ေနာင္တခ်ိန္ လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ၾကပါေစရန္ တရားပံုမ်ား၏ comment တြင္ တရားစာမ်ားပါ ထဲ့ေပးထားပါသည္။






သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ရန္ ဤအ၀ိုင္းေလးမ်ား အတြင္းမွာ တရားစာမ်ား တရားပံုမ်ားကို သြပ္သြင္းထားပါတယ္ သင္တို႔ စိတ္တိုင္းၾက ကူးယူျဖတ္ေတာက္ လြတ္လပ္စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။


Friday, February 19, 2010

ဤသို႔ဆိုေသာ သမဏျဗာဟၼဏ၏ စကားကို ခြင့္ျပဳ၏... ထိုစကားကို...

မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္

အာနႏၵာ ထိုေလးေယာက္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔တြင္

၁…
''အခ်င္းတို႔ မေကာင္းေသာ ကံတို႔သည္ ရွိကုန္သတတ္၊ ဒုစ႐ိုက္၏ အက်ဳိးသည္ ရွိသတတ္'' ဟူ၍ ဤသို႔ဆိုေသာ သမဏျဗာဟၼဏ၏ စကားကို ခြင့္ျပဳ၏။

''အခ်င္းတို႔ စင္စစ္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကို သတ္ေလ့ ရွိေသာ မေပးသည္ကို ယူေလ့ ရွိေသာ။ပ။ မွားေသာ အယူကို ယူေလ့ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာ ကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကို ျမင္၏''ဟူ၍ ဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုလည္း ခြင့္ျပဳ၏။

''အခ်င္းတို႔ အသက္ကို သတ္ေလ့ ရွိေသာ မေပးသည္ကို ယူေလ့ ရွိေသာ။ပ။ မွားေသာ အယူကို ယူေလ့ ရွိေသာသူ အားလံုးသည္ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏'' ဟူ၍ ဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုကား ခြင့္မျပဳ။ အၾကင္ သူတို႔သည္ ဤအတိုင္း သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွန္သိကုန္၏။ အၾကင္ သူတို႔သည္ တစ္ပါးေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွား သိကုန္၏'' ဟူ၍ ဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုလည္း ခြင့္မျပဳ။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ သူကိုယ္တိုင္သိ သူကိုယ္တိုင္ျမင္ သူကိုယ္တိုင္ ထိုးထြင္းမိသမွ်ကို သာလွ်င္ ''ဤအယူသာလွ်င္ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အမွားခ်ည္းတည္း'' ဟု ထိုအယူ၌ အခိုင္အမာ အစြဲအျမဲ ႏွလံုးသြင္း၍ ေျပာဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုလည္း ခြင့္မျပဳ။

အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ-
အာနႏၵာ မ်ားစြာေသာ ကံတို႔ကို ေဝဖန္ရာ၌ ငါဘုရား၏ ဉာဏ္သည္ တစ္ပါးေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

၂…
အာနႏၵာ ထိုေလးေယာက္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔တြင္ ''အခ်င္းတို႔ မေကာင္းေသာ ကံတို႔သည္ မရွိကုန္ သတတ္၊ ဒုစ႐ိုက္၏ အက်ဳိးသည္ မရွိသတတ္'' ဟူ၍ ဤသို႔ဆိုေသာ သမဏျဗာဟၼဏ၏ စကားကို ခြင့္မျပဳ။

''အခ်င္းတို႔ စင္စစ္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကို သတ္ေလ့ ရွိေသာ မေပးသည္ကို ယူေလ့ ရွိေသာ။ပ။ မွားေသာ အယူကို ယူေလ့ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကို ျမင္ရ၏'' ဟူ၍ ဆိုေသာပုဂၢိဳလ္၏ စကားကို ခြင့္ျပဳ၏။ ''အခ်င္းတို႔ အသက္ကို သတ္ေလ့ ရွိေသာ မေပးသည္ကို ယူေလ့ရွိေသာ ။ပ။ မွားေသာ အယူကို ယူေလ့ရွိေသာ သူအားလံုးသည္ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏'' ဟူ၍ ဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကို ခြင့္မျပဳ။ အၾကင္ သူတို႔သည္ ဤအတိုင္း သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွန္သိ ကုန္၏။ အၾကင္ သူတို႔သည္ တစ္ပါးေသာ အျခင္းအရာ အားျဖင့္ သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွား သိကုန္၏'' ဟူ၍ ဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုလည္း ခြင့္မျပဳ။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ သူကိုယ္တိုင္သိ သူကိုယ္တိုင္ျမင္ သူကိုယ္တိုင္ ထိုးထြင္းမိသမွ်ကို သာလွ်င္ ''ဤအယူသာလွ်င္ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အမွားခ်ည္းတည္း'' ဟု ထိုအယူ၌ အခိုင္အမာ အစြဲအျမဲ ႏွလံုးသြင္း၍ ေျပာဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုလည္း ခြင့္မျပဳ။

အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ-
အာနႏၵာ မ်ားစြာေသာ ကံတို႔ကို ေဝဖန္ရာ၌ ငါဘုရား၏ ဉာဏ္သည္ တစ္ပါးေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္တည္း။

၃…
အာနႏၵာ ထိုေလးေယာက္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔တြင္ ''အခ်င္းတို႔ မွန္ေသာ ကံတို႔သည္ ရွိကုန္သတတ္၊ သုစ႐ိုက္၏ အက်ဳိးသည္ ရွိသတတ္'' ဟူ၍ ဤသို႔ဆိုေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔၏ စကားကို ခြင့္ျပဳ၏။

''အခ်င္းတို႔ စင္စစ္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ။ပ။ မွန္ေသာ အယူကို ယူေလ့ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကို ျမင္ရ၏'' ဟူ၍ ဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုလည္း ခြင့္ျပဳ၏၊ ''အခ်င္းတို႔ အသက္ကို သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ။ပ။ မွန္ေသာ အယူကို ယူေလ့ရွိေသာ သူအားလံုးသည္ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏'' ဟူ၍ ဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုကား ခြင့္မျပဳ။ အၾကင္ သူတို႔သည္ ဤအတိုင္း သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွန္သိကုန္၏။ အၾကင္ သူတို႔သည္ တစ္ပါးေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွား သိကုန္၏'' ဟူ၍ ဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုလည္း ခြင့္မျပဳ။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ သူကိုယ္တိုင္သိ သူကိုယ္တိုင္ျမင္ သူကိုယ္တိုင္ ထိုးထြင္းမိသမွ်ကို သာလွ်င္ ''ဤအယူသာလွ်င္ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အမွားခ်ည္းတည္း'' ဟု ထိုအယူ၌ အခိုင္အမာ အစြဲအျမဲ ႏွလံုးသြင္း၍ ေျပာဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုလည္း ခြင့္မျပဳ။

အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ-
အာနႏၵာမ်ားစြာေသာ ကံတို႔ကို ေဝဖန္ရာ၌ ငါဘုရား၏ ဉာဏ္သည္ တစ္ပါးေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

၄…
အာနႏၵာ ထိုေလးေယာက္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔တြင္ ''အခ်င္းတို႔ ေကာင္းေသာ ကံတို႔သည္ မရွိကုန္ သတတ္၊ သုစ႐ိုက္၏ အက်ဳိးသည္ မရွိသတတ္'' ဟူ၍ ေျပာဆိုေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔၏ စကားကို ခြင့္မျပဳ။

''အခ်င္းတို႔ စင္စစ္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ။ပ။ မွန္ေသာ အယူကို ယူေလ့ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာ ကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကို ျမင္ရ၏'' ဟူ၍ ေျပာဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကို ခြင့္ျပဳ၏၊ ''အခ်င္းတို႔ အသက္ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ။ပ။ မွန္ေသာ အယူကို ယူေလ့ ရွိေသာ သူအားလံုးသည္ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာ ကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲ က်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏'' ဟူ၍ ေျပာဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုကား ခြင့္မျပဳ။ အၾကင္ သူတို႔သည္ ဤအတိုင္း သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွန္သိကုန္၏။ အၾကင္သူတို႔သည္ တစ္ပါးေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွား သိကုန္၏'' ဟူ၍ ေျပာဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုလည္း ခြင့္မျပဳ။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ သူကိုယ္တိုင္သိ သူကိုယ္တိုင္ျမင္ သူကိုယ္တိုင္ ထိုးထြင္းမိသမွ်ကို သာလွ်င္ ''ဤအယူသည္ သာလွ်င္ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အမွားခ်ည္းတည္း'' ဟု ထိုအယူ၌ အခိုင္အမာ အစြဲအျမဲ ႏွလံုးသြင္း၍ ေျပာဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ စကားကိုလည္း ခြင့္မျပဳ။

အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ-
အာနႏၵာ မ်ားစြာေသာ ကံတို႔ကို ေဝဖန္ရာ၌ ငါဘုရား၏ဉာဏ္သည္ တစ္ပါးေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

၆ - မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္၊ မွ၊ ၀ိဘဂၤ၀ဂ္၊ ဥပရိပဏၰာသပါဠိေတာ္။

ဆက္မည္...




ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Wednesday, February 17, 2010

ဤ အယူသာလွ်င္ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အမွားခ်ည္းတည္း...

ဤ အယူသာလွ်င္ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အမွားခ်ည္းတည္း...

မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္

အာနႏၵာ အခ်ဳိ႕ေသာ သမဏသည္ လည္းေကာင္း ျဗာဟၼဏသည္ လည္းေကာင္း ျပင္းစြာအား ထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ ျမဲျမံစြာ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ အဖန္ဖန္ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းကုိ စြဲ၍ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းျခင္းကုိ စြဲ၍ ထုိသို႔ သေဘာရွိေသာ စိတ္တည္ၾကည္ျခင္းကုိ ရ၏၊

ယင္းသို႔ စိတ္တည္ၾကည္ လတ္ေသာ္ အထူးသျဖင့္ စင္ၾကယ္ေသာ လူတို႔၏ မ်က္စိထက္ သာလြန္ေသာ နတ္တို႔၏ မ်က္စိႏွင့္တူေသာ 'ဒိဗၺစကၡဳ' ဉာဏ္ျဖင့္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကုိ သတ္ေလ့ရွိေသာ, မေပးသည္ကုိ ယူေလ့ရွိေသာ, ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ေလ့ ရွိေသာ, မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိေလ့ ရွိေသာ, ကုန္းေခ်ာေလ့ ရွိေသာ, ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိေလ့ ရွိေသာ, အက်ဳိးမဲ့ သိမ္ဖ်င္းေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိေလ့ ရွိေသာ, သူ႕စည္းစိမ္ကုိ တပ္မက္၍ ၾကံစည္ျခင္း ရွိေသာ, သူတစ္ပါးအား ဖ်က္ဆီးလုိစိတ္ ရွိေသာ, မွားေသာ အယူကုိ ယူေလ့ ရွိေသာ ထုိပုဂၢိဳလ္ကုိ ကုိယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ုိဖရဲ က်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကုိ ျမင္၏။

ထုိသမဏျဗာဟၼဏသည္ ''အခ်င္းတို႔ ယုတ္မာေသာ ကံတို႔သည္ ရွိကုန္သတတ္၊ ဒုစ႐ုိက္၏ အက်ဳိးသည္ ရွိသတတ္၊ စင္စစ္ ငါသည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကုိ သတ္ေလ့ရွိေသာ, မေပးသည္ကုိ ယူေလ့ရွိေသာ။ပ။ မွားေသာ အယူကုိ ယူေလ့ရွိေသာ ထုိပုဂၢိဳလ္ကုိ ကုိယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ုိဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကုိ ျမင္၏'' ဟု ဆုိ၏။

၁...
ထုိသမဏျဗာဟၼဏသည္ ''အခ်င္းတို႔ အသက္ကုိ သတ္ေလ့ရွိေသာ, မေပးသည္ကုိ ယူေလ့ရွိေသာ။ပ။ မွားေသာ အယူကုိ ယူေလ့ရွိေသာ သူအားလံုးသည္ ကုိယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ုိဖရဲ က်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ အၾကင္သူတို႔သည္ ဤအတုိင္း သိကုန္၏၊ ထုိသူတို႔သည္ အမွန္သိကုန္၏၊ အၾကင္ သူတို႔သည္ တစ္ပါးေသာ အျခင္းအရာ အားျဖင့္ သိကုန္၏၊ ထုိသူတို႔သည္ အမွား သိကုန္၏'' ဟုလည္း ဆုိ၏။

ဤသို႔လွ်င္ ထုိသမဏျဗာဟၼဏသည္ သူကုိယ္တုိင္သိ သူကုိယ္တုိင္ျမင္ သူကုိယ္တုိင္ ထုိးထြင္း၍ သိသမွ်ကုိသာလွ်င္ ''ဤအယူသာလွ်င္ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အမွားခ်ည္းတည္း'' ဟု ထုိအယူ၌ အခုိင္အမာ အစြဲအျမဲ ႏွလံုးသြင္း၍ ေျပာဆုိ၏။

၂...
အာနႏၵာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သမဏသည္ လည္းေကာင္း၊ ျဗာဟၼဏသည္ လည္းေကာင္း ျပင္းစြာ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ ျမဲျမံစြာ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ အဖန္ဖန္ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းကုိ စြဲ၍ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းျခင္းကုိ စြဲ၍ ထုိသို႔ သေဘာရွိေသာ စိတ္တည္ၾကည္ျခင္းကုိ ရ၏၊ ယင္းသို႔ စိတ္ တည္ၾကည္လတ္ေသာ္ အထူးသျဖင့္ စင္ၾကယ္ေသာ လူတို႔၏ မ်က္စိထက္ သာလြန္ေသာ နတ္တို႔၏ မ်က္စိႏွင့္တူေသာ 'ဒိဗၺစကၡဳ' ဉာဏ္ျဖင့္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကုိ သတ္ေလ့ရွိေသာ မေပးသည္ကုိ ယူေလ့ ရွိေသာ။ပ။ မွားေသာ အယူကုိ ယူေလ့ရွိေသာ ထုိပုဂၢိဳလ္ကုိ ကုိယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကုိလည္း ျမင္၏။ ထုိသမဏ ျဗာဟၼဏသည္ ''အခ်င္းတို႔ ယုတ္မာေသာ ကံတို႔သည္ မရွိကုန္သတတ္၊ ဒုစ႐ုိက္ အက်ဳိးသည္ မရွိသတတ္၊ စင္စစ္ ငါသည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကုိ သတ္ေလ့ရွိေသာ မေပးသည္ကုိ ယူေလ့ ရွိေသာ။ပ။ မွားေသာ အယူကုိ ယူေလ့ ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကုိလည္း ျမင္ရ၏'' ဟု ဆုိ၏။

ထုိသမဏျဗာဟၼဏသည္ ''အခ်င္းတို႔ အသက္ကုိ သတ္ေလ့ ရွိေသာ မေပးသည္ကုိ ယူေလ့ ရွိေသာ။ပ။ မွားေသာ အယူကုိ ယူေလ့ရွိေသာ သူအားလံုးသည္ ကုိယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ အၾကင္သူတို႔သည္ ဤအတုိင္း သိကုန္၏၊ ထုိသူတို႔သည္ အမွန္သိကုန္၏။ အၾကင္ သူတို႔သည္ တစ္ပါးေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သိကုန္၏၊ ထုိသူတို႔သည္ အမွား သိကုန္၏'' ဟုလည္း ဆုိ၏။

ဤသို႔ ထုိသမဏျဗာဟၼဏသည္ သူကုိယ္တုိင္သိ သူကုိယ္တုိင္ ျမင္ သူကုိယ္တုိင္ ထုိးထြင္း၍ သိသမွ်ကုိသာလွ်င္ ''ဤအယူသာလွ်င္ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အမွားခ်ည္းတည္း'' ဟု ထုိအယူ၌ အခုိင္အမာ အစြဲအျမဲ ႏွလံုးသြင္း၍ ေျပာဆုိ၏။

၃...
အာနႏၵာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သမဏသည္ လည္းေကာင္း၊ ျဗာဟၼဏသည္ လည္းေကာင္း၊ ျပင္းစြာ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ ျမဲျမံစြာ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ အဖန္ဖန္ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ မေမ့ မေလ်ာ့ျခင္းကုိ စြဲ၍ ေကာင္းစြာ ႏွလုးံ သြင္းျခင္းကုိ စြဲ၍ ထုိသို႔ သေဘာရွိေသာ စိတ္ တည္ၾကည္ျခင္းကုိ ရ၏၊ ယင္းသို႔ စိတ္ တည္ၾကည္လတ္ေသာ္ အထူးသျဖင့္ စင္ၾကယ္ေသာ လူတို႔၏ မ်က္စိထက္ သာလြန္ေသာ နတ္တို႔၏ မ်က္စိႏွင့္တူေသာ 'ဒိဗၺစကၡဳ' ဉာဏ္ျဖင့္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကုိ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ မေပးသည္ကုိ ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ကုန္းေခ်ာျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ အက်ဳိးမဲ့ သိမ္ဖ်င္းေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ သူ႕စည္းစိမ္ကုိ တပ္မက္၍ ၾကံျခင္း မရွိေသာ သူတစ္ပါးအား ဖ်က္ဆီးလုိစိတ္ မရွိေသာ မွန္ေသာ အယူကုိ ယူေလ့ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ကုိယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကုိ ျမင္၏။

ထိုသမဏျဗာဟၼဏသည္ ''အခ်င္းတို႔ ေကာင္းေသာ ကံတို႔သည္ ရွိကုန္သတတ္၊ သုစ႐ိုက္၏ အက်ဳိးသည္ ရွိသတတ္၊ စင္စစ္ ငါသည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကို သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ။ပ။ မွန္ေသာ အယူကို ယူေလ့ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကို ျမင္ရ၏'' ဟု ဆို၏။

ထိုသမဏျဗာဟၼဏသည္ ''အခ်င္းတို႔ အသက္ကို သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ။ပ။ မွန္ေသာ အယူကို ယူေလ့ရွိေသာ သူအားလံုးသည္ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ အၾကင္သူတို႔သည္ ဤအတိုင္း သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွန္သိကုန္၏။ အၾကင္ သူတို႔သည္ တစ္ပါးေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွား သိကုန္၏'' ဟုလည္း ဆိုျပန္၏။

ဤသို႔လွ်င္ ထိုသမဏျဗာဟၼဏသည္ သူကိုယ္တိုင္သိ သူကိုယ္တိုင္ျမင္ သူကိုယ္တိုင္ ထိုးထြင္း၍ သိသမွ်ကို သာလွ်င္ ''ဤအယူသာလွ်င္ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အမွားခ်ည္းတည္း'' ဟု ထိုအယူ၌ အခိုင္အမာ အစြဲအျမဲ ႏွလံုးသြင္း၍ ေျပာဆို၏။

၄...
အာနႏၵ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သမဏသည္ လည္းေကာင္း ျဗာဟၼဏသည္ လည္းေကာင္း ျပင္းစြာ အားထုတ္ျခင္းကို စြဲ၍ ျမဲျမံစြာ အားထုတ္ျခင္းကို စြဲ၍ အဖန္ဖန္ အားထုတ္ျခင္းကို စြဲ၍ မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းကို စြဲ၍ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းျခင္းကို စြဲ၍ ထိုသို႔ သေဘာရွိေသာ စိတ္တည္ၾကည္ျခင္းကို ရ၏၊ ယင္းသို႔ စိတ္တည္ၾကည္လတ္ေသာ္ အထူးသျဖင့္ စင္ၾကယ္ေသာ လူတို႔၏ မ်က္စိထက္ သာလြန္ေသာ နတ္တို႔၏ မ်က္စိႏွင့္ တူေသာ 'ဒိဗၺစကၡဳ' ဉာဏ္ျဖင့္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကို သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ။ပ။ မွန္ေသာ အယူကို ယူေလ့ ရွိေသာ ထိုပုဂၢိဳလ္ကို ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာ ကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကို ျမင္၏၊ ထိုသမဏျဗာဟၼဏသည္ ''အခ်င္းတို႔ ေကာင္းေသာ ကံတို႔သည္ မရွိကုန္သတတ္၊ သုစ႐ိုက္၏ အက်ဳိးသည္ မရွိသတတ္၊ စင္စစ္ ငါသည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကို သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ။ပ။ မွန္ေသာ အယူကို ယူေလ့ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာ ကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္သည္ကို ျမင္၏'' ဟု ဆို၏။

ထိုသမဏျဗာဟၼဏသည္ ''အခ်င္းတို႔ အသက္ကို သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာ။ပ။ မွန္ေသာ အယူကို ယူေလ့ရွိေသာ သူအားလံုးသည္ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာ ကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ အၾကင္ သူတို႔သည္ ဤအတိုင္း သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွန္ သိကုန္၏။ အၾကင္ သူတို႔သည္ တစ္ပါး ေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ သိကုန္၏၊ ထိုသူတို႔သည္ အမွားကို သိကုန္၏'' ဟုလည္း
ဆိုျပန္၏။

ဤသို႔လွ်င္ ထိုသမဏျဗာဟၼဏသည္ သူကိုယ္တိုင္သိ သူကိုယ္တိုင္ျမင္ သူကိုယ္တိုင္ ထိုးထြင္း၍ သိသမွ်ကို သာလွ်င္ ''ဤ အယူသာလွ်င္ မွန္၏၊ တစ္ပါးေသာ အယူသည္ အမွားခ်ည္းတည္း'' ဟု ထိုအယူ၌ အခိုင္အမာ အစြဲအျမဲ ႏွလံုးသြင္း၍ ေျပာဆို၏။ 301

၆ - မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္၊ မွ၊ ၀ိဘဂၤ၀ဂ္၊ ဥပရိပဏၰာသပါဠိေတာ္။

ဆက္မည္...

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Tuesday, February 16, 2010

မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ုိဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ ရ၏...

မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အသွ်င္အာနႏၶာကုိ ''အာနႏၵာ မဂ္ဖုိလ္မွ အခ်ည္းႏွီးေသာ ေယာက္်ားျဖစ္သည့္ ဤဥဒါယီ၏ အေမး ျပႆနာကုိ သင္ ျမင္၏ေလာ၊ အာနႏၵာ မဂ္ဖုိလ္မွ အခ်ည္းႏွီးေသာ ေယာက္်ားျဖစ္သည့္ ဤဥဒါယီသည္ မသင့္ေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ ဦးေခါင္း ေထာင္ၾကြသည္ ျဖစ္၍ ဦးေခါင္း ေထာင္ၾကြလိမ့္မည္''ဟူေသာ အေၾကာင္းကုိ ယခုအခါ ငါ သိရ၏၊

အာနႏၵာ ေပါတလိပုတၱပရိဗုိဇ္သည္ အစကတည္းကပင္ ေဝဒနာ သံုးပါးတို႔ကုိ ေမး၏။

အာနႏၵာ ဤသို႔ ေမးအပ္ေသာ္...
အခ်ည္းႏွီးေသာ ေယာက္်ားျဖစ္သည့္ သမိဒၶိသည္ ေပါတလိပုတၱပရိဇ္ဗုိလ္အား...

''ငါ့သွ်င္ ေပါတလိပုတၱ ေၾကာင့္ၾကစုိက္၍ ကုိယ္ ႏႈတ္ စိတ္ျဖင့္ ေစ့ေဆာ္မႈ ရွိေသာ ခ်မ္းသာကုိသာ ခံစားရမည္ ျဖစ္ေသာ ကံကုိ ျပဳမိေသာေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ သုခ ေဝဒနာကုိသာ ခံစားရ၏၊

ငါ့သွ်င္ ေပါတလိပုတၱ ေၾကာင့္ၾက စုိက္၍ ကုိယ္ ႏႈတ္ စိတ္ျဖင့္ ေစ့ေဆာ္မႈ ရွိေသာ ဆင္းရဲ ခံစားရမည္ ျဖစ္ေသာ ကံကုိ ျပဳမိေသာေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ ဒုကၡ ေဝဒနာကုိ ခံစားရ၏၊

ငါ့သွ်င္ ေပါတလိပုတၱ ေၾကာင့္ၾက စုိက္၍ ကုိယ္ ႏႈတ္ စိတ္ျဖင့္ ေစ့ေဆာ္မႈရွိေသာ ဆင္းရဲမဟုတ္ ခ်မ္းသာမဟုတ္ ခံစားရမည္ ျဖစ္ေသာ ကံကုိ ျပဳမိေသာေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ ဥေပကၡာ ေဝဒနာကုိ ခံစားရ၏'' ဟု အကယ္၍ ဤသို႔ ေျဖၾကား ျငားအံ့၊ အာနႏၵာ ဤသို႔ ေျဖၾကားေသာ္ အခ်ည္းႏွီးေသာ ေယာက္်ား ျဖစ္သည့္ သမိဒၶိသည္ ေပါတလိပုတၱပရိဗုိဇ္အား ေကာင္းစြာ ေျဖၾကားသည္ မည္ရာ၏။

အာနႏၵာ စင္စစ္ေသာ္ကား မုိက္မဲကုန္ မလိမၼာကုန္ေသာ သာသနာေတာ္မွ တစ္ပါးေသာ အယူရွိကုန္ေသာ ပရိဗုိဇ္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္စားတို႔ေပနည္း၊ အဘယ္သို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္လည္း ျမတ္စြာဘုရား၏ မ်ားစြာေသာ ကံတို႔ကုိ ေဝဖန္မႈ 'မဟာကမၼဝိဘင္း'ကုိ သိကုန္လတၱံ႕နည္း။ အာနႏၵာ သင္တို႔သည္ မ်ားစြာေသာ ကံတို႔ကုိ ေဝဖန္မႈ 'မဟာ ကမၼဝိဘင္း'ကုိ ေဝဖန္ ေဟာၾကားေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားကုိ အကယ္၍ နာၾကားလုိလွ်င္ နာၾကားၾက ကုန္ေလာ့ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရား ျမတ္စြာဘုရားသည္ မ်ားစြာေသာ ကံတို႔ကုိ ေဝဖန္မႈ 'မဟာကမၼဝိဘင္း' ကုိ ေဝဖန္ ေဟာျပေတာ္မူ ခ်ိန္တန္ပါၿပီ၊ ေကာင္းေသာ စကားကုိ ဆုိေတာ္ မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ျမတ္စြာဘုရားသည္ မ်ားစြာေသာ ကံတို႔ကုိ ေဝဖန္မႈ 'မဟာကမၼဝိဘင္း'ကုိ ေဝဖန္ ေဟာျပေတာ္ မူခ်ိန္တန္ပါၿပီ၊ ျမတ္စြာဘုရားထံမွ ၾကားနာရ၍ ရဟန္းမ်ား ေဆာင္ထားၾကရပါကုန္ လတၱံ႔ ဟု ေလွ်ာက္၏။ အာနႏၵာ ထုိသို႔ ျဖစ္မူကား နာေလာ့၊ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းေလာ့၊ ေဟာေပအံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

''ျမတ္စြာဘုရား ေကာင္းပါၿပီ''ဟု အသွ်င္အာနႏၵာသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ျပန္ၾကား ေလွ်ာက္ထား၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤဆုိ လတၱံ႕ေသာ စကားကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏-

အာနႏၵာ ေလးေယာက္ကုန္ေသာ ဤပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ေလာက၌ ထင္ထင္ရွားရွား ျဖစ္ေပၚကုန္၏။ အဘယ္ေလးေယာက္တို႔နည္းဟူမူ-

၁...
အာနႏၵာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဤမ်က္ေမွာက္ ဘဝ၌ အသက္ကုိ သတ္ေလ့ရွိ၏၊ မေပးသည္ကုိ ယူေလ့ရွိ၏၊ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ေလ့ရွိ၏၊ မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကုိ ေျပာေလ့ရွိ၏၊ ကုန္းေခ်ာေလ့ ရွိ၏၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကုိ ဆုိေလ့ရွိ၏၊ အက်ဳိးမဲ့ သိမ္ဖ်င္းေသာ စကားကုိ ဆုိေလ့ရွိ၏၊ သူ႕စည္းစိမ္ကုိ တပ္မက္၍ ၾကံစည္ျခင္းမ်ား၏၊ သူတစ္ပါးအား ဖ်က္ဆီးလုိစိတ္ ရွိ၏၊ မွားေသာ အယူကုိ ယူေလ့ရွိ၏၊ ထုိသူသည္ ကုိယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ုိဖရဲ က်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။

၂...
အာနႏၵာ ထုိမွတစ္ပါး ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဤမ်က္ေမွာက္ ဘဝ၌ အသက္ကုိ သတ္ေလ့ရွိ၏၊ မေပးသည္ကုိ ယူေလ့ရွိ၏၊ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ေလ့ရွိ၏၊ မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကုိ ေျပာေလ့ရွိ၏၊ ကုန္းေခ်ာေလ့ ရွိ၏၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကုိ ဆုိေလ့ရွိ၏၊ အက်ဳိးမဲ့ သိမ္ဖ်င္းေသာ စကားကုိ ဆုိေလ့ရွိ၏၊ သူ႕စည္းစိမ္ကုိ တပ္မက္၍ ၾကံစည္ျခင္း မ်ား၏၊ သူတစ္ပါးအား ဖ်က္ဆီး လုိစိတ္ရွိ၏၊ မွားေသာ အယူကုိ ယူေလ့ရွိ၏၊ ထုိသူသည္ ကုိယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။

၃...
အာနႏၵာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဤမ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ အသက္ကုိ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ မေပးသည္ကုိ ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ ကုန္းေခ်ာျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ အက်ဳိးမဲ့ သိမ္ဖ်င္းေသာ စကားကို ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ သူ႕စည္းစိမ္ကုိ တပ္မက္၍ ၾကံျခင္းမရွိ၊ သူတစ္ပါးအား ဖ်က္ဆီးလုိစိတ္ မရွိ၊ မွန္ေသာ အယူကုိ ယူေလ့ရွိ၏၊ ထုိသူသည္ ကုိယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။

၄...
အာနႏၵာ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဤမ်က္ေမွာက္ ဘဝ၌ အသက္ကုိ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ မေပးသည္ကုိ ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ ကုန္းေခ်ာျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ အက်ဳိးမဲ့ သိမ္ဖ်င္းေသာ စကားကို ေျပာဆုိ ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ သူ႕စည္းစိမ္ကုိ တပ္မက္၍ ၾကံျခင္း မရွိ၊ သူတစ္ပါးအား ဖ်က္ဆီးလုိစိတ္ မရွိ၊ မွန္ေသာ အယူကုိ ယူေလ့ရွိ၏၊ ထုိသူသည္ ကုိယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ုိဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ ရ၏။ 300

၆ - မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္၊ မွ၊ ၀ိဘဂၤ၀ဂ္၊ ဥပရိပဏၰာသပါဠိေတာ္။

ဆက္မည္...



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဤသမိဒၶိသည္ ေပါတလိပုတၱပရိဗုိဇ္အား တစ္ဖက္သတ္ ေျဖဆုိဘိ၏...

မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္

ထုိအခါ အသွ်င္သမိဒၶိသည္ ေပါတလိပုတၱပရိဗုိဇ္ ဖဲသြား၍ မၾကာျမင့္မီ အသွ်င္ အာနႏၵာေထရ္ ရွိရာသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ အသွ်င္အာနႏၵာႏွင့္အတူ ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာ ေျပာဆုိ၏၊

ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကုိ ေျပာဆုိ ၿပီးဆံုးေစၿပီးေနာက္ သင့္ေလ်ာ္ရာ၌ ထုိင္ကာ ေပါတလိပုတၱပရိဗုိဇ္ႏွင့္အတူ ေျပာဆုိခဲ့သမွ် စကား အလံုးစံုကုိ အသွ်င္အာနႏၵာအား ေျပာၾကား၏။

ဤသို႔ ေျပာဆုိေသာ္ အသွ်င္အာနႏၵာသည္ အသွ်င္သမိဒၶိအား ''ငါ့သွ်င္ သမိဒၶိ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ဖူးေမွ်ာ္ရန္ စကား လက္ေဆာင္သည္ ရွိသည္သာတည္း၊ ငါ့သွ်င္ သမိဒၶိ လာ, သြားၾကကုန္အံ့၊ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ဤအေၾကာင္းကုိ ျမတ္စြာဘုရားအား ေလွ်ာက္ထားၾက ကုန္အံ့၊ ငါတို႔အား ျမတ္စြာဘုရား ေျဖၾကားေတာ္မူသည့္ အတုိင္း ထုိအေၾကာင္းကုိ မွတ္ၾကရကုန္အံ့'' ဟု ေျပာဆုိ၏။

''ငါ့သွ်င္ ေကာင္းပါၿပီ'' ဟု
အသွ်င္သမိဒၶိသည္ အသွ်င္အာနႏၵာအား ျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထား၏။

ထုိအခါ အသွ်င္အာနႏၵာသည္ လည္းေကာင္း၊ အသွ်င္သမိဒၶိသည္ လည္းေကာင္း ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၾက ကုန္ၿပီးလွ်င္ သင့္ေလ်ာ္ရာ၌ ထုိင္ေနၾက ကုန္၏။ သင့္ေလ်ာ္ရာ၌ ထုိင္ေနၿပီးေသာ အသွ်င္အာနႏၵာသည္ အသွ်င္သမိဒၶိ၏ ေပါတလိပုတၱပရိဗုိဇ္ႏွင့္အတူ ေျပာဆုိခဲ့သမွ် စကား အလံုးစံုကုိ ျမတ္စြာဘုရားအား ေလွ်ာက္ထား၏။

ဤသို႔ ေလွ်ာက္ထားေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အသွ်င္အာနႏၵာအား ''အာနႏၵာ ငါသည္ ေပါတလိပုတၱပရိဗုိဇ္အား ျမင္ဖူးသည္ကုိမွ်လည္း မမွတ္မိ၊ အဘယ္မွာ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ စကား ေဆြးေႏြးျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္အံ့နည္း။ အာနႏၵာ (မဂ္ဖုိလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးေသာ ေယာက္်ား ျဖစ္သည့္ ဤသမိဒၶိသည္ ေပါတလိပုတၱပရိဗုိဇ္အား ခြဲျခမ္း ေဝဖန္၍ ေျဖဆုိသင့္ေသာ ျပႆနာကုိ တစ္ဖက္သတ္ ေျဖဆုိဘိ၏'' ဟု ဤစကားကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူေသာ္ အသွ်င္ဥဒါယီသည္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ျမတ္စြာဘုရား ခံစားမႈ ဟူသမွ် ဆင္းရဲဒုကၡသာတည္း' ဟု ဤသခၤါရ ဒုကၡကုိ ရည္ရြယ္၍ အသွ်င္ သမိဒၶိေထရ္သည္ ေျပာဆုိသည္ မဟုတ္ေလာ'' ဟု ဤစကားကုိ ေလွ်ာက္ထား၏။ 299

၆ - မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္၊ မွ၊ ၀ိဘဂၤ၀ဂ္၊ ဥပရိပဏၰာသပါဠိေတာ္။

ဆက္မည္...

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ငါ့သွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ မစြပ္စြဲလင့္...

မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂဳိဟ္ျပည္ ရွဥ့္နက္တို႔ကုိ အစာေကြၽး၍ ေမြးရာျဖစ္ေသာ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါအသွ်င္သမိဒၶိသည္ ေတာေက်ာင္း၌ ေန၏။

ထုိအခါ ေပါတလိပုတၱမည္ေသာ ပရိဗုိဇ္သည္ အေညာင္းေျပ လမ္းေလွ်ာက္ လွည့္လည္ရင္း အသွ်င္သမိဒၶိထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ အသွ်င္သမိဒၶိႏွင့္အတူ ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာ ေျပာဆုိ၏၊ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကုိ ေျပာဆုိ ၿပီးဆံုးေစၿပီးေနာက္ သင့္ေလ်ာ္ရာ၌ ထုိင္ကာ အသွ်င္သမိဒၶိအား ဤစကားကုိ ေျပာဆုိ၏-

ငါ့သွ်င္သမိဒၶိ...
ကာယကံသည္ အက်ဳိးမၿပီး အခ်ည္းႏွီးတည္း၊
ဝစီကံသည္ အက်ဳိးမၿပီး အခ်ည္းႏွီးတည္း၊
မေနာကံသာလွ်င္ မွန္ကန္၏' ဟူ၍
ဤစကားကုိ ရဟန္းေဂါတမ၏ မ်က္ေမွာက္မွ ၾကားရ၏၊ မ်က္ေမွာက္မွ နာယူရ၏၊ အၾကင္ သမာပတ္ကုိ ဝင္စားေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္
ဘာကုိမွ် မခံစား၊ ဤသမာပတ္ သည္ ရွိသည္ မဟုတ္ေလာ'' ဟု ေျပာဆုိ၏။

ငါ့သွ်င္ေပါတလိပုတၱ ဤသို႔ မဆုိလင့္၊ ငါ့သွ်င္ ေပါတလိပုတၱ ဤသို႔ မဆုိလင့္၊ ျမတ္စြာဘုရားကုိ မစြပ္စြဲလင့္၊ ျမတ္စြာဘုရားအား စြပ္စြဲျခင္းသည္ မေကာင္းသည္ သာတည္း၊ ''ကာယကံသည္ အက်ဳိးမၿပီး အခ်ည္းႏွီးတည္း၊ ဝစီကံသည္ အက်ဳိးမၿပီး အခ်ည္းႏွီးတည္း၊ မေနာကံသာလွ်င္ မွန္ကန္၏'' ဟူ၍ ဤသို႔ ျမတ္စြာဘုရား မေဟာတန္ရာ၊ ငါ့သွ်င္ အၾကင္ သမာပတ္ကုိ ဝင္စားေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဘာကိုမွ် မခံစား၊ ဤသမာပတ္သည္ ရွိသည္သာတည္း ဟု ေျပာဆုိ၏။

ငါ့သွ်င္သမိဒၶိ သင္ရဟန္း ျပဳသည္မွာ အဘယ္မွ် ၾကာၿပီနည္း ဟု ေမး၏။ ငါ့သွ်င္ ေပါတလိပုတၱ မၾကာေသး၊ သံုးဝါသာ ရွိေသး၏ ဟု ေျပာဆုိ၏။ ဤမွ်ငယ္ေသာ ရဟန္းေသာ္မွလည္း ဆရာျဖစ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းမွ ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ရမည္ ဟု မွတ္ထင္တံုေသး၏၊ ယခုအခါ မေထရ္ႀကီး ရဟန္းျဖစ္ေသာ ငါတို႔
ကား အဘယ္ ဆုိဖြယ္ရာ ရွိအံ့နည္း။ ငါ့သွ်င္ သမိဒၶိ ကုိယ္ ႏႈတ္ စိတ္ျဖင့္ ေစ့ေဆာ္မႈ ရွိေသာ အကုသိုလ္ကံကုိ ျပဳမိျခင္းေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ အဘယ္သို႔ေသာ ေဝဒနာကုိ ခံစားရ သနည္း ဟုေမး၏။

ငါ့သွ်င္ ေပါတလိပုတၱ ကုိယ္ ႏႈတ္ စိတ္ျဖင့္ ေစ့ေဆာ္မႈ ရွိေသာ အကုသိုလ္ကံကုိ ျပဳမိ ျခင္းေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ ဆင္းရဲေသာ ေဝဒနာကုိ ခံစားရ၏ ဟု ေျပာဆုိ၏။ ထုိအခါ ေပါတလိ ပုတၱပရိဗုိဇ္သည္ အသွ်င္မိဒၶိ၏ စကားကုိ ႏွစ္လည္း မႏွစ္သက္ဘဲ ျမစ္လည္း မျမစ္ဘဲ ေနရာမွ ထကာ ဖဲသြား၏။ 298

၆ - မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္၊ မွ၊ ၀ိဘဂၤ၀ဂ္၊ ဥပရိပဏၰာသပါဠိေတာ္။

ဆက္မည္...


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Monday, February 15, 2010

တာဝန္ခံႏိုင္သူ မရွိေပ...

ပါဋိေဘာဂသုတ္ - (သံုးေဆာင္ျခင္း)


ရဟန္းတို႔ သမဏျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏျဖစ္ေစ နတ္ျဖစ္ေစ မာရ္နတ္ျဖစ္ေစ ျဗဟၼာျဖစ္ေစ ေလာက၌ မည္သည့္ ပုဂၢဳိလ္ပင္ျဖစ္ေစ တရားေလးမ်ဳိးတို႔ကို တာဝန္ခံႏိုင္သူ တစ္စံုတစ္ေယာက္မွ် မရွိေပ။

အဘယ္ေလးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

သမဏျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏျဖစ္ေစ နတ္ျဖစ္ေစ မာရ္နတ္ျဖစ္ေစ ျဗဟၼာျဖစ္ေစ ေလာက၌ မည္သည့္ ပုဂၢဳိလ္ပင္ျဖစ္ေစ အိုျခင္းသေဘာကို ''မအိုေစအံ့''ဟု တာဝန္ခံႏိုင္သူ တစ္စံုတစ္ေယာက္မွ် မရွိေပ။

သမဏျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏျဖစ္ေစ နတ္ျဖစ္ေစ မာရ္နတ္ျဖစ္ေစ ျဗဟၼာျဖစ္ေစ ေလာက၌ မည္သည့္ ပုဂၢဳိလ္ပင္ျဖစ္ေစ နာျခင္းသေဘာကို ''မနာေစအံ့'' ဟု တာဝန္ခံႏိုင္သူ တစ္စံုတစ္ေယာက္မွ် မရွိေပ။

သမဏျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏျဖစ္ေစ နတ္ျဖစ္ေစ မာရ္နတ္ျဖစ္ေစ ျဗဟၼာျဖစ္ေစ ေလာက၌ မည္သည့္ ပုဂၢဳိလ္ပင္ျဖစ္ေစ ေသျခင္းသေဘာကို ''မေသေစအံ့''ဟု တာဝန္ခံႏိုင္သူ တစ္စံုတစ္ေယာက္မွ် မရွိေပ။

သမဏျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏျဖစ္ေစ နတ္ျဖစ္ေစ မာရ္နတ္ျဖစ္ေစ ျဗဟၼာျဖစ္ေစ ေလာက၌ မည္သည့္ ပုဂၢဳိလ္ပင္ျဖစ္ေစ ကိေလသာ၏ အာ႐ံုျဖစ္ကုန္ေသာ တစ္ဖန္ဘဝသစ္ကို ျဖစ္ေစတတ္ ကုန္ေသာ ပူပန္ျခင္းႏွင့္ တကြျဖစ္ကုန္ေသာ ဆင္းရဲေသာ အက်ဳိးရွိ ကုန္ေသာ ေနာင္အခါ ပဋိသေႏၶေနျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ကုန္ေသာ ေရွးက မိမိသည္ ျပဳအပ္ၿပီးကုန္ေသာ ယုတ္ညံ့ကုန္ေသာ ကံတို႔၏ အက်ဳိးကို ''မျဖစ္ေစအံ့'' ဟု တာဝန္ခံႏိုင္သူ တစ္စံုတစ္ေယာက္မွ် မရွိေပ။

ရဟန္းတို႔ သမဏျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏျဖစ္ေစ နတ္ျဖစ္ေစ မာရ္နတ္ျဖစ္ေစ ျဗဟၼာျဖစ္ေစ ေလာက၌ မည္သည့္ ပုဂၢဳိလ္ပင္ျဖစ္ေစ ဤတရားေလးမ်ဳိးတို႔ကို တာဝန္ခံႏိုင္သူ တစ္စံုတစ္ေယာက္မွ် မရွိေပဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 182

၂ - ပါဋိေဘာဂသုတ္၊ ျဗဟၼဏ၀ဂ္၊ စတုကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Saturday, February 13, 2010

ရဇၨဳသုတ္- ၾကိဳး...

ရဇၨဳသုတ္- (ၾကိဳး)

သာဝတၴိနိဒါန္း
ရဟန္းတို႔ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာသည္ ခက္ထန္၏၊ ရဟန္းတို႔ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာသည္ အေရပါးကုိ ျဖတ္၏၊ အေရပါးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေရထူကုိ ျဖတ္၏၊ အေရထူကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အသားကုိ ျဖတ္၏၊ အသားကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေၾကာကုိ ျဖတ္၏၊ အေၾကာကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္၏၊ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ ႐ုိးတြင္းျခင္ဆီကုိ ထိလ်က္ တည္၏။

ရဟန္းတို႔ ဥပမာေသာ္ကား အားႀကီးေသာ ေယာက်္ားသည္ ခုိင္လွစြာေသာ သားၿမီးႀကိဳးျဖင့္ ေျခသလုံး (ျမင္းေခါင္း) ကုိ ရစ္ပတ္လ်က္ ပြတ္တုိက္ရာ၏၊ ထုိသားၿမီးႀကိဳးသည္ အေရပါးကုိ ျဖတ္ရာ၏၊ အေရပါးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေရထူကုိ ျဖတ္ရာ၏၊ အေရထူကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အသားကုိ ျဖတ္ရာ၏၊ အသားကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေၾကာကုိ ျဖတ္ရာ၏၊ အေၾကာကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္ရာ၏၊ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍
႐ုိးတြင္း ျခင္ဆီကုိ ထိလ်က္ တည္ရာ၏။

ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာသည္ အေရပါးကုိ ျဖတ္၏၊ အေရပါးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေရထူကုိ ျဖတ္၏၊ အေရထူကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အသားကုိ ျဖတ္၏၊ အသားကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အေၾကာကုိ ျဖတ္၏၊ အေၾကာကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္၏၊ အ႐ုိးကုိ ျဖတ္ၿပီး၍ ႐ုိးတြင္းျခင္ဆီကုိ ထိလ်က္ တည္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ လာဘ္ပူေဇာ္သကာ အေက်ာ္အေစာသည္ ခက္ထန္၏။ပ။

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ သင္တို႔ က်င့္ရမည္ ဟု (ေဟာေတာ္မူ၏)။ 178

၉ - ရဇၨဳသုတ္၊ တတိယ၀ဂ္၊ နိဒါန၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Friday, February 12, 2010

သီလႏွင့္ပညာကို အျမတ္ဆံု;,,,

သီလႏွင့္ပညာကို အျမတ္ဆံုးဟု ဆိုျခင္း

ပုဏၰား ဤစကားသည္ ဤအတိုင္းပင္ မွန္ေပ၏၊

ပုဏၰား ပညာကို သီလျဖင့္ ေဆးေၾကာရ၏၊ သီလကို ပညာျဖင့္ ေဆးေၾကာရ၏။ အႀကင္ ပုဂၢိဳလ္၌ သီလရွိ၏၊ ထိုပုဂၢိဳလ္၌ ပညာရွိ၏။ အႀကင္ပုဂၢိဳလ္၌ ပညာရွိ၏၊ ထိုပုဂၢိဳလ္၌ သီလရွိ၏။ သီလရွိေသာသူအား ပညာရွိ၏၊ ပညာရွိေသာ သူအား သီလရွိ၏၊ သီလႏွင့္ ပညာကို ေလာက၌ အျမတ္ဆံုးဟု ဆိုအပ္၏။ ပုဏၰား လက္ တစ္ဖက္ျဖင့္ လက္ တစ္ဖက္ကို ေဆးေၾကာရာသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ေျခတစ္ဖက္ျဖင့္ ေျခတစ္ဖက္ကို ေဆးေၾကာရာသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း ပုဏၰား ဤအတူပင္ ပညာကို သီလျဖင့္ ေဆးေၾကာရ၏၊ သီလကို ပညာျဖင့္ ေဆးေၾကာရ၏။ အႀကင္ ပုဂၢိဳလ္၌ သီလ ရွိ၏၊ ထိုပုဂၢိဳလ္၌ ပညာ ရွိ၏။ အႀကင္ ပုဂၢိဳလ္၌ ပညာရွိ၏၊ ထိုပုဂၢိဳလ္၌ သီလရွိ၏။ သီလရွိေသာ သူအားပညာရွိ၏၊ ပညာရွိေသာ သူအား သီလရွိ၏၊ သီလႏွင့္ ပညာကို ေလာက၌ အျမတ္ဆံုးဟု ဆိုအပ္၏။ 317

ေသာဏဒ႑သုတ္၊ ၃၁၇ မွ၊ သီလကၡန္ပါဠိေတာ္၊ ဒီဃနိကာယ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Thursday, February 11, 2010

ေကာင္းေသာစကား...

ဒုကၠထာသုတ္၊ မွ၊

ပုဂၢိဳလ္ငါးမ်ဳိးတို႔အား ေျပာအပ္ေသာ စကားသည္
ပုဂၢိဳလ္ အစားစားကုိ လုိက္၍ ေကာင္းေသာ စကား ျဖစ္၏။

အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

ရဟန္းတို႔
သဒၶါတရားရွိသူအား ...
သဒၶါတရားႏွင့္စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကားျဖစ္၏။

သီလရွိသူအား ...
သီလႏွင့္စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကားျဖစ္၏။

အၾကားအျမင္ မ်ားသူအား...
အၾကားအျမင္ မ်ားမႈႏွင့္ စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကား ျဖစ္၏။

စြန္႔ၾကဲမႈ ရွိသူအား...
စြန္႔ၾကဲမႈႏွင့္ စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကားျဖစ္၏။

ပညာ ရွိသူအား ...
ပညာႏွင့္ စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကားျဖစ္၏။

ရဟန္းတုိ႔ အဘယ္ေၾကာင့္ သဒၶါတရား ရွိသူအား
သဒၶါတရားႏွင့္ စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကား ျဖစ္သနည္း။

ရဟန္းတို႔ သဒၶါတရားႏွင့္ စပ္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆိုအပ္သည္ ရွိေသာ္ သဒၶါတရား ရွိသူသည္ စိတ္ႏွလံုး၌ မၿငိ၊ အမ်က္မထြက္၊ မေဖာက္ျပန္၊ အမ်က္မထား၊ အမ်က္ထြက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ စိတ္ဆိုးျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မႏွစ္သက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း ထင္ရွားမျပဳ။ ထိုသို႔ မျပဳျခင္းသည္ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္နည္း။ ရဟန္းတုိ႔ ထုိုသူသည္ ထိုသဒၶါတရားႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကုိ မိမိ၌ ေကာင္းစြာ ျမင္၏၊ ထိုသဒၶါတရားလွ်င္ အေၾကာင္းရွိေသာ ႏွစ္သက္ ဝမ္းေျမာက္မႈကုိ ရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သဒၶါတရား ရွိသူအား သဒၶါတရားႏွင့္စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကားျဖစ္၏။

ရဟန္းတုိ႔ အဘယ့္ေၾကာင့္ သီလရွိသူအား
သီလႏွင့္စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကားျဖစ္သနည္း။

ရဟန္းတို႔ သီလႏွင့္စပ္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆိုအပ္သည္ ရွိေသာ္ သီလ ရွိသူသည္ စိတ္ႏွလံုး၌ မၿငိ၊ အမ်က္မထြက္၊ မေဖာက္ျပန္၊ အမ်က္မထား၊ အမ်က္ထြက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ စိတ္ဆိုးျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မႏွစ္သက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း ထင္ရွားမျပဳ။ ထိုသို႔ မျပဳျခင္းသည္ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္နည္း။ ရဟန္းတုိ႔ ထုိုသူသည္ ထိုသီလႏွင့္ ျပည့္စံုမႈကုိ မိမိ၌ ေကာင္းစြာ ျမင္၏၊ ထိုသီလလွ်င္ အေၾကာင္းရွိေသာ ႏွစ္သက္ ဝမ္းေျမာက္မႈကုိ ရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သီလ ရွိသူအား သီလႏွင့္ စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကားျဖစ္၏။

ရဟန္းတို႔ အဘယ့္ေၾကာင့္ အၾကားအျမင္ မ်ားသူအား
အၾကားအျမင္ မ်ားမႈႏွင့္ စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကား ျဖစ္သနည္း။

ရဟန္းတို႔ အၾကားအျမင္ မ်ားမႈႏွင့္စပ္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆိုအပ္သည္ ရွိေသာ္ အၾကားအျမင္ မ်ားသူသည္ စိတ္ႏွလံုး၌ မၿငိ၊ အမ်က္မထြက္၊ မေဖာက္ျပန္၊ အမ်က္မထား၊ အမ်က္ထြက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ စိတ္ဆိုးျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မႏွစ္သက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း ထင္ရွားမျပဳ။ ထိုသို႔ မျပဳျခင္းသည္ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္နည္း။ ရဟန္းတုိ႔ ထုိုသူသည္ ထိုအၾကားအျမင္ မ်ားမႈႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကုိ မိမိ၌ ေကာင္းစြာ ျမင္၏၊ ထိုအၾကားအျမင္ မ်ားမႈလွ်င္ အေၾကာင္းရွိေသာ ႏွစ္သက္ ဝမ္းေျမာက္မႈကုိ ရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အၾကားအျမင္ မ်ားသူအား အၾကားအျမင္ မ်ားမႈႏွင့္စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကားျဖစ္၏။

ရဟန္းတုိ႔ အဘယ့္ေၾကာင့္ စြန္႔ၾကဲမႈရွိသူအား
စြန္႔ၾကဲမႈႏွင့္စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာစကား ျဖစ္သနည္း။

ရဟန္းတို႔ စြန္႔ၾကဲမႈႏွင့္စပ္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆိုအပ္သည္ ရွိေသာ္ စြန႔ၾ္ကဲမႈ ရွိေသာ သူသည္ စိတ္ႏွလံုး၌ မၿငိ၊ အမ်က္မထြက္၊ မေဖာက္ျပန္၊ အမ်က္မထား၊ အမ်က္ထြက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ စိတ္ဆိုးျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မႏွစ္သက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း ထင္ရွားမျပဳ။ ထိုသို႔ မျပဳျခင္းသည္ အဘယ္ အေၾကာင္းေၾကာင့္နည္း။ ရဟန္းတုိ႔ ထုိုသူသည္ ထိုစြန္႔ၾကဲမႈႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကုိ မိမိ၌ ေကာင္းစြာ ျမင္၏၊ ထိုစြန္႔ၾကဲမႈလွ်င္ အေၾကာင္းရွိေသာ ႏွစ္သက္ ဝမ္းေျမာက္မႈကုိ ရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ စြန္႔ၾကဲမႈ ရွိသူအား စြန္႔ၾကဲမႈႏွင့္ စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကားျဖစ္၏။

ရဟန္းတုိ႔ အဘယ္ေၾကာင့္ ပညာရွိသူအား
ပညာႏွင့္စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကား ျဖစ္သနည္း။

ရဟန္းတို႔ ပညာႏွင့္စပ္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆိုအပ္သည္ ရွိေသာ္ ပညာ ရွိသူသည္ စိတ္ႏွလံုး၌ မၿငိ၊ အမ်က္မထြက္၊ မေဖာက္ျပန္၊ အမ်က္မထား၊ အမ်က္ထြက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ စိတ္ဆိုးျခင္းကုိ လည္းေကာင္း၊ မႏွစ္သက္ျခင္းကုိ လည္းေကာင္း ထင္ရွားမျပဳ။ ထိုသို႔ မျပဳျခင္းသည္ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္နည္း။ ရဟန္းတုိ႔ ထုိုသူသည္ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုမႈကုိ မိမိ၌ ေကာင္းစြာ ျမင္၏၊ ထိုပညာလွ်င္ အေၾကာင္း ရွိေသာ ႏွစ္သက္ ဝမ္းေျမာက္မႈကုိ ရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ပညာရွိသူအား ပညာႏွင့္စပ္ေသာ စကားသည္ ေကာင္းေသာ စကားျဖစ္၏။

ရဟန္းတုိ႔ ဤပုဂၢိဳလ္ ငါးမ်ဳိးတို႔အား ေျပာအပ္ေသာ စကားသည္ ပုဂၢိဳလ္ အစားစားကုိ လုိက္၍ ေကာင္းေသာ စကား ျဖစ္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

၇ - ဒုကၠထာသုတ္၊ မွ၊ သဒၶမၼ၀ဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။ 157


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။