နီ၀ရဏသုတ္- (ပိတ္ပင္တတ္ေသာတရား)

နီ၀ရဏသုတ္- (ပိတ္ပင္တတ္ေသာတရား)

ရဟန္းတို႔ အပိတ္အပင္ {နီ၀ရဏ} တို႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတို႔တည္း။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

၁။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ လုိခ်င္မႈ အပိတ္အပင္ {ကာမစၧႏၵနီ၀ရဏ}၊
၂။ သူတစ္ပါး အက်ဳိးမဲ့ ၾကံစည္မႈ အပိတ္အပင္ {ဗ်ာပါဒနီ၀ရဏ}၊
၃။ ထုိင္းမႈိင္းမႈ အပိတ္အပင္ {ထိနမိဒၶနီ၀ရဏ}၊
၄။ ပ်ံ႕လြင့္မႈ ေနာင္တတဖန္ ပူပန္မႈ အပိတ္အပင္ {ဥဒၶစၥ ကုကၠဳစၥနီ၀ရဏ}၊
၅။ မဆံုးျဖတ္ႏုိင္မႈ အပိတ္အပင္ {၀ိစိကိစၧာနီ၀ရဏ}တို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤအပိတ္အပင္ {နီ၀ရဏ} ငါးမ်ဳိးတို႔ကုိပယ္ရန္၊
သတိပ႒ာန္ ေလးပါးတို႔ကုိ ပြါးမ်ားအပ္ ကုန္၏။

အဘယ္ေလးးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

၁။ ကာယာ ႏုပႆနာ သတိပ႒ာန္၊
၂။ ေ၀ဒနာ ႏုပႆနာ သတိပ႒ာန္၊
၃။ စိတၱာ ႏုပႆနာ သတိပ႒ာန္၊
၄။ ဓမၼာ ႏုပႆနာ သတိပ႒ာန္၊

ဒုတိယသုတ္။
၂ - နီ၀ရဏသုတ္၊ သတိပ႒ာန၀ဂ္၊ န၀ကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

(၈) ပိတ္ပင္ တားဆီးတတ္ေသာတရား ငါးပါး

(၈) ပိတ္ပင္ တားဆီးတတ္ေသာတရား ငါးပါး

အဘယ္တို႔သည္ စ်ာန္ မဂ္ ဖုိလ္တရားတို႔ကုိ
ပိတ္ပင္ တားဆီးတတ္ေသာ {နီ၀ရဏ} တရားငါးပါးတို႔ မည္သနည္း။

၁။ {ကာမစၦႏၵနီ၀ရဏ}
ကာမတို႔၌ လုိခ်င္ေတာင္းတမူဟူေသာ ပိတ္ပင္တားဆီးမႈ ၊
၂။ {ဗ်ာပါဒနီ၀ရဏ}
အမ်က္ထြက္မႈဟူေသာ ပိတ္ပင္တားဆီးမႈ ၊
၃။ {ထိနမိဒၶနီ၀ရဏ}
(စိတ္ ေစတသိက္တို႔၏) မခံ့မႈ ငုိက္မည္းမႈ ဟူေသာ ပိတ္ပင္ တားဆီးမႈ ၊
၄။ {ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥနီ၀ရဏ}
ပ်ံ႕လြင့္မႈ ေနာင္တ တဖန္ ပူပန္မႈ ဟူေသာ ပိတ္ပင္တားဆီးမႈ ၊
၅။ {၀ိစိကိစၧာနီ၀ရဏ}
ေတြးေတာယံုမွားမႈဟူေသာ ပိတ္ပင္တားဆီးမႈ ။

ဤသည္တို႔သည္ (စ်ာန္ မဂ္ ဖုိလ္တရားတို႔ကုိ)
ပိတ္ပင္တားဆီးတတ္ေသာ {နီ၀ရဏ} တရားငါးပါး တို႔တည္း။

၅ - ပဥၥကနိေဒၵသ၊ ခုဒၵက၀တၳဳ၊ ၀ိဘဂၤ။

မဂၢင္ရွစ္ပါးတို႔ကုိ ေ၀ဖန္၍ျပေသာ၀ိဘင္း

မဂၢဂၤၤ၀ိဘဂၤ
(မဂၢင္ရွစ္ပါးတို႔ကုိ ေ၀ဖန္၍ျပေသာ၀ိဘင္း)

သုတၱႏၲဘာဇနီယနည္း
(သုတၱန္နည္းျဖင့္ ေ၀ဖန္၍ ေဟာၾကားေသာနည္း)

မဂၢင္ရွစ္ပါး
(နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရားရွစ္ပါး)

ျဖဴစင္ျမင့္ျမတ္သည့္ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ အရိယမဂ္သည္ ရွိ၏။
ဤအဂၤါရွစ္ပါးတို႔သည္ အဘယ္တို႔နည္း။

၁။ ေကာင္းစြာ သိျမင္မႈ {သမၼာဒိ႒ိ}၊
၂။ ေကာင္းစြာ ၾကံစည္မႈ {သမၼာသကၤပၸ}၊
၃။ ေကာင္းစြာေျပာဆုိမႈ {သမၼာ၀ါစာ}၊
၄။ ေကာင္းစြာ ျပဳလုပ္မႈ {သမၼာကမၼႏၲ}၊
၅။ ေကာင္းစြာ အသက္ေမြးမႈ {သမၼာအာဇီ၀}၊
၆။ ေကာင္းစြာ အားထုတ္မႈ {သမၼာ၀ါယာမ}၊
၇။ ေကာင္းစြာ ေအာက္ေမ့မႈ {သမၼာသတိ}၊
၈။ ေကာင္းစြာ တည္ၾကည္မႈ {သမၼာ သမာဓိ} တို႔တည္း။

(၁) သမၼာဒိ႒ိ
ထုိတြင္ အဘယ္သည္ ေကာင္းစြာသိျမင္မႈ သမၼာဒိ႒ိ မည္သနည္း။

ဆင္းရဲ၌ သိမႈပညာ၊ ဆင္းရဲျဖစ္ေၾကာင္း၌ သိမႈပညာ၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ၌ သိမႈပညာ၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာသို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္၌ သိမႈပညာသည္ ရွိ၏။ ဤသေဘာကုိ ေကာင္းစြာ သိျမင္မႈ သမၼာဒိ႒ိ ဟု ဆုိအပ္၏။

(၂) သမၼာသကၤပၸ
ထုိတြင္ အဘယ္သည္ ေကာင္းစြာ ၾကံစည္မႈ သမၼာသကၤပၸ မည္သနည္း။

ကာမတို႔မွ ထြက္ေျမာက္ရန္ ၾကံစည္မႈ ေနကၡမၼသကၤပၸ၊ မပ်က္စီးေစရန္ ၾကံစည္မႈ အဗ်ာပါဒ သကၤပၸ၊ မညႇဥ္းဆဲရန္ ၾကံစည္မႈ အ၀ိဟႎသာသကၤပၸသည္ ရွိ၏။ ဤ သေဘာကုိ ေကာင္းစြာ ၾကံစည္မႈ သမၼာသကၤပၸ ဟု ဆုိအပ္၏။

(၃) သမၼာ၀ါစာ
ထုိတြင္ အဘယ္သည္ ေကာင္းစြာေျပာဆုိမႈ သမၼာ၀ါစာ မည္သနည္း။

မဟုတ္မမွန္ ေျပာျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ၊ ကုန္းေခ်ာစကားမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ၊ ၾကမ္းတမ္း ေသာ စကားမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ၊ ၿပိန္ဖ်င္းေသာ စကားမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈသည္ ရွိ၏။ ဤသေဘာကုိ ေကာင္းစြာ ေျပာဆုိမႈ သမၼာ၀ါစာ ဟု ဆုိအပ္၏။

(၄) သမၼာကမၼႏၲ
ထုိတြင္ အဘယ္သည္ ေကာင္းစြာ ျပဳလုပ္မႈ သမၼာကမၼႏၲ မည္သနည္း။

အသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ၊ မေပးသည္ကုိ ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈ၊ ကာမ ဂုဏ္တို႔၌ မွားေသာ အက်င့္မွ ေရွာင္ၾကဥ္မႈသည္ ရွိ၏။ ဤသေဘာကုိ ေကာင္းစြာ ျပဳလုပ္မႈ သမၼာကမၼႏၲ ဟု ဆုိအပ္၏။

(၅) သမၼာအာဇီ၀
ထုိတြင္ အဘယ္သည္ ေကာင္းစြာအသက္ေမြးမႈ သမၼာအာဇီ၀ မည္သနည္း။

ဤသာသနာေတာ္၌ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သာ၀ကသည္ မွားေသာ အသက္ ေမြးမႈကုိ ပယ္၍ ေကာင္းေသာ အသက္ေမြးမႈျဖင့္ အသက္ကုိ ေမြးျမဴ၏။ ဤ သေဘာကုိ ေကာင္းစြာ အသက္ေမြးမႈ သမၼာအာဇီ၀ ဟု ဆုိအပ္၏။

(၆) သမၼာ၀ါယာမ
ထုိတြင္ အဘယ္သည္ ေကာင္းစြာ အားထုတ္မႈ သမၼာ၀ါယာမ မည္သနည္း။

ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ မျဖစ္ေသးေသာ အကုသုိလ္ အယုတ္တရားတို႔ ကုိ မျဖစ္ေစရန္ဆႏၵကုိ ျဖစ္ေစ၏၊ လုံ႔လျပဳ၏၊ လုံ႔လထုတ္၏၊ စိတ္ကုိ ေျမႇာက္ပင့္ ၏၊ အထပ္ထပ္ အားထုတ္၏။ ျဖစ္ၿပီးေသာ အကုသုိလ္ အယုတ္တရားတို႔ကုိ ပယ္ရန္ ဆႏၵကုိ ျဖစ္ေစ၏၊ လုံ႔လျပဳ၏၊ လုံ႔လထုတ္၏၊ စိတ္ကုိ ေျမႇာက္ပင့္၏၊ အထပ္ထပ္ အားထုတ္၏။ မျဖစ္ေသးေသာ ကုသုိလ္တရားတို႔ကုိ ျဖစ္ေစရန္ ဆႏၵကုိျဖစ္ေစ၏၊ လုံ႔လျပဳ၏၊ လုံ႔လထုတ္၏၊ စိတ္ကုိ ေျမႇာက္ပင့္၏၊ အထပ္ထပ္ အားထုတ္၏။ ျဖစ္ၿပီးေသာ ကုသုိလ္တရားတို႔ တည္တံ့ရန္၊ မေပ်ာက္ပ်က္ရန္၊ အထပ္ထပ္ျဖစ္ရန္၊ ျပန္႔ပြါးရန္၊ တုိးပြါးရန္၊ ျပည့္စုံေစရန္၊ ဆႏၵကုိ ျဖစ္ေစ၏၊ လုံ႔လျပဳ၏၊ လုံ႔လထုတ္၏၊ စိတ္ကုိ ေျမႇာက္ပင့္၏၊ အထပ္ထပ္ အားထုတ္၏။
ဤသေဘာကုိ ေကာင္းစြာ အားထုတ္မႈ သမၼာ၀ါယာမ ဟု ဆုိအပ္၏။

(၇) သမၼာသတိ
ထုိတြင္ အဘယ္သည္ ေကာင္းစြာ ေအာက္ေမ့မႈ သမၼာသတိ မည္သနည္း။

ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ကိေလသာကုိ ျပင္းစြာ ပူပန္ေစတတ္ေသာ လုံ႔လရွိသည္ျဖစ္၍ ေကာင္းစြာ အျပားအားျဖင့္ သိတတ္ေသာ ပညာရွိသည္ျဖစ္၍ ေအာက္ေမ့မႈ သတိရွိလ်က္ (ခႏၶာကုိယ္တည္းဟူေသာ) ေလာက၌ တပ္မက္မႈ အဘိဇၩာ၊ ႏွလုံးမသာယာမႈ ေဒါမနႆကုိ ပယ္ေဖ်ာက္၍ ဆံပင္စေသာ ႐ုပ္ အေပါင္း၌ ဆံပင္စေသာ ႐ုပ္အေပါင္းဟု အဖန္ဖန္ အထပ္ထပ္ ႐ႈလ်က္ေန၏။

ကိေလသာကုိ ျပင္းစြာပူပန္ေစတတ္ေသာ လုံ႔လရွိသည္ျဖစ္၍ ေကာင္းစြာ အျပား အားျဖင့္ သိတတ္ေသာ ပညာရွိသည္ျဖစ္၍ ေအာက္ေမ့မႈ သတိရွိလ်က္ (ခႏၶာ ကုိယ္တည္းဟူေသာ) ေလာက၌ တပ္မက္မႈ အဘိဇၩာ၊ ႏွလုံးမသာယာမႈ ေဒါမန ႆကုိ ပယ္ေဖ်ာက္၍ ခံစားမႈ ေ၀ဒနာတို႔၌ ခ်မ္းသာစေသာ ခံစားမႈ ေ၀ဒနာတို႔ဟု အဖန္ဖန္ အထပ္ထပ္ ႐ႈလ်က္ ေန၏။

ကိေလသာကုိ ျပင္းစြာ ပူပန္ေစတတ္ေသာ လုံ႔လရွိသည္ျဖစ္၍ ေကာင္းစြာ အျပားအားျဖင့္ သိတတ္ေသာ ပညာရွိသည္ျဖစ္၍ ေအာက္ေမ့မႈ သတိရွိလ်က္ (ခႏၶာကုိယ္တည္းဟူေသာ) ေလာက၌ တပ္မက္မႈ အဘိဇၩာ၊ ႏွလုံးမသာယာမႈ ေဒါမနႆကုိ ပယ္ေဖ်ာက္၍ စိတ္တို႔၌ (ရာဂစေသာ) စိတ္ဟု အဖန္ဖန္ အထပ္ ထပ္ ႐ႈလ်က္ေန၏။ ကိေလသာကုိ ျပင္းစြာ ပူပန္ေစတတ္ေသာ လုံ႔လရွိသည္ ျဖစ္၍ ေကာင္းစြာ အျပားအားျဖင့္ သိတတ္ေသာ ပညာရွိသည္ျဖစ္၍ ေအာက္ေမ့မႈ သတိရွိလ်က္ (ခႏၶာကုိယ္တည္းဟူေသာ) ေလာက၌ တပ္မက္မႈ အဘိဇၩာ၊ ႏွလုံး မသာယာမႈ ေဒါမနႆကုိ ပယ္ေဖ်ာက္၍ သေဘာတရားတို႔၌ (ခႏၶာစေသာ) တရားတို႔ဟု အဖန္ဖန္ အထပ္ထပ္ ႐ႈလ်က္ ေန၏။ ဤသေဘာကုိ ေကာင္းစြာ ေအာက္ေမ့မႈ သမၼာသတိဟု ဆုိအပ္၏။

(၈) သမၼာသမာဓိ
ထုိတြင္ အဘယ္သည္ ေကာင္းစြာ တည္ၾကည္မႈ သမၼာသမာဓိ မည္သနည္း။

ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ကာမတို႔မွ ကင္းဆိတ္၍သာလွ်င္ အကုသုိလ္ တရားတို႔မွ ကင္းဆိတ္၍ ၾကံစည္ျခင္း ၀ိတက္ႏွင့္တကြျဖစ္ေသာ၊ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ ျခင္း ၀ိစာရႏွင့္တကြျဖစ္ေသာ၊ နီ၀ရဏ ကင္းဆိတ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ၊ ႏွစ္သက္ျခင္း ပီတိ, ခ်မ္းသာျခင္း သုခရွိေသာ ပဌမစ်ာန္ကုိ ျပည့္စုံေစ၍ ေန၏။

ၾကံစည္ျခင္း ၀ိတက္၊ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ျခင္း ၀ိစာရတို႔၏ ၿငိမ္းေအးျခင္းေၾကာင့္ မိမိသႏၲာန္၌ ျဖစ္ေသာ၊ စိတ္ကုိ ၾကည္လင္ေစတတ္ေသာ၊ စိတ္တည္ၾကည္ျခင္း သမာဓိကုိ ျဖစ္ပြါးေစတတ္ေသာ၊ ၾကံစည္ျခင္း ၀ိတက္, ဆင္ျခင္သုံးသပ္ျခင္း ၀ိစာရ မရွိေသာ၊ တည္ၾကည္ျခင္း သမာဓိေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ႏွစ္သက္ျခင္း ပီတိ, ခ်မ္းသာျခင္း သုခရွိေသာ ဒုတိယစ်ာန္ကုိ ျပည့္စုံေစ၍ ေန၏။

ႏွစ္သက္ျခင္း ပီတိကုိလည္း စက္ဆုပ္ျခင္းေၾကာင့္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈလ်က္သာလွ်င္ ေန၏။ ေအာက္ေမ့ျခင္း သတိ, ေကာင္းစြာ အျပားအားျဖင့္ သိျခင္း သမၸဇဥ္ႏွင့္ ျပည့္စုံသည္ျဖစ္၍ ခ်မ္းသာျခင္း သုခကုိလည္း ကုိယ္ျဖင့္ ခံစား၏။ အၾကင္ တတိယစ်ာန္ေၾကာင့္ ထုိသူကုိ အရိယာပုဂၢိဳလ္တို႔က လ်စ္လ်ဴ႐ႈႏုိင္သူ သတိရွိသူ ခ်မ္းသာစြာ ေနေလ့ရွိသူဟု ခ်ီးမြမ္းေတာ္ မူၾကကုန္၏။ ထုိတတိယစ်ာန္ကုိ ျပည့္စုံ ေစ၍ ေန၏။

ခ်မ္းသာျခင္း သုခ, ဆင္းရဲျခင္း ဒုကၡကုိ ပယ္ျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ေရွးဦး ကပင္လွ်င္ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း ေသာမနႆ, စိတ္ႏွလုံးမသာယာျခင္း ေဒါမနႆတို႔ ၏ ခ်ဳပ္ႏွင့္ျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း, ဆင္းရဲျခင္း ဒုကၡလည္းမဟုတ္, ခ်မ္းသာ ျခင္း သုခလည္း မဟုတ္ေသာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္း ဥေပကၡာေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ သတိ၏ ထက္၀န္းက်င္ စင္ၾကယ္ျခင္းရွိေသာ စတုတၳစ်ာန္ကုိ ျပည့္စုံေစ၍ေန၏။
ဤသေဘာကုိ ေကာင္းစြာ တည္ၾကည္မႈ သမၼာသမာဓိဟု ဆုိအပ္၏။

ဌာနိယသုတ္ - (အေၾကာင္းရွိသည္) နီ၀ရဏ

ဌာနိယသုတ္ - (အေၾကာင္းရွိသည္)

ရဟန္းတို႔ ...
ကာမ၌ စြဲမက္မႈ 'ကာမရာဂ'၏ အေၾကာင္း(အာ႐ံု)ျဖစ္ကုန္ေသာ တရားတို႔ကို ႏွလံုး သြင္းျခင္း ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ မျဖစ္ေသးေသာ ကာမ၌ လိုခ်င္မႈ 'ကာမစၧႏၵ'သည္လည္း ျဖစ္၏၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ကာမ၌ လိုခ်င္မႈ 'ကာမစၧႏၵ'သည္လည္း အတိုင္းထက္ အလြန္ ျဖစ္ျခင္းငွါ ျပန္႔ေျပာျခင္းငွါ ျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
ပ်က္စီးေစလိုမႈ 'ဗ်ာပါဒ'၏ အေၾကာင္း(အာ႐ံု) ျဖစ္ကုန္ေသာ တရားတို႔ကို ႏွလံုး သြင္းျခင္း ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ မျဖစ္ေသးေသာ ပ်က္စီးေစလိုမႈ 'ဗ်ာပါဒ'သည္လည္း ျဖစ္၏၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ပ်က္စီးေစလိုမႈ 'ဗ်ာပါဒ'သည္လည္း အ တိုင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ျခင္းငွါ ျပန္႔ေျပာျခင္းငွါ ျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
ေလးလံထိုင္းမႈိင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ'၏ အေၾကာင္း(အာ႐ံု) ျဖစ္ကုန္ေသာ တရားတို႔ကို ႏွလံုးသြင္းျခင္း ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ မျဖစ္ေသးေသာ ေလးလံ ထိုင္း မႈိင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ'သည္လည္း ျဖစ္၏၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ေလးလံထိုင္းမႈိင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ'သည္ လည္း အတိုင္းထက္ အလြန္ ျဖစ္ျခင္းငွါ ျပန္႔ေျပာျခင္းငွါ ျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ ေနာင္တတစ္ဖန္ပူပင္မႈ 'ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥ'၏ အေၾကာင္း(အာ႐ံု) ျဖစ္ ကုန္ေသာ တရားတို႔ကို ႏွလံုးသြင္းျခင္း ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ မျဖစ္ ေသးေသာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ ေနာင္တတစ္ဖန္ ပူပင္မႈ 'ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥ' သည္လည္း ျဖစ္ ၏၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ ေနာင္တတစ္ဖန္ ပူပင္မႈ 'ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥ' သည္လည္း အတိုင္းထက္ အလြန္ ျဖစ္ျခင္းငွါ ျပန္႔ေျပာျခင္းငွါ ျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
မေဝခြဲႏိုင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ' ၏ အေၾကာင္း (အာ႐ံု) ျဖစ္ကုန္ေသာ တရားတို႔ကို ႏွလံုး သြင္းျခင္း ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ မျဖစ္ေသးေသာ မေဝခြဲႏိုင္မႈ 'ဝိစိ- ကိစၧာ'သည္လည္း ျဖစ္၏၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ မေဝခြဲႏိုင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ'သည္လည္း အတိုင္း ထက္အလြန္ ျဖစ္ျခင္းငွါ ျပန္႔ေျပာျခင္းငွါ ျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
သတိသေမၺာဇၩင္၏ အေၾကာင္း (အာ႐ံု) ျဖစ္ကုန္ေသာ တရားတို႔ကို ႏွလံုးသြင္းျခင္း
ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ မျဖစ္ေသးေသာ သတိသေမၺာဇၩင္သည္လည္း ျဖစ္၏၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ သတိသေမၺာဇၩင္သည္လည္း ပြါးမ်ား ျပည့္စံုျခင္းသို႔ ေရာက္၏။ ။ပ။ ရဟန္းတို႔ ဥေပကၡာသေမၺာဇၩင္၏ အေၾကာင္း(အာ႐ံု) ျဖစ္ကုန္ေသာ တရားတို႔ ကို ႏွလံုးသြင္းျခင္း ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ မျဖစ္ေသးေသာ ဥေပကၡာ သေမၺာဇၩင္သည္လည္းျဖစ္၏၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ဥေပကၡာသေမၺာဇၩင္သည္လည္း ပြါးမ်ား ျပည့္စံုျခင္းသို႔ ေရာက္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၃ - ဌာနိယသုတ္၊ ဥဒါယိ၀ဂ္၊ မဟာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။