အေဆြခင္ပြန္းတို႔ကို ျပဳစုအပ္ကုန္၏-

ေျမာက္အရပ္မည္ေသာ
အေဆြခင္ပြန္း တို႔ကို ျပဳစုအပ္ကုန္၏။

၁။ ေပးကမ္း စြန္႔ႀကဲျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း။
၂။ ခ်စ္ဖြယ္ေသာ စကားကို ဆုိျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း။
၃။ အက်ဳိးစီးပြားကို က်င့္ေဆာင္ျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း။
၄။ မိမိႏွင့္ ထပ္တူညီမွ် ဆက္ဆံျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း။
၅။ မခြၽတ္မယြင္း ေျပာဆုိ ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း ျပဳစုအပ္ကုန္၏။

ေျမာက္အရပ္ မည္ေသာ အေဆြခင္ပြန္းတို႔သည္
ငါးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ အမ်ဳိးေကာင္းသားကိုို ေစာင့္ေရွာက္ ကုန္၏။

၁။ မူးယစ္ေသာ မိတ္ေဆြကို ေစာင့္ေရွာက္ ကုန္၏။
၂။ မူးယစ္ေသာ မိတ္ေဆြ၏ ပစၥည္းဥစၥာကို ေစာင့္ေရွာက္ ကုန္၏။
၃။ ေၾကာက္ရြံ႕ေသာ မိတ္ေဆြ၏ အားကိုးရာျဖစ္ ကုန္၏။
၄။ ေဘးရန္ျဖစ္လတ္ေသာ္ မစြန္႔ပစ္ကုန္။
၅။ ထုိမိတ္ေဆြ၏ သားေျမးအဆက္ဆက္တို႔ကိုလည္း တုံ႕ျပန္ ခ်ီးေျမႇာက္ ကုန္၏။

ေျမာက္အရပ္ မည္ေသာ အေဆြခင္ပြန္းတို႔သည္
ဤငါးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ အမ်ဳိးေကာင္းသားကိုို ေစာင့္ေရွာက္ ကုန္၏။

ဤသို႔ ျပဳစုသည္ရွိေသာ္
ဤ ေျမာက္အရပ္သည္ လံုျခံဳ၏၊ ၿငိမ္းခ်မ္း၏၊ ေဘးကင္း၏။

အေစအပါး အလုပ္သမားတို႔ကို ျပဳစုအပ္ကုန္၏-

ေအာက္အရပ္မည္ေသာ
အေစအပါး အလုပ္သမား တို႔ကို ျပဳစုအပ္ကုန္၏။

၁။ ခြန္အားအေလ်ာက္သာ အလုပ္ကိစၥကို ခိုင္းေစျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း။
၂။ ထမင္းရိကၡာ ေပးျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း။
၃။ မက်န္းမာေသာအခါ ျပဳစုျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း။
၄။ ထူးဆန္းေသာ အရသာမ်ားကို ခြဲေဝေပးျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း။
၅။ အခါအားေလ်ာ္စြာ အားလပ္ခြင့္ေပးျခင္း အဝတ္တန္ဆာစသည္ ေပးျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း ျပဳစုအပ္ ကုန္၏။

ေအာက္အရပ္ မည္ေသာ အေစအပါး အလုပ္သမားတို႔သည္
ငါးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ အရွင္သခင္ကို ေစာင့္ေရွာက္ကုန္၏။

၁။ အရွင္၏ ေရွးဦးစြာ အိပ္ရာမွ ထေလ့ရွိကုန္၏။
၂။ အရွင္အိပ္သည္မွ ေနာက္၌ အိပ္ေလ့ရွိကုန္၏။
၃။ ေပးသည္ကိုသာ ယူေလ့ရွိကုန္၏။
၄။ အမႈကိစၥကို ေကာင္းစြာ ျပဳလုပ္ကုန္၏။
၅။ အရွင္၏ ဂုဏ္သတင္းကို ေဆာင္ကုန္၏။

ေအာက္အရပ္ မည္ေသာ အေစအပါး အလုပ္သမားတို႔သည္
ဤငါးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ အရွင္သခင္ကို ေစာင့္ေရွာက္ကုန္၏။

ဤသို႔ေကာင္းစြာ ျပဳစုသည္ရွိေသာ္
ဤ ေအာက္အရပ္သည္ လံုျခံဳ၏၊ ၿငိမ္းခ်မ္း၏၊ ေဘးကင္း၏။

သမဏျဗာဟၼဏတို႔ကို ျပဳစုအပ္ကုန္၏-

အထက္အရပ္ မည္ေသာ
သမဏျဗာဟၼဏ တို႔ကို ျပဳစုအပ္ကုန္၏။

၁။ ေမတၱာႏွင့္ယွဥ္ေသာ ကာယကံမႈျဖင့္ လည္းေကာင္း။
၂။ ေမတၱာႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဝစီကံမႈျဖင့္ လည္းေကာင္း။
၃။ ေမတၱာႏွင့္ယွဥ္ေသာ မေနာကံမႈျဖင့္ လည္းေကာင္း။
၄။ အျမဲမျပတ္ လွဴဒါန္းလိုေသာ စိတ္ေစတနာျဖင့္ လည္းေကာင္း၊
၅။ ဆြမ္းစေသာ အာမိသတို႔ကို ေပးလွဴ ျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း ျပဳစုအပ္ကုန္၏။

အထက္အရပ္မည္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔သည္
ေျခာက္ပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ အမ်ဳိးေကာင္းသားကို ေစာင့္ေရွာက္ကုန္၏။

၁။ မေကာင္းမႈမွ တားျမစ္ကုန္၏။
၂။ ေကာင္းမႈ၌ သက္ဝင္ေစကုန္၏။
၃။ ေကာင္းေသာ စိတ္ျဖင့္ ေစာင့္ေရွာက္ကုန္၏။
၄။ မၾကားဖူးေသးေသာ တရားစကားကို ေဟာၾကားကုန္၏။
၅။ ၾကားဖူးၿပီးေသာ တရားစကားကို ျဖဴစင္ေစကုန္၏။
၆။ နတ္ျပည္ခရီးကို ေျပာၾကားကုန္၏။

အထက္အရပ္ မည္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔သည္
ဤေျခာက္ပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ အမ်ဳိးေကာင္းသားကို ေစာင့္ေရွာက္ကုန္၏။

ဤသို႔ ျပဳစုသည္ရွိေသာ္
ဤ အထက္အရပ္သည္ လံုျခံဳ၏၊ ျငိမ္းခ်မ္း၏၊ ေဘးကင္း၏။

သဂၤါလသုတ္၊ ပါထိက၀ဂ္၊ ဒီဃနိကာယ္။

'ရာဂ'ကုိ ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ သိရန္-

ရာဂ ရာဂ ရာဂ

တပ္စြန္းမႈဟု ေခၚဆိုရေသာ 'ရာဂ'ကုိ ထူးေသာဉာဏ္ျဖင့္ သိရန္
ေအာက္ပါ တရား ၉-မ်ဳိးတို႔ကုိ ပြါးမ်ား အပ္ကုန္၏။

မတင့္တယ္ ဟူေသာ အမွတ္ 'အသုဘသညာ'၊
ေသျခင္း၌ ျဖစ္ေသာ အမွတ္ 'မရဏသညာ'၊
အာဟာရ၌ စက္ဆုပ္ဖြယ္ အမွတ္ 'အာဟာေရ ပဋိကူလသညာ'၊
ေလာက အားလံုး၌ မေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ ဟူေသာ အမွတ္ 'သဗၺေလာေက အနဘိရတိသညာ'၊
မျမဲ ဟူေသာ အမွတ္ 'အနိစၥသညာ'၊
မျမဲရာ၌ ဆင္းရဲ ဟူေသာ အမွတ္ 'အနိေစၥ ဒုကၡသညာ'၊
ဆင္းရဲရာ၌ အစုိးမရ ဟူေသာ အမွတ္ 'ဒုေကၡ အနတၱသညာ'၊
ပယ္ျခင္း၌ အမွတ္ 'ပဟာနသညာ'၊
တပ္ျခင္း ကင္းျခင္း အမွတ္'ဝိရာဂသညာ' တို႔ေပတည္း။

ရာဂေပယ်ာလ၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ဤတရား ၉-မ်ဳိးတို႔ကုိ ပယ္လွ်င္ ရဟႏၲာျဖစ္ပါၿပီ-

ရဟႏၲာ ျဖစ္လိုသူမ်ား တရား ၉-မ်ဳိးပယ္ရမည္။

တပ္မက္မႈဟုေခၚဆိုေသာ 'ရာဂ'၊
ျပစ္မွားမႈဟုေခၚဆိုေသာ 'ေဒါသ'၊
ေတြေဝမႈဟုေခၚဆိုေသာ 'ေမာဟ'၊
အမ်က္ထြက္မႈဟုေခၚဆိုေသာ 'ေကာဓ'၊
ရန္ၿငဳိးဖြဲ႕မႈဟုေခၚဆိုေသာ 'ဥပနာဟ'၊
သူ႕ေက်းဇူးကုိ ေခ်ဖ်က္မႈဟုေခၚဆိုေသာ 'မကၡ'၊
ဂုဏ္ၿပဳိင္မႈဟုေခၚဆိုေသာ 'ပဠာသ'၊
ျငဴစူမႈဟုေခၚဆိုေသာ 'ဣႆာ'၊
ဝန္တုိမႈဟုေခၚဆိုေသာ 'မစၧရိယ' တို႔တည္း။

ဤတရား ၉-မ်ဳိးတို႔ကုိ ပယ္လွ်င္ ရဟႏၲာျဖစ္ပါၿပီ။

အဘဗၺသုတ္၊ ေခမဝဂ္၊ အဂုၤတၱိဳရ္။

သာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ-

တရား ၄-မ်ဳိးႏွင့္ မျပည့္စံုေသာ သူကို
''ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ'' ဟု ဆိုထိုက္၏။

ျမတ္ေသာ-
သီလႏွင့္ မျပည့္စံုေသာ သူကို ''ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ'' ဟု ဆိုထိုက္၏၊
သမာဓိႏွင့္ မျပည့္စံုေသာ သူကို ''ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ'' ဟု ဆိုထိုက္၏၊
ပညာႏွင့္ မျပည့္စံုေသာ သူကို ''ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ'' ဟု ဆိုထိုက္၏၊
ထြက္ေျမာက္မႈ 'အရဟတၱဖိုလ္' ႏွင့္ မျပည့္စံုေသာ သူကို ''ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ'' ဟု ဆိုထိုက္၏။

ဤ တရား ၄-မ်ဳိးႏွင့္
မျပည့္စံုေသာ သူကို ''ဤသာသနာေတာ္မွ ေလ်ာက်သူ'' ဟု ဆိုထိုက္၏။
ျပည့္စံုေသာ သူကို ''ဤသာသနာေတာ္မွ မေလ်ာက်သူ''ဟု ဆိုထိုက္၏။

ပပတိတသုတ္၊ ဘ႑ဂါမ၀ဂ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။

ဂါရ၀တရား ၁၀-ပါး-

ေစတနာ ၃-တန္-

လွဴဒါန္း ေပးကမ္းရက်ဳိး နပ္လိုပါလွ်င္-

ပုဗၺ(မလွဴခင္) မုဥၥ(လွဴဆဲ) အပရ(လွဴၿပီး) ေစတနာ သံုးတန္
တစ္ပါးပါး သို႔မဟုတ္ အားလံုးခြ်တ္ယြင္းေသာ ဒါနမ်ဳိးသည္-

ေစတနာ လံုးဝမပါခဲ့ေသာ္
ေၾကာက္၍ေသာ္လည္းေကာင္း ခ်စ္၍ေသာ္လည္းေကာင္း
လာဘ္လာဘကို ေမွ်ာ္ကိုး၍ေသာ္လည္းေကာင္း
ေပးျခင္းျဖစ္၍ လွဴဒါန္းမႈဟု မေခၚဆိုႏိုင္ေပ။

ထို႔ေၾကာင့္ ဒါနအစစ္မျဖစ္ေပ။
တစ္ပါး ႏွစ္ပါးသာ ခြ်တ္ယြင္းေသာ္
ထိုေစတနာ ခြ်တ္ယြင္းသေလာက္ အက်ဳိးေပးနည္းတတ္၏။

အပရ(လွဴၿပီးေနာက္)ေစတနာ ခ်ဳိ႔တဲ့လွ်င္ကား
ထိုဒါနေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အက်ဳိးတရားတို႔ကို မခံစားလိုဘဲ
မစားရက္ မေသာက္ရက္ျဖင့္သာ ေနရတတ္ပါသည္။
(ေပးလွဴရက်ဳိး မနပ္ပါေပ)။
ေပးလွဴေနၾကေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား လွဴတတ္ၾကပါေစ။

ဆဲေရးျခင္း ၁ဝ-ပါး-

ဆဲျခင္းသည္ ႐ိုင္းျပေသာအရာျဖစ္၍ မဆဲသင့္ မေျပာသင့္ေခ်-

ဆဲေရးျခင္း ၁ဝ-ပါး

ထိုဆဲေရးျခင္း ၁ဝ-ပါးသည္ ဝစီဒုစ႐ိုက္တရားခ်ည္းျဖစ္ရကား၊
ရဟန္းေတာ္အတြက္ ပညတ္ခ်က္ထုတ္ထား၏၊

လူမ်ားအဖို႔လည္း ႐ိုင္းျပေသာအရာျဖစ္၍ မဆဲသင့္ မေျပာသင့္ေခ်၊

၁။ ဇာတိ= သာကီယမ်ိဳး၊ စ႑ာလမ်ိဳးစသည္ျဖင့္ဇာတ္ကို ထိပါး၍ ဆဲေရးျခင္း။
၂။ နာမ= ဦးမ်ိဳးယုတ္, ကိုဉာဏ္ႀကီးရွင္ စေသာ အမည္နာမတို႔ျဖင့္ ထိပါး၍ ဆဲေရးျခင္း။
၃။ ေဂါတ= ေနမ်ိဳးႏြယ္, ပုဂံျပည္ သဗၺညဳဆက္, ေရႊစည္းခံုႏြယ္ စသည္ျဖင့္ အႏြယ္ကိုခိုက္၍ ဆဲေရးျခင္း။
၄။ ကမၼ= ဖိနပ္တိုက္သမား, ေခ်းက်ံဳးသမားႀကီး, စိန္ကုန္သည္ႀကီး စသည္ျဖင့္ အလုပ္အကိုင္ကိုစြဲ၍ ဆဲေရးျခင္း။
၅။ သိပၸ= အင္ဂ်င္နီယာ ပါရဂူႀကီး, က်ဴထရံရက္ဝိဇၨာႀကီး, စသည္ျဖင့္ အတတ္ပညာကိုစြဲ၍ ဆဲေရးျခင္း။
၆။ အာဗာဓ= ဖာက်ိဳး, ႐ႈိက္ကုန္း, မီးယပ္ပိန္ စသည္ျဖင့္ အနာေရာဂါကိုထိခုိက္၍ ဆဲေရးျခင္း။
၇။ လိဂၤ= လံဗားႀကီး, အသူရိန္ႀကီး, ငပု, ညႇပ္စိ, ငကုန္း, မယ္ဗမာ, ေမာင္ဒဂံု, စသည္ျဖင့္ အသြင္ကိုစြဲ၍ ဆဲေရးျခင္း။
၈။ ကိေလသ= တဏွာအုိး, ေဒါသကုမၼာ, ဝိတက္ႀကီး စသည္ျဖင့္ ကိေလသာတစ္ပါးပါး အမည္ကိုတပ္၍ ဆဲေရးျခင္း။
၉။ အာပတၱိ= ပါရာဇိက ,သံဃာဒိသိသ္, ဒုကၠဋ္အိုး စသည္ျဖင့္ အာပတ္အမည္ကိုတပ္၍ ဆဲေရးျခင္း။
၁ဝ။ အေကၠာသ= နင့္အေမ နင့္ႏွမ, ေခြးမသား, ေခြးသား, ဝက္ေျမး, မေဟာသဓာ, ဘုရားေလာင္း စသည္ျဖင့္ ဆဲေရးျခင္းမ်ိဳး။
ဝိနည္းပါဠိေတာ္။

တနည္း- ဆဲေရးျခင္း ၁ဝ-ပါး

(၁) ေစာေရာသိ= သူခိုး၊
(၂) ဗာေလာသိ= ငမိုက္၊
(၃) မူေဠာသိ= ငေမ့ေကာင္၊ ငထူ၊ ငထိုင္း၊
(၄) ေထေနာသိ= သူခိုး၊
(၅) ၾသေဠာသိ= ငကုံး၊ ကလားအုဋ္၊
(၆) ေမေ႑ာသိ= သိုး၊ ဆိတ္၊
(၇) ေဂါေဏာသိ= ငႏြား၊ ႏြားေကာင္၊
(၈) ဂျဒဘာသိ= ျမည္းေကာင္၊
(၉) တိရစၧာနဂေတာသိ= တိရစၧာန္ေကာင္၊
(၁ဝ) ေနရယိေကာသိ= ငရဲေကာင္။

သံယုတ္။ ႒။ ပ အုပ္။ ၂ဝဝ