ယာကို ခံယူျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1161 ေခတၱ ဝတၴဳသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ဝယ္မႈ ေရာင္းမႈမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဝယ္မႈ ေရာင္းမႈမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1162 ကယ ဝိကၠယသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ တမန္အမႈ အေစအပါးအမႈကို ေဆာင္ရြက္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ တမန္အမႈ အေစအပါးအမႈကို ေဆာင္ရြက္ျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1163 ဒူေတယ်သုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ခ်ိန္စဥ္းလဲ အသျပာစဥ္းလဲ ျခင္တြယ္တိုင္းတာ စဥ္းလဲျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ခ်ိန္စဥ္းလဲ အသျပာစဥ္းလဲ ျခင္တြယ္ တိုင္းတာ စဥ္းလဲျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1164 တုလာ ကူဋသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ တံစိုးယူျခင္း လွည့္ျဖားျခင္း အတုယူ၍ လိမ္ျခင္းတည္း ဟူေသာ ေကာက္က်စ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ တံစိုးယူျခင္း လွည့္ျဖားျခင္း အတုယူ၍ လိမ္ျခင္းတည္းဟူေသာ ေကာက္က်စ္ျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1165 ဥေကၠာဋနသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ လက္ေျခစသည္ကို ျဖတ္ျခင္း သတ္ျခင္း ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္း ခရီးသြားတို႔ကို လုယက္ျခင္း ရြာနိဂံုးတို႔ကို ဖ်က္ဆီးျခင္း ဒျမတိုက္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ျဖတ္ျခင္း သတ္ျခင္း ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္း ခရီးသြားတို႔ကို လုယက္ျခင္း ရြာနိဂံုးတို႔ကို ဖ်က္ဆီးျခင္း ဒျမတိုက္ျခင္းမွ မေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ 1166 ေဆဒနာဒိသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ လူ႕ဘဝမွ စုေတ၍ လူ႕ဘဝ၌ ျပန္ျဖစ္ၾကေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ လူ႕ဘဝမွ စုေတ၍ ငရဲ၌ ျဖစ္ၾကေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1172 မႏုႆစုတိ နိရယသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ လူ႕ဘဝမွ စုေတ၍ လူ႕ဘဝ၌ ၿပန္ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ လူ႕ဘဝမွ စုေတ၍ တိရစၧာန္မ်ဳိး၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1173 မႏုႆစုတိ တိရစၧာနသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ လူ႕ဘဝမွ စုေတ၍ လူ႕ဘဝ၌ ျပန္ျဖစ္ၾကကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ လူ႕ဘဝမွ စုေတ၍ ၿပိတၱာဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1174 မႏုႆစုတိ ေပတၱိဝိသယသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ လူ႕ဘဝမွ စုေတ၍ နတ္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ လူ႕ဘဝမွ စုေတ၍ ငရဲ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ တိရစၧာန္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ ၿပိတၱာဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1175-1177 မႏုႆစုတိ ေဒဝနိရယာဒိသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ နတ္ဘဝမွ စုေတ၍ နတ္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔ သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ နတ္ဘဝမွ စုေတ၍ ငရဲ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ တိရစၧာန္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ ၿပိတၱာဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1178-1180 ေဒဝစုတိ နိရယာဒိသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ နတ္ဘဝမွ စုေတ၍ လူ႕ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ နတ္ဘဝမွ စုေတ၍ ငရဲ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ တိရစၧာန္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ ၿပိတၱာဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1181-1183 ေဒဝမႏုႆနိရယသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ငရဲမွ စုေတ၍ လူ႕ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ငရဲမွ စုေတ၍ ငရဲ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ တိရစၧာန္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ ၿပိတၱာဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1184-1186 နိရယမႏုႆနိရယာဒိသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ငရဲမွ စုေတ၍ နတ္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ငရဲမွ စုေတ၍ ငရဲ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ တိရစၧာန္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ ၿပိတၱာဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1187-1189 နိရယေဒဝနိရယာဒိသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ တိရစၧာန္ဘဝမွ စုေတ၍ လူ႕ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ တိရစၧာန္ဘဝမွ စုေတ၍ ငရဲ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ တိရစၧာန္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ ၿပိတၱာဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1190-1192 တိရစၧာနမႏုႆနိရယာဒိသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ တိရစၧာန္ဘဝမွ စုေတ၍ နတ္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ တိရစၧာန္ဘဝမွ စုေတ၍ ငရဲ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ တိရစၧာန္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ ၿပိတၱာဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1193-1195 တိရစၧာနေဒဝနိရယာဒိသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ၿပိတၱာဘဝမွ စုေတ၍ လူ႕ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ၿပိတၱာဘဝမွ စုေတ၍ ငရဲ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ တိရစၧာန္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ ၿပိတၱာဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1196-1198 ေပတၱိမႏုႆနိရယာဒိသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ၿပိတၱာဘဝမွ စုေတ၍ နတ္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ၿပိတၱာဘဝမွ စုေတ၍ ငရဲ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာပို၍ မ်ားကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ၿပိတၱာဘဝမွ စုေတ၍ နတ္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ၿပိတၱာဘဝမွ စုေတ၍ တိရစၧာန္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔ သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ပ။ 1199-1120 ေပတၱိေဒဝနိရယာဒိသုတ္

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္ ၿပိတၱာဘဝမွ စုေတ၍ နတ္ဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ နည္းပါးကုန္၏၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ၿပိတၱာဘဝမွ စုေတ၍ ၿပိတၱာဘဝ၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္သာ ပို၍ မ်ားကုန္၏။ ထိုသို႔ ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ- ရဟန္းတို႔ အရိယသစၥာတရားေလးပါးတို႔ကို မျမင္ျခင္းေၾကာင့္တည္း။

အဘယ္ေလးပါးတို႔နည္း -
၁... ဆင္းရဲဟူေသာ အရိယာတို႔၏ အမွန္တရား၊
၂... ဆင္းရဲျဖစ္ေပၚေၾကာင္းဟူေသာ အရိယာတို႔၏ အမွန္တရား၊
၃... ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္ဟူေသာ အရိယာတို႔၏
၄... အမွန္တရား၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ဟူေသာ အရိယာတို႔၏ အမွန္တရားတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ထို႔ေၾကာင့္ ဤသာသနာေတာ္၌ ''ဤကား ဆင္းရဲတည္း'' ဟု သိရန္ အားထုတ္ရမည္၊ ''ဤကား ဆင္းရဲျဖစ္ေပၚေၾကာင္းတည္း'' ဟု သိရန္ အားထုတ္ရမည္၊ ''ဤကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္တည္း'' ဟု သိရန္ အားထုတ္ရမည္၊ ''ဤကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တည္း'' ဟု သိရန္ အားထုတ္ရမည္။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရားေတာ္ကို ေဟာေတာ္မူ၏၊

ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူေသာ တရားေတာ္ကို ႏွစ္လိုကုန္သည္ ျဖစ္၍ ဝမ္းေျမာက္စြာ ခံယူၾကေလ ကုန္သတည္း။ 1201 ေပတၱိေဒဝေပတၱိဝိသယသုတ္

အာမကဓညေပယ်ာလဝဂ္၊ မဟာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။ pdf...





ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တစ္ခုျဖစ္ေပ၏။ သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ရဟႏၲာမျဖစ္ေသးတာ ဒါ့ေၾကာင့္...

ဒုကၠရပဥႇာသုတ္

ငါ့သွ်င္ သာရိပုၾတာ ဤသာသနာေတာ္၌ ျပဳႏိုင္ခဲေသာ အရာသည္ အဘယ္နည္းဟု ေမး၏။ ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ ျပဳႏိုင္ခဲေသာ အရာကား ရွင္ရဟန္း အျဖစ္တည္းဟု မိန္႔ဆို၏။

ငါသည္ ကံေကာင္းေလစြ... ဒီဘဝမွာ ျပဳႏိုင္ခဲလွဆိုေသာ ရွင္ရဟန္းအျဖစ္ကို ရခဲ့ေလၿပီတကား... ေကာင္းေလစြ...

ငါ့သွ်င္ ရဟန္းျဖစ္ၿပီး သူသည္ အဘယ္ကို ျပဳႏိုင္ခဲသနည္းဟု ေမး၏။ ငါ့သွ်င္ ရဟန္းျဖစ္ၿပီးသူသည္ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းကို ျပဳႏိုင္ခဲ၏ဟု မိန္႔ဆို၏။

ငါသည္ ရွင္ရဟန္းျဖစ္ၿပီးေနာက္... ျပဳႏိုင္ခဲေသာ ရဟန္းဘ၀မွာ ေမြ႔ေလ်ာ္မႈကိုလည္း ယခုခ်ိန္ခါထိ ျပဳေနႏိုင္ေသး၍ ၀မ္းေျမာက္မိေပသည္...

ငါ့သွ်င္ သာရိပုၾတာ ရဟန္းအျဖစ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာ သူသည္ အဘယ္ကို ျပဳႏိုင္ခဲသနည္းဟု ေမး၏။ ငါ့သွ်င္ ရဟန္း အျဖစ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာ သူသည္ တရားအားေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ျခင္းငွါ ျပဳႏိုင္ခဲ၏ဟု မိန္႔ဆို၏။

"ရဟန္း အျဖစ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာ သူသည္ တရားအားေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ျခင္းငွါ ျပဳႏိုင္ခဲ၏တဲ့..." ငါသည္ေကာ တရားအားေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ျမတ္ကို ဘယ္ေလာက္ထိပဲ က်င့္ႏိုင္ေသးသလဲ...?

ငါ့သွ်င္ အဘယ္မွ်ၾကာလွ်င္ တရားအားေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ေသာ ရဟန္းသည္ ရဟႏၲာျဖစ္ရာသနည္းဟု ေမး၏။ ငါ့သွ်င္ မၾကာမီ ရဟႏၲာျဖစ္ရာ၏ဟု မိန္႔ဆို၏။ 329

"တရားအားေလ်ာ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္ရင္ မၾကာမီ ရဟႏၲာျဖစ္မယ္တဲ့..." ငါ ဒီေန႔ထိ ရဟႏၲာမျဖစ္ေသးဘူး... ဒါဆိုရင္ေတာ့... တရားအားေလ်ာ္ေသာ အက်င့္ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ျပည့္စံုေအာင္ မက်င့္ေသးတာ ေသခ်ာသြားၿပီပဲ... ႀကိဳးစားရေပဦးမည္...

ဦးေလာကနာထ

၁၆ - ဒုကၠရပဥႇာသုတ္၊ ဇမၺဳခါဒကသံယုတ္၊ သဠာယတနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။ pdf





ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တစ္ခုျဖစ္ေပ၏။ သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

အဘိနႏၵ...

နဇီရတိ မေဆြးေျမ႕

အဘယ္အရာသည္ ေဆြးေျမ႕ပါသနည္း...

အဘယ္အရာသည္ မေဆြးေျမ႕ပါသနည္း...

အဘယ္အရာကုိ လမ္းမွားဟု ဆုိအပ္ပါသနည္း...

အဘယ္အရာသည္ တရားတို႔၏ ေဘးရန္ မည္ပါသနည္း...

အဘယ္အရာသည္ ညဥ့္ေန႔တို႔၌ ကုန္ပါသနည္း...

အဘယ္အရာသည္ ျမတ္ေသာ အက်င့္၏ အညစ္အေၾကးပါနည္း...

ေရမဟုတ္ေသာ ေဆးေၾကာဖြယ္သည္ အဘယ္နည္း...

အၾကင္အေပါက္၌ စီးပြားဥစၥာသည္ မတည္၊
ေလာက၌ ထုိအေပါက္တို႔သည္ အဘယ္မွ်တို႔ပါနည္း၊

ျမတ္စြာဘုရားကုိ ရိုေသစြာျဖင့္ ေမးေလွ်ာက္ပါ၏၊ 76


၆ - နဇီရတိသုတ္၊ ေဆတြာ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။





ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။ သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ႏွမအရြယ္ရွိသူတို႔၌ ႏွမဟူေသာ စိတ္ကို ထားၾကကုန္ေလာ့...

27 Jan 11, 20:25

thida: တပည့္ေတာ္မ သိလိုတာေလး ေမးေလွ်ာက္ခြင့္ျပဳပါဘုရား။ ဘာရဒြါရဇာတ္ကို စံုစံုလင္လင္ သိလိုပါတယ္ဘုရား။

lknt: ဒကာမၾကီး thida ေရ... ဒီေန႔ ဘာရဒြါဇသုတ္ေတာ္ကို မူရင္းအတိုင္း တင္ေပးလိုက္ပါတယ္... စိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစ...

ဘာရဒြါဇသုတ္


အခါတစ္ပါး၌ အသွ်င္ပိေ႑ာလဘာရဒြါဇသည္ ေကာသမၺီျပည္ ေဃာသိတာ႐ံု ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ဥေဒနမင္းသည္ အသွ်င္ပိေ႑ာလဘာရဒြါဇထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ အသွ်င္ ပိေ႑ာလဘာရဒြါဇႏွင့္ အတူ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႏႈတ္ဆက္ေျပာဆိုၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေန ၿပီးေသာ္ အသွ်င္ပိေ႑ာလဘာရဒြါဇအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္ထား၏-

ကာမဂုဏ္ျဖင့္ မေပ်ာ္ပဲ ေနႏိုင္ျခင္း အေၾကာင္းကား…

''အသွ်င္ဘာရဒြါဇ ဤပ်ဳိမ်စ္ႏုနယ္ ရဟန္းငယ္တို႔သည္ မည္းနက္ေသာ ဆံပင္ရွိကုန္လ်က္ ေကာင္းေသာ အရြယ္ႏွင့္ျပည့္စံုကုန္လ်က္ ပဌမ အရြယ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္လ်က္ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မေပ်ာ္ျမဴးၾကဖူးကုန္ဘဲလ်က္ အသက္ထက္ဆံုး ျပည့္စံု စင္ၾကယ္စြာ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္ကုန္၍ အစဥ္အဆက္ကိုလည္း ၿပီးေစကုန္ေသာ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ့ကား အဘယ္ပါနည္း''ဟု ေလွ်ာက္၏။

မင္းျမတ္ သိေတာ္မူ ျမင္ေတာ္မူေသာ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ထိုျမတ္စြာဘုရား သည္၊

ရဟန္းတို႔ လာၾကကုန္ေလာ့ သင္တို႔သည္
အမိအရြယ္ရွိသူတို႔၌ အမိဟူေသာ စိတ္ကို ထားၾကကုန္ေလာ့၊
ႏွမအရြယ္ရွိသူတို႔၌ ႏွမဟူေသာ စိတ္ကို ထားၾကကုန္ေလာ့၊
သမီးအရြယ္ရွိသူတို႔၌ သမီးဟူေသာ စိတ္ကို ထားၾကကုန္ေလာ့၊
ဟူေသာ ဤစကားကို ေဟာေတာ္မူ၏။

မင္းျမတ္ ဤပ်ဳိမ်စ္ႏုနယ္ ရဟန္းငယ္တို႔သည္ မည္းနက္ေသာ ဆံပင္ရွိကုန္လ်က္ ေကာင္းေသာ အရြယ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္လ်က္ ပဌမအရြယ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္လ်က္ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မေပ်ာ္ျမဴး ၾကဖူးကုန္ဘဲလ်က္ အသက္ထက္ဆံုး ျပည့္စံုစင္ၾကယ္စြာ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္ကုန္၍ အစဥ္အဆက္ကိုလည္း ၿပီးေစကုန္ေသာ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ့ကား ဤသည္ပင္တည္းဟု မိန္႔ဆို၏။

အသွ်င္ဘာရဒြါဇ စိတ္ဟူသည္ ေလာ္လည္ေဖာက္ျပားတတ္၏၊ တစ္ခါတစ္ရံ အမိအရြယ္ရွိသူတို႔၌ ေသာ္လည္း တပ္မက္မႈတရားတို႔သည္ ျဖစ္တတ္ကုန္၏၊ ႏွမအရြယ္ရွိသူတို႔၌ ေသာ္လည္း တပ္မက္မႈတရား့တို႔သည္ ျဖစ္တတ္ကုန္၏၊ သမီးအရြယ္ရွိသူတို႔၌ ေသာ္လည္း တပ္မက္မႈတရားတို႔သည္ ျဖစ္တတ္ကုန္၏၊ အသွ်င္ဘာရဒြါဇ ဤပ်ဳိမ်စ္ႏုနယ္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ မည္းနက္ေသာ ဆံပင္ရွိကုန္လ်က္။ပ။ အစဥ္အဆက္ကိုလည္း ၿပီးေစကုန္ေသာ တစ္ပါးေသာ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ့သည္လည္း ရွိပါေသးသေလာဟု ေလွ်ာက္၏။

ကိေလသာ မျဖစ္ျခင္း အေၾကာင္းကား…

မင္းျမတ္ သိေတာ္မူ ျမင္ေတာ္မူေသာ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ထိုျမတ္စြာဘုရား သည္ ''ရဟန္းတို႔ လာၾကကုန္ေလာ့၊ သင္တို႔သည္ ေျခဖဝါးမွ အထက္ ဆံဖ်ားမွ ေအာက္ျဖစ္ေသာ အေရအပိုင္းအျခားရွိေသာ မစင္ၾကယ္ေသာ ဝတၳဳအမ်ဳိးမ်ဳိး တို႔ျဖင့္ ျပည့္ေသာ ဤခႏၶာကိုယ္ကိုသာလွ်င္ ဆင္ျခင္ၾကကုန္ေလာ့။

(၃၂ ေကာ႒ာသ ေခၚသည္၊ ဒါပဲ ရွိသည္)
ဤခႏၶာကိုယ္၌ ဆံပင္, အေမြး, ေျခသည္း လက္သည္း, သြား, အေရ၊ အသား, အေၾကာ, အ႐ိုး, ႐ိုးတြင္းခ်င္ဆီ, အညႇိဳ႕၊ ႏွလံုး, အသည္း, အေျမႇး, အဖ်ဥ္း, အဆုတ္၊ အူမ, အူသိမ္, အစာသစ္, အစာေဟာင္း, ဦးေႏွာက္၊ သည္းေျခ, သလိပ္, ျပည္, ေသြး, ေခြၽး, အဆီခဲ၊ မ်က္ရည္, ဆီၾကည္, တံေတြး, ႏွပ္, အေစး, က်င္ငယ္ဟူ၍ ရွိ၏၊ ဤသို႔႐ႈဆင္ျခင္ၾကကုန္ေလာ့'' ဟူေသာ ဤစကားကို ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္၏။ မင္းျမတ္ ပ်ဳိမ်စ္ႏုနယ္ရဟန္းငယ္တို႔သည္ မည္း နက္ေသာ ဆံပင္ရွိကုန္လ်က္။ပ။ အစဥ္အဆက္ကိုလည္း ၿပီးေစကုန္ေသာ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ့ကား ဤသည္ပင္တည္း။

အသွ်င္ဘာရဒြါဇ ပြါးအပ္ၿပီးေသာ ခႏၶာကိုယ္, ပြါးအပ္ၿပီးေသာ ကိုယ္က်င့္တရား, ပြါးအပ္ၿပီးေသာ စိတ္, ပြါးအပ္ၿပီးေသာ ပညာရွိကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔အား ထိုအမႈသည္ ျပဳလြယ္ပါ၏။ အသွ်င္ဘာရဒြါဇ မပြားအပ္ေသးေသာ ခႏၶာကိုယ္, မပြားအပ္ေသးေသာ ကိုယ္က်င့္တရား, မပြားအပ္ေသးေသာ စိတ္, မပြားအပ္ေသးေသာ ပညာရွိကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔အားကား ထိုအမႈသည္ ခဲယဥ္း၏။ အသွ်င္ဘာရဒြါဇ တစ္ရံတစ္ခါ အသုဘဟု ႏွလံုးသြင္းမည္ ၾကံေသာ္လည္း သုဘအားျဖင့္သာ ေရာက္လာ၏။ အသွ်င္ဘာရဒြါဇ ဤ ပ်ဳိမ်စ္ႏုနယ္ ရဟန္းငယ္တို႔သည္ မည္းနက္ေသာ ဆံပင္ရွိကုန္လ်က္။ပ။

အစဥ္အဆက္ကိုလည္းၿပီးေစ ကုန္ေသာ တစ္ပါးေသာ အေၾကာင္းအေထာက္ အပံ့သည္ ရွိပါေသးသေလာဟု ေလွ်ာက္၏။

ဣေႁႏၵ မေစာင့္စည္းလွ်င္…

မင္းျမတ္ သိေတာ္မူ ျမင္ေတာ္မူေသာ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ထိုျမတ္စြာဘုရား သည္ ''ရဟန္းတို႔ လာၾကကုန္ေလာ့၊ သင္တို႔သည္ ဣေႁႏၵတို႔၌ လံုျခံဳေသာ တံခါးရွိလ်က္ ေနၾကကုန္ေလာ့၊

စကၡဳဝိညာဏ္ျဖင့္ အဆင္း'႐ူပါ႐ံု'ကို ျမင္ေသာ္ မိန္းမေယာက္်ားစေသာ သဏၭာန္နိမိတ္ကို မမွတ္ယူၾကကုန္လင့္၊ လက္ေျခစေသာ အဂၤါ ၿပံဳးဟန္ ရယ္ဟန္စေသာ အမူအရာ အမွတ္လကၡဏာကို မမွတ္ယူၾက ကုန္လင့္၊ စကၡဳေႁႏၵကို မေစာင့္စည္းဘဲ ေနေသာ ထိုရဟန္းအား မက္ေမာျခင္း 'အဘိဇၩာ' ႏွလံုးမသာျခင္း 'ေဒါမနႆ' ဟူေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔သည္ လိုက္၍ ႏွိပ္စက္ကုန္ရာ၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုစကၡဳေႁႏၵကို ေစာင့္စည္းျခင္းငွါ က်င့္ၾကကုန္ေလာ့၊ စကၡဳေႁႏၵကို ေစာင့္စည္းၾကကုန္ေလာ့၊ စကၡဳေႁႏၵ၌ ေစာင့္စည္းျခင္းသို႔ေရာက္ၾကကုန္ေလာ့။

နားျဖင့္ အသံ 'သဒၵါ႐ံု' ကို ၾကားေသာ္။
ႏွာေခါင္းျဖင့္ အနံ႕ 'ဂႏၶာ႐ံု' ကို နမ္းရွဴေသာ္။
လွ်ာျဖင့္အရသာ 'ရသာ႐ံု'ကို လ်က္ေသာ္။
ကိုယ္ျဖင့္ အေတြ႕အထိ 'ေဖာ႒ဗၺာ႐ံု' ကို ေတြ႕ထိေသာ္။
စိတ္ျဖင့္သေဘာ တရား 'ဓမၼာ႐ံု' ကို သိေသာ္ မိန္းမေယာက္်ားစေသာ သဏၭာန္နိမိတ္ကို မမွတ္ယူၾကကုန္လင့္၊ လက္ေျခ စေသာ အဂၤါ ၿပံဳးဟန္ ရယ္ဟန္စေသာ အမူအရာ အမွတ္လကၡဏာကို မမွတ္ယူၾကကုန္လင့္၊ မနိေႁႏၵကို မေစာင့္စည္းဘဲ ေနေသာ ထိုရဟန္းအား မက္ေမာျခင္း ' အဘိဇၩာ 'ႏွလံုးမသာျခင္း 'ေဒါမနႆ' ဟူေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔သည္ လိုက္၍ ႏွိပ္စက္ကုန္ရာ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုမနိေႁႏၵကို ေစာင့္စည္းျခင္းငွါ က်င့္ၾကကုန္ေလာ့၊ မနိေႁႏၵကို ေစာင့္စည္းၾကကုန္ေလာ့၊ မနိေႁႏၵ၌ ေစာင့္စည္းျခင္းသို႔ ေရာက္ၾက ကုန္ေလာ့''။

မင္းျမတ္ ဤပ်ဳိမ်စ္ႏုနယ္ ရဟန္းငယ္တို႔သည့္မည္းနက္ေသာ ဆံပင္ရွိကုန္လ်က္ ေကာင္း ေသာ အရြယ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္လ်က္ ပဌမအရြယ္ႏွင့္ျပည့္စံုကုန္လ်က္ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မေပ်ာ္ျမဴးၾကဖူးကုန္ဘဲလ်က္ အသက္ထက္ဆံုး ျပည့္စံုစင္ၾကယ္စြာ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္ကုန္၍ အစဥ္အဆက္ကိုလည္း ၿပီးေစကုန္ေသာ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ့ကား ဤသည္ပင္တည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။


အသွ်င္ဘာရဒြါဇ အံ့ၾသဖြယ္ရွိေပစြ၊ အသွ်င္ဘာရဒြါဇ မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္ပါေပစြ။ အသွ်င္ဘာရဒြါဇ သိေတာ္မူ ျမင္ေတာ္မူေသာ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို ကိုယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ထိုျမတ္စြာ ဘုရားသည္ ဤစကားေတာ္ကို အလြန္ပင္ ေကာင္းစြာေဟာေတာ္မူအပ္ပါေပ၏။ အသွ်င္ဘာရဒြါဇ ဤပ်ဳိမ်စ္ႏုနယ္ ရဟန္းငယ္တို႔သည္ မည္းနက္ေသာဆံပင္ ရွိကုန္လ်က္ ေကာင္းေသာ အရြယ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္လ်က္ ပဌမအရြယ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္လ်က္ကာမဂုဏ္တို႔၌ မေပ်ာ္ျမဴးၾကဖူးကုန္ဘဲလ်က္ အသက္ထက္ဆံုး ျပည့္စံုစင္ၾကယ္စြာ အက်င့္ျမတ္ကိုက်င့္ကုန္ေသာ အစဥ္အဆက္ကိုလည္း ၿပီးေစကုန္ေသာ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ့ကား ဤသည္ပင္တည္း။

သတိျဖင့္ မေစာင့္စည္းေသာအခါ…

အသွ်င္ဘာရဒြါဇ တပည့္ေတာ္သည္လည္း မေစာင့္ထိန္းအပ္ေသာ ကိုယ္ျဖင့္ မေစာင့္ထိန္းအပ္ေသာ ႏႈတ္ျဖင့္ မေစာင့္ထိန္းအပ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ မထင္ေစအပ္ေသာ သတိျဖင့္ မေစာင့္စည္းအပ္ေသာ ဣေႁႏၵတို႔ျဖင့္ နန္းေတာ္တြင္းသို႔ ဝင္ေသာအခါ တပည့္ေတာ္ကို တပ္မက္မႈတရားတို႔သည္ အလြန္ႏွိပ္စက္ပါကုန္၏။

သတိျဖင့္ ေစာင့္စည္းေသာအခါ…

အသွ်င္ဘာရဒြါဇ တပည့္ေတာ္သည္ ေစာင့္ထိန္းအပ္ေသာ ကိုယ္ျဖင့္ ေစာင့္ထိန္းအပ္ေသာ ႏႈတ္ျဖင့္ ေစာင့္ထိန္းအပ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ထင္ေစအပ္ေသာ သတိျဖင့္ ေစာင့္စည္းအပ္ေသာ ဣေႁႏၵတို႔ျဖင့္ နန္းေတာ္တြင္းသို႔ ဝင္ေသာအခါ တပည့္ေတာ္ကို တပ္မက္မႈတရားတို႔သည္ ထိုကဲ့သို႔ မႏွိပ္စက္ပါကုန္။

အသက္ထက္ဆံုး ရတနာသုံးပါးကို…
အသွ်င္ဘာရဒြါဇ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိေပစြ၊ အသွ်င္ဘာရဒြါဇ အလြန္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိေပစြ။ အသွ်င္ဘာရဒြါဇ ေမွာက္ထားေသာ ဝတၳဳကို လွန္ျပဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ဖံုးထားအပ္ေသာ ဝတၳဳကို ဖြင့္လွစ္ျပဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ မ်က္စိလည္ေသာ သူအား လမ္းမွန္ကို ေျပာၾကားဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ''မ်က္စိအျမင္ရွိသူတို႔သည္ အဆင္းတို႔ကို ျမင္ၾကလိမ့္မည္''ဟု အမိုက္ေမွာင္၌ ဆီမီးတန္ေဆာင္ကို ေဆာင္ျပဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း အသွ်င္ဘာရဒြါဇသည္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ တရားကို ျပေတာ္မူအပ္ပါ၏။

အသွ်င္ဘာရဒြါဇ အကြၽႏု္ပ္သည္ ထိုျမတ္စြာဘုရားကို လည္းေကာင္း၊ တရားကို လည္းေကာင္း၊ ရဟန္းသံဃာကို လည္းေကာင္း ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။ အသွ်င္ဘာရဒြါဇသည္ အကြၽႏု္ပ္ကိုယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုး ရတနာသုံးပါးကို ဆည္းကပ္ေသာ ဥပါသကာဟူ၍ မွတ္ေတာ္မူပါဟု ေလွ်ာက္၏။ 127

၄-ဘာရဒြါဇသုတ္၊ ဂဟပတိ၀ဂ္၊ သဠာယတန၀ဂၢသံယုတ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။ သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သူရွိပါမွ ေသာတာပန္...

ေသာတ ေသာတ ဆိုတာ ... ဘာကိုေခၚတာ... ?

ေသာတာပန္ ေသာတာပန္မွာ... ဘာရွိတာ... ?

သင္ က်င့္မွသာ ပယ္ႏိုင္လိမ့္မယ္...

အဝိဇၨာမ်ား ပယ္ျခင္းငွါ မဂၢင္ရွစ္ပါးက်င့္လိုက္ပါ...
တဏွာသံုးပါး ပယ္ျခင္းငွါ မဂၢင္ရွစ္ပါးက်င့္လိုက္ပါ...
ၾသဂေလးပါး ပယ္ျခင္းငွါ မဂၢင္ရွစ္ပါးက်င့္လိုက္ပါ...
ဥပါဒါန္ေလးပါး ပယ္ျခင္းငွါ မဂၢင္ရွစ္ပါးက်င့္လိုက္ပါ...
ဘ၀သံုးပါး ပယ္ျခင္းငွါ မဂၢင္ရွစ္ပါးက်င့္လိုက္ပါ...
ဒုကၡသံုးပါး ပယ္ျခင္းငွါ မဂၢင္ရွစ္ပါးက်င့္လိုက္ပါ...
သကၠာယကို ပယ္ျခင္းငွါ မဂၢင္ရွစ္ပါးက်င့္လိုက္ပါ...

အဝိဇၨာေလးပါး

ဆင္းရဲ 'ဒုကၡ' ၌ မသိမႈ၊ ဆင္းရဲျဖစ္ေၾကာင္း၌ မသိမႈ၊

ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ၌ မသိမႈ၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာသို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္၌ မသိမႈ။

တဏွာသံုးပါး

ကာမတဏွာ၊ ဘဝတဏွာ၊ ဝိဘဝတဏွာ၊

ၾသဂေလးပါး

ကာေမာဃ၊ ဘေဝါဃ၊ ဒိေ႒ာဃ၊ အဝိေဇၨာဃ၊

ဥပါဒါန္ေလးပါး

ကာမုပါဒါန္၊ ဒိ႒ဳပါဒါန္၊ သီလဗၺတုပါဒါန္၊ အတၱဝါဒုပါဒါန္၊

ဘ၀သံုးပါး

ကာမဘဝ၊ ႐ူပဘဝ၊ အ႐ူပဘဝ၊

ဒုကၡသံုးပါး

ဒုကၡဒုကၡ၊ သခၤါရဒုကၡ၊ ဝိပရိဏာမဒုကၡ၊

သကၠာယဆိုသည္မွာ ဥပါဒါနကၡႏၶာငါးပါးတို႔ကို ေခၚသည္

႐ူပုပါဒါနကၡႏၶာ၊ ေဝဒႏုပါဒါနကၡႏၶာ၊ သညဳပါဒါနကၡႏၶာ၊ သခၤါ႐ုပါဒါနကၡႏၶာ၊ ဝိညာဏုပါဒါနကၡႏၶာ၊

၃၂၂-၃၂၈၊ ၄ - ဇမၺဳခါဒကသံယုတ္၊ သဠာယတန၀ဂၢ သံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ဣေႁႏၵ မေစာင့္စည္းေသာ ရဟန္း...

ဗိဠာရသုတ္

(ေၾကာင္)

ရဟန္းဘ၀မွာ မေပ်ာ္ေမြ႔ေသာ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ရခဲေသာ ရဟန္းဘ၀ၾကီး မဆံုး႐ႈံးေစျခင္းငွာ၊ ဤဗိဠာရသုတ္ေတာ္ကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္... သတိတရား လက္ကိုင္ထား၍ ေရွာင္ႏိုင္ၾကပါေစ...

ဣေႁႏၵ မေစာင့္စည္းေသာ ရဟန္း...

သာဝတၴိနိဒါန္း
ထုိအခါ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ အလြန္အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ဒါယကာအိမ္တို႔၌ လွည့္လည္၏၊ ထုိရဟန္းကုိ ''အသွ်င္သည္ အလြန္အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ဒါယကာအိမ္တို႔၌ မလွည့္လည္ပါလင့္'' ဟု ရဟန္းတို႔ ေျပာဆုိကုန္၏။ ရဟန္းတို႔က ေျပာဆုိအပ္ေသာ္လည္း ထုိရဟန္းသည္ မေရွာင္ၾကဥ္၊ ထိုအခါ မ်ားစြာကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ကုန္၍ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ရွိခုိးကုန္လွ်က္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနကုန္ၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကုိ ေလွ်ာက္ကုန္၏-

''အသွ်င္ဘုရား ရဟန္းတစ္ပါးသည္ အလြန္အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ဒါယကာအိမ္တို႔၌ လွည့္လည္ပါ၏၊ ထုိရဟန္းကုိ 'အသွ်င္သည္ အလြန္အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ဒါယကာအိမ္တို႔၌ မလွည့္လည္ပါလင့္'ဟု ဆုိၾကပါကုန္၏၊ ရဟန္းတုိ႔က ဆုိဆံုးမအပ္ေသာ္လည္း ထုိရဟန္းသည္ မေရွာင္ၾကဥ္ပါ'' ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ေရွးကျဖစ္ဖူးသည္ကား ေၾကာင္သည္ ''ဤၾကြက္ငယ္သည္ အၾကင္အခါ အစာရွာရန္ ထြက္လာလတၱံ႕၊ ထုိအခါ ထုိထြက္လာရာ အရပ္၌ပင္ ထုိၾကြက္ငယ္ကုိ ဖမ္း၍ စားအံ့'' ဟု ၾကြက္ငယ္ကုိ ရွာသည္ျဖစ္၍ အိမ္ျခံစပ္ အညစ္အေၾကးရွိရာ အမိႈက္ပံု၌ ရပ္တည္ေန၏၊ ရဟန္းတို႔ ထုိအခါ၌ ထုိၾကြက္ငယ္သည္ အစာရွာရန္ သြား၏၊ ထုိၾကြက္ငယ္ကုိ ေၾကာင္သည္ ဖမ္းယူလ်က္ ေကာင္းစြာ မစားဘဲ အေဆာတလ်င္ မ်ဳိခ်လိုက္၏၊ ထုိၾကြက္ငယ္သည္ ထုိေၾကာင္၏ အူမကုိ လည္းေကာင္း၊ အူသိမ္ကုိ လည္းေကာင္း ကုိက္ခဲ၏။ ထုိေၾကာင္သည္ ထုိအေၾကာင္းေၾကာင့္ ေသျခင္းသို႔လည္း ေရာက္ရာ၏၊ ေသေလာက္ေသာ ဆင္းရဲသို႔လည္း ေရာက္ရာ၏။

ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ နံနက္အခါ သကၤန္းကုိ ျပင္ဝတ္၍ သပိတ္သကၤန္းကုိ ေဆာင္ယူၿပီးလွ်င္ မေစာင့္စည္းေသာကုိုယ္ မေစာင့္စည္းေသာႏႈတ္ မေစာင့္စည္းေသာစိတ္ မထင္ေသာ သတိ၊ မပိတ္ဆို႔အပ္ကုန္ေသာ ဣေႁႏၵတို႔ျဖင့္ ရြာသို႔ျဖစ္ေစ၊ နိဂံုးသို႔ျဖစ္ေစ ဆြမ္းခံဝင္၏။

ထုိ ရဟန္းသည္ ထုိရြာ၌ မလံုမလဲ ဝတ္႐ံုေသာ မာတုဂါမကုိ ျမင္ရေသာေၾကာင့္ တပ္စြန္းျခင္း 'ရာဂ'သည္ ထုိ ရဟန္း၏ စိတ္ကုိ ဖ်က္ဆီး၏၊ ထုိရဟန္းသည္ တပ္စြန္းျခင္း 'ရာဂ' ဖ်က္ဆီးအပ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ေသျခင္းသို႔လည္း ေရာက္ရာ၏၊ ေသေလာက္ေသာ ဆင္းရဲသို႔လည္း ေရာက္ရာ၏။

ရဟန္းတို႔ အၾကင္ ရဟန္းသည္ သိကၡာခ်၍ လူထြက္၏၊ ထုိရဟန္း၏ ဤလူထြက္ျခင္းသည္ အရိယာ၏ အဆံုးအမ၌ ေသသည္မည္၏၊ ရဟန္းတို႔ ဝု႒ာနကံ သံဃာဒိသိသ္အာပတ္တို႔တြင္ တစ္ပါးပါးေသာ ညစ္ႏြမ္းေသာ အာပတ္သို႔ ေရာက္ျခင္းသည္ ေသေလာက္ေသာ ဆင္းရဲမည္၏။

ရဟန္းတို႔ ထို႔ေၾကာင့္ ဤသာသနာေတာ္၌ ''ေစာင့္စည္းအပ္ေသာကုိယ္ ေစာင့္စည္းအပ္ေသာႏႈတ္ ေစာင့္စည္းအပ္ေသာစိတ္ ထင္ေသာသတိ ပိတ္ဆို႔အပ္ေသာ ဣေႁႏၵတို႔ျဖင့္ ရြာသို႔ျဖစ္ေစ၊ နိဂံုးသို႔ျဖစ္ေစ ဆြမ္းခံဝင္ကုန္အံ့'' ဟု ဤသို႔လွ်င္ သင္တို႔က်င့္ရမည္ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။ ၂၃၂

၁ဝ - ဗိဠာရသုတ္၊ ၉ - ၾသပမသံယုတ္၊ နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ေလာဘ, ေဒါသ, ေမာဟ တရားတို႔သည္...

ပုရိသသုတ္

ေလာဘ, ေဒါသ, ေမာဟ တရားတို႔သည္...

သာဝတၴိနိဒါန္း။ ထိုအခါ ပေသနဒီေကာသလမင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ အရပ္၌ ထိုင္၏၊ တစ္ခုေသာ အရပ္၌ ထိုင္ေနၿပီးေသာ္ ပေသနဒီ ေကာသလမင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏- ''အသွ်င္ဘုရား အဘယ္မွ်ကုန္ေသာ တရားတို႔သည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ ဆင္းရဲျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ လည္းေကာင္း ျဖစ္ပါကုန္သနည္း'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

မင္းႀကီး သံုးပါးေသာ တရားတို႔သည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။

အဘယ္သံုးပါးတို႔နည္းဟူမူ-

၁...
မင္းႀကီး လိုခ်င္မႈ 'ေလာဘ'တရားသည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏။

၂...
မင္းႀကီး အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ'တရားသည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏။

၃...
မင္းႀကီး ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ'တရားသည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏။

မင္းႀကီး ဤသံုးပါးကုန္ေသာ တရားတို႔သည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။ပ။

အခြံလွ်င္ အႏွစ္ရွိေသာ ဝါးပင္၊က်ဴပင္စေသာ အပင္ကို မိမိအသီးသည္ ညႇဥ္းဆဲ ဖ်က္ဆီးသကဲ့သို႔၊ မိမိကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ ေလာဘ, ေဒါသ, ေမာဟ တရားတို႔သည္ မေကာင္းေသာ စိတ္ရွိေသာ သတၱဝါကို ညႇဥ္းဆဲဖ်က္ဆီးကုန္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 113

၂ - ပုရိသသုတ္၊ ပဌမ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သံေယာဇဥ္တို႔သည္ ပုပ္ေဆြးကုန္၏...

နာဝါသုတ္ - (ေလွ)

ရဟန္းတို႔ ေျခာက္လတို႔ပတ္လံုး ေရ၌ အျပန္ျပန္ အေခါက္ေခါက္ သြားလာ၍ ေဆာင္းဥတု၌ ကုန္းေပၚသို႔ တင္ထားေသာ သမုဒၵရာကူး ႀကိမ္ခ်ဳပ္ေလွ၌ ေလေနပူတို႔ျဖင့္ ႏွိပ္စက္အပ္ကုန္ေသာ ခ်ဳပ္ဖြဲ႕ထားေသာ ႀကိမ္တို႔သည္ ရြာသြန္းေသာ မိုးေရတို႔ျဖင့္ စြတ္စိုအပ္သည္ျဖစ္၍ အလြယ္တကူအားျဖင့္သာလွ်င္ ျပတ္ေတာက္ ပုပ္ေဆြး ကုန္သကဲ့သို႔ ရဟန္းတို႔ ထို႔အတူပင္ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရိယမဂ္ကို ပြားမ်ားေသာ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရိယမဂ္ကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ေသာ ရဟန္းအား သံေယာဇဥ္တို႔သည္ အလြယ္တကူအားျဖင့္သာလွ်င္ ျပတ္ေတာက္ ပုပ္ေဆြးကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရိယမဂ္ကို ပြားမ်ားေသာ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရိယမဂ္ကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ေသာ ရဟန္းအား အဘယ္သို႔လွ်င္ သံေယာဇဥ္ တို႔သည္ အလြယ္တကူအားျဖင့္သာလွ်င္ ျပတ္ေတာက္ ပုပ္ေဆြးကုန္ သနည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ဆိတ္ၿငိမ္ျခင္းကို မွီေသာ စြဲမက္မႈ 'ရာဂ' ကင္းျခင္းကို မွီေသာ ခ်ဳပ္ျခင္းကို မွီေသာ နိဗၺာန္သို႔ ၫြတ္ေသာ မွန္ကန္ေသာအျမင္ 'သမၼာဒိ႒ိ' ကို ပြားမ်ား၏။ပ။ ဆိတ္ၿငိမ္ျခင္းကို မွီေသာ စြဲမက္မႈ 'ရာဂ' ကင္းျခင္းကို မွီေသာ ခ်ဳပ္ျခင္းကို မွီေသာ နိဗၺာန္သို႔ ၫြတ္ေသာ မွန္ကန္ေသာ တည္ၾကည္မႈ 'သမၼာသမာဓိ'ကို ပြားမ်ား၏။

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရိယမဂ္ကို ပြားမ်ားေသာ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရိယမဂ္ကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ေသာ ရဟန္းအား သံေယာဇဥ္တို႔သည္ အလြယ္တကူအားျဖင့္သာလွ်င္ ျပတ္ေတာက္ ပုပ္ေဆြးကုန္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 158

၁ဝ - နာဝါသုတ္၊ ဗလကရဏီယ၀ဂ္၊ မဟာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

အမိကို လုပ္ေကြၽးေသာသူကို...

မာတုေပါသကသုတ္

သာဝတၳိနိဒါန္း။ ထိုအခါ၌ အမိကို လုပ္ေကြၽးေသာ ပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္အတူ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႏွဳတ္ဆက္ေျပာဆို၏၊ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကို ေျပာဆို ၿပီးဆံုးေစ၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကိုေလွ်ာက္၏- ''အသွ်င္ေဂါတမ အကြၽႏု္ပ္သည္ တရားသျဖင့္ ထမင္းကို ရွာမွီးပါ၏၊ တရားသျဖင့္ ထမင္းကို ရွာမွီး၍ အမိအဖတို႔ကို လုပ္ေကြၽးပါ၏။ အသွ်င္ေဂါတမ အသို႔နည္း၊ ဤသို႔ ျပဳေလ့ရွိေသာ အကြၽႏု္ပ္သည္ ျပဳဖြယ္ကိစၥကို ျပဳေလ့ရွိသူ ျဖစ္ပါသေလာ'' ဟု ေလွ်ာက္၏၊

''ပုဏၰား ဤသို႔ ျပဳေလ့ရွိေသာ သင္သည္ ျပဳဖြယ္ကိစၥကို ျပဳေလ့ရွိသူ ျဖစ္ေပ၏၊ ပုဏၰား အၾကင္သူသည္ တရားသျဖင့္ ထမင္းကို ရွာမွီး၏၊ တရားသျဖင့္ ထမင္းကို ရွာမွီး၍ အမိအဖတို႔ကို လုပ္ေကြၽး၏၊ ထိုသူသည္ မ်ားေသာ ေကာင္းမႈတို႔ကို ျဖစ္ပြားေစ၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

''အၾကင္သူသည္ အမိကိုလည္းေကာင္း၊ အဖကိုလည္းေကာင္း တရားသျဖင့္ လုပ္ေကြၽး၏။ အမိအဖတို႔၌ လုပ္ေကြၽးျခင္းေၾကာင့္ ထိုလုပ္ေကြၽးေသာ သူကို ပညာရွိတို႔သည္ ဤဘဝ၌ပင္လွ်င္ ခ်ီးမြမ္းကုန္၏၊ တမလြန္ဘဝဝယ္ နတ္ျပည္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ရ၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူသည္ ရွိေသာ္ မာတုေပါသကပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏- ''အသွ်င္ေဂါတမ တရားေတာ္သည္ အလြန္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါ၏၊ အသွ်င္ေဂါတမ တရားေတာ္သည္ အလြန္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါ၏။ ပ။ အသွ်င္ေဂါတမ အကြၽႏု္ပ္ကို ယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုး ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေသာ ဥပါသကာဟူ၍ မွတ္ေတာ္မူပါေလာ့'' ဟု ေလွ်ာက္၏။ 205

၉ - မာတုေပါသကသုတ္၊ ဥပါသက၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ေပးလွဴၿပီးေနာက္ ႏွလံုးမသာျခင္း ျဖစ္ခဲ့ေသာ္...

အပုတၱကသုတ္

ထုိအခါ ပေသနဒီ ေကာသလမင္းသည္ ေနမြန္းတည့္အခါ၌ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ရွိခုိးလ်က္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေန၏၊ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနေသာ ပေသနဒီ ေကာသလမင္းအား ျမတ္စြာဘုရားသည္ ''မင္းႀကီး သင္သည္ ယခု ေနမြန္းတည့္အခါ၌ အဘယ္အရပ္က လာခဲ့သနည္း'' ဟု ဤစကားကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ဤသာဝတၴိျပည္၌ သူေဌးႀကီးသည္ ေသပါ၏၊
အေမြခံ သားမရွိေသာ ထုိဥစၥာကုိ အကြၽႏု္ပ္သည္ နန္းေတာ္တြင္းသို႔ သြင္း၍ လာခဲ့ပါ၏၊
အသွ်င္ဘုရား ေရႊခ်ည္းပင္ သိန္းတစ္ရာ ရွိပါ၏၊
ေငြမူကား အဘယ္ဆုိဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း၊
အသွ်င္ဘုရား ထုိသူေဌးႀကီး၏ ထမင္းသံုးေဆာင္ျခင္းသည္ ဤသို႔ သေဘာရွိပါ၏-
ပုန္းရည္လွ်င္ ႏွစ္ခြက္ေျမာက္ေသာ ဆန္ကြဲထမင္းကုိ စားသံုး၏။
အဝတ္ကုိ သံုးေဆာင္ျခင္းသည္ ဤသို႔ သေဘာရွိပါ၏-
သံုးလႊာစပ္၍ ခ်ဳပ္ေသာ ပုိက္ဆံေလွ်ာ္အဝတ္ကုိ ဝတ္၏။
ယာဥ္ကုိ သံုးေဆာင္ျခင္းသည္ ဤသို႔ သေဘာရွိပါ၏ -
သစ္ရြက္ထီးကုိေဆာင္းလ်က္ ေဆြးေျမ႕ေသာရထားငယ္ျဖင့္ သြားပါ၏ဟု ေလွ်ာက္၏။

မင္းႀကီး ဤစကားသည္ ဤအတုိင္း မွန္၏၊ မင္းႀကီး ဤစကားသည္ ဤအတုိင္း မွန္၏၊ မင္းႀကီး ေရွး၌ ျဖစ္ဖူးသည္ကား ထုိသူေဌးႀကီးသည္ တဂၢရသိခိအမည္ရွိေသာ ပေစၥကဗုဒၶါအား ဆြမ္းလွဴေစ၏၊

''ရဟန္းအား ဆြမ္းလွဴၾကကုန္ေလာ့'' ဟု ဆုိၿပီးလွ်င္ ေနရာမွ ထ၍ ဖဲသြား၏၊ ေပးလွဴၿပီး ေနာက္၌ကား ''ထုိဆြမ္းကုိ ကြၽန္ေယာက်္ားတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ အမႈလုပ္သမား တို႔သည္ လည္းေကာင္း စားရကုန္မူကား ျမတ္ေသး၏'' ဟု ႏွလံုးမသာျခင္း ျဖစ္ခဲ့၏၊ အစ္ကုိ၏ တစ္ေယာက္တည္းေသာ သားကုိလည္း ဥစၥာဟူေသာအေၾကာင္းေၾကာင့္ အသက္ကုိ သတ္ခဲ့၏။

မင္းႀကီး ထုိသူေဌးႀကီးသည္ တဂၢရသိခိအမည္ရွိေသာ ပေစၥကဗုဒၶါအား ဆြမ္းကုိ လွဴဒါန္း၏၊ ထုိကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ ေကာင္းေသာလားရာျဖစ္ေသာ နတ္ျပည္သို႔ ခုနစ္ႀကိမ္ ေရာက္ရ၏၊ ထုိကံ၏ အက်ဳိးၾကြင္းျဖင့္ သာလွ်င္ ဤသာဝတၳိျပည္၌ပင္လွ်င္ သူေဌး ခုနစ္ႀကိမ္ျဖစ္၏။ မင္းႀကီး ထုိသူေဌးႀကီးသည္ ေပးလွဴၿပီးေနာက္ ''ထုိဆြမ္းကုိ ကြၽန္ေယာက်္ားတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ အမႈ လုပ္သမားတို႔သည္ လည္းေကာင္း စားရကုန္မူကား ျမတ္ေသး၏'' ဟု ႏွလံုးမသာျခင္း ျဖစ္၏၊ ထုိကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ မြန္ျမတ္ေသာ ထမင္းကုိ သံုးေဆာင္ျခင္း၌ စိတ္မၫြတ္၊ မြန္ျမတ္ေသာ အဝတ္ကုိ သံုးေဆာင္ျခင္း၌ စိတ္မၫြတ္၊ မြန္ျမတ္ေသာ ယာဥ္ကုိ သံုးေဆာင္ျခင္း၌ စိတ္မၫြတ္၊ မြန္ျမတ္ေသာ ကာမဂုဏ္ငါးပါးတို႔ကုိ သံုးေဆာင္ျခင္း၌ စိတ္မၫြတ္။

မင္းႀကီး ထုိသူေဌးႀကီးသည္ အစ္ကုိ၏ တစ္ေယာက္တည္းေသာ သားကုိ ဥစၥာဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အသက္ကုိ သတ္၏၊ ထုိကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ မ်ားစြာေသာ ႏွစ္တို႔ပတ္လံုး လည္းေကာင္း၊ မ်ားစြာေသာ ႏွစ္အရာတို႔ပတ္လံုး လည္းေကာင္း၊ မ်ားစြာေသာ ႏွစ္အေထာင္တို႔ပတ္လံုး လည္းေကာင္း၊ မ်ားစြာေသာ ႏွစ္အသိန္းတို႔ပတ္ လံုးလည္းေကာင္း ငရဲ၌ က်က္ဖူး၏။ ထုိကံ၏ အက်ဳိးၾကြင္းျဖင့္သာလွ်င္ အေမြခံ သားမရွိေသာ ဤဥစၥာကုိ ခုနစ္ႀကိမ္တုိင္တုိင္ မင္း၏ ဘဏ္တုိက္သို႔ သြင္းေစ၏။

မင္းႀကီး စင္စစ္ကား ထုိသူေဌးႀကီးအား အေဟာင္းျဖစ္ေသာ ကုသုိလ္ကံသည္လည္း ကုန္ၿပီ၊ အသစ္ျဖစ္ေသာ ကုသုိလ္ကံကုိလည္း မဆည္းပူးအပ္၊ မင္းႀကီး ယေန႔ကား သူေဌးႀကီးသည္ မဟာေရာ႐ုဝ ငရဲ၌ က်က္ရ၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား သူေဌးႀကီးသည္ မဟာေရာ႐ုဝငရဲသို႔ ေရာက္၏ ဟူသည္ ဤအတုိင္း မွန္ပါသေလာ ဟု ေလွ်ာက္၏။ မင္းႀကီး ဤအတုိင္း မွန္၏၊ သူေဌးႀကီးသည္ မဟာေရာ႐ုဝ ငရဲ၌ က်က္ရ၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏။ပ။

အၾကင္စပါးသည္ လည္းေကာင္း၊ ဥစၥာသည္ လည္းေကာင္း၊ ေငြသည္ လည္းေကာင္း၊ ေရႊသည္လည္းေကာင္း၊ သိမ္းဆည္းအပ္ေသာ တစ္စံုတစ္ရာေသာ အရာဝတၳဳသည္ လည္းေကာင္း ရွိ၏။ ထုိသူအားမွီ၍ အသက္ေမြးကုန္ေသာ အၾကင္ ကြၽန္ေယာက်္ား တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ အမႈလုပ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ အခုိင္းအေစတို႔သည္ လည္းေကာင္း ရွိကုန္၏။

အလံုးစံုေသာ ဥစၥာေက်းကြၽန္ကုိ ယူ၍ မသြားႏုိင္၊ အလံုးစံုကုိ စြန္႔၍ သြားရ၏။ ကုိယ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ထုိမွတစ္ပါး စိတ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း အၾကင္ကံကုိ ျပဳ၏။ ထုိကံသည္သာလွ်င္ ထုိသူ၏ ဥစၥာျဖစ္၏၊ ထုိကံကုိလွ်င္ ယူ၍ သြားရ၏၊ အရိပ္သည္ ကုိယ္သို႔ အစဥ္လုိက္သကဲ့သို႔ ထုိကံသည္ပင္ ထုိသူအား အစဥ္လုိက္၏။

ထုိေၾကာင့္ တမလြန္၌ ျဖစ္ေသာအက်ဳိးကုိ ဆည္းပူးေသာ သူသည္ ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈကုိ ျပဳရာ၏၊ ေကာင္းမႈတို႔သည္ တမလြန္ဘဝ၌ သတၱဝါတို႔၏ တည္ရာ ျဖစ္ကုန္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 131

၁ဝ - ဒုတိယ အပုတၱကသုတ္၊ ဒုတိယ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဘာမွမဟုတ္ဖူးလို႔ မ႐ႈနဲ႔...

ဗာဟိရာနိစၥသုတ္

ရဟန္းတို႔ အဆင္းတို႔သည္ မျမဲကုန္၊ မျမဲေသာ အဆင္းသည္ ဆင္းရဲ၏၊ ဆင္းရဲေသာ အဆင္းသည္ကိုယ္ 'အတၱ' မဟုတ္၊ ကိုယ္ 'အတၱ' မဟုတ္ေသာ အဆင္းကို ''ဤအဆင္းသည္ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္၊ ဤအဆင္းသည္ ငါ မဟုတ္၊ ဤအဆင္းသည္ ငါ၏ကိုယ္ 'အတၱ' မဟုတ္'' ဟု ဤသို႔ ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။ အသံတို႔သည္။ အနံ႕တို႔သည္။ အရသာတို႔သည္။ အေတြ႕အထိတို႔သည္။ သေဘာတရားတို႔သည္ မျမဲကုန္။ မျမဲေသာ သေဘာတရားသည္ ဆင္းရဲ၏၊ ဆင္းရဲေသာ သေဘာတရားသည္ ကိုယ္ 'အတၱ' မဟုတ္၊ ကိုယ္ 'အတၱ' မဟုတ္ေသာ သေဘာတရားကို ''ဤသေဘာ တရားသည္ ငါ့ဥစၥာ မဟုတ္၊ ဤသေဘာတရားသည္ ငါ မဟုတ္၊ ဤသေဘာတရားသည္ ငါ၏ ကိုယ္'အတၱ' မဟုတ္'' ဟု ဤသို႔ ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ ႐ႈေသာ အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္သည္ အဆင္းတို႔၌လည္း ၿငီးေငြ႕၏၊ အသံတို႔၌လည္း ၿငီးေငြ႕၏၊ အနံ႕တို႔၌လည္း ၿငီးေငြ႕၏၊ အရသာတို႔၌လည္း ၿငီးေငြ႕၏၊ အေတြ႕အထိတို႔၌လည္း ၿငီးေငြ႕၏၊ သေဘာတရားတို႔၌လည္း ၿငီးေငြ႕၏၊ ၿငီးေငြ႕ေသာ္ စြဲမက္မႈ ကင္း၏၊ စြဲမက္မႈကင္းေသာ္ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္၏၊ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္ေသာ္ ကိေလသာမွ ''လြတ္ေျမာက္ၿပီ'' ဟု အသိဉာဏ္ ျဖစ္ေပၚ၏၊ ''ပဋိသေႏၶေနမႈ ကုန္ၿပီ၊ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးၿပီးၿပီ၊ မဂ္ကိစၥကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ဤမဂ္ကိစၥအလို႔ငွါ တစ္ပါးေသာ ျပဳဖြယ္ မရွိေတာ့ၿပီ'' ဟု သိ၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။4

၄ - ဗာဟိရာနိစၥသုတ္၊ အနိစၥဝဂ္၊ သဠာယတနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိိေတာ္။

ဒုကၡ အနတၱလည္း အနိစၥနည္းမွီ၍ သိပါေလ...

အဆင္း အသံ အနံ႔ အရသာ အေတြ႔အထိတို႔သည္ကား မျမဲ၊ မျမဲျခင္းသည္ ဆင္းရဲ၏၊
ဆင္းရဲေသာ ဤတရားတို႔သည္ ငါ၏ကိုယ္ အတၱမဟုတ္၊
ငါမဟုတ္၊ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္၊ ဤသို႔ သင္တို႔ မွန္စြာ႐ႈရမည္၊
ဘာမွမဟုတ္ဖူး... ဘာမွမဟုတ္ဖူး... ဟု ႐ႈရမည္ မဟုတ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' သည္ ဆင္းရဲ၏ အရင္းခံေပတည္း...

ဘျဒကသုတ္

လိုခ်င္မႈဆႏၵသည္ ဆင္းရဲ၏ အရင္းခံေပတည္း...


အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မလႅတိုင္း ဥ႐ုေဝလကပၸမည္ေသာ မလႅမင္းတို႔၏ နိဂံုး၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ ဘျဒကရြာသူႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ရွိခိုး၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနလ်က္ ''အသွ်င္ဘုရား ေတာင္းပန္ပါ၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏု္ပ္အား ဆင္းရဲျဖစ္ျခင္း ခ်ဳပ္ျခင္းကို ေဟာေတာ္မူပါ'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

ရြာသူႀကီး ''လြန္ၿပီးကာလ၌ ဤသို႔ ျဖစ္ဖူးၿပီ'' ဟု ငါသည္ သင့္အား အတိတ္ကာလကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ဆင္းရဲျဖစ္ျခင္း ခ်ဳပ္ျခင္းကို ေဟာခဲ့မူ ထိုအတိတ္ ကာလကို အေၾကာင္းျပဳ၍ သင့္အား ယံုမွား ျဖစ္ရာ၏၊ ေတြးေတာမႈ ျဖစ္ရာ၏။ ရြာသူႀကီး ''အနာဂတ္ကာလ၌ ဤသို႔ ျဖစ္လိမ့္မည္'' ဟု ငါသည္ သင့္အား အနာဂတ္ကာလကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ဆင္းရဲျဖစ္ျခင္း ခ်ဳပ္ျခင္းကို ေဟာခဲ့မူ ထိုအနာဂတ္ကာလ၌လည္း သင့္အား ယံုမွား ျဖစ္ရာ၏၊ ေတြးေတာမႈ ျဖစ္ရာ၏။ ရြာသူႀကီး စင္စစ္ ငါသည္ ဤေနရာ၌ ထိုင္လ်က္ပင္လွ်င္ ဤေနရာ၌ ထိုင္လ်က္ရွိေသာ သင့္အား ဆင္းရဲျဖစ္ျခင္း ခ်ဳပ္ျခင္း ကို ေဟာေပအံ့၊ ထိုတရားကို နာေလာ့၊ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းေလာ့၊ ေဟာျပေပအံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ေကာင္းပါၿပီဟု
ဘျဒကရြာသူႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားကို ဝန္ခံ၏။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏-

ရြာသူႀကီး ထိုအရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္သနည္း။ သတ္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဆံုး႐ံွဳးျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ပူေဆြးမႈ ငိုေၾကြးမႈ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျပင္းစြာပင္ပန္းမႈမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ကုန္ရာေသာ သင္ႏွင့္ စပ္သူတို႔သည္ ဥ႐ုေဝလကပၸ၌ ရွိကုန္ သေလာ။ အသွ်င္ဘုရား သတ္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဆံုး႐ံွဳးျခင္း ေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ပူေဆြးမႈ ငိုေၾကြးမႈ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျပင္းစြာ ပင္ပန္းမႈမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ကုန္ရာေသာ အကြၽႏု္ပ္ႏွင့္ စပ္သူတို႔သည္ ဥ႐ုေဝလကပၸ၌ ရွိပါကုန္၏။ ရြာသူႀကီး သတ္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္း ေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဆံုး႐ံွဳးျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္း ေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ပူေဆြးမႈ ငိုေၾကြးမႈ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျပင္းစြာပင္ပန္းမႈမ်ား မျဖစ္ႏိုင္ကုန္ရာေသာ သင္ႏွင့္မစပ္သူ လူတို႔သည္ ဥ႐ုေဝလကပၸ၌ ရွိကုန္သေလာ။

အသွ်င္ဘုရား သတ္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဆံုး႐ံွဳးျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ပူေဆြးမႈ ငိုေၾကြးမႈ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျပင္းစြာပင္ပန္းမႈမ်ား မျဖစ္ႏိုင္ကုန္ရာေသာ အကြၽႏု္ပ္ႏွင့္ မစပ္သူ လူတို႔ သည္လည္း ဥ႐ုေဝလကပၸ၌ ရွိပါကုန္၏။

ရြာသူႀကီး အခ်ဳိ႕ေသာ ဥ႐ုေဝလကပၸ၌ ေနသူလူတို႔ကို သတ္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဆံုး႐ံွဳးျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ပူေဆြးမႈ ငိုေၾကြးမႈ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျပင္းစြာပင္ပန္းမႈမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ကုန္ရာေသာ အေၾကာင္း အေထာက္အပံ့ကား အဘယ္နည္း။ အသွ်င္ဘုရား သတ္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္း ေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဆံုး႐ံွဳးျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္း ေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ပူေဆြးမႈ ငိုေၾကြးမႈ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျပင္းစြာပင္ပန္းမႈမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ကုန္ရာေသာ ဥ႐ုေဝလကပၸ၌ ေနၾကသူ အခ်ဳိ႕လူတို႔၌ အကြၽႏု္ပ္အား လိုခ်င္တပ္မက္မႈ 'ဆႏၵရာဂ' ရွိပါ၏။ သတ္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဆံုး႐ံွဳးျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ပူေဆြးမႈ ငိုေၾကြးမႈ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျပင္းစြာပင္ပန္းမႈမ်ား မျဖစ္ႏိုင္ ကုန္ရာေသာ ဥ႐ုေဝလကပၸ၌ ေနၾကသူ အခ်ဳိ႕လူတို႔၌ အကြၽႏု္ပ္အား လိုခ်င္တပ္မက္မႈ 'ဆႏၵရာဂ' မရွိပါ။

ရြာသူႀကီး သင္သည္ ျမင္အပ္ေသာ သိအပ္ေသာ ကာလ မျခားဘဲ ေရာက္လာေသာ ဉာဏ္ျဖင့္ သက္ဝင္ႏိုင္ေသာ ဤသေဘာျဖင့္ အတိတ္အနာဂတ္၌ နည္းကို ေဆာင္ေလေလာ့၊ အတိတ္ကာလ၌ ျဖစ္ခဲ့သည့္ ဆင္းရဲ ဟူသမွ် အလံုးစံုသည္ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' လွ်င္ အရင္းခံရွိ၏၊ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' လွ်င္ အေၾကာင္းခံရွိ၏။ မွန္၏၊ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' သည္ ဆင္းရဲ၏ အရင္းခံတည္း၊ အနာဂတ္ကာလ၌ ျဖစ္မည့္ ဆင္းရဲဟူသမွ် အလံုးစံုသည္ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' လွ်င္ အရင္းခံရွိ၏၊ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' လွ်င္ အေၾကာင္းခံရွိ၏။
မွန္၏၊ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' သည္ ဆင္းရဲ၏ အရင္းခံတည္း။

အသွ်င္ဘုရား တရားေတာ္သည္ အံ့ဖြယ္ ရွိပါေပစြ၊ အသွ်င္ဘုရား တရားေတာ္သည္ မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္ပါေပစြ၊ ''ဆင္းရဲဟူသမွ် အားလံုးသည္လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ'လွ်င္ အရင္းခံရွိ၏၊ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' လွ်င္ အေၾကာင္းခံရွိ၏''။ မွန္၏၊ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' သည္ ဆင္းရဲ၏ အရင္းခံတည္းဟူေသာ ဤစကားကို ျမတ္စြာ ဘုရားသည္ အလြန္ေကာင္းစြာ ဆိုေတာ္မူပါ၏။

အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္အား ၿမိဳ႕ျပင္ပအိမ္၌ ေနေသာ စိရဝါသိမည္ေသာ သူငယ္ရွိပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ နံနက္ ေစာေစာ ထ၍ ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ကို ''အခ်င္း သြားေလာ့၊ စိရဝါသိသူငယ္ကို သိေအာင္ ျပဳေလေလာ့'' ဟု လႊတ္လိုက္ပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား ထိုေယာက်္ား မလာသမွ် ကာလပတ္လံုး အကြၽႏု္ပ္မွာ ''စိရဝါသိသူငယ္အား တစ္ခုခု ထိခိုက္မႈ မျဖစ္ပါေစလင့္'' ဟု စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈ ျဖစ္သည္ သာလွ်င္တည္း။

ရြာသူႀကီး ထိုအရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္သနည္း။ စိရဝါသိသူငယ္ကို သတ္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဆံုး႐ံွဳးျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း သင့္အား ပူေဆြးမႈ ငိုေၾကြးမႈ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျပင္းစြာပင္ပန္းမႈတို႔ ျဖစ္ကုန္ရာသေလာ။ အသွ်င္ဘုရား စိရဝါသိ သူငယ္ကို သတ္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဆံုး႐ံွဳးျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း အကြၽႏု္ပ္အား အသက္ေသာ္လည္း ေသေလာက္ရာ၏၊ ပူေဆြးမႈ ငိုေၾကြးမႈ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျပင္းစြာပင္ပန္းမႈတို႔ကား အဘယ္မွာ မျဖစ္ကုန္ဘဲ ရွိပါအံ့နည္း။

ရြာသူႀကီး ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ''ဆင္းရဲဟူသမွ် အလံုးစံုသည္ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' လွ်င္ အရင္းခံရွိ၏၊ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' လွ်င္ အေၾကာင္းခံရွိ၏။ မွန္၏၊ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' သည္ ဆင္းရဲ၏ အရင္းခံတည္း'' ဟု ဤအေၾကာင္းကို သိရမည္။ ရြာသူႀကီး ထိုအရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္သနည္း။ စိရဝါသိ မိခင္ကို သင္မျမင္ရ မၾကားရေသာအခါ သူ႕အေပၚမွာ သင္၏ ႏွစ္သက္မႈ 'ဆႏၵ' သည္ လည္းေကာင္း၊ တပ္မက္မႈ 'ရာဂ' သည္ လည္းေကာင္း၊ ခ်စ္ခင္မႈ 'ေပမ' သည္ လည္းေကာင္း ျဖစ္သေလာ။

အသွ်င္ဘုရား မျဖစ္ပါ။

ရြာသူႀကီး သင့္အား ျမင္မႈကို လည္းေကာင္း၊ ၾကားမႈကို လည္းေကာင္း စြဲ၍ စိရဝါသိ၏ မိခင္အေပၚမွာ ဤသို႔ ႏွစ္သက္မႈ 'ဆႏၵ' သည္ လည္းေကာင္း၊ တပ္မက္မႈ 'ရာဂ' သည္ လည္းေကာင္း၊ ခ်စ္ခင္မႈ 'ေပမ'သည္ လည္းေကာင္း ျဖစ္သေလာ။

အသွ်င္ဘုရား ျဖစ္သည္ မွန္ပါ၏။

ရြာသူႀကီး ထိုအရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္သနည္း။ စိရဝါသိ၏ မိခင္ကို သတ္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဆံုး႐ံွဳးျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ပူေဆြးမႈ ငိုေၾကြးမႈ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျပင္းစြာပင္ပန္းမႈတို႔ ျဖစ္ကုန္ရာသေလာ။

အသွ်င္ဘုရား စိရဝါသိ မိခင္ကို သတ္ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္း ေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဆံုး႐ံွဳးျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း အကြၽႏု္ပ္အား အသက္ေသာ္လည္း ေသေလာက္ရာ၏၊ ပူေဆြးမႈ ငိုေၾကြးမႈ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈ ျပင္းစြာပင္ပန္းမႈတို႔ကား အဘယ္မွာ မျဖစ္ကုန္ဘဲ ရွိပါအံ့နည္း။

ရြာသူႀကီး ဤအေၾကာင္း ေၾကာင့္လည္း ''ဆင္းရဲ ဟူသမွ် အလံုးစံုသည္ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' လွ်င္ အရင္းခံရွိ၏၊ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' လွ်င္ အေၾကာင္းခံရွိ၏။ မွန္၏၊ လိုခ်င္မႈ 'ဆႏၵ' သည္ ဆင္းရဲ၏ အရင္းခံတည္း'' ဟု ဤအေၾကာင္းကို သိအပ္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 363

၁၁ - ဘျဒကသုတ္၊ ဂါမဏိသံယုတ္၊ သဠာယတန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

အသွ်င္ကာမဘူထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ရွိခုိးၿပီးလွ်င္...

အရွင္ကာမဘူ

အခါတစ္ပါး၌ အသွ်င္ကာမဘူသည္ မစၧိကာသ႑အရပ္ ေဝွးပင္ေတာ၌ သီတင္းသံုး ေန၏၊ ထုိအခါ စိတၱသူၾကြယ္သည္ အသွ်င္ကာမဘူထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ အသွ်င္ကာမဘူကုိ ရွိခုိးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေန၏၊ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနေသာ စိတၱသူၾကြယ္္အား အသွ်င္ကာမဘူသည္

''သူၾကြယ္ ျမတ္စြာဘုရားသည္-
'အျပစ္ကင္းေသာ အစိတ္အပုိင္းရွိေသာ ျဖဴေသာ အမုိးရွိေသာ တစ္ခုေသာ အကန္႔ရွိေသာ ရထားသည္ လည္၏၊ ဆင္းရဲျခင္း ကင္းလ်က္ အယဥ္ကုိ ျဖတ္ၿပီးလွ်င္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ မရွိမူ၍ လာေနသူကုိ ႐ႈေလာ့' ဟု ဤဂါထာကုိ ေဟာေတာ္မူ၏။

သူၾကြယ္ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ေဟာအပ္ေသာ ဤစကား၏ အနက္ကုိ အက်ယ္အားျဖင့္ အဘယ္သို႔ မွတ္သင့္ပါ သနည္း'' ဟု မိန္႔၏၊ အသွ်င္ဘုရား ဤစကားကုိ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္ပါသေလာ၊ သူၾကြယ္ေဟာအပ္သည္ မွန္၏၊ အသွ်င္ဘုရား သို႔ျဖစ္လွ်င္ ထုိစကား၏ အနက္ကုိ ဆင္ျခင္ရန္ တစ္ခဏမွ် ဆုိင္းငံ့ပါေလာ့၊ ထုိအခါ စိတၱသူၾကြယ္္သည္ တစ္ခဏမွ် ဆိတ္ဆိတ္ ေန၍ အသွ်င္ကာမဘူအား ဤစကားကုိ ေလွ်ာက္၏-

အသွ်င္ဘုရား ''အျပစ္ကင္းေသာ အစိတ္အပုိင္း'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ သီလတို႔၏ အမည္ပါတည္း။ အသွ်င္ဘုရား ''ျဖဴေသာ အမုိး'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ လြတ္ေျမာက္ျခင္း အရဟတၱဖုိလ္၏ အမည္ပါတည္း။ အသွ်င္ဘုရား ''တစ္ခုေသာ အကန္႔'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ သတိ၏ အမည္ပါတည္း။ အသွ်င္ဘုရား ''လည္၏'' ဟူေသာ ဤအမည္ သည္ ေရွ႕သို႔ တက္ျခင္း ေနာက္သို႔ ဆုတ္ျခင္း၏ အမည္ပါတည္း။ အသွ်င္ဘုရား ''ရထား'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ မိဘတို႔၏ သုက္ေသြးကုိ မွီ၍ ျဖစ္ေသာ ထမင္း မုေယာမုန္႔တို႔ျဖင့္ ႀကီးပါြးရေသာ မျမဲျခင္း လိမ္းက်ံေပးရျခင္း ႏွိပ္နယ္ ေပးရျခင္း ၿပိဳကြဲပ်က္စီးျခင္း သေဘာရွိေသာ မဟာဘုတ္ေလးပါးကုိ မွီေသာ ဤခႏၶာကုိယ္၏ အမည္ပါတည္း။

အသွ်င္ဘုရား စြဲမက္မွဳ 'ရာဂ'သည္ ဆင္းရဲတည္း၊ အမ်က္ထြက္မွဳ 'ေဒါသ' သည္ ဆင္းရဲတည္း၊ ေတြေဝမွဳ 'ေမာဟ' သည္ ဆင္းရဲတည္း။ ထုိဆင္းရဲတို႔သည္ အာသေဝါ ကုန္ၿပီးျဖစ္ေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္အား ပယ္အပ္ကုန္ၿပီ၊ အျမစ္ရင္းကုိ အၾကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးကုန္ၿပီ၊ ႏုတ္ၿပီးေသာ ထန္းပင္ရာကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ အသစ္ မျဖစ္ျခင္းကုိ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ ေနာင္အခါ ျဖစ္ျခင္း သေဘာ မရွိကုန္။ ထို႔ေၾကာင့္ အာသေဝါ ကုန္ၿပီးေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ကုိ ''ဆင္းရဲျခင္း မရွိသူ'' ဟု ဆုိအပ္၏။

အသွ်င္ဘုရား ''လာေနသူ'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ ရဟႏၲာ၏ အမည္ပါတည္း။ အသွ်င္ဘုရား ''အယဥ္'' ဟူေသာ ဤအမည္သည္ တပ္မက္မႈ 'တဏွာ' ၏ အမည္ပါတည္း။ ထုိတပ္မက္မႈ 'တဏွာ' သည္ အာသေဝါ ကုန္ၿပီးျဖစ္ေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္အား ပယ္အပ္ကုန္ၿပီ၊ အျမစ္ရင္းကုိ အၾကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးကုန္ၿပီ၊ ႏုတ္ၿပီးေသာ ထန္းပင္ရာကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ အသစ္မျဖစ္ျခင္းကုိ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ ေနာင္အခါ ျဖစ္ျခင္းသေဘာ မရွိကုန္။ ထို႔ေၾကာင့္ အာသေဝါကုန္ၿပီးေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ကုိ ''အယဥ္ကုိ ျဖတ္ၿပီးသူ'' ဟု ဆုိအပ္၏။

အသွ်င္ဘုရား စြဲမက္မႈ 'ရာဂ' သည္ အေႏွာင္အဖြဲ႕တည္း၊ အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ' သည္
အေႏွာင္အဖြဲ႕တည္း၊ ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ' သည္ အေႏွာင္အဖြဲ႕တည္း၊ ထုိအေႏွာင္အဖြဲ႕ တို႔သည္ အာသေဝါ ကုန္ၿပီးျဖစ္ေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္အား ပယ္အပ္ကုန္ၿပီ၊ အျမစ္ရင္းကုိ အၾကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးကုန္ၿပီ၊ ႏုတ္ၿပီးေသာ ထန္းပင္ရာကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ အသစ္ မျဖစ္ျခင္းကုိ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ ေနာင္အခါျဖစ္ျခင္း သေဘာ မရွိကုန္။ ထို႔ေၾကာင့္ အာသေဝါကုန္ၿပီးေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ကုိ ''အယဥ္ကုိ ျဖတ္ၿပီးသူ'' ဟု ဆုိအပ္၏။

အသွ်င္ဘုရား စြဲမက္မႈ 'ရာဂ' သည္ အေႏွာင္အဖြဲ႕တည္း၊ အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ' သည္
အေႏွာင္အဖြဲ႕တည္း၊ ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ' သည္ အေႏွာင္အဖြဲ႕တည္း။ ထုိအေႏွာင္အဖြဲ႕ တို႔သည္ အာသေဝါကုန္ၿပီး ျဖစ္ေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္အား ပယ္အပ္ကုန္ၿပီ၊ အျမစ္ရင္းကုိ အၾကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးကုန္ၿပီ၊ ႏုတ္ၿပီးေသာ ထန္းပင္ရာကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ အသစ္မျဖစ္ျခင္းကုိ ျပဳၿပီးကုန္ၿပီ၊ ေနာင္အခါ ျဖစ္ျခင္း သေဘာ မရွိကုန္။ ထို႔ေၾကာင့္ အာသေဝါကုန္ၿပီးေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ကုိ ''အေႏွာင္အဖြဲ႕ မရွိသူ'' ဟု ဆုိအပ္၏။

အသွ်င္ဘုရား ဤသို႔လွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားသည္-
''အျပစ္ကင္းေသာ အစိတ္အပုိင္းရွိေသာ ျဖဴေသာ အမုိးရွိေသာ တစ္ခုေသာ အကန္႔ရွိေသာ ရထားသည္ လည္၏၊ ဆင္းရဲျခင္း ကင္းလ်က္ အယဥ္ကုိ ျဖတ္ၿပီးလွ်င္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ မရွိမူ၍ လာေနသူကုိ ႐ႈေလာ့'' ဟူေသာ ယင္းစကားကုိ ေဟာေတာ္မူအပ္ပါ၏။

အသွ်င္ဘုရား ျမတ္စြာဘုရားသည္ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ေဟာအပ္ေသာ ဤစကား၏ အနက္ကုိ အက်ယ္အားျဖင့္ ဤသို႔ သိပါ၏ဟု ေလွ်ာက္၏။ သူၾကြယ္ နက္နဲေသာ ဘုရားစကားေတာ္၌ ပညာမ်က္စိကုိ ေဆာင္ႏိုင္ေပရကား သင့္အား အရေတာ္ေပစြ တကား၊ ေကာင္းစြာ ရအပ္ေပစြတကားဟု မိန္႔ဆုိ၏။ 347

၅ - ပဌမ ကာမဘူသုတ္၊ စိတၱသံယုတ္၊ သဠာယတန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ပညာရွိတို႔သည္...

ဗႏၶနသုတ္

ပညာရွိတို႔သည္

ထုိအေႏွာင္အဖြဲ႕ကုိလည္း ျဖတ္ကုန္၍

ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာကုိ ပယ္လ်က္

ငဲ့ကြက္ျခင္း မရွိကုန္ဘဲ ထြက္ေျမာက္ကုန္၏

ထိုအခါ၌ ပေသနဒီေကာသလမင္းႀကီးသည္ လူမ်ားအေပါင္းကို ေႏွာင္ဖြဲ႕ထားအပ္၏၊ အခ်ဳိ႕ေသာသူတို႔ကို ႀကိဳးတို႔ျဖင့္၊ အခ်ဳိ႕ေသာသူတို႔ကို လက္ထိပ္တို႔ျဖင့္၊ အခ်ဳိ႕ေသာသူတို႔ကို သံေျခက်ဥ္းတို႔ျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ထားအပ္ ကုန္၏။ ထိုအခါ မ်ားစြာကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ နံနက္အခ်ိန္၌ သင္းပိုင္ကို ျပင္ဝတ္၍ သပိတ္သကၤန္းကို ေဆာင္ယူၿပီးလွ်င္ သာဝတၴိျပည္သို႔ ဆြမ္းခံဝင္ကုန္၏၊ သာဝတၴိျပည္၌ ဆြမ္းခံ လွည့္လည္ၿပီး၍ ဆြမ္းစားၿပီးသည့္ေနာက္ ဆြမ္းခံရာမွ ဖဲခဲ့ကုန္သည္ရွိေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ကုန္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ၾကကာ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္ကုန္၏-

''အသွ်င္ဘုရား ပေသနဒီေကာသလမင္းႀကီးသည္ လူမ်ားအေပါင္းကို ေႏွာင္ဖြဲ႕ ထားအပ္၏၊ အခ်ဳိ႕ေသာသူတို႔ကို ႀကိဳးတို႔ျဖင္၊့ အခ်ဳိ႕ေသာသူတို႔ကို လက္ထိပ္တို႔ျဖင့္၊ အခ်ဳိ႕ေသာ သူတို႔ကို သံေျခက်ဥ္းတို႔ျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ထားအပ္ပါကုန္၏'' ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္

ထိုအေၾကာင္းကိုသိ၍

ထိုအခ်ိန္၌ ဤဂါထာတို႔ကို ရြတ္ဆိုေတာ္မူ၏

''သံျဖင့္ျပဳအပ္ေသာ အေႏွာင္အဖြဲ႕ကို လည္းေကာင္း၊ သစ္သားျဖင့္ျပဳအပ္ေသာ အေႏွာင္အဖြဲ႕ကိုလည္းေကာင္း၊ ေလွ်ာ္ျဖင့္ျပဳအပ္ေသာ အေႏွာင္အဖြဲ႕ကို လည္းေကာင္း၊ ခိုင္ျမဲေသာ အေႏွာင္အဖြဲ႕ဟူ၍ ပညာရွိတို႔ မဆိုကုန္။ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ နားေတာင္းတို႔၌ လည္းေကာင္း၊ သားသမီးတို႔၌လည္းေကာင္း၊ မယားတို႔၌ လည္းေကာင္း အလြန္အမင္း တက္မက္ႏွစ္သက္သည္ ျဖစ္၍ အၾကင္ ငဲ့ကြက္ျခင္းသည္ ရွိ၏။ အပါယ္သို႔ ေဆာင္တတ္ေသာ ေလ်ာ့ေသာ အေျဖခက္ေသာ ထုိငဲ့ကြက္ျခင္း အေႏွာင္အဖြဲ႕ကုိ ျမဲေသာ အေႏွာင္အဖြဲ႕ ဟူ၍ ပညာရွိတို႔ ဆုိကုန္၏၊ 121

ပညာရွိတို႔သည္

ထုိအေႏွာင္အဖြဲ႕ကုိလည္း ျဖတ္ကုန္၍

ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာကုိ ပယ္လ်က္

ငဲ့ကြက္ျခင္း မရွိကုန္ဘဲ ထြက္ေျမာက္ကုန္၏ ဟု ရြတ္ဆုိေတာ္မူ၏။

၁ဝ - ဗႏၶနသုတ္၊ ပဌမ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ရဇၨဳသုတ္- ၾကိဳး...

ရဇၨဳသုတ္- (ၾကိဳး)

သာဝတၴိနိဒါန္း
ရဟန္းတို႔ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာသည္ ခက္ထန္၏၊ ရဟန္းတို႔ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာသည္ အေရပါးကုိ ျဖတ္၏၊ အေရပါးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေရထူကုိ ျဖတ္၏၊ အေရထူကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အသားကုိ ျဖတ္၏၊ အသားကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေၾကာကုိ ျဖတ္၏၊ အေၾကာကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္၏၊ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ ႐ုိးတြင္းျခင္ဆီကုိ ထိလ်က္ တည္၏။

ရဟန္းတို႔ ဥပမာေသာ္ကား အားႀကီးေသာ ေယာက်္ားသည္ ခုိင္လွစြာေသာ သားၿမီးႀကိဳးျဖင့္ ေျခသလုံး (ျမင္းေခါင္း) ကုိ ရစ္ပတ္လ်က္ ပြတ္တုိက္ရာ၏၊ ထုိသားၿမီးႀကိဳးသည္ အေရပါးကုိ ျဖတ္ရာ၏၊ အေရပါးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေရထူကုိ ျဖတ္ရာ၏၊ အေရထူကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အသားကုိ ျဖတ္ရာ၏၊ အသားကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေၾကာကုိ ျဖတ္ရာ၏၊ အေၾကာကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္ရာ၏၊ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍
႐ုိးတြင္း ျခင္ဆီကုိ ထိလ်က္ တည္ရာ၏။

ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာသည္ အေရပါးကုိ ျဖတ္၏၊ အေရပါးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေရထူကုိ ျဖတ္၏၊ အေရထူကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အသားကုိ ျဖတ္၏၊ အသားကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေၾကာကုိ ျဖတ္၏၊ အေၾကာကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္၏၊ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ ႐ုိးတြင္းျခင္ဆီကုိ ထိလ်က္ တည္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာသည္ ခက္ထန္၏။ပ။

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ သင္တို႔ က်င့္ရမည္ ဟု (ေဟာေတာ္မူ၏)။ 178

၉ - ရဇၨဳသုတ္၊ တတိယ၀ဂ္၊ နိဒါန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္သာလွ်င္ ေပါင္းေဖာ္ရာ၏...

သိဝသုတ္

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေ႒း၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏၊ ထုိအခါ၌ သိဝနတ္သားသည္ ညဥ့္ဦးယံ လြန္ၿပီးေသာ သန္းေခါင္ယံ အခ်ိန္၌ အလြန္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အဆင္း႐ိွသည္ ျဖစ္၍ ေဇတဝန္ တစ္ေက်ာင္းလံုးကုိ ထြန္းလင္းေစလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ႐ိွခုိး ၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ရပ္တည္ၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရား၏ ထံေတာ္ပါး၌ ဤဂါထာကုိ ေလွ်ာက္၏-

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္သာလွ်င္ ေပါင္းေဖာ္ရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းကုိ ျပဳရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ တရားကုိ သိသည္႐ိွေသာ္ ျမတ္၏၊ မယုတ္မာ။

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္သာလွ်င္ ေပါင္းေဖာ္ရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းကုိ ျပဳရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ တရားကုိ သိသည္႐ိွေသာ္ ပညာကုိ ရႏုိင္၏၊
အျခား သူမုိက္ ထံမွ ပညာကုိ မရႏုိင္။

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္သာလွ်င္ ေပါင္းေဖာ္ရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းကုိ ျပဳရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ တရားကုိ သိသည္႐ိွေသာ္ ပူေဆြးသူတို႔၏ အလယ္၌ မပူေဆြးရ။

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္သာလွ်င္ ေပါင္းေဖာ္ရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းကုိ ျပဳရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ တရားကုိ သိသည္႐ိွေသာ္ ေဆြမ်ဳိးတို႔၏ အလယ္၌ တင့္တယ္၏။

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္သာလွ်င္ ေပါင္းေဖာ္ရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းကုိ ျပဳရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ တရားကုိ သိသည္႐ိွေသာ္ သတၱဝါတို႔ သည္ ေကာင္းေသာလားရာ သုဂတိဘဝသို႔ ေရာက္ကုန္၏။

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္သာလွ်င္ ေပါင္းေဖာ္ရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းကုိ ျပဳရာ၏၊
သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ တရားကုိ သိသည္႐ိွေသာ္ သတၱဝါတို႔သည္ အျမဲမျပတ္ ခ်မ္းသာစြာ တည္ေနရကုန္၏'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

ထုိအခါ၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သိဝနတ္သားကုိ

ဂါထာျဖင့္ တုံ႔ျပန္၍ မိန္႔ေတာ္မူ၏

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္သာလွ်င္ ေပါင္းေဖာ္ရာ၏၊

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ျခင္းကုိ ျပဳရာ၏၊

သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ တရားကုိ သိသည္႐ိွေသာ္

အလံုးစံုေသာ ဆင္းရဲ အေပါင္းမွ 

လြတ္ေျမာက္ ႏုိင္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

102

၁ - သိဝသုတ္၊ နာနာတိတၳိယ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။






ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။