ပဋိသမၻိဒါေလးပါး-

ပဋိသမၻိဒါေလးပါး-

သုတၱႏၲဘာဇနီယနည္း၊ (သုတၱန္နည္းျဖင့္ ေ၀ဖန္၍ ေဟာၾကားေသာနည္း)

ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၍ သိေသာ (ပဋိသမၻိဒါ) ဉာဏ္တို႔သည္ ေလးပါးတို႔တည္း။

(၁) အက်ဳိး၌ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၍ သိေသာ ဉာဏ္၊
(၂) အေၾကာင္း၌ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၍ သိေသာ ဉာဏ္၊
(၃) သဒၵါ၌ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၍ သိေသာ ဉာဏ္၊
(၄) အက်ဳိး၊ အေၾကာင္း၊ သဒၵါတို႔၌ အက်ယ္ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၍ သိေသာ ဉာဏ္။

အက်ဳိး၌ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၍ သိေသာ ဉာဏ္သည္ (အတၳပဋိသမၻိဒါဉာဏ္) မည္၏၊
အေၾကာင္း၌ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၍ သိေသာ ဉာဏ္သည္ (ဓမၼပဋိသမၻိဒါဉာဏ္) မည္၏၊
ထုိအက်ဳိး အေၾကာင္းတို႔၌ မာဂဓဘာသာျဖင့္ ေျပာဆုိေသာ အသံ (သဒၵါ)၌ သိေသာ ဉာဏ္သည္ (နိ႐ုတၱိပဋိသမၻိဒါဉာဏ္) မည္၏၊
အက်ဳိး၊ အေၾကာင္း၊ သဒၵါတို႔ကုိ သိေသာ ဉာဏ္တို႔၌ အက်ယ္သိေသာ ဉာဏ္သည္ (ပဋိဘာနပဋိသမၻိဒါဉာဏ္) မည္၏။

သဂၤဟ၀ါရတည္း။ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ျပဆုိျခင္း။
(ပဋိသမၻိဒါေလးပါးတို႔ကုိ ေ၀ဖန္ျပေသာ ၀ိဘင္း)

ယုတ္မာေသာ ရဟန္းဟု ဆိုအပ္သူ

ရဟန္းတုိ႔ တရား ငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ ရဟႏၲာပင္ ျဖစ္လွ်င္မူလည္း {{ယုတ္မာေသာ ရဟန္း}} ဟူ၍ ရြံရွာအပ္ ယံုမွားအပ္သူ ျဖစ္၏။


ဥႆကႋတသုတ္-

ရဟန္းတုိ႔ ...
တရား ငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ ရဟႏၲာပင္ ျဖစ္လွ်င္မူလည္း
{{ယုတ္မာေသာ ရဟန္း}} ဟူ၍ ရြံရွာအပ္ ယံုမွားအပ္သူ ျဖစ္၏။

အဘယ္ ငါးမ်ဳိး တုိ႔နည္း ဟူမူ-

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ -

၁။ ျပည့္တန္ဆာမ (အိမ္) လွ်င္ က်က္စားရာရွိ၏၊
၂။ မုဆုိးမ (အိမ္) လွ်င္ က်က္စားရာရွိ၏၊
၃။ အပ်ဳိႀကီး (အိမ္) လွ်င္ က်က္စားရာရွိ၏၊
၄။ ပ႑ဳက္ (အိမ္) လွ်င္ က်က္စားရာရွိ၏၊
၅။ ရဟန္းမိန္းမ (ေက်ာင္း) လွ်င္ က်က္စားရာရွိ၏၊

ရဟန္းတုိ႔
တရား ငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ ရဟႏၲာပင္ ျဖစ္လွ်င္မူလည္း
{{ယုတ္မာေသာ ရဟန္း}} ဟူ၍ ရြံရွာအပ္ ယံုမွားအပ္သူ ျဖစ္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

၂ - ဥႆကႋတသုတ္၊ ဖာသု၀ိဟာရ၀ဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ဒုတိယ ဖလသုတ္- (ဖလ=အက်ဳိးတရား)

ရဟန္းတို႔ အာနာပါနႆတိကုိ ဤသို႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္သည္ ရွိေသာ္ အက်ဳိးႀကီး၏၊ အာနိသင္ႀကီး၏။ ရဟန္းတို႔ အာနာပါနႆတိကုိ ဤသို႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ပါးေသာအက်ဳိးအာနိသင္ တို႔ကုိ (မခြၽတ္ရလိမ့္မည္ဟု) ေမွ်ာ္လင့္အပ္၏။

ဒုတိယ ဖလသုတ္- (ဖလ=အက်ဳိးတရား)

ရဟန္းတို႔ အာနာပါနႆတိကုိ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္သည္ရွိ ေသာ္ အက်ဳိးႀကီး၏၊ အာနိသင္ႀကီး၏။ ရဟန္းတို႔ အာနာပါနႆတိကုိ အဘယ္သို႔ လွ်င္ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္သည္ရွိေသာ္ အက်ဳိးႀကီးသနည္း၊ အာနိသင္ႀကီးသနည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ေတာသ႔ုိ သြားေရာက္၍ ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္းသို႔ သြားေရာက္၍ ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာသို႔ သြားေရာက္၍ ျဖစ္ေစ တင္ပလႅင္ေခြၿပီးလွ်င္ ကုိယ္ကုိ ေျဖာင့္မတ္စြာထား၍ သတိကုိ (ကမၼ႒ာန္းသို႔) ေရွး႐ႈ ျဖစ္ေစလ်က္ ထုိင္ေန၏။

ထုိရဟန္းသည္ ...
သတိရွိလ်က္သာလွ်င္ ထြက္သက္ေလကုိ ထုတ္၏၊
သတိရွိလ်က္ သာလွ်င္ ၀င္သက္ေလကုိ ရွဴ၏။
ရွည္ရွည္ထြက္သက္ေလကုိ ထုတ္လွ်င္လည္း
{{ရွည္ရွည္ ထြက္သက္ေလကုိ ထုတ္၏}} ဟု သိ၏၊
ရွည္ရွည္၀င္သက္ေလကုိ ရွဴလွ်င္လည္း
{{ရွည္ရွည္ ၀င္သက္ေလကုိ ရွဴ၏}} ဟု သိ၏။
တုိတုိ ထြက္သက္ေလကုိထုတ္လွ်င္လည္း
{{တုိတုိ ထြက္သက္ ေလကုိ ထုတ္၏}} ဟု သိ၏၊
တုိတုိ ၀င္သက္ေလကုိ ရွဴလွ်င္လည္း
{{တုိတုိ ၀င္သက္ေလကုိ ရွဴ၏}} ဟု သိ၏။
အစ အလယ္ အဆံုး အလံုးစံုေသာ ထြက္ေလအေပါင္းကုိ
{{ထင္ရွား သိလ်က္ ထြက္သက္ေလကုိ ထုတ္မည္}} ဟု က်င့္၏၊
အစ အလယ္ အဆံုး အလံုးစံုေသာ ၀င္ေလ အေပါင္းကုိ
{{ထင္ရွားသိလ်က္ ၀င္သက္ေလကုိ ရွဴမည္}} ဟု အားထုတ္၍ က်င့္၏။
႐ုန္႔ရင္းေသာ ထြက္သက္ေလကုိ ၿငိမ္းေအးေစလ်က္
{{ထြက္သက္ေလကုိ ထုတ္မည္}} ဟု အားထုတ္၍ က်င့္၏၊
႐ုန္႔ရင္းေသာ ၀င္သက္ေလကုိ ၿငိမ္းေအးေစလ်က္
{{၀င္သက္ေလကုိ ရွဴမည္}} ဟု အားထုတ္၍ က်င့္၏။
ႏွစ္သိမ့္မႈ {ပီတိ} ကုိ ထင္ရွားသိလ်က္
{{ထြက္သက္ေလကုိ ထုတ္အံ့}} ဟု အားထုတ္၍ က်င့္၏၊
ႏွစ္သိမ့္မႈ {ပီတိ} ကုိ ထင္ရွားသိလ်က္
{{၀င္သက္ေလကုိ ရွဴအံ့}} ဟု အားထုတ္၍ က်င့္၏။
ခ်မ္းသာျခင္း {သုခ} ကုိ ထင္ရွားသိလ်က္
{{ထြက္သက္ေလကုိ ထုတ္အံ့}} ဟု အားထုတ္၍ က်င့္၏၊
ခ်မ္းသာျခင္း {သုခ} ကုိ ထင္ရွားသိလ်က္
{{၀င္သက္ေလကုိ ရွဴအံ့}} ဟု အားထုတ္၍ က်င့္၏။

ရဟန္းတို႔ အာနာပါနႆတိကုိ ဤသို႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္သည္ ရွိေသာ္ အက်ဳိးႀကီး၏၊ အာနိသင္ႀကီး၏။ ရဟန္းတို႔ အာနာပါနႆတိကုိ ဤသို႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ပါးေသာအက်ဳိးအာနိသင္ တို႔ကုိ (မခြၽတ္ရလိမ့္မည္ဟု) ေမွ်ာ္လင့္အပ္၏။

ခုနစ္ပါးေသာ အက်ဳိးအာနိသင္ဟူသည္ အဘယ္တို႔နည္း-

၁...
မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ မေသမီ ေစာေစာက အရဟတၱဖိုလ္ကုိ ၿပီးေစႏုိင္၏။

၂...
မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ မေသမီ ေစာေစာက အရဟတၱဖုိလ္ကုိ မၿပီးေစႏုိင္ခဲ့မူ ေသခါနီးအခါ၌ အရဟတၱဖုိလ္ကုိ ၿပီးေစႏုိင္၏။

၃...
မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ မေသမီ ေစာေစာက အရဟတၱဖုိလ္ကုိ မၿပီးေစႏုိင္ခဲ့မူ ေသခါနီးအခါ၌ အရဟတၱဖုိလ္ကုိ မၿပီးေစႏုိင္ခဲ့မူ ေအာက္ပုိင္း သံေယာဇဥ္ငါးပါးတို႔ ကုန္ျခင္းေၾကာင့္ အသက္တမ္း၏ အလယ္၌ အရဟတၱဖုိလ္သို႔ ေရာက္၍ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳရေသာ အႏၲရာပရိနိဗၺာယီမည္ေသာ အနာဂါမ္ ျဖစ္ႏုိင္၏။

၄...
အသက္တမ္း၏ ထက္၀က္ကုိ လြန္လ်က္ အရဟတၱဖုိလ္သို႔ ေရာက္၍ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳရေသာ ဥပဟစၥပရိနိဗၺာယီမည္ေသာ အနာဂါမ္ ျဖစ္ႏုိင္၏။

၅...
ပေယာဂ လုံ႔လ မပါဘဲ (အရဟတၱဖုိလ္သို႔ေရာက္လ်က္) ပရိနိဗၺာန္ျပဳရေသာ အသခၤါရပရိနိဗၺာယီမည္ေသာ အနာဂါမ္ ျဖစ္ႏုိင္၏။

၆...
ပေယာဂ လုံ႔လႏွင့္တကြ (အရဟတၱဖုိလ္သို႔ေရာက္လ်က္) ပရိနိဗၺာန္ျပဳရေသာ သသခၤါရပရိနိဗၺာယီမည္ေသာ အနာဂါမ္ ျဖစ္ႏုိင္၏။

၇...
အထက္ အထက္ဘံုသို႔ အဆင့္ဆင့္ တက္၍ (အကနိ႒ဘံုသို႔ေရာက္လ်က္ အရဟတၱဖုိလ္သို႔ေရာက္ေသာ) ဥဒၶံေသာတအကနိ႒ဂါမီ မည္ေသာ အနာဂါမ္ ျဖစ္ႏုိင္၏။

ရဟန္းတို႔ အာနာပါနႆတိကုိ ဤသို႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အပ္သည္ ရွိေသာ္ ဤခုနစ္ပါးေသာ အက်ဳိးအာနိသင္တို႔ကုိ (မခြၽတ္ရလိမ့္မည္ဟု) ေမွ်ာ္လင့္ အပ္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

၅ - ဒုတိယ ဖလသုတ္၊ ဧကဓမၼ၀ဂ္၊ မဟာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ဝိသာခါသုတ္- အခ်စ္တစ္ခုသည္ ဒုကၡတစ္ခု-

ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ တစ္ခုရွိသူအား တစ္ခုေသာ ဆင္းရဲသည္ ျဖစ္၏။

ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ မရွိၾကသူတို႔အား ဆင္းရဲမရွိ၊
{{ထိုသူတို႔သည္ စိုးရိမ္ျခင္း မရွိကုန္။ ကိေလသာျမဴ မရွိကုန္။ ပင္ပန္းမႈ မရွိကုန္}}


ဝိသာခါသုတ္-

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၳိျပည္ ပုဗၺာ႐ံုေက်ာင္း မိဂါရမာတာ၀ိသာခါ၏ ျပာသာဒ္၌ သီတင္းသံုးေန ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ မိဂါရမာတာ ၀ိသာခါ ခ်စ္ႏွစ္သက္အပ္ေသာ ေျမးမသည္ ကြယ္လြန္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ မိဂါရမာတာ ၀ိသာခါသည္ စိုစြတ္ေသာ အ၀တ္ စိုစြတ္ေသာ ဆံပင္ရွိသည္ျဖစ္၍ ေန႔ခင္း အခ်ိန္၌ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာအရပ္၌ ထိုင္ေန၏။

တစ္ခုေသာအရပ္၌ ထိုင္ေနေသာ မိဂါရမာတာဝိသာခါကို -

ဝိသာခါ စိုစြတ္ေသာ အ၀တ္ စိုစြတ္ေသာ ဆံပင္ရွိလ်က္ ေန႔ခင္းခ်ည္း အခ်ိန္၀ယ္ အဘယ္အရပ္မွလာ၍ ငါဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္သနည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ ဘုရား တပည့္ေတာ္မ ခ်စ္ႏွစ္သက္အပ္ေသာ ေျမးမသည္ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္မသည္ စိုစြတ္ေသာ အ၀တ္ စိုစြတ္ေသာ ဆံပင္ရွိလ်က္ ေန႔ခင္းခ်ည္း အခ်ိန္၀ယ္ အသွ်င္ ဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ပါ၏ဟု ေလွ်ာက္၏။

ဝိသာခါ...သင္သည္ သာ၀တၳိျပည္၌ ရွိၾကသည့္ လူတို႔ေလာက္ေသာ သားတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ ေျမးတို႔ကို လည္းေကာင္း အလိုရွိသေလာဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ သာ၀တၳိျပည္၌ ရွိၾကသည့္ လူတို႔ေလာက္ေသာ သားတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ ေျမးတို႔ကို လည္းေကာင္း အလိုရွိပါသည္ဟု ေလွ်ာက္၏။

ဝိသာခါ သာ၀တၳိျပည္သူ ျပည္သားတို႔သည္ ေန႔တိုင္း အဘယ္မွ်ေလာက္ မ်ားျပားစြာ ကြယ္လြန္ကုန္ သနည္း ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

အသွ်င္ဘုရား ေန႔တိုင္း သာ၀တၳိျပည္သားတို႔သည္ ဆယ္ေယာက္တို႔လည္း ကြယ္လြန္ပါကုန္၏။ အသွ်င္ဘုရား သာ၀တၳိျပည္သားတို႔သည္ ကိုးေယာက္ ရွစ္ ေယာက္ ခုနစ္ေယာက္ ေျခာက္ေယာက္ ငါးေယာက္ ေလးေယာက္ သံုးေယာက္ ႏွစ္ေယာက္တို႔လည္း ကြယ္လြန္ပါကုန္၏။ အသွ်င္ဘုရား ေန႔တိုင္း သာ၀တၳိျပည္ သား တစ္ေယာက္ေသာ္လည္း ကြယ္လြန္ပါ၏။

အသွ်င္ဘုရား သာ၀တၳိျပည္သည္ ေသေသာ လူတို႔ျဖင့္ မဆိတ္ပါဟု ေလွ်ာက္၏။

၀ိသာခါ ထိုအရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္သနည္း။ သင္သည္ တစ္ခါတစ္ရံမွ် မစိုေသာ အ၀တ္ မစိုေသာ ဆံပင္ ရွိသည္ ျဖစ္ႏိုင္ပါေတာ့ မည္ေလာဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ဘုရား ဤသို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါ၊
အသွ်င္ဘုရား ထိုမွ်ေလာက္ မ်ားျပားေသာ သားတို႔ျဖင့္ လည္းေကာင္း ေျမးတို႔ျဖင့္ လည္းေကာင္း တပည့္ေတာ္မအား အက်ဳိး မရွိေတာ့ပါဟု (ေလွ်ာက္၏)။

၀ိသာခါ ...
တစ္ရာမွ်ေလာက္ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳရွိၾကသူတို႔အား
တစ္ရာမွ်ေလာက္ေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ကိုးဆယ္မွ်ေလာက္ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ရွိၾကသူတို႔အား
ကိုးဆယ္မွ် ေလာက္ေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ရွစ္ဆယ္မွ်ေလာက္ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ရွိၾကသူတို႔အား
ရွစ္ဆယ္မွ်ေလာက္ေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ခုနစ္ဆယ္မွ်ေလာက္ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ရွိၾကသူတို႔အား
ခုနစ္ဆယ္မွ်ေလာက္ေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ေျခာက္ဆယ္မွ်ေလာက္ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ရွိၾကသူတို႔အား
ေျခာက္ဆယ္မွ်ေလာက္ေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္ ၏။
ငါးဆယ္မွ်ေလာက္ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ရွိၾကသူတို႔အား
ငါးဆယ္မွ်ေလာက္ေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ေလးဆယ္မွ်ေလာက္ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ရွိၾကသူတို႔အား
ေလးဆယ္မွ်ေလာက္ေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
သံုးဆယ္မွ်ေလာက္ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ရွိၾကသူတို႔အား
သံုးဆယ္မွ်ေလာက္ေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ႏွစ္ဆယ္မွ်ေလာက္ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ရွိၾကသူတို႔အား
ႏွစ္ဆယ္မွ်ေလာက္ေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
တစ္ဆယ္မွ်ေလာက္ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ရွိၾကသူတို႔အား
တစ္ဆယ္မွ်ေလာက္ေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ကိုးခုေလာက္ ရွိၾကသူတို႔အား
ကိုးခုေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ရွစ္ခုေလာက္ ရွိၾကသူတို႔အား
ရွစ္ခုေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ခုနစ္ခုေလာက္ ရွိၾကသူတို႔အား
ခုနစ္ခုေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ေျခာက္ခုေလာက္ ရွိၾကသူတို႔အား
ေျခာက္ခုေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ငါးခုေလာက္ ရွိၾကသူတို႔အား
ငါးခုေသာ ဆင္းရဲတို႔ သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ေလးခုေလာက္ ရွိၾကသူတို႔အား
ေလးခုေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ သံုးခုေလာက္ ရွိၾကသူတို႔အား
သံုးခုေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ ႏွစ္ခုေလာက္ ရွိၾကသူတို႔အား
ႏွစ္ခုေသာ ဆင္းရဲတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏။
ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ တစ္ခုရွိသူအား
တစ္ခုေသာ ဆင္းရဲသည္ ျဖစ္၏။

ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳ မရွိၾကသူတို႔အား ဆင္းရဲမရွိ၊
{{ထိုသူတို႔သည္ စိုးရိမ္ျခင္း မရွိကုန္။ ကိေလသာျမဴ မရွိကုန္။ ပင္ပန္းမႈ မရွိကုန္}}
ဟု ငါေဟာဆို၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ထို႔ေနာက္ ...
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထိုသိေသာ အခ်ိန္၌-

{{ေလာက၌ မ်ားေသာ သေဘာရွိကုန္ေသာ အလံုးစံုေသာ စိုးရိမ္ျခင္းတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ငိုေႂကြးျခင္းတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ဆင္းရဲျခင္းတို႔သည္ လည္း ေကာင္း ထင္ကုန္၏။ ထိုအလံုးစံုတို႔သည္ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳကို စြဲ၍ ျဖစ္ေပၚကုန္၏။ ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀ထၳဳ မရွိမူ ထိုအလံုးစံုတို႔သည္ မျဖစ္ႏိုင္ကုန္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေလာက၌ အၾကင္သူတို႔အား ခ်စ္အပ္ေသာ အရာ၀တၳဳသည္ တစ္စံု တစ္ခုမွ် မရွိ၊ ထိုသူတို႔သည္ ခ်မ္းသာ ကုန္၏။ စိုးရိမ္မႈ ကင္းကုန္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ စိုးရိမ္ကင္းမႈ ကိေလသာျမဴ ကင္းမႈကို ေတာင့္တသူတို႔သည္ ေလာက၌ တစ္စံု တစ္ခုေသာ ခ်စ္ခင္မႈကိုမွ် မျပဳၾကကုန္ရာ}} ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။

၈ - ၀ိသာခါသုတ္၊ ပါဋလိဂါမိယ၀ဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္။

ခိုးသူႀကီးငါးေယာက္-

ခိုးသူႀကီးငါးေယာက္

ဝဂၢဳမုဒါ ျမစ္ကမ္းေန ရဟန္းမ်ား ဝတၳဳ မွ...

ရဟန္းတုို႔......
ေလာက၌ ဤခိုးသူႀကီး ငါးေယာက္တို႔သည္ ထင္ရွားရွိကုန္၏၊

ပထမ သူခိုး ...
ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာခိုးသူႀကီးအား''ငါသည္ ဘယ္အခါ၌ (တပည့္) အရာအေထာင္ျခံရံ၍ သတ္လ်က္ သတ္ေစလ်က္ ျဖတ္လ်က္ ျဖတ္ေစလ်က္ ခ်က္ျပဳတ္လ်က္ ခ်က္ျပဳတ္ေစလ်က္ ရြာနိဂံုး မင္းေနျပည္တို႔၌ လွည့္လည္ က်က္ စားရပါအံ့နည္း''ဟု အၾကံအစည္ျဖစ္၏၊ အခါတစ္ပါး၌ ထိုခိုးသူႀကီးသည္ (တပည့္) အရာ အေထာင္ျခံရံ၍ သတ္လ်က္ သတ္ေစလ်က္ ျဖတ္လ်က္ ျဖတ္ေစလ်က္ ခ်က္ျပဳတ္လ်က္ ခ်က္ျပဳတ္ေစလ်က္ ရြာ နိဂံုး မင္းေနျပည္တို႔၌ လွည့္လည္ က်က္ စားရ၏။

ရဟန္းတို႔ .....
ဤအတူပင္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းယုတ္အား.....
''ငါသည္ အဘယ္အခါ၌ (တပည့္) အရာအေထာင္ ျခံရံ၍ လူရွင္ ရဟန္းတို႔၏ ေကာင္းေသာ အျပဳအစုခံလ်က္ အေလးျပဳခံလ်က္ အျမတ္ႏိုးခံလ်က္ အပူေဇာ္ခံ လ်က္ အ႐ုိအေသခံလ်က္ သကၤန္းဆြမ္း ေက်ာင္း ေဆး ပစၥည္းေလးပါးတို႔ကို ရသည္ျဖစ္၍ ရြာ နိဂံုး မင္းေနျပည္တို႔၌ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ရပါအံ့နည္း''ဟု အၾကံ ျဖစ္၏။

အခါတစ္ပါး၌ ထုိရဟန္းယုတ္သည္ (တပည့္) အရာအေထာင္ ျခံရံ၍ လူရွင္ရဟန္း တို႔၏ ေကာင္းေသာအျပဳအစုခံလ်က္ အေလးျပဳခံလ်က္ အျမတ္ႏိုးခံလ်က္ အပူ ေဇာ္ခံလ်က္ အ႐ုိအေသခံလ်က္ သကၤန္းဆြမ္း ေက်ာင္း ေဆး ပစၥည္းေလးပါး တို႔ကို ရသည္ျဖစ္၍ ရြာ နိဂံုး မင္းေနျပည္တို႔၌ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ရ၏။

ရဟန္းတို႔ ....
ဤသည္ကားေလာက၌ ထင္ရွားရွိေသာ ပဌမ ခိုးသူႀကီးေပတည္း။

ဒုတိယ သူခိုး .....
ရဟန္းတို႔ ထို႔ျပင္လည္း ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ႕ေသာ ရဟန္းယုတ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားေဟာေတာ္မူေသာ သုတ္ အဘိဓမၼာ ဝိနည္း ေဒသနာေတာ္ကို သင္ယူ၍ ကိုယ္ပိုင္ျပဳထား၏ (ဆရာစားမထား)။ ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကားေလာက ၌ ထင္ရွားရွိေသာ ဒုတိယ ခိုးသူႀကီး ေပတည္း။

တတိယ သူခိုး .....
ရဟန္းတို႔ ထို႔ျပင္လည္း ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ႕ေသာ ရဟန္းယုတ္သည္ စင္ၾကယ္ေသာ အက်င့္ရွိေသာ ထက္ဝန္းက်င္စင္ၾကယ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ ေသာ သီတင္းသံုးေဘာ္ကို အေျခအျမစ္မရွိေသာ မျမတ္ေသာ အက်င့္ (ေမထုန္ အက်င့္) ျဖင့္ စြပ္စြဲ၏။

ရဟန္းတို႔ .....
ဤသည္ကားေလာက၌ ထင္ရွားရွိေသာ တတိယ ခိုးသူႀကီးေပတည္း။

စတုတၳ သူခိုး .....
ရဟန္းတို႔ ထို႔ျပင္လည္း ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ႕ေသာ ရဟန္းယုတ္သည္ သံဃာ၏ ဂ႐ုဘဏ္ ဂ႐ုပရိကၡရာျဖစ္ကုန္ေသာ အရံ၊ အရံေျမရာ၊ ေက်ာင္း၊ ေက်ာင္းေျမရာ၊ ေညာင္ေစာင္း 'ခုတင္'၊ အင္းပ်ဥ္ 'ခံုရွည္'၊ ဘံုလွ်ိဳ 'ဖံု'၊ ေခါင္းအံုး၊ ေၾကးအုိး - သံအုိး၊ ေၾကးသံအိုးစရည္းႀကီး၊ ေၾကးသံအင္တြဲ 'အင္တံု ဇလံု'၊ ေၾကးသံဖ်ဥ္းအိုး၊ ပဲခြပ္၊ ပုဆိန္၊ ဓားမ၊ ေပါက္တူး၊ ေဆာက္၊ ႏြယ္၊ ဝါး၊ ျဖဴဆံျမက္၊ ၿပိတ္ျမက္၊ (ႂကြင္းေသာ) ျမက္၊ ေျမညက္၊ သစ္ဘ႑ာ၊ ေျမဘ႑ာ (ဤႏွစ္ဆယ့္ ငါးမ်ဳိး) တို႔ျဖင့္ လူကို ခ်ီးေျမႇာက္၏၊ ျဖားေယာင္း၏။

ရဟန္းတို႔ .....
ဤသည္ကားေလာက၌ ထင္ရွားရွိေသာ စတုတၳ ခိုးသူႀကီးေပတည္း။

ပဥၥမ သူခိုးၾကီး .....
ရဟန္းတို႔ အၾကင္ရဟန္းသည္ (မိမိသႏၲာန္၌)ထင္ရွားမရွိေသာ မဟုတ္မမွန္ေသာ လူတို႔ ကုသုိလ္ကမၼပထတရား ဆယ္ပါးထက္ လြန္ျမတ္ေသာ စ်ာန္ မဂ္ဖိုလ္ တရားကို ဝါႂကြား ေျပာဆို၏၊
ဤရဟန္းသည္ နတ္ႏွင့္တကြေသာ မာရ္နတ္ႏွင့္တကြေသာ ျဗဟၼာႏွင့္တကြ ေသာ ဤၾသကာသေလာက၌ လည္းေကာင္း၊ ရဟန္း ပုဏၰားႏွင့္တကြေသာ မင္းမ်ား လူမ်ားႏွင့္္ တကြေသာ ဤသတၱဝါ အေပါင္း၌ လည္းေကာင္း အဆိုးဆံုး အႀကီးဆံုး ခိုးသူႀကီးေပတည္း၊

ထုိသို႔ ျဖစ္ရျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း ဆိုလွ်င္ ရဟန္းတို႔ တုိင္းသူျပည္သား တို႔၏ ဆြမ္းကို ခိုး၍ စားေသာေၾကာင့္ေပတည္း။

မိမိသႏၲာန္မွာ ျမင့္ျမတ္ေသာ တရားမရွိဘဲလ်က္ ျမင့္ျမတ္ေသာ တရားရွိဟန္ ေျပာဆိုေသာရဟန္းသည္ စဥ္းလဲေသာ ကစားသမား (ငွက္မုဆိုး) ကဲ့သို႔ ျပည္သူ တို႔၏ ဆြမ္းကို ခိုးစားသည္ မည္၏။

သကၤန္းကို လည္တြင္ သုိင္း၍ ညစ္ညမ္းေသာ သေဘာရွိကုန္ေသာ ေစာင့္စည္းမႈ ကင္းကြာ၍ ယုတ္မာကုန္ေသာ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတို႔သည္ မေကာင္းမႈ အကု သုိလ္ ကံေၾကာင့္ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ ၾကရကုန္၏။

အက်င့္သီလမရွိဘဲေစာင့္ထိန္းမႈ 'သံဝရ' မရွိဘဲ တုိင္းသူျပည္သားတို႔ လွဴဒါန္း ေသာ ဆြမ္းကို စားျခင္းထက္ ရဲရဲညီး ဖုတ္ထားေသာ သံေတြခဲကို စားရျခင္းက ျမတ္ေသး၏။
ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဝဂၢဳမုဒါျမစ္ကမ္းေန ထုိရဟန္းတို႔ကို မ်ားစြာေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ကိုယ္တုိင္ ျပဳစုေမြးျမဴရန္ ခက္ခဲျခင္း သူတစ္ပါးတို႔က ျပဳစုေမြးျမဴရန္ ခက္ခဲျခင္း၏။ပ။

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ဤသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကို ျပၾကကုန္ေလာ့။

စတုတၳပါရာဇိက သိကၡာပုဒ္ မွ- ပါရာဇိကတ္ပါဠိေတာ္။

၀တပဒသုတ္- (က်င့္၀တ္)

၀တပဒသုတ္- (က်င့္၀တ္)

သာ၀တၳိနိဒါန္း...
ရဟန္းတို႔ နတ္တို႔အရွင္ သိၾကားမင္းသည္ ေရွးလူျဖစ္စဥ္က ခုနစ္ပါးကုန္ေသာ က်င့္၀တ္အစုတို႔ကို အျပည့္အစံု ေကာင္းစြာေဆာက္တည္အပ္ကုန္ၿပီ၊ ယင္းခုနစ္ပါး ကုန္ေသာ က်င့္၀တ္အစုတို႔ကို သိၾကားမင္းသည္ ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္သည္ ၏ အျဖစ္ေၾကာင့္ သိၾကားမင္း၏ အျဖစ္ကို ရ၏၊

ခုနစ္ပါးကုန္ေသာ က်င့္၀တ္အစုတို႔ဟူသည္ အဘယ္တို႔နည္း-

(၁) အသက္ထက္ဆံုး အမိအဖကို လုပ္ေကြၽးေမြးျမဴသူူ ျဖစ္ပါအံ့၊
(၂) အသက္ထက္ဆံုး အမ်ဳိးထဲ၌ ႀကီးေသာ သူတို႔ကို အ႐ိုအေသ ျပဳေလ့ရွိသူ၊
(၃) အသက္ထက္ဆံုး သိမ္ေမြ႕ေသာ စကားကို ဆိုေလ့ရွိသူူ ျဖစ္ပါအံ့၊
(၄) အသက္ထက္ဆံုး ကုန္းစကားကို ဆိုေလ့ မရွိသူူ ျဖစ္ပါအံ့၊
(၅) အသက္ထက္ဆံုး လြတ္လြတ္ စြန္႔ၾကဲျခင္းရွိသူ၊ ေပးလွဴရန္ အခါခပ္သိမ္း စင္ၾကယ္ေသာလက္ရွိသူ၊ စြန္႔လွဴျခင္း၌ ေမြ႕ေလ်ာ္သူ၊ သူတစ္ပါးတို႔ ေတာင္းခံျခင္း ငွါ ထိုက္သူ၊ ေပးကမ္းလွဴဒါန္း ေ၀ဖန္ျခင္း၌ ေမြ႕ေလ်ာ္သူျဖစ္၍ ၀န္တိုျခင္းကင္း ေသာ စိတ္ျဖင့္ အိမ္ကို အုပ္စိုးေနသူ ျဖစ္ပါအံ့၊
(၆) အသက္ထက္ဆံုး မွန္ေသာ စကားကို ဆိုေလ့ရွိသူ ျဖစ္ပါအံ့၊
(၇) အသက္ထက္ဆံုး အမ်က္ထြက္ျခင္း မရွိသူ {{အကယ္၍ ငါ့အား အမ်က္ထြက္ ျခင္း ျဖစ္ေစကာမူ ထိုအမ်က္ကို လ်င္စြာသာလွ်င္ ပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္သူ}} ျဖစ္ပါအံ့၊ ဤသည္တို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ နတ္တို႔အရွင္ သိၾကားမင္းသည္ ေရွးလူျဖစ္စဥ္က ခုနစ္ပါးကုန္ေသာ ဤ က်င့္၀တ္အစုတို႔ကို အျပည့္အစံု ေကာင္းစြာေဆာက္တည္အပ္ကုန္ၿပီ၊ ယင္းခုနစ္ပါး ကုန္ေသာ က်င့္၀တ္အစုတို႔ကို သိၾကားမင္းသည္ ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္သည္ ၏ အျဖစ္ေၾကာင့္ သိၾကားမင္း၏ အျဖစ္ကို ရၿပီဟု ေဟာေတာ္မူ၏။

၁ - ၀တပဒသုတ္၊ ဒုတိယ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ပုနဗၺသုသုတ္-

ဘီလူးမ မိသားစုေတာင္ တရားနာခဲ့ၾကဘူးၿပီ သင္တို႔တေတြေကာ...

ပုနဗၺသုသုတ္-

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ ေသာ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏၊ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို နိဗၺာန္ႏွင့္ စပ္ေသာ တရားစကားျဖင့္ အက်ဳိးစီးပြားကို ေကာင္းစြာ ျပ လ်က္ တရားကို ေဆာက္တည္ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ရႊင္လန္း ေစ၏၊
ထိုရဟန္းတို႔သည္လည္း အ႐ိုအေသျပဳကာ ႏွလံုးသြင္းကုန္လ်က္ စိတ္ျဖင့္ အလံုးစံု တရားစကားကို ေကာင္းစြာ မွတ္သားၿပီးလွ်င္ နားစိုက္ေထာင္ကုန္၍ တရားနာ ကုန္၏၊

ထိုအခါ၌ ပုနဗၺသုမာတာ ဘီလူးမသည္ သားငယ္ကို ဤသို႔ ႏွစ္သိမ့္ေစ၏-

{{ခ်စ္သမီး ဥတၱရိကာ ငါသည္ နတ္လူတို႔ကို ဆံုးမေတာ္မူတတ္ေသာ ဘုရားျမတ္ ၏ တရားကို နာေနသမွ်အတြင္း ဆိတ္ဆိတ္ ေနပါေလာ့၊ ခ်စ္သား ပုနဗၺသု ဆိတ္ဆိတ္ေန ပါေလာ့။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အလံုးစံုေသာ အထံုးအဖြဲ႕ (ဂႏၴ)မွ လြတ္ေျမာက္ေစေသာ နိဗၺာန္ႏွင့္စပ္ေသာ တရားစကားကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ ဤ တရားေတာ္၌ ျမတ္ႏိုးျခင္းသည္ ငါ့အား ၾကာျမင့္မွသာလွ်င္ ျဖစ္ရာ၏။ ေလာက၌ မိမိ၏ သားသမီးကို ခ်စ္အပ္၏၊ ေလာက၌ မိမိ၏ ခင္ပြန္းကို ခ်စ္အပ္၏၊ ငါ့အား သားသမီး ခင္ပြန္းလင္ကို ခ်စ္သည္ထက္ ဤတရားကို ေတာင့္တ ရွာမွီးမႈကို ပိုလြန္၍ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးပါ၏။

သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ တရားကို နာၾကားျခင္းသည္ သတၱ၀ါတို႔အား ဆင္းရဲမွ လြတ္ေစသကဲ့သို႔ ခ်စ္ခင္အပ္ေသာ သားသမီးသည္လည္းေကာင္း၊ ခင္ပြန္းလင္ သည္ လည္းေကာင္း ဆင္းရဲမွ မလြတ္ေစႏိုင္။

ဆင္းရဲျဖင့္ ႏွိပ္စက္အပ္ေသာ အိုျခင္း ေသျခင္းႏွင့္ စပ္ေသာ ေလာက၌ အိုျခင္း ေသျခင္းမွ လြတ္ျခင္းငွါ (ျမတ္စြာဘုရား) ထိုးထြင္း၍ သိေတာ္မူေသာ တရားကို နာျခင္းငွါ ငါသည္ အလိုရွိပါ၏၊ ခ်စ္သား ပုနဗၺသု ဆိတ္ဆိတ္ ေနပါေလာ့}} ဟု ႏွစ္သိမ့္ေစ၏။

{{မိခင္ ငါသည္ စကားမေျပာ ဆိတ္ဆိတ္ ေနအံ့၊ ဤဥတၱရာသည္လည္း ဆိတ္ ဆိတ္ ေနပါ၏၊ တရားကိုသာလွ်င္ ႏွလံုးသြင္းပါေလာ့၊ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏တရား ကို နာၾကားရျခင္းသည္ ခ်မ္းသာပါ၏။ မိခင္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ တရားကို မသိ ေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲၿငိဳျငင္စြာ လွည့္လည္ေနရကုန္၏၊ ျပင္းစြာ ေတြေ၀ကုန္ေသာ နတ္လူတို႔အား အေရာင္ကိုျပဳတတ္ေသာ၊ အဆံုးစြန္ေသာ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္လည္း ယွဥ္ေတာ္မူေသာ၊ စကၡဳငါးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ဤျမတ္စြာဘုရားသည္ တရားကို ေဟာေတာ္မူ၏}} ဟု (ဆို၏)။

{{ရင္၌ျဖစ္ေသာ သားသည္ ပညာရွိျဖစ္၍ ေကာင္း၏၊ ငါ့သားသည္ ဘုရားျမတ္၏ စင္ၾကယ္စြာေသာ တရားကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုး၏။ ခ်စ္သား ပုနဗၺသု ယခု ငါသည္ ၀ဋ္မွ ထြက္ေျမာက္ၿပီ၊ သင္ခ်စ္သားသည္လည္း ခ်မ္းသာျခင္းရွိသည္ ျဖစ္ေလာ့၊ အရိယာ သစၥာတို႔ကို (ငါတို႔ သားသမီးတစ္စုတို႔သည္) ျမင္အပ္ကုန္ၿပီ၊ ငါ၏ ဥတၱရာ မည္ ေသာ ခ်စ္သမီးသည္လည္း (တရားကို) နာပါေလာ့}} ဟု (ႏွစ္သိမ့္ေစ၏)။

၇ - ပုနဗၺသုသုတ္၊ ယကၡသံယုတ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ဓမၼေဒ၀ပုတၱစရိ- (ဓမၼနတ္သားအက်င့္)

ဓမၼေဒ၀ပုတၱစရိ- (ဓမၼနတ္သားအက်င့္)

ငါသည္ မ်ားစြာေသာ အသင္းအပင္းရွိေသာ တန္ခုိးႀကီးေသာ အလံုးစံုေသာ ေလာကကုိ ေစာင့္ေရွာက္တတ္ေသာ {{ဓမၼ}} မည္ေသာ ျမတ္ေသာ နတ္ျဖစ္၏။

ထုိအခါ ငါသည္ မ်ားစြာေသာ လူအေပါင္းကုိ ကုသုိလ္ ကမၼပထတရား ဆယ္ပါး တို႔ကို ေဆာက္တည္ေစလ်က္ အေဆြခင္ပြန္းႏွင့္တကြ အျခံအရံ ပရိသတ္ႏွင့္တကြ ရြာနိဂံုးသို႔ လွည့္လည္၏။

ထိုအခါ ယုတ္မာစဥ္းလဲေသာ (အဓမၼ) နတ္သည္ ရွိ၏၊ ထုိနတ္သည္လည္း ဤ ဇမၺဴဒိပ္ကြၽန္း ေျမအျပင္၌ အကုသိုလ္ ကမၼပထ တရားဆယ္ပါးတို႔ကုိျပလ်က္ အေဆြခင္ပြန္း အျခံအရံ ပရိသတ္ႏွင့္တကြ လွည့္လည္၏။

ဓမၼ၀ါဒီနတ္သည္ လည္းေကာင္း၊ အဓမၼနတ္သည္ လည္းေကာင္း ငါတို႔ႏွစ္ဦးတို႔ သည္ ဆန္႔က်င္ကုန္၏။ ရထားဦးျဖင့္ ရထားဦးကို ထိခိုက္ကုန္လ်က္ ငါတို႔ႏွစ္ဦးတို႔ သည္ ခရီးရင္ ဆိုင္ေတြ႕ဆံုမိကုန္၏။

ထိုအခါ ေကာင္းေသာဓမၼနတ္ႏွင့္ ယုတ္မာေသာ အဓမၼနတ္အား ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ခုိက္ရန္ ျဖစ္ေလ၏၊ လမ္းခရီးမွ လဲႊဖယ္ျခင္း အက်ဳိးငွါ ႀကီးစြာေသာ စစ္ထုိးျခင္း သည္ ေရွး႐ႈ ထင္ေလ၏။

ငါသည္ ထိုအဓမၼနတ္အား အကယ္၍ အမ်က္ထြက္ျငားအံ့၊ ၿခိဳးျခံေသာ အက်င့္ဂုဏ္ကို အကယ္၍ ဖ်က္ဆီးျငားအံ့၊ ငါသည္ ထိုအဓမၼနတ္အား အျခံအရံ ပရိသတ္ႏွင့္တကြ ျမဴမႈန္႔ျဖစ္ေအာင္ ျပဳႏုိင္ရာ၏။

သို႔ေသာ္လည္း ငါသည္ သီလ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းျဖင့္ စိတ္ကုိ ၿငိမ္းေအးေစ၍ မိမိပရိသတ္ႏွင့္တကြ လမ္းမွ သက္ဆင္းလဲႊဖယ္လ်က္ အဓမၼနတ္အား လမ္းခရီးကို ေပးခဲ့၏။

ငါသည္ စိတ္၏ ၿငိမ္းေအးျခင္းကို ျပဳ၍ လမ္းခရီးမွ သက္ဆင္းသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္ နက္ ထိုခဏ၀ယ္ ေျမႀကီးသည္ အဓမၼနတ္အား ဟင္းလင္းေပါက္ကုိ ေပးေလ၏။ ။

၈-ဓမၼေဒ၀ပုတၱစရိယ၊ ဟတၳိနာဂ၀ဂ္၊ စရိယာပိဋကပါဠိေတာ္။

ကုဟကသုတ္- (လူလိမ္)

ကုဟကသုတ္- (လူလိမ္)

ရဟန္းတုိ႔ တရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မေထရ္ရဟန္းသည္ သီတင္းသံုးေဖာ္တုိ႔ ၏ မခ်စ္အပ္သူ မျမတ္ႏိုးအပ္သူ အေလးအျမတ္မျပဳအပ္သူ ႏွလံုးကို မပြါးေစတတ္ သူ ျဖစ္၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ -

၁။ အံ့ၾသဖြယ္ကိုလည္း ျပဳတတ္၏။
၂။ လာဘ္ရရန္လည္း ျဖားေယာင္းတတ္၏။
၃။ အရိပ္နိမိတ္ကိုလည္း ျပဳတတ္၏။
၄။ ဖိႏွိပ္၍လည္း ဆုိတတ္၏။
၅။ (ရၿပီး) လာဘ္ျဖင့္ (မရေသးေသာ) လာဘ္ကိုလည္း ရွာမွီးတတ္၏။

ရဟန္းတုိ႔ တရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မေထရ္ရဟန္းသည္ သီတင္းသံုးေဖာ္တုိ႔ ၏ မခ်စ္အပ္သူ မျမတ္ႏိုးအပ္သူ အေလးအျမတ္မျပဳအပ္သူ ႏွလံုးကို မပြါးေစတတ္ သူ ျဖစ္၏။

ရဟန္းတုိ႔ တရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မေထရ္ရဟန္းသည္ သီတင္းသံုးေဖာ္တုိ႔ ၏ ခ်စ္အပ္သူ ျမတ္ႏိုးအပ္သူ အေလးအျမတ္ ျပဳအပ္သူ (ႏွလံုးကို) ပြါးေစတတ္သူ ျဖစ္၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ -

၁။ အံ့ၾသဖြယ္ကိုလည္း မျပဳတတ္။
၂။ လာဘ္ရရန္လည္း မျဖားေယာင္းတတ္။
၃။ အရိပ္နိမိတ္ကိုလည္း မျပဳတတ္။
၄။ ဖိႏွိပ္၍လည္း မဆုိတတ္။
၅။ (ရၿပီး) လာဘ္ျဖင့္ (မရေသးေသာ) လာဘ္ကိုလည္း မရွာမွီးတတ္။

ရဟန္းတုိ႔ တရားငါးမ်ဳိးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မေထရ္ရဟန္းသည္ သီတင္းသံုးေဖာ္တုိ႔ ၏ ခ်စ္အပ္သူ ျမတ္ႏိုးအပ္သူ အေလးအျမတ္ ျပဳအပ္သူ (ႏွလံုးကို) ပြါးေစတတ္သူ ျဖစ္၏။

၃ - ကုဟကသုတ္၊ ေထရ၀ဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။