သံ၀ိဓာနသိကၡာပုဒ္မွ...
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာအခါ ရဟန္းတစ္ပါး သည္ ေကာသလတုိင္း ဇနပုဒ္တို႔၌ သာ၀တၳိျပည္သို႔ သြားသည္ရွိေသာ္ မထင္ရွား ေသာ ရြာတံခါးကုိ လြန္သြားေလ၏။
မိန္းမတစ္ေယာက္သည္လည္း လင္ႏွင့္ ခုိက္ရန္ျဖစ္၍ ရြာမွ ထြက္လာရာ ထုိရဟန္း ကုိ ျမင္၍ {{အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သည္ အဘယ္အရပ္သို႔ သြားမည္နည္း}} ဟု ေလွ်ာက္၏။{{ႏွမ ငါသည္ သာ၀တၳိျပည္သို႔သြားအံ့}}ဟုဆုိသည္ရွိေသာ္ အကြၽႏု္ပ္ သည္ အသွ်င္ႏွင့္အတူ လုိက္လုိပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
ႏွမ လုိက္ခဲ့ေလ သြားမည္ဟု ေျပာဆုိ၍ သြားေလေတာ့၏။
ထုိအခါ ထုိမိန္းမ၏ လင္သည္ ရြာမွ ထြက္၍ လူတို႔ကုိ
{{အေမာင္တို႔ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ မိန္းမကုိ ျမင္ၾကပါသေလာ}} ဟု ေမး၏။
အေမာင္ ဤမိန္းမသည္ ရဟန္းႏွင့္အတူ သြား၏ဟု (ဆုိကုန္၏)။
ထုိေယာက်္ားသည္ အစဥ္လုိက္၍ ထုိရဟန္းကုိ ဖမ္းၿပီးလွ်င္ ေထာင္းထု၍ လႊတ္ လုိက္၏။ ထုိအခါ ထုိရဟန္းသည္ တစ္ခုေသာ သစ္ပင္ရင္း၌ ၾကံမွဳိင္လ်က္ ထုိင္ေန၏။ ထုိအခါ ထုိမိန္းမသည္ ထုိေယာက်္ားကုိ {{အေမာင္ ထုိရဟန္းသည္ အကြၽႏု္ပ္ကုိ ေခၚ၍မသြားေပ၊ စင္စစ္မူကား ငါသာလွ်င္ ထုိရဟန္းႏွင့္အတူ သြား၏၊ ထုိရဟန္းအား အျပစ္မရွိေပ၊ သြားေခ်၊ ထုိရဟန္းကုိ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ ေခ်ေလာ့}} ဟု ေျပာဆုိ ေလ၏။
ထုိအခါ ထုိေယာက်္ားသည္ ထုိရဟန္းကုိ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္၏ {သည္းခံေစ၏}။
ထုိအခါ ထုိရဟန္းသည္ သာ၀ထၳိျပည္သို႔ သြား၍ ရဟန္းတို႔အား ဤအေၾကာင္းကုိ ေျပာၾကား၏။ အလုိနည္းေသာ ရဟန္းတို႔သည္ {{အဘယ့္ေၾကာင့္ ရဟန္းသည္ မာတုဂါမႏွင့္အတူ တုိင္ပင္၍ တစ္ေၾကာင္းတည္း အဓြန္႔ရွည္ေသာ ခရီးသို႔ သြားဘိ သနည္း}} ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆုိၾက ကုန္၏။ပ။
{{ရဟန္း သင္သည္ မာတုဂါမႏွင့္အတူ တုိင္ပင္၍ တစ္ေၾကာင္းတည္း အဓြန္႔ရွည္ ေသာ ခရီးသို႔သြား၏ ဟူသည္ မွန္သေလာ}} ဟု စိစစ္ ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။
မွန္ပါသည္ ျမတ္စြာဘုရားဟု (ေလွ်ာက္၏)။
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏။ပ။
(မဂ္ဖုိလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာေယာက်္ား သင္သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ မာတုဂါမ ႏွင့္အတူ တုိင္ပင္၍ တစ္ေၾကာင္းတည္း အဓြန္႔ရွည္ေသာ ခရီးသို႔ သြားဘိသနည္း။ (မဂ္ဖုိလ္မွ) အခ်ည္းအႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား ဤ (သင္ျပဳမိေသာအမႈ) သည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔အား ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ၾကည္ညိဳ ၿပီးေသာသူတို႔အား တုိး၍ ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း မျဖစ္ႏုိင္ေပ၊
(မဂ္ဖုိလ္မွ) အခ်ည္းအႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား အမွန္စင္စစ္ ဤ (သင္ျပဳမိေသာ အမႈ)သည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔အား မၾကည္ညိဳ ေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ၾကည္ညိဳၿပီးေသာ အခ်ဳိ႕သူတို႔အား အၾကည္ညိဳပ်က္ေစျခင္းငွါလည္းေကာင္း ျဖစ္ ေပ၏}}ဟု (ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏)။
ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ဤ သိကၡာပုဒ္ေတာ္ကုိ ျပၾကကုန္ေလာ့။
{{အၾကင္ရဟန္းသည္ မာတုဂါမႏွင့္အတူ တုိင္ပင္၍ တစ္ေၾကာင္းတည္း အဓြန္႔ ရွည္ေသာ ခရီးသို႔ သြားျငားအံ့ အယုတ္သျဖင့္ ရြာတစ္ပါးသို႔ေသာ္လည္း သြားျငား အံ့၊ (ထုိရဟန္းအား) ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏}}
ဤသို႔ (ျပၾကကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
၇ - သံ၀ိဓာနသိကၡာပုဒ္၊ သပၸါဏက၀ဂ္၊ ဘိကၡဳပါစိတ္၊ ပါစိတ္ပါဠိေတာ္။
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာအခါ ရဟန္းတစ္ပါး သည္ ေကာသလတုိင္း ဇနပုဒ္တို႔၌ သာ၀တၳိျပည္သို႔ သြားသည္ရွိေသာ္ မထင္ရွား ေသာ ရြာတံခါးကုိ လြန္သြားေလ၏။
မိန္းမတစ္ေယာက္သည္လည္း လင္ႏွင့္ ခုိက္ရန္ျဖစ္၍ ရြာမွ ထြက္လာရာ ထုိရဟန္း ကုိ ျမင္၍ {{အသွ်င္ဘုရား အသွ်င္သည္ အဘယ္အရပ္သို႔ သြားမည္နည္း}} ဟု ေလွ်ာက္၏။{{ႏွမ ငါသည္ သာ၀တၳိျပည္သို႔သြားအံ့}}ဟုဆုိသည္ရွိေသာ္ အကြၽႏု္ပ္ သည္ အသွ်င္ႏွင့္အတူ လုိက္လုိပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
ႏွမ လုိက္ခဲ့ေလ သြားမည္ဟု ေျပာဆုိ၍ သြားေလေတာ့၏။
ထုိအခါ ထုိမိန္းမ၏ လင္သည္ ရြာမွ ထြက္၍ လူတို႔ကုိ
{{အေမာင္တို႔ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ မိန္းမကုိ ျမင္ၾကပါသေလာ}} ဟု ေမး၏။
အေမာင္ ဤမိန္းမသည္ ရဟန္းႏွင့္အတူ သြား၏ဟု (ဆုိကုန္၏)။
ထုိေယာက်္ားသည္ အစဥ္လုိက္၍ ထုိရဟန္းကုိ ဖမ္းၿပီးလွ်င္ ေထာင္းထု၍ လႊတ္ လုိက္၏။ ထုိအခါ ထုိရဟန္းသည္ တစ္ခုေသာ သစ္ပင္ရင္း၌ ၾကံမွဳိင္လ်က္ ထုိင္ေန၏။ ထုိအခါ ထုိမိန္းမသည္ ထုိေယာက်္ားကုိ {{အေမာင္ ထုိရဟန္းသည္ အကြၽႏု္ပ္ကုိ ေခၚ၍မသြားေပ၊ စင္စစ္မူကား ငါသာလွ်င္ ထုိရဟန္းႏွင့္အတူ သြား၏၊ ထုိရဟန္းအား အျပစ္မရွိေပ၊ သြားေခ်၊ ထုိရဟန္းကုိ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ ေခ်ေလာ့}} ဟု ေျပာဆုိ ေလ၏။
ထုိအခါ ထုိေယာက်္ားသည္ ထုိရဟန္းကုိ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္၏ {သည္းခံေစ၏}။
ထုိအခါ ထုိရဟန္းသည္ သာ၀ထၳိျပည္သို႔ သြား၍ ရဟန္းတို႔အား ဤအေၾကာင္းကုိ ေျပာၾကား၏။ အလုိနည္းေသာ ရဟန္းတို႔သည္ {{အဘယ့္ေၾကာင့္ ရဟန္းသည္ မာတုဂါမႏွင့္အတူ တုိင္ပင္၍ တစ္ေၾကာင္းတည္း အဓြန္႔ရွည္ေသာ ခရီးသို႔ သြားဘိ သနည္း}} ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆုိၾက ကုန္၏။ပ။
{{ရဟန္း သင္သည္ မာတုဂါမႏွင့္အတူ တုိင္ပင္၍ တစ္ေၾကာင္းတည္း အဓြန္႔ရွည္ ေသာ ခရီးသို႔သြား၏ ဟူသည္ မွန္သေလာ}} ဟု စိစစ္ ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။
မွန္ပါသည္ ျမတ္စြာဘုရားဟု (ေလွ်ာက္၏)။
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏။ပ။
(မဂ္ဖုိလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာေယာက်္ား သင္သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ မာတုဂါမ ႏွင့္အတူ တုိင္ပင္၍ တစ္ေၾကာင္းတည္း အဓြန္႔ရွည္ေသာ ခရီးသို႔ သြားဘိသနည္း။ (မဂ္ဖုိလ္မွ) အခ်ည္းအႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား ဤ (သင္ျပဳမိေသာအမႈ) သည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔အား ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ၾကည္ညိဳ ၿပီးေသာသူတို႔အား တုိး၍ ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း မျဖစ္ႏုိင္ေပ၊
(မဂ္ဖုိလ္မွ) အခ်ည္းအႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား အမွန္စင္စစ္ ဤ (သင္ျပဳမိေသာ အမႈ)သည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔အား မၾကည္ညိဳ ေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ၾကည္ညိဳၿပီးေသာ အခ်ဳိ႕သူတို႔အား အၾကည္ညိဳပ်က္ေစျခင္းငွါလည္းေကာင္း ျဖစ္ ေပ၏}}ဟု (ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏)။
ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ဤ သိကၡာပုဒ္ေတာ္ကုိ ျပၾကကုန္ေလာ့။
{{အၾကင္ရဟန္းသည္ မာတုဂါမႏွင့္အတူ တုိင္ပင္၍ တစ္ေၾကာင္းတည္း အဓြန္႔ ရွည္ေသာ ခရီးသို႔ သြားျငားအံ့ အယုတ္သျဖင့္ ရြာတစ္ပါးသို႔ေသာ္လည္း သြားျငား အံ့၊ (ထုိရဟန္းအား) ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏}}
ဤသို႔ (ျပၾကကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
၇ - သံ၀ိဓာနသိကၡာပုဒ္၊ သပၸါဏက၀ဂ္၊ ဘိကၡဳပါစိတ္၊ ပါစိတ္ပါဠိေတာ္။
