ဗုဒ္ဓတရားတော်များ

ေနာင္တခ်ိန္ လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ၾကပါေစရန္ တရားပံုမ်ား၏ comment တြင္ တရားစာမ်ားပါ ထဲ့ေပးထားပါသည္။

သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ရန္ ဤအ၀ိုင္းေလးမ်ား အတြင္းမွာ တရားစာမ်ား တရားပံုမ်ားကို သြပ္သြင္းထားပါတယ္ သင္တို႔ စိတ္တိုင္းၾက ကူးယူျဖတ္ေတာက္ လြတ္လပ္စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။

Tuesday, August 11, 2009

ေလာက၏ သာယာဖြယ္ကို ရွာေဖြလ်က္ က်င္လည္ခဲ့ဖူး၏...

ပဌမ အႆာဒသုတ္ - (သာယာျခင္း)

ရဟန္းတို႔ ငါသည္ ေလာက၏ သာယာဖြယ္ကို ရွာေဖြလ်က္ က်င္လည္ခဲ့ဖူး၏၊ ေလာက၌ ယင္းသာယာဖြယ္ကို သိရၿပီ၊ ေလာက၌ ရွိရွိသမွ် သာယာဖြယ္ကို (ဝိပႆနာမဂ္) ပညာျဖင့္ ငါေကာင္းစြာ ျမင္ရၿပီ။

ရဟန္းတို႔ ငါသည္ ေလာက၏ အျပစ္ကို ရွာေဖြလ်က္ က်င္လည္ခဲ့ ဖူး၏၊ ေလာက၌ ယင္း အျပစ္ကို သိရၿပီ၊ ေလာက၌ ရွိရွိသမွ် အျပစ္ကို (ဝိပႆနာမဂ္) ပညာျဖင့္ ငါေကာင္းစြာ ျမင္ရၿပီ။

ရဟန္းတို႔ ငါသည္ ေလာကမွ ထြက္ေျမာက္ ရာကို ရွာေဖြလ်က္ က်င္လည္ခဲ့ဖူး၏၊ ေလာကမွ ထြက္ေျမာက္ရာကို သိရၿပီ၊ ေလာကမွ ထြက္ေျမာက္ရာ ရွိရွိသမွ်ကို (ဝိပႆနာမဂ္) ပညာျဖင့္ ငါေကာင္းစြာ ျမင္ရၿပီ။

ရဟန္းတို႔ ေလာက၏ သာယာဖြယ္ကိုလည္း သာယာဖြယ္ အားျဖင့္, အျပစ္ကိုလည္း အျပစ္အားျဖင့္, ထြက္ေျမာက္ရာကိုလည္း ထြက္ေျမာက္ရာအားျဖင့္ ဟုတ္တိုင္း မွန္စြာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ မသိရေသးသမွ် ကာလပတ္ လံုး နတ္ မာရ္နတ္ ျဗဟၼာတို႔ႏွင့္ တကြေသာ (နတ္) ေလာကႏွင့္ သမဏ ျဗာဟၼဏ မင္းမ်ား လူမ်ားႏွင့္ တကြေသာ လူေလာက၌ အတုမရွိေသာ သမၼာသေမၺာဓိဉာဏ္ကို ထိုးထြင္း၍ သိၿပီဟု ငါ ဝန္မခံခဲ့ေပ။ ရဟန္းတို႔ ေလာက၏ သာယာဖြယ္ကိုလည္း သာယာဖြယ္အားျဖင့္, အျပစ္ကိုလည္း အျပစ္အားျဖင့္, ထြက္ေျမာက္ရာကိုလည္း ထြက္ေျမာက္ရာအားျဖင့္
ဟုတ္တိုင္း မွန္စြာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ သိေသာ အခါ၌မူကား နတ္ မာရ္နတ္ ျဗဟၼာတို႔ႏွင့္ တကြေသာ (နတ္) ေလာကႏွင့္ သမဏျဗာဟၼဏ မင္းမ်ား လူမ်ားႏွင့္ တကြ ေသာ လူေလာက၌ အတုမရွိေသာ သမၼာသေမၺာဓိဉာဏ္ကို ထိုးထြင္း၍ သိၿပီဟု ဝန္ခံ၏။ ''ငါ၏ အရဟတၱ ဖိုလ္သည္ မပ်က္စီးႏိုင္ၿပီ၊ ဤဘဝသည္ ေနာက္ဆံုးဘဝ ျဖစ္၏၊ တစ္ဖန္ဘဝသစ္၌ ျဖစ္ျခင္း သေဘာသည္ မရွိေတာ့ၿပီ'' ဟု ငါ့အား (ပစၥေဝကၡဏာ) ဉာဏ္အျမင္သည္ ထင္ရွားျဖစ္ၿပီဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ 105

၂ - ပဌမ အႆာဒသုတ္၊ သေမၺာဓဝဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သီလဗၺတသုတ္...

သီလဗၺတသုတ္ ...

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားအထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနေသာ အသွ်င္အာနႏၵာအား ျမတ္စြာဘုရားသည္- ''အာနႏၵာ အသက္ဆံဖ်ား အားထုတ္ အပ္ေသာ အေလ့အက်င့္ လည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးမႈ လည္းေကာင္း၊ အထင္အားျဖင့္ျဖစ္ေသာ အျမတ္တရား လည္းေကာင္း ထို အားလံုးသည္ (လိုအပ္ေသာ) အက်ဳိး ရွိပါသေလာ'' ဟု(ေမးေတာ္မူ၏)။

အသွ်င္ဘုရား ဤအရာ၌ မုခ်အားျဖင့္ မေျဖဆိုသင့္ပါဟု (ေလွ်ာက္၏)။

အာနႏၵာ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ေဝဖန္ေလာ့ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

အသွ်င္ဘုရား အၾကင္ သို႔သေဘာရွိေသာ အသက္ဆံဖ်ား အားထုတ္အပ္ေသာ အေလ့အက်င့္, ျမတ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္သံုးမႈ, အထင္အားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ အျမတ္တရားတို႔ကို မွီဝဲေသာသူအား အကုသိုလ္ တရားတို႔ တိုးပြါးကုန္၏၊ ကုသိုလ္တရားတို႔ ဆုတ္ယုတ္ကုန္၏။

ဤသို႔သေဘာရွိေသာ အသက္ဆံဖ်ား အားထုတ္အပ္ေသာ အေလ့အက်င့္, ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးမႈ, အထင္အားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ အျမတ္တရားတို႔သည္ အက်ဳိးမရွိႏိုင္ပါ။ အသွ်င္ဘုရား အသက္ဆံဖ်ား အားထုတ္အပ္ေသာ အေလ့ အက်င့္, ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးမႈ, အထင္အားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ အျမတ္တရားတို႔ကို မွီဝဲေသာသူအား အကုသိုလ္ တရားတို႔ ဆုတ္ယုတ္ ကုန္၏၊ ကုသိုလ္တရားတို႔ တိုးပြါးကုန္၏။

ဤသို႔သေဘာရွိေသာ အသက္ ဆံဖ်ား အားထုတ္ အပ္ေသာ အေလ့အက်င့္, ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးမႈ, အထင္အားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ အျမတ္တရားသည္ အက်ဳိးရွိႏိုင္ပါ၏ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

အသွ်င္အာနႏၵာသည္ ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏၊

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ႏွစ္သက္ေတာ္မူ၏။

ထိုအခါ အသွ်င္အာနႏၵာသည္ ''ငါ့စကားကို ျမတ္စြာဘုရား ႏွစ္သက္ေတာ္ မူပါေပသည္'' ဟု ထိုင္ရာမွ ထ၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ အ႐ိုအေသ ျပဳလ်က္ ဖဲခြါသြားေလ၏။

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အသွ်င္အာနႏၵာ ဖဲသြား၍ မၾကာမီပင္ ရဟန္းတို႔ကို ''ရဟန္းတို႔ အာနႏၵာကား က်င့္ဆဲ 'ေသကၡ' ပုဂိၢဳလ္ သာတည္း၊ ယင္းသို႔ က်င့္ဆဲ ေသကၡပုဂၢိဳလ္ျဖစ္လင့္ကစား ထို အာနႏၵာႏွင့္ ပညာအရာ ထပ္တူထပ္မွ် တူညီသူကို ရလြယ္ေသာ သေဘာရွိသည္ မဟုတ္ေပ'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 79

၈ - သီလဗၺတသုတ္၊ အာနႏၵဝဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

Monday, August 10, 2009

ရဟန္းတို႔ ရာဟုလာကို ဤသို႔ ရွင္သာမေဏ ျပဳေပးရမည္...

ရာဟုလာ ဝတၳဳ...

တစ္ရံေရာအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေတာ္မူသေရြ႕ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ ၿပီးလွ်င္ ကပိလဝတ္ျပည္သို႔ အစဥ္အတုိင္း ေဒသစာရီ ႂကြခ်ီေတာ္မူ လတ္ေသာ္ ထုိကပိလဝတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူ၍ သကၠတုိင္း ကပိလဝတ္ျပည္ နိေျဂာဓာ႐ံုေက်ာင္းႀကီး၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခ်ိန္၌ သကၤန္းကုိ ျပင္ဝတ္၍ သပိတ္သကၤန္းကုိ ယူလ်က္ သုေဒၶါဒန သာကီဝင္မင္းႀကီး၏ နန္းေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေနာက္ ခင္းထားအပ္ေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ ရာဟုလာ၏ မယ္ေတာ္ (ယေသာ္ဓရာ) ေဒဝီသည္ ရာဟုလာမင္းသားကုိ ''ခ်စ္သား ရာဟုလာ ဤရဟန္းသည္ သင္၏ အဖတည္း၊ သြားေလာ့ အေမြေတာင္း ေခ်ေလာ့'' ဟု ေျပာဆုိ၏။

ထုိအခါ ရာဟုလာ မင္းသားသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ''ရဟန္း သင္၏ အရိပ္သည္ ခ်မ္းေအးလွစြာ၏''ဟုဆုိ၍ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေရွ႕၌ ရပ္တည္၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေနရာမွ ထ၍ ဖဲခြါ ႂကြသြားေတာ္မူေသာအခါ ရာဟုလာ မင္းသား သည္ ''ရဟန္း အကြၽႏု္ပ္အား အေမြေပးပါေလာ့၊ ရဟန္း အကြၽႏု္ပ္အား အေမြေပးပါေလာ့'' ဟု ဆုိလ်က္ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေနာက္မွ ေနာက္မွ အစဥ္လုိက္ေလ၏။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အသွ်င္သာရိပုၾတာကုိ ''ခ်စ္သား သာရိပုတၱရာ သင္သည္ ရာဟုလာမင္းသားကုိ ရွင္ျပဳေပးေလေလာ့'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ရာဟုလာမင္းသားကို အဘယ္သို႔ ရွင္ျပဳေပးရပါ အံ့နည္း ဟု ေလွ်ာက္၏။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာေၾကာင့္ တရားစကားကုိ ေဟာေတာ္မူ၍ ရဟန္းတို႔အား ''ရဟန္းတို႔ သရဏဂံုသံုးပါးတို႔ျဖင့္ ရွင္သာမေဏ ျပဳျခင္းကုိ ခြင့္ျပဳ၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ ရွင္သာမေဏ ျပဳေပးရမည္၊

၁...
ေရွ႕ဦးစြာ ဆံမုတ္ဆိတ္တို႔ကုိ ပယ္ေစ၍၊

၂...
ဖန္ရည္ ဆုိးေသာ အဝတ္တို႔ကုိ ဝတ္႐ံုေစၿပီးလွ်င္၊ လက္ဝဲတစ္ဖက္ ပခံုးထက္၌ အေပၚ႐ံု 'ဧကသီ' ကုိ စံပယ္တင္ေစ၍ ရဟန္းတို႔၏ ေျခတို႔ကုိ ရွိးခိုးေစကာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ေစၿပီးလွ်င္ လက္အုပ္ခ်ီေစလ်က္ 'ဤသို႔ ဆုိေလာ့' ဟု ေျပာဆုိရမည္။

၃...
'ျမတ္စြာဘုရားကုိ ကုိးကြယ္ရာ ဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
တရားေတာ္ကို ကုိးကြယ္ရာ ဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
သံဃာေတာ္ကုိ ကိုးကြယ္ရာ ဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။

ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း...
'ျမတ္စြာဘုရားကုိ ကုိးကြယ္ရာ ဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
တရားေတာ္ကို ကုိးကြယ္ရာ ဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
သံဃာေတာ္ကုိ ကိုးကြယ္ရာ ဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။

သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း...
'ျမတ္စြာဘုရားကုိ ကုိးကြယ္ရာ ဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
တရားေတာ္ကို ကုိးကြယ္ရာ ဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
သံဃာေတာ္ကုိ ကိုးကြယ္ရာ ဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။ ဟု ဆုိေလာ့ဟု ေျပာဆုိရမည္။
(((ကိုရင္၀တ္လွ်င္ ဤသံုးမ်ဳိးသာ လိုပါသည္)))

''ရဟန္းတို႔ ဤသံုးပါးေသာ သရဏဂံုတို႔ျဖင့္ ရွင္သာမေဏျပဳျခင္းကုိ ခြင့္ျပဳ၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ အရွင္သာရိပုတၱရာသည္ ရာဟုလာမင္းသားကုိ ရွင္ျပဳေပးေလ၏။

ထုိအခါ သုေဒၶါဒနသာကီဝင္မင္းႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ထုိင္ေနၿပီးေသာ္ သုေဒၶါဒန သာကီဝင္မင္းႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဆုတစ္ခုကုိ ေတာင္းလုိပါ၏'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

ေဂါတမအႏြယ္ျဖစ္ေသာမင္းႀကီး...
ျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ ဆုေပးျခင္းမွ လြန္ေျမာက္ကုန္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူရာ) -

အသွ်င္ဘုရား ေတာင္းမည့္ဆုသည္ အပ္လည္း အပ္ပါ၏၊
အျပစ္လည္း မရွိပါ ဟု ေလွ်ာက္၏။

ေဂါတမအႏြယ္ ျဖစ္ေသာ မင္းႀကီး ဆုိေလာ့ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ဘုရား ျမတ္စြာဘုရား ရဟန္းျပဳစဥ္က အကြၽႏု္ပ္အား အတုိင္းမသိေသာ ဆင္းရဲ 'ဒုကၡ' ျဖစ္ရပါ၏၊ နႏၵမင္းသား ရဟန္းျပဳသည္ ရွိေသာ္ ထို႔အတူပင္ ဆင္းရဲ 'ဒုကၡ' ျဖစ္ရပါ၏၊ ရာဟုလာ ရဟန္း ျပဳရာ၌ကား လြန္ကဲေသာ ဆင္းရဲ 'ဒုကၡ' ျဖစ္ရပါ၏။ အသွ်င္ဘုရား သား၌ ခ်စ္ျခင္းသည္ အေရပါးကို ေဖာက္ထြင္း၍ အေရထူကုိ, အေရထူမွ အသားကုိ, အသားမွ အေၾကာကုိ, အေၾကာမွ အ႐ုိးကုိ ေဖာက္ထြင္း၍့ ႐ုိးတြင္း ျခင္ဆီသို႔ ထိေအာင္ တည္ပါ၏။ အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ အမိအဖတို႔ ခြင့္မျပဳေသာ သားကို ရွင္ရဟန္း ျပဳမေပးပါရန္ ေတာင္းပန္ပါသည္ အသွ်င္ဘုရားဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သုေဒၶါဒန သာကီဝင္မင္းႀကီးအား တရားစကားျဖင့္ အက်ဳိးစီးပြါးကုိ သိျမင္ေစလ်က္ တရားကုိေဆာက္တည္ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ သုေဒၶါဒနသာကီဝင္မင္းႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားက တရားစကားျဖင့္ အက်ဳိးစီးပြါးကုိ သိျမင္ေစလ်က္ တရားကုိ ေဆာက္တည္ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ရႊင္လန္းေစၿပီးေသာ္ ေနရာမွ ထလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ အ႐ုိအေသျပဳကာ ဖဲခြါသြားေလ၏။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤသို႔ေသာ အေၾကာင္းအရာေၾကာင့္ တရားစကား ကို ေဟာေတာ္မူ၍ ရဟန္းတို႔ကုိ- ''ရဟန္းတို႔ အမိအဖတို႔ ခြင့္မျပဳေသာ သားကုိ ရွင္ရဟန္းျပဳမေပးရ၊ ရွင္ရဟန္း ျပဳေပးေသာ ရဟန္းအား ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကပိလဝတ္ျပည္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေတာ္မူသေရြ႕ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူၿပီးလွ်င္ သာဝတၴိျပည္သို႔ အစဥ္အတုိင္း ေဒသစာရီ ႂကြခ်ီေတာ္မူသည္ ရွိေသာ္ ထုိသာဝတၴိျပည္သို႔ ေရာက္ေတာ္ မူ၍ ထုိသာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ အသွ်င္သာရိပုတၱရာ၏ အလုပ္အေကြၽးဒါယကာသည္ ''မေထရ္သည္ ဤသူငယ္ကုိ ရွင္ျပဳေပးေတာ္မူပါ'' ဟု အသွ်င္သာရိပုတၱရာထံသို႔ သူငယ္ကုိ ေစလႊတ္၏။ ထုိအခါ အသွ်င္သာရိပုၾတာအား ''ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတစ္ပါး တည္း သာမေဏႏွစ္ေယာက္တို႔ကို မလုပ္ေကြၽးေစအပ္ဟု ပညတ္ ေတာ္မူ၏၊ ငါ့အားလည္း ဤရာဟုလာ သာမေဏသည္ ရွိ၏၊ ငါသည္ အဘယ္သို႔ က်င့္ရပါ အံ့နည္း'' ဟု အၾကံ ျဖစ္၏။ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကုိ ေလွ်ာက္၏။

''ရဟန္းတို႔ ကြၽမ္းက်င္လိမၼာ၍ စြမ္းရည္ရွိေသာ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ သာမေဏ ႏွစ္ေယာက္တို႔ကို လုပ္ေကြၽးေစရန္လည္းေကာင္း အၾကင္မွ်ေလာက္ေသာ သာမေဏတို႔ကုိ သြန္သင္ဆံုးမျခင္းငွါ စြမ္းႏုိင္၏၊ ထုိမွ်ေလာက္ေသာ သာမေဏ တို႔ကို လုပ္ေကြၽးေစရန္လည္းေကာင္း ခြင့္ျပဳ၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 105

၄၁ - ရာဟုလာ ဝတၴဳ၊ မဟာခႏၶက၊ မဟာ၀ဂ္ပါဠိေတာ္။ ယေသာဓရာ

အေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတုိ႔ျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္အပ္သည္...

အႏုဂၢဟိတသုတ္ - (ခ်ီးေျမႇာက္အပ္သည္)

ရဟန္းတုိ႔ အေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတုိ႔ျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္အပ္သည့္ မွန္ကန္ေသာ အယူ 'သမၼာဒိ႒ိ' သည္ စိတ္၏ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္မႈ (မဂ္ဖုိလ္သမာဓိ) အက်ဳိးလည္း ရွိ၏၊ စိတ္၏ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္မႈ (မဂ္ဖုိလ္သမာဓိ) အက်ဳိးအာနိသင္လည္း ရွိ၏၊ ပညာ၏ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္မႈ အက်ဳိးလည္း ရွိ၏။ ပညာ၏ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္မႈ အက်ဳိး အာနိသင္လည္း ရွိ၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ -

ရဟန္းတုိ႔ ...
ဤသာသနာေတာ္၌ မွန္ကန္ေသာ အယူ 'သမၼာဒိ႒ိ' ကုိ...

သီလျဖင့္လည္း ခ်ီးေျမႇာက္အပ္၏။
အၾကားအျမင္ျဖင့္လည္း ခ်ီးေျမႇာက္အပ္၏။
ေဆြးေႏြးမႈျဖင့္လည္း ခ်ီးေျမႇာက္အပ္၏။
သမထျဖင့္လည္း ခ်ီးေျမႇာက္အပ္၏။
ဝိပႆနာျဖင့္လည္း ခ်ီးေျမႇာက္အပ္၏။

ရဟန္းတုိ႔
ဤ အေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတုိ႔ျဖင့္
ခ်ီးေျမႇာက္အပ္ေသာ မွန္ကန္ေသာအယူ 'သမၼာဒိ႒ိ' သည္

စိတ္၏ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္မႈ အက်ဳိးလည္း ရွိ၏၊
စိတ္၏ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္မႈ အက်ဳိး အာနိသင္လည္း ရွိ၏၊
ပညာ၏ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္မႈ အက်ဳိးလည္း ရွိ၏။
ပညာ၏ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္မႈ အက်ဳိး အာနိသင္လည္း ရွိ၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 25

၅ - အႏုဂၢဟိတသုတ္၊ ပဥၥဂၤကဝဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

Sunday, August 9, 2009

အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္း ငါးမ်ဳိး-သို႔-ေျခာက္မ်ဳိး...

ဥဒါယီသုတ္

ျမတ္စြာဘုရားသည္ အသွ်င္ဥဒါယီကုိ ...

''ဥဒါယီ အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းတုိ႔သည္ အဘယ္မွ် ရွိကုန္သနည္း'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

ဤသုိ႔ ေမးေတာ္မူသည္ ရွိေသာ္ အသွ်င္ဥဒါယီသည္ ဆိတ္ဆိတ္ေန၏၊

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ႏွစ္ႀကိမ္တုိင္ေအာင္လည္း ''ဥဒါယီ အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့ အပ္ေသာ အေၾကာင္းတုိ႔သည္ အဘယ္မွ်ရွိကုန္သနည္း'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏၊ ႏွစ္ႀကိမ္ တုိင္ေအာင္လည္း အသွ်င္ဥဒါယီသည္ ဆိတ္ဆိတ္ေန၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ သံုးႀကိမ္ တုိင္ေအာင္လည္း ''ဥဒါယီ အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့ အပ္ေသာ အေၾကာင္းတုိ႔သည္ အဘယ္မွ် ရွိကုန္သနည္း'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏၊ သံုးႀကိမ္တုိင္ေအာင္လည္း အသွ်င္ ဥဒါယီသည္ ဆိတ္ဆိတ္ေန၏။

ထုိအခါ အသွ်င္အာနႏၵာသည္ အသွ်င္ဥဒါယီအား -
''ငါ့သွ်င္ ဥဒါယီ သင့္ကုိ ျမတ္စြာဘုရား ေမးျမန္းေတာ္မူ၏'' ဟု ဆုိ၏။

ငါ့သွ်င္အာနႏၵာ ငါသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားေတာ္ကုိ ၾကားပါ၏။
အသွ်င္ဘုရား ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ မ်ားျပားေသာ ေရွး၌ ျဖစ္ဖူးေသာ ဘဝကုိ အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့၏။

ဤသည္ကား အဘယ္နည္း -

တစ္ဘဝကုိ လည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ဘဝတုိ႔ကုိ လည္းေကာင္း။ပ။ ဤသုိ႔ အျခင္းအရာ (အျဖစ္သနစ္)ႏွင့္တကြ ၫႊန္ျပဖြယ္ (အမည္အႏြယ္) ႏွင့္တကြ မ်ားျပားေသာ ေရွး၌ ျဖစ္ဖူးေသာ ဘဝကုိ အဖန္ဖန္ေအာက္ေမ့၏၊ အသွ်င္ဘုရား ဤသည္ကား အဖန္ဖန္ ေအက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းပါတည္း ဟု(ေလွ်ာက္၏)။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အသွ်င္အာနႏၵာကုိ ''အာနႏၵာ (မဂ္ဖုိလ္မွ) အခ်ည္းႏွီး ျဖစ္ေသာ ဤဥဒါယီသည္ လြန္ျမတ္ေသာ (သမာဓိ, ဝိပႆနာႏွင့္ ယွဥ္ေသာ) စိတ္ကုိ အားထုတ္လ်က္ မေနသူ ဟု ငါသိ၏'' ဟူ၍ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အာနႏၵာ အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းတုိ႔သည္ အဘယ္မွ် ရွိသနည္း ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။

အသွ်င္ဘုရား ...
အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းတုိ႔သည္ ငါးမ်ဳိး ရွိပါကုန္၏။

အဘယ္ ငါးမ်ဳိး တုိ႔နည္း ဟူမူ...

၁...
အသွ်င္ဘုရား ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ကာမဂုဏ္တုိ႔မွ ကင္းဆိတ္၍ သာလွ်င္။ပ။ တတိယစ်ာန္သုိ႔ ေရာက္၍ ေန၏၊ အသွ်င္ဘုရား ဤသည္ကား အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းပါတည္း၊ ဤသုိ႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳအပ္သည္ ရွိေသာ္ မ်က္ေမွာက္၌ ခ်မ္းသာစြာ ေနရန္ ျဖစ္ပါ၏။

၂...
အသွ်င္ဘုရား ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရဟန္းသည္ အာေလာကသညာ 'အလင္းေရာင္ ဟူေသာ အမွတ္' ကုိ ႏွလံုးသြင္း၏၊ ေန႔ဟူေသာ အမွတ္ကုိ ေဆာက္တည္၏၊ ေန႔အခါ ကဲ့သုိ႔ ညဥ့္အခါ၌ ျဖစ္၏၊ ညဥ့္အခါ ကဲ့သုိ႔ ေန႔အခါ၌ ျဖစ္၏၊ ဤသုိ႔ ဟင္းလင္းပြင့္၍ (နီဝရဏ) မေျမႇးယွက္ေသာ စိတ္ျဖင့္ အေရာင္အလင္းႏွင့္ တကြ စိတ္ကုိ ပြါး၏။
အသွ်င္ဘုရား ဤသည္ကား အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းပါတည္း၊ ဤသုိ႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳအပ္သည္ ရွိေသာ္ (ဒိဗၺစကၡဳ) ဉာဏ္အျမင္ကုိ ရရန္ ျဖစ္ပါ၏။

၃...
အသွ်င္ဘုရား ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရဟန္းသည္ ေျခဖဝါးမွ အထက္ ဆံပင္ဖ်ားမွ ေအာက္ ထက္ဝန္းက်င္ အေရပါးအဆံုး ရွိေသာ မစင္ၾကယ္သည့္ အရာအမ်ဳိးမ်ဳိး တုိ႔ျဖင့္ ျပည့္လ်က္ ရွိေသာ ဤကုိယ္ခႏၶာကုိပင္ စူးစုိက္ဆင္ျခင္၏။
''ဤကုိယ္ခႏၶာ၌ ဆံပင္၊ အေမြး၊ ေျခသည္း လက္သည္း၊ သြား၊ အေရ + အသား၊ အေၾကာ၊ အ႐ုိး၊ ႐ုိးတြင္းျခင္ဆီ၊ အညႇဳိ႕ + ႏွလံုး၊ အသည္း၊ အေျမႇး၊ အဖ်ဥ္း၊ အဆုပ္ + အူမ၊ အူသိမ္၊ အစာသစ္၊ အစာေဟာင္း၊ (ဦးေႏွာက္) + သည္းေျခ၊ သလိပ္၊ ျပည္၊ ေသြး၊ ေခြၽး၊ အဆီခဲ + မ်က္ရည္၊ ဆီၾကည္၊ တံေတြး၊ ႏွပ္၊ အေစး၊ က်င္ငယ္သည္ ရွိ၏'' ဟု (စူးစုိက္ဆင္ျခင္၏)။
အသွ်င္ဘုရား ဤသည္ကား အဖန္ဖန္ ေအက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းပါတည္း၊ ဤသုိ႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳအပ္သည္ ရွိေသာ္ ကာမ၌ စြဲမက္မႈ 'ကာမရာဂ' ကုိ ပယ္ရန္ ျဖစ္ပါ၏။

၄...
အသွ်င္ဘုရား ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရဟန္းသည္ ေသ၍ တစ္ရက္ရွိေသာ သူေသေကာင္၊ ေသ၍ ႏွစ္ရက္ရွိေသာ သူေသေကာင္၊ ေသ၍ သံုးရက္ရွိေသာ သူေသေကာင္၊ ဖူးေရာင္ေနေသာ သူေသေကာင္၊ ႐ုပ္အဆင္းပ်က္လ်က္ ညဳိမဲေနေသာ သူေသေကာင္၊ ျပည္ကဲ့သုိ႔ စက္ဆုပ္ဖြယ္ အပုပ္ရည္ ယုိစီးေသာ သခၤ်ဳိင္း၌ စြန္႔ပစ္ထားေသာ သူေသေကာင္ကုိ ျမင္ရာသကဲ့သုိ႔၊ ထုိရဟန္းသည္ ဤကုိယ္ကုိပင္ ''ဤငါ၏ ကုိယ္သည္လည္း ဤသုိ႔ သေဘာရွိ၏၊ ဤသုိ႔ေသာ သေဘာျဖစ္လိမ့္မည္ သာတည္း၊ ဤသုိ႔ေသာ သေဘာကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္''ဟု ဤသုိ႔ ႏႈိင္းစာ၍ ႐ႈ၏။
ဥပမာ တစ္မ်ဳိးေသာ္ကား က်ီးတုိ႔ ခဲစားအပ္သည္မူလည္း ျဖစ္ေသာ စြန္ရဲတုိ႔ ခဲစားအပ္သည္မူလည္း ျဖစ္ေသာ လင္းတတုိ႔ ခဲစားအပ္သည္မူလည္း ျဖစ္ေသာ ေခြးတုိ႔ ခဲစားအပ္သည္မူလည္း ျဖစ္ေသာ ေျမေခြးတုိ႔ ခဲစားအပ္သည္မူလည္း ျဖစ္ေသာ ပုိးအမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔ ခဲစားအပ္သည္မူလည္း ျဖစ္ေသာ သခၤ်ဳိင္း၌ စြန္႔ပစ္ထားေသာ သူေသေကာင္ကုိ ျမင္ရာသကဲ့သုိ႔၊ ထုိရဟန္းသည္ ဤကုိယ္ကုိပင္လွ်င္ ''ဤငါ၏ ကုိယ္သည္လည္း ဤသုိ႔ သေဘာရွိ၏၊ ဤသုိ႔ေသာ သေဘာျဖစ္လိမ့္မည္ သာတည္း၊ ဤသုိ႔ေသာ သေဘာကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္'' ဟု ဤသုိ႔ ႏႈိင္းစာ၍ ႐ႈ၏။
ဥပမာ တစ္မ်ဳိးေသာ္ကား ရဟန္းသည္ အသားအေသြး ရွိေသးေသာ အေၾကာတုိ႔ျဖင့္ ဖြဲ႔ထား၍ အ႐ုိးဆက္လ်က္ ရွိေသးေသာ သင္းခ်ဳိင္း၌ စြန္႔ပစ္ထားေသာ သူေသေကာင္ကုိ။ပ။ အသားကင္း၍ ေသြးတုိ႔ျဖင့္ေပက်ံလ်က္ အေၾကာတုိ႔ျဖင့္ ဖြဲ႔ထား၍ အ႐ုိးဆက္လ်က္ ရွိေသးေသာ သခၤ်ဳိင္း၌ စြန္႔ပစ္ထားေသာ သူေသေကာင္ကုိ။ပ။ အေသြးအသား ကင္းလ်က္ အေၾကာတုိ႔ျဖင့္ ဖြဲ႔ထား၍ အ႐ုိးဆက္လ်က္ ရွိေသးေသာ သခၤ်ဳိင္း၌ စြန္႔ပစ္ထားေသာ သူေသေကာင္ကုိ။ပ။ တစ္ေနရာ၌ လက္႐ုိး တစ္ေနရာ၌ ေျခ႐ုိး တစ္ေနရာ၌ ေျခဖမ်က္႐ုိး တစ္ေနရာ၌ ျမင္းေခါင္း႐ုိး တစ္ေနရာ၌ ေပါင္႐ုိး တစ္ေနရာ၌ ခါး႐ုိး တစ္ေနရာ၌ နံ႐ုိး တစ္ေနရာ၌ ေက်ာက္ကုန္း႐ုိး တစ္ေနရာ၌ ပခံုး႐ုိး တစ္ေနရာ၌ လည္ပင္း႐ုိး တစ္ေနရာ၌ ေမး႐ုိး တစ္ေနရာ၌ သြား႐ုိး တစ္ေနရာ၌ ဦးေခါင္းခြံအားျဖင့္ ဖြဲ႔ျခင္း ကင္းကုန္လ်က္ ထုိထုိအရပ္တုိ႔၌ ၾကဲျပန္႔ေနကုန္ေသာ အ႐ုိးတုိ႔ကုိ ျမင္ရာသကဲ့သုိ႔၊ ခ႐ုသင္း အဆင္းႏ်င့္အတူ ျဖဴေဖြးေနကုန္ေသာ အ႐ုိးတုိ႔ကုိ ျမင္ရာသကဲ့သုိ႔၊ ႏွစ္လြန္လ်က္ စုပံုေနေသာ အ႐ုိးတုိ႔ကုိ ျမင္ရာသကဲ့သုိ႔၊ ေဆြးျမည့္လ်က္ အမႈန္႔ ျဖစ္ကုန္ေသာ အ႐ုိးတုိ႔ကုိ ျမင္ရာသကဲ့သုိ႔ ထုိရဟန္းသည္ ဤကုိယ္ကုိ ပင္လွ်င္''ဤ ငါ၏ ကုိယ္သည္လည္း ဤသုိ႔ သေဘာရွိ၏၊

ဤသုိ႔ေသာ သေဘာ ျဖစ္လိမ့္မည္ သာတည္း၊
ဤသုိ႔ေသာ သေဘာကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္''ဟု ဤသုိ႔ ႏႈိင္းစာ၍ ႐ႈ၏။

အသွ်င္ဘုရား ဤသည္ကား အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းပါတည္း၊ ဤသုိ႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳအပ္သည္ ရွိေသာ္ ငါတကား ဟု ေထာင္လႊားေသာ မာနကုိ ပယ္ရန္ ျဖစ္ပါ၏။

အသွ်င္ဘုရား ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား ရဟန္းသည္ သုခေဝဒနာကုိလည္း ပယ္ျခင္းေၾကာင့္။ပ။ စတုတၴစ်ာန္သုိ႔ ေရာက္၍ ေန၏၊ အသွ်င္ဘုရား ဤသည္ကား အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းပါတည္း၊ ဤသုိ႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳအပ္သည္ရွိေသာ္ မ်ားစြာေသာ စိတ္တုိ႔ကုိ ထုိးထြင္း၍သိရန္ ျဖစ္ပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား ဤသည္တုိ႔ကား အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတုိ႔ပါတည္း ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

အာနႏၵာ ေကာင္းေပစြ၊ ေကာင္းေပစြ၊ အာနႏၵာ သုိ႔ျဖစ္လွ်င္ သင္သည္ ဤေျခာက္ခုေျမာက္ျဖစ္ေသာ အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းကုိလည္း မွတ္ေလဦးေလာ့။

အာနႏၵာ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ သတိ ရွိသည္ျဖစ္၍ သာလွ်င္ ေရွ႕သုိ႔ တက္၏၊ သတိရွိသည္ျဖစ္၍ သာလွ်င္ ေနာက္သုိ႔ ဆုတ္၏၊ သတိရွိသည္ ျဖစ္၍ သာလွ်င္ ရပ္၏၊ သတိ ရွိသည္ ျဖစ္၍သာလွ်င္ ထုိင္၏၊ သတိ ရွိသည္ျဖစ္၍ သာလွ်င္ အိပ္၏၊ သတိ ရွိသည္ျဖစ္၍ သာလွ်င္ အမႈကုိ ေဆာက္တည္၏၊ အာနႏၵာ ဤသည္ကား အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ အေၾကာင္းပင္တည္း၊ ဤသုိ႔ ပြါးမ်ားအပ္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳအပ္သည္ ရွိေသာ္ သတိရွိရန္ အဆင္ျခင္ဉာဏ္ ရွိရန္ ျဖစ္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 29

၉ - ဥဒါယီသုတ္၊ အႏုတၱရိယဝဂ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ရဟန္းတို႔ မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း တရားေျခာက္မ်ဳိး...

အပရိဟာနိယသုတ္ - (မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း)

ရဟန္းတို႔ မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ ဤတရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔ကုိ ေဟာၾကားအံ့၊ ထိုတရားကုိ နာၾကကုန္၊ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းၾကကုန္၊ ေဟာၾကားေပအံ့။

ရဟန္းတို႔ မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း တရားေျခာက္မ်ဳိးတို႔သည္ အဘယ္တို႔နည္းဟူမူ-

၁... အမႈသစ္၌ မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း။
၂... စကားေျပာမႈ၌ မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း။
၃... အိပ္မႈ၌ မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း။
၄... အေပါင္းအေဖာ္၌ မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း။
၅... ဆံုးမလြယ္ေသာ စကားရွိသူျဖစ္ျခင္း။
၆... မိတ္ေဆြေကာင္း ရွိျခင္းတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤသည္ကား မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း တရားေျခာက္မ်ဳိးတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ လြန္ေလၿပီးေသာအခါ၌ ကုသိုလ္ တရားတို႔မွ မဆုတ္ယုတ္ခဲ့ၾကသည့္ ရဟန္းအားလံုးတို႔သည္ ဤတရား ေျခာက္မ်ဳိးတို႔ေၾကာင့္သာလွ်င္ ကုသိုလ္ တရားတို႔မွ မဆုတ္ယုတ္ခဲ့ၾကကုန္။

ရဟန္းတုိ႔ ေနာင္အခါ၌ ကုသိုလ္တရားတုိ႔မွ မဆုတ္ယုတ္ၾကသည့္ ရဟန္း အားလံုးတုိ႔သည္ ဤတရား ေျခာက္မ်ဳိးတုိ႔ေၾကာင့္သာလွ်င္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔မွ မဆုတ္ယုတ္ၾကကုန္လတၱံ႔။

ရဟန္းတုိ႔ ယခုအခါ၌ ကုသုိလ္ တရားတုိ႔မွ မဆုတ္ယုတ္ၾကသည့္ ရဟန္း အားလံုးတုိ႔သည္ ဤတရား ေျခာက္မ်ဳိးတုိ႔ေၾကာင့္သာလွ်င္ ကုသိုလ္တရားတုိ႔မွ မဆုတ္ယုတ္ၾကကုန္ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 22

၂ - အပရိဟာနိယသုတ္၊ အႏုတၱရိယဝဂ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

တမန္ျပဳလုပ္၍ သြားရန္ ထုိက္တန္သူ...

ဒူေတယ်သုတ္ - (တမန္ေတာ္)

ရဟန္းတို႔ တရားရွစ္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ တမန္ျပဳလုပ္၍ သြားရန္ ထုိက္တန္၏။

အဘယ္ရွစ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္

၁... နားလည္း ေထာင္တတ္၏၊
၂... ျပန္၍လည္း ေျပာတတ္၏၊
၃... သင္ယူလည္း သင္ယူတတ္၏၊
၄... မွတ္လည္း မွတ္တတ္၏၊
၅... သိလည္း သိတတ္၏၊
၆... သိေစလည္း သိေစတတ္၏၊
၇... အက်ဳိးစီးပြါးရွိ မရွိ၌လည္း လိမၼာ၏၊
၈... ျငင္းခံုျခင္းကုိလည္း မျပဳတတ္။

ရဟန္းတို႔ ဤတရားရွစ္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ တမန္ ျပဳလုပ္၍ သြားရန္ ထုိက္တန္၏။

ရဟန္းတို႔ တရားရွစ္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သာရိပုၾတာသည္ တမန္ ျပဳလုပ္၍ သြားရန္ ထုိက္တန္၏။ အဘယ္ရွစ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ - ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ သာရိပုၾတာသည္ နားလည္း ေထာင္တတ္၏၊ ျပန္၍လည္း ေျပာတတ္၏၊ သင္ယူလည္း သင္ယူတတ္၏၊ မွတ္လည္း မွတ္တတ္၏၊ သိလည္းသိတတ္၏၊ သိေစလည္း သိေစတတ္၏၊ အက်ဳိးစီးပြါးရွိ မရွိ၌လည္း လိမၼာ၏၊ ျငင္းခံုျခင္းကုိလည္း မျပဳတတ္။ ရဟန္းတို႔ ဤတရားရွစ္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သာရိပုၾတာသည္ တမန္ျပဳလုပ္၍ သြားရန္ထုိက္တန္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

အၾကင္ရဟန္းသည္

ၾကမ္းတမ္းစြာ ေျပာဆုိတတ္ေသာ ပရိသတ္သို႔ ေရာက္ေသာ္လည္း မတုန္မလႈပ္၊
စကားကုိလည္း မယုတ္ေစ၊
သတင္းစကားကုိလည္း မဖံုးကြယ္။
ယံုမွားျခင္းကင္းေသာ စကားကုိလည္း ေျပာဆုိတတ္၏၊
ေမးျမန္းေသာ္လည္း အမ်က္ မထြက္တတ္၊
ထုိသို႔ သေဘာရွိေသာ ရဟန္းသည္ တမန္ျပဳလုပ္၍ သြားရန္ ထုိက္တန္၏။ 16

၆ - ဒူေတယ်သုတ္၊ မဟာဝဂ္၊ အ႒ကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

Friday, August 7, 2009

႐ုပ္နာမ္သခၤါရကို တဏွာ ဒိ႒ိစြဲအားျဖင့္ မစြဲလမ္းမူ၍...

ဥပပရိကၡသုတ္ - (စူးစမ္းဆင္ျခင္ေသာ)

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏၊
ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

ရဟန္းတို႔...
အၾကင္ အၾကင္ အျပားအားျဖင့္ စူးစမ္းဆင္ျခင္ေသာ ထိုရဟန္း၏ စိတ္ဝိညာဥ္သည္ ျပင္ပအာ႐ံု၌လည္း မပ်ံ႕လြင့္ မက်ယ္ျပန္႔မူ၍ ကမၼ႒ာန္းအာ႐ံု၌လည္း မတည္သည္ ျဖစ္ခဲ့မူ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ႐ုပ္နာမ္သခၤါရကို တဏွာ ဒိ႒ိ စြဲအားျဖင့္ မစြဲလမ္းမူ၍ မေတာင့္တရာ၊ ရဟန္းသည္ ထိုထိုအျပားအားျဖင့္ စူးစမ္းဆင္ျခင္ရာ၏။

ရဟန္းတို႔ ...
စိတ္ဝိညာဥ္သည္ ျပင္ပအာ႐ံု၌ မပ်ံ႕လြင့္ မက်ယ္ျပန္႔သည္ရွိေသာ္ ကမၼ႒ာန္း အာ႐ံု၌လည္း မတည္လတ္ေသာ္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ႐ုပ္နာမ္သခၤါရကို တဏွာ ဒိ႒ိစြဲအားျဖင့္ မစြဲလမ္းမူ၍ မေတာင့္တေသာသူအား ေနာင္အခါ ပဋိသေႏၶေနမႈ အိုမႈ ေသမႈဟူေသာ ဝဋ္ဆင္းရဲ အေပါင္းတို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေခ်၊ ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏၊

ထိုသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို...
''ကပ္ၿငိမႈ 'သဂၤ' ခုနစ္ပါးတို႔ကို ပယ္ၿပီး၍ တဏွာကို ျဖတ္ေတာက္ၿပီးေသာ ထို ရဟန္းအား ပဋိသေႏၶေနျခင္းတည္းဟူေသာ သံသရာသည္ ကုန္ခန္းၿပီးျဖစ္ရကား တစ္ဖန္ ဘဝသစ္သည္ မရွိေတာ့ၿပီ'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။

ဤအနက္သေဘာကိုလည္း...
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။ 94

၅ - ဥပပရိကၡသုတ္၊ ပဥၥမဝဂ္၊ ဣတိဝုတ္ပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။

Thursday, August 6, 2009

အပရိဟာနိယ...

ဒုတိယ သတၱကသုတ္

ရဟန္းတို႔ သင္တို႔အား မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း 'အပရိဟာနိယ' တရားခုနစ္ပါးတို႔ကုိ ငါ ေဟာအံ့၊ ထိုတရားကုိ နာၾကကုန္ေလာ့၊ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းၾကကုန္ေလာ့။ပ။ ရဟန္းတို႔ မဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း တရားခုနစ္ပါးတို႔ဟူသည္ အဘယ္တို႔နည္းဟူမူ-

၁...
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းတို႔သည္ အမႈသစ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ လံု႔လစိုက္၍ မေနၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၂...
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းတို႔သည္ စကား ေျပာဆိုျခင္း၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ လံု႔လစိုက္၍ မေနၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ ကား မရွိေပ။

၃...
အိပ္စက္မႈ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ လံု႔လစိုက္၍ မေနၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၄...
အေပါင္းအေဖာ္တို႔ႏွင့္ စု႐ံုး ေနထိုင္မႈ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ လံု႔လစိုက္၍ မေနၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ ကား မရွိေပ။

၅...
မရွိေသာဂုဏ္ကုိ ေဖာ္ျပတတ္ေသာ အလုိဆိုးမွ ကင္းကုန္လ်က္ အလုိဆိုးတို႔ ဆဲြေဆာင္ ရာသိုိ႔ မလုိက္ၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၆...
ယုတ္ညံ့ေသာ အေဆြခင္ပြန္း အေပါင္းအေဖာ္ မရွိမူ၍ ယုတ္ညံ့သူတို႔၌ မကုိင္းညြတ္ၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

၇...
အနည္းငယ္ေသာ တရားထူးကုိ ရကာမွ်ျဖင့္ (အရဟတၱဖိုလ္သို႔ မေရာက္မီ) လမ္းခုလတ္၌ ရပ္စဲ၍မေနၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ။

ရဟန္းတို႔ ဤမဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း 'အပရိဟာနိယ' တရားခုနစ္ပါးတို႔သည္ ရဟန္းတို႔၌ တည္၍ ရဟန္းတို႔သည္ ဤမဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း 'အပရိဟာနိယ' တရားခုနစ္ပါးတို႔ကုိ က်င့္သံုး ေနၾကသမွ် ကာလပတ္လံုး ရဟန္းတို႔အား ႀကီးပြါးရန္သာ ရွိေပ၏၊ ဆုတ္ယုတ္ရန္ကား မရွိေပ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 24

၄ - ဒုတိယ သတၱကသုတ္၊ ဝဇၨိသတၱကဝဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။