အဂုၤလိမာလသုတ္-မွ...

ေျခာက္ခုေျမာက္ အဂုၤလိမာလသုတ္-မွ...

ပညာမဲ့ျငား လူမိုက္မ်ားတို႔သည္ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းကို အားထုတ္ၾကကုန္၏၊
ပညာရွိ ေယာက္်ားသည့္ မေမ့မေလ်ာ့မႈကို ျမတ္ေသာ ဥစၥာကဲ့သို႔ ေစာင့္ေရွာက္၏၊
ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းကို အားမထုတ္ၾကကုန္လင့္၊
ကာမဂုဏ္တို႔၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေပါင္းေဖာ္မႈကို အားမထုတ္ၾကကုန္လင့္၊
မေမ့မေလ်ာ့ဘဲ ႐ႈဆင္ျခင္သူသည္သာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသို႔ ေပါက္ေရာက္ႏိုင္၏။

ငါ ရဟန္းဘ၀သို႔ ေရာက္လာျခင္းသည္ ေကာင္းေသာ ေရာက္လာျခင္းေပတည္း၊
ငါ ရဟန္းျပဳအံ့ဟု ေျပာဆိုျခင္းသည္ မေကာင္းေသာ ေျပာဆိုျခင္းမဟုတ္၊
ေကာင္းစြာ ေ၀ဖန္ေဟာၾကားေသာ တရားတို႔တြင္ အျမတ္ဆံုး နိဗၺာန္သို႔ေရာက္ၿပီ။
၀ိဇၨာသံုးပါးတို႔သို႔ အစဥ္အားျဖင့္ ေရာက္ခဲ့ၿပီ၊
ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးအမေတာ္ကို ျပဳအပ္ၿပီးေပၿပီ။

ေျခာက္ခုေျမာက္ အဂုၤလိမာလသုတ္-မွ...အနည္းငယ္
အဂၤုလိမာလသုတ္၊ ရာဇ၀ဂ္၊ မဇၥၽိမပဏၰာသ။

၀ိသာခါသုတ္-

၀ိသာခါသုတ္-

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိဂါရမာတာ ၀ိသာခါ လွဴဒါန္းထားေသာ
သာ၀တၳိျပည္ ပုဗၺာ႐ံုေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။

ထိုအခါ မိဂါရမာတာ ၀ိသာခါ၏ တစ္ခုေသာ ကိစၥရပ္သည္ ပေသနဒီ ေကာသလ မင္းႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေန၏။ ထိုကိစၥကို ပေသနဒီ ေကာသလမင္းသည္ ၀ိသာခါ၏ အလိုဆႏၵအတိုင္း မၿပီးေစ။

ထို႔ေနာက္ ေက်ာင္းအမႀကီး ၀ိသာခါသည္ ေန႔လယ္အခ်ိန္၌ပင္ ျမတ္စြာဘုရားထံ သို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ အရပ္၌ ထိုင္ေန၏။ ထို ထိုင္ေနေသာ မိဂါရမာတာ ၀ိသာခါကို ျမတ္စြာဘုရားသည္၊ ၀ိသာခါ ယခု ေန႔လယ္ အခ်ိန္၌ သင္သည္ အဘယ္မွ လာသနည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား တပည့္ေတာ္မ၏ တစ္ခုေသာ ကိစၥရပ္သည္ ပေသနဒီေကာသလ မင္းႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေန၏။ ထိုကိစၥကို ပေသနဒီေကာသလမင္းသည္ တပည့္ေတာ္မ၏ အလိုဆႏၵအတိုင္း မၿပီးပါေစဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍....
သူတစ္ပါး အလိုလိုက္ရမႈ ဟူသမွ်သည္ ဆင္းရဲ၏။
အစိုးရမႈဟူသမွ်သည္ ခ်မ္းသာ၏။ မွန္လွ၏။
ေယာဂေလးပါးမွ လြန္ႏိုင္ခဲေသာေၾကာင့္ သတၱ၀ါတို႔သည္ သူတစ္ပါးတို႔ႏွင့္ ဆက္ဆံရာ၌ ပင္ပန္းၾကရကုန္၏ ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။

န၀မသုတ္။
၀ိသာခါသုတ္၊ မုစလိႏၵ၀ဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္။

ေယာဂ= ယွဥ္စပ္ျခင္း၊ ထမ္းပိုး။
ေယာဂ ၄-မ်ဳိး...မွာ
၁။ ကာမေယာဂ= တဏွာထမ္းပိုး။
၂။ ဘ၀ေယာဂ= ဘ၀ထမ္းပိုး။
၃။ ဒိ႒ိေယာဂ= အယူထမ္းပိုး။
၄။ အ၀ိဇၨာေယာဂ= မသိမႈထမ္းပိုးဟူ၍ ၄-မ်ဳိးရွိသည္။
အခ်ဳိ႕သတၱ၀ါတို႔သည္...
ထိုထမ္းပိုးကို အၿမဲတမ္း ပခံုးေပၚ၌ထမ္းလ်က္ လွည့္လည္ေနရသည္။

ဒုတိယသတၱသုတ္-

ဒုတိယသတၱသုတ္- (သတၱ=ခုႏွစ္)

အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္.....
သာ၀တၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ သာ၀တၳိျပည္သူ ျပည္သားတို႔သည္ အမ်ားအားျဖင့္
၁။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ ကပ္ၿငိ၍ လည္းေကာင္း၊
၂။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ တပ္စြန္း၍ လည္းေကာင္း၊
၃။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မက္ေမာ၍ လည္းေကာင္း၊
၄။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ ဖြဲ႕့ေႏွာင္၍ လည္းေကာင္း၊
၅။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မိန္းေမာ၍ လည္းေကာင္း၊
၆။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မကန္းေသာ္လည္း ကန္းသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊
၇။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ ျပင္းစြာ ယစ္မူးျခင္းသို႔ ေရာက္ကာ ေနၾကကုန္၏။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခ်ိန္၌ သကၤန္းကို ျပင္၀တ္၍ သပိတ္ သကၤန္းကို ယူေဆာင္လ်က္ သာ၀တၳိျပည္ သို႔ ဆြမ္းခံ၀င္ေတာ္မူ၏။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ အမ်ားအားျဖင့္ ကာမဂုဏ္တို႔၌ ကပ္ၿငိကုန္ တပ္စြန္းကုန္ မက္ေမာကုန္ ဖြဲ႕ေႏွာင္ကုန္ မိန္းေမာကုန္ မ်ဳိထားသကဲ့သို႔ တည္ၾကကုန္ မကန္း ေသာ္လည္း ကန္းသကဲ့သို႔ ျဖစ္ကုန္လ်က္ ကာမဂုဏ္တို႔၌ ျပင္းစြာပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ကာေနကုန္ေသာ သာ၀တၳိျပည္သူ ျပည္သားတို႔ကို ျမင္ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္....ဤသို႔ဆို၏.....

၁။ ၀တၳဳကာမတို႔၌ ကိေလသာ ကာမျဖင့္ ကန္းသည္ကို အျပဳခံရသူ
၂။ တဏွာတည္းဟူေသာ ပိုက္ကြန္ျဖင့္ အဖံုးလႊမ္းခံရသူ
၃။ တဏွာတည္းဟူေသာ အမိုးျဖင့္ ဖံုးအုပ္ခံရသူ
၄။ ၿမႇံဳး၀၌၀င္ကုန္ေသာ ငါးတို႔သည္ ေသျခင္းသို႔ ေရာက္သကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊
၅။ ႏို႔စို႔အရြယ္ ႏြားသူငယ္သည္ အမိႏြားမႀကီးသို႔ လိုက္သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊
၆။ ကိေလသာမာရ္ ကိုယ္တြင္းရန္၏ အေႏွာင္အဖြဲ႕ကို ခံၾကရကုန္သည္ျဖစ္၍
၇။ အိုျခင္းေသျခင္းသို႔ အစဥ္ လိုက္ၾကရကုန္၏ ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။

စတုတၳသုတ္။
ဒုတိယသတၱသုတ္၊ စူဠ၀ဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္။

ဘုသေပတ၀တၳဳ-

ဘုသေပတ၀တၳဳ- (စပါးဖ်င္း+ျပိတၱာ)

ေရွးဘ၀လူအျဖစ္၌ အိမ္ရွင္မျဖစ္စဥ္ အမိကိုညွင္းဆဲ လင္ကိုဂ႐ုမထား မုသားဆိုကာ တစ္စံုတစ္ခုကိုမွ် မလွဴခဲ႕ေသာေၾကာင့္ ကြယ္လြန္ေသာအခါ သေလးစပါးကို ေခါင္းေပၚ၌ ၾကဲျဖန္႔သူ သံတင္းပုတ္ျဖင့္ ႐ိုက္ႏွက္ခံရသူ မစင္ကို စားရသူ အသီးသီး ျဖစ္ေနၾကရေသာ ျပိတၱာမ်ားအေၾကာင္း။

ၿပိတၱာတို႔ သင္တို႔ေလးေယာက္တို႔တြင္....
တစ္ေယာက္သည္ ရဲရဲေတာက္ေသာ စပါးဖ်င္းတို႔ကို မိမိေခါင္းေပၚ၌ ၾကဲျဖန္႔ေန၏၊
တစ္ေယာက္ေသာသူသည္ သံတင္းပုတ္တို႔ျဖင့္ မိမိ ဦးေခါင္းကို ႐ုိက္ႏွက္ျဖတ္ခြဲ ေနရ၏၊
ဤမိန္းမသည္ကား မိမိအသားအေသြးကို စားေန၏၊
လင္သည္မူကား မစင္မၾကယ္ မႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိေသာ မစင္ကို စားရ၏၊

ဤအက်ဳိးသည္ အဘယ္ကံ၏ အက်ဳိးနည္းဟု (အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္က ေမး၏)။

သားျဖစ္ေသာ ဤသူသည္ ေရွးဘ၀က အမိကို ၫွဥ္းဆဲခဲ့ပါ၏၊
လင္ျဖစ္ေသာ ဤသူသည္ကား ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲေသာ ကုန္သည္ပါတည္း၊
ေခြၽးမျဖစ္သူကား အသားကို စားပါလ်က္ မစားပါဟု မုသားဆိုျခင္းျဖင့္ လွည့္ပတ္ခဲ့ပါ၏။
အကြၽႏု္ပ္သည္ လူ႕ဘ၀၌ လူျဖစ္ခဲ့စဥ္က တစ္အိမ္လံုးကို အစိုးရသူ အိမ္ရွင္မျဖစ္၍ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔ ရွိလ်က္သာလွ်င္ လွ်ဳိ၀ွက္ခဲ့ပါ၏၊ အကြၽႏု္ပ္၏ ပစၥည္းဥစၥာမွ တစ္စံုတစ္ခု ကုိမွ်လည္း (သူတစ္ပါးအား) မေပးလွဴခဲ့ပါ။

ဤဥစၥာသည္ ငါ၏ အိမ္၌ မရွိ၊ ရွိလ်က္ လ်ဳိ႕၀ွက္မိခဲ့ပါမူ ငါ၏ စားဖြယ္သည္ မစင္ျဖစ္ပါေစသတည္းဟု မုသားစကားျဖင့္ ဖံုးလႊမ္းေျပာဆိုခဲ့ပါ၏။

ထုိမေကာင္းမႈကံ၏ လည္းေကာင္း၊ မုသားဆိုျခင္း၏ လည္းေကာင္း ႏွစ္ပါးစံုေသာ ကံအက်ဳိးေၾကာင့္ ေကာင္းေသာ အနံ႔ရွိေသာ သေလးထမင္းသည္ အကြၽႏု္ပ္အတြက္ မစင္ အျဖစ္ျဖင့္ ေျပာင္းလဲေနပါ၏။

ကုသုိလ္ အကုသုိလ္ကံတို႔သည္ အက်ဳိးမၿပီး အခ်ည္းႏွီး မျဖစ္ကုန္၊ ဆည္းပူးထားေသာ ကံသည္ (အက်ဳိးမေပးဘဲ) မပ်က္စီးသည္သာတည္း၊ မေကာင္းေသာ အနံ႔ရွိေသာ ပိုးေလာက္ရွိေသာ မစင္ကို စားလည္း စားရပါ၏၊ ေသာက္လည္း ေသာက္ရပါ၏ဟု (ေကာက္က်စ္ေသာ ကုန္သည္မယား ၿပိတၱာမက ေလွ်ာက္၏)။

ဘုသေပတ၀တၳဳ၊ စူဠ၀ဂ္၊ ေပတ၀တၳဳ။

ပုဗၺဂၤမသုတ္-

ပုဗၺဂၤမသုတ္- (ေရွ႕ေျပး၊ ေရွ႕သြားျဖစ္ေသာ)

ရဟန္းတို႔ အ႐ုဏ္တက္ျခင္းသည္...
ထြက္ေပၚလာမည့္ ေန၏ ေရွ႕သြားတည္း၊ ေရွ႕ေျပးနိမိတ္တည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤအတူပင္....
မွန္ကန္ေသာ အျမင္သည္ ကုသုိလ္တရားတို႔၏ ေရွ႕သြားတည္း၊ ေရွ႕ေျပးနိမိတ္တည္း။

ရဟန္းတို႔ ....
မွန္ကန္ေသာ အျမင္ရွိသူအား မွန္ကန္ေသာ အၾကံအစည္သည္ ျဖစ္ႏုိင္၏၊
မွန္ကန္ေသာ အၾကံအစည္ရွိသူအား မွန္ကန္ေသာ စကားသည္ ျဖစ္ႏုိင္၏၊
မွန္ကန္ေသာ စကားရွိသူအား မွန္ကန္ေသာ အလုပ္သည္ ျဖစ္ႏုိင္၏၊
မွန္ကန္ေသာ အလုပ္ရွိသူအား မွန္ကန္ေသာ အသက္ေမြးမႈသည္ ျဖစ္ႏုိင္၏၊
မွန္ကန္ေသာ အသက္ေမြးမႈရွိသူအား မွန္ကန္ေသာ လုံ႔လသည္ ျဖစ္ႏုိင္၏၊
မွန္ကန္ေသာ လုံ႔လရွိသူအား မွန္ကန္ေသာ သတိသည္ ျဖစ္ႏုိင္၏၊
မွန္ကန္ေသာ သတိရွိသူအား မွန္ကန္ေသာ သမာဓိသည္ ျဖစ္ႏုိင္၏၊
မွန္ကန္ေသာ သမာဓိရွိသူအား မွန္ကန္ေသာ ဉာဏ္သည္ ျဖစ္ႏုိင္၏၊
မွန္ကန္ေသာ ဉာဏ္ရွိသူအား မွန္ကန္ေသာ လြတ္ေျမာက္မႈသည္ ျဖစ္ႏုိင္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

န၀မသုတ္။
ပုဗၺဂၤမသုတ္၊ ပေစၥာေရာဟဏီ၀ဂ္၊ အဂုၤတၱိဳရ္။

ဒုတိယ ပေစၥာေရာဟဏီသုတ္-

သူေတာ္ေကာင္းတို႔ သင္တို႔အား ျမတ္ေသာ ႏွင္ထုတ္ျခင္းကုိ ေဟာၾကားေပအံ့....
ဒုတိယ ပေစၥာေရာဟဏီသုတ္- (သက္ဆင္းျခင္း)

ရဟန္းတို႔ သင္တို႔အား ျမတ္ေသာ ႏွင္ထုတ္ျခင္းကုိ ေဟာၾကားအံ့၊
ထုိတရားကုိ နာကုန္ေလာ့။

ရဟန္းတို႔ ျမတ္ေသာ ႏွင္ထုတ္ျခင္းဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္
{{မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘ၀၌ လည္းေကာင္း
မွားယြင္းေသာအျမင္၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္ညံ့ဆုိး၀ါး၏}} ဟု ဆင္ျခင္၏။

ထုိသူသည္ ဤသို႔ ဆင္ျခင္ၿပီး၍.....
မွားယြင္းေသာ အျမင္ကုိ ပယ္စြန္႔၏၊
မွားယြင္းေသာ အျမင္ကုိ ႏွင္ထုတ္၏။
မွားယြင္းေသာ အၾကံအစည္၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္ညံ့ဆုိး၀ါး၏၊
မွားယြင္းေသာ စကား၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္ညံ့ဆုိး၀ါး၏၊
မွားယြင္းေသာ အလုပ္၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္ညံ့ဆုိး၀ါး၏၊
မွားယြင္းေသာ အသက္ေမြးမႈ၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္ညံ့ဆုိး၀ါး၏၊
မွားယြင္းေသာ လုံ႔လ၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္ညံ့ဆုိး၀ါး၏၊
မွားယြင္းေသာ သတိ၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္ညံ့ဆုိး၀ါး၏၊
မွားယြင္းေသာ သမာဓိ၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္ညံ့ဆုိး၀ါး၏၊
မွားယြင္းေသာ ဉာဏ္၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္ညံ့ဆုိး၀ါး၏၊
မွားယြင္းေသာ လြတ္ေျမာက္မႈ၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္ညံ့ဆုိး၀ါး၏၊
ထုိသူသည္ ဤသို႔ဆင္ျခင္ၿပီး၍-

မွားယြင္းေသာ လြတ္ေျမာက္မႈကုိ ပယ္စြန္႔၏၊
မွားယြင္းေသာ လြတ္ေျမာက္မႈကုိ ႏွင္ထုတ္၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကုိ ျမတ္ေသာ ႏွင္ထုတ္ျခင္းဟု ဆုိအပ္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အ႒မသုတ္။
ဒုတိယ ပေစၥာေရာဟဏီသုတ္၊ ပေစၥာေရာဟဏီ၀ဂ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

နိဂဏၭသုတ္ (ကိေလသာမရွိဟု ဆိုေလ့ရွိသူ)

နိဂဏၭသုတ္ (ကိေလသာမရွိဟု ဆိုေလ့ရွိသူ)

ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭ {တကၠတြန္း}တို႔သည္ မသူေတာ္တရားတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္၏။

အဘယ္တို႔နည္းဟူမူ -
၁။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ ယံုၾကည္မႈ မရွိကုန္။
၂။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ သီလ မရွိကုန္။
၃။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ အရွက္ မရွိကုန္။
၄။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ အေၾကာက္ မရွိကုန္။
၅။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ မသူေတာ္ကို ဆည္းကပ္တတ္ကုန္၏။
၆။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ မိမိကုိယ္ကုိ ခ်ီးေျမႇာက္၍ သူတစ္ပါးကုိ ႏွိမ့္ခ်တတ္ကုန္၏။
၇။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ မိမိ အျမင္အတိုင္း အမွား သံုးသပ္ တတ္ကုန္၏၊
၈။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ စဲြစဲြျမဲျမဲ ယူေလ့ရွိကုန္၏၊
၉။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ အယူကုိ စြန္႔ႏိုင္ခဲကုန္၏။
၁၀။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ အံ့ၾသဖြယ္ ျပဳတတ္ကုန္၏။
၁၁။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ အလိုဆုိးရွိကုန္၏။
၁၂။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ မိတ္ေဆြယုတ္ ရွိကုန္၏။
၁၃။ ရဟန္းတို႔ နိဂဏၭတို႔သည္ ဤမသူေတာ္တရားတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္၏ ဟု(မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

အ႒မသုတ္။

နိဂဏၭသုတ္၊ အာကခၤ၀ဂ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကာကသုတ္- (က်ီးကန္း) မသူေတာ္တရား

ကာကသုတ္ (က်ီးကန္း)

ရဟန္းတို႔ က်ီးသည္ မသူေတာ္တရား ဆယ္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊

အဘယ္ဆယ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-
၁။ ဂုဏ္ေက်းဇူးကုိ ဖ်က္ဆီးတတ္၏၊
၂။ ရဲတင္း၏၊
၃။ တဏွာႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊
၄။ အစားႀကီး၏၊
၅။ ၾကမ္းၾကဳတ္၏၊
၆။ သနားျခင္း က႐ုဏာမရွိ၊
၇။ အားနည္း၏၊
၈။ ျမည္တြန္တတ္၏၊
၉။ သတိေမ့တတ္၏၊
၁၀။ မစုေဆာင္းတတ္။
ရဟန္းတို႔ က်ီးသည္ ဤမသူေတာ္တရား ဆယ္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

ရဟန္းတို႔.....
ဤအတူပင္ ရဟန္းယုတ္သည္ မသူေတာ္တရား ဆယ္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

အဘယ္ဆယ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -
၁။ ဂုဏ္ေက်းဇူးကုိ ဖ်က္ဆီးတတ္၏၊
၂။ ရဲတင္း၏၊
၃။ တဏွာႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊
၄။ အစားႀကီး၏၊
၅။ ၾကမ္းၾကဳတ္၏၊
၆။ သနားျခင္း က႐ုဏာမရွိ၊
၇။ အားနည္း၏၊
၈။ ျမည္တြန္တတ္၏၊
၉။ သတိေမ့တတ္၏၊
၁၀။ မစုေဆာင္းတတ္။

ရဟန္းတို႔....
ရဟန္းယုတ္သည္ ဤမသူေတာ္တရား ဆယ္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

သတၱမသုတ္။
ကာကသုတ္၊ အာကခၤ၀ဂ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ဒု သ န ေသာ အစရွိေသာ ဂါထာေလးပုဒ္-

ေသ႒ိပုတၱေပတ၀တၳဳ

သူတပါး သားမယားတို႔အား ျပစ္မွားခဲ့ၾကသည့္
သူေဌးသားေလးဦးတို႔....... ေလာဟကုမ႓ီငရဲမွ ညည္းညဴ ရြတ္ဆုိၾကေသာ
ဒု သ န ေသာ အစရွိေသာ ဂါထာေလးပုဒ္။

အခ်င္းတို႔ အခ်င္းခပ္သိမ္း ေလာဟကုမ႓ီငရဲ၌ က်က္ၾကကုန္ေသာ ငါတို႔အား အႏွစ္ေျခာက္ေသာင္းတို႔ ျပည့္ခဲ့ကုန္ၿပီ၊ ငါတို႔အား ဘယ္အခါ ဤဆင္းရဲ၏ အဆံုးသည္ ျဖစ္ပါလတၱံ႕နည္း။

အခ်င္းတို႔ အၾကင္သို႔ေသာ အျပားအားျဖင့္ သင့္အားလည္းေကာင္း၊ ငါ့အားလည္း ေကာင္း ဤဆင္းရဲ၏ အဆံုးမရွိ၊ ဤဆင္းရဲ၏ အဆံုးသည္ အဘယ္မွာ ရွိႏိုင္ပါ ေတာ့အံ့နည္း၊ ဤဆင္းရဲ၏ အဆံုးကို မေတြ႕မျမင္ႏိုင္၊ ထုိသို႔ေသာ အျပားအားျဖင့္ သင္သည္လည္းေကာင္း ငါသည္ လည္းေကာင္း မေကာင္းမႈကို ျပဳအပ္ခဲ့ၿပီ။

အၾကင္ ငါတို႔သည္ လွဴဖြယ္၀တၳဳတို႔ ထင္ရွားရွိပါကုန္လ်က္ မေပး မလွဴခဲ့မိၾကပါ ကုန္၊ မိမိ၏မွီခိုရာ ကိုင္းကြၽန္းသဖြယ္ျဖစ္ေသာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈကို မျပဳမိၾကပါ ကုန္၊ ထုိငါတို႔သည္ ပညာရွိတို႔ ကဲ့ရဲ႕ထုိက္ေသာ အသက္ရွည္ျခင္းျဖင့္ အသက္ ရွည္ခဲ့ၾကရပါကုန္၏။

ထုိငါသည္ ဤငရဲမွ သြား၍ လူ႕ဘ၀ကို ရပါမူ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္တို႔ ေျပာဆိုေသာ စကားကိုသိတတ္သူ သီလႏွင့္ ျပည့္စံုသူျဖစ္၍ မ်ားစြာေသာ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ကို ျပဳပါေတာ့အံ့၊ (ဤသို႔ သူေဌးသားေလးေယာက္တို႔ ရြတ္ဆိုၾကကုန္၏)။
တစ္ဆယ့္ငါးခုေျမာက္ေသာ ေသ႒ိပုတၱေပတ၀တၳဳ ၿပီး၏။

{{ယခုလူတို႔ ဒု သ န ေသာ ဟု သိေနၾကေသာ သူေဌးသား ငရဲသတၱ၀ါေလးဦးတို႔ ေလာဟကုမ႓ီငရဲမွ တစ္လံုးစီသာ ရြတ္ဆိုႏိုင္ေသာ ဂါထာေလးပုဒ္ျဖစ္သည္။}}

ေသ႒ိပုတၱေပတ၀တၳဳ၊ မဟာ၀ဂ္၊ ေပတ၀တၳဳ။