ဆင္းရဲကို မႏွစ္သက္ကုန္ ဆင္းရဲကို ေၾကာက္ၾကပါမူ-

သင္တို႔သည္ ဆင္းရဲကို မႏွစ္သက္ကုန္ ဆင္းရဲကို ေၾကာက္ၾကပါမူ-

ကုမာရကသုတ္

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္မွ သာ၀တၳိၿမိဳ႔တြင္းသို႔ ဆြမ္းခံႂကြေတာ္မူ၏၊
လမ္းခရီးတစ္ေနရာတြင္ ငါးဖမ္းေနၾကကုန္ေသာ သူငယ္တို႔ကိုျမင္၍၊
သူငယ္တို႔ သင္တို႔သည္ ဆင္းရဲကို မႏွစ္သက္ၾကမူ၍ ဆင္းရဲမွေၾကာက္ၾကကုန္၏ေလာ၊

မွန္လွပါ အရွင္ဘုရား-
တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ဆင္းရဲကိုေၾကာက္ၾကပါကုန္၏။

သင္တို႔သည္ ဆင္းရဲကို မႏွစ္သက္ကုန္ ဆင္းရဲကို ေၾကာက္ၾကပါမူ၊
မ်က္ေမွာက္၌ျဖစ္ေစ မ်က္ကြယ္၌ျဖစ္ေစ၊
မေကာင္းမႈကို မျပဳၾကပါကုန္လင့္၊
သင္တို႔သည္ ယုတ္မာေသာ မေကာင္းမႈကံကို ယခုလည္းျပဳ
ေနာင္လည္းျပဳမည္ျဖစ္ၾကမူ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ကုန္ေသာ္လည္း
သင္တို႔အား ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္မႈမရွိႏိုင္ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ေတာ္မူ၏။

ဥဒါန္းပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္၊ စာ-၁၂၃။

သကၤန္းကို လွဴရျခင္း၏ အက်ဳိးဆက္ေၾကာင့္-

ငါသည္ အ၀တ္သကၤန္းကို လွဴရျခင္း၏ အက်ဳိးဆက္ေၾကာင့္-

ဥဒကပုဉၧနာနိသံသ

ျမတ္စြာဘုရားအား လည္းေကာင္း၊
အျမတ္ဆံုးျဖစ္ေသာ ဂိုဏ္းသံဃာအား လည္းေကာင္း၊
ေရသုတ္ပုဆိုး(အ၀တ္သကၤန္း)တို႔ကို ေပးလွဴခဲ့ရေသာေၾကာင့္
ငါသည္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာ ဤအက်ဳိးငါးမ်ဳိးကို ခံစားရေပ၏။

၁။ ေရႊအဆင္းႏွင့္တူေသာ အဆင္းရွိ၏၊
၂။ ျမဴအညစ္အေၾကးကင္း၏၊
၃။ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္ အေရာင္ထြက္၏၊
၄။တန္ခိုးႀကီးမား၏၊
၅။ ငါ၏ကိုယ္သည္ ေျပျပစ္၏၊ ငါသည္ ဤအက်ဳိးတို႔ကို ရရွိေပ၏။

ေထရာပဒါန္၊ ပထမ၊ စာ-၃၇၃။

အလြန္ႀကီးေလးေသာ အကုသိုလ္ကံ ၆-ပါး-

အလြန္ႀကီးေလးေသာ အကုသိုလ္ကံ ၆-ပါး-

အဘိဌာနာနိ-

၁။ မာတုဃာတ၊ အမိကိုသတ္ျခင္း။
၂။ ပိတုဃာတ၊ အဖကိုသတ္ျခင္း။
၃။ အရဟႏၲဃာတ၊ ရဟႏၲာကိုသတ္ျခင္း။
၄။ ေလာဟိတုပၸါဒ၊ ျမတ္စြာဘုရားအား ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ျပဳျခင္း။
၅။ သံဃေဘဒ၊ သံဃာကို ကြဲေအာင္ျပဳျခင္း၊ ဂိုဏ္းခြဲျခင္း။
၆။ အညသတၳာ႐ုေဒၵသ၊ ဘုရားမွတစ္ပါး အျခားဆရာကိုညႊန္ျခင္း။

ေသျခင္းေလးမ်ဳိးရွိေပသည္-

ေသျခင္းေလးမ်ဳိးရွိေပသည္-

၁။ အသက္တန္းကုန္၍ ေသရျခင္း။
၂။ ကံကုန္၍ ေသရျခင္း။
၃။ သက္တန္းႏွင့္ ကံကုန္၍ ေသရျခင္း။
၄။ အျခားပေယာဂ တစ္ခုခုေၾကာင့္ ေသရျခင္း။

ပထမ ေသျခင္းသံုးမ်ဳိးကို
ဘုရား ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၲာ အရွင္ျမတ္တို႔ေသာ္မွ မလြန္ႏိုင္ ေသ႐ိုးေသစဥ္ ဓမၼတာျဖစ္သည္။
ေသခ်ိန္မေရာက္ေသးဘဲ ေသရျခင္းသည္ အကာလမရဏျဖစ္သည္။

မေသေသးခင္ တို႔တေတြဘာလုပ္ၾကမလဲ ?

ကိုးကြယ္ရာေလးပါး-

ကိုးကြယ္ရာေလးပါး-

ဗုဒၶသာသနာ၌
၁။ ဘုရား၊
၂။ တရား၊
၃။ သံဃာ၊
၄။ ကုသိုလ္ကံတည္းဟူေသာ ကိုးကြယ္ရာေလးပါးရွိသည္။

ဘုရား တရား သံဃာ ကိုးကြယ္ရာ သံုးပါးကား သာသနာတြင္း၌သာရွိသည္။
ကုသိုလ္ကံကား သာသနာတြင္း၌လည္းေကာင္း၊
သာသနာပ၌လည္းေကာင္း အခါခပ္သိမ္းရွိသည္။
ေလာက၌ ကုသိုလ္ကံတည္းဟူေသာ ကိုးကြယ္ရာႏွင့္
ကင္းကြာသည့္ အခါကာလဟူ၍မရွိ၊
ယခုအခါသည္ ဘုရားသာသနာအတြင္း၌ျဖစ္၍ ကိုးကြယ္ရာအစံုအလင္ရွိ၏။
သို႔ပါလ်က္ ကိုးကြယ္ရာတို႔ကို ျပစ္ပယ္ၿပီး
အတိတ္က ကံႂကြင္းျဖင့္သာ ေနၾကလွ်င္ အမွားႀကီးမွား၏။

မည္သည့္ကုသုိလ္ကံမ်ိဳးကမွ မတားျမစ္ႏိုင္-

မည္သည့္ကုသုိလ္ကံမ်ိဳးကမွ မတားျမစ္ႏိုင္ေသာတရား ၁၀-ပါး

ကာယာႏုဂတတရား ၁၀-ပါး

မည္သူမဆို ကိုယ္ကာယ ရရွိသူတိုင္းကို
အစဥ္အျမဲလိုက္၍ ႏွိပ္စက္တတ္ေသာ တရားမ်ိဳးျဖစ္သည္။

(၁) သီတံ- ေအးျခင္း၊
(၂) ဥဏွံ- ပူျခင္း၊
(၃) ဇိဃစၦာ- ဆာေလာင္ျခင္း၊
(၄) ပိပါသာ- ေရငတ္ျခင္း၊
(၅) ဥစၥာေရာ- က်င္ႀကီးစြန္႔ရျခင္း၊
(၆) ပႆာ၀- က်င္ငယ္စြန္႔ရျခင္း၊
(၇) ထိနမိဒၶ- အိပ္ငိုက္ျခင္း၊
(၈) ဇရာ- အိုရျခင္း၊
(၉) ဗ်ာဓိ- နာရျခင္း၊
(၁၀) မရဏ- ေသရျခင္း။

ဆ႒-မိလိႏၵပဥႇာ ၂၄၆။

စိႏၲာမဏိဂါထာ-

စိႏၲာမဏိဂါထာ- အနက္အဓိပၸါယ္

၁။ စိႏၲာမဏိ ရတနာနိ၊ ဗုဒၶံ ဗုဒၶရတနာနံ။
ကရံ ကရတိ သရဏံ၊ ခိပၸေမ၀ သမိဇၥၽတု။
၂။ စိႏၲာမဏိ ရတနာနိ၊ ဓမၼံ ဓမၼရတနာနံ။
ကရံ ကရတိ သရဏံ၊ ခိပၸေမ၀ သမိဇၥၽတု။
၃။ စိႏၲာမဏိ ရတနာနိ၊ သံဃံ သံဃရတနာနံ။
ကရံ ကရတိ သရဏံ၊ ခိပၸေမ၀ သမိဇၥၽတု။

စိႏၲာမဏိဂါထာ- အနက္အဓိပၸါယ္

၁။ စိႏၲာမဏိ ရတနာနိ၊ ၾကံစည္တိုင္း အလိုကိုျပည့္ေစႏိုင္ေသာ ရတနာတို႔သည္။
ဗုဒၶံ၊ ဘုရားတည္းဟူေသာ ရတနာျမတ္ေပတည္း။
ဗုဒၶရတနာနံ၊ ဘုရားတည္းဟူေသာ ရတနာကို။
သရဏံ၊ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ ေလးျမတ္ျခင္းကို။
ကရံ ကေရႏၲာ၊ ျပဳထိုက္သည္ျဖစ္၍။
ကရတိ၊ ျပဳေသာသူ၌။
ဣစၦာ၊ ၾကံစည္ေတာင့္တ လိုအင္ဆႏၵသည္။
ခိပၸေမ၀၊ ေဆာလ်င္စြာလွ်င္။
သမိဇၥၽတု၊ ျပည့္စံုပါေစသတည္း။

၂။ စိႏၲာမဏိ ရတနာနိ၊ ၾကံစည္တိုင္း အလိုကိုျပည့္ေစႏိုင္ေသာ ရတနာတို႔သည္။
ဓမၼံ၊ တရားတည္းဟူေသာ ရတနာျမတ္ေပတည္း။
ဓမၼရတနာနံ၊ တရားတည္းဟူေသာ ရတနာတို႔ကို။
သရဏံ၊ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ ေလးျမတ္ျခင္းကို။
ကရံ ကေရႏၲာ၊ ျပဳထိုက္သည္ျဖစ္၍။
ကရတိ၊ ျပဳေသာသူ၌။
ဣစၦာ၊ ၾကံစည္ေတာင့္တ လိုအင္ဆႏၵသည္။
ခိပၸေမ၀၊ ေဆာလ်င္စြာလွ်င္။
သမိဇၥၽတု၊ ျပည့္စံုပါေစသတည္း။

၃။ စိႏၲာမဏိ ရတနာနိ၊ ၾကံစည္တိုင္း အလိုကိုျပည့္ေစႏိုင္ေသာ ရတနာတို႔သည္။
သံဃံ၊ သံဃာတည္းဟူေသာ ရတနာျမတ္ေပတည္း။
သံဃရတနာနံ၊ သံဃာတည္းဟူေသာ ရတနာတို႔ကို။
သရဏံ၊ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ ေလးျမတ္ျခင္းကို။
ကရံ ကေရႏၲာ၊ ျပဳထိုက္သည္ျဖစ္၍။
ကရတိ၊ ျပဳေသာသူ၌။
ဣစၦာ၊ ၾကံစည္ေတာင့္တ လိုအင္ဆႏၵသည္။
ခိပၸေမ၀၊ ေဆာလ်င္စြာလွ်င္။
သမိဇၥၽတု၊ ျပည့္စံုပါေစသတည္း။

စိႏၱာမဏိ ဂါထာ စိႏၱာမဏိဂါထာ

ရာဂ ေဒါသ ေမာဟကုန္ရာ အက်င့္ျမတ္သည္ကား-

အရွင္ဘုရား အက်င့္ျမတ္သည္ အဘယ္ပါနည္း။
အက်င့္ျမတ္၏ အဆံုးကား အဘယ္ပါနည္း။
အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ ဤအရိယမဂ္သည္ပင္ အက်င့္ျမတ္တည္း။

၁။ မွန္ကန္ေသာအျမင္၊ သမၼာဒိ႒ိ။
၂။ မွန္ကန္ေသာ အၾကံအစည္၊ သမၼာသကၤပၸ။
၃။ မွန္ကန္ေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္း၊ သမၼာ၀ါစာ။
၄။ မွန္ကန္ေသာ အမႈကို ျပဳျခင္း၊ သမၼာကမၼႏၲ။
၅။ မွန္ကန္ေသာ အသက္ေမြးျခင္း၊ သမၼာအာဇီ၀။
၆။ မွန္ကန္ေသာ အားထုတ္ျခင္း၊ သမၼာ၀ါယာမ။
၇။ မွန္ကန္ေသာ ဆင္ျခင္ေအာက္ေမ့ျခင္း၊ သမၼာသတိ။
၈။ မွန္ကန္ေသာ စိတ္တည္ၾကည္ျခင္း၊ သမၼာသမာဓိ။

စြဲမက္မႈ ရာဂကုန္ရာ၊ အမ်က္ထြက္မႈ ေဒါသကုန္ရာ၊ ေတြေ၀မႈ ေမာဟကုန္ရာသည္
အက်င့္ျမတ္၏ အဆံုးျဖစ္၏ဟု ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အညတရဘိကၡဳ၊ အ၀ိဇၨာ၀ဂ္၊ မဟာ၀ဂၢသံယုတ္၊ စာ-၇။

ရဟန္းတို႕ျဖစ္ႏိုင္ေသာ ဒုကၡ ၅-ပါး-

ရဟန္းေတာ္မ်ား ခံစားရသည့္ ဆင္းရဲျခင္းငါးပါး။

(၁) စီ၀ရ အသႏၲဳ႒၊
ရရွိေနေသာ သကၤန္းျဖင့္ မေရာင့္ရဲႏိုင္ေသာ ရဟန္း၊
(၂) ပိ႑ပါတ အသႏၲဳ႒၊
ရရွိေနေသာ ဆြမ္းျဖင့္ မေရာင့္ရဲႏိုင္ေသာ ရဟန္း၊
(၃) ေသနာသန အသႏၲဳ႒၊
ရရွိၿပီးေသာ ေက်ာင္းအိပ္ရာေနရာျဖင့္ မေရာင့္ရဲႏိုင္ေသာ ရဟန္း၊
(၄) ေဘသဇၨ အသႏၲဳ႒၊
ရရွိၿပီးေသာ လက္ရွိေဆးျဖင့္ မေရာင့္ရဲႏိုင္ေသာ ရဟန္း၊
(၅) ျဗဟၼစရိယ အနဘိရတ၊
ရဟန္းက်င့္၀တ္၌ မေပ်ာ္ပိုက္ မက်င့္ႀကံႏိုင္ေသာ ရဟန္း၊