ေနာင္တခ်ိန္ လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ၾကပါေစရန္ တရားပံုမ်ား၏ comment တြင္ တရားစာမ်ားပါ ထဲ့ေပးထားပါသည္။






သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ရန္ ဤအ၀ိုင္းေလးမ်ား အတြင္းမွာ တရားစာမ်ား တရားပံုမ်ားကို သြပ္သြင္းထားပါတယ္ သင္တို႔ စိတ္တိုင္းၾက ကူးယူျဖတ္ေတာက္ လြတ္လပ္စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။


Tuesday, November 3, 2009

အဂၤါသံုးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ေစ်းသည္သည္...



ဒုတိယ ပါပဏိကသုတ္ - (အိမ္ေစ်းသည္)

ရဟန္းတို႔ အဂၤါသံုးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ေစ်းသည္သည္ မၾကာမီပင္လွ်င္ စည္းစိမ္တို႔၌ မ်ားျခင္း ျပန္႔ေျပာျခင္းသို႔ ေရာက္၏။

အဘယ္သံုးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ ေစ်းသည္သည္

၁... မ်က္စိအျမင္ ရွိ၏၊
၂... ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဝီရိယထူး ရွိ၏၊
၃... အမွီေကာင္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

၁...
ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔လွ်င္ ေစ်းသည္သည္ မ်က္စိအျမင္ရွိသနည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ ေစ်းသည္သည္ ''ဤကုန္ပစၥည္းကို ဤသို႔ဝယ္၍ ဤသ႔ေို ရာင္းေသာ္ အရင္းအႏွီး ကား ဤမွ်ေလာက္ ျဖစ္လတၱံ႕၊ အျမတ္ အစြန္းကား ဤမွ်ေလာက္ ျဖစ္လတၱံ႕'' ဟု ဤသို႔ ေရာင္းကုန္ ပစၥည္းကို သိ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ေစ်းသည္သည္ မ်က္စိအျမင္ရွိ၏။

၂...
ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔လွ်င္ ေစ်းသည္သည္ ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဝီရိယထူး ရွိသနည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ ေစ်းသည္သည္ ကုန္ပစၥည္းကို ဝယ္ျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ ေရာင္းျခင္းငွါ လည္းေကာင္း ကြၽမ္းက်င္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ေစ်းသည္သည္ ထူးေသာ ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဝီရိယထူးရွိ၏။

၃...
ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔လွ်င္ ေစ်းသည္သည္ အမွီေကာင္းႏွင့္ ျပည့္စံုသနည္း၊
ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ ေစ်းသည္ကို ၾကြယ္ဝကုန္ မ်ားေသာဥစၥာရွိကုန္ မ်ားေသာ အသံုးအေဆာင္ ရွိကုန္ေသာ သူၾကြယ္ တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ သူၾကြယ္သား တို႔သည္လည္းေကာင္း ''ဤေစ်းသည္ကား မ်က္စိအျမင္လည္းရွိ၏၊ ဉာဏ္ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ ဝီရိယထူးလည္း ရွိ၏၊ သားသမီးတို႔ကို လုပ္ေကြၽးျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ငါတို႔အား ရံခါရံခါ အတိုးေပးဆပ္ျခင္းငွါလည္းေကာင္း စြမ္းႏိုင္၏'' ဟု သိကုန္၏။ ထိုသူၾကြယ္ သူၾကြယ္သားတို႔သည္ ထို ေစ်းသည္ကို ''အခ်င္းေစ်းသည္ ငါ၏အထံမွ ဤကုန္စည္ပစၥည္းတို႔ကို ယူ၍ သားမယားကိုလည္း လုပ္ေကြၽးေလာ့၊ ငါတို႔အား လည္း ရံခါရံခါ အတိုးေပးဆပ္ပါေလာ့'' ဟု ကုန္စည္ပစၥည္းျဖင့္ ဖိတ္ၾကား ကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ေစ်းသည္သည္ အမွီေကာင္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

ရဟန္းတို႔ ဤအဂၤါသံုးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ေစ်းသည္သည္ မၾကာမီပင္လွ်င္ စည္းစိမ္တို႔၏ မ်ားျခင္း ျပန္႔ေျပာျခင္းသို႔ ေရာက္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ တရားသံုးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ မၾကာမီပင္လွ်င္ ကုသိုလ္တရားတို႔၌ မ်ားျမတ္ျခင္း ျပန္႔ေျပာျခင္းသို႔ ေရာက္၏။

အဘယ္သံုးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္...

၁... ပညာ မ်က္စိ အျမင္ရွိ၏၊
၂... ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဝီရိယထူးရွိ၏၊
၃... အမွီေကာင္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

၁...
ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔လွ်င္ ရဟန္းသည္ (ပညာ) မ်က္စိ အျမင္ရွိသနည္း၊
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ''ဤကား ဆင္းရဲတည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ေသာ အတိုင္း သိ၏၊ ''ဤကား ဆင္းရဲ ျဖစ္ေၾကာင္းတည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ေသာ အတိုင္း သိ၏၊ ''ဤကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ 'နိဗၺာန္'တည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ေသာ အတိုင္း သိ၏၊ ''ဤကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ 'နိဗၺာန္' သို႔ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တည္း'' ဟု ဟုတ္မွန္ေသာ အတိုင္း သိ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ရဟန္းသည္ (ပညာ) မ်က္စိ အျမင္ရွိ၏။

၂...
ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔လွ်င္ ရဟန္းသည္ ဉာဏ္ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ ဝီရိယထူးရွိသနည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ပယ္ျခင္း ကုသိုလ္တရားတို႔ကို ျဖစ္ေစျခင္းငွါ ထက္သန္ ေသာ လုံ႔လရွိသည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ အားအစြမ္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ ျမဲျမံေသာ လုံ႔လ ရွိ၏၊ ကုသိုလ္တရား တို႔၌ တာဝန္ကို ပစ္ခ်မထား။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ရဟန္းသည္ ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဝီရိယ ထူးရွိ၏။

၃...
ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔လွ်င္ ရဟန္းသည္ အမွီေကာင္းႏွင့္ ျပည့္စံုသနည္း၊ ရဟန္းတို႔
ဤသာသနာေတာ္၌ အၾကားအျမင္မ်ားကုန္ ပါဠိေတာ္ကို ႏႈတ္တက္ေဆာင္ကုန္ သုတၱန္ကို ေဆာင္ကုန္ ဝိနည္းကို ေဆာင္ကုန္ ပါတိေမာက္ကို ေဆာင္ကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သို႔ ရံဖန္ ရံခါ ခ်ဥ္းကပ္၍ ''အသွ်င္ဘုရား ဤပါဠိကား အဘယ္သို႔ပါနည္း၊ ဤပါဠိ၏ အနက္ကား အဘယ္သို႔ပါနည္း'' ဟု ေမးျမန္း၏၊ စိစစ္၏၊ ထို ဗဟုသုတရွိၾကေသာ အသွ်င္တို႔သည္ ထိုရဟန္းအား မဖြင့္အပ္ေသးသည္ကို လည္း ဖြင့္ျပကုန္၏၊ မေပၚလြင္ေသးသည္ တို႔ကိုလည္း ေပၚလြင္ေစကုန္၏၊ မ်ားျပားကုန္ေသာ ယံုမွားျခင္း၏ အေၾကာင္းတရား တို႔၌ ယံုမွားမႈကို ပယ္ ေဖ်ာက္ကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ရဟန္းသည္ အမွီေကာင္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏။ ရဟန္းတို႔ ဤတရားသံုးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းသည္ မၾကာမီပင္လွ်င္ ကုသိုလ္တရားတို႔၌ မ်ားျမတ္ ျခင္း ျပန္႔ေျပာျခင္းသို႔ ေရာက္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 20

၁ဝ - ဒုတိယ ပါပဏိကသုတ္၊ ရထကာရဝဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၳိဳရ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Monday, November 2, 2009

မည္သည့္အသားဟင္းမ်ဳိး စားသင့္ မစားသင့္...

ဇီဝကသုတ္

မည္သည့္အသားဟင္းမ်ဳိး စားသင့္ မစားသင့္...

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္ အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ အဘယမင္းသား ေမြးစားေသာ ဇီဝက၏ သရက္ဥယ်ာဥ္၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ အဘယမင္းသား ေမြးစားေသာ ဇီဝကသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား ''အသွ်င္ဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ ဤသို႔ေသာ စကားကို ၾကားဖူးပါ၏-

'ရဟန္းေဂါတမကို ရည္ညႊန္း၍ သတၱဝါကို သတ္ၾက ကုန္၏၊ ရည္ညႊန္း၍ ျပဳေသာ မိမိကို စြဲ၍ ျပဳေသာ ထိုအသားကို ရဟန္းေဂါတမသည္ သိလ်က္ သံုးေဆာင္ စားေသာက္၏' ဟု ၾကားရပါသည္။ အသွ်င္ဘုရား 'ရဟန္းေဂါတမကို ရည္ညႊန္း၍ သတၱဝါကို သတ္ၾက ကုန္၏၊ ရည္ညႊန္း၍ ျပဳေသာ မိမိကို စြဲ၍ ျပဳေသာ ထိုအသားကို ရဟန္းေဂါတမသည္ သိလ်က္ သံုးေဆာင္ စားေသာက္၏' ဟု ဤသို႔ ေျပာဆိုေသာ သူတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားအရ ေျပာဆိုသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါ ကုန္၏ေလာ၊ ျမတ္စြာဘုရားကို မဟုတ္ မမွန္ေသာ အားျဖင့္ မစြပ္စြဲဘဲလည္း ရွိၾကပါ ကုန္၏ေလာ၊ အေၾကာင္းမွန္ကိုလည္း အေၾကာင္းမွန္ အားေလ်ာ္စြာ ေျပာၾကားၾကပါ ကုန္၏ေလာ၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားကို လိုက္၍ ေျပာဆိုျခင္းသည္ သူတစ္ပါး ကဲ့ရဲ႕အပ္ေသာ အေၾကာင္းရွိသည္ ျဖစ္၍ ကဲ့ရဲ႕စရာ အေၾကာင္းသည္ အနည္းငယ္မွ် မျဖစ္ပါ သေလာ'' ဟု ေလွ်ာက္၏။ 51


ဇီဝက ''ရဟန္းေဂါတမကို ရည္ညႊန္း၍ သတၱဝါကို သတ္ၾက ကုန္၏၊ ရည္ညႊန္း၍ ျပဳေသာ မိမိကို စြဲ၍ ျပဳေသာ ထိုအသားကို ရဟန္းေဂါတမသည္ သိလ်က္ သံုးေဆာင္ စားေသာက္၏'' ဟု ေျပာဆိုၾကေသာ သူတို႔သည္ ငါ၏ စကားကို လိုက္၍ ေျပာဆိုသူမ်ား မဟုတ္ကုန္၊ ငါ့ကို မဟုတ္ မမွန္ေသာ အားျဖင့္ စြပ္စြဲၾက ကုန္၏။ ဇီဝက သံုးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ အသားကို မသံုးေဆာင္ေကာင္း ဟူ၍ ငါ ေဟာၾကား၏။ ျမင္ျခင္း၊ ၾကားျခင္း၊ ယံုမွားျခင္း ဟူေသာ ဤသံုးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ အသားကို မသံုးေဆာင္ေကာင္း ဟူ၍ ငါ ေဟာၾကား၏။ ဇီဝက သံုးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ အသားကို သံုးေဆာင္ ေကာင္း၏ ဟူ၍ ငါ ေဟာၾကား၏။ မျမင္ျခင္း၊ မၾကားျခင္း၊ ယံုမွား မရွိျခင္း ဟူေသာ ဤသံုးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ အသားကို သံုးေဆာင္ ေကာင္း၏ ဟူ၍ ငါ ေဟာၾကား၏။ 52

ဇီဝက ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ တစ္ခုခုေသာ ရြာကို လည္းေကာင္း နိဂံုးကိုလည္း ေကာင္းမွီ၍ ေန၏၊ ထိုရဟန္းသည္ ခ်စ္ျခင္း 'ေမတၱာ' ႏွင့္ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ တစ္ခုေသာ အရပ္ကို ပ်ံ႕ႏံွ႕ ေစ၍ေန၏၊ ထို႔အတူ ႏွစ္ခုေျမာက္ အရပ္ကို။ သံုးခုေျမာက္ အရပ္ကို။ ေလးခုေျမာက္ အရပ္ကို။ ဤနည္းျဖင့္ အထက္ ေအာက္ ဖီလာ အရပ္ကို ပ်ံ႕ႏွံ႕ေစ၍ ေန၏။ အလံုးစံုေသာ အရပ္ အလံုးစံုေသာ သတၱဝါတို႔၌ မိမိႏွင့္တူစြာ သတၱဝါအားလံုး ပါရွိေသာ သတၱေလာကကို ျပန္႔ေျပာေသာ ျမတ္ေသာ အပိုင္းအျခားမရွိေသာ ရန္မရွိေသာ ေၾကာင့္ၾကမရွိေသာ ေမတၱာႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေစ၍ေန၏။

ထိုရဟန္းကို သူႂကြယ္သည္ လည္းေကာင္း၊ သူႂကြယ္၏သားသည္ လည္းေကာင္း ခ်ဥ္းကပ္၍ နက္ျဖန္ အတြက္ ဆြမ္းစား ပင့္၏၊ ဇီဝက ရဟန္းသည္ အလိုရွိသည္ ျဖစ္၍ သာလွ်င္ လက္ခံ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုညဥ္႕ကို လြန္သျဖင့္ နံနက္ အခ်ိန္၌ သကၤန္းကို ျပင္ဝတ္လ်က္ သပိတ္ သကၤန္းကို ယူ၍ သူႂကြယ္၏ လည္းေကာင္း၊ သူႂကြယ္သား၏ လည္းေကာင္း အိမ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ခင္းထားေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေန၏။ ထိုရဟန္းကို ထိုသူႂကြယ္သည္ လည္းေကာင္း၊ ထိုသူႂကြယ္၏ သားသည္ လည္းေကာင္း မြန္ျမတ္ေသာ ဆြမ္းျဖင့္ လုပ္ေကြၽး၏၊ ထိုရဟန္းအား ''ငါ့အား ဤသူႂကြယ္သည္ လည္းေကာင္း၊ သူႂကြယ္၏သားသည္ လည္းေကာင္း မြန္ျမတ္ေသာ ဆြမ္းျဖင့္ လုပ္ေကြၽးပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု ဤသို႔ေသာ အၾကံသည္ မျဖစ္၊ ''ငါ့အား ဤသူႂကြယ္သည္ လည္းေကာင္း၊ ဤသူႂကြယ္၏သားသည္ လည္းေကာင္း ေနာင္အခါ၌လည္း ဤသို႔ေသာ မြန္ျမတ္ေသာ ဆြမ္းျဖင့္ လုပ္ေကြၽးပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု ဤသို႔လည္း ထိုရဟန္းအား အၾကံသည္ မျဖစ္၊ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဆြမ္းကို မတပ္မက္ မေတြေဝ မစြဲလမ္း မူ၍ အျပစ္ကို ႐ႈေလ့ ရွိသည္ ျဖစ္၍ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း အဆင္အျခင္ ရွိသည္ ျဖစ္၍ သံုးေဆာင္၏။

ဇီဝက ထိုစကားကို သင္ အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္ သနည္း၊ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအခါ၌ မိမိ ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ေစ့ေဆာ္သေလာ၊ သူတစ္ပါး ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ေစ့ေဆာ္ သေလာ၊ မိမိ သူတစ္ပါး ႏွစ္ဦးလံုး ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ေစ့ေဆာ္သေလာ ဟု ေမးေတာ္မူ၏။
အသွ်င္ဘုရား မေစ့ေဆာ္ပါ ဟုေလွ်ာက္၏။

ဇီဝက ထိုရဟန္းသည္ ထိုအခါ၌ အျပစ္ မရွိသည္ သာလွ်င္ ျဖစ္ေသာ အာဟာရကို
သံုးေဆာင္သည္ မဟုတ္ေလာ ဟု ေမးေတာ္ မူ၏။
အသွ်င္ဘုရား မွန္ပါသည္ ဟု ေလွ်ာက္၏။

အသွ်င္ဘုရား ''ျဗဟၼာသည္ ေမတၱာျဖင့္ ေနေလ့ရွိ၏'' ဟူေသာ ဤစကားကို တပည့္ေတာ္ ၾကားဖူးပါသည္၊ အသွ်င္ဘုရား ထိုျဗဟၼာႀကီး ဟူသည္ ဤသည္ပင္တည္း ဟု ျမတ္စြာဘုရားကို အကြၽႏု္ပ္ မ်က္ျမင္ ေတြ႕ရပါသည္၊ အသွ်င္ဘုရား ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေမတၱာျဖင့္ ေနေလ့ ရွိေတာ္ မူပါေပသည္ဟု ေလွ်ာက္၏။

ဇီဝက အၾကင္ ရာဂေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ေဒါသေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ေမာဟေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ဆင္းရဲ ျဖစ္ရာ၏၊ ငါဘုရားသည္ ထိုရာဂ ေဒါသ ေမာဟကို ပယ္ၿပီးၿပီ၊ အျမစ္ကို အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးၿပီ၊ ႏုတ္ၿပီးေသာ ထန္းပင္ရာ ကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးၿပီ၊ အသစ္ မျဖစ္ျခင္းကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ေနာင္အခါ ျဖစ္ျခင္း သေဘာ မရွိေတာ့ေခ်။ ဇီဝက သင္သည္ ဤသေဘာကို ရည္ရြယ္လ်က္ အကယ္၍ ေျပာဆို
သည္ ျဖစ္အံ့၊ ''ငါဘုရားသည္ သင္၏ ထိုစကားကို ခြင့္ျပဳ၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ ဤသေဘာကိုသာလွ်င္ ရည္ရြယ္၍ ေျပာဆိုပါ၏ ဟု ေလွ်ာက္၏။ 53

ဇီဝက ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ တစ္ခုခုေသာ ရြာကို လည္းေကာင္း၊ နိဂံုးကို လည္းေကာင္း အမွီျပဳ၍ ေန၏၊ ထိုရဟန္းသည္ သနားျခင္း 'ကရုဏာ' ႏွင့္ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္။ပ။ ဝမ္းေျမာက္ျခင္း 'မုဒိတာ' ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္။ပ။ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္း 'ဥေပကၡာ' ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ တစ္ခုေသာ အရပ္ကို ပ်ံ႕ႏွံ႕ေစ၍ ေန၏။ ထို႔အတူ ႏွစ္ခုေျမာက္ အရပ္ကို။ သံုးခုေျမာက္ အရပ္ကို။ ေလးခုေျမာက္ အရပ္ကို။ ဤနည္းျဖင့္ အထက္ ေအာက္ ဖီလာ အရပ္ကို ပ်ံ႕ႏွံ႕ ေစ၍ ေန၏။ အလံုးစံုေသာ အရပ္ အလံုးစံုေသာ သတၱဝါတို႔၌ မိမိႏွင့္ တူစြာ သတၱဝါ အားလံုး ပါရွိေသာ သတၱ ေလာကကို ျပန္႔ေျပာေသာ ျမတ္ေသာ အပိုင္းအျခား မရွိေသာ ရန္မရွိေသာ ေၾကာင့္ၾက မရွိေသာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္း 'ဥေပကၡာ' ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ ပ်ံ႕ႏွံ႕ ေစ၍ ေန၏။

ထိုရဟန္းကို သူႂကြယ္သည္ လည္းေကာင္း၊ သူႂကြယ္္၏ သားသည္ လည္းေကာင္း ခ်ဥ္းကပ္၍ နက္ျဖန္ အတြက္ ဆြမ္းစား ပင့္၏၊ ဇီဝက ရဟန္းသည္ အလိုရွိသည္ ျဖစ္၍ သာလွ်င္ လက္ခံ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုညဥ္႕ကို လြန္သျဖင့္ နံနက္ အခ်ိန္၌ သကၤန္းကို ျပင္ဝတ္လ်က္ သပိတ္ သကၤန္းကို ယူ၍ သူႂကြယ္၏ လည္းေကာင္း၊ သူႂကြယ္သား၏ လည္းေကာင္း အိမ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ခင္းထားေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေန၏။ ထိုရဟန္းကို ထိုသူႂကြယ္သည္ လည္းေကာင္း၊ ထိုသူႂကြယ္္၏ သားသည္ လည္းေကာင္း မြန္ျမတ္ေသာ ဆြမ္းျဖင့္ လုပ္ေကြၽး၏၊ ထိုရဟန္းအား ''ငါ့အား ဤသူႂကြယ္သည္ လည္းေကာင္း၊ ဤသူႂကြယ္၏ သားသည္ လည္းေကာင္း မြန္ျမတ္ေသာ ဆြမ္းျဖင့္ လုပ္ေကြၽးပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု ဤသို႔ေသာ အၾကံသည္ မျဖစ္၊ ''ငါ့အား ဤသူႂကြယ္သည္ လည္းေကာင္း၊ ဤသူႂကြယ္၏ သားသည္ လည္းေကာင္း ေနာင္အခါ၌လည္း ဤသို႔ေသာ မြန္ျမတ္ေသာ ဆြမ္းျဖင့္ လုပ္ေကြၽးပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု ဤသို႔လည္း ထိုရဟန္းအား အၾကံ မျဖစ္၊ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဆြမ္းကို မတပ္မက္ မေတြေဝ မစြဲလမ္းမူ၍ အျပစ္ကို ႐ႈေလ့ ရွိသည္ ျဖစ္၍ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း အဆင္အျခင္ ရွိသည္ ျဖစ္၍ သံုးေဆာင္၏။

ဇီဝက ထိုစကားကို သင္ အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္သနည္း၊ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအခါ၌ မိမိ ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ေစ့ေဆာ္သေလာ၊ သူတစ္ပါး ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ေစ့ေဆာ္သေလာ၊မိမိ သူတစ္ပါး ႏွစ္ဦးလံုး ဆင္းရဲျခင္းငွါလည္း ေစ့ေဆာ္သေလာ ဟု ေမးေတာ္မူ၏။
အသွ်င္ဘုရား မေစ့ေဆာ္ပါ ဟု ေလွ်ာက္၏။

ဇီဝက ထိုရဟန္းသည္ ထိုအခါ၌ အျပစ္မရွိသည္ သာလွ်င္ ျဖစ္ေသာ အာဟာရကို သံုးေဆာင္သည္ မဟုတ္ေလာ ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။ အသွ်င္ဘုရား မွန္ပါသည္ (ဟု ေလွ်ာက္၏)။ အသွ်င္ဘုရား ''ျဗဟၼာသည္ ဥေပကၡာျဖင့္ ေနေလ့ ရွိ၏'' ဟူေသာ ဤစကားကို တပည့္ေတာ္ ၾကားဖူးပါသည္၊ အသွ်င္ဘုရား ထိုျဗဟၼာႀကီး ဟူသည္ ဤသည္ပင္တည္း ဟု ျမတ္စြာဘုရားကို အကြၽႏု္ပ္ မ်က္ျမင္ ေတြ႕ရပါသည္၊ အသွ်င္ဘုရား ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဥေပကၡာျဖင့္ ေနေလ့ရွိေတာ္ မူပါေပသည္ ဟုေလွ်ာက္၏။

ဇီဝက အၾကင္ ရာဂေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ေဒါသေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ေမာဟေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ဆင္းရဲျခင္း မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း အမ်က္ ထြက္ျခင္း ျဖစ္ရာ၏၊ ငါဘုရားသည္ ထိုရာဂ ေဒါသ ေမာဟကို ပယ္ၿပီးၿပီ၊ အျမစ္ကို အႂကြင္းမဲ့ ျဖတ္ၿပီးၿပီ၊ ႏုတ္ၿပီးေသာ ထန္းပင္ရာ ကဲ့သို႔ ျပဳၿပီးၿပီ၊ အသစ္ မျဖစ္ျခင္းကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ေနာင္အခါ ျဖစ္ျခင္း သေဘာ မရွိေတာ့ေခ်။ ဇီဝက သင္သည္ ဤသေဘာကို ရည္ရြယ္၍ အကယ္၍ ေျပာဆိုသည္ ျဖစ္အံ့၊ ''ငါဘုရားသည္ သင္၏ ထိုစကားကို ခြင့္ျပဳ၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
အသွ်င္ဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ ဤသေဘာကို သာလွ်င္ ရည္ရြယ္၍ ေျပာဆို
ပါ၏ ဟု ေလွ်ာက္၏။ 54

ဇီဝက ျမတ္စြာဘုရားကို လည္းေကာင္း ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သားကို လည္းေကာင္း ရည္ညႊန္း၍ သတၱဝါကို သတ္ျဖတ္ ညႇဥ္းဆဲေသာ ထိုသူႂကြယ္သည္ ငါးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ မ်ားစြာေသာ မေကာင္းမႈကို ျဖစ္ပြါးေစ၏။ ထိုသူႂကြယ္သည္ ''သြားၾက ေလကုန္၊ ဤမည္ေသာ သတၱဝါကို ေဆာင္ယူ ခဲ့ၾကကုန္'' ဟု ဤသို႔ ေျပာဆိုေသာ ဤေရွးဦးစြာေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ မ်ားစြာေသာ မေကာင္းမႈကို ျဖစ္ပြါးေစ၏။ ထိုသူသည္ လည္ပင္း၌ ဖြဲ႕ခ်ည္၍ အေဆာင္ ခံရေသာ သတၱဝါ၏ ကိုယ္ဆင္းရဲ စိတ္ဆင္းရဲ ခံစားရျခင္း ဟူေသာ ဤႏွစ္ခုေျမာက္ေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ မ်ားစြာေသာ မေကာင္းမႈကို ျဖစ္ပြါးေစ၏။ ထိုသူသည္ ''သြားၾကကုန္၊ ဤသတၱဝါကို သတ္ခဲ့ၾကေလကုန္''ဟု ဤသို႔ ေျပာဆိုေသာ ဤသံုးခုေျမာက္ အေၾကာင္းျဖင့္ မ်ားစြာေသာ မေကာင္းမႈကို ျဖစ္ပြါးေစ၏။ ထိုသူသည္ အသတ္ခံရေသာ သတၱဝါ၏ ကိုယ္ဆင္းရဲ စိတ္ဆင္းရဲ ခံစားရျခင္း ဟူေသာ ဤေလးခုေျမာက္ အေၾကာင္းျဖင့္ မ်ားစြာေသာ မေကာင္းမႈကို ျဖစ္ပြါးေစ၏။ ထိုသူသည္ ျမတ္စြာဘုရားကို လည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သားကို လည္းေကာင္း မအပ္ေသာ အသားမ်ဳိးျဖင့္ အရွိန္ အေစာ္ မဲ့ေစျခင္း ဟူေသာ ဤငါးခု ေျမာက္ အေၾကာင္းျဖင့္ မ်ားစြာေသာ မေကာင္းမႈကို ျဖစ္ပြါးေစ၏။

ဇီဝက ျမတ္စြာဘုရားကို လည္းေကာင္း ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သားကို လည္းေကာင္း ရည္ညႊန္း၍ သတၱဝါကို သတ္ျဖတ္ ညႇဥ္းဆဲေသာ သူသည္ ဤငါးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ မ်ားစြာေသာ မေကာင္းမႈကို ျဖစ္ပြါး ေစ၏။

ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူေသာ္ အဘယမင္းသား ေမြးစားေသာ ဇီဝကသည္ ျမတ္စြာ ဘုရားအား ''အသွ်င္ဘုရား အံ့ဖြယ္ ရွိပါေပစြ၊ အသွ်င္ဘုရား မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္ပါေပစြ၊ အသွ်င္ဘုရား အပ္ေသာ အာဟာရကိုသာလွ်င္ ရဟန္းေတာ္တို႔သည္ သံုးေဆာင္ ၾကေပကုန္စြ တကား။ အသွ်င္ဘုရား ရဟန္းေတာ္တို႔သည္ အျပစ္ မရွိေသာ အာဟာရကိုသာလွ်င္ သံုးေဆာင္ၾကေပကုန္စြတကား။ အသွ်င္ဘုရား တရား ေတာ္သည္ အလြန္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပစြ၊ အသွ်င္ဘုရား တရားေတာ္သည္ အလြန္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပစြ။ပ။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ တပည့္ေတာ္ကို ယေန႔မွ အစျပဳ၍ အသက္ထက္ဆံုး ရတနာ သံုးပါးကို ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ တတ္ေသာ ဥပါသကာ ဟူ၍ မွတ္ေတာ္မူပါ ဟု ေလွ်ာက္ထားေလ၏။ 55

၅ - ဇီဝကသုတ္၊ ဂဟပတိဝဂ္၊ မဇၥ်ိမပဏၰာသပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။


သက္သတ္လြတ္ သတ္သတ္လြတ္

Sunday, November 1, 2009

ဤသည္ပင္လွ်င္ ဆင္းရဲ၏ အဆံုးတည္း...

စတုတၴနိဗၺာနပဋိသံယုတၱသုတ္

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္- အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို နိဗၺာန္ႏွင့္ စပ္ေသာ တရားစကားျဖင့္ အက်ဳိးစီးပြါးကို သိျမင္ေစလ်က္ တရားကို ေဆာက္တည္ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစေတာ္မူ၏။

ထိုရဟန္းတို႔သည္ အ႐ိုအေသျပဳ၍ ႏွလံုးသြင္းလ်က္ အလံုးစံုေသာ စိတ္ျဖင့္ ေကာင္းစြာ ေဆာင္ၿပီးလွ်င္ နားစိုက္ကာ တရားကို နာၾကကုန္၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထိုသိေသာ အခ်ိန္၌-

''႐ုပ္အစရွိေသာ သခၤါရ၌ တဏွာ ဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ မွီေသာသူအား တဏွာ ဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ တုန္လႈပ္၏။ တဏွာဒိ႒ိတို႔ျဖင့္ မမွီေသာသူအား တုန္လႈပ္မႈ မရွိ၊ တုန္လႈပ္မႈ မရွိေသာ္ ၿငိမ္းေအး၏။ ၿငိမ္းေအးမႈ ရွိလတ္ေသာ္ ၫြတ္မႈတဏွာ မျဖစ္၊ ၫြတ္မႈ တဏွာ မရွိေသာ္ ပဋိသေႏၶအားျဖင့္ ဤဘဝသို႔ လာျခင္း, စုေတအားျဖင့္ ထိုဘဝသို႔ သြားျခင္း မျဖစ္၊ လာျခင္း သြားျခင္း မရွိေသာ္ စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္း မျဖစ္၊ စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္း မရွိေသာ္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ပါးစံုဘဝ၌ လည္းေကာင္း မျဖစ္ေတာ့လတၱံ႕။ ဤသည္ပင္လွ်င္ ဆင္းရဲ၏ အဆံုးတည္း'' ဟု ဤ ဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။ 74

၄ - စတုတၴနိဗၺာနပဋိသံယုတၱသုတ္၊ ပါဋလိဂါမိယဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Saturday, October 31, 2009

ေရအိုင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္ေလးေယာက္...


စတုကၠပုဂၢလပညတ္- မွ၊

ေရအိုင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္ေလးေယာက္...

ထုိမာတိကာပုဒ္၌ ေရအိုင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္ေလးေယာက္တို႔သည္ အဘယ္တို႔ နည္း၊ တိမ္လ်က္ နက္ေယာင္ရွိေသာ ေရအိုင္၊ နက္လ်က္ တိမ္ေယာင္ရွိေသာ ေရအိုင္၊ တိမ္လည္းတိမ္၍ တိမ္ေယာင္လည္း ရွိေသာ ေရအိုင္၊ နက္လည္းနက္၍ နက္ေယာင္လည္းရွိေသာ ေရအိုင္ဟူ၍ ေရအုိင္တို႔သည္ ေလးမ်ိဳးရွိကုန္၏၊

ဤအတူပင္လွ်င္
ေရအုိင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္ေလးေယာက္တို႔သည္
ေလာက၌ ထင္ရွား ရွိကုန္၏၊

ေလးေယာက္တို႔ဟူသည္ အဘယ္တို႔နည္း၊

၁... တိမ္လ်က္ နက္ေယာင္ရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
၂... နက္လ်က္ တိမ္ေယာင္ရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
၃... တိမ္လည္းတိမ္၍ တိမ္ေယာင္လည္း ရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
၄... နက္လည္းနက္၍ နက္ေယာင္လည္းရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
ဟူ၍ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ေလးေယာက္တို႔တည္း။

၁... တိမ္လ်က္ နက္ေယာင္ရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
အဘယ္သို႔လွ်င္ ပုဂၢိဳလ္သည္ တိမ္လ်က္ နက္ေယာင္ရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္တူ သနည္း၊ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ ေရွ႕သို႔တက္ျခင္း၊ ေနာက္သို႔ဆုတ္ ျခင္း၊ တူ႐ူၾကည့္ျခင္း၊ တေစာင္းၾကည့္ျခင္း၊ ေကြးျခင္း၊ ဆန္႔ျခင္း၊ ဒုကုဋ္ သပိတ္ သကၤန္း ဝတ္႐ံု ယူေဆာင္ျခင္းသည္ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရွိ၏၊ ထုိၾကည္ညိဳဖြယ္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ''ဤေလာဘၾကဥ္ေသာ ခႏၶာငါးပါးသည္ကား ဆင္းရဲတည္း'' ဟူ၍ ဟုတ္မွန္ေသာအတုိင္း မသိ။ပ။ ''ဤမဂၢင္ရွစ္ပါးသည္ကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ (နိဗၺာန္) သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တည္း'' ဟူ၍ ဟုတ္မွန္ေသာအတုိင္း မသိ၊ ဤသို႔ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရွိလ်က္ အမွန္တရားကို မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ တိမ္လ်က္ နက္ေယာင္ရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္ တူ၏၊ ထုိေရအုိင္သည္ တိမ္လ်က္ နက္ေယာင္ ရွိသကဲ့သို႔ ဤသို႔ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရွိလ်က္ အမွန္တရားကို မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ထုိေရအုိင္ႏွင့္ တူ၏ဟူ၍ မွတ္အပ္၏။

၂... နက္လ်က္ တိမ္ေယာင္ရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
အဘယ္သို႔လွ်င္ ပုဂၢိဳလ္သည္ နက္လ်က္ တိမ္ေယာင္ရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္ တူသနည္း၊ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ ေရွ႕သို႔တက္ျခင္း၊ ေနာက္သို႔ ဆုတ္ျခင္း၊ တူ႐ူၾကည့္ျခင္း၊ တေစာင္းၾကည့္ျခင္း၊ ေကြးျခင္း၊ ဆန္႔ျခင္း၊ ဒုကုဋ္ သပိတ္သကၤန္း ဝတ္႐ံုယူေဆာင္ျခင္းသည္ ၾကည္ညိဳဖြယ္ မရွိ၊ ထုိၾကည္ညိဳဖြယ္ မရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ''ဤေလာဘၾကဥ္ေသာ ခႏၶာငါးပါးသည္ကား ဆင္းရဲတည္း'' ဟူ၍ ဟုတ္မွန္ေသာ အတုိင္း သိ၏။ပ။ ''ဤမဂၢင္ရွစ္ပါးသည္ကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ (နိဗၺာန္)သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တည္း'' ဟူ၍ ဟုတ္မွန္ေသာအတုိင္း သိ၏၊ ဤသို႔ ၾကည္ညိဳဖြယ္ မရွိဘဲလ်က္ အမွန္တရားကို သိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ နက္လ်က္ တိမ္ေယာင္ရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္ တူ၏၊ ထုိေရအုိင္သည္ နက္လ်က္ တိမ္ေယာင္ ရွိသကဲ့သို႔ ဤသို႔ ၾကည္ညိဳဖြယ္ မရွိဘဲလ်က္ အမွန္တရားကို သိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ထုိေရအုိင္ႏွင့္ တူ၏
ဟူ၍ မွတ္အပ္၏။

၃... တိမ္လည္းတိမ္၍ တိမ္ေယာင္လည္း ရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
အဘယ္သို႔လွ်င္ ပုဂၢိဳလ္သည္ တိမ္လည္းတိမ္၍ တိမ္ေယာင္လည္းရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္ တူသနည္း၊ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ ေရွ႕သို႔တက္ျခင္း၊ ေနာက္သို႔ဆုတ္ျခင္း၊ တူ႐ူၾကည့္ျခင္း၊ တေစာင္း ၾကည့္ျခင္း၊ ေကြးျခင္း၊ ဆန္႔ျခင္း၊ ဒုကုဋ္သပိတ္သကၤန္း ဝတ္႐ံု ယူေဆာင္ျခင္းသည္ ၾကည္ညိဳဖြယ္လည္း မရွိ၊ ထုိၾကည္ညိဳဖြယ္ မရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ''ဤေလာဘၾကဥ္ေသာ ခႏၶာငါးပါးသည္ ကား ဆင္းရဲတည္း'' ဟူ၍ ဟုတ္မွန္ေသာအတုိင္း မသိ။ပ။ ''ဤမဂၢင္ရွစ္ပါးသည္ ကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ (နိဗၺာန္)သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တည္း'' ဟူ၍ ဟုတ္မွန္ေသာအတုိင္း မသိ၊ ဤသို႔ ၾကည္ညိဳဖြယ္လည္း မရွိ, အမွန္တရားကို လည္း မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ တိမ္လည္းတိမ္၍ တိမ္ေယာင္လည္းရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္ တူ၏၊ ထုိေရအုိင္သည္ တိမ္လည္းတိမ္၍ တိမ္ေယာင္လည္း ရွိသကဲ့သို႔ ဤသို႔ ၾကည္ညိဳဖြယ္လည္း မရွိ, အမွန္ တရားကိုလည္း မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ထုိေရအုိင္ႏွင့္ တူ၏ဟူ၍ မွတ္ အပ္၏။ (၃)

၄... နက္လည္းနက္၍ နက္ေယာင္လည္းရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
အဘယ္သို႔လွ်င္ ပုဂၢိဳလ္သည္ နက္လည္းနက္၍ နက္ေယာင္လည္းရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္ တူသနည္း၊ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ ေရွ႕သို႔တက္ျခင္း၊ ေနာက္သို႔ဆုတ္ျခင္း၊ တူ႐ႈ ၾကည့္ျခင္း၊ တေစာင္း ၾကည့္ျခင္း၊ ေကြးျခင္း၊ ဆန္႔ျခင္း၊ ဒုကုဋ္သပိတ္သကၤန္း ဝတ္႐ံုယူေဆာင္ျခင္းသည္ ၾကည္ညိဳဖြယ္လည္း ရွိ၏၊ ထုိၾကည္ညိဳဖြယ္ ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ''ဤေလာဘၾကဥ္ေသာ ခႏၶာငါးပါးသည္ ကား ဆင္းရဲတည္း'' ဟူ၍ ဟုတ္မွန္ေသာအတုိင္း သိ၏။ပ။ ''ဤမဂၢင္ရွစ္ပါးသည္ ကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ (နိဗၺာန္)သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တည္း'' ဟူ၍ ဟုတ္မွန္ ေသာအတုိင္း သိ၏၊ ဤသို႔ ၾကည္ညိဳဖြယ္လည္း ရွိ၍ အမွန္တရားကိုလည္း သိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ နက္လည္းနက္၍ နက္ေယာင္လည္းရွိေသာ ေရအိုင္ႏွင့္ တူ၏၊ ထုိေရအုိင္သည္ နက္လည္းနက္၍ နက္ေယာင္လည္း ရွိသကဲ့သို႔ ဤသို႔ ၾကည္ညိဳဖြယ္လည္း ရွိ၍ အမွန္ တရားကိုလည္း သိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကိုထုိေရအုိင္ႏွင့္ တူ၏ဟူ၍ မွတ္အပ္၏။ (၄)

ေလာက၌ ထင္ရွားရွိေသာ ေရအုိင္ႏွင့္တူေသာ ပုဂၢိဳလ္ေလးေယာက္တို႔သည္ ဤသည္တို႔ေပတည္း။ 161

၄ - စတုကၠပုဂၢလပညတ္၊ မွ၊ နိေဒၵသ၊ ပုဂၢလပညတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Thursday, October 29, 2009

ေသမင္း မျမင္ရာ နိဗၺာန္သို႔ ...

စူဠပႏၴကသုတ္...

အကြၽႏ္ုပ္သည္ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ အသွ်င္ စူဠပႏၳကသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ မနီးမေဝး၌ သတိကို ေရွး႐ႈထင္ေစၿပီးလွ်င္ ကိုယ္ကို ေျဖာင့္မတ္စြာ ထား၍ ထက္ဝယ္ဖြဲ႔ေခြ ထုိင္ေန၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ မနီးမေဝး၌ သတိကို ေရွး႐ႈထင္ေစၿပီးလွ်င္ကိုယ္ကို ေျဖာင့္မတ္စြာထား၍ ထက္ဝယ္ဖြဲ႔ေခြ ထုိင္ေနေသာ အသွ်င္စူဠပႏၳကကို ျမင္ေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထုိသိေသာ အခ်ိန္၌-

''ေကာင္းစြာ ထားအပ္ေသာကိုယ္ ေကာင္းစြာ ထားအပ္ေသာ စိတ္ရွိသည္ျဖစ္၍ ရပ္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ထုိင္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ထုိမွတစ္ပါး ေလ်ာင္းေသာ္ လည္းေကာင္း ဤသို႔ သတိကို ေကာင္းစြာထားေသာ ရဟန္းသည္ ေရွ႕ေနာက္ျဖစ္ေသာ အက်ဳိးထူးကို ရရာ၏။ ေရွ႕ေနာက္ျဖစ္ေသာ အက်ဳိးထူးကို ရေသာေၾကာင့္ ေသမင္း မျမင္ရာ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ႏိုင္ရာ၏'' ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။ 50

၁ဝ - စူဠပႏၳကသုတ္၊ ေသာဏဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ငါတု႔ိသည္ ႐ုိေသမႈ အေလးျပဳမႈရေအာင္ လုပ္ၾကကုန္အံ့...


ပိ႑ပါတိကသုတ္

အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ဆြမ္းစားၿပီးေနာက္ ဆြမ္းခံရြာမွ ဖဲၾကကုန္၍ ေရခံတက္ပင္ေရာက္ရာ ကေရရိ- (ေရခံတက္ပင္) တန္ေဆာင္းဝန္း၌ စုေဝးထုိင္ေနၾကကုန္ေသာ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတ႔ိုအား ဤၾကားညႇပ္စကားသည္ ျဖစ္ေပၚလာ၏။


ငါ့သွ်င္တို႔ ဆြမ္းခံလွည့္လည္ေသာ
ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ေဆာင္ ရဟန္းသည္ ရံဖန္ရံခါ
ႏွစ္သက္ဖြယ္ ႐ူပါ႐ံုတို႔ကို မ်က္စိ ျဖင့္ ျမင္ရ၏။
ႏွစ္သက္ဖြယ္ အသံတို႔ကုိ နားျဖင့္ ၾကားရ၏။
ႏွစ္သက္ဖြယ္ အနံ႔တို႔ကုိ ႏွာေခါင္းျဖင့္ နမ္းရ၏။
ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရသာ႐ံုတို႔ကုိ လွ်ာျဖင့္လ်က္ရ၏။
ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔ကုိ ကိုယ္ျဖင့္ ေတြ႕ထိရ၏။


ငါ့သွ်င္တို႔ ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ေဆာင္ ရဟန္းသည္ ႐ုိေသမႈ အေလးျပဳမႈ ျမတ္ႏိုးမႈ ပူေဇာ္မႈ တုပ္ဝပ္မႈကို ခံယူကာ ဆြမ္းခံလွည့္လည္၏။ ငါ့သွ်င္တို႔ ယခု ငါတို႔ သည္လည္း ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ ေဆာင္ၾကကုန္အံ့၊ ငါတို႔သည္လည္း ရံဖန္ရံခါ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ႐ူပါ႐ံုတို႔ကို မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ရကုန္ အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အသံတို႔ကုိ နားျဖင့္ ၾကားရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အနံ႔တို႔ကုိ ႏွာေခါင္းျဖင့္ နမ္းရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရသာ႐ံုတို႔ကုိ လွ်ာျဖင့္ လ်က္ရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔ကုိကိုယ္ျဖင့္ ေတြ႕ထိရကုန္အံ့၊ ငါတို႔သည္လည္း ႐ုိေသမႈ အေလးျပဳမႈ ျမတ္ႏိုးမႈ ပူေဇာ္မႈ တုပ္ဝပ္မႈကို ခံယူၾကကာ ဆြမ္းခံလွည့္လည္ၾကကုန္အံ့ဟု ထုိရဟန္းတို႔၏ ဤၾကားညႇပ္ စကားသည္ မၿပီးျပတ္ေသး။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ညေနခ်မ္းအခါ တစ္ပါးတည္း ကိန္းေအာင္းေနရာမွ ထ၍ ေရခံတက္ပင္ ေရာက္ရာ ကေရရိတန္ေဆာင္းဝန္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္ ခင္းထားေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ရဟန္းတို႔ကို ''ရဟန္းတို႔ ယခုအခါ အဘယ္စကားျဖင့္ စုေဝးေနထုိင္ၾက ကုန္သနည္း။ သင္တို႔၏ မၿပီးျပတ္ေသးေသာ ၾကားညႇပ္စကားသည္ အဘယ္နည္း'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ဤအရပ္၌ ဆြမ္းစားၿပီးေနာက္ ဆြမ္းခံရြာမွ ဖဲၾကကုန္၍ ေရခံတက္ပင္ ေရာက္ရာ ကေရရိတန္ေဆာင္း ဝန္း၌ စုေဝး ထုိင္ေနၾကကုန္ေသာ တပည့္ေတာ္တို႔အား ဤၾကားညႇပ္ စကားသည္ ျဖစ္ပါ၏။ ငါ့သွ်င္တို႔ ဆြမ္းခံလွည့္လည္ ေသာ ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ေဆာင္ ရဟန္းသည္ ရံဖန္ရံခါ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ႐ူပါ႐ံုတို႔ကို မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ရ၏။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အသံတို႔ကုိ နားျဖင့္ ၾကားရ၏။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အနံ႔တို႔ကုိ ႏွာေခါင္းျဖင့္ နမ္းရ၏။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရသာ႐ံုတို႔ကုိ လွ်ာျဖင့္လ်က္ ရ၏။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔ကုိ ကိုယ္ျဖင့္ ေတြ႕ထရိ ၏။ ငါ့သွ်င္တို႔ ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ေဆာင္ ရဟန္းသည္ ႐ုိေသမႈ အေလးျပဳမႈ ျမတ္ႏိုးမႈ ပူေဇာ္မႈ တုပ္ဝပ္မႈကို ခံယူကာ ဆြမ္းခံလွည့္လည္၏။ ငါ့သွ်င္တို႔ ယခု ငါတို႔သည္လည္း ပိ႑ပါတ္ ဓုတင္ ေဆာင္ၾကကုန္အံ့၊ ငါတို႔သည္လည္း ရံဖန္ရံခါ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ႐ူပါ႐ံုတို႔ကို မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အသံတို႔ကုိ နားျဖင့္ ၾကားရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ အနံ႔တို႔ကုိ ႏွာေခါင္းျဖင့္ နမ္းရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရသာ႐ံုတို႔ကုိ လွ်ာျဖင့္လ်က္ ရကုန္အံ့၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုတို႔ကုိ ကိုယ္ျဖင့္ ေတြ႕ထိရကုန္အံ့၊ ငါတု႔ိသည္လည္း ႐ုိေသမႈ အေလးျပဳမႈ ျမတ္ႏိုးမႈ ပူေဇာ္မႈ တုပ္ဝပ္မႈကို ခံယူၾကကာ ဆြမ္းခံ လွည့္လည္ၾကကုန္အံ့။

အသွ်င္ဘုရား ဤစကားသည္ တပည့္ေတာ္တို႔၏ မၿပီးျပတ္ေသးေသာ ၾကားညႇပ္ စကားပါတည္း။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ႂကြေရာက္လာပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ...
ယံုၾကည္မႈ သဒၶါတရားျဖင့္ လူ႕ေဘာင္မွ ထြက္၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ ၾကေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသားတို႔အား ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းသည္ မေလ်ာက္ပတ္။

ရဟန္းတို႔ ...
စုေဝးေနထုိင္ၾကကုန္ေသာ သင္တို႔အား တရားႏွင့္စပ္ေသာ စကားကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းကိုေသာ္ လည္းေကာင္း ဤႏွစ္ပါး ကိုသာ ျပဳသင့္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထုိ သိေသာအခ်ိန္၌- ''ရဟန္းသည္ မ်က္ေမွာက္ မ်က္ကြယ္၌ ခ်ီးမြမ္းေက်ာ္ေစာသံကို မွီသူ အကယ္၍ မျဖစ္ခဲ့မူ ပိ႑ပါတ္ဓုတင္ကို ေဆာင္ကာ မိမိကိုယ္ကို ေမြးျမဴေသာ သူတစ္ပါးတို႔ ေမြးျမဴမႈကို မခံမူ၍ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းအား နတ္တို႔ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးကုန္၏'' ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။ 28

၈ - ပိ႑ပါတိကသုတ္၊ နႏၵဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သရက္သီးမွည့္ကို ေပးလွဴ၍...

အမၺဝနေပတဝတၳဳ - (အမၺဝန=သရက္ေတာ)


လူ႔ဘဝ၌ က်န္ရစ္သူသမီးက
သရက္သီးမွည့္ ေရခ်မ္းႏွင့္ ယာဂုကုိ ေပးလွဴ၍ အမွ်ေဝေသာေၾကာင့္
ေရကန္ သရက္ဥယ်ာဥ္တို႔ျဖင့္ ခ်မ္းသာခြင့္ရေသာ ၿပိတၱာ။


သင္၏ ဤေရကန္သည္ အလြန္ ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ရွိ၍ ညီၫြတ္ေသာ အျပင္လည္း ရွိေပ၏၊ ေကာင္းေသာ ဆိပ္ကမ္းလည္း ရွိ၏၊ မ်ားေသာ ေရလည္း ရွိ၏၊ ေကာင္းစြာ ပြင့္ေသာ ပန္းလည္း ရွိ၏၊ ပ်ားပိတုန္း အေပါင္းတို႔ျဖင့္ ႁပြမ္း၏၊ သင္သည္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာ ဤေရကန္ကို အဘယ္ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ရအပ္သနည္း။ 796

နတ္သား သင္၏ ဤသရက္ဥယ်ာဥ္သည္ အလြန္ ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ ရွိ၏၊ ဥတု သံုးပါးလံုး ခ်မ္းသာကို ရြက္ေဆာင္လ်က္ အသီးတို႔ကို ေဆာင္၏၊ အခါခပ္သိမ္း ပြင့္၏၊ ပ်ားပိတုန္း အေပါင္းတို႔ျဖင့္ ႁပြမ္း၏၊ ဤဗိမာန္ကို သင္သည္ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ရအပ္သနည္းဟု ကုန္သည္မ်ားကေမး၏။ 797

ကုန္သည္တို႔ အကြၽႏု္ပ္၏ သမီးသည္ အကြၽႏု္ပ္ကို ရည္၍ သရက္သီးမွည့္ကို လည္းေကာင္း၊ ေရကို လည္းေကာင္း၊ ယာဂုကို လည္းေကာင္း ေပးလွဴ၏၊ သမီး၏ ထုိေပးလွဴေသာ အလွဴေၾကာင့္ ဤသရက္ ဥယ်ာဥ္၌ သရက္သီးမွည့္ကို လည္းေကာင္း၊ ဤေရကန္၌ ေရကို လည္းေကာင္း ဤဗိမာန္ ပေဒသာပင္ စသည္တို႔၌ ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ရွိ၍ ခ်မ္းေအးေသာ အရိပ္ကို အကြၽႏု္ပ္ ရပါ၏ဟု ၿပိတၱာက ေျပာဆို၏။ 798

အလွဴေပးျခင္း၏ လည္းေကာင္း၊ ဣေႁႏၵကို ဆံုးမျခင္း၏ လည္းေကာင္း၊ သီလ ေစာင့္ထိန္းျခင္း၏ လည္းေကာင္း အက်ဳိးကို ကုသုိလ္ကံသည္ ဤသို႔ပင္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခံစားအပ္ေသာ အက်ဳိးရွိ၏ဟု ၾကည့္႐ႈၾကကုန္ေလာ့၊ အကြၽႏု္ပ္သည္ ေရွးက အရွင္သခင္တို႔ အိမ္၌ ကြၽန္မ ျဖစ္ၿပီး၍ ယခုအခါ အိမ္ကို အစိုးရေသာ ေခြၽးမ ျဖစ္ပါ၏ဟု ၿပိတၱာ၏ သမီးက ရြတ္ဆို၏။ 799

၁၂ - အမၺဝနေပတဝတၴဳ၊ မဟာဝဂ္၊ ေပတဝတၳဳပါဠိေတာ္။ ခုဒၵကနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Wednesday, October 28, 2009

႐ုိေသမႈ ရွိေသာ ထုိရဟန္းသည္...

ဒုတိယ အဂါရဝသုတ္ မွ...

ရဟန္းတုိ႔ ႐ုိေသမႈ တုပ္ဝပ္မႈ တူေသာ အသက္ေမြးမႈ ရွိေသာ ထုိရဟန္းသည္ သီတင္းသံုးေဖာ္တုိ႔၌ ျမတ္ေသာ က်င့္ဝတ္တရားကုိ ျဖည့္က်င့္လိမ့္မည္ ဟူေသာ ဤအေၾကာင္းမ်ဳိးသည္ ရွိႏုိင္၏။

ျမတ္ေသာ က်င့္ဝတ္တရားကုိ ျဖည့္က်င့္လတ္ေသာ္ က်င့္ဆဲ 'ေသကၡ' ပုဂၢဳိလ္တုိ႔၏ ဥစၥာျဖစ္ေသာ တရားကုိ ျဖည့္က်င့္လိမ့္မည္ ဟူေသာ ဤ အေၾကာင္းမ်ဳိးသည္ ရွိႏုိင္၏။

က်င့္ဆဲ 'ေသကၡ' ပုဂၢဳိလ္တုိ႔၏ ဥစၥာျဖစ္ေသာ တရားကုိ ျဖည့္က်င့္လတ္ေသာ္ သီလအစုကုိ ျဖည့္က်င့္လိမ့္မည္ ဟူေသာ ဤအေၾကာင္းမ်ဳိးသည္ ရွိႏုိင္၏။

သီလအစုကုိ ျဖည့္က်င့္လတ္ေသာ္ သမာဓိအစုကုိ ျဖည့္က်င့္လိမ့္မည္ ဟူေသာ ဤအေၾကာင္းမ်ဳိးသည္ ရွိႏုိင္၏။

သမာဓိအစုကုိ ျဖည့္က်င့္လတ္ေသာ္ ပညာအစုကုိ ျဖည့္က်င့္လိမ့္မည္ ဟူေသာ ဤအေၾကာင္းမ်ဳိးသည္ ရွိႏုိင္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ 22

၂ - ဒုတိယ အဂါရဝသုတ္၊ မွ ၊ပဥၥဂႋကဝဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Tuesday, October 27, 2009

ကမၻာသည္ အဘယ္မွ်ေလာက္ ရွည္ပါသနည္း...

ပဗၺတသုတ္ - (ေတာင္)

သာဝတၴိျပည္၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏၊
ထိုအခါ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာ ဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား...

''အသွ်င္ဘုရား ကမၻာသည္ အဘယ္မွ်ေလာက္ ရွည္ပါသနည္း'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

ရဟန္း ကမၻာသည္ ရွည္လ်ားလွ၏၊ ထိုကမၻာကို ''ဤမွ်ေသာ ႏွစ္တို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ႏွစ္အရာတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ႏွစ္အေထာင္တို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ႏွစ္အသိန္းတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေရတြက္ျခင္းငွါ မလြယ္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ဥပမာကို ျပဳျခင္းငွါ တတ္ေကာင္းပါ၏ေလာဟု ေလွ်ာက္ျပန္၏။ ''ရဟန္း တတ္ေကာင္း၏'' ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ရဟန္း ဥပမာေသာ္ကား မကြဲမျပတ္ေသာ အေခါင္းမရွိေသာ တစ္ခဲနက္ျဖစ္ေသာ ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးသည္ အလ်ားအားျဖင့္ တစ္ယူဇနာ အနံအားျဖင့္ တစ္ယူဇနာ အေစာက္အားျဖင့္ တစ္ယူဇနာ ရွိ၏၊ ထို ေက်ာက္ေတာင္ႀကီးကို ေယာက်္ားသည္ အႏွစ္တစ္ရာ အႏွစ္တစ္ရာ လြန္ေသာအခါ၌ ကာသိတိုင္းျဖစ္ အဝတ္ျဖင့္ တစ္ႀကိမ္တစ္ႀကိမ္သာ ပြတ္တိုက္ရာ၏၊ ရဟန္း ထိုေက်ာက္ေတာင္ႀကီးသည္ ဤလုံ႔လျဖင့္ လ်င္စြာသာလွ်င္ ကုန္ျခင္းဆံုးျခင္းသို႔ ေရာက္ရာ၏၊ ကမၻာသည္ ကုန္ျခင္းဆံုးျခင္းသို႔ မေရာက္ရာ။

ရဟန္း ကမၻာသည္ ဤသို႔ ရွည္လွစြာ၏၊ ရဟန္း ဤသို႔ ရွည္လ်ားလွေသာ ကမၻာတို႔၏ ''တစ္ခုေသာကမၻာ'' ဟူ၍ မေျပာဆိုအပ္၊ ''ကမၻာတစ္ရာ'' ဟူ၍ မေျပာဆိုအပ္၊ ''ကမၻာတစ္ေထာင္'' ဟူ၍ မေျပာဆိုအပ္၊ ''ကမၻာတစ္သိန္း'' ဟူ၍ မေျပာဆိုအပ္။

ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း-
ရဟန္း ဤသံသရာ၏အစကို မသိႏိုင္၊ ေရွ႕အစြန္းသည္။ပ။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ အလံုးစံုေသာ သခၤါရတို႔၌ ၿငီးေငြ႕ျခင္းငွါ သင့္လွသည္ သာလွ်င္တည္း၊ တပ္ျခင္း ကင္းျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း၊ လြတ္ေျမာက္ျခင္းငွါ သင့္လွသည္ သာလွ်င္တည္းဟု ေဟာေတာ္မူ၏။ 128

၅ - ပဗၺတသုတ္၊ ပဌမဝဂ္၊ နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။