ေနာင္တခ်ိန္ လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ၾကပါေစရန္ တရားပံုမ်ား၏ comment တြင္ တရားစာမ်ားပါ ထဲ့ေပးထားပါသည္။






သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ရန္ ဤအ၀ိုင္းေလးမ်ား အတြင္းမွာ တရားစာမ်ား တရားပံုမ်ားကို သြပ္သြင္းထားပါတယ္ သင္တို႔ စိတ္တိုင္းၾက ကူးယူျဖတ္ေတာက္ လြတ္လပ္စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။


Tuesday, January 6, 2009

ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷသုတ္-

ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷသုတ္-

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏၊
ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္ ေလာကုတၱရာတရား ကိုးပါးအား ေလ်ာ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္ေသာ ရဟန္းအား ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷပုဂၢိဳလ္ဟု ေျပာၾကားရန္ ဤအေလ်ာ္ သေဘာသည္ ျဖစ္ေပၚလာ၏၊

ထုိဓမၼာႏု ဓမၼပဋိပႏၷ ရဟန္းသည္ ေျပာဆိုသည္ ရွိေသာ္...
တရားႏွင့္စပ္ယွဥ္ေသာ စကားကိုသာလွ်င္ ေျပာဆို၏၊
တရားႏွင့္ မစပ္ယွဥ္ေသာ စကားကို မေျပာဆို၊
ၾကံစည္သည္ရွိေသာ္ တရားႏွင့္စပ္ယွဥ္ေသာ အၾကံအစည္ကိုသာလွ်င္ ၾကံစည္၏၊
တရားႏွင့္မစပ္ယွဥ္ေသာ အၾကံအစည္ကို မၾကံစည္၊
ထုိေျပာဆိုမႈ ၾကံစည္မႈ ႏွစ္ပါးစံုကို မျပဳမူ၍ ေနသည္ရွိေသာ္
ေအာက္ေမ့မႈ'သတိ' ဆင္ျခင္ဉာဏ္'သမၸဇဥ္' ရွိသည္ျဖစ္၍ လ်စ္လ်ဴ႐ႈလ်က္ေန၏၊
ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏၊

ထုိသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို -
''တရားလွ်င္ ေမြ႕ေလ်ာ္ရာရွိေသာ တရား၌ ေမြ႕ေလ်ာ္တတ္ေသာ တရားကို ၾကံစည္တတ္ေသာ တရားကို အစဥ္ေအာက္ေမ့ေသာ ရဟန္းသည္ သူေတာ္ ေကာင္း တရားမွမဆုတ္ယုတ္။ သြားေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရပ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထုိင္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ အိပ္ေသာ္ လည္းေကာင္း ကမၼ႒ာန္း အာ႐ံု၌ စိတ္ကို ကိေလသာတို႔မွ ၿငိမ္းေအးေစေသာ ရဟန္းသည္ ၿငိမ္းေအးရာ (နိဗၺာန္)သို႔သာလွ်င္ ေရာက္၏'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။

ဤအနက္သေဘာကိုလည္း-
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။

၇ - ဓမၼာႏုဓမၼပဋိပႏၷသုတ္၊ စတုတၳဝဂ္၊ ဣတိဝုတ္ပါဠိေတာ္။

ပုေဏၰာဝါဒသုတ္-


ဤသူမ်ဳိးႏွင့္ ေတြ႕လွ်င္ မည္သို႔ျပဳၾကမည္။

ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာသူ...
ခက္ထန္ေသာသူ...
ဆဲဆိုေသာသူ...
႐ိုက္ႏွက္ေသာသူ...
ခဲျဖင့္ ေပါက္ေသာသူ...
တုတ္ျဖင့္ ႐ိုက္ေသာသူ...
ဓားျဖင့္ခုတ္ေသာသူ...

ပုေဏၰာဝါဒသုတ္-

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္း သံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ အသွ်င္ပုဏၰသည္ ညခ်မ္းအခါ ကိန္းေအာင္းရာမွ ထလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ႐ုိေသစြာ ႐ိွခိုး၍ သင့္ေလ်ာ္ရာ၌ ထုိင္၏၊ သင့္ေလ်ာ္ရာ၌ထုိင္ၿပီးေသာ္ ဤစကားကို ေလွ်ာက္ထား၏-

''ျမတ္စြာဘုရား ေတာင္းပန္ပါ၏၊

ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကြၽႏု္ပ္အား အက်ဥ္းျဖစ္ေသာ အဆံုးအမျဖင့္ ဆံုးမေတာ္ မူပါေလာ့၊ အကြၽႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ ယင္းတရားကို နာရ၍ တစ္ပါးတည္း ကင္းကင္း ရွင္းရွင္း မေမ့မေလ်ာ့ လုံ႔လျပဳ၍ စိတ္စုိက္ကာ ေနလုိပါ၏'' ဟု (ေလွ်ာက္ထား၏)။ ပုဏၰ ထုိသို႔ျဖစ္မူ နာေလာ့၊ ေကာင္းစြာႏွလံုးသြင္းေလာ့၊ ေဟာေပအံ့ဟု(မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ ''ျမတ္စြာဘုရား ေကာင္းပါၿပီ'' ဟု အသွ်င္ပုဏၰသည္
ျမတ္စြာဘုရားအား ျပန္ၾကား ေလွ်ာက္ထား၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရားေတာ္ကို မိန္႔ေတာ္မူ၏ -

ပုဏၰ လုိခ်င္ဖြယ္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ျမတ္ႏုိးဖြယ္ ခ်စ္ဖြယ္ သေဘာ႐ိွ၍ ကာမ(ရာဂ)ႏွင့္ စပ္သြယ္လ်က္ တပ္စြန္းဖြယ္ ျဖစ္ကုန္ေသာ စကၡဳဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ အဆင္း ႐ူပါ႐ံုတို႔သည္ ႐ိွကုန္၏။

ရဟန္းသည္ ထုိ႐ူပါ႐ံုကုိ ႏွစ္သက္အံ့၊ တမ္းတေျပာဆုိအံ့၊ စြဲမက္၍ တည္အံ့။ ထုိ႐ူပါ႐ံုကို ႏွစ္သက္တမ္းတ စြဲမက္၍ တည္ေသာ ထုိရဟန္းအား တပ္မက္မႈသည္ ျဖစ္၏၊ ပုဏၰ တပ္မက္မႈ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲမႈ ျဖစ္၏ ဟု ငါေဟာ၏။
ပုဏၰ ေသာတဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ သဒၵါ႐ံုတို႔သည္ ႐ိွကုန္၏။ ပ ။
ဃာနဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ဂႏၶာရံုတို႔သည္။ ပ ။
ဇိဝွါဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ရသာ႐ံုတို႔သည္။ ပ ။
ကာယဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔သည္။ လုိခ်င္ဖြယ္ ႏွစ္သက္ ဖြယ္ ျမတ္ႏုိးဖြယ္ ခ်စ္ဖြယ္ သေဘာ႐ိွ၍ ကာမ (ရာဂ)ႏွင့္ စပ္သြယ္လ်က္ တပ္စြန္း ဖြယ္ ျဖစ္ကုန္ေသာ မေနာဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ဓမၼာ႐ံုတို႔သည္ ႐ိွကုန္၏။ ရဟန္းသည္ ထုိဓမၼာ႐ံုကို ႏွစ္သက္အံ့၊ တမ္းတေျပာဆုိအံ့၊ စြဲမက္၍ တည္အံ့။

ထုိဓမၼာ႐ံုကို ႏွစ္သက္တမ္းတ စြဲမက္၍တည္ေသာ ထုိရဟန္းအား တပ္မက္မႈသည္ ျဖစ္၏၊ ပုဏၰ တပ္မက္မႈ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲမႈျဖစ္၏ ဟု ငါေဟာ၏။

ပုဏၰ လုိခ်င္ဖြယ္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ျမတ္ႏုိးဖြယ္ ခ်စ္ဖြယ္ သေဘာ႐ိွ၍ ကာမ(ရာဂ)ႏွင့္ စပ္သြယ္လ်က္ တပ္စြန္းဖြယ္ကုန္ ျဖစ္ေသာ စကၡဳဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ႐ူပါ႐ံုတို႔သည္ ႐ိွကုန္၏။ ရဟန္းသည္ ထုိ႐ူပါ႐ံုကုိ အကယ္၍ မႏွစ္သက္အံ့၊ မတမ္းတအံ့၊ မစြဲမက္မူ၍ တည္အံ့။ ထုိ႐ူပါ႐ံုကို မႏွစ္သက္ မတမ္းတ မစြဲမက္မူ၍ တည္ေသာ ထုိရဟန္းအား တပ္မက္မႈ ခ်ဳပ္၏၊ ပုဏၰ တပ္မက္မႈ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲမႈ ခ်ဳပ္၏ ဟု ငါ ေဟာ၏။

ပုဏၰ ေသာတဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ သဒၵါ႐ံုတို႔သည္ ႐ိွကုန္၏။ ပ ။
ဃာနဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ဂႏၶာရံုတို႔သည္။ ပ ။
ဇိဝွါဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ရသာ႐ံုတို႔သည္။ ပ ။
ကာယဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔သည္။ လုိခ်င္ဖြယ္ ႏွစ္သက္ ဖြယ္ ျမတ္ႏုိးဖြယ္ ခ်စ္ဖြယ္သေဘာ႐ိွ၍ ကာမ (ရာဂ)ႏွင့္ စပ္သြယ္လ်က္ တပ္စြန္း ဖြယ္ ျဖစ္ကုန္ေသာ မေနာဝိညာဏ္ျဖင့္ သိအပ္ကုန္ေသာ ဓမၼာ႐ံုတို႔သည္ ႐ိွကုန္၏။ ရဟန္းသည္ ထုိဓမၼာ႐ံုကုိ အကယ္၍ မႏွစ္သက္အံ့၊ မတမ္းတအံ့၊ မစြဲမက္မူ၍ တည္အံ့။ ထုိဓမၼာ႐ံုကို မႏွစ္သက္ မတမ္းတ မစြဲမက္မူ၍ တည္ေသာ ထုိရဟန္း အား တပ္မက္မႈခ်ဳပ္၏၊ ပုဏၰ တပ္မက္မႈ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲမႈ ခ်ဳပ္၏ ဟု ငါေဟာ၏။

ပုဏၰ သင္သည္ ငါ့ထံမွ ဤအက်ဥ္းျဖစ္ေသာ အဆံုးအမျဖင့္ အဆံုးအမခံ၍ အဘယ္ ဇနပုဒ္၌ ေနမည္နည္း ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ ျမတ္စြာဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံမွ ဤအက်ဥ္းျဖစ္ေသာ အဆံုးအမျဖင့္ အဆံုးအမခံ၍ သုနာပရႏၲ မည္ေသာ ဇနပုဒ္၌ အကြၽႏု္ပ္ေနပါအံ့ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ပုဏၰ သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ၾကမ္းၾကဳတ္ကုန္၏၊ ပုဏၰ သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ခက္ထန္ကုန္၏၊ ပုဏၰ သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ သင့္ကို အကယ္၍ ဆဲေရးကုန္အံ့၊ ၿခိမ္းေျခာက္ကုန္အံ့၊ ပုဏၰ ထုိသို႔ ျပဳရာ၌ သင့္အား အဘယ္သို႔ ျဖစ္လတၱံ႕နည္း ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။

ျမတ္စြာဘုရား သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အကြၽႏု္ပ္ကုိ အကယ္၍ ဆဲေရးကုန္အံ့၊ ၿခိမ္းေျခာက္ကုန္အံ့၊ ထုိသို႔ ဆဲေရး ၿခိမ္းေျခာက္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႔၊

''ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ငါ့အား လက္ျဖင့္ မပုတ္ခတ္ ၾကေသးေပ၊ ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ေတာ္ၾကေလစြ၊ ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အလြန္ ေတာ္ၾကေလစြ'' ဟု ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ ဆဲေရး ၿခိမ္းေျခာက္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕၊

ေကာင္းေသာ စကားကို ဆုိေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ ဆဲေရး ၿခိမ္းေျခာက္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ပုဏၰ သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ သင့္အား အကယ္၍ လက္ျဖင့္ ပုတ္ခတ္ကုန္အံ့၊ ပုဏၰ ထုိသို႔ ပုတ္ခတ္ရာ၌ သင့္အား အဘယ္သို႔ ျဖစ္လတၱံ႕နည္း ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။

ျမတ္စြာဘုရား သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အကြၽႏု္ပ္ကုိ အကယ္၍ လက္ျဖင့္ ပုတ္ခတ္ကုန္အံ့၊ ထုိသို႔ ပုတ္ခတ္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕၊

''ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ငါ့အား ခဲျဖင့္ မေပါက္ၾကေသး ေပ၊ ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ေတာ္ၾကေလစြ၊ ဤသုနာ ပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အလြန္ ေတာ္ၾကေလစြ'' ဟု ဘုန္းေတာ္ ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ ပုတ္ခတ္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕၊

ေကာင္းေသာ စကားကို ဆုိေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ ပုတ္ခတ္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ပုဏၰ သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ သင့္အား အကယ္၍ ခဲျဖင့္ ေပါက္ကုန္အံ့၊ ပုဏၰ ထုိသို႔ခဲျဖင့္ ေပါက္ရာ၌ သင့္အား အဘယ္သို႔ ျဖစ္လတၱံ႕နည္း ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။

ျမတ္စြာဘုရား သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အကြၽႏု္ပ္အား အကယ္၍ ခဲျဖင့္ ေပါက္ကုန္အံ့၊ ထုိသို႔ ခဲျဖင့္ ေပါက္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕ ''ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ငါ့အား တုတ္ျဖင့္ မ႐ုိက္ၾကေသးေပ၊ ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ေတာ္ၾက ေလစြ၊ ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အလြန္ ေတာ္ၾကေလ စြ'' ဟု ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ ခဲျဖင့္ ေပါက္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕၊

ေကာင္းေသာ စကားကို ဆုိေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ ခဲျဖင့္ ေပါက္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ပုဏၰ သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ သင့္အား အကယ္၍ တုတ္ျဖင့္ ႐ုိက္ကုန္အံ့၊ ပုဏၰ ထုိသို႔ တုတ္ျဖင့္ ႐ုိက္ရာ၌ သင့္အား အဘယ္သို႔ ျဖစ္လတၱံ႕နည္း ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။

ျမတ္စြာဘုရား သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အကြၽႏု္ပ္ကို အကယ္၍ တုတ္ျဖင့္ ႐ုိက္ကုန္အံ့၊ ထုိသို႔ တုတ္ျဖင့္ ႐ုိက္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕၊

''ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ငါ့အား ဓားျဖင့္ မခုတ္ၾကေသး ေပ၊ ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ေတာ္ၾကေလစြ၊ ဤသုနာ ပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အလြန္ေတာ္ၾကေလစြ'' ဟု ဘုန္းေတာ္ ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ တုတ္ျဖင့္႐ုိက္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါ လတၱံ႕၊

ေကာင္းေသာ စကားကို ဆုိေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ တုတ္ျဖင့္ ႐ုိက္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ပုဏၰ သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ သင့္အား အကယ္၍ ဓားျဖင့္ ခုတ္ကုန္အံ့၊ ပုဏၰ ထုိသို႔ ဓားျဖင့္ ခုတ္ရာ၌ သင့္အား အဘယ္သို႔ ျဖစ္လတၱံ႕နည္း ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။

ျမတ္စြာဘုရား သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အကြၽႏု္ပ္ကို အကယ္၍ ဓားျဖင့္ ခုတ္ကုန္အံ့၊ ထုိသို႔ ဓားျဖင့္ ခုတ္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕၊

''ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ငါ့အား ထက္စြာေသာ ဓားျဖင့္ အေသ မသတ္ၾကေသးေပ၊ ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ေတာ္ၾကေလစြ၊ ဤသုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အလြန္ ေတာ္ၾကေလစြ'' ဟု ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ ဓားျဖင့္ ခုတ္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕၊

ေကာင္းေသာ စကားကို ဆုိေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ ဓားျဖင့္ ခုတ္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ပုဏၰ သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ သင့္အား အကယ္၍ ထက္စြာေသာ ဓားျဖင့္ အေသသတ္ကုန္အံ့၊ ပုဏၰ ထုိသို႔ အေသသတ္ရာ၌ သင့္အား အဘယ္သို႔ ျဖစ္လတၱံ႕နည္း ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။

ျမတ္စြာဘုရား သုနာပရႏၲတုိင္းသား ျဖစ္ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အကြၽႏု္ပ္ကို အကယ္၍ ထက္စြာေသာ ဓားျဖင့္ အေသသတ္ ကုန္အံ့၊ ထုိသို႔ အေသသတ္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕၊

''ကုိယ္၌ လည္းေကာင္း၊ အသက္၌ လည္းေကာင္း ၿငီးေငြ႕ရြ႕ံရွာ စက္ဆုပ္သည္ ျဖစ္၍ ေသေစႏုိင္မည့္ လက္နက္ကို ရွာေဖြေနၾကကုန္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္မ်ား ရွိၾကေသး၏၊ ထိုေသေစႏိုင္မည့္ လက္နက္ကို ငါ မရွာေဖြရဘဲ ရေပၿပီ'' ဟု ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ အေသသတ္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕၊ ေကာင္းေသာ စကားကို ဆုိေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ဤသို႔ အေသသတ္ရာ၌ အကြၽႏု္ပ္အား ဤသို႔ ျဖစ္ပါလတၱံ႕ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ပုဏၰ ေကာင္းေပစြ ေကာင္းေပစြ၊ ပုဏၰ သင္သည္ ဤသည္းခံျခင္း ဟူေသာ ယဥ္ေက်း ညင္သာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုသည္ ျဖစ္၍ သုနာပရႏၲဇနပုဒ္၌ ေနျခင္းငွါ စြမ္းႏုိင္လတၱံ႕၊ ပုဏၰ ယခုအခါ၌ သြားရန္ အခ်ိန္ကို သင္သိ၏ 'သြားရန္မွာ သင္၏ အလုိအတုိင္းပင္ ျဖစ္၏' ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ထုိအခါ အသွ်င္ပုဏၰသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရား ေဒသနာေတာ္ကို အလြန္ ႏွစ္သက္ဝမ္းေျမာက္၍ ေနရာမွထလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားကို ႐ွိခိုးၿပီးလွ်င္ အ႐ုိအေသ ျပဳကာ ေက်ာင္းအိပ္ရာ ေနရာကို သိုမွီး သိမ္းဆည္းၿပီးလွ်င္ သပိတ္ သကၤန္းကို ယူ၍ သုနာပရႏၲဇနပုဒ္ဆီသို႔ ေဒသစာရီ လွည့္လည္၏။ အစဥ္အတုိင္း ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေသာ္ သုနာပရႏၲဇနပုဒ္ဆီသို႔ ဆုိက္ေရာက္၍ သုနာပရႏၲဇနပုဒ္၌ ေန၏။ ထုိအခါ အသွ်င္ပုဏၰသည္ ထုိဝါတြင္းမွာပင္ ငါးရာ အတုိင္းအရွည္ ႐ိွကုန္ ေသာ ဥပါသကာ ေယာက်္ားတို႔ကို သစၥာေလးပါးတရားကို သိေစ၏၊

ထုိဝါတြင္းမွာပင္ ငါးရာ အတုိင္းအရွည္ ႐ိွကုန္ေသာ ဥပါသကာ မိန္းမတို႔ကို သစၥာ ေလးပါး တရားကို သိေစ၏၊ အသွ်င္ပုဏၰသည္ ထုိဝါတြင္းမွာပင္ ဝိဇၨာသံုးပါးတို႔ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳ၍ ေနာက္အခ်ိန္၌ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူေလၿပီ။

ထုိအခါ မ်ားစြာကုန္ေသာရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာ ဘုရားကို ႐ုိေသစြာ ႐ိွခိုးၿပီးလွ်င္ သင့္ေလ်ာ္ရာ၌ ထုိင္ေနကုန္၏၊ သင့္ေလ်ာ္ရာ၌ ထုိင္ေနကုန္ ၿပီးေသာ္ ထုိရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''ျမတ္စြာဘုရား ပုဏၰမည္ေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသားကို ျမတ္စြာဘုရားသည္ အက်ဥ္းျဖစ္ေသာ အဆံုးအမျဖင့္ ဆံုးမေတာ္ မူလိုက္ပါ၏၊

ထုိပုဏၰသည္ ကြယ္လြန္ပါၿပီ၊
ထုိပုဏၰ၏ လားရာ ဂတိသည္ အဘယ္ပါနည္း၊
တမလြန္ ဘဝသည္ အဘယ္ပါနည္း'' ဟု ေလွ်ာက္ထားကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ အမ်ဳိးေကာင္းသားပုဏၰသည္ ပညာ႐ိွ၏၊
မွန္ေသာ စကားကို ဆုိေလ့႐ိွ၏၊
တရားကို ဆုိေလ့႐ိွ၏၊
တရား အားေလ်ာ္ေသာ အက်င့္႐ိွ၏၊
ငါ့ကို တရားတည္း ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ မပင္ပန္းေစ။
ရဟန္းတို႔ အမ်ဳိးေကာင္းသားပုဏၰသည္ ပရိနိဗၺာန္စံၿပီ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရား ေဒသနာေတာ္ကို ေဟာေတာ္မူ၏။
ထုိရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူေသာ တရား ေဒသနာေတာ္ကို ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာ လြန္စြာ ႏွစ္သက္ကုန္ၿပီ။

၃ - ပုေဏၰာဝါဒသုတ္၊ သဠာယတနဝဂ္၊ ဥပရိပဏၰာသပါဠိေတာ္၊ မဇၥ်ိမနိကာယ္။

Monday, January 5, 2009

ဝႆကာရသုတ္- တိုင္းျပည္ မဆုတ္ယုတ္ေစရန္

ဝႆကာရသုတ္-

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္...

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂဳိဟ္ျပည္ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္--ပံု--၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ေဝေဒဟီမိဖုရား၏ သားျဖစ္ေသာ မဂဓတိုင္းရွင္ အဇာတ သတ္မင္း သည္ ဝဇၨီမင္း တို႔ကုိ ႏွိမ္နင္းရန္ သြားလုိသည္ ျဖစ္၍ ဤသို႔ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆုိလ်က္ရွိ၏။

''ငါသည္ ဤသို႔ တန္ခိုးအာႏုေဘာ္ ႀကီးကုန္ေသာ ဤဝဇၨီမင္းတို႔ကုိ မ်ဳိးျဖဳတ္အံ့၊ ဖ်က္ဆီးအံ့၊ အက်ဳိးမဲ့ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ေစအံ့'' ဟု (ေျပာဆိုလ်က္ရွိ၏)။

ထိုအခါ ေဝေဒဟီမိဖုရား၏ သားျဖစ္ေသာ မဂဓတိုင္းရွင္ အဇာတသတ္မင္းသည္ မဂဓတိုင္း အမတ္ႀကီးျဖစ္ေသာ ဝႆကာရပုဏၰားကုိ ေခၚ၍-

''ပုဏၰား လာေလာ့၊ သင္သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ငါ၏ စကားျဖင့္ ျမတ္စြာ ဘုရား၏ ေျခေတာ္တို႔ကုိ ဦးခိုက္ရွိခိုးေလာ့၊ အနာကင္းေၾကာင္း ေရာဂါ ကင္းေၾကာင္း၊ က်န္းမာေၾကာင္း သန္စြမ္းေၾကာင္း ခ်မ္းသာစြာ ေနရေၾကာင္းမ်ားကုိ ေမးေလေလာ့၊

'အသွ်င္ဘုရား ေဝေဒဟီမိဖုရား၏သားျဖစ္ေသာ မဂဓတိုင္းရွင္ အဇာတသတ္မင္း သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေျခေတာ္တို႔ကုိ ဦးခိုက္ ရွိခိုးလုိက္ပါ၏၊ အနာကင္းေၾကာင္း၊ ေရာဂါကင္းေၾကာင္း၊ က်န္းမာ ေၾကာင္း၊ သန္စြမ္းေၾကာင္း၊ ခ်မ္းသာစြာ ေနရ ေၾကာင္းမ်ားကုိ ေမးလုိက္ပါ၏' ဟု ေလွ်ာက္ေလေလာ့၊

ထို႔ျပင္ 'အသွ်င္ဘုရား ေဝေဒဟီမိဖုရား၏ သားျဖစ္ေသာ မဂဓတိုင္းရွင္ အဇာတ သတ္မင္းသည္ ဝဇၨီမင္းတို႔ကုိ ႏွိမ္နင္းရန္ သြားလုိသည္ ျဖစ္၍ ဤသို႔ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆုိလ်က္ ရွိပါ၏၊ ဤသို႔ တန္ခိုးအာႏုေဘာ္ ႀကီးကုန္ေသာ ဤဝဇၨီမင္းတို႔ကုိ မ်ဳိးျဖဳတ္အံ့၊ ဖ်က္ဆီးအံ့၊ အက်ဳိးမဲ့ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ေစအံ့ ဟု (ေျပာဆိုလ်က္ ရွိပါ၏)'ဟူ၍လည္း ေလွ်ာက္ထားေလေလာ့၊

ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ၾကားေတာ္မူသည့္အတိုင္း ေကာင္းစြာ မွတ္သား၍ ငါ့အား ျပန္ၾကားေလာ့၊ ျမတ္စြာဘုရားတို႔မည္သည္ ခြၽတ္ယြင္းေသာ စကားကုိ မိန္႔ၾကား ေတာ္ မမူကုန္'' ဟု မိန္႔ဆို၏။

''ေကာင္းပါၿပီ အရွင္'' ဟု အဇာတသတ္မင္းအား ဝန္ခံၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္အတူ ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာ ႏႈတ္ဆက္ ေျပာဆို၏၊ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကုိ ၿပီးဆံုးေစၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကုိ ေလွ်ာက္၏-

''အသွ်င္ေဂါတမ ေဝေဒဟီမိဖုရား၏ သားျဖစ္ေသာ မဂဓတိုင္းရွင္ အဇာတသတ္ မင္းသည္ အသွ်င္ေဂါတမ၏ ေျခေတာ္တို႔ကုိ ဦးခိုက္ ရွိခိုးလုိက္ပါ၏၊
အနာကင္းေၾကာင္း ။ပ။ (ေလွ်ာက္၏)။

ထိုစဥ္အခါ၌ အသွ်င္အာနႏၵာသည္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ယပ္ခပ္လ်က္ ျမတ္စြာဘုရား ၏ ေနာက္၌ တည္ရွိေန၏။

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အသွ်င္အာနႏၵာကုိ-

၁...
''အာနႏၵာ ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ မျပတ္ စည္းေဝးၾကကုန္၏ေလာ၊ အႀကိမ္မ်ားစြာ စည္းေဝးၾက ကုန္၏ေလာ၊ သင္ အဘယ္သို႔ ၾကားရသနည္း'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ''ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ မျပတ္ စည္းေဝးၾကပါကုန္၏၊ အႀကိမ္မ်ားစြာ စည္းေဝးၾကပါ ကုန္၏'' ဟု အကြၽႏ္ုပ္ ၾကားရပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

အာနႏၵာ ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ မျပတ္ စည္းေဝးေနၾက အႀကိမ္မ်ားစြာ စည္းေဝးေနၾက သမွ် ကာလပတ္လံုး ဝဇၨီမင္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၂...
အာနႏၵာ ''ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ အညီအညြတ္ စည္းေဝးကုန္၏ေလာ၊ အညီအညြတ္ အစည္း အေဝးမွ ထကုန္၏ေလာ၊ ဝဇၨီတိုင္းေရး ကိစၥတို႔ကုိ အညီအၫြတ္ ေဆာင္ရြက္ကုန္၏ေလာ၊ သင္ အဘယ္သို႔ ၾကားရ သနည္း'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ''ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ အညီအၫြတ္ စည္းေဝးပါကုန္၏၊ အညီအၫြတ္ အစည္း အေဝးမွ ထပါကုန္၏၊ ဝဇၨီတိုင္းေရး ကိစၥတို႔ကုိ အညီအၫြတ္ ေဆာင္ရြက္ ပါကုန္၏'' ဟု အကြၽႏ္ုပ္ ၾကားရပါ၏ ဟု(ေလွ်ာက္၏)။

အာနႏၵာ ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ အညီအၫြတ္ စည္းေဝးကုန္၊ အညီအညြတ္ အစည္း အေဝးမွ ထကုန္လ်က္ ဝဇၨီတိုင္းေရး ကိစၥတို႔ကုိ အညီအၫြတ္ ေဆာင္ရြက္ေနၾက သမွ် ကာလပတ္လံုး ဝဇၨီမင္း တို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၃...
အာနႏၵာ ''ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ မပညတ္ခဲ့ေသာ အရာကုိ မပညတ္ဘဲ ရွိကုန္၏ေလာ၊ ပညတ္ ၿပီးေသာ အရာကုိ မပယ္ဖ်က္ၾက ကုန္ဘဲ ရွိကုန္၏ေလာ၊ ပညတ္ထားသမွ် ေသာ ေရွးေဟာင္း ဝဇၨီက်င့္ထံုးတို႔ကုိ လုိက္နာ၍ က်င့္ကုန္၏ေလာ၊ သင္ အဘယ္သို႔ ၾကားရသနည္း'' ဟု ေမးေတာ္ မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ''ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ မပညတ္ခဲ့ေသာ အရာကုိ မပညတ္ပါကုန္၊ ပညတ္ ၿပီးေသာ အရာကုိ မပယ္ဖ်က္ပါကုန္၊ ပညတ္ထား သမွ်ေသာ ေရွးေဟာင္း ဝဇၨီက်င့္ထံုးတို႔ကုိ လုိက္နာ၍ က်င့္ပါကုန္၏ဟု အကြၽႏ္ုပ္ ၾကားရပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

အာနႏၵာ ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ မပညတ္ခဲ့ေသာ အရာကုိ မပညတ္ကုန္မူ၍ ပညတ္ၿပီး ေသာ အရာကုိ မပယ္ဖ်က္ၾကကုန္ဘဲ ပညတ္ထားသမွ်ေသာ ေရွးေဟာင္း ဝဇၨီ က်င့္ထံုးတို႔ကုိ လုိက္နာ၍ က်င့္ေနၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ဝဇၨီမင္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိ ေပ။


၄...
အာနႏၵာ ''ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ အသက္ႀကီးေသာ ဝဇၨီမင္းတို႔ကုိ အ႐ိုအေသ ျပဳကုန္၏ ေလာ၊ အေလး ျပဳကုန္၏ေလာ၊ ျမတ္ႏိုးကုန္၏ေလာ၊ ပူေဇာ္ကုန္၏ေလာ၊ ထို အသက္ႀကီးသူတို႔၏ စကားကုိလည္း နာယူသင့္သည္ ဟု မွတ္ထင္ကုန္၏ေလာ၊ သင္ အဘယ္သို႔ ၾကားရသနည္း'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ''ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ အသက္ႀကီးေသာ ဝဇၨီမင္းတို႔ကုိ အ႐ိုအေသ ျပဳပါ ကုန္၏၊ အေလးျပဳပါကုန္၏၊ ျမတ္ႏိုးပါကုန္၏၊ ပူေဇာ္ပါကုန္၏၊ ထိုအသက္ႀကီး သူတို႔၏ စကားကုိလည္း နာယူသင့္သည္ဟူ၍ ထင္ပါကုန္၏'' ဟု အကြၽႏ္ုပ္ ၾကားရ ပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

အာနႏၵာ ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ အသက္ႀကီးေသာ ဝဇၨီမင္းတို႔ကုိ အ႐ိုအေသ ျပဳကုန္ အေလးျပဳကုန္ ျမတ္ႏိုးကုန္ ပူေဇာ္ကုန္လ်က္ ထိုအသက္ႀကီးသူတို႔၏ စကားကုိ လည္း နာယူသင့္သည္ ဟု ထင္မွတ္၍ ေနၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ဝဇၨီမင္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ ကား မရွိေပ။

၅...
အာနႏၵာ ''ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ အမ်ဳိးသမီးႀကီး အမ်ဳိးသမီးငယ္တို႔ကုိ အတင္းဆဲြငင္၍ အႏိုင္ အထက္ မသိမ္းပိုက္ဘဲ ရွိကုန္၏ေလာ၊ သင္ အဘယ္သို႔ ၾကားရသနည္း'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ''ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ အမ်ဳိးသမီးႀကီး အမ်ဳိးသမီးငယ္တို႔ကုိ အတင္းဆဲြ ငင္၍ အႏိုင္အထက္ မသိမ္းပိုက္ပါကုန္''ဟု အကြၽႏ္ုပ္ ၾကားရပါ၏ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

အာနႏၵာ ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ အမ်ဳိးသမီးႀကီး အမ်ဳိးသမီးငယ္တို႔ကုိ အတင္းဆဲြငင္၍ အႏိုင္ အထက္ မသိမ္းပိုက္ၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ဝဇၨီမင္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ ရန္ကား မရွိေပ။

၆...
အာနႏၵာ ''ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ ၿမဳိ႕တြင္း ၿမဳိ႕ျပင္ရွိ ဝဇၨီမင္းတို႔၏ နတ္ကြန္း 'ေစတီ' တို႔ကုိ အ႐ိုအေသ ျပဳကုန္၏ေလာ၊ အေလး ျပဳကုန္၏ေလာ၊ ျမတ္ႏိုးကုန္၏ေလာ၊ ပူေဇာ္ ကုန္၏ေလာ၊ ထိုနတ္ကြန္းတို႔အားလည္း ေရွးက ေပးလွဴျမဲ ျပဳျမဲျဖစ္ေသာ တရား ႏွင့္ေလ်ာ္ေသာ ဗလိနတ္စာကုိ မဆုတ္ယုတ္ေစဘဲရွိကုန္၏ေလာ၊ သင္ အဘယ္သို႔ ၾကားရသနည္း'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ''ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ ၿမဳိ႕တြင္း ၿမဳိ႕ျပင္ရွိ ဝဇၨီမင္းတို႔၏ နတ္ကြန္း 'ေစတီ' တို႔ကုိ အ႐ိုအေသ ျပဳပါကုန္၏၊ အေလးျပဳပါကုန္၏၊ ျမတ္ႏိုးပါကုန္၏၊ ပူေဇာ္ပါ ကုန္ ၏၊ ထိုနတ္ကြန္းတို႔အားလည္း ေရွးက ေပးလွဴျမဲ ျပဳျမဲျဖစ္ေသာ တရားႏွင့္ေလ်ာ္ ေသာ ဗလိနတ္စာကုိ မဆုတ္ယုတ္ ေစပါကုန္'' ဟု အကြၽႏ္ုပ္ ၾကားရပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

အာနႏၵာ ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ ၿမဳိ႕တြင္း ၿမဳိ႕ျပင္ရွိ ဝဇၨီမင္းတို႔၏ နတ္ကြန္း 'ေစတီ' တို႔ကုိ အ႐ိုအေသျပဳကုန္ အေလးျပဳကုန္ ျမတ္ႏိုးကုန္ ပူေဇာ္ကုန္လ်က္ ထိုနတ္ကြန္းတို႔ အားလည္း ေရွးက ေပးလွဴျမဲ ျပဳျမဲျဖစ္ေသာ တရားႏွင့္ေလ်ာ္ေသာ ဗလိနတ္စာကုိ မဆုတ္ယုတ္ၾကေစသမွ် ကာလပတ္လံုး ဝဇၨီမင္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၇...
အာနႏၵာ ''အဘယ္သို႔လွ်င္ ဝဇၨီတိုင္းသို႔ မႂကြလာေသးေသာ ရဟႏၲာတို႔သည္ ႂကြလာပါကုန္ အံ့နည္း၊ ႂကြေရာက္လာၿပီးေသာ ရဟႏၲာတို႔သည္လည္း ဝဇၨီတိုင္း၌ ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါကုန္ အံ့နည္း'' ဟု၊ ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ ရဟႏၲာတို႔၌ တရားႏွင့္အညီ ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္လ်က္ လံုၿခဳံ ေစမႈကုိ ေကာင္းစြာ စီမံေပးကုန္၏ေလာ၊ သင္ အဘယ္သို႔ ၾကားရသနည္း'' ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။

အသွ်င္ဘုရား ''အဘယ္သို႔လွ်င္ ဝဇၨီတိုင္းသို႔ မႂကြလာေသးေသာ ရဟႏၲာတို႔သည္ ႂကြလာပါကုန္ အံ့နည္း၊ ႂကြေရာက္လာၿပီးေသာ ရဟႏၲာတို႔သည္လည္း ဝဇၨီတိုင္း၌ ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါကုန္ အံ့နည္း'' ဟု ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ ရဟႏၲာတို႔၌ တရားႏွင့္အညီ ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ၾကကုန္ပါ၏၊ လံုၿခဳံမႈကုိ ေကာင္းစြာ စီမံေပးၾကပါကုန္၏ ဟု အကြၽႏ္ုပ္ ၾကားရပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

အာနႏၵာ ''အဘယ္သို႔လွ်င္ ဝဇၨီတိုင္းသို႔ မႂကြလာေသးေသာ ရဟႏၲာတို႔သည္ ႂကြလာပါကုန္ အံ့နည္း၊ ႂကြေရာက္လာၿပီးေသာ ရဟႏၲာတို႔သည္လည္း ဝဇၨီတိုင္း၌ ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါကုန္အံ့ နည္း'' ဟု ဝဇၨီမင္းတို႔သည္ ရဟႏၲာတို႔၌ တရားႏွင့္အညီ ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္လ်က္ လံုၿခဳံမႈကုိ ေကာင္းစြာ စီမံေပးေနၾကသမွ် ကာလ ပတ္လံုး ဝဇၨီမင္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ ရန္ကား မရွိေပ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။


ထိုအခါ၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ...
မဂဓတိုင္း အမတ္ႀကီးျဖစ္ေသာ ဝႆကာရပုဏၰားအား-

''ပုဏၰား အခါတစ္ပါး၌ ငါသည္ ေဝသာလီျပည္ သာရႏၵဒေစတီ၌ ေန၏၊ ပုဏၰား ထိုအခါ ငါသည္ ဝဇၨီမင္းတို႔အား ဤမဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း 'အပရိဟာနိယ' တရား ခုနစ္ပါးတို႔ကုိ ေဟာခဲ့၏။
ပုဏၰား ဤမဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း 'အပရိဟာနိယ' တရားခုနစ္ပါးတို႔သည္ ဝဇၨီမင္း တို႔၌ တည္၍ ဝဇၨီမင္းတို႔သည္လည္း ဤမဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း တရားခုနစ္ပါးတို႔ကုိ ေကာင္းစြာ က်င့္သံုး ေနၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ဝဇၨီမင္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ'' ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

အသွ်င္ေဂါတမ မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္းတရား တစ္ပါးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုလွ်င္ပင္ ဝဇၨီမင္း တို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိပါ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိပါ၊ မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း တရားခုနစ္ပါးလံုးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုပါမူကား အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။

အသွ်င္ေဂါတမ ေဝေဒဟီမိဖုရား၏သား မဂဓတိုင္းရွင္ အဇာတသတ္မင္းသည္ ျဖားေယာင္းမႈကုိ ျဖစ္ေစ အခ်င္းခ်င္း စိတ္ဝမ္းကဲြမႈကုိ ျဖစ္ေစ မျပဳမူ၍ စစ္ထိုး ကာမွ်ျဖင့္ ဝဇၨီတိုင္းကုိ သိမ္းပိုက္ႏိုင္ဖြယ္ မရွိပါ။

အသွ်င္ေဂါတမ ယခုအခါ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ သြားပါကုန္အံ့၊
အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ မ်ားေသာ ကိစၥ မ်ားေသာ ျပဳဖြယ္ ရွိပါကုန္၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
ပုဏၰား ယခုအခါ၌ သြားရန္ အခ်ိန္ကုိ သင္သိ၏၊ (သြားရန္မွာ သင္၏ အလုိအတိုင္း ပင္ ျဖစ္၏) ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ထိုအခါ မဂဓတိုင္း၏ အမတ္ႀကီးျဖစ္ေသာ ဝႆကာရပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရား ၏ စကားကုိ အလြန္ႏွစ္သက္စြာ ခံယူ၍ ဝမ္းေျမာက္စြာ ခ်ီးက်ဴးၿပီးလွ်င္ ေနရာမွ ထကာ ျပန္သြား ေလ၏။

၂ - ဝႆကာရသုတ္၊ ဝဇၨိသတၱကဝဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

Friday, January 2, 2009

ဂဟ႒ဝႏၵနာသုတ္- သီလရွိသူကို ရွိခိုးျခင္း



ဂဟ႒ဝႏၵနာသုတ္- (ဂဟ႒= အိမ္ရာတည္ေထာင္သူ + ဝႏၵနာ= ရွိခိုးျခင္း)

ရဟန္းတို႔ ေရွးကျဖစ္ဖူးသည္ကား နတ္တို႔အရွင္ သိၾကားမင္းသည္ အကူအညီျဖစ္ ေသာ မာတလိနတ္သားအား ''အခ်င္းမာတလိ အာဇာနည္ျမင္းတစ္ေထာင္က ေသာ ရထားကို ျပင္ေလာ့၊ ေျမေကာင္းရာအရပ္ကို ၾကည့္႐ႈျခင္းငွါ ဥယ်ာဥ္ ေျမသို႔ သြားကုန္အံ့'' ဟု ဆို၏၊ ''အရွင္သိၾကားမင္း ေကာင္းပါၿပီ'' ဟု မာတလိနတ္သား သည္ နတ္တို႔အရွင္ သိၾကားမင္းအား ဝန္ခံ၍ အာဇာနည္ျမင္းတစ္ေထာင္ကေသာ ရထားကို ျပင္ဆင္ၿပီးလွ်င္ နတ္တို႔အရွင္ သိၾကားမင္းအား ေလွ်ာက္၏-

''အရွင္သိၾကားမင္း အရွင္၏ အာဇာနည္ျမင္းတစ္ေထာင္ ကေသာ ရထားကို ျပင္ဆင္ ၿပီးပါၿပီ၊ သြားရန္အခ်ိန္ကို အရွင္သိၾကားမင္း သိပါ၏၊
(သြားရန္မွာ အရွင္သိၾကားမင္း အလိုအတိုင္း ျဖစ္ပါသည္)'' ဟု ဆို၏၊

ရဟန္းတို႔ နတ္တို႔အရွင္ သိၾကားမင္းသည္ ေဝဇယႏၲာျပာသာဒ္မွ ဆင္းသက္သည္ ရွိေသာ္ လက္အုပ္ခ်ီ၍ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတို႔ကို ရွိခိုး၏၊ ရဟန္းတို႔ ထိုအခါ၌ အကူ အညီျဖစ္ေသာ မာတလိသည္ နတ္တို႔အရွင္ သိၾကားမင္းကို ဂါထာျဖင့္ ရြတ္ဆို၏-

''သိၾကားမင္း ေဗဒင္သံုးပံုတတ္သူ ျဗာဟၼဏတို႕သည္လည္းေကာင္း၊ ေျမ၌ေနသူ တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ မင္းတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ နတ္မင္းႀကီးေလးေယာက္ တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ မ်ားေသာ အျခံအရံရွိေသာ တာဝတႎသာနတ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း အရွင္သိၾကားမင္းကို ရွိခိုးကုန္၏။ သိၾကားမင္း ထိုသို႔ ျဖစ္ပါလ်က္ အရွင္သိၾကားမင္း ရွိခိုးေသာ နတ္မင္းႀကီးသည္ကား အဘယ္မည္ေသာ နတ္မင္းပါ နည္း'' ဟု (ရြတ္ဆို၏)။

''မာတလိ ေဗဒင္သံုးပံုတတ္သူ ျဗာဟၼဏတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ေျမ၌ေနသူ အားလံုးတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ မင္းတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ နတ္မင္းႀကီးေလး ေယာက္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ မ်ားေသာ အျခံအရံ ရွိကုန္ေသာ တာဝတႎသာ နတ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း ငါ့ကို ရွိခိုးၾကကုန္၏။

ငါသည္ကား သီလႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္ေသာ၊ ရွည္စြာေသာ ညဥ့္တို႔ပတ္လံုး တည္ၾကည္ ျခင္းရွိကုန္ေသာ၊ ျမတ္ေသာအက်င့္လွ်င္ လဲေလ်ာင္းရာရွိကုန္ေသာ ရဟန္းေတာ္ တို႔ကို ေကာင္းစြာ ရွိခိုး၏။

မာတလိ အၾကင္သူတို႔သည္ အိမ္၌ တည္ကုန္၍ ေကာင္းမႈကို ျပဳကုန္၏၊ သီလရွိ ကုန္၏၊ ရတနာသံုးပါးကို ဆည္းကပ္ကုန္၏၊ တရားႏွင့္အညီ သားမယားကို ေမြးျမဴ ကုန္၏၊ ထိုသူတို႔ကို (ငါသည္) ရွိခိုး၏'' ဟု (မိန္႔ဆို၏)။

''သိၾကားမင္း အရွင္သိၾကားမင္းသည္ အၾကင္သူတို႔ကို ရွိခိုး၏၊ ထိုသူတို႔သည္ ေလာက၌ ျမတ္ကုန္သတတ္။ သိၾကားမင္း(အရွင္သိၾကားမင္းသည္) အၾကင္သူတို႔ ကို ရွိခိုး၏၊ ထိုအရွင္သိၾကားမင္း ရွိခိုးသူတို႔ကို အကြၽႏု္ပ္သည္လည္း ရွိခိုးပါ၏'' ဟု ေျပာဆို၏။

''မဃလုလင္ ျဖစ္ဖူးေသာ၊ သုဇာ၏ ခင္ပြန္းျဖစ္ေသာ၊ အႀကီးအမွဴးျဖစ္ေသာ သိၾကားမင္းသည္ ဤစကားကို ဆိုၿပီး၍ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတို႔ကို ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ ရထားထက္သို႔ တက္စီးေလ၏''။

၈ - ဂဟ႒ဝႏၵနာသုတ္၊ ဒုတိယဝဂ္၊ သဂါထာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။


အဝိတကၠသုတ္- (ၾကံစည္ျခင္းမရွိ)

အဝိတကၠသုတ္- (ၾကံစည္ျခင္းမရွိ)

သာဝတၳိနိဒါန္း ...
အသွ်င္အာနႏၵာသည္ အသွ်င္သာရိပုၾတာကို ျမင္၍ ။ပ။ ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏-

ငါ့သွ်င္သာရိပုၾတာ သင္၏ ဣေႁႏၵတို႔သည္ အလြန္ၾကည္လင္ကုန္၏၊
မ်က္ႏွာအဆင္းသည္ အလြန္စင္ၾကယ္၏၊
အလြန္ျဖဴစင္ ေတာက္ပ၏၊
အသွ်င္သည္ ယေန႔ အဘယ္ေနျခင္းျဖင့္ ေနခဲ့ပါသနည္းဟု ေလွ်ာက္၏။

ငါ့သွ်င္ ငါသည္ ဝိတက္ဝိစာရ ၿငိမ္းျခင္းေၾကာင့္
မိမိသႏၲာန္၌ စိတ္ကို ၾကည္လင္ေစတတ္ေသာ
စိတ္တည္ၾကည္မႈ 'သမာဓိ' ကို ျဖစ္ပြါး ေစတတ္ေသာ၊
ၾကံစည္ျခင္း 'ဝိတက္' မရွိေသာ၊
သံုးသပ္ ဆင္ျခင္ျခင္း 'ဝိစာရ' မရွိေသာ၊
တည္ၾကည္ျခင္း 'သမာဓိ' ေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ
ႏွစ္သိမ့္ျခင္း 'ပီတိ' ခ်မ္းသာျခင္း 'သုခ' ရွိေသာ
ဒုတိယစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။

ငါ့သွ်င္ ထုိငါ့အား ''ဒုတိယစ်ာန္ကို ငါ ဝင္စားေန၏'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဒုတိယ စ်ာန္ကို ငါ ဝင္စားခဲ့ၿပီ'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဒုတိယစ်ာန္မွ ငါ ထခဲ့၏'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း ဤသို႔ စိတ္အၾကံမျဖစ္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိသို႔ စိတ္အၾကံ မျဖစ္ေသာေၾကာင့္သာလွ်င္ အသွ်င္ သာရိပုၾတာသည္ ငါဟု စြဲယူမႈ 'ဒိ႒ိ'၊ ငါ့ဥစၥာဟု တပ္မက္မႈ 'တဏွာ'၊ ေထာင္လႊားမႈ 'မာနာႏုသယ' တို႔ကို အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာကပင္ ေကာင္းစြာပယ္ႏုတ္အပ္ခဲ့ေလၿပီ၊ ထို႔ေၾကာင့္ အသွ်င္ သာရိပုၾတာအား ''ဒုတိယစ်ာန္ကို ငါဝင္စားေန၏'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဒုတိယ စ်ာန္ကို ငါ ဝင္စားခဲ့ၿပီ'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဒုတိယစ်ာန္မွ ငါထခဲ့ၿပီ'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း ဤသို႔ စိတ္အၾကံ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေခ်ဟု (မိန္႔ဆို၏)။

၂ - အဝိတကၠသုတ္၊ သာရိပုတၱသံယုတ္၊ ခႏၶဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

Thursday, January 1, 2009

သကၤန္း႐ံု၍ ရြာတြင္း၌ သြားလာရမည္

သကၤန္း႐ံု၍ ရြာတြင္း၌ သြားလာရမည္

ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူေသာအခါ ဆဗၺဂၢီရဟန္း တို႔သည္ ကိုယ္ကို ေဖာ္လ်က္ ရြာတြင္း၌ သြားကုန္၏။

လူတို႔သည္ ''အဘယ့္ေၾကာင့္ သာကီဝင္မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ေတာ္ ျဖစ္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ကာမစည္းစိမ္ကို ခံစားေသာ လူတို႔ကဲ့သို႔ ကိုယ္ကို ေဖာ္လ်က္ ရြာတြင္း၌ သြားကုန္္ဘိသနည္း''ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆို ၾကကုန္၏။

(လည္ လက္ေကာက္ဝတ္တို႔ကို) ေကာင္းစြာ ဖံုးလႊမ္းလ်က္ ရြာတြင္း၌ သြားအံ့ ဟု က်င့္ၾကံ အားထုတ္မႈကို ျပဳရမည္ ဤသို႔ (ျပၾကကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

ေကာင္းစြာ ဖံုးလႊမ္းသည္ျဖစ္၍ ရြာတြင္း၌ သြားလာအပ္၏။
အၾကင္ရဟန္းသည္ (သိကၡာပုဒ္၌) မ႐ုိေသျခင္းကို စြဲ၍ ကိုယ္ကို ေဖာ္လ်က္ ရြာတြင္း၌ သြားလာအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။

ေစတနာမရွိေသာရဟန္း၊ သတိေမ့ေလ်ာ့ေသာရဟန္း၊ မသိေသာရဟန္း၊ နာဖ်ား ေသာရဟန္းအား အာပတ္မသင့္၊ ေဘးရန္တို႔ေၾကာင့္ အာပတ္မသင့္။ ႐ူးေသာ ရဟန္း၊ အစလက္ဦး လြန္က်ဴးေသာ ရဟန္းတို႔အားလည္း အာပတ္ မသင့္။

၃ - တတိယသိကၡာပုဒ္၊ ပရိမ႑လဝဂ္၊ ေသခိယအခန္း၊ ပါစိတ္ပါဠိေတာ္။

ေကာဓနသုတ္-

ေကာဓနသုတ္- (အမ်က္ေဒါသၾကီးသည္)

ရဟန္းတို႔ ...
ရန္သူတို႔ ႏွစ္သက္ အပ္ကုန္၍
ရန္သူတို႔၏ အက်ဳိးကုိ ျပဳတတ္ကုန္ေသာ ဤတရားခုနစ္မ်ဳိးတို႔သည္
အမ်က္ထြက္ေသာ မိန္းမသို႔လည္းေကာင္း၊
အမ်က္ထြက္ေသာ ေယာက်္ားသို႔ လည္းေကာင္း ေရာက္လာကုန္၏။

အဘယ္ ခုနစ္မ်ဳိး တို႔နည္း ဟူမူ-

၁...
ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္သူအား ''ဤသူသည္ အဆင္း မလွပါမူကား ေကာင္းေလရာ၏'' ဟု အလုိရွိ၏။

ထိုသို႔ အလုိရွိျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း-

ရဟန္းတို႔ ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္သူ၏ အဆင္းလွျခင္း၌ မႏွစ္သက္။ ရဟန္းတို႔ အမ်က္ထြက္ေလ့ရွိေသာ ဤေယာက်္ား ပုဂၢိဳလ္ကုိ အမ်က္ ေဒါသသည္ ႏွိပ္စက္ အပ္၏၊ အမ်က္ေဒါသသည္ အစဥ္လုိက္အပ္၏၊ ထိုအမ်က္ထြက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အကယ္၍ ေကာင္းစြာ ေရခ်ဳိးအပ္ ေကာင္းစြာ လိမ္းက်ံအပ္သည္ ျဖစ္၍ ဆံ မုတ္ဆိတ္ကုိ ရိတ္ၿပီးလွ်င္ ေကာင္းမြန္ ျဖဴစင္ေသာ အဝတ္ကုိ ဝတ္ဆင္ရေစကာမူ၊ ထိုသူသည္ အမ်က္ေဒါသ ႏွိပ္စက္အပ္သည္ ျဖစ္၍ အဆင္း မလွသည္ သာလွ်င္ ျဖစ္၏။ ရဟန္းတို႔ ရန္သူတို႔ ႏွစ္သက္အပ္၍ ရန္သူတို႔၏ အက်ဳိးကုိ ျပဳတတ္ေသာ ဤပဌမသေဘာသည္ အမ်က္ထြက္ေသာ မိန္းမသို႔ လည္းေကာင္း၊ ေယာက်္ားသို႔ လည္းေကာင္း ေရာက္လာ၏။

၂...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္သူအား ''ဤသူသည္ ဆင္းရဲစြာ အိပ္ေနရပါမူ ေကာင္းေလရာ၏'' ဟု အလုိရွိ၏၊

ထိုသို႔ အလုိရွိျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း-

ရဟန္းတို႔ ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္သူ၏ ခ်မ္းသာစြာ အိပ္ေနရျခင္း၌ မႏွစ္သက္။ ရဟန္းတို႔ အမ်က္ထြက္ေလ့ရွိေသာ ဤေယာက်္ား ပုဂၢိဳလ္ကုိ အမ်က္ေဒါသသည္ ႏွိပ္စက္အပ္၏၊ အမ်က္ ေဒါသသည္ အစဥ္လုိက္ အပ္၏၊ ထိုအမ်က္ထြက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အကယ္၍ ပလႅင္၊ ေမြးရွည္ ေကာေဇာႀကီး၊ ပန္းေျပာက္ျခယ္ သားေမြး အခင္း၊ ဝံပိုင့္ေရအခင္းျမတ္၊ (နီေသာ) မ်က္ႏွာၾကက္ႏွင့္ အံုးနီႏွစ္ဖက္ရွိ ေနရာတို႔၌ အိပ္၍ ေနရေစကာမူ၊ ထိုသူသည္ အမ်က္ေဒါသ ႏွိပ္စက္အပ္သည္ ျဖစ္၍ ဆင္းရဲစြာသာလွ်င္ အိပ္ေနရ၏။ ရဟန္းတို႔ ရန္သူတို႔ ႏွစ္သက္အပ္၍ ရန္သူတို႔၏ အက်ဳိးစီးပြါးကုိ ျပဳတတ္ေသာ ဤဒုတိယ သေဘာသည္ အမ်က္ထြက္ေသာ မိန္းမ သို႔လည္းေကာင္း၊ ေယာက်္ားသို႔လည္းေကာင္း ေရာက္လာ၏။

၃...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္သူအား ''ဤသူသည္ အက်ဳိးစီးပြါး မ်ားျပားစြာ ျဖစ္ထြန္းမႈရွိသူ မျဖစ္ပါမူကား ေကာင္းေလရာ၏'' ဟု အလုိရွိ၏၊

ထိုသို႔ အလုိရွိျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း-

ရဟန္းတို႔ ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္သူ၏ အက်ဳိးစီးပြါးရွိမႈ၌ မႏွစ္သက္။ ရဟန္းတို႔ အမ်က္ထြက္ေလ့ရွိေသာ ဤေယာက်္ားပုဂၢိဳလ္ကုိ အမ်က္ေဒါသသည္ ႏွိပ္စက္အပ္ ၏၊ အမ်က္ေဒါသသည္ အစဥ္လုိက္အပ္၏၊ အက်ဳိးစီးပြါး မရွိသည္ကုိ ယူ၍မူ၍ လည္း ''ငါသည္ အက်ဳိးစီးပြါး ရွိသည္ကုိ ယူအပ္ၿပီ'' ဟု မွတ္ထင္၏၊ အက်ဳိးစီးပြါး ရွိသည္ကုိ ယူ၍မူလည္း ''ငါသည္ အက်ဳိးစီးပြါး မရွိသည္ကုိ ယူအပ္ၿပီ'' ဟု မွတ္ ထင္၏၊ အမ်က္ေဒါသ ႏွိပ္စက္အပ္ေသာ ထိုသူအား အခ်င္းခ်င္း ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ကုန္၍ ယူအပ္ကုန္ေသာ ဤတရားတို႔သည္ ၾကာျမင့္စြာေသာ ကာလပတ္လံုး စီးပြါးမဲ့ရန္ ဆင္းရဲရန္ ျဖစ္ကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ရန္သူတို႔ ႏွစ္သက္အပ္၍ ရန္သူတို႔၏ အက်ဳိးကုိ ျပဳတတ္ေသာ ဤတတိယ သေဘာသည္ အမ်က္ထြက္ေသာ မိန္းမသို႔ လည္း ေကာင္း၊ ေယာက်္ားသို႔ လည္းေကာင္း ေရာက္လာ၏။

၄...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္သူအား ''ဤသူသည္ စည္းစိမ္ဥစၥာ ရွိသူ မျဖစ္ပါမူ ေကာင္းေလရာ၏'' ဟု အလုိရွိ၏၊

ထိုသို႔ အလုိရွိျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း-

ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္ေသာ သူ၏ စည္းစိမ္ဥစၥာ ရွိမႈ၌ မႏွစ္သက္။ ရဟန္းတို႔ အမ်က္ထြက္ေလ့ရွိေသာ အမ်က္ေဒါသသည္ ႏွိပ္စက္အပ္ေသာ အမ်က္ထြက္ျခင္း ျဖင့္ အစဥ္လုိက္ေသာ ထိုေယာက်္ား၏ ထႂကြလံု႔လျဖင့္ ရအပ္ကုန္ေသာ လက္႐ံုး အားကုိး ဆည္းပူးအပ္ကုန္ေသာ ေခြၽးဒီးဒီးက် ျဖစ္ေစအပ္ကုန္ေသာ တရားႏွင့္ ယွဥ္ကုန္ တရားသျဖင့္ ရအပ္ကုန္ေသာ စည္းစိမ္ ဥစၥာတို႔ကုိလည္း မင္းတို႔သည္ မင္း၏ ဘ႑ာတိုက္၌ သြင္းကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ရန္သူတို႔ ႏွစ္သက္အပ္၍ ရန္သူ တို႔၏အက်ဳိးကုိ ျပဳတတ္ေသာ ဤစတုတၳ သေဘာသည္ အမ်က္ထြက္ေသာ မိန္းမ သို႔ လည္းေကာင္း၊ ေယာက်္ားသို႔ လည္းေကာင္း ေရာက္လာ၏။

၅...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္သူအား ''ဤသူသည္ အျခံအရံ ရွိသူ မျဖစ္ပါမူ ေကာင္းေလရာ၏'' ဟု အလုိရွိ၏၊

ထိုသို႔ အလုိရွိျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း-

ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္ေသာသူ၏ အျခံအရံရွိမႈ၌ မႏွစ္သက္။ ရဟန္းတို႔ အမ်က္ ထြက္ေလ့ရွိေသာ ဤေယာက်္ား ပုဂၢိဳလ္ကုိ အမ်က္ေဒါသသည္ ႏွိပ္စက္အပ္၏၊ အမ်က္ေဒါသသည္ အစဥ္လုိက္အပ္၏၊ ထိုပုဂၢိဳလ္အား မေမ့ေလ်ာ့ျခင္းျဖင့္ ရအပ္ ေသာ အျခံအရံမွလည္း အမ်က္ထြက္ျခင္းျဖင့္ ႏွိပ္စက္အပ္သည္ ျဖစ္၍ ပ်က္စီး၏၊ ရဟန္းတို႔ ရန္သူတို႔ ႏွစ္သက္အပ္၍ ရန္သူတို႔၏ အက်ဳိးကုိ ျပဳတတ္ေသာ ဤပၪၥမ သေဘာသည္ အမ်က္ထြက္ေသာ မိန္းမသို႔ လည္းေကာင္း၊ ေယာက်္ားသို႔ လည္း ေကာင္း ေရာက္လာ၏။

၆...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္သူအား ''ဤသူသည္ အေဆြခင္ပြန္း ရွိသူ မျဖစ္ပါမူ ေကာင္းေလရာ၏'' ဟု အလုိရွိ၏၊

ဤသို႔ အလုိရွိျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း-

ရဟန္းတို႔ ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္သူ၏ အေဆြခင္ပြန္းရွိမႈ၌ မႏွစ္သက္။ ရဟန္း တို႔ အမ်က္ထြက္ေလ့ရွိေသာ အမ်က္ထြက္ျခင္းျဖင့္ ႏွိပ္စက္အပ္ေသာ အမ်က္ ထြက္ျခင္းျဖင့္ အစဥ္လုိက္ေသာ ဤေယာက်္ား ပုဂၢိဳလ္ကုိ အေဆြခင္ပြန္း အကြၽမ္း ဝင္သူ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းတို႔သည္လည္း ေဝးစြာ ေရွာင္ၾကဥ္ကုန္၏၊ ရဟန္းတို႔ ရန္သူတို႔ ႏွစ္သက္အပ္၍ ရန္သူတို႔၏ အစီးအပြါးကုိ ျပဳတတ္ေသာ ဤဆ႒မ သေဘာသည္ အမ်က္ထြက္ေသာ မိန္းမသို႔ လည္းေကာင္း၊ ေယာက်္ားသို႔ လည္း ေကာင္း ေရာက္လာ၏။

၇...
ရဟန္းတို႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္သူအား ''ဤသူသည္ ခႏၶာကုိယ္ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းေသာ မေကာင္းေသာ လားရာ ပ်က္စီး၍ က်ေရာက္ရာ ငရဲသို႔ က်ေရာက္ပါမူကား ေကာင္းေလရာ၏'' ဟု အလုိရွိ၏၊

ထိုသို႔ အလုိရွိျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း-

ရဟန္းတို႔ ရန္သူသည္ ရန္ဘက္ျဖစ္ေသာသူ၏ သုဂတိဘံုသို႔ ေရာက္မႈ၌ မႏွစ္ သက္။ ရဟန္းတို႔ အမ်က္ထြက္ေလ့ရွိေသာ အမ်က္ထြက္ျခင္းျဖင့္ ႏွိပ္စက္အပ္ ေသာ အမ်က္ထြက္ျခင္းျဖင့္ အစဥ္လုိက္ေသာ ဤေယာက်္ားပုဂၢိဳလ္သည္ ကုိယ္ ျဖင့္ ဒုစ႐ိုက္ကုိ က်င့္၏၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ဒုစ႐ိုက္ကုိ က်င့္၏၊ စိတ္ျဖင့္ ဒုစ႐ိုက္ကုိ က်င့္၏၊ ထိုအမ်က္ထြက္သူသည္ ကုိယ္ျဖင့္ ဒုစ႐ိုက္ကုိ က်င့္၍ ႏႈတ္ျဖင့္ ဒုစ႐ိုက္ကုိ က်င့္၍ စိတ္ျဖင့္ ဒုစ႐ိုက္ကုိက်င့္၍ ခႏၶာကုိယ္ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းေသာ မေကာင္းေသာ လားရာ ပ်က္စီး၍ က်ေရာက္ရာ ငရဲသို႔ အမ်က္ထြက္ျခင္းသည္ ႏွိပ္စက္အပ္သည္ ျဖစ္၍ ေရာက္ရ၏။ ရဟန္းတို႔ ရန္သူတို႔ ႏွစ္သက္အပ္၍ ရန္သူတို႔၏ အက်ဳိးကုိ ျပဳတတ္ေသာ ဤသတၱမ သေဘာသည္ အမ်က္ထြက္ေသာ မိန္းမသို႔ လည္းေကာင္း၊ ေယာက်္ားသို႔ လည္းေကာင္း ေရာက္ လာ၏။

ရဟန္းတို႔ ရန္သူတို႔ ႏွစ္သက္အပ္ကုန္၍ ရန္သူတို႔၏ အက်ဳိးစီးပြါးကုိ ျပဳတတ္ ကုန္ေသာ ဤတရားခုနစ္မ်ဳိးတို႔သည္ အမ်က္ထြက္ေသာ မိန္းမသို႔ လည္းေကာင္း၊ ေယာက်္ားသို႔ လည္းေကာင္း ေရာက္လာကုန္၏ ဟု (ေဟာေတာ္မူ၏)။

အမ်က္ထြက္ေလ့ ရွိသူသည္ အဆင္းမလွ၊ ထိုသူသည္ ဆင္းရဲစြာလည္း အိပ္ရ ေနရ၏၊ ထိုမွတစ္ပါး အက်ဳိးစီးပြါးရွိ၏ဟု မွတ္ယူ၍ အက်ဳိးစီးပြါးမဲ့သည့္ အျဖစ္သို႔ ေရာက္၏။ အမ်က္ ထြက္တတ္ေသာ အမ်က္ေဒါသ ႏွိပ္စက္အပ္ေသာ ေယာက်္ား သည္ ထိုအမ်က္ထြက္မႈေၾကာင့္ ကုိယ္ ႏႈတ္ျဖင့္ သတ္ပုတ္ညႇဥ္းဆဲမႈကုိ ျပဳ၍ ဥစၥာ ၏ ဆံုး႐ႈံးျခင္းသို႔ ေရာက္၏။ အမ်က္ေဒါသတည္း ဟူေသာ ယစ္ျခင္းျဖင့္ ယစ္ေသာ ေယာက်္ားသည္ အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာ မရွိသည့္ အျဖစ္သုိ႔ ေရာက္၏၊ ေဆြမ်ဳိး မိတ္သဂၤဟတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ခ်စ္ကြၽမ္းဝင္ကုန္ေသာ သူတို႔သည္ လည္း ေကာင္း အမ်က္ထြက္သူကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ကုန္၏။ အမ်က္ေဒါသသည္ အက်ဳိး စီးပြါး မဲ့ကုိ ျဖစ္ေစတတ္၏၊ အမ်က္ေဒါသသည္ စိတ္ကုိ ဖ်က္ဆီးတတ္၏၊ စိတ္၏အတြင္း ၌ ေဘးကုိ ျဖစ္ေစတတ္၏၊ ထိုသို႔ေသာ အေၾကာင္းကုိ ပညာႏုံ႔သူ လူအေပါင္းသည္ မသိေခ်။ အမ်က္ထြက္သူသည္ အက်ဳိးစီးပြါးကုိ မသိႏိုင္၊ အမ်က္ထြက္သူသည္ အေၾကာင္းတရားကုိ မျမင္ႏိုင္၊ အမ်က္ေဒါသသည္ သတၱဝါကုိ ႏွိပ္စက္ေသာအခါ အလြန္ မုိက္မဲမႈသည္ ျဖစ္၏။ အမ်က္ထြက္ေသာ သူသည္ ျပဳႏိုင္ခဲေသာ အမႈကုိ ျပဳလြယ္ေသာ အမႈကဲ့သို႔ ခြၽတ္ယြင္းေစ၏၊ ထိုသူသည္ ေနာက္အခါ၌ အမ်က္ ေဒါသ ေျပေပ်ာက္သည္ ရွိေသာ္ မီးေလာငသကဲ့သို႔ ပူပန္ရ၏။

အၾကင္ အမ်က္ေဒါသေၾကာင့္ သတၱဝါတို႔သည္ အမ်က္ထြက္ကုန္၏၊ ထိုအမ်က္ ေဒါသသည္ အၾကင္အခါ၌ ျဖစ္ေပၚ၏၊ ထိုအခါ၌ မီးသည္ တေထာင္းေထာင္း ထေသာ အခုိးကုိ ျပဘိသကဲ့သို႔ အရွိန္အေစာ္ ကင္းမဲ့ေသာ မ်က္ႏွာရွိသည့္ အျဖစ္ ကုိ ျပ၏။ ထိုအမ်က္ထြက္သူအား ရွက္မႈ ထိတ္လန္႔မႈမရွိ၊ ထိုအမ်က္ထြက္သူသည္ (ဆံုးမအပ္ေသာ) စကားကုိ ႐ိုေသမႈ မရွိ၊ အမ်က္ေဒါသ ႏွိပ္စက္ေသာသူအား မွီခို ရာ တစ္စံုတစ္ရာမွ် မျဖစ္ႏိုင္ေခ်။ ပူပန္ေသာက ေရာက္ေစတတ္ကုန္ေသာ အၾကင္
(အဖသတ္ျခင္းစေသာ) ကံတို႔သည္ သမထဝိပႆနာတရားတို႔မွ ေဝးကြာကုန္၏။

ထိုအေၾကာင္းကံတို႔ကုိ ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ ေျပာၾကားေပအံ့၊
ထိုစကားကုိ နာၾကကုန္ေလာ့။

အမ်က္ထြက္သူသည္ အဖကုိ သတ္တတ္၏၊
အမ်က္ထြက္သူသည္ အမိကုိ သတ္တတ္၏၊
အမ်က္ထြက္သူသည္ ရဟႏၲာကုိ သတ္တတ္၏၊
အမ်က္ထြက္သူသည္ ပုထုဇဥ္ကုိ သတ္တတ္၏။
အမိ ေမြးျမဴအပ္ေသာသားသည္ ဤေလာကကုိ ေတြ႕ျမင္ရ၏၊ အသက္ကုိ ေပး တတ္သည့္ ၿငိမ္းေအးေသာ ထိုအမိကုိေသာ္လည္း အမ်က္ထြက္သူ ပုထုဇဥ္သည္ သတ္တတ္၏။ ထိုသတၱဝါတို႔သည္ ကုိယ္ခ်င္းစာ တရားရွိၾကကုန္၏၊ မိမိ ကုိယ္ကုိ သာလွ်င္ လြန္စြာခ်စ္အပ္၏၊ အမ်က္ထြက္သူသည္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ အာ႐ံုတို႔၌ ေတြေဝသည္ျဖစ္၍ အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးတို႔ေၾကာင့္ မိမိကုိယ္ကုိ သတ္တတ္၏။

မိမိကုိယ္ကုိ သန္လ်က္ျဖင့္ သတ္ကုန္၏၊
ေတြေဝကုန္သည္ ျဖစ္၍ အဆိပ္ကုိ စားကုန္၏၊
ႀကဳိးျဖင့္ ေႏွာင္ဖဲြ႕၍ (ဆဲြႀကဳိးခ်၍) ေသကုန္၏၊
ေခ်ာက္ထဲသို႔ေသာ္ လည္းေကာင္း (ခုန္ခ်၍) ေသကုန္၏။
စီးပြါးခ်မ္းသာကုိ ဖ်က္ဆီးတတ္ မိမိကုိယ္ကုိ ေသေစတတ္သည့္ အမႈတို႔ကုိ ျပဳကုန္ ေသာ္လည္း မသိရွိၾကကုန္၊
အမ်က္ထြက္ျခင္း သေဘာသည္ ပ်က္စီးေၾကာင္း ျဖစ္၏၊

ဤေဒါသသည္ ေကာဓ အသြင္ျဖင့္ ျဖစ္၏၊ (ႏွလံုးအိမ္) ဂူ၌ ကိန္း၏၊ ေသမင္း၏ ေက်ာ့ကြင္းသဖြယ္ ျဖစ္၏။ တိုေဒါသကုိ ပညာ ဝီရိယသမၼာဒိ႒ိ (ပညာ)ဟူေသာ ဆံုးမျခင္းျဖင့္ ပယ္ျဖတ္ရာ၏။ ပညာရွိသည္ ထိုအကုသိုလ္ကုိ အႂကြင္းမဲ့ ပယ္ျဖတ္ သကဲသို႔ ထုို႔အတူသာလွ်င္ ငါတုိ႔အား ႏွလံုးမသာယာ မ်က္ႏွာမရႊင္ေသာ အျဖစ္သည္ မျဖစ္ေစလင့္ဟု ႏွလံုးျပဳၿပီးလွ်င္ ကုသိုလ္တရားတို႔ကုိ က်င့္ကုန္ ရာ၏။ ေဒါသကင္းကြာ၍ ပင္ပန္းျခင္း မရွိကုန္ေသာ ေလာဘ ကင္းကြာ၍ ျငဴစူမႈ မရွိကုန္ေသာ ယဥ္ေက်းကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ အမ်က္ေဒါသကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ လ်က္ အာသေဝါတရား မရွိကုန္မူ၍ ကိေလသာ ၿငိမ္းေအးၾကေလကုန္သတည္း။

၁၁ - ေကာဓနသုတ္၊ အဗ်ာကတဝဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ေမတၱသုတ္-

ယေန႔ ခရစ္ယန္ေတြရဲ႕ ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၀၉ ႏွစ္ဆန္း တစ္ရက္ေန႔ပါ

ဒို႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြကေတာ့ ...
ေန႔စဥ္ ေမတၱာေလးေတာ့ျဖင့္ ပြါးသင့္၊
အတိုဆံုးဆိုရင္ ...
သေဗၺ သတၱာ အေဝရာ ေဟာႏၲဳ။
အလံုးစံုေသာ သတၱဝါေတြ ေဘးရန္ကင္းၾကပါေစ။

ေမတၱသုတ္

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏။
ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ ဟု
အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

ရဟန္းတို႔ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈတို႔ကို မေၾကာက္ၾကကုန္လင့္၊ ရဟန္းတို႔ ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈတို႔ဟူေသာ ဤအမည္သည္ ထုိအလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ခ်စ္ခင္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ခ်မ္းသာသုခ၏ အမည္ေပတည္း။

ရဟန္းတို႔ ငါဘုရားသည္ ရွည္ၾကာစြာေသာ ေန႔ညဥ့္ပတ္လံုး မိမိျပဳအပ္ေသာ ကုသုိလ္တို႔၏ အလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ခ်စ္ခင္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ အက်ဳိးကို ခံစားဖူးသည္ကို မ်က္ေမွာက္ထင္ထင္ သိျမင္ေတာ္မူ၏။ ခုနစ္ႏွစ္တို႔ပတ္လံုး ေမတၱာစိတ္ကို ပြါး၍ ခုနစ္ကမၻာတို႔ ပတ္လံုး ဤကာမဘံုသို႔ မလာေရာက္ရ ေတာ့ေပ၊

ရဟန္းတို႔ ...
ကမၻာပ်က္ေသာ အခါ၌ အာဘႆရဘံုသို႔ ေရာက္ေနရ၏။
ကမၻာတည္မိေသာ အခါ၌ သတၱဝါကင္းေသာ ျဗဟၼာ့ဘံု၌ ျဖစ္လာ၏။
ရဟန္းတို႔ ထုိျဗဟၼာ့ဘံု၌ ျဗဟၼာ ျဖစ္၏။
မဟာျဗဟၼာ ျဖစ္၏။
လႊမ္းမိုးႏိုင္သူ ျဖစ္၏။
မည္သူကမွ် မလႊမ္းမိုးႏိုင္သူ ျဖစ္၏။
စင္စစ္ (အလံုးစံုကို) ျမင္သူ ျဖစ္၏။
အလိုအတုိင္း ျဖစ္ေစႏိုင္သူ ျဖစ္၏။
သံုးဆယ့္ ေျခာက္ႀကိမ္တုိင္တုိင္ နတ္တို႔အရွင္ သိၾကားမင္း ျဖစ္ဖူး၏။
အႀကိမ္ ရာေပါင္း မ်ားစြာ သမုဒၵရာေလးစင္း အပိုင္းအျခား ရွိသည့္ ေလးကြၽန္းလံုး ကို အစိုးရေသာ ရန္သူအေပါင္းတို႔ကို ေအာင္ေသာ တုိင္းႏိုင္ငံ တည္ၿငိမ္ေစေသာ ရတနာခုနစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တရားေစာင့္ေသာ တရားႏွင့္အညီ မင္းျပဳေသာ စၾကဝေတးမင္း ျဖစ္ဖူး၏။
ပေဒသရာဇ္မင္း အျဖစ္မွာကား အဘယ္ဆိုဖြယ္ရွိရာ အံ့နည္း။

ရဟန္းတို႔ ''ယခုအခါ ငါဘုရား၏ ဤသို႔ တန္ခိုးႀကီးျခင္း ဤသို႔ အာႏုေဘာ္ႀကီးျခင္း ဟူေသာ ဤအက်ဳိးတရားသည္ အဘယ္ကံ၏ အက်ဳိးနည္း။ အဘယ္ကံ၏ ဝိပါက္နည္း'' ဟု ဤသို႔ ငါဘုရားအား အၾကံျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
''ယခုအခါ ငါဘုရား၏ ဤသ႔ ို တန္ခိုးႀကီးျခင္း ဤသို႔ အာႏုေဘာ္ႀကီးျခင္း ဟူေသာ ဤအက်ဳိးတရားသည္ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းမႈ ဣေႁႏၵကိုဆံုးမမႈ ကိုယ္ႏႈတ္ကို ေစာင့္စည္းမႈဟူေသာ ဤကံသံုးပါးတို႔၏ အက်ဳိးတည္း။ ဤကံသံုးပါး၏ ဝိပါက္ တည္း''ဟု ဤသို႔ ငါဘုရားအား အၾကံျဖစ္၏။ ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ထုိသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို ...
''ထုိသူသည္ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈကို သာလွ်င္ က်င့္ရာ၏။
ေနာင္အခါ၌ ျမတ္ေသာ ခ်မ္းသာက်ဳိးရွိေသာ ဒါနကို လည္းေကာင္း၊
ေကာင္းေသာ အက်င့္ကို လည္းေကာင္း၊
ေမတၱာစိတ္ကို လည္းေကာင္း ပြါးမ်ား ရာ၏။
ပညာရွိသည္ သုခလွ်င္ အာနိသင္ ရွိကုန္ေသာ ဤတရားသံုးပါးတို႔ကို ပြါးမ်ား၍ ေၾကာင့္ၾကမႈ 'ဗ်ာပါဒ' ကင္းေသာ ခ်မ္းသာေသာ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ဆိုအပ္၏။

ဤသို႔ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။
ဒုတိယသုတ္။

၂ - ေမတၱသုတ္၊ တတိယဝဂ္၊ ဣတိဝုတ္ပါဠိေတာ္။



ေမတၱာသုတ္မွ က်င့္ဖြယ္ ၁၅-ခ်က္...ဒီမွာ

မဂၤလာႏွင့္ပါတ္သက္တာ...

ေမတၱသုတ္

ေမတၱသုတ္

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏။
ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

ရဟန္းတို႔ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈတို႔ကို မေၾကာက္ၾကကုန္လင့္၊ ရဟန္းတို႔ ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈတို႔ဟူေသာ ဤအမည္သည္ ထုိအလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ခ်စ္ခင္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ ခ်မ္းသာသုခ၏ အမည္ေပတည္း။

ရဟန္းတို႔ ငါဘုရားသည္ ရွည္ၾကာစြာေသာ ေန႔ညဥ့္ပတ္လံုး မိမိျပဳအပ္ေသာ ကုသုိလ္တို႔၏ အလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ခ်စ္ခင္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ေသာ အက်ဳိးကို ခံစားဖူးသည္ကို မ်က္ေမွာက္ထင္ထင္ သိျမင္ေတာ္မူ၏။ ခုနစ္ႏွစ္တို႔ပတ္လံုး ေမတၱာစိတ္ကို ပြါး၍ ခုနစ္ကမၻာတို႔ ပတ္လံုး ဤကာမဘံုသို႔ မလာေရာက္ရ ေတာ့ေပ၊

ရဟန္းတို႔ ...
ကမၻာပ်က္ေသာ အခါ၌ အာဘႆရဘံုသို႔ ေရာက္ေနရ၏။
ကမၻာတည္မိေသာ အခါ၌ သတၱဝါကင္းေသာ ျဗဟၼာ့ဘံု၌ ျဖစ္လာ၏။
ရဟန္းတို႔ ထုိျဗဟၼာ့ဘံု၌ ျဗဟၼာ ျဖစ္၏။
မဟာျဗဟၼာ ျဖစ္၏။
လႊမ္းမိုးႏိုင္သူ ျဖစ္၏။
မည္သူကမွ် မလႊမ္းမိုးႏိုင္သူ ျဖစ္၏။
စင္စစ္ (အလံုးစံုကို) ျမင္သူ ျဖစ္၏။
အလိုအတုိင္း ျဖစ္ေစႏိုင္သူ ျဖစ္၏။
သံုးဆယ့္ ေျခာက္ႀကိမ္တုိင္တုိင္ နတ္တို႔အရွင္ သိၾကားမင္း ျဖစ္ဖူး၏။
အႀကိမ္ ရာေပါင္း မ်ားစြာ သမုဒၵရာေလးစင္း အပိုင္းအျခား ရွိသည့္ ေလးကြၽန္းလံုး ကို အစိုးရေသာ ရန္သူအေပါင္းတို႔ကို ေအာင္ေသာ တုိင္းႏိုင္ငံ တည္ၿငိမ္ေစေသာ ရတနာခုနစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တရားေစာင့္ေသာ တရားႏွင့္အညီ မင္းျပဳေသာ စၾကဝေတးမင္း ျဖစ္ဖူး၏။
ပေဒသရာဇ္မင္း အျဖစ္မွာကား အဘယ္ဆိုဖြယ္ရွိရာ အံ့နည္း။

ရဟန္းတို႔ ''ယခုအခါ ငါဘုရား၏ ဤသို႔ တန္ခိုးႀကီးျခင္း ဤသို႔ အာႏုေဘာ္ႀကီးျခင္း ဟူေသာ ဤအက်ဳိးတရားသည္ အဘယ္ကံ၏ အက်ဳိးနည္း။ အဘယ္ကံ၏ ဝိပါက္နည္း'' ဟု ဤသို႔ ငါဘုရားအား အၾကံျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ ...

''ယခုအခါ ငါဘုရား၏ ဤသို႔ တန္ခိုးႀကီးျခင္း ဤသို႔ အာႏုေဘာ္ႀကီးျခင္း ဟူေသာ ဤအက်ဳိးတရားသည္ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းမႈ ဣေႁႏၵကိုဆံုးမမႈ ကိုယ္ႏႈတ္ကို ေစာင့္စည္းမႈဟူေသာ ဤကံသံုးပါးတို႔၏ အက်ဳိးတည္း။ ဤကံသံုးပါး၏ ဝိပါက္ တည္း''ဟု ဤသို႔ ငါဘုရားအား အၾကံျဖစ္၏။ ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ထုိသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို ...
''ထုိသူသည္ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈကို သာလွ်င္ က်င့္ရာ၏။
ေနာင္အခါ၌ ျမတ္ေသာ ခ်မ္းသာက်ဳိးရွိေသာ ဒါနကို လည္းေကာင္း၊
ေကာင္းေသာ အက်င့္ကို လည္းေကာင္း၊
ေမတၱာစိတ္ကို လည္းေကာင္း ပြါးမ်ား ရာ၏။
ပညာရွိသည္ သုခလွ်င္ အာနိသင္ ရွိကုန္ေသာ ဤတရားသံုးပါးတို႔ကို ပြါးမ်ား၍ ေၾကာင့္ၾကမႈ 'ဗ်ာပါဒ' ကင္းေသာ ခ်မ္းသာေသာ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ဆိုအပ္၏။

ဤသို႔ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။


၂ - ေမတၱသုတ္၊ တတိယဝဂ္၊ ဣတိဝုတ္ပါဠိေတာ္။