သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ရန္ ဤအ၀ိုင္းေလးမ်ား အတြင္းမွာ တရားစာမ်ား တရားပံုမ်ားကို သြပ္သြင္းထားပါတယ္ သင္တို႔ စိတ္တိုင္းၾက ကူးယူျဖတ္ေတာက္ လြတ္လပ္စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။
Sunday, May 15, 2011
သူတစ္ပါးကို မညွဥ္းဆဲရာ...
Saturday, May 14, 2011
ဘယ္ေဝဒနာကို သင္မွီဝဲမယ္...
မည္သည့္အရာကို သင္ မွီ၀ဲမည္နည္း...
၁... 'ေသာမနႆ' ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ
၂... 'ေဒါမနႆ' ႏွလံုးမသာယာ
၃... 'ဥေပကၡာ' လ်စ္လွဴ႐ႈျခင္း
Wednesday, May 11, 2011
ဤတရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ကုိ ပြါးမ်ားခဲ့မူ...
သတိသူပ႒ိတသုတ္
ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။ သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
Monday, May 9, 2011
လူၾကီးလူမိုက္ႏွင့္ လူၾကီးပညာရွိ...
ရဟန္းတို႔ ေမြးဖြားသည္မွ အသက္ရွစ္ဆယ္ ကိုးဆယ္ တစ္ရာ ရွိသည္ျဖစ္၍ ႀကီးသူ ျဖစ္ေသာ္လည္း မသင့္ေသာ ကာလ၌ ဆိုတတ္သူ မမွန္ေသာ စကားကို ဆိုတတ္သူ အက်ဳိးႏွင့္ မစပ္သည္ကို ဆိုတတ္သူ တရားႏွင့္ မစပ္သည္ကို ဆိုတတ္သူ အဆုံးအမႏွင့္ မစပ္သည္ကို ဆိုတတ္သူ မသင့္ေသာ အခါ၌ အေၾကာင္းမရွိေသာ အပိုင္းအျခားမရွိေသာ အစီးအပြါးႏွင့္ မစပ္ေသာ မမွတ္သား ေလာက္ေသာ စကားကို ဆိုတတ္သူ ျဖစ္ခဲ့မူ၊ ထိုသူသည္ ''လူႀကီး လူမိုက္'' ဟူ၍သာ ေရတြက္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏။
ရဟန္းတို႔ ပ်ဳိမ်စ္ ႏုနယ္၍ နက္ေမွာင္ေသာ ဆံပင္ရွိေသာ ပဌမ အရြယ္အားျဖင့္ ေကာင္းေသာ ပ်ဳိမ်စ္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ငယ္သူပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း သင့္ေသာ ကာလ၌ ဆိုတတ္သူ ဟုတ္မွန္သည္ကို ဆိုတတ္သူ အက်ဳိးရွိသည္ကိုသာ ဆိုတတ္သူ တရားႏွင့္ စပ္သည္ကိုသာ ဆိုတတ္သူ အဆုံးအမႏွင့္ စပ္သည္ ကိုသာ ဆိုတတ္သူ သင့္ေသာကာလ၌ အေၾကာင္းရွိေသာ အပိုင္းအျခားရွိေသာ အစီးအပြါးႏွင့္ စပ္ေသာ မွတ္သားေလာက္ ေသာ စကားကို ဆိုတတ္သူ ျဖစ္ခဲ့မူ၊ ထိုသူငယ္သည္ ''လူႀကီး ပညာရွိ'' ဟူ၍သာ ေရတြက္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏။
၂ - ဒုတိယ ဥ႐ုေဝလသုတ္၊ ဥ႐ုေဝလဝဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။ pdf...
Sunday, May 8, 2011
ကံျဖစ္ေပၚေၾကာင္း...
နိဒါနသုတ္
ရဟန္းတုိ႔ ဝဋ္ဆင္းရဲသုိ႔
ေရာက္ေစတတ္ကုန္ေသာ ကံတုိ႔ ျဖစ္ေပၚရန္
အေၾကာင္းတုိ႔သည္ ဤသံုးမ်ဳိးတုိ႔နည္း။
အဘယ္သံုးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ...
လိုခ်င္မႈ 'ေလာဘ' သည္ ကံတုိ႔ ျဖစ္ေပၚရန္ အေၾကာင္းတည္း။
အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ' သည္ ကံတုိ႔ ျဖစ္ေပၚရန္ အေၾကာင္းတည္း။
ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ' သည္ ကံတုိ႔ ျဖစ္ေပၚရန္ အေၾကာင္းတည္း။
ရဟန္းတုိ႔ လိုခ်င္မႈ 'ေလာဘ' ေၾကာင့္ မလိုခ်င္မႈ 'အေလာဘ' မျဖစ္၊ ရဟန္းတုိ႔ စင္စစ္ေသာ္ကား လိုခ်င္မႈ 'ေလာဘ' ေၾကာင့္ လိုခ်င္မႈ 'ေလာဘ' သာလွ်င္ ျဖစ္၏။
ရဟန္းတုိ႔ အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ' ေၾကာင့္ အမ်က္မထြက္မႈ 'အေဒါသ' မျဖစ္၊ ရဟန္းတုိ႔ စင္စစ္ေသာ္ကား အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ' ေၾကာင့္ အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ' သာလွ်င္ ျဖစ္၏။
ရဟန္းတုိ႔ ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ' ေၾကာင့္ မေတြေဝမႈ 'အေမာဟ' မျဖစ္၊ ရဟန္းတုိ႔ စင္စစ္ေသာ္ကား ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ' ေၾကာင့္ ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ' သာလွ်င္ ျဖစ္၏။
ရဟန္းတုိ႔ လိုခ်င္မႈ 'ေလာဘ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံ၊ အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံ၊ ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံတို႔ေၾကာင့္ နတ္တုိ႔ကို မေတြ႕ျမင္ရကုန္၊ လူတုိ႔ကို မေတြ႕ျမင္ရကုန္၊ အျခား တစ္စံုတစ္ခုေသာ သုဂတိဘုံတုိ႔ကိုလည္း မေတြ႕ျမင္ရကုန္။
ရဟန္းတုိ႔ စင္စစ္ေသာ္ကား လိုခ်င္မႈ 'ေလာဘ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံ၊ အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ'ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံ၊ ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံတုိ႔ေၾကာင့္ ငရဲဘံုကို ေတြ႕ျမင္ရ၏၊
တိရစၧာန္ဘံုကို ေတြ႕ျမင္ရ၏၊ ၿပိတၱာဘံုကို ေတြ႕ျမင္ရ၏၊ အျခား တစ္စံုတစ္ခုေသာ ဒုဂၢတိဘံုတုိ႔ကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ရကုန္၏။
ရဟန္းတုိ႔ ဝဋ္ဆင္းရဲသုိ႔ ေရာက္ေစတတ္ကုန္ေသာ ကံတုိ႔ ျဖစ္ေပၚရန္ အေၾကာင္းတုိ႔သည္ ဤသံုးမ်ဳိးတုိ႔တည္း။
-
ရဟန္းတုိ႔ ဝဋ္ကင္းရာ နိဗၺာန္သုိ႔
ေရာက္ေစတတ္ကုန္ေသာ ကံတုိ႔ ျဖစ္ေပၚရန္
အေၾကာင္းတုိ႔သည္ ဤသံုးမ်ဳိးတုိ႔တည္း။
အဘယ္သံုး မ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ...
မလိုခ်င္မႈ'အေလာဘ' သည္ ကံတုိ႔ ျဖစ္ေပၚရန္ အေၾကာင္းတည္း။
အမ်က္မထြက္မႈ 'အေဒါသ' သည္ ကံတုိ႔ ျဖစ္ေပၚရန္ အေၾကာင္းတည္း။
မေတြေဝမႈ 'အေမာဟ' သည္ ကံတုိ႔ ျဖစ္ေပၚရန္ အေၾကာင္းတည္း။
ရဟန္းတုိ႔ မလိုခ်င္မႈ 'အေလာဘ' ေၾကာင့္ လိုခ်င္မႈ 'ေလာဘ' မျဖစ္၊ ရဟန္းတုိ႔ စင္စစ္ေသာ္ကား မလိုခ်င္မႈ 'အေလာဘ' ေၾကာင့္ မလိုခ်င္မႈ 'အေလာဘ' သာလွ်င္ ျဖစ္၏။
ရဟန္းတုိ႔ အမ်က္မထြက္မႈ 'အေဒါသ' ေၾကာင့္ အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ' မျဖစ္၊ ရဟန္းတုိ႔ စင္စစ္ေသာ္ကား အမ်က္မထြက္မႈ 'အေဒါသ' ေၾကာင့္ အမ်က္မထြက္မႈ 'အေဒါသ' သာလွ်င္ ျဖစ္၏။
ရဟန္းတုိ႔ မေတြေဝမႈ 'အေမာဟ' ေၾကာင့္ ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ' မျဖစ္၊ ရဟန္းတုိ႔ စင္စစ္ေသာ္ကား မေတြေဝမႈ 'အေမာဟ' ေၾကာင့္ မေတြေဝမႈ 'အေမာဟ' သာလွ်င္ ျဖစ္၏။
ရဟန္းတုိ႔ မလိုခ်င္မႈ 'အေလာဘ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံ၊ အမ်က္မထြက္မႈ 'အေဒါသ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံ၊ မေတြေဝမႈ 'အေမာဟ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံတို႔ေၾကာင့္ ငရဲဘံုကို မေတြ႕ျမင္ရ၊ တိရစၧာန္ဘံုကို မေတြ႕ျမင္ရ၊ ၿပိတၱာဘံုကို မေတြ႕ျမင္ရ၊ အျခား တစ္စံုတစ္ခုေသာ ဒုဂၢတိဘံုတုိ႔ကိုလည္း မေတြ႕ျမင္ရကုန္။
ရဟန္းတုိ႔ စင္စစ္ေသာ္ကား မလိုခ်င္မႈ 'အေလာဘ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံ၊ အမ်က္မထြက္မႈ 'အေဒါသ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံ၊ မေတြေဝမႈ 'အေမာဟ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ကံတုိ႔ေၾကာင့္ နတ္တုိ႔ကိုေတြ႕ျမင္ ရကုန္၏၊ လူတုိ႔ကို ေတြ႕ျမင္ရကုန္၏၊ အျခား တစ္စံုတစ္ခုေသာ သုဂတိ ဘံုဘဝတုိ႔ကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ရကုန္၏။
ရဟန္းတုိ႔ ဝဋ္ကင္းရာ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္ေစတတ္ကုန္ေသာ ကံတုိ႔ ျဖစ္ေပၚရန္ အေၾကာင္းတုိ႔သည္ ဤသံုးမ်ဳိးတုိ႔တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 39
၉ - နိဒါနသုတ္၊ ေဒ၀တာ၀ဂ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။
Friday, May 6, 2011
ေလာက၌ သာယာဖြယ္ သေဘာသည္ အဘယ္နည္း...?
ေလာက၌ သာယာဖြယ္ သေဘာသည္ အဘယ္နည္း...?
အျပစ္သည္ အဘယ္နည္း...?
ထြက္ေျမာက္ရာသည္ အဘယ္နည္း...?
Tuesday, May 3, 2011
ဗာဟိတိက...
အသွ်င္ဘုရားအာနႏၵာ ပညာ႐ိွ သမဏျဗာဟၼဏတို႔ အျပစ္တင္ထုိက္ေသာ ကုိယ္က်င့္တရားမ်ဳိး ဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း။
အသွ်င္ဘုရား မေကာင္းေသာ ကုိယ္က်င့္ တရားမ်ဳိးဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း။
အသွ်င္ဘုရား အျပစ္႐ိွေသာ ကုိယ္က်င့္ တရားမ်ဳိးဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း။
အသွ်င္ဘုရား ဆင္းရဲႏွင့္တကြ ျဖစ္ေသာ ကုိယ္က်င့္ တရားမ်ဳိးဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း။
အသွ်င္ဘုရား ဆင္းရဲေသာ အက်ဳိးကုိ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ ကုိယ္က်င့္ တရားမ်ဳိးဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း။
အသွ်င္ဘုရားအာနႏၵာ ႏႈတ္က်င့္ တရားမ်ဳိးဟူသည္။ပ။ ပညာ႐ိွ သမဏျဗာဟၼဏတို႔ အျပစ္တင္ထုိက္ေသာ စိတ္က်င့္ တရားမ်ဳိးဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း။
အသွ်င္ဘုရား မေကာင္းေသာ စိတ္က်င့္ တရားမ်ဳိး ဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း။
အသွ်င္ဘုရား အျပစ္ႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ စိတ္က်င့္ တရားမ်ဳိး ဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း။
အသွ်င္ဘုရား ဆင္းရဲႏွင့္တကြ ျဖစ္ေသာ စိတ္က်င့္ တရားမ်ဳိး ဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း။
အသွ်င္ဘုရား ဆင္းရဲေသာ အက်ဳိးကုိ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ စိတ္က်င့္ တရားမ်ဳိး ဟူသည္ အဘယ္ပါနည္း။
အသွ်င္ဘုရားအာနႏၵာ အလံုးစံုေသာ အကုသုိလ္ တရားတို႔ကုိသာလွ်င္ ပယ္ျခင္းကို ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ ခ်ီးမြမ္းေတာ္ မူပါသေလာ။
၈ - ဗာဟိတိကသုတ္-မွ၊ ရာဇ၀ဂ္၊ မဇၥ်ိမပဏၰာကပါဠိေတာ္၊ မဇၥ်ိမနိကာယ္။
ငါးပါးသီလ ေဆာက္တည္ပံု ပါဠိႏွင့္ အနက္အဓိပၸါယ္...
ငါးပါးသီလ ေဆာက္တည္ပံု
ပါဠိႏွင့္ အနက္အဓိပၸါယ္
(လူမ်ား...)
အဟံ ဘေႏၲ တိသရေဏန သဟ ပဥၥသီလံ ဓမၼံ ယာစာမိ၊
အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံ ေဒထ ေမ ဘေႏၲ။
ဒုတိယမၸိ အဟံ ဘေႏၲ တိသရေဏန သဟ ပဥၥသီလံ ဓမၼံ ယာစာမိ၊
အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံ ေဒထ ေမ ဘေႏၲ။
တတိယမၸိ အဟံ ဘေႏၲ တိသရေဏန သဟ ပဥၥသီလံ ဓမၼံ ယာစာမိ၊
အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံ ေဒထ ေမ ဘေႏၲ။
(ဘုန္းႀကီး...)
ယ မဟံ ဝဒါမိ၊ တံ ဝေဒထ။
(လူမ်ား...)
အာမ ဘေႏၲ။
(ဘုန္းၾကီး တစ္ေခါက္တိုင္...)
နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
(လူမ်ား သံုးေခါက္ဆို...)
နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
(ဘုန္းၾကီး တစ္ေခါက္တိုင္...)
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
(လူမ်ား သံုးေခါက္ဆို...)
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဒုတိယမၸိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဒုတိယမၸိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဒုတိယမၸိ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
တတိယမၸိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
တတိယမၸိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
တတိယမၸိ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
(ဘုန္းႀကီး...)
တိသရဏဂမနံ ပရိပုဏၰံ။
(လူမ်ား...)
အာမ ဘေႏၲ။
(လူမ်ား ဆက္ဆို...)
၁။ ပါဏာတိပါတာ ေဝရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
၂။ အဒိႏၷာဒါနာ ေဝရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
၃။ ကာေမသုမိစၧာစာရာ ေဝရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
၄။ မုသာဝါဒါ ေဝရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
၅။ သုရာေမရယမဇၨပမာဒ႒ာနာ ေဝရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(ဘုန္းႀကီး...)
တိသရေဏန သဟ ပဥၥသီလံ ဓမၼံ သာဓုကံ ကတြာ အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ။
(လူမ်ား...)
အာမ ဘေႏၲ။
ပါဠိႏွင့္ အနက္အဓိပၸါယ္
အဟံ ဘေႏၲ တိသရေဏန သဟ ပဥၥသီလံ ဓမၼံ ယာစာမိ၊
အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံ ေဒထ ေမ ဘေႏၲ။
ဘေႏၲ= အရွင္ျမတ္ဘုရား။
အဟံ= ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္။
တိသရေဏန= သရဏဂံုသံုးပါးႏွင့္။
သဟ= အတူတကြ။
ပဥၥသီလံ= အဂၤါငါးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ျမတ္သီလဟူေသာ။
ဓမၼံ= က်င့္၀တ္သိကၡာပုဒ္ေတာ္ျမတ္ကို။
ယာစာမိ= ေတာင္းပန္ ေတာင္းခံပါ၏။
ေမ= ဘုရားတပည့္ေတာ္အား။
အႏုဂၢဟံ= ခ်ီးေျမွာက္ျခင္းကို။
ကတြာ= အေၾကာင္းျပဳ၍။
သီလံ= ငါးပါးေသာ က်င့္၀တ္ သိကၡာပုဒ္တို႔ကို။
ေဒထ= ေပးသနားေတာ္မူပါ အရွင္ျမတ္ဘုရား။
ဒုတိယမၸိ အဟံ ဘေႏၲ တိသရေဏန သဟ ပဥၥသီလံ ဓမၼံ ယာစာမိ၊
အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံ ေဒထ ေမ ဘေႏၲ။
ဒုတိယမၸိ= ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း။
ဘေႏၲ= အရွင္ျမတ္ဘုရား။
အဟံ= ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္။
တိသရေဏန= သရဏဂံုသံုးပါးႏွင့္။
သဟ= အတူတကြ။
ပဥၥသီလံ= အဂၤါငါးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ျမတ္သီလဟူေသာ။
ဓမၼံ= က်င့္၀တ္သိကၡာပုဒ္ေတာ္ျမတ္ကို။
ယာစာမိ=ေတာင္းပန္ပါ၏။
ေမ= ဘုရားတပည့္ေတာ္အား။
အႏုဂၢဟံ= ခ်ီးေျမွာက္ျခင္းကို။
ကတြာ= အေၾကာင္းျပဳ၍။
သီလံ= ငါးပါးေသာ က်င့္၀တ္ သိကၡာပုဒ္တို႔ကို။
ေဒထ= ေပးသနားေတာ္မူပါ အရွင္ျမတ္ဘုရား။
တတိယမၸိ အဟံ ဘေႏၲ တိသရေဏန သဟ ပဥၥသီလံ ဓမၼံ ယာစာမိ၊
အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံ ေဒထ ေမ ဘေႏၲ။
တတိယမၸိ= သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း။
ဘေႏၲ= အရွင္ျမတ္ဘုရား။
အဟံ= ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္။
တိသရေဏန= သရဏဂံုသံုးပါးႏွင့္။
သဟ= အတူတကြ။
ပဥၥသီလံ= အဂၤါငါးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ျမတ္သီလဟူေသာ။
ဓမၼံ= က်င့္၀တ္သိကၡာပုဒ္ေတာ္ျမတ္ကို။
ယာစာမိ=ေတာင္းပန္ပါ၏။
ေမ= ဘုရားတပည့္ေတာ္အား။
အႏုဂၢဟံ= ခ်ီးေျမွာက္ျခင္းကို။
ကတြာ= အေၾကာင္းျပဳ၍။
သီလံ= ငါးပါးေသာ က်င့္၀တ္ သိကၡာပုဒ္တို႔ကို။
ေဒထ= ေပးသနားေတာ္မူပါ အရွင္ျမတ္ဘုရား။
ယမဟံ ၀ဒါမိ၊ တံ ၀ေဒထ။
ယံ= အၾကင္စကားကို။
အဟံ= ငါသည္။
၀ဒါမိ= ဆိုအ့ံ။
တံ= ထို... ငါဆိုသည့္ အတိုင္း။
၀ေဒထ= လိုက္ဆိုၾကကုန္ေလာ့။
အာမ ဘေႏၲ။
ဘေႏၲ= အရွင္ျမတ္ဘုရား။
အာမ= မွန္လွပါ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ လိုက္ဆိုၾကပါမည္ ဘုရား။
နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
အရဟေတာ= လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတို႔၏ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာ။
သမၼာသမၺဳဒၶႆ= သစၥာေလးပါး ျမတ္တရားကို ပိုင္းျခားထင္ထင္ ကိုယ္တိုင္ သိျမင္ေတာ္မူေသာ။
တႆ ဘဂ၀ေတာ= ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ထိုျမတ္စြာဘုရားအား။
နေမာ= ရွိခိုးျခင္းသည္။
အတၳဳ= စင္စစ္မေသြ ျဖစ္ပါေစသတည္း။
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဗုဒၶံ= ျမတ္စြာဘုရားကို။
သရဏံ= ဆင္းရဲပယ္ေဖ်ာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ေအာင္ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍။
ဂစၧာမိ= မွီ၀ဲဆည္းကပ္ သိမွတ္ပါ၏။
ဓမၼံ= တရားေတာ္ျမတ္ကို။
သရဏံ= ဆင္းရဲပယ္ေဖ်ာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ေအာင္ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍။
ဂစၧာမိ= မွီ၀ဲဆည္းကပ္ သိမွတ္ပါ၏။
သံဃံ= သံဃာေတာ္ျမတ္ အေပါင္းကို။
သရဏံ= ဆင္းရဲပယ္ေဖ်ာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ေအာင္ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍။
ဂစၧာမိ= မွီ၀ဲဆည္းကပ္ သိမွတ္ပါ၏။
ဒုတိယမၸိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဒုတိယမၸိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဒုတိယမၸိ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ဒုတိယမၸိ= ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္လည္း။
ဗုဒၶံ= ျမတ္စြာဘုရားကို။
သရဏံ= ဆင္းရဲပယ္ေဖ်ာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ေအာင္ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍။
ဂစၧာမိ= မွီ၀ဲဆည္းကပ္ သိမွတ္ပါ၏။
ဒုတိယမၸိ= ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္လည္း။
ဓမၼံ= တရားေတာ္ျမတ္ကို။
သရဏံ= ဆင္းရဲပယ္ေဖ်ာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ေအာင္ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍။
ဂစၧာမိ= မွီ၀ဲဆည္းကပ္ သိမွတ္ပါ၏။
ဒုတိယမၸိ= ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္လည္း။
သံဃံ= သံဃာေတာ္ျမတ္ အေပါင္းကို။
သရဏံ= ဆင္းရဲပယ္ေဖ်ာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ေအာင္ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍။
ဂစၧာမိ= မွီ၀ဲဆည္းကပ္ သိမွတ္ပါ၏။
တတိယမၸိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
တတိယမၸိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
တတိယမၸိ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
တတိယမၸိ= သံုးၾကိမ္ေျမာက္လည္း။
ဗုဒၶံ= ျမတ္စြာဘုရားကို။
သရဏံ= ဆင္းရဲပယ္ေဖ်ာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ေအာင္ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍။
ဂစၧာမိ= မွီ၀ဲဆည္းကပ္ သိမွတ္ပါ၏။
တတိယမၸိ= သံုးၾကိမ္ေျမာက္လည္း။
ဓမၼံ= တရားေတာ္ျမတ္ကို။
သရဏံ= ဆင္းရဲပယ္ေဖ်ာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ေအာင္ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍။
ဂစၧာမိ= မွီ၀ဲဆည္းကပ္ သိမွတ္ပါ၏။
တတိယမၸိ= သံုးၾကိမ္ေျမာက္လည္း။
သံဃံ= သံဃာေတာ္ျမတ္ အေပါင္းကို။
သရဏံ= ဆင္းရဲပယ္ေဖ်ာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ေအာင္ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍။
ဂစၧာမိ= မွီ၀ဲဆည္းကပ္ သိမွတ္ပါ၏။
တိသရဏဂမနံ ပရိပုဏၰံ။
တိသရဏဂမနံ= သရဏဂံု သံုးပါးသည္။
ပရိပုဏၰ= သင္၏သႏၲာန္မွာ ျပည့္စံုပါျပီ။
အာမ ဘေႏၲ။
ဘေႏၲ= အရွင္သူျမတ္ ဘုရား။
အာမ= မွန္လွပါ။
ပါဏာတိပါတာ ေဝရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
ပါဏာတိပါတာ= သူတပါး၏အသက္ကို သတ္ျဖတ္ျခင္းမွ။
ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ= ေရွာင္ၾကဥ္ရာ ေရွာင္ၾကဥ္ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ေတာ္ျမတ္ကို။
သမာဒိယာမိ= ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
အဒိႏၷာဒါနာ ေဝရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
အဒိႏၷာဒါနာ= ပိုင္ရွင္မေပးေသာ သူတပါးဥစၥာကို ခိုးယူျခင္းမွ။
ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ= ေရွာင္ၾကဥ္ရာ ေရွာင္ၾကဥ္ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ေတာ္ျမတ္ကို။
သမာဒိယာမိ= ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
ကာေမသုမိစၧာစာရာ ေဝရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
ကာေမသုမိစၧာစာရာ= ကာမအမႈတို႔ကို ေမွာက္ေမွာက္ မွားမွား ျပဳက်င့္ျခင္းမွ။
ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ= ေရွာင္ၾကဥ္ရာ ေရွာင္ၾကဥ္ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ေတာ္ျမတ္ကို။
သမာဒိယာမိ= ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
မုသာဝါဒါ ေဝရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
မုသာ၀ါဒါ= မဟုတ္မမွန္ မွားမွားယြင္းယြင္း ေျပာဆိုျခင္းမွ။
ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ= ေရွာင္ၾကဥ္ရာ ေရွာင္ၾကဥ္ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ေတာ္ျမတ္ကို။
သမာဒိယာမိ= ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
သုရာေမရယ မဇၨပမာဒ႒ာနာ ေဝရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
သုရာေမရယ မဇၨပမာဒ႒ာနာ= ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔၌ ေမ့ေလ်ာ့ေစတတ္ေသာ ေသရည္ေသရက္ကို ေသာက္သံုးျခင္းမွ။
ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ= ေရွာင္ၾကဥ္ရာ ေရွာင္ၾကဥ္ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ေတာ္ျမတ္ကို။
သမာဒိယာမိ= ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
တိသရေဏန သဟ ပဥၥသီလံ ဓမၼံ သာဓုကံ ကတြာ အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ။
တိသရေဏန= သရဏဂံုသံုးပါးႏွင့္။
သဟ= အတူတကြ။
ပဥၥသီလံ= ငါးပါးေသာ သီလေတာ္ျမတ္ဟု ဆိုအပ္ေသာ။
ဓမၼံ= က်င့္၀တ္ သိကၡာပုဒ္ေတာ္ျမတ္ကို။
သာဓုကံ ကတြာ= မက်ဳိးမေပါက္ မေျပာက္က်ားရေလေအာင္ ေကာင္းမြန္စြာ ေစာင့္စည္း၍။
အပၸမာေဒန= မေမ့မေလ်ာ့ေသာ သတိတရားျဖင့္။
သမၸာေဒထ= ကုသိုလ္ကိစၥ အ၀၀ကို ျပည့္စံုေအာင္ ေစာင့္ထိန္းၾကပါကုန္။
အာမ ဘေႏၲ။
ဘေႏၲ= အရွင္သူျမတ္ ဘုရား။
အာမ= ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ ျပဳလုပ္ပါမည္ဟု အာမခံပါ၏။
ဦးေလာကနာထ
ေလာကနာထ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း
၅.၃.၂၀၁၁
၅-ပါးသီလ၊ ၈-ပါးသီလ၊ ၉-ပါးသီလ၊ ၁၀-ပါးသီလ၊
ငါးပါးသီလ ပါဠိအနက္
Monday, April 18, 2011
ကိေလသာကင္းေသာ...
ကိေလသာကင္းေသာ...
''ယုတ္ညံ့၍ ရြာသူတို႔၏ အက်င့္ျဖစ္ေသာ ပုထုဇဥ္တို႔၏ အေလ့အက်င့္သာျဖစ္၍ အရိယာတို႔၏ အက်င့္မဟုတ္ေသာ အက်ဳိးစီးပြါးႏွင့္ မစပ္ယွဥ္ေသာ ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာကုိ အဖန္တလဲလဲ အားမထုတ္ရာ၊ ကုိယ္စိတ္၏ ဆင္းရဲျခင္းကုိ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ အရိယာတို႔၏ အက်င့္ မဟုတ္ေသာ အက်ဳိးစီးပြါးႏွင့္ မစပ္ယွဥ္ေသာ ကုိယ္ပင္ပန္းမႈကုိ အားထုတ္ျခင္းကုိ အဖန္တလဲလဲ မလုိက္စား အားမထုတ္ရာ''
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
''ထိုအစြန္း ႏွစ္ပါးတို႔သို႔ မကပ္ေရာက္မူ၍ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အထူးသျဖင့္ သိေတာ္မူအပ္ေသာ ပညာမ်က္စိကုိ ျပဳတတ္ေသာ ဉာဏ္အျမင္ကုိ ျပဳတတ္ေသာ အလယ္ အလတ္ျဖစ္ေသာ အက်င့္သည္ ကိေလသာ ၿငိမ္းရန္ ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ သိရန္ (သစၥာေလးပါးကုိ) သိရန္ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ အလို႔ငွါျဖစ္၏''
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
''ေျမႇာက္ပင့္ျခင္းကုိလည္း သိရာ၏၊ ႏွိပ္ခ်ျခင္းကုိလည္း သိရာ၏၊ ေျမႇာက္ပင့္ျခင္းကုိလည္း သိ၍ ႏွိပ္ခ်ျခင္းကုိလည္း သိ၍ ေျမႇာက္ပင့္၍ မေဟာေျပာရာ၊ ႏွိပ္ခ်၍ မေဟာေျပာရာ၊ ဟုတ္မွန္ေသာ သေဘာကုိ သာလွ်င္ ေဟာေျပာရာ၏''
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
"ရဟန္းတို႔ မေျမႇာက္ပင့္ျခင္း မႏွိပ္ခ်ျခင္း ဟုတ္မွန္ေသာ သေဘာကုိ ေျပာျခင္းသည္ အဘယ္သို႔ ျဖစ္သနည္း။"
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
''ဆံုးျဖတ္အပ္ေသာ ခ်မ္းသာကုိ သိရာ၏၊ ဆံုးျဖတ္အပ္ေသာ ခ်မ္းသာကုိ သိ၍ အဇၩတၱ သႏၲာန္၌ ခ်မ္းသာကုိ အဖန္ဖန္ အားထုတ္ရာ၏''
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
''မ်က္ကြယ္၌ အျပစ္ေျပာျခင္းကုိ မေျပာဆိုရာ၊ မ်က္ေမွာက္၌ ကိေလသာႏွင့္ ေရာျပြမ္းညစ္ႏြမ္းေသာ စကားကုိ မဆိုရာ''
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
''ေျဖးေျဖးသာသာ ေျပာဆိုရာ၏၊ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ မေျပာဆုိရာ''
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
''ဇနပုဒ္သားတို႔၏ ဘာသာကုိ ႏွလံုးသြင္း စဲြျမဲ၍ မေျပာဆိုရာ၊ ေလာကသံုး ပညတ္ကုိ လြန္၍ မသြားရာ'' ဟူေသာ ထိုစကားကုိ အဘယ္ကုိ စဲြ၍ ဆိုသနည္း။
ဤဆိုခဲ့ၿပီးသည္ကား အရဏဝိဘဂၤသုတ္၏ အက်ဥ္း 'ဥေဒၵသ'တည္း။ 323
အရဏဝိဘဂၤသုတ္ မွ
၉ - အရဏဝိဘဂၤသုတ္၊ ၀ဘၤဂ၀ဂ္၊ ဥပရိပဏၰာသပါဠိေတာ္၊ မဇၥ်ိမနိကာယ္။
Subscribe to:
Posts (Atom)