တပ္ျခင္းကင္းျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာတည္း...

ပထဝီသုတ္

သာဝတၳိျပည္၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသံသရာ၏ အစကို မသိႏိုင္၊ မသိမႈ 'အဝိဇၨာ'ျဖင့္ ပိတ္ဖုံးအပ္ကုန္သည္ တဏွာေႏွာင္ႀကိဳးျဖင့္ ဖြဲ႕ခ်ည္အပ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ ဤဘဝမွ ထိုဘဝ ထိုဘဝမွ ဤဘဝသို႔ ေျပးသြားက်င္လည္ၾကရကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔၏ ေရွ႕အစြန္းသည္ မထင္။

ရဟန္းတို႔ ဥပမာေသာ္ကား ေယာက်္ားသည္ ဤေျမႀကီးကို ဆီးေစ့မွ်ေလာက္ ဆီးေစ့မွ်ေလာက္ ေျမစိုင္ခဲလံုးကို ျပဳ၍ ''ဤသည္ကား ငါ၏ အဖတည္း၊ ဤသည္ကား ငါ့ အဖ၏ အဖတည္း''စသည္ျဖင့္ တစ္ခုစီ ခ်ထားရာ၏။ ရဟန္းတို႔ ထိုေယာက်္ား၏ အဖအဆက္ဆက္တို႔သည္ မကုန္မဆံုးႏိုင္သည္သာလွ်င္ ျဖစ္ကုန္ရာ၏၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ဤမဟာပထဝီေျမႀကီးသည္ ကုန္ဆံုးျခင္းသို႔ ေရာက္ရာ၏။

ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း-
ရဟန္းတို႔ ဤသံသရာ၏ အစကို မသိႏိုင္၊ မသိမႈ 'အဝိဇၨာ'ျဖင့္ ပိတ္ဖုံးအပ္ကုန္သည္ တဏွာေႏွာင္ႀကိဳးျဖင့္ ဖြဲ႔ခ်ည္အပ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ ဤဘဝမွ ထိုဘဝ ထိုဘဝမွ ဤဘဝသို႔ ေျပးသြားက်င္လည္ၾကရကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔၏ ေရွ႕အစြန္းသည္ မထင္ႏိုင္ေသာ ေၾကာင့္ပင္တည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ ရွည္လ်ားၾကာျမင့္ေသာ ေန႔ညဥ့္တို႔ပတ္လံုး ဆင္းရဲကို ခံစားရဖူးလွေလၿပီ၊ ျပင္းထန္ေသာ ဆင္းရဲကို ခံစားရဖူးလွေလၿပီ၊ ပ်က္စီးျခင္းကို ခံစားရဖူးလွေလၿပီ၊ သခၤ်ဳိင္းေျမပံုသည္ တိုးပြားလွေလၿပီ။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ အလံုးစံုေသာ သခၤါရတို႔၌ ၿငီးေငြ႕ျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း၊ တပ္ျခင္းကင္းျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း၊ လြတ္ေျမာက္ျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။ 125

၂ - ပထဝီသုတ္၊ ပဌမဝဂ္၊ နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ျပႆနာ ေျဖဆိုနည္း ေလးမ်ိဳး...

ပဥႇဗ်ာကရဏသုတ္ - (ျပႆနာကို ေျဖျခင္း)

ရဟန္းတို႔ ျပႆနာ ေျဖဆိုျခင္းတို႔သည္ ဤေလးမ်ိဳးတို႔တည္း။

အဘယ္ေလးမ်ဳိး တို႔နည္းဟူမူ-

ရဟန္းတို႔ ဧကန္ေျဖဆိုရမည့္ 'ဧကံသဗ်ာကရဏီယ' ျပႆနာသည္ ရွိ၏၊
ရဟန္းတို႔ ခဲြျခမ္းေဝဖန္၍ ေျဖဆိုရမည့္ 'ဝိဘဇၨဗ်ာကရဏီယ' ျပႆနာသည္ ရွိ၏၊
ရဟန္းတို႔ ျပန္ေမး၍ ေျဖဆိုရမည့္ 'ပဋိပုစၧာ ဗ်ာကရဏီယ' ျပႆနာသည္ ရွိ၏၊
ရဟန္းတို႔ မေျဖဆိုဘဲ ထားရမည့္ 'ဌပနီယဗ်ာကရဏီယ' ျပႆနာသည္ ရွိ၏။

ရဟန္းတို႔ ျပႆနာေျဖဆိုျခင္းတို႔သည္ ေလးမ်ိဳးတို႔တည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ဧကန္ေျဖဆို ရမည့္ ျပႆနာသည္ တစ္ခု၊
ထို႔ေနာက္ ခဲြျခမ္းေဝဖန္၍ ေျဖဆိုရမည့္ ဒုတိယျပႆနာ၊
တစ္ဖန္ ျပန္ေမးရမည့္ တတိယျပႆနာ၊
မေျဖဆိုဘဲထားရမည့္ စတုတၳျပႆနာ၊

အၾကင္ရဟန္းသည္ကား ထို ထိုသို႔ေသာ အရာ၌ ထို ျပႆနာ တို႔အားေလ်ာ္ေသာ အေျဖကို သိ၏၊ ထိုသို႔သေဘာရွိေသာ ရဟန္းကို အေမး ေလးပါး၌ လိမၼာေသာ ရဟန္းဟု ဆိုၾကကုန္၏။ သူတစ္ပါးတို႔ မထိပါး မလႊမ္းမိုး မဖ်က္ဆီးႏိုင္ေသာ နက္နဲေသာ ပညာရွိသူသည့္ အက်ဳိးစီးပြါးရွိရာ၌ လည္းေကာင္း၊ အက်ဳိးစီးပြါး မရွိရာ၌ လည္းေကာင္း ႏွစ္ပါးစံု၌ လိမၼာသူ ျဖစ္၏။

ပညာရွိသည္...

၁... အက်ဳိးစီးပြါးမဲ့ကို ေရွာင္ၾကဥ္၏၊
၂... အက်ဳိးစီးပြါးကို ယူ၏၊

အက်ဳိးႏွစ္ပါးကို သိျခင္းေၾကာင့္ ပညာရွိကို 'ပ႑ိတ' ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။ 42

၂ - ပဥႇဗ်ာကရဏသုတ္၊ ေရာဟိတႆဝဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂုၤတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

အရိယာႏွင့္ ပုထုဇဥ္...

ရဟန္းတို႔ ပရိသတ္တို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ိဳးတို႔တည္း။

အဘယ္ ႏွစ္မ်ဳိး တို႔နည္း ဟူမူ–

၁။ ပုထုဇဥ္ ပရိသတ္
၂။ အရိယာ ပရိသတ္တို႔ေပတည္း။

ရဟန္းတို႔ ပုထုဇဥ္ပရိသတ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္ဝယ္ အၾကင္ ပရိသတ္၌ ရဟန္းတို႔သည္ ''ဤကားဆင္းရဲတည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္သည့္ အတိုင္း မသိကုန္၊ ''ဤကား ဆင္းရဲျဖစ္ျခင္း၏ အေၾကာင္းတည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္သည့္ အတိုင္းမသိကုန္၊'' ဤကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္တည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္သည့္အတိုင္း မသိကုန္၊ ''ဤကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္သို႔ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္သည့္အတိုင္း မသိကုန္။ ရဟန္းတို႔ ဤပရိတ္သတ္ကို ပုထုဇဥ္ပရိသတ္ ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ အရိယာ ပရိသတ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္ဝယ္ အၾကင္ ပရိတ္သတ္၌ ရဟန္းတို႔သည္ ''ဤကား ဆင္းရဲတည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္သည့္အတိုင္း သိကုန္၏၊ ''ဤကား ဆင္းရဲျဖစ္ျခင္း၏ အေၾကာင္းတည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္သည့္ အတိုင္း သိကုန္၏၊ ''ဤကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္သည့္ အတိုင္း သိကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤပရိတ္သတ္ကို အရိယာပရိသတ္ဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ ပရိသတ္တို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ိဳးတို႔ေပတည္း။
ရဟန္းတို႔ ဤႏွစ္မ်ိဳးေသာ ပရိသတ္တို႔တြင္ အၾကင္ အရိယာပရိသတ္သည္ ရွိ၏၊ ထိုပရိသတ္သည္ ျမတ္ေပသတည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 46 - 4


ပရိသဝဂ္၊ မွ၊ ဒုကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

အခြင့္အခါ မဟုတ္...

အကၡဏသုတ္ -(အခြင့္အခါ မဟုတ္)
ရဟန္းတို႔ ''ေလာကသည္ ျပဳအပ္ေသာ အခြင့္ရွိ၏၊ ေလာကသည္ ျပဳအပ္ေသာ အခြင့္္ရွိ၏'' ဟု အၾကားအျမင္ မရွိေသာ ပုထုဇဥ္သည္ ေျပာဆို၏၊ ထုိပုထုဇဥ္သည္ အခြင့္ဟုတ္သည္ကို လည္းေကာင္း၊ အခြင့္မဟုတ္သည္ကို လည္းေကာင္း သိကား မသိရွိေလ။ ရဟန္းတို႔ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္သံုးရန္ အခြင့္အခါ မဟုတ္ျခင္းတို႔သည္ ဤရွစ္မ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ရွစ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

၁...
ရဟန္းတို႔ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ၊ အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို ကိုယ္တုိင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ၊ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ'ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ၊ ေကာင္းေသာ စကားကို ဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ၊ ေလာကကို သိေတာ္မူေသာ၊ ဆံုးမထုိက္သူကို ဆံုးမတတ္သည့္ အတုမဲ့ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ နတ္လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ သစၥာေလးပါးတရားကို သိေတာ္မူေသာ၊ ဘုန္းတန္ခိုး ႀကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္လည္း ေလာက၌ ပြင့္ထြန္းေတာ္မူ၏၊ ကိေလသာမီး ၿငိမ္းျခင္းကို ရြက္ေဆာင္တတ္ေသာ၊ ကိေလသာ ၿငိမ္းျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ၊ ေလးပါးေသာမဂ္ဉာဏ္သို႔ ေရာက္ေစတတ္ေသာ၊ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ သစၥာေလးပါး တရားကိုလည္း ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္၏၊ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား ငရဲဘံု၌ ျဖစ္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္သံုးရန္ ပဌမအခြင့္အခါ မဟုတ္ျခင္းတည္း။

၂...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ နတ္လူတို႔၏ ဆရာ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ သစၥာေလးပါးတရားကို သိေတာ္မူေသာ၊ ဘုန္းတန္ခိုး ႀကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေလာက၌ ပြင့္ေတာ္မူ၏၊ ကိေလသာမီး ၿငိမ္းျခင္းကို ရြက္ေဆာင္တတ္ေသာ၊ ကိေလသာ ၿငိမ္းျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ၊ ေလးပါးေသာ မဂ္ဉာဏ္သို႔ ေရာက္ေစတတ္ေသာ၊ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ သစၥာေလးပါး တရားကိုလည္း ေဟာၾကားေတာ္ မူအပ္၏၊ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား တိရစၧာန္မ်ဳိး၌ ျဖစ္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္သံုးရန္ ဒုတိယအခြင့္အခါ မဟုတ္ျခင္းတည္း။

၃...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား ၿပိတၱာဘံု၌ ျဖစ္၏။ပ။

၄...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား တစ္ခုေသာ ရွည္ေသာ အသက္ရွိေသာ (အသညသတ္) ျဗဟၼာ့ဘံု၌ ျဖစ္၏။ပ။

၅...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ဇနပုဒ္တို႔၌ ျဖစ္ရ၏၊ ထုိပုဂၢဳိလ္သည္လည္း အလြန္အသိဉာဏ္ နည္းပါးကုန္ေသာ လူ႐ုိင္းမ်ဳိးတို႔၌ ျဖစ္ရ၏၊ ယင္းအရပ္တို႔၌ ရဟန္း ရဟန္းမိန္းမ ဥပါသကာ ဥပါသိကာမတို႔၏ ျဖစ္ျခင္းသည္ မရွိ။ပ။

၆...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား မဇၩိမေဒသတို႔၌ ျဖစ္၏၊ ထုိပုဂၢဳိလ္သည္လည္း ''ေပးလွဴအပ္ေသာ အလွဴ၏ အက်ဳိးသည္ မရွိ၊ ယဇ္ႀကီး ပူေဇာ္မႈသည္ မရွိ၊ ယဇ္ငယ္ပူေဇာ္မႈသည္ မရွိ၊ ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈတို႔၏ အက်ဳိးဝိပါက္သည္ မရွိ၊ ဤေလာကသည္ မရွိ၊ တစ္ပါးေသာ ေလာကသည္ မရွိ၊ အမိသည္ မရွိ၊ အဖသည္ မရွိ၊ ေသ၍ တစ္ဖန္ျဖစ္ေသာ သတၱဝါတို႔သည္ မရွိကုန္၊ ဤေလာကကို လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ေလာကကို လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္တုိင္ ထူးေသာ ဉာဏ္ျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ ျပဳ၍ ေဟာၾကားႏိုင္ကုန္ေသာ အညီအၫြတ္ ေကာင္းေသာ အက်င့္ကို က်င့္ၾကကုန္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔မည္သည္ ေလာက၌ မရွိကုန္ဟု မွားေသာ အယူအျမင္ရွိသူ ျဖစ္၏။ပ။

၇...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား။ပ။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား မဇၩိမေဒသတို႔၌ ျဖစ္၏၊ ထုိပုဂၢဳိလ္သည္လည္း ပညာမရွိ၊ မိုက္မဲ၏၊ ဆြံ႕အ၏၊ ေကာင္းေသာ စကား, မေကာင္းေသာ စကား၏ အနက္ကို သိရန္ မစြမ္းႏိုင္။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးရန္ သတၱမ အခြင့္အခါ မဟုတ္ျခင္းတည္း။

၈...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ၊ အလံုးစံု ေသာ တရားတို႔ကို ကိုယ္တုိင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ။ပ။ နတ္လူတို႔၏ ဆရာ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ သစၥာေလးပါးတရားကို သိျမင္ေတာ္ မူေသာ၊ ဘုန္းတန္ခိုး ႀကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေလာက၌ မပြင့္ေပၚ။ ကိေလသာမီး ၿငိမ္းျခင္းကို ရြက္ေဆာင္တတ္ေသာ၊ ကိေလသာ ၿငိမ္းျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ၊ ေလးပါးေသာ မဂ္ဉာဏ္သို႔ ေရာက္ေစတတ္ေသာ၊ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ သစၥာေလးပါး တရားကိုလည္း မေဟာၾကားအပ္၊ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ကား မဇၩိမေဒသတို႔၌ ျဖစ္၏၊ ထုိပုဂၢဳိလ္သည္လည္း ပညာရွိ၏၊ မမိုက္မဲ၊ မဆြံ႕အ၊ ေကာင္းေသာ စကား, မေကာင္းေသာ စကား၏ အနက္ကို သိရန္ စြမ္းႏိုင္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးရန္ အ႒မ အခြင့္အခါ မဟုတ္ျခင္းတည္း။ ရဟန္းတို႔ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္သံုးရန္ အခြင့္အခါ မဟုတ္ျခင္းတို႔သည္ ဤရွစ္မ်ဳိးတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးရန္ အခြင့္အခါသည္ကား
တစ္ခုတည္း သာလွ်င္တည္း

တစ္ခုတည္းေသာ အခြင့္အခါ ဟူသည္ အဘယ္နည္း...

ရဟန္းတို႔ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ၊ (အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တုိင္ မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ၊ အသိဉာဏ္ 'ဝိဇၨာ' အက်င့္ 'စရဏ'ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ၊ ေကာင္းေသာ စကားကို ဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ၊ ေလာကကို သိေတာ္မူေသာ၊ ဆံုးမထုိက္သူကို ဆံုးမတတ္သည့္ အတုမဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ နတ္လူတို႔၏ ဆရာ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ သစၥာေလးပါး တရားကို သိျမင္ေတာ္မူေသာ၊ ဘုန္းတန္ခိုး ႀကီးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေလာက၌ ပြင့္ေတာ္မူ၏။ ကိေလသာမီး ၿငိမ္းျခင္းကို ရြက္ေဆာင္တတ္ေသာ၊ ကိေလသာ ၿငိမ္းျခင္းကို ျပဳတတ္ေသာ၊ ေလးပါးေသာ မဂ္ဉာဏ္သို႔ ေရာက္ေစတတ္ေသာ၊ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ သစၥာေလးပါး တရားကိုလည္း ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္၏၊ ဤပုဂၢဳိလ္သည္လည္း မဇၩိမေဒသတို႔၌ ျဖစ္၏။ ဤပုဂၢဳိလ္သည္ ပညာရွိ၏၊ မမိုက္မဲ၊ မဆြံ႕အ၊ ေကာင္းေသာ စကား, မေကာင္းေသာ စကား၏ အနက္ကို သိရန္ စြမ္းႏိုင္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား ျမတ္ေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္သံုးရန္ တစ္ခုတည္းသာလွ်င္ ျဖစ္ေသာ အခြင့္အခါတည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အၾကင္သူတို႔သည္ လူ၏ အျဖစ္ကို ရၾကကုန္လ်က္ ေကာင္းစြာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းတရား၌ အခြင့္အခါကို မရၾကကုန္၊ ထုိသူတို႔ သည္ အခြင့္ေကာင္းကို လြန္ေစကုန္၏။ မဂ္၏ အႏၲရာယ္ကို ျပဳတတ္ကုန္ေသာ မ်ားစြာေသာ အခြင့္မဟုတ္သည္တို႔ကို ေဟာေတာ္မူအပ္ကုန္၏၊ ေလာက၌ ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ တစ္ရံတစ္ခါသာလွ်င္ ပြင့္ကုန္၏။ ေလာက၌ အၾကင္ ဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏကို အလြန္ရခဲ၏၊ ထုိဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ မ်က္ေမွာက္ျဖစ္၍ ျဖစ္၏၊ လူအျဖစ္ကို ရျခင္းကို လည္းေကာင္း၊ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို ေဟာၾကားျခင္းကို လည္းေကာင္း အလြန္ရခဲ၏။ ထုိ္ဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏ၌ မိမိအက်ဳိးစီးပြါးကို အလိုရွိေသာ သတၱဝါသည္ သူေတာ္ေကာင္း တရားကို အဘယ္သို႔လွ်င္ သိရအံ့နည္းဟု အားထုတ္ရန္ သင့္၏၊

စင္စစ္ အခြင့္ေကာင္းကို မလြန္ေစလင့္။ မွန္၏၊

ထုိ္ဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏကို လြန္ေစေသာ သူတို႔သည္ ငရဲသို႔ ေရာက္ၾကရကုန္၍ စိုးရိမ္ရကုန္၏။ အၾကင္သူသည္ ဤဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏ၌ သူေတာ္ေကာင္းတရား၏ နိယာမ သေဘာဟု ဆိုအပ္ေသာ ထုိအရိယာမဂ္ကို အကယ္၍ ခြၽတ္ယြင္းေစအံ့၊ ထုိသူသည္ အက်ဳိးစီးပြါးကို လြန္ေစေသာ ကုန္သည္ကဲ့သို႔ ၾကာျမင့္စြာေသာ ေန႔ညဥ့္ပတ္လံုး ပူပန္ရလိမ့္မည္။ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို ခြၽတ္ယြင္းေစေသာ အဝိဇၨာ ပိတ္ဆို႔အပ္ေသာ သတၱဝါသည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း ေသျခင္းတည္း ဟူေသာ သံသရာ၌ ၾကာျမင့္စြာ ခံစားရလိမ့္မည္။ အၾကင္သူတို႔သည္ကား လူ၏အျဖစ္ကို ရၾကကုန္၍ ေကာင္းစြာ အျပားအားျဖင့္ သိေစအပ္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းတရား၌ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားေတာ္ကို ေရွးကလည္း လိုက္နာကုန္ၿပီ၊ ေနာင္လည္း လိုက္နာကုန္လိမ့္မည္၊ ယခုလည္း လိုက္နာဆဲ ျဖစ္ကုန္၏။ အၾကင္သူတို႔သည္ လည္း ျမတ္စြာဘုရားတို႔သာ သိေစေတာ္ မူအပ္ေသာ၊ အတုမရွိ ျမတ္ေသာ အက်င့္ဟု ဆိုအပ္ေသာ မဂ္ကို က်င့္ကုန္၏။

ထုိသူအားလံုးတို႔သည္ ေလာက၌ ဗုဒၶဳပၸါဒ နဝမခဏကို ထုိးထြင္း၍ သိကုန္၏။

စကၡဳငါးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္ မူေသာ၊ ေနမင္း၏ အေဆြေတာ္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အၾကင္ ေစာင့္စည္းမႈ 'သံဝရ' တို႔ကို ေဟာေတာ္မူအပ္ကုန္၏။ ထုိေစာင့္စည္းမႈ 'သံဝရ' တို႔၌ အခါခပ္သိမ္း လံုျခံဳသည္ျဖစ္၍ သတိႏွင့္ ျပည့္စံုကာ ကိေလသာမိုး မစြတ္ဘဲ ေနရာ၏။ ေလာက၌ အၾကင္သူတို႔သည္ အာသေဝါ တရားတို႔၏ ကုန္ရာ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ ေရာက္ကုန္၏။ ထုိသူတို႔သည္ စင္စစ္အားျဖင့္ မာရ္မင္း၏ တည္ရာ သံသရာသို႔ အစဥ္ ေလွ်ာက္ကုန္ေသာ အႏုသယ အားလံုးတို႔ကို ျဖတ္ေတာက္၍ နိဗၺာန္တည္း ဟူေသာ တစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ေရာက္ကုန္၏။ 29

၉ - အကၡဏသုတ္၊ ဂဟပတိဝဂ္၊ အ႒ကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဒါန လွဴဒါန္းျခင္း၏ ထူးျခားခ်က္...

သုမနသုတ္...

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏၊ ထိုစဥ္အခါ၌ သုမနာမင္းသမီးသည္ ရထားငါးရာ မင္းသမီးငါးရာ ျခံရံကာ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား -

''အသွ်င္ဘုရား ဤသာသနာေတာ္၌ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္ 'သာဝက' ႏွစ္ဦးတို႔သည္ ညီမွ်ေသာသဒၶါ၊ ညီမွ်ေသာ သီလ၊ ညီမွ်ေသာ ပညာရွိပါကုန္၏။ တစ္ဦးသည္ ေပးလွဴတတ္၍၊ တစ္ဦးကား မေပးလွဴတတ္ပါ။ ထိုႏွစ္ဦးတို႔သည္ ခႏၶာကုိယ္ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာလားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ေရာက္ကုန္ရာ၏။ အသွ်င္ဘုရား နတ္ျဖစ္သူ ထိုႏွစ္ဦးတို႔၏ ထူးျခား ခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ၊ ျခားနားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

''သုမနာ ျဖစ္ေကာင္း၏'' ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ နတ္ျဖစ္ျခင္းတူေသာ္လည္း-
နတ္၌ ျဖစ္ေသာ အသက္။
နတ္၌ ျဖစ္ေသာ အဆင္း။
နတ္၌ ျဖစ္ေသာ ခ်မ္းသာ။
နတ္၌ ျဖစ္ေသာ အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာ။
နတ္၌ ျဖစ္ေသာ အစိုးရျခင္း ဟူေသာ အေၾကာင္း ငါးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏။
သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ နတ္ျဖစ္ျခင္းတူေသာ္လည္း ဤအေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား အကယ္၍ ထိုသူႏွစ္ဦးတို႔သည္ ထိုနတ္ အျဖစ္မွ ေရြ႕ေလ်ာ၍ ဤလူ အျဖစ္သို႔ ေရာက္လာၾကပါမူ လူျဖစ္သူ ထိုႏွစ္ဦးတို႔၏ ထူးျခားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ၊ ျခားနားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ ဟု ေလွ်ာက္၏။

''သုမနာ ျဖစ္ေကာင္း၏'' ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိန္႔ေတာ္မူ၏၊

သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ လူျဖစ္ျခင္းတူေသာ္လည္း -
လူ၌ ျဖစ္ေသာ အသက္။
လူ၌ ျဖစ္ေသာ အဆင္း။
လူ၌ ျဖစ္ေသာ ခ်မ္းသာ။
လူ၌ ျဖစ္ေသာ အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာ။
လူ၌ ျဖစ္ေသာ အစိုးရျခင္းဟူေသာ အေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏။
သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ လူျဖစ္ျခင္း တူေသာ္လည္း ဤအေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား အကယ္၍ ထိုသူႏွစ္ဦးတို႔သည္ လူ႔ေဘာင္မွ ထြက္၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳၾကပါမူ ရဟန္းျဖစ္သူ ထိုႏွစ္ဦးတို႔၏ ထူးျခားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ၊ ျခားနားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ ဟု ေလွ်ာက္၏။

''သုမနာ ျဖစ္ေကာင္း၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ ရဟန္းျဖစ္ျခင္း တူေသာ္လည္း ငါးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏။

၁...
အလွဴခံေတာ္မူပါဟု ေတာင္းပန္ခံရသည္ ျဖစ္၍သာလွ်င္ သကၤန္းကုိ သံုးေဆာင္ ရသည္က မ်ား၏၊ ေတာင္းပန္မခံရဘဲ သံုးေဆာင္ရသည္ကား အနည္းငယ္ သာတည္း။

ေတာင္းပန္ခံရသည္ ျဖစ္၍သာလွ်င္ ဆြမ္းကုိ သံုးေဆာင္ရသည္က မ်ား၏၊ ေတာင္းပန္ မခံရမူ၍ သံုးေဆာင္ရသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း။

ေတာင္းပန္ခံရသည္ ျဖစ္၍သာလွ်င္ ေက်ာင္းကုိ သံုးေဆာင္ရသည္က မ်ား၏၊ ေတာင္းပန္ မခံရမူ၍ သံုးေဆာင္ရသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း။

ေတာင္းပန္ခံရသည္ ျဖစ္၍သာလွ်င္ သူနာ၏ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေသာ ေဆး အသံုးအေဆာင္ကုိ သံုးေဆာင္ရသည္က မ်ား၏၊ ေတာင္းပန္ မခံရမူ၍ သံုးေဆာင္ရသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း။

၂...
အတူတကြ ေနထိုင္ၾကေသာ သီတင္းသံုးေဖာ္တို႔သည္ ထိုေပးလွဴတတ္ေသာ ရဟန္းအား ႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ကုိယ္အမူအရာျဖင့္သာ ျပဳမူၾကသည္က မ်ား၏၊ မႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ကုိယ္အမူအရာျဖင့္ ျပဳမူၾကသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း။

၃...
ႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ႏႈတ္အမူအရာျဖင့္သာ ျပဳမူၾကသည္က မ်ား၏၊ မႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ႏႈတ္အမူအရာျဖင့္ ျပဳမူၾကသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း၊

၄...
ႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ စိတ္အမူအရာျဖင့္သာ ျပဳမူၾကသည္က မ်ား၏၊ မႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ စိတ္အမူအရာျဖင့္ ျပဳမူၾကသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း၊

၅...
ႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ပူေဇာ္မႈကုိ ပူေဇာ္ၾကသည္က မ်ား၏၊ မႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ပူေဇာ္မႈကုိ ပူေဇာ္ၾကသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း။

သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ ရဟန္းျဖစ္ျခင္း တူၾကေသာ္လည္း ဤအေၾကာင္း ငါးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား အကယ္၍ ထိုသူႏွစ္ဦးတို႔သည္ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ၾကပါမူ ရဟႏၱာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ကုန္ေသာ ထိုသူႏွစ္ဦးတို႔၏ ထူးျခားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါေသးသေလာ၊ ျခားနားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါေသးသေလာ ဟု ေလွ်ာက္၏။

သုမနာ ဤအရာ၌ စင္စစ္အားျဖင့္ တစ္ပါး၏ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္မႈ 'အရဟတၱဖိုလ္' ႏွင့္ တစ္ပါး၏ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္မႈ 'အရဟတၱဖိုလ္' ကုိ အနည္းငယ္မွ်ပင္ ျခားနား၏ ဟု ငါမဆိုဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား အံ့ဖြယ္ရွိပါေပစြ၊ အသွ်င္ဘုရား မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္ပါေပစြ၊ အလြန္လွ်င္ ဤအလွဴဒါနတို႔ကုိ ေပးလွဴရန္ သင့္ေလ်ာ္လွသည္သာတည္း၊ ေကာင္းမႈတို႔ကုိ ျပဳရန္ သင့္ေလ်ာ္လွသည္သာတည္း၊ ေကာင္းမႈတို႔သည္ နတ္ျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူးျပဳတတ္ လူျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူးျပဳတတ္ ရဟန္းျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူး ျပဳတတ္ပါေပကုန္၏ ဟု ေလွ်ာက္၏။

သုမနာ ဤစကားသည္ ဤအတုိင္း မွန္ေပ၏။

သုမနာ အလွဴဒါနတို႔ကုိ ေပးလွဴရန္ သင့္လွသည္သာတည္း၊ ေကာင္းမႈတို႔ကုိ ျပဳရန္ သင့္လွသည္သာတည္း၊ ေကာင္းမႈတို႔သည္ နတ္ျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူးျပဳတတ္ လူျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူးျပဳတတ္ ရဟန္းျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူး ျပဳတတ္ကုန္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရား စကားကုိ ေဟာၾကားေတာ္ မူ၏၊ ေကာင္းေသာစကားကုိ ဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရား စကားကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူၿပီး၍ ထိုမွတစ္ပါး လူနတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ ဆရာ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကုိ ေဟာေတာ္မူေလ၏။

''ေလာက၌ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ သြားေသာ၊ အညစ္အေၾကး ကင္းေသာ လမင္းသည္ အလံုးစံုေသာ ၾကယ္တာရာ အေပါင္းတို႔ကုို အေရာင္အလင္းျဖင့္ သာလြန္၍ တင့္တယ္ သကဲ့သို႔။ ထုိ႔အတူပင္ ေလာက၌ သီလႏွင့္ ျပည့္စံု၍ သဒၶါတရားရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ႏွေျမာ ဝန္တိုျခင္း ရွိသူအားလံုးကုိ စြန္႔ၾကဲျခင္းျဖင့္ သာလြန္ တင့္တယ္၏။ လွ်ပ္စစ္ပန္းႏြယ္ရွိသည့္ အရာမကေသာ တိမ္ထြတ္ တိမ္ေတာင္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မုိးသည္ ၾကည္းကုန္းေျမကုိ လည္းေကာင္း၊ ခ်ဳိင့္ဝွမ္းေျမကုိ လည္းေကာင္း ထစ္ခ်ဳန္းရြာသြန္းလ်က္ ျပည့္ေစ သကဲ့သို႔။

ဤအတူသာလွ်င္ ေသာတာပတၱိ ဉာဏ္အျမင္ႏွင့္ ျပည္႔စံုေသာ၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္ 'သာဝက' ျဖစ္သည့္ ပညာရွိသည္ ႏွေျမာဝန္တိုသူကုိ အေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတို႔ ျဖင့္ လႊမ္းမိုးႏိုင္၏။ ထိုသူသည္ စင္စစ္ ေပးလွဴအပ္ေသာ စည္းစိမ္ ဥစၥာတို႔က တင္ပို႔အပ္သည္ ျဖစ္၍ အသက္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ႐ုပ္အဆင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာျဖင့္ လည္းေကာင္း တမလြန္ ေလာကဝယ္ နတ္ျပည္၌ ဝမ္းေျမာက္ရေလသတည္း''။ 31

၁ - သုမနသုတ္၊ သုမနဝဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ငါသည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္းကုိ မႏွစ္သက္...

စာလာသုတ္...

သာဝတၴိနိဒါန္း။ ထုိအခါ၌ စာလာဘိကၡဳနီမသည္ နံနက္အခါ၌ သကၤန္းကုိ ျပင္ဝတ္၍။ပ။ ေန႔သန္႔စင္ျခင္းငွါ တစ္ခုေသာ သစ္ပင္ရင္း၌ ထုိင္ေန၏၊ ထုိအခါ ယုတ္မာေသာ မာရ္နတ္သည္ စာလာဘိကၡဳနီမထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ''ရဟန္းမ သင္သည္ အဘယ္ကုိ မႏွစ္သက္သနည္း'' ဟု ေျပာဆုိ၏၊

''အခ်င္းမာရ္နတ္ ငါသည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္းကုိ မႏွစ္သက္'' ဟု ေျပာဆုိ၏။
''ရဟန္းမ အဘယ့္ေၾကာင့္ သင္သည္ ပဋိသေႏၶေနျခင္းကုိ မႏွစ္သက္သနည္း၊ ပဋိသေႏၶေနသူသည္ ကာမဂုဏ္တို႔ကုိ ခံစားရ၏၊ ပဋိသေႏၶေနျခင္းကုိ မႏွစ္သက္ လင့္ဟူေသာ ဤအယူကုိ အဘယ္သူက ယူေစသနည္း'' ဟု ေျပာဆုိ၏။

မာရ္နတ္ယုတ္ ပဋိသေႏၶေနသူအား ေသျခင္း ျဖစ္၏၊ ပဋိသေႏၶေနသူသည္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္း၊ သတ္ျခင္း အထူးထူးအျပားျပားေသာ ေဘးရန္ဟူေသာ ဆင္းရဲတို႔ကုိ ေတြ႕ထိရ၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ပဋိသေႏၶ ေနျခင္းကုိ ငါ မႏွစ္သက္။ ပဋိသေႏၶေနျခင္းမွ လြန္ေျမာက္ေၾကာင္း တရားကုိ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏၊

ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ အလုံးစုံေသာ ဆင္းရဲကုိ ပယ္ျခင္းငွါ ငါ့ကုိ ပရမတၴသစၥာ၌ သက္ဝင္ေစေတာ္မူ၏။ ႐ူပဘုံသို႔ ေရာက္ေသာ အၾကင္ သတၱဝါတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ အ႐ူပဘုံ၌ တည္ကုန္ေသာ အၾကင္ သတၱဝါတို႔သည္လည္းေကာင္း ရွိၾကကုန္၏။ ထုိသတၱဝါတို႔သည္ ဒုကၡခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္ကုိ မသိကုန္ေသာေၾကာင့္ တစ္ဖန္ ဘဝသစ္သို႔ လာရကုန္၏ ဟု ျပန္ေျပာ၏။

ထုိအခါ ယုတ္မာေသာ မာရ္နတ္သည္ ''စာလာဘိကၡဳနီမသည္ ငါ့ကုိ သိ၏'' ဟု ဆင္းရဲျခင္း ႏွလုံးမသာျခင္း ရွိသည္ ျဖစ္၍ ထုိအရပ္၌ပင္လွ်င္ ကြယ္ေပ်ာက္ေလ၏။

၆ - စာလာသုတ္၊ ဘိကၡဳနီသံယုတ္၊ သဂါထာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။ 167

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

အဓမၼဝါဒီႏွင့္ ဓမၼဝါဒီ...

ရဟန္းတို႔ ပရိသတ္တို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ႏွစ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ...

တရား မဟုတ္သည္ကို ဆိုေလ့ရွိေသာ 'အဓမၼဝါဒီ' ပရိသတ္ လည္းေကာင္း၊
တရား ဟုတ္သည္ကို ဆိုေလ့ ရွိေသာ 'ဓမၼဝါဒီ' ပရိသတ္ လည္းေကာင္းတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔...
တရားမဟုတ္သည္ကို ဆိုေလ့ရွိေသာ 'အဓမၼဝါဒီ' ပရိသတ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊

ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္ဝယ္ အၾကင္ ပရိသတ္၌ ရဟန္းတို႔သည္ တရားႏွင့္ ေလ်ာ္ေသာ အဓိက႐ုဏ္းကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တရားႏွင့္ မေလ်ာ္ေသာ အဓိက႐ုဏ္းကိုေသာ္ လည္းေကာင္း ယူကုန္၏၊ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ထိုအဓိက႐ုဏ္း ကို ယူ၍ အခ်င္းခ်င္း သိရွိနားလည္ရန္လည္း မေျပာၾကားကုန္၊ သိရွိနားလည္ရန္ ေျပာၾကားျခင္းငွါလည္း မစည္းေဝးကုန္၊ ႏွစ္သိမ့္ေၾကေအးရန္လည္း မျပဳကုန္၊ ႏွစ္သိမ့္ေၾကေအးရန္ ျပဳျခင္းငွါလည္း မစည္းေဝးကုန္။ ထိုရဟန္းတို႔သည္ သိရွိ နားလည္ရန္ ေျပာၾကားျခင္း အင္အားမရွိကုန္ ႏွစ္သိမ့္ေၾကေအးရန္ ျပဳျခင္း အင္အားမရွိကုန္ အဓိက႐ုဏ္းကို စြန္႔ျခင္း၌ တိုင္ပင္ျခင္း မရွိကုန္မူ၍ ထိုအဓိက႐ုဏ္းကိုပင္လွ်င္ မွားေသာ ျမင္ျခင္း၏ အစြမ္းအားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ မွားေသာ သံုးသပ္ျခင္းအားျဖင့္ လည္းေကာင္း သက္ဝင္ စဲြလမ္း၍ ''ငါ့အယူသာ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အခ်ည္းႏွီးတည္း'' ဟု ေျပာဆိုကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤပရိသတ္ကို တရား မဟုတ္သည္ကို ဆိုေလ့ရွိေသာ 'အဓမၼဝါဒီ' ပရိသတ္ ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။


ရဟန္းတို႔ ...
တရား ဟုတ္သည္ကို ဆိုေလ့ရွိေသာ 'ဓမၼဝါဒီ' ပရိသတ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊

ဤသာသနာေတာ္ဝယ္ အၾကင္ ပရိသတ္၌ ရဟန္းတို႔သည္ တရားႏွင့္ ေလ်ာ္ေသာ အဓိက႐ုဏ္းကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ တရားႏွင့္ မေလ်ာ္ေသာ အဓိက႐ုဏ္းကို ေသာ္လည္းေကာင္း ယူကုန္၏။ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ထိုအဓိက႐ုဏ္းကို ယူ၍ အခ်င္းခ်င္း သိရွိ နားလည္ရန္လည္း ေျပာၾကားကုန္၏၊ သိရွိ နားလည္ရန္ ေျပာၾကားျခင္းငွါလည္း စည္းေဝးကုန္၏၊ ႏွစ္သိမ့္ ေၾကေအးရန္လည္း ျပဳကုန္၏၊ ႏွစ္သိမ့္ ေၾကေအးရန္ ျပဳျခင္းငွါလည္း စည္းေဝးကုန္၏၊ ထိုရဟန္းတို႔သည္ သိရွိ နားလည္ရန္ ေျပာၾကားျခင္း အင္အားရွိကုန္သည္ ႏွစ္သိမ့္ေၾကေအးရန္ ျပဳျခင္း အင္အားရွိကုန္သည္ အဓိက႐ုဏ္းကို စြန္႔ျခင္းငွါ တိုင္ပင္ျခင္း ရွိကုန္သည္ ျဖစ္၍ ထိုအဓိက႐ုဏ္းကိုပင္လွ်င္ မွားေသာ ျမင္ျခင္း၏ အစြမ္းအားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ မွားေသာ သံုးသပ္ျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း သက္ဝင္ စဲြလမ္း၍ ''ငါ့အယူသာ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အခ်ည္းႏွီးတည္း'' ဟု မေျပာဆိုကုန္။ ရဟန္းတို႔ ဤပရိသတ္ကို တရား ဟုတ္သည္ကို ဆိုေလ့ရွိေသာ 'ဓမၼဝါဒီ' ပရိသတ္ ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ ပရိသတ္တို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ဳိးတို႔ေပတည္း။
ရဟန္းတို႔ ဤႏွစ္မ်ဳိးေသာ ပရိသတ္တို႔တြင္ တရား ဟုတ္သည္ကို ဆိုေလ့ရွိေသာ အၾကင္ 'ဓမၼဝါဒီ' ပရိသတ္သည္ ရွိ၏၊ ထိုပရိသတ္သည္ ျမတ္ေပသတည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 52 (၁ဝ)

ပရိသဝဂ္ မွ၊ ဒုကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း တရားခုနစ္ပါး... (၃)

တတိယ သတၱကသုတ္

ရဟန္းတို႔ သင္တို႔အား မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း 'အပရိဟာနိယ' တရားခုနစ္ပါးတို႔ကုိ ငါ ေဟာအံ့၊ ထိုတရားကုိ နာၾကကုန္ေလာ့၊ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းၾကကုန္ေလာ့။ပ။

ရဟန္းတို႔ မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း တရားခုနစ္ပါးတို႔ဟူသည္ အဘယ္တို႔နည္းဟူမူ-


၁...
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းတို႔သည္...
ယံုၾကည္မႈ 'သဒၶါတရား' ႏွင့္ ျပည့္စံုၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၂...
မေကာင္းမႈမွ ရွက္မႈ 'ဟိရီ' ရွိၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၃...
မေကာင္းမႈမွ ေၾကာက္လန္႔မႈ 'ၾသတၱပၸ' ရွိၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၄...
မ်ားေသာ အၾကားအျမင္ 'ဗဟုသုတ' ရွိၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၅...
ထက္သန္ေသာ လံု႔လရွိၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၆...
ေအာက္ေမ့မႈ 'သတိ' ႏွင့္ ျပည့္စံုၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၇...
ဝိပႆနာပညာႏွင့္ ျပည့္စံုၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

ရဟန္းတို႔ ဤမဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း 'အပရိဟာနိယ' တရားခုနစ္ပါးတို႔သည္ ရဟန္းတို႔၌ တည္၍ ရဟန္းတို႔သည္ ဤမဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း 'အပရိဟာနိယ' တရားခုနစ္ပါးတို႔ကုိ က်င့္သံုး ေနၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 25

၅ - တတိယ သတၱကသုတ္၊ ဝဇၨိသတၱကဝဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
ဒကာေလး Mgzero ေရ... ဒါလည္း ႀကီးပြါးေၾကာင္းပဲ (သတိရလို႔)

ထင္ရွားျဖစ္ေပၚမႈကုိ ရခဲ၏...

ပါတုဘာဝသုတ္ - (ထင္ရွားျဖစ္ျခင္း)

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ တရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔၏ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚမႈကုိ ရခဲ၏။

အဘယ္ေျခာက္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ

၁...
ေလာက၌ ပူေဇာ္အထူးကုိ ခံေတာ္ မူထိုက္ေသာ အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကုိ ကုိယ္တိုင္မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ထင္ရွား ျဖစ္ေပၚမႈကုိ ရခဲ၏။

၂...
ေလာက၌ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဓမၼဝိနယကုိ ေဟာၾကားတတ္ ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိရခဲ၏။

၃...
ေလာက၌ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ တည္ရာ မဇၩိ မေဒသ အရပ္၌ ျဖစ္ရျခင္းကုိ ရခဲ၏။

၄...
ေလာက၌ မ်က္စိစေသာ ဣေႁႏၵတို႔၏ မခ်ဳိ ႔တဲ့သူ အျဖစ္ကုိ ရခဲ၏။

၅...
ေလာက၌ မမိုက္မဲ မဆြံ႕အသူ အျဖစ္ကုိ ရခဲ၏။

၆...
ေလာက၌ ကုသိုလ္တရား၌ ျပဳလိုမႈ 'ဆႏၵ' ကုိ ရခဲ၏။

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌
ဤတရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔၏ ထင္ရွားျဖစ္ေပၚမႈကုိ ရခဲ၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 96

၁ - ပါတုဘာဝသုတ္၊ အာနိသံသဝဂ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။