ကိုယ္တိုင္ သိျမင္သည္ကိုသာလွ်င္ ငါဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏...

မိစၧာဒိ႒ိကသုတ္

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏၊ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

ရဟန္းတို႔ ငါဘုရားသည္ ကာယဒုစ႐ိုက္ ဝစီဒုစ႐ိုက္ မေနာဒုစ႐ိုက္ႏွင့္ ျပည့္စံုၾကသူ အရိယာတို႔ကို စြပ္စြဲတတ္ၾကသူ မွားေသာ အယူရွိၾကသူမွားေသာ အယူျဖင့္ ေဆာက္တည္အပ္ေသာ ကံရွိၾကသူ သတၱဝါတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ ထိုသတၱဝါတို႔ ခႏၶာကိုယ္ပ်က္စီး၍ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းေသာ မေကာင္းေသာ လားရာ ပ်က္စီးက်ေရာက္ရာျဖစ္ေသာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရသည္တို႔ကို လည္းေကာင္း ငါဘုရား ျမင္ေတာ္မူ၏။

ရဟန္းတို႔ ငါဘုရားသည္ ထိုအျခင္းအရာကို တစ္ပါးေသာ သမဏထံမွေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ျဗာဟၼဏထံမွေသာ္ လည္းေကာင္း ၾကား၍ ေဟာသည္ မဟုတ္ေပ၊

ရဟန္းတို႔ ကာယဒုစ႐ိုက္ ဝစီဒုစ႐ိုက္ မေနာဒုစ႐ိုက္ႏွင့္ ျပည့္စံုၾကသူ အရိယာတို႔ကို စြပ္စြဲတတ္ၾကသူ မွားေသာ အယူရွိၾကသူမွားေသာ အယူျဖင့္ တည္ေဆာက္ အပ္ေသာ ကံရွိၾကသူ သတၱဝါ တို႔ကို လည္းေကာင္း၊ ထိုသတၱဝါတို႔ ခႏၶာကိုယ္ ပ်က္စီး၍ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းေသာ မေကာင္းေသာ လားရာ ပ်က္စီး က်ေရာက္ရာ ျဖစ္ေသာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရသည္တို႔ကို လည္းေကာင္း ငါဘုရား ျမင္ေတာ္မူ၏၊

ရဟန္းတို႔ စင္စစ္ေသာ္ကား ကိုယ္တိုင္သိ ကိုယ္တိုင္ျမင္ ကိုယ္တိုင္ထင္ရွားေသာ အျခင္းအရာကိုသာလွ်င္ ငါဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ရဟန္းတို႔ ကာယဒုစ႐ိုက္ ဝစီဒုစ႐ိုက္ မေနာဒုစ႐ိုက္ႏွင့္ ျပည့္စံုၾကသူ အရိယာတို႔ကို စြပ္စြဲတတ္ၾကသူ မွားေသာ အယူရွိၾကသူ မွားေသာအယူျဖင့္ ေဆာက္တည္အပ္ ေသာ ကံရွိၾကသူ သတၱဝါတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ ထိုသတၱဝါတို႔ ခႏၶာကိုယ္ပ်က္စီး၍ ေသသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းေသာ မေကာင္းေသာ လားရာ ပ်က္စီး က်ေရာက္ရာျဖစ္ေသာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရသည္တို႔ကို လည္းေကာင္း ငါဘုရား ျမင္ေတာ္မူ၏၊ ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္ မူ၏၊

ထိုသုတ္၌ ဤအနက္သေဘာကို -

''ဤေလာက၌ အၾကားအျမင္နည္းေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဤလူ႕ျပည္ဝယ္ အသက္တိုသည္ ျဖစ္ပါလ်က္ ကိုယ္ျဖင့္ မွားေသာ အမႈတို႔ကို ျပဳ၍မွားေသာ စကားကိုလည္း ေျပာဆို၍ မွားေသာ စိတ္ကိုလည္း ေဆာက္တည္၍ မေကာင္းမႈတို႔ကို ျပဳ၏၊ ပညာမဲ့ေသာ ထိုသူသည္ ခႏၶာကိုယ္ ပ်က္စီးေသာအခါ ငရဲသို႔ ေရာက္ရ၏'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။

ဤအနက္သေဘာကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။ 70

၁ - မိစၧာဒိ႒ိကသုတ္၊ တတိယဝဂ္၊ ဣတိဝုတ္ပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ပညာရွိေသာသူ၏ အျဖစ္...

ေမာေနယ်သုတ္ - (ပညာရွိေသာသူ၏ အျဖစ္)

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏၊ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-

ရဟန္းတို႔...
ရဟႏၲာအျဖစ္ကို ျပဳတတ္ေသာ 'ေမာေနယ်' အက်င့္တို႔သည္ ဤသံုးပါးတို႔တည္း။

အဘယ္ သံုးပါးတို႔နည္း-

၁... ကာယေမာေနယ်၊
၂... ဝစီေမာေနယ်၊
၃... မေနာေမာေနယ်တို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔...
ရဟႏၲာအျဖစ္ကို ျပဳတတ္ေသာ 'ေမာေနယ်' အက်င့္တို႔သည္ ဤသံုးပါးတို႔တည္း၊
ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏၊

ထိုသုတ္၌ ဤအနက္ သေဘာကို-

''ကာယဒုစ႐ိုက္ကို ပယ္ဖ်က္မႈ ဝစီဒုစ႐ိုက္ကို ပယ္ဖ်က္မႈ မေနာဒုစ႐ိုက္ကို ပယ္ဖ်က္မႈရွိေသာ မဂ္ေရစင္ျဖင့္ မေကာင္းမႈကို ေဆးေၾကာၿပီးေသာ ျမင့္ျမတ္ေသာ ေမာေနယ်တရားႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ အာသေဝါ မရွိသူ ရဟႏၲာကို မုနိဟူ၍ ဆိုၾကကုန္၏'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။
ဤအနက္သေဘာကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ ရပါသည္။ 67

၈ - ေမာေနယ်သုတ္၊ ဒုတိယဝဂ္၊ ဣတိဝုတ္ပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ရဟန္းျပဳၾကေသာ သင္တို႔အား ကိစၥ ႏွစ္ပါးကို ျပဳရမည္...

နႏၵကသုတ္ မွ...

ငါ့သွ်င္တို႔
ယခုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ...
''နႏၵက ေကာင္းေပစြ ေကာင္းေပစြ၊ နႏၵက သဒၶါတရားျဖင့္ လူ႕ေဘာင္မွ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳၾကေသာ သင္တို႔အား တရားႏွင့္စပ္ေသာ စကား ျဖင့္ အညီအၫြတ္ ထုိင္ေနျခင္းသည္ သင့္ေလ်ာ္၏။
နႏၵက စုေဝးၾကသူတို႔သည္ တရားႏွင့္စပ္ေသာ စကားကုိျဖစ္ေစ အျပစ္မရွိေသာ ဆိတ္ဆိတ္ ေနျခင္းကုိျဖစ္ေစ ကိစၥ ႏွစ္ပါးကို ျပဳရမည္။

နႏၵက ရဟန္းသည္ သဒၶါတရား ရွိ၏၊ သီလကား မရွိ၊ ဤသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိရဟန္း သည္ ထုိအဂၤါႏွင့္မျပည့္စံု၊ ထို႔ေၾကာင့္ ''ငါသည္ အဘယ္သို႔လွ်င္ သဒၶါတရား ရွိသူသည္ လည္းေကာင္း၊ သီလရွိသူသည္ လည္းေကာင္း ျဖစ္ရပါမည္နည္း'' ဟု ထုိအဂၤါကို ျပည့္စံုေစရမည္၊

နႏၵက အၾကင္အခါ၌ကား ရဟန္းသည္ သဒၶါတရား ရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ သီလရွိသူလည္း ျဖစ္၏။ ဤသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိရဟန္းသည္ ထုိအဂၤါႏွင့္ ျပည့္စံု၏။ နႏၵက ရဟန္းသည္ သဒၶါတရားရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ သီလရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ အတြင္းသႏၲာန္၌ စိတ္တည္ၾကည္မႈကိုကား မရ၊ ဤသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိရဟန္းသည္ ထုိအဂၤါႏွင့္ မျပည့္စံု၊ ထို႔ေၾကာင့္ ''ငါသည္ အဘယ္သို႔လွ်င္ သဒၶါတရားရွိသူ သီလရွိသူ အတြင္းသႏၲာန္၌ စိတ္တည္ၾကည္မႈကို ရသူျဖစ္ရပါမည္နည္း'' ဟု ထုိအဂၤါကို ျပည့္စံုေစရမည္၊

နႏၵက အၾကင္အခါ၌ကား ရဟန္းသည္ သဒၶါတရားရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ သီလရွိသူ လည္း ျဖစ္၏။ အတြင္းသႏၲာန္၌ စိတ္တည္ၾကည္မႈကိုလည္း ရ၏၊ ဤသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိရဟန္းသည္ ထုိအဂၤါႏွင့္ ျပည့္စံု၏။ နႏၵက ရဟန္းသည္ သဒၶါတရားရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ သီလရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ အတြင္းသႏၲာန္၌ စိတ္တည္ၾကည္မႈကိုလည္း ရ၏၊ သခၤါရတို႔ကို သိမ္းဆည္းႏိုင္ေသာ ဝိပႆနာဉာဏ္ကိုကား မရ၊ ဤသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိရဟန္းသည္ ထုိအဂၤါႏွင့္ မျပည့္စံု၊ နႏၵက အေျခေလးေခ်ာင္းရွိေသာ သတၱဝါသည္ ရွိရာ၏၊ ထုိသတၱဝါအား ေျခတစ္ေခ်ာင္းသည္ ယုတ္ေလ်ာ့၏၊ ခ်ဳိ႕တဲ့၏၊ ဤသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိသတၱဝါသည္ ထုိအဂၤါႏွင့္ မျပည့္စံုသကဲ့သို႔ နႏၵက ဤအတူပင္ ရဟန္းသည္ သဒၶါတရားရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ သီလ ရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ အတြင္းသႏၲာန္၌ စိတ္တည္ၾကည္မႈကိုလည္း ရ၏၊ သခၤါရတို႔ကို သိမ္းဆည္း ႏိုင္ေသာ ဝိပႆနာဉာဏ္ကိုကား မရ၊ ဤသို႔ျဖစ္ေသာ္ ထုိရဟန္းသည္ ထုိအဂၤါႏွင့္ မျပည့္စံု၊ ထို႔ေၾကာင့္ ''ငါသည္ အဘယ္သို႔လွ်င္ သဒၶါတရားရွိသူသည္ လည္းေကာင္း၊ သီလရွိသူသည္ လည္းေကာင္း၊ အတြင္းသႏၲာန္၌ စိတ္ တည္ၾကည္မႈကို ရသူသည္ လည္းေကာင္း၊ သခၤါရတို႔ကို သိမ္းဆည္းႏိုင္ေသာ ဝိပႆနာဉာဏ္ကို ရသူသည္ လည္းေကာင္း ျဖစ္ရပါမည္နည္း'' ဟု ထုိအဂၤါကို ျပည့္စံုေစရမည္၊

နႏၵက အၾကင္ အခါ၌ကား ရဟန္းသည္ သဒၶါတရားရွိသူလည္း ျဖစ္၏၊ သီလ ရွိသူလည္းျဖစ္၏။ အတြင္းသႏၲာန္၌ စိတ္တည္ၾကည္မႈကိုလည္း ရ၏၊ သခၤါရတို႔ကို သိမ္းဆည္းႏိုင္ေသာ ဝိပႆနာဉာဏ္ကိုလည္း ရ၏။ ဤသို႔ ျဖစ္ေသာ္ ထုိရဟန္းသည္ ထုိအဂၤါႏွင့္ ျပည့္စံု၏ ဟု ေလးပုဒ္တို႔ျဖင့္ အလံုးစံု ျပည့္စံုေသာ ထက္ဝန္းက်င္ စင္ၾကယ္ေသာ အက်င့္ျမတ္ကို ျပေတာ္မူ၍ ေနရာမွ ထလ်က္ ေက်ာင္းေတာ္သို႔ ဝင္ေတာ္မူ၏။


၄ - နႏၵကသုတ္၊ သေမၺာဓိဝဂ္၊ နဝကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပ္ဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သင္ အိပ္ေနျခင္းမွ ထေလာ့...

ဥ႒ာနသုတ္

ရဟန္းတို႔...
အိပ္ျခင္းမွ ထၾကကုန္ေလာ့၊ ကမၼ႒ာန္ အားထုတ္ရန္ ထိုင္ေနၾကကုန္ေလာ့၊ သင္တို႔အား အိပ္သျဖင့္ အဘယ္အက်ဳိး ရွိအံ့နည္း၊ ကိေလသာ ႏွိပ္စက္ အခံခက္၍ ေနၾကကုန္ေသာ ရာဂျမား စူးဝင္ကုန္သည္ျဖစ္၍ ေဖာက္ျပန္ကုန္ေသာ သင္တို႔အား အိပ္ျခင္းသည္ အဘယ္အက်ဳိး ရွိအံ့နည္း။ 334-1

ရဟန္းတို႔...
အိပ္ျခင္းမွ ထၾကကုန္ေလာ့၊ ကမၼ႒ာန္အားထုတ္ရန္ ထိုင္ ေနၾကကုန္ေလာ့၊ နိဗၺာန္ အက်ဳိးငွါ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ က်င့္ၾကကုန္ေလာ့၊ ေသမင္းသည္ ေမ့ေလ်ာ့ေနေသာ သင္တို႔ကို သိ၍ မိမိအလိုသို႔ လိုက္ေစသည္ကို ျပဳကာ မေတြေဝေစလင့္။ 335-2

ရဟန္းတို႔...
လူတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ နတ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း အၾကင္တဏွာျဖင့္ အလိုရွိကုန္သည္ ျဖစ္၍ မွီလ်က္ တည္ကုန္၏၊ ကပ္ၿငိတတ္ေသာ ထိုတဏွာကို သင္တို႔သည္ လြန္ေျမာက္ကုန္ေလာ့၊ ဗုဒၶဳပၸါဒနဝမခဏသည္ သင္တို႔ကို မလြန္ေစလင့္ ဗုဒၶဳပၸါဒနဝမ ခဏကို လြန္ေစသူတို႔သည္ ငရဲ၌ က်ေရာက္ၾက ရကုန္သည္ ျဖစ္၍ စိုးရိမ္ရကုန္၏။ 336-3

ရဟန္းတို႔...
ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသည္ ျမဴမႈန္ အညစ္အေၾကး မည္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို႔ အဖန္ဖန္ က်ေရာက္ေနေသာ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသည္လည္း ျမဴမႈန္ အညစ္အေၾကးပင္ ျဖစ္၏၊ မေမ့ေလ်ာ့ျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အာသဝကၡယ (ဝိဇၨာ) ဉာဏ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း မိမိစိတ္ႏွလံုး၌ စူးဝင္ေနေသာ ျမားေျငာင့္ကို ႏုတ္ရာ၏။ 337-4

၁ဝ - ဥ႒ာနသုတ္၊ စူဠဝဂ္၊ သုတၱနိပါတ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ေသာကေျငာင့္ကုိ ထုတ္ႏုတ္ေပးေတာ္မူပါ...

နာရဒသုတ္

မိဖုရား၏ အ႐ုိးျပာကုိ ေစတီ တည္ထားေလေလာ့...

အခါတစ္ပါး၌ အသွ်င္နာရဒမေထရ္သည္ ပါဋလိပုတ္ျပည္ ကုကၠဳဋာ႐ံုေက်ာင္း၌ ေနေတာ္မူ၏၊ ထုိအခါ မု႑မင္း၏ ခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏုိးအပ္ေသာ မိဖုရားဘဒၵါသည္ ေသေလ၏၊ ထုိမု႑မင္းသည္ ခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏုိးအပ္ေသာ မိဖုရားဘဒၵါ ေသဆံုးေသာေၾကာင့္ ေရလည္း မခ်ဳိး၊ နံ႔သာလည္း မလိမ္းက်ံ၊ ပြဲေတာ္လည္း မတည္၊ တုိင္းေရးျပည္မႈ ကိစၥကုိလည္း မစီရင္ မလုပ္ေဆာင္၊ ေန႔ေရာညဥ့္ပါ မိဖုရားဘဒၵါ၏အေလာင္း၌ လြန္စြာ တပ္မက္ေမာျခင္းျဖင့္ မိန္းေမာေတြေဝေန၏။

ထုိအခါ မု႑မင္းသည္ ေရႊတုိက္စုိး ပိယကကုိ (ေခၚ၍) အမိန္႔ေပး၏။
''အခ်င္းပိယက ထုိသုိ႔ ေသလြန္ေသာေၾကာင့္ မိဖုရားဘဒၵါ၏ အေလာင္းကုိ သံျဖင့္ ျပဳလုပ္ေသာ ဆီျပည့္ေသာ ေခါင္း၌ ထည့္စိမ္၍ သံေခါင္းတစ္ခုျဖင့္ ဖံုးအုပ္ ေလေလာ့၊ ယင္းသုိ႔ ထည့္ထားျခင္းျဖင့္ မိဖုရားဘဒၵါ၏ အေလာင္းကို ငါတုိ႔ ၾကာျမင့္စြာ ႐ႈျမင္ရကုန္အံ့'' ဟု (အမိန္႔ေပး၏)။

ေရႊတုိက္စုိးပိယကသည္ ''မင္းျမတ္ ေကာင္းပါၿပီ'' ဟု မု႑မင္း၏ စကားကုိ ဝန္ခံၿပီးလွ်င္ ဘဒၵါမိဖုရား၏ အေလာင္းကုိ သံျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ ဆီျပည့္ေသာ ေခါင္း၌ ထည့္စိမ္၍ သံေခါင္းတစ္ခုျဖင့္ ဖံုးထား၏။ ထုိအခါ ေရႊတုိက္စုိးပိယကအား ဤသုိ႔ အၾကံျဖစ္၏ -

''ဤမု႑မင္း၏ ခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏုိးအပ္ေသာ ဘဒၵါမိဖုရားသည္ ေသခဲ့၏၊ ထုိမင္းသည္ မိမိခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏုိးအပ္ေသာ ဘဒၵါမိဖုရား ေသဆံုးေသာေၾကာင့္ ေရလည္း မခ်ဳိး၊ နံ႔သာလည္း မလိမ္းက်ံ၊ ပြဲေတာ္လည္း မတည္၊ တုိင္းေရးျပည္မႈကုိ လည္း မစီရင္ မလုပ္ေဆာင္၊ ေန႔ေရာညဥ့္ပါ မိဖုရားဘဒၵါ၏ ကုိယ္ေကာင္၌ လြန္စြာ တပ္မက္ျခင္းျဖင့္ မိန္းေမာေတြေဝေန၏၊ တရားကုိ ၾကားနာရေသာ္ ေသာက ေျငာင့္ကုိ ႏုတ္ပယ္ႏုိင္ေစသည့္ အဘယ္ သမဏျဗာဟၼဏသုိ႔ မု႑မင္းသည္ ခ်ဥ္းကပ္သင့္ပါသနည္း'' ဟု (အၾကံျဖစ္၏)။

ထုိ႔ေနာက္ ေရႊတုိက္စုိး ပိယကအား ဤသုိ႔ အၾကံျဖစ္ျပန္၏ -
''ဤအသွ်င္နာရဒမေထရ္သည္ ပါဋလိပုတ္ျပည္ ကုကၠဳဋာ႐ံုေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏၊ ထုိအသွ်င္ နာရဒမေထရ္၏ ေကာင္းေသာ ေက်ာ္ေစာသံသည္ ဤသုိ႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္၏ အသွ်င္နာရဒသည္ ပညာရွိ၏၊ ကြၽမ္းက်င္လိမၼာ၏၊ ထက္ျမက္ေသာ ဉာဏ္ရွိ၏၊ အၾကားအျမင္မ်ား၏၊ ဆန္းၾကယ္စြာ ေျပာဆုိတတ္၏၊ ေကာင္းေသာ ပဋိဘာန္ရွိ၏၊ အသက္ သိကၡာလည္း ႀကီး၏၊ရဟႏၲာလည္း ျဖစ္၏ ဟု (ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္၏)။

မု႑မင္းသည္ အကယ္၍ အသွ်င္နာရဒမေထရ္ကုိ ဆည္းကပ္ခဲ့လွ်င္ အသွ်င္ နာရဒမေထရ္၏ စကားကုိ ၾကားနာရ၍ ေသာကေျငာင့္ကုိ ႏုတ္ပယ္ႏုိင္ေကာင္း ႏုတ္ပယ္ႏုိင္ရာ၏'' ဟု (အၾကံျဖစ္၏)။

ထုိအခါ ေရႊတုိက္စုိးပိယကသည္ မု႑မင္းစံေနရာသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ မု႑မင္းအား ဤသုိ႔ သံေတာ္ဦး တင္၏ -
''မင္းျမတ္ ဤအသွ်င္နာရဒမေထရ္သည္ ပါဋလိပုတ္ျပည္ ကုကၠဳဋာ႐ံုေက်ာင္း၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူပါ၏၊ ထုိအသွ်င္နာရဒ၏ ေကာင္းေသာ ေက်ာ္ေစာသံ သည္လည္း ဤသုိ႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္ပါ၏၊ အသွ်င္နာရဒသည္ ပညာရွိ၏၊ ကြၽမ္းက်င္လိမၼာ၏၊ ထက္ျမက္ေသာ ဉာဏ္ရွိ၏၊ အၾကားအျမင္ မ်ား၏၊ ဆန္းၾကယ္စြာ ေျပာဆုိတတ္၏၊ ေကာင္းေသာ ပဋိဘာန္ရွိ၏၊ အသက္သိကၡာလည္း ႀကီး၏၊ ရဟႏၲာလည္း ျဖစ္၏' ဟု (ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ထြက္ပါ၏)။ အသွ်င္မင္းျမတ္သည္ အသွ်င္နာရဒမေထရ္ကုိ ဆည္းကပ္ခဲ့လွ်င္ အသွ်င္နာရဒမေထရ္၏ တရား စကားကုိ ၾကားနာရ၍ ေသာကေျငာင့္ကုိ ႏုတ္ပယ္ႏုိင္ရာပါ၏'' ဟု ေလွ်ာက္တင္ ေလ၏။

အခ်င္းပိယကသုိ႔ ျဖစ္လွ်င္ အသွ်င္နာရဒမေထရ္ကုိ ႀကဳိတင္ ေလွ်ာက္ၾကား သိေစပါေလာ့။ ''ငါကဲ့သုိ႔ေသာ မင္းသည္ ႏုိင္ငံေတာ္၌ ေနထုိင္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏကုိ ေရွးဦးစြာ ႀကဳိတင္ မသိေစဘဲ ခ်ဥ္းကပ္သင့္သည္ ဟု အသုိ႔လွ်င္ မွတ္ယူႏုိင္အံ့နည္း'' ဟု (မိန္႔ဆုိေလ၏)။

''မင္းျမတ္ ေကာင္းပါၿပီ'' ဟူ၍ ေရႊတုိက္စုိးပိယကသည္ မု႑မင္း၏ စကားကုိ ဝန္ခံခဲ့၍ အသွ်င္ နာရဒမေထရ္ထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ရွိခုိး၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနလ်က္ အသွ်င္နာရဒမေထရ္ အား -

''အသွ်င္ဘုရား ဤမု႑မင္း၏ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးအပ္ေသာ မိဖုရားဘဒၵါသည္ နတ္ရြာစံခဲ့ပါ၏၊ ထုိမင္းသည္ ခ်စ္အပ္ ျမတ္ႏုိးအပ္ေသာ မိဖုရား ဘဒၵါ ေသဆံုးေသာေၾကာင့္ ေရလည္း မခ်ဳိး၊ နံ႔သာလည္း မလိမ္းက်ံ၊ ပြဲေတာ္ကုိလည္း မတည္၊ တုိင္းေရး ျပည္မႈ ကိစၥတုိ႔ကုိလည္း မစီရင္ မလုပ္ေဆာင္၊ ေန႔ေရာ ညဥ့္ပါ ဘဒၵါမိဖုရား၏ အေလာင္း၌ လြန္စြာ တပ္မက္ေမာျခင္းျဖင့္ မိန္းေမာေတြေဝေနပါ၏။ အသွ်င္ဘုရား ေတာင္းပန္ပါ၏၊ အသွ်င္နာရဒ၏ တရားေတာ္ကုိ ၾကားနာရ၍ ေသာကေျငာင့္ကုိ မု႑မင္း ပယ္ႏုတ္ ႏုိင္ေလာက္ေသာ အျခင္းအရာအားျဖင့္ တရား ေဟာေတာ္မူပါေလာ့ ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏''။

ပိယက ယခုအခါ၌ မု႑မင္းသည္ တရားနာရန္ အခ်ိန္ကုိ သိ၏ တရားနာရန္မွာ မု႑မင္း၏ အလုိအတုိင္းပင္ ျဖစ္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ ေရႊတုိက္စုိးပိယကသည္ ေနရာမွထ၍ အသွ်င္နာရဒကုိ ရွိခုိးၿပီးလွ်င္ အ႐ုိအေသျပဳလ်က္ မု႑မင္းထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ မု႑မင္းအား -

''မင္းျမတ္ အသွ်င္နာရဒမေထရ္ အခြင့္ျပဳအပ္ပါၿပီ၊ ယခုအခါ၌ သြားရန္အခ်ိန္ကုိ အသွ်င္မင္းျမတ္ သိပါ၏၊ သြားရန္မွာ အသွ်င္မင္းျမတ္၏ အလုိအတုိင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္'' ဟု ေလွ်ာက္တင္၏။ အခ်င္း ပိယကသုိ႔ျဖစ္လွ်င္ ေကာင္းကုန္ ေကာင္းကုန္ေသာ ယာဥ္ရထားတုိ႔ကုိ ျပင္ဆင္ေလာ့ဟု အမိန္႔ေပးေလ၏။

''မင္းျမတ္ ေကာင္းပါၿပီ'' ဟု ေရႊတုိက္စုိး ပိယကသည္ မု႑မင္း၏ စကားကုိ ဝန္ခံခဲ့၍ ေကာင္းကုန္ ေကာင္းကုန္ေသာ ယာဥ္ရထားတုိ႔ကုိ ျပင္ဆင္၍ မု႑မင္းအား- ''မင္းျမတ္ ေကာင္းကုန္ ေကာင္းကုန္ေသာ ယာဥ္ရထားတုိ႔ကုိ ျပင္ဆင္ၿပီးပါၿပီ၊ မင္းျမတ္သည္ ယခုအခါ၌ သြားရန္ အခ်ိန္ကုိ သိေတာ္မူပါ၏ သြားရန္မွာ အသွ်င္မင္းျမတ္၏ အလုိအတုိင္း ျဖစ္ပါသည္'' ဟု ေလွ်ာက္တင္၏။

ထုိအခါ မု႑မင္းသည္ ေကာင္းေသာ ယာဥ္ကုိ တက္စီး၍ ေကာင္းကုန္ ေကာင္းကုန္ေသာ ယာဥ္တုိ႔ျဖင့္ ကုကၠဳဋာ႐ံုေက်ာင္းတုိက္သုိ႔ အသွ်င္နာရဒ မေထရ္ကုိ ဖူးေျမာ္ရန္ ႀကီးစြာေသာ မင္း၏ က်က္သေရျဖင့္ ႂကြသြားေတာ္မူ၏။ ယာဥ္ျဖင့္ သြားႏုိင္ေသာ အရပ္တုိင္ေအာင္ ယာဥ္ျဖင့္ သြား၍ ယာဥ္မွ ဆင္းသက္ၿပီးေသာ္ ေျခက်င္သာလွ်င္ ေက်ာင္းတုိက္သုိ႔ ဝင္ေလ၏။ ထုိ႔ေနာက္ အသွ်င္နာရဒထံသုိ႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ရွိခုိးလ်က္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနေသာ မု႑မင္းအား အသွ်င္နာရဒမေထရ္သည္ ဤစကားကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏ -

မင္းႀကီး သမဏျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏျဖစ္ေစ နတ္ျဖစ္ေစ မာရ္နတ္ျဖစ္ေစ ျဗဟၼာျဖစ္ေစ ေလာက၌ မည္သူမဆုိ ေတာင့္တ၍ မရေကာင္းေသာ အရာတုိ႔သည္ ဤငါးမ်ဳိး တုိ႔တည္း။

အဘယ္ ငါးမ်ဳိး တုိ႔နည္း ဟူမူ -

အုိတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ''မအုိပါေစလင့္'' ဟူ၍ သမဏျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏျဖစ္ေစ နတ္ ျဖစ္ေစ မာရ္နတ္ျဖစ္ေစ ျဗဟၼာျဖစ္ေစ ေလာက၌ မည္သူမဆုိ ေတာင့္တ၍ မရေကာင္းေသာ အရာတည္း။
နာတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ''မနာပါေစလင့္'' ဟူ၍။ပ။
ေသတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ''မေသပါေစလင့္'' ဟူ၍။ပ။
ကုန္တတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ''မကုန္ဆံုးပါေစလင့္'' ဟူ၍။ပ။
ပ်က္စီးတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ''မပ်က္စီးပါေစလင့္'' ဟူ၍ သမဏျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏျဖစ္ေစ နတ္ျဖစ္ေစ မာရ္နတ္ျဖစ္ေစ ျဗဟၼာျဖစ္ေစ ေလာက၌ မည္သူမဆုိ ေတာင့္တ၍ မရေကာင္းေသာ အရာတည္း။

မင္းႀကီး အၾကားအျမင္ မရွိေသာ ပုထုဇဥ္အား အုိတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ အုိခဲ့၏၊ အိုတတ္ေသာ သေဘာတရား အုိသည္ရွိေသာ္ ထုိပုထုဇဥ္သည္ ဤသုိ႔ မဆင္ျခင္ႏုိင္ -

''အုိတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ငါတစ္ေယာက္တည္းအားသာ အုိသည္ မဟုတ္၊ စင္စစ္မူကား ဤဘံုဘဝသုိ႔ လာျခင္း၊ တစ္ပါးေသာဘံုဘဝသုိ႔ သြားျခင္း စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္းရွိသည့္ သတၱဝါဟူသမွ် အားလံုးတုိ႔အား အုိတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ အုိ၏၊ အုိတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ အုိသည္ ရွိေသာ္ ငါသည္သာ ပူေဆြးခဲ့မူ ပင္ပန္းခဲ့မူ ငုိေႂကြးခဲ့မူ ရင္ဘတ္စည္တီး ျမည္တမ္းခဲ့မူ ေတြေဝ မိန္းေမာျခင္းသုိ႔ ေရာက္ခဲ့မူ ငါသည္ ထမင္းလည္း မစားလုိရာ၊ ခႏၶာကုိယ္သည္လည္း အဆင္းမလွျခင္းသုိ႔ ေရာက္ရာ၏၊ အလုပ္အကုိင္တုိ႔လည္း မျဖစ္ႏုိင္ကုန္ရာ၊ ရန္သူတုိ႔လည္း ဝမ္းေျမာက္ကုန္ရာ၏၊ မိတ္ေဆြတုိ႔လည္း ဝမ္းနည္းကုန္ရာ၏'' ဟု (မဆင္ျခင္ႏုိင္)။

အုိတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ အုိသည္ရွိေသာ္ ထုိပုထုဇဥ္သည္ ပူေဆြး၏၊ ပင္ပန္း၏၊ ငုိေႂကြး၏၊ ရင္ဘတ္စည္တီး ျမည္တမ္း၏၊ ေတြေဝျခင္းသုိ႔ ေရာက္၏။ မင္းႀကီး အၾကားအျမင္ နည္းပါးေသာ ဤပုထုဇဥ္ပုဂၢဳိလ္ကုိ အဆိပ္ရွိေသာ ေသာကေျငာင့္ စူးဝင္သည္ ျဖစ္၍ မိမိကုိယ္ကုိပင္လွ်င္ ပူပန္ေစတတ္သူ ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။

မင္းႀကီး ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား အၾကားျမင္မရွိေသာ ပုထုဇဥ္အား နာတတ္ေသာ သေဘာတရားသည့္ နာခဲ့၏။ပ။ ေသတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ေသခဲ့၏။ပ။ ကုန္တတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ကုန္ခဲ့၏။ပ။ ပ်က္တတ္ေသာ သေဘာ တရားသည္ ပ်က္ခဲ့၏၊ ပ်က္တတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ပ်က္သည္ ရွိေသာ္ ထုိပုထုဇဥ္သည္ ဤသုိ႔ မဆင္ျခင္ႏုိင္။

''ပ်က္တတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ငါတစ္ေယာက္တည္းအားသာ ပ်က္သည္ မဟုတ္၊ စင္စစ္မူကား (ဤဘံုဘဝသုိ႔)လာျခင္း (တစ္ပါးေသာဘံုဘဝသုိ႔) သြားျခင္း စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္း ရွိသည့္ သတၱဝါဟူသမွ် အားလံုးတုိ႔အား ပ်က္တတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ပ်က္၏၊ ပ်က္တတ္ေသာ သေဘာ တရားသည္ ပ်က္စီးသည္ရွိေသာ္ ငါသည္သာ ပူေဆြးခဲ့မူ ပင္ပန္းခဲ့မူ ငုိေႂကြးခဲ့မူ ရင္ဘတ္စည္တီး ျမည္တမ္းခဲ့မူ ေတြေဝ မိန္းေမာျခင္းသုိ႔ ေရာက္ခဲ့မူ ငါသည္ ထမင္းလည္း မစားလုိရာ၊ ခႏၶာကုိယ္သည္လည္း အဆင္းမလွျခင္းသုိ႔ ေရာက္ေလရာ၏။ အလုပ္အကုိင္တုိ႔လည္း မျဖစ္ႏုိင္ကုန္ရာ၊ ရန္သူတုိ႔လည္း ဝမ္းေျမာက္ကုန္ရာ၏၊ မိတ္ေဆြတုိ႔လည္း ဝမ္းနည္းကုန္ရာ၏'' ဟု (မဆင္ျခင္ႏုိင္)။

ပ်က္တတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ပ်က္သည္ရွိေသာ္ ထုိပုထုဇဥ္သည္ ပူေဆြး၏၊ ပင္ပန္း၏၊ ငုိေႂကြး၏၊ ရင္ဘတ္စည္တီး ျမည္တမ္း၏၊ ေတြေဝျခင္းသုိ႔ ေရာက္၏။ မင္းႀကီး အၾကားအျမင္ နည္းပါးေသာ ဤပုထုဇဥ္ကုိ အဆိပ္ရွိေသာ ေသာကေျငာင့္ စူးဝင္သည္ ျဖစ္၍ မိမိကုိယ္ကုိပင္လွ်င္ ပူပန္ေစတတ္သူ ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။

မင္းႀကီး အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္အား အုိတတ္ေသာ သေဘာတရား သည္ အုိခဲ့၏၊ အုိတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ အုိသည္ရွိေသာ္ ထုိ အရိယာတပည့္သည္ ဤသုိ႔ ဆင္ျခင္ႏုိင္၏ -

''အုိတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ငါတစ္ေယာက္တည္းအားသာ အုိသည္ မဟုတ္၊ စင္စစ္မူကား ဤဘံုဘဝသုိ႔လာျခင္း တစ္ပါးေသာဘံုဘဝသုိ႔ သြားျခင္း စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္းရွိသည့္ သတၱဝါဟူသမွ် အားလံုးတုိ႔အား အုိတတ္ ေသာ သေဘာတရားသည္ အုိ၏၊ အုိတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ အုိသည္ရွိေသာ္ ငါသည္သာ ပူေဆြးခဲ့မူ ပင္ပန္းခဲ့မူ ငုိေႂကြးခဲ့မူ ရင္ဘတ္စည္တီး ျမည္တမ္းခဲ့မူ ေတြေဝ မိန္းေမာျခင္းသုိ႔ ေရာက္ခဲ့မူ ငါသည္ ထမင္းလည္း မစားလုိရာ၊ ခႏၶာကုိယ္သည္လည္း အဆင္းမလွျခင္းသုိ႔ ေရာက္ရာ၏။ အလုပ္အကုိင္တုိ႔လည္း မျဖစ္ႏုိင္ကုန္ရာ၊ ရန္သူတုိ႔လည္း ဝမ္းေျမာက္ကုန္ရာ၏၊ မိတ္ေဆြတုိ႔လည္း ဝမ္းနည္းကုန္ရာ၏'' ဟု (ဆင္ျခင္ႏိုင္၏)။

အုိတတ္ေသာ သေဘာတရား အုိသည္ရွိေသာ္ ထုိအရိယာတပည့္သည္ မပူေဆြး၊ မပင္ပန္း၊ မငုိေႂကြး ရင္ဘတ္စည္တီး မျမည္တမ္း၊ ေတြေဝျခင္းသုိ႔ မေရာက္။ မင္းႀကီး အၾကားအျမင္ ရွိေသာ ဤအရိယာတပည့္ကုိ အဆိပ္ရွိေသာ ေသာကေျငာင့္ကုိ ထုတ္ႏုတ္သူ ဟူ၍ ဆုိအပ္၏။ ယင္းေသာက ေျငာင့္စူးဝင္ေသာ အၾကားအျမင္ နည္းပါးေသာ ပုထုဇဥ္သည္ မိမိကုိယ္ကုိပင္လွ်င္ ပူေလာင္ေစ၏၊ ေသာကေျငာင့္ မစူးဝင္ေသာ အရိယာတပည့္သည္ မိမိကုိယ္ကုိပင္လွ်င္ ၿငိမ္းေအးေစ၏။

မင္းႀကီး ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္အား နာတတ္ ေသာ သေဘာတရားသည္ နာခဲ့၏။ပ။ ေသတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ေသခဲ့၏။ပ။ကုန္တတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ကုန္ခဲ့၏။ပ။ပ်က္စီးတတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ပ်က္စီးခဲ့၏၊ ပ်က္စီးတတ္ေသာ သေဘာ တရားပ်က္သည္ ရွိေသာ္ ထုိအရိယာတပည့္သည္ ဤသုိ႔ ဆင္ျခင္ႏုိင္၏။

''ပ်က္တတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ငါတစ္ေယာက္တည္းအားသာ ပ်က္သည္ မဟုတ္၊ စင္စစ္မူကား ဤဘံုဘဝသုိ႔ လာျခင္း တစ္ပါးေသာဘံုဘဝသုိ႔ သြားျခင္း စုေတျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္းရွိသည့္ သတၱဝါ ဟူသမွ် အားလံုးတုိ႔အား ပ်က္တတ္ေသာ သေဘာတရားသည္ ပ်က္၏၊ ပ်က္တတ္ေသာ သေဘာတရား ပ်က္သည္ရွိေသာ္ ငါသည္သာ ပူေဆြးခဲ့မူ ပင္ပန္းခဲ့မူ ငုိေေႂကြးခဲ့မူ ရင္ဘတ္ စည္တီး ျမည္တမ္းခဲ့မူ ေတြေဝျခင္းသုိ႔ ေရာက္ခဲ့မူ ငါသည္ ထမင္းလည္း မစားလုိရာ၊ ခႏၶာကုိယ္သည္လည္း အဆင္းမလွျခင္းသုိ႔ ေရာက္ရာ၏၊ အလုပ္ အကုိင္တုိ႔လည္း မျဖစ္ႏုိင္ကုန္ရာ၊ ရန္သူတုိ႔လည္း ဝမ္းေျမာက္ ကုန္ရာ၏၊ မိတ္ေဆြတုိ႔လည္း ဝမ္းနည္းကုန္ရာ၏'' ဟု ဆင္ျခင္ႏုိင္၏။

ပ်က္တတ္ေသာ သေဘာတရား ပ်က္သည္ရွိေသာ္ ထုိအရိယာတပည့္သည္ မပူေဆြး၊ မပင္ပန္း၊ မငုိေေႂကြး၊ ရင္ဘတ္စည္တီး မငုိညည္း မျမည္တမ္း၊ ေတြေဝျခင္းသုိ႔ မေရာက္။

မင္းႀကီး အၾကားအျမင္ရွိေသာ ဤအရိယာတပည့္ကုိ အဆိပ္ရွိေသာ ေသာကေျငာင့္ကုိ ထုတ္ႏုတ္ေသာသူ ဟူ၍ ဆုိအပ္၏၊ ယင္းေသာကေျငာင့္ စူးဝင္ေသာ အၾကားအျမင္ နည္းပါးေသာ ပုထုဇဥ္သည္ မိမိကုိယ္ကုိပင္လွ်င္ ပူေလာင္ေစ၏၊ ေသာကေျငာင့္ မစူးဝင္ေသာ အရိယာတပည့္သည္ မိမိကုိယ္ကုိ ပင္လွ်င္ ၿငိမ္းေအးေစ၏။

မင္းႀကီး သမဏျဖစ္ေစ ျဗာဟၼဏျဖစ္ေစ နတ္ျဖစ္ေစ မာရ္နတ္ျဖစ္ေစ ျဗဟၼာျဖစ္ေစ ေလာက၌ မည္သူမဆုိ ေတာင့္တ၍ မရေကာင္းေသာ အရာတုိ႔သည္ ဤငါးမ်ဳိးတုိ႔ပင္တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ဤေလာက၌ ပူေဆြးျခင္း ငုိေေႂကြးျခင္းျဖင့္ အက်ဳိး အနည္းငယ္မွ်ကုိလည္း စင္စစ္ မရႏုိင္၊ ပူေဆြးဆင္းရဲေသာ ထုိသူကုိ ရန္သူတုိ႔ သိ၍ ဝမ္းေျမာက္ကုန္၏။ အၾကင္အခါ၌ကား အေၾကာင္းကုိ ဆံုးျဖတ္ျခင္း၌ သိေသာ ပညာရွိသည္ ေဘးရန္တုိ႔ေၾကာင့္ မတုန္မလႈပ္၊ (ထုိအခါ၌ ) ရန္သူတုိ႔သည္ ထုိပညာရွိ ပုဂၢဳိလ္၏ ေရွးမူ အတုိင္း မေဖာက္ျပန္ေသာ မ်က္ႏွာကုိ ေတြ႕ျမင္၍ ဆင္းရဲကုန္၏။ ဂုဏ္ေက်းဇူးကုိ ခ်ီးမြမ္းသျဖင့္ ျဖစ္ေစ တန္ခုိးရွိေသာ မႏၲာန္ကုိ ရြတ္အံသရဇၩာယ္ သျဖင့္ ျဖစ္ေစ ေကာင္းမြန္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိ၍ ျဖစ္ေစ တံစုိး လက္ေဆာင္ေပးသျဖင့္ ျဖစ္ေစ မ်ဳိး႐ုိးစဥ္ဆက္ကုိ ျပသျဖင့္ ျဖစ္ေစ အက်ဳိးရႏုိင္ သမွ် အရာ၌ အားထုတ္ရာ၏။ ငါေသာ္ လည္းေကာင္း၊ အျခားသူေသာ္ လည္းေကာင္း မအုိျခင္းစေသာ ထုိအက်ဳိးကုိ မရအပ္ဟူ၍အကယ္၍ သိခဲ့မူ ငါသည္ ဝဋ္၌ တည္ေနေစေသာ ကံကုိ ျမဲျမံစြာ အားထုတ္အပ္ၿပီးခဲ့ၿပီ၊ ယခုအခါ၌ အဘယ္သုိ႔လွ်င္ ျပဳေတာ့အံ့နည္း ဟု ဆင္ျခင္၍ ပူေဆြးျခင္း မရွိဘဲ သည္းခံရာ၏။


ဤသုိ႔ ေဟာၾကားေတာ္မူသည္ ရွိေသာ္ မု႑မင္းသည္ အရွင္နာရဒအား ''အသွ်င္ဘုရား ဤတရားေဒသနာသည္ အဘယ္အမည္ ရွိပါသနည္း'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

မင္းႀကီး ဤတရားေဒသနာသည္
ေသာကေျငာင့္ကုိ ထုတ္ႏုတ္ေၾကာင္း ျဖစ္၍
'ေသာကသလႅဟရဏ' မည္၏ ဟု မိန္႔ဆုိ၏။

အသွ်င္ဘုရား ေသာကေျငာင့္ကုိ ထုတ္ေဆာင္တတ္သည္ စင္စစ္ မွန္ပါေပ၏၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤတရားေတာ္ကုိ ၾကားနာရ၍ ေသာကေျငာင့္ကုိ ႏုတ္ပယ္ၿပီးပါၿပီ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ထုိ႔ေနာက္ မု႑မင္းသည္ ေရႊတုိက္စုိးပိယကကုိ ေခၚ၍ -
''အခ်င္းပိယက ထုိသုိ႔ ေသာက ကင္းၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိဖုရားဘဒၵါ၏ အေလာင္းကုိ မီးသၿဂႋဳဟ္ေလာ့၊ ထုိမိဖုရား၏ အ႐ုိးျပာကုိ ေစတီ နတ္ကြန္း တည္ထားေလေလာ့၊ ယေန႔မွ စ၍ ငါတုိ႔သည္ ေရလည္း ခ်ဳိးကုန္အံ့၊ နံ႔သာလည္း လိမ္းက်ံကုန္အံ့၊ ပြဲေတာ္ကုိလည္း တည္ကုန္အံ့၊ တုိင္းေရးျပည္မႈ တို႔ကုိလည္း စီရင္လုပ္ေဆာင္ၾကကုန္အံ့'' ဟု မိန္႔ဆုိေလသတည္း။ 50

၁ဝ - နာရဒသုတ္၊ မု႑ရာဇဝဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဤပုဂၢဳိလ္သံုးမ်ဳိးတို႔သည္ ေလာက၌ ထင္ရွားရွိကုန္၏...

ဇိဂုစၧိတဗၺသုတ္ - (ရြံရွာစက္ဆုပ္အပ္သည္)

ရဟန္းတို႔ ဤပုဂၢဳိလ္သံုးမ်ဳိးတို႔သည္ ေလာက၌ ထင္ရွားရွိကုန္၏။

အဘယ္ သံုးမ်ဳိး တို႔နည္းဟူမူ-

၁...
ရဟန္းတို႔ စက္ဆုပ္ထိုက္ မမွီဝဲထိုက္ မဆည္းကပ္ထိုက္ မခ်ဥ္းကပ္ထိုက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ဳိးရွိ၏၊

၂...
ရဟန္းတို႔ လ်စ္လ်ဴ႐ႈထိုက္ မမွီဝဲထိုက္ မဆည္းကပ္ထိုက္ မခ်ဥ္းကပ္ထိုက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ဳိးရွိ၏၊

၃...
ရဟန္းတို႔ မွီဝဲထိုက္ ဆည္းကပ္ထိုက္ ခ်ဥ္းကပ္ထိုက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ဳိးရွိ၏။

၁...
ရဟန္းတို႔ စက္ဆုပ္ထိုက္ မမွီဝဲထိုက္ မဆည္းကပ္ထိုက္ မခ်ဥ္းကပ္ထိုက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊

ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ သီလမရွိ၊ ယုတ္ညံ့ေသာ သေဘာရွိ၏၊ မစင္ၾကယ္ေသာ အက်င့္ရွိ၏၊ ယံုမွားဖြယ္ေသာ အက်င့္ရွိ၏၊ ဖံုးလႊမ္းအပ္ေသာ အမႈရွိ၏၊ ရဟန္း မဟုတ္ဘဲလ်က္ ရဟန္းဟု ဝန္ခံ၏၊ ျမတ္ေသာ အက်င့္ ရွိသူ မဟုတ္ဘဲလ်က္ ျမတ္ေသာ အက်င့္ရွိသူဟု ဝန္ခံ၏၊ အတြင္းသေဘာ ပုပ္၏၊ ျဖစ္ေပၚေသာ ရာဂ စသည္ျဖင့္ စြတ္စို၏၊ ျဖစ္ေပၚေသာ ရာဂ စေသာ အမႈိက္ရွိ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို စက္ဆုပ္ထိုက္၏၊ မမွီဝဲထိုက္ မဆည္းကပ္ထိုက္ မခ်ဥ္းကပ္ထိုက္။

ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း...
ရဟန္းတို႔ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို အတုလိုက္ျခင္းသို႔ အကယ္၍ မေရာက္ေစကာမူ ''ဤပုဂၢဳိလ္သည္ ယုတ္ညံ့ေသာ အေဆြခင္ပြန္းရွိ၏၊ ယုတ္ညံ့ ေသာ အေပါင္းအေဖာ္ရွိ၏၊ ယုတ္ညံ့ေသာ အေဆြခင္ပြန္းသို႔ ၫြတ္ကိုင္း၏ဟု ထိုမွီဝဲေသာ သူ၏ ယုတ္ညံ႕ေသာ ေက်ာ္ေစာသတင္းသည္ ပ်ံ႕ႏွံ႕၍ ထြက္၏။

ရဟန္းတို႔ မစင္တြင္းသို႔ က်ေသာ ေႁမြသည္ ထို ဆယ္ေသာသူကို အကယ္၍ မကိုက္ေစကာမူ မစင္ျဖင့္မူကား လိမ္းက်ံေစႏိုင္ သကဲ့သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤ အတူသာလွ်င္ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္အား အတုလိုက္ျခင္းသို႔ အကယ္၍ မေရာက္ေစကာမူ ''ဤပုဂၢဳိလ္သည္ ယုတ္ညံ့ေသာ အေဆြခင္ပြန္းရွိ၏၊ ယုတ္ညံ့ေသာ အေပါင္းအေဖာ္ရွိ၏၊ ယုတ္ညံ့ေသာ အေဆြခင္ပြန္းသို႔ ၫြတ္ကိုင္း၏'' ဟု ထိုမွီဝဲေသာ သူ၏ ယုတ္ညံ့ေသာ ေက်ာ္ေစာ သတင္းသည္ ပ်ံ႕ႏွံ႕၍ ထြက္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို စက္ဆုပ္ထိုက္၏၊ မမွီဝဲထိုက္ မဆည္းကပ္ထိုက္ မခ်ဥ္းကပ္ထိုက္။

၂...
ရဟန္းတို႔ လ်စ္လ်ဴ႐ႈထိုက္ မမွီဝဲထိုက္ မဆည္းကပ္ထိုက္ မခ်ဥ္းကပ္ထိုက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊

ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ အမ်က္ထြက္တတ္၏၊ ျပင္းစြာ ပင္ပန္းျခင္း မ်ား၏၊ အနည္းငယ္ ေျပာဆို႐ံုမွ်ျဖစ္ေသာ္လည္း ကပ္ၿငိတတ္၏၊ အမ်က္ထြက္တတ္၏၊ စိတ္နာတတ္၏၊ ခက္ထန္တတ္၏၊ အမ်က္ထြက္ျခင္းကို လည္းေကာင္း၊ ျပစ္မွားျခင္းကို လည္းေကာင္း၊ မႏွစ္သက္ျခင္းကို လည္းေကာင္း ထင္စြာျပဳတတ္၏။

ရဟန္းတို႔ အနာေဟာင္းသည္ သစ္သားစျဖင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ အိုးျခမ္းကြဲ ျဖင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ထိခိုက္မိေသာ္ လြန္လြန္ ကဲကဲ (ေသြးျပည္ အရိအရြဲတို႔) ယိုထြက္သကဲ့သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္။ပ။ ရဟန္းတို႔ ေလာင္ေနဆဲျဖစ္ေသာ တည္သားမီးစသည္ သစ္သားစ ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အိုးျခမ္းကြဲ ျဖင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ထိခိုက္မိေသာ္ လြန္လြန္ကဲကဲ ျဖစ္ျဖစ္ျမည္ သကဲ့သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္။ပ။

ရဟန္းတို႔ မစင္တြင္းသည္ သစ္သားစျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အိုးျခမ္းကြဲျဖင့္ ေသာ္ လည္းေကာင္း ထိခိုက္မိေသာ္ လြန္လြန္ကဲကဲ မေကာင္းေသာ အနံ႔ျဖစ္သကဲ့ သို႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ အမ်က္ထြက္တတ္၏၊ ျပင္းစြာ ပင္ပန္းျခင္း မ်ား၏၊ အနည္းငယ္ ေျပာဆို႐ံုမွ် ျဖစ္ေသာ္လည္း ကပ္ၿငိတတ္၏၊ အမ်က္ထြက္ တတ္၏၊ စိတ္နာတတ္၏၊ ခက္ထန္ တတ္၏၊ အမ်က္ထြက္ျခင္းကို လည္းေကာင္း၊ ျပစ္မွားျခင္းကို လည္းေကာင္း၊ မႏွစ္သက္ျခင္းကို လည္းေကာင္း ထင္စြာျပဳတတ္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ သေဘာ ရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈထိုက္၏၊ မမွီဝဲထိုက္ မဆည္းကပ္ထိုက္ မခ်ဥ္းကပ္ ထိုက္၊ ထိုသို႔ ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း၊ ငါ့ကို ဆဲေရးမူလည္း ဆဲေရးရာ၏၊ ငါ့ကို ၿခိမ္းေျခာက္မူလည္း ၿခိမ္းေျခာက္ရာ၏၊ ငါ့ကို အက်ဳိးမဲ့ျပဳမူ လည္း ျပဳရာ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈထိုက္၏၊ မမွီဝဲထိုက္ မဆည္းကပ္ထိုက္ မခ်ဥ္းကပ္ထိုက္။

၃...
ရဟန္းတို႔ မွီဝဲထိုက္ ဆည္းကပ္ထိုက္ ခ်ဥ္းကပ္ထိုက္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊

ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢဳိလ္သည္ သီလရွိ၏၊ ေကာင္းေသာ သေဘာရွိ၏၊ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို မွီဝဲထိုက္၏၊ ဆည္းကပ္ထိုက္၏၊ ခ်ဥ္းကပ္ထိုက္၏၊ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္၏ အတုလိုက္ ျခင္းသို႔ အကယ္၍ မေရာက္ ေစကာမူ ''ဤပုဂၢဳိလ္သည္ ေကာင္းေသာ အေဆြခင္ပြန္းရွိ၏၊ ေကာင္း ေသာ အေပါင္းအေဖာ္ရွိ၏၊ ေကာင္းေသာ အေဆြခင္ပြန္းသို႔ ၫြတ္ကိုင္း၏'' ဟု ထိုမွီဝဲေသာ သူ၏ ေက်ာ္ေစာသတင္းသည္ ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြက္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤသို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို မွီဝဲထိုက္၏၊ ဆည္းကပ္ထိုက္၏၊ ခ်ဥ္းကပ္ထိုက္ ၏၊

ရဟန္းတို႔ ေလာက၌ ဤပုဂၢဳိလ္ သံုးမ်ဳိးတို႔သည္ ထင္ရွားရွိကုန္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

မိမိေအာက္ သီလစသည္ျဖင့္ နိမ့္သူကို ေပါင္းေဖာ္ မွီဝဲေလ့ရွိသူသည္ ဆုတ္ယုတ္ ရ၏၊ မိမိႏွင့္ သီလစသည္ျဖင့္ တူသူကို ေပါင္းေဖာ္မွီဝဲေလ့ရွိသူသည္ တစ္ရံ တစ္ခါမွ် မဆုတ္ယုတ္ရာ၊ မိမိထက္ သီလ စသည္ျဖင့္ ျမင့္ျမတ္သူကို ဆည္းကပ္သူသည္ လ်င္စြာ တိုးတက္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိထက္ သီလ စသည္ျဖင့္ ျမင့္ျမတ္သူကို ဆည္းကပ္ရာ၏။ 27

၇ - ဇိဂုစၧိတဗၺသုတ္၊ ပုဂၢလဝဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သူေတာ္ေကာင္း တရားခုနစ္ပါးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုရ၏...

နဂေရာပမသုတ္ - (နဂရ= ၿမိဳ႕၊ ၾသပမ= ဥပမာ၊ ႏႈိင္းယွဥ္ျခင္း)

ရဟန္းတုိ႔ ဤအတူသာလွ်င္ အၾကင္အခါ၌ အရိယာျဖစ္ေသာ တပည့္သည္ သူေတာ္ေကာင္း တရားခုနစ္ပါးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ လြန္ျမတ္ေသာ စိတ္၌္ ျဖစ္ကုန္ေသာ ယခုဘဝ၌ ခ်မ္းသာစြာ ေနေၾကာင္း ျဖစ္ကုန္ေသာ စ်ာန္ေလးပါးတုိ႔ကုိ အလုိရွိတုိင္းရ၏၊ မၿငဳိမျငင္ရ၏၊ မပင္မပန္းရ၏။ ရဟန္းတုိ႔ ထုိအခါ၌ ဤအရိယာသာဝကကုိ မာရ္မင္းသည္ အလုိရွိတုိင္း မျပဳႏုိင္ေသာ ရဟန္း ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ယုတ္မာေသာ မာရ္မင္းသည္ အလုိရွိတုိင္း မျပဳႏုိင္ေသာ ရဟန္း ဟူ၍ လည္းေကာင္း ဆိုအပ္၏။

အဘယ္ သူေတာ္ေကာင္းတရား ခုနစ္ပါးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသနည္းဟူမူ -

၁...
ရဟန္းတုိ႔ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္း ေနသူတုိ႔ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း ၿမဳိ႕ပ၌ ေနေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း တု႐ုိဏ္းတုိင္သည္ နက္ေသာ တြင္းရွိသည္ ေကာင္းစြာ ေျမ၌ စုိက္ျမႇဳပ္အပ္သည္ တုန္လႈပ္ျခင္း မရွိသည္ ျဖစ္၍ ထုိမွဤမွ ယိမ္းယုိင္ျခင္း မရွိသကဲ့သုိ႔...

ရဟန္းတုိ႔ ဤအတူသာလွ်င္ အရိယာသာဝကသည္ ယံုၾကည္မႈ သဒၶါႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ အဗၺညဳတဉာဏ္ကုိ ယံုၾကည္၏။
''ထုိျမတ္စြာဘုရားသည္ ပူေဇာ္အထူးကုိ ခံေတာ္ မူထုိက္ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း အရဟံ မည္ေတာ္မူ၏။ပ။ ဘုန္းတန္ခုိး ႀကီးေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ဘဂဝါ မည္ေတာ္မူ၏'' ဟု (ယုံၾကည္၏)။ ရဟန္းတုိ႔ ယံုၾကည္မႈ သဒၶါရွိေသာ အရိယာသာဝကသည္ အကုသုိလ္ကုိ ပယ္၏၊ ကုသုိလ္ကုိ
ပြါးမ်ား၏၊ အျပစ္ရွိေသာ (အကုသုိလ္) တရားကုိ ပယ္၏၊ အျပစ္မရွိေသာ (ကုသုိလ္) တရားကုိ ပြါးမ်ား၏၊ မိမိကုိယ္ကုိ စင္ၾကယ္စြာ ေဆာင္၏။ ဤပဌမ သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

၂...
ရဟန္းတုိ႔ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္းေနသူတုိ႔ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ေနေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း နက္လည္း နက္၍ က်ယ္လည္း က်ယ္ေသာ က်ဳံးသည္ ျဖစ္သကဲ့သုိ႔...

ရဟန္းတုိ႔ ဤအတူသာလွ်င္ အရိယာသာဝကသည္ အရွက္ရွိ၏၊ ကာယ ဝစီ မေနာ ဒုစ႐ုိက္မွ ရွက္တတ္၏၊ ယုတ္ညံ့သည့္ အကုသုိလ္ တရားတုိ႔သုိ႔ ေရာက္ရန္ ရွက္တတ္၏။ ရဟန္းတုိ႔ ရွက္တတ္ေသာ အရိယာသာဝကသည္ အကုသုိလ္ကုိ ပယ္၏၊ ကုသုိလ္ ကုိ ပြါးမ်ား၏၊ အျပစ္ရွိေသာ (အကုသုိလ္)တရားကုိ ပယ္၏၊ အျပစ္မရွိေသာ (ကုသုိလ္) တရားကုိ ပြါးမ်ား၏၊ မိမိကုိယ္ကုိ စင္ၾကယ္စြာ ေဆာင္၏။ ဤဒုတိယ သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

၃...
ရဟန္းတုိ႔ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္းေနသူတုိ႔ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ ေနေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း ျမင့္လည္း ျမင့္၍ က်ယ္လည္း က်ယ္ေသာ ၿမဳိ႕တံတုိင္း အတြင္း၌ ထက္ဝန္းက်င္ လွည့္လည္ႏုိင္ေသာ လမ္းသည္ ျဖစ္သကဲ့သုိ႔၊ ရဟန္းတုိ႔ ဤအတူသာလွ်င္ အရိယာသာဝကသည္ ထိတ္လန္႔မႈရွိ၏၊ ကာယ ဝစီ မေနာ ဒုစ႐ုိက္ မွ ထိတ္လန္႔ တတ္၏၊ ယုတ္ညံ့ကုန္ေသာ အကုသုိလ္ တရားတုိ႔သုိ႔ ေရာက္ရန္ ထိတ္လန္႔တတ္ ၏။ ရဟန္းတုိ႔ ဒုစ႐ုိက္မွ ထိတ္လန္႔ေသာ အရိယာတပည့္သည္ အကုသုိလ္ကုိ ပယ္စြန္႔၏၊ ကုသုိလ္ကုိ ပြါးမ်ား၏၊ အျပစ္ရွိေသာ (အကုသုိလ္) တရားကုိ ပယ္စြန္႔၏၊ အျပစ္မရွိေသာ (ကုသုိလ္) တရား ကုိ ပြါးမ်ား၏၊ မိမိကုိယ္ကုိ စင္ၾကယ္စြာ ေဆာင္၏။ ဤတတိယ သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

၄...
ရဟန္းတုိ႔ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္းေနသူတုိ႔ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ေနေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း၊ ျမား စေသာ ပစ္လႊတ္အပ္ေသာ လက္နက္ကုိ လည္းေကာင္း၊ ဓားစေသာ ႂကြင္းေသာ လက္နက္ကုိ လည္းေကာင္း လက္နက္ မ်ားစြာကုိ သုိမွီးအပ္ သကဲ့သုိ႔...

ရဟန္းတုိ႔ ဤအတူသာလွ်င္ အရိယာသာဝကသည္ အၾကားအျမင္ မ်ား၏။ပ။ ပညာျဖင့္ ေကာင္းစြာ ထုိးထြင္း၍ သိ၏။ ရဟန္းတုိ႔ အၾကားအျမင္ မ်ားေသာ အရိယာ တပည့္သည္ အကုသုိလ္ကုိ ပယ္စြန္႔၏၊ ကုသုိလ္ကုိ ပြါးမ်ား၏၊ အျပစ္ရွိေသာ (အကုသုိလ္) တရားကုိ ပယ္၏၊ အျပစ္မရွိေသာ (ကုသုိလ္) တရားကုိ ပြါးမ်ား၏၊ မိမိကုိယ္ကုိ စင္ၾကယ္စြာ ေဆာင္၏။ ဤစတုတၳ သူေတာ္ေကာင္း တရားႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

၅...
ရဟန္းတုိ႔ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္းေနသူတုိ႔ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ေနေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း ဆင္စီးသူရဲ၊ ျမင္းစီးသူရဲ၊ ရထားစီးသူရဲ၊ ေလးသည္မ်ား၊ ေအာင္လံကုိင္မ်ား၊ စစ္ဆင္သူ၊ တစ္ဖက္စစ္တပ္သုိ႔ ဝင္၍ ဦးေခါင္းကုိ အတံုး အတစ္ ျဖတ္ေတာက္ သြားႏုိင္သူ၊ စစ္ေရး၌ ထူးခြၽန္ေက်ာ္ေစာေသာ မင္းသား၊ တဟုန္တည္း ေျပးဝင္ စစ္ထုိးႏုိင္သူ၊ ဆင္ေျပာင္ ကဲ့သုိ႔ေသာ သူရဲ၊ လြန္စြာ ရဲရင့္သူမ်ား၊ ခ်ပ္ဝတ္သူရဲ၊ ကြၽန္ယံုေတာ္ ဟူေသာ မ်ားစြာေသာ စစ္သည္ ဗုိလ္ပါ အေပါင္းသည္ ေနဘိသကဲ့သုိ႔...

ရဟန္းတုိ႔ ဤဥပမာအတူ သာလွ်င္ အရိယာသာဝကသည္ အကုသုိလ္ တရား တုိ႔ကုိ ပယ္ရန္ ကုသုိလ္ တရားတုိ႔၌ ျပည့္စံုေစရန္ ထက္သန္ေသာ လံု႔လ ရွိသည္ျဖစ္၍ ေန၏၊ အားအစြမ္းရွိ၏၊ ျမဲျမံေသာ အားထုတ္ မႈရွိ၏၊ ကုသုိလ္ တရားတုိ႔၌ တာဝန္ကုိ ခ်မထား။ ရဟန္းတုိ႔ ဝီရိယဗုိလ္ပါအားႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ အရိယာသာဝကသည္ အကုသုိလ္ တရားကုိပယ္၏၊ ကုသုိလ္တရားကုိ ပြါးမ်ား၏၊ အျပစ္ရွိေသာ အကုသုိလ္ တရားကို ပယ္၏။ အျပစ္မရွိေသာ ကုသုိလ္ တရားကုိ ပြါးမ်ား၏၊ မိမိကုိယ္ကုိ စင္ၾကယ္စြာ ေဆာင္၏။ ဤပၪၥမ သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

၆...
ရဟန္းတုိ႔ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္းေနသူတုိ႔ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ ေနေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း မသိသူတုိ႔ကုိ တားျမစ္တတ္၍ သိသူတုိ႔ကုိ ဝင္ေစတတ္ေသာ ပညာရွိ၍ လိမၼာထက္ျမက္ေသာ ပညာႏွင့္ျပည့္စံုေသာ တံခါးမွဴးသည္ ရွိသကဲ့သုိ႔...

ရဟန္းတုိ႔ ဤ အတူသာလွ်င္ အရိယာတပည့္သည္ သတိႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ ျမတ္ေသာ ရင့္က်က္ေသာ သတိႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ ၾကာျမင့္စြာအခါက ျပဳအပ္ ေျပာဆုိ အပ္ခဲ့သည္ကုိ ေအာက္ ေမ့ႏုိင္၏၊ အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့ႏုိင္၏။ ရဟန္းတုိ႔ သတိတည္း ဟူေသာ တံခါးေစာင့္ရွိေသာ အရိယာတပည့္သည္ အကုသုိလ္ကုိ ပယ္စြန္႔၏၊ ကုသုိလ္ကုိ ပြါးမ်ား၏၊ အျပစ္ရွိေသာ အကုသုိလ္ တရားကို ပယ္၏။ အျပစ္မရွိေသာ ကုသုိလ္တရားကုိ ပြါးမ်ား၏၊ မိမိကုိယ္ကုိ စင္ၾကယ္စြာ ေဆာင္၏။ ဤဆ႒ သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

၇...
ရဟန္းတုိ႔ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္းေနသူတုိ႔ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ ေနေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း ျမင့္လည္း ျမင့္၍ က်ယ္လည္း က်ယ္ေသာ အေပါက္ အလံုးစံု ပိတ္ဆုိ႔ေသာ အဂၤေတလိမ္းက်ံေသာ ၿမဳိ႕တံတုိင္းသည္ ျဖစ္သကဲ့သုိ႔...

ရဟန္းတုိ႔ ဤအတူသာလွ်င္ အရိယာတပည့္သည္ ပညာရွိ၏၊ ျဖစ္ျခင္း ပ်က္ျခင္းကုိ ျမင္စြမ္း ႏုိင္၍ ကိေလသာကုိ ေဖာက္ခြဲ ႏုိင္သည့္ျပင္ ဒုကၡ၏ကုန္ရာ နိဗၺန္သုိ႔ ေကာင္းစြာ ေရာက္ေစႏုိင္ေသာ ျမတ္ေသာ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံု၏။ ရဟန္းတုိ႔ အလံုးစံုေသာ အေပါက္တုိ႔ကုိ ပိတ္ဆုိ႔ေစတတ္ေသာ အဂၤေတတည္း ဟူေသာ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ အရိယာတပည့္သည္ အကုသုိလ္ကုိ ပယ္၏၊ ကုသုိလ္ကုိ ပြါးမ်ား၏၊ အျပစ္ ရွိေသာ အကုသုိလ္တရားကို ပယ္၏။ အျပစ္မရွိေသာ ကုသုိလ္ တရားကုိ ပြါးမ်ား၏၊ မိမိကုိယ္ကုိ စင္ၾကယ္စြာ ေဆာင္၏။ ဤသတၱမ သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွင့္ ျပည့္စံု၏။ ဤသူေတာ္ ေကာင္းတရား ခုနစ္ပါးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

လြန္ျမတ္ေသာ စိတ္၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ခ်မ္းသာစြာ ေနေၾကာင္း ျဖစ္ကုန္ေသာ အဘယ္ စ်ာန္ေလးပါးတုိ႔ကုိ အလုိရွိတုိင္း ရသနည္း၊ မၿငဳိမျငင္ မပင္မပန္း ရသနည္း။

၁...
ရဟန္းတုိ႔ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္းေနသူတုိ႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ရန္ မထိတ္လန္႔ ေစရန္ ခ်မ္းသာစြာ ေနႏုိင္ရန္ ျပင္ပမွ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ မ်ားျပားေသာ ျမက္ ထင္း ေရကုိ သုိမွီး သိမ္းဆည္းအပ္ သကဲ့သုိ႔၊ ရဟန္းတုိ႔ ဤအတူသာလွ်င္ အရိယာတပည့္သည္ မိမိ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ရန္ မေတာင့္တရန္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရရန္ နိဗၺာန္သုိ႔ သက္ဝင္ရန္ ကာမဂုဏ္တုိ႔မွ ကင္းဆိတ္၍ သာလွ်င္။ပ။ ပဌမစ်ာန္သုိ႔ ေရာက္၍ ေန၏။

၂...
ရဟန္းတုိ႔ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ အတြင္းေနသူတုိ႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ရန္ မထိတ္လန္႔ေစရန္ ခ်မ္းသာစြာ ေနႏုိင္ရန္ ျပင္ပမွ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ မ်ားျပားေသာ သေလးစပါး မုေယာစပါးကုိ သုိမွီး သိမ္းဆည္းအပ္ သကဲ့သုိ႔၊ ရဟန္းတို႔ ဤအတူသာလွ်င္ အရိယာ သာဝကသည္ မိမိ ေမြ႔ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ရန္ မေတာင့္တရန္ ခ်မ္းသာစြာ ေနရရန္ နိဗၺာန္ သုိ႔ သက္ဝင္ရန္ ၾကံစည္ျခင္း 'ဝိတက္' သံုးသပ္ျခင္း 'ဝိစာရ' တုိ႔၏ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္။ပ။ ဒုတိယ စ်ာန္သုိ႔ ေရာက္၍ ေန၏။

၃...
ရဟန္းတုိ႔ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ အတြင္းေနသူတုိ႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ရန္ မထိတ္လန္႔ေစရန္ ခ်မ္းသာစြာ ေနႏုိင္ရန္ ျပင္ပမွ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ မ်ားျပားေသာ ႏွမ္း ပဲေနာက္ ပဲႀကီး ႂကြင္းေသာ ပဲအမ်ဳိးအေပါင္းကုိ သုိမွီး သိမ္းဆည္းအပ္ သကဲ့သုိ႔၊ ရဟန္းတုိ႔ ဤအတူသာလွ်င္ အရိယာသာဝက သည္ မိမိေမြ႔ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ရန္ မေတာင့္တရန္ နိဗၺာန္သုိ႔ သက္ဝင္ရန္ ႏွစ္သိမ့္ျခင္း 'ပီတိ' ကုိလည္း မစြဲမက္ျခင္းေၾကာင့္။ပ။ တတိယစ်ာန္သုိ႔ ေရာက္၍ ေန၏။

၄...
ရဟန္းတုိ႔ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ အတြင္းေနသူတုိ႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ရန္ မထိတ္လန္႔ေစရန္ ခ်မ္းသာစြာ ေနႏုိင္ရန္ ျပင္ပမွ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ ေထာပတ္ ဆီဦး ဆီ ပ်ား တင္လဲဆား ဟူေသာ မ်ားျပားေသာ ေဆးပစၥည္းကုိ သုိမွီး သိမ္းဆည္းအပ္ သကဲ့သုိ႔၊ ရဟန္းတုိ႔ ဤအတူသာလွ်င္ အရိယာတပည့္သည္ မိမိေမြ႔ေလ်ာ္ရန္ မေတာင့္တရန္ နိဗၺာန္သုိ႔ သက္ဝင္ရန္ ခ်မ္းသာျခင္း 'သုခ' ကုိလည္း ပယ္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲျခင္း 'ဒုကၡ' ကုိလည္း ပယ္ျခင္း ေၾကာင့္ ေရွးဦးကပင္လွ်င္ ဝမ္းသာျခင္း 'ေသာမနႆ' ႏွလံုးမသာျခင္း 'ေဒါမနႆ'တုိ႔၏ ခ်ဳပ္ျခင္းေၾကာင့္ ဆင္းရဲလည္းမဟုတ္ ခ်မ္းသာလည္း မဟုတ္ေသာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္း 'ဥေပကၡာ' ေၾကာင့္ျဖစ္သည့္ သတိ၏ စင္ၾကယ္ျခင္း ရွိေသာ စတုတၴစ်ာန္သုိ႔ ေရာက္၍ ေန၏။ လြန္ျမတ္ေသာ စိတ္၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ မ်က္ေမွာက္၌ ခ်မ္းသာစြာ ေနေၾကာင္း ျဖစ္ကုန္ေသာ ဤစ်ာန္ ေလးပါးတုိ႔ကုိ အလုိရွိတုိင္းရ၏၊ မၿငဳိမျငင္ မပင္မပန္းရ၏။

ရဟန္းတုိ႔ အၾကင္အခါ၌ အရိယာသာဝကသည္ ဤသူေတာ္ေကာင္းတရား ခုနစ္ပါးတုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ လြန္ျမတ္ေသာ စိတ္၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ ယခုဘဝ၌ ခ်မ္းသာစြာ ေနေၾကာင္း ျဖစ္ကုန္ေသာ ဤစ်ာန္ ေလးပါးတုိ႔ကုိလည္း အလုိရွိတုိင္း ရ၏၊ မၿငဳိမျငင္ မပင္မပန္းရ၏။

ရဟန္းတုိ႔ ထုိအခါ ဤအရိယာသာဝကကုိ မာရ္မင္းသည္ အလုိရွိတုိင္း မျပဳႏုိင္ေသာ ရဟန္းဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ယုတ္မာေသာ မာရ္မင္းသည္ အလုိရွိတုိင္း မျပဳႏုိင္ေသာ ရဟန္းဟူ၍ လည္းေကာင္း ဆုိအပ္၏ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ 67

ၿမဳိ႕ကုိ ၿမဳိ႕၏ အျခံအရံ ခုနစ္ခုတုိ႔ျဖင့္ ေကာင္းစြာ ျခံရံအပ္၏၊ ပထမပိုင္း...

၃ - နဂေရာပမသုတ္၊မွ၊ မဟာဝဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ၿမဳိ႕ကုိ ၿမဳိ႕၏ အျခံအရံ ခုနစ္ခုတုိ႔ျဖင့္ ေကာင္းစြာ ျခံရံအပ္၏...

နဂေရာပမသုတ္ - (နဂရ= ၿမိဳ႕၊ ၾသပမ= ဥပမာ၊ ႏႈိင္းယွဥ္ျခင္း)

ရဟန္းတုိ႔ အၾကင္အခါ၌ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕ကုိ ၿမဳိ႕၏ အျခံအရံ ခုနစ္ခုတုိ႔ျဖင့္ ေကာင္းစြာ ျခံရံအပ္၏၊ ေလးပါးေသာ အာဟာရတုိ႔ကုိလည္း အလုိရွိတုိင္း ရ၏၊ မၿငဳိမျငင္ ရ၏၊ မပင္မပန္းရ၏၊ ရဟန္းတုိ႔ ထုိအခါ၌ မင္း၏ အစြန္အဖ်ား က်ေသာ ဤၿမဳိ႕ကုိ ျပည္ပ၌ ရွိေသာ ဆန္႔က်င္ဘက္ ရန္သူတုိ႔သည္ အက်ဳိးမဲ့ ပ်က္စီးေအာင္ မျပဳျပင္ႏုိင္ ဟု ဆုိအပ္၏။

အဘယ္ခုနစ္မ်ဳိးေသာ ၿမဳိ႕၏ အျခံအရံတုိ႔ျဖင့္ ေကာင္းစြာ ျခံရံအပ္သနည္းဟူမူ -

၁...
ရဟန္းတုိ႔ ဤေလာက၌ မင္း၏ အစြန္အဖ်ား က်ေသာ ၿမဳိ႕၌ တု႐ုိဏ္းတုိင္သည္ နက္ေသာ တြင္းရွိ၏၊ ေကာင္းစြာ ေျမ၌ စုိက္ျမႇဳပ္အပ္၏၊ တုန္လႈပ္ျခင္း မရွိ၊ ထုိမွဤမွ ယိမ္းယုိင္ျခင္း မရွိ။ မင္းသည္ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕ကုိ ၿမဳိ႕တြင္း၌ ေနကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ ေနကုန္ေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း ဤပဌမၿမဳိ႕၏ အျခံအရံျဖင့္ ေကာင္းစြာ ျခံရံအပ္၏။

၂...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္း၏ အစြန္အဖ်ား က်ေသာ ၿမဳိ႕၌ က်ဳံးသည္ နက္လည္း နက္၏၊ က်ယ္လည္း က်ယ္၏။ မင္းသည္ အစြန္အဖ်ား က်ေသာ ၿမဳိ႕ကုိ ၿမဳိ႕တြင္း၌ ေနကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ ေနကုန္ေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္း ေကာင္း ဤဒုတိယၿမဳိ႕၏ အျခံအရံျဖင့္ ေကာင္းစြာ ျခံရံအပ္၏။

၃...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တံတုိင္း အတြင္း ထက္ဝန္းက်င္ လွည့္လည္ႏုိင္ေသာ လမ္းခရီးသည္ ျမင့္လည္း ျမင့္၏၊ က်ယ္လည္း က်ယ္၏။ မင္းသည္ အစြန္အဖ်ား က်ေသာ ၿမဳိ႕ကုိ ၿမဳိ႕တြင္း၌ ေနကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ လံုျခံဳေစရန္ လည္း ေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ ေနကုန္ေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း ဤတတိယၿမဳိ႕၏ အျခံအရံျဖင့္ ေကာင္းစြာ
ျခံရံအပ္၏။

၄...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ျမားစေသာ ပစ္လႊတ္အပ္ေသာ လက္နက္ကုိ လည္းေကာင္း၊ (ဓားစေသာ) ႂကြင္းေသာ လက္နက္ကုိ လည္းေကာင္း လက္နက္ မ်ားစြာကုိ သုိမွီးအပ္၏။ မင္းသည္ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕ကုိ ၿမဳိ႕တြင္း၌ ေနကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ ေနကုန္ေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း ဤစတုတၴၿမဳိ႕၏ အျခံအရံျဖင့္ ေကာင္းစြာ ျခံရံအပ္၏။

၅...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ မ်ားစြာေသာ စစ္သည္ ဗုိလ္ပါ အေပါင္းသည္ ေန၏။ အဘယ္စစ္သည္ ဗုိလ္ပါ အေပါင္းနည္း။ ဆင္စီးသူရဲ၊ ျမင္းစီးသူရဲ၊ ရထားစီးသူရဲ၊ ေလးသည္ေတာ္၊ ေအာင္လံကုိင္၊ စစ္ဆင္သူ၊ တစ္ဖက္စစ္တပ္သုိ႔ ဝင္၍ ဦးေခါင္းကုိ အတံုးအတစ္ ျဖတ္ေတာက္ သြားႏုိင္သူ၊ စစ္ေရး၌ ထူးခြၽန္ ေက်ာ္ေစာေသာ မင္းသား၊ တဟုန္တည္း ေျပးဝင္ စစ္ထုိးႏုိင္သူ၊ ဆင္ေျပာင္ႀကီးကဲ့သုိ႔ေသာ သူရဲ၊ လြန္စြာ ရဲရင့္သူ၊ ခ်ပ္ဝတ္သူရဲ၊ ကြၽန္ယံုေတာ္မ်ားတုိ႔ပင္တည္း။ မင္းသည္ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕ကုိ ၿမဳိ႕တြင္း၌ ေနကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ ေနကုန္ေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း ဤပၪၥမၿမဳိ႕၏ အျခံအရံျဖင့္ ေကာင္းစြာ ျခံရံအပ္၏။

၆...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ပညာရွိ၍ လိမၼာေသာ၊ ထက္ျမက္ေသာ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ၊ မသိသူတုိ႔အား တားျမစ္တတ္၍ သိသူတုိ႔အား ဝင္ေစတတ္ေသာ တံခါးမွဴးရွိ၏၊ မင္းသည္ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕ကုိ ၿမဳိ႕တြင္း၌ ေနကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ ေနကုန္ေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း ဤဆ႒ၿမဳိ႕၏ အျခံအရံျဖင့္ ေကာင္းစြာ ျခံရံအပ္၏။

၇...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္း၏ အစြန္အဖ်ား က်ေသာၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တံတုိင္း သည္ ျမင့္လည္းျမင့္၏၊ က်ယ္လည္းက်ယ္၏၊ အေပါက္ အလံုးစံု ပိတ္ဆုိ႔ေသာ အဂၤေတလိမ္းက်ံျခင္းႏွင့္ လည္း ျပည့္စံု၏။ မင္းသည္ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕ကုိ ၿမဳိ႕တြင္း၌ ေနကုန္ေသာ သူတုိ႔၏ လံုျခံဳေစရန္ လည္းေကာင္း၊ ၿမဳိ႕ပ၌ ေနကုန္ေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ လည္းေကာင္း ဤသတၱမၿမဳိ႕၏ အျခံအရံျဖင့္ ေကာင္းစြာ ျခံရံအပ္၏။

ဤ ၿမဳိ႕၏ အျခံအရံခုနစ္ပါးတုိ႔ျဖင့္ ေကာင္းစြာ ျခံရံအပ္၏။

အဘယ္ ေလးပါးကုန္ေသာ
အာဟာရတုိ႔ကုိ အလုိရွိတုိင္း မၿငဳိမျငင္ မပင္မပန္းရသနည္း။

၁...
ရဟန္းတုိ႔ ဤေလာက၌ မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္းေနသူတုိ႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ ေစရန္ မထိတ္လန္႔ေစရန္ ခ်မ္းသာစြာ ေနႏိုင္ရန္ အပျဖစ္ေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ မ်ားျပားေသာ ျမက္ ထင္း ေရကုိ သုိမွီးသိမ္းဆည္းအပ္၏။

၂...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္းေနသူ တုိ႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ေစရန္ မထိတ္လန္႔ေစရန္ ခ်မ္းသာစြာ ေနႏုိင္ရန္ အပျဖစ္ေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ မ်ားျပားေသာ သေလးစပါး မုေယာ စပါးတုိ႔ကုိ သုိမွီး သိမ္းဆည္းအပ္၏။

၃...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္း ေနသူတုိ႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ ေစရန္ မထိတ္လန္႔ေစရန္ ခ်မ္းသာစြာ ေနႏိုင္ရန္ အပျဖစ္ေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ မ်ားျပားေသာ ႏွမ္း ပဲေနာက္ ပဲႀကီး ႂကြင္းေသာ ပဲအမ်ဳိးအေပါင္းတုိ႔ကုိ သုိမွီး သိမ္းဆည္းအပ္၏။

၄...
ရဟန္းတုိ႔ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား မင္း၏ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕၌ ၿမဳိ႕တြင္း ေနသူတုိ႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ပုိက္ေစရန္ မထိတ္လန္႔ေစရန္ ခ်မ္းသာစြာ ေနႏိုင္ရန္ အပျဖစ္ေသာ ရန္သူတုိ႔ကုိ တားျမစ္ရန္ မ်ားျပားေသာ ေဆးပစၥည္းတုိ႔ကုိ သုိမွီး သိမ္းဆည္းအပ္၏၊
အဘယ္ေဆးပစၥည္းတုိ႔ နည္း -
ေထာပတ္ ဆီဦး ဆီ ပ်ား တင္လဲ ဆား ဤေဆးပစၥည္းတုိ႔ပင္တည္း။
ရဟန္းတုိ႔ ဤေလးပါးကုန္ေသာ အာဟာရတုိ႔ကုိ အလိုရွိတုိင္း မၿငဳိမျငင္ မပင္ မပန္းရ၏။

ရဟန္းတုိ႔ အၾကင္အခါ၌ မင္း၏ အစြန္အဖ်ား က်ေသာ ၿမဳိ႕ကုိ အျခံအရံ ခုနစ္မ်ဳိးတုိ႔ျဖင့္ ေကာင္းစြာျခံရံအပ္၏၊ ဤအာဟာရ ေလးမ်ဳိးတုိ႔ကုိလည္း အလုိရွိတုိင္းရ၏၊ မၿငဳိမျငင္ရ၏၊ မပင္ မပန္းရ၏။ ထုိအခါ အစြန္အဖ်ားက်ေသာ ၿမဳိ႕ကုိ အပျဖစ္သည့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ ရန္သူအေပါင္းတုိ႔သည္ အက်ဳိးမဲ့ ပ်က္စီးေအာင္ မျပဳႏုိင္ဟု ဆုိအပ္၏။ 67

ရဟန္းတုိ႔ ဤအတူသာလွ်င္... ဒုတိယပိုင္း...

၃ - နဂေရာပမသုတ္၊မွ၊ မဟာဝဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ေဒဝဒတ္ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍...

ေဒဝဒတၱဝိပတၱိသုတ္

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဒဝဒတ္ သင္းခြဲ ထြက္သြား၍ မၾကာျမင့္မီ ရာဇၿဂဳိဟ္ျပည့္ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္၌ (သီတင္းသံုး) ေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဒဝဒတ္ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ရဟန္းတို႔ကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏၊

ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ ရံဖန္ရံခါ မိမိ၏ ပ်က္စီးမႈကုိ ဆင္ျခင္မူ ေကာင္း၏၊
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ ရံဖန္ရံခါ သူတစ္ပါး၏ ပ်က္စီးမႈကုိ ဆင္ျခင္မူ ေကာင္း၏၊
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ ရံဖန္ရံခါ မိမိ၏ ျပည့္စံုမႈကုိ ဆင္ျခင္မူ ေကာင္း၏၊
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ ရံဖန္ရံခါ သူတစ္ပါး၏ျပည့္စံုမႈကုိ ဆင္ျခင္မူ ေကာင္း၏၊

ရဟန္းတို႔ မသူေတာ္တရား ရွစ္မ်ဳိးတို႔ ႏွိပ္စက္လႊမ္းမုိး၍ ထက္ဝန္းက်င္ သိမ္းယူအပ္ ေသာ စိတ္ရွိေသာ ေဒဝဒတ္သည္ အပါယ္သို႔ က်ရမည့္သူတည္း၊ ငရဲ၌ က်က္ရမည့္သူတည္း၊ အာယုကပ္ပတ္လံုး တည္ရမည့္သူတည္း၊ ကုစားျခင္းငွါ မတတ္ေကာင္းသူတည္း။

အဘယ္ရွစ္မ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ -

ရဟန္းတို႔ လာဘ္ရမႈ ႏွိပ္စက္လႊမ္းမုိး၍ ထက္ဝန္းက်င္ သိမ္းယူအပ္ ေသာ စိတ္ရွိေသာ ေဒဝဒတ္သည္ အပါယ္သို႔ က်ရမည့္သူတည္း၊ ငရဲ၌ က်က္ရမည့္သူ တည္း၊ အာယုကပ္ပတ္လံုး တည္ရမည့္သူတည္း၊ ကုစားျခင္းငွါ မတတ္ေကာင္း သူတည္း။ ရဟန္းတို႔ လာဘ္မရမႈ သည္။ပ။ ရဟန္းတို႔ အျခံအရံ ရွိမႈ။ ရဟန္းတို႔ အျခံအရံ မရွိမႈ။ ရဟန္းတို႔ အ႐ုိအေသျပဳမႈ။ ရဟန္းတို႔ အ႐ုိအေသ မျပဳမႈ။ ရဟန္းတို႔ ယုတ္ညံ့ေသာ အလုိ။ ရဟန္းတို႔ ယုတ္မာေသာ အေဆြ ခင္ပြန္းရွိမႈ ႏွိပ္စက္လႊမ္းမုိး၍ ထက္ဝန္းက်င္ သိမ္းယူအပ္ေသာ စိတ္ရွိေသာ ေဒဝဒတ္သည္ အပါယ္သို႔ က်ရမည့္သူတည္း၊ ငရဲ၌ က်က္ရမည့္သူတည္း၊ အာယုကပ္ပတ္လံုး တည္ရမည့္သူတည္း၊ ကုစားျခင္းငွါ မတတ္ေကာင္းသူတည္း။

ရဟန္းတို႔ ဤမသူေတာ္တရား ရွစ္မ်ဳိးတို႔ ႏွိပ္စက္လႊမ္းမုိး၍ ထက္ဝန္းက်င္ သိမ္းယူအပ္ေသာ စိတ္ရွိေသာ ေဒဝဒတ္သည္ အပါယ္သို႔ က်ရမည့္သူတည္း၊ ငရဲ၌ က်က္ရမည့္သူတည္း၊ အာယုကပ္ပတ္လံုး တည္ရမည့္ သူတည္း၊ ကုစားျခင္းငွါ မတတ္ေကာင္းသူတည္း။

ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လာဘ္ရမႈကုိ ႏွိမ္နင္း၍ ႏွိမ္နင္း၍ ေနထုိင္မူကားေကာင္း၏။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လာဘ္မရမႈကုိ။ပ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျခံအရံရွိမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျခံအရံ မရွိမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အ႐ုိအေသျပဳမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အ႐ုိအေသ မျပဳမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အလုိကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ယုတ္မာေသာ အေဆြခင္ပြန္းရွိမႈကုိ ႏွိမ္နင္း၍ ႏွိမ္နင္း၍ ေနထုိင္မူကား ေကာင္း၏။ ရဟန္းတို႔ အဘယ္သို႔ေသာ အက်ဳိးထူးကုိ စြဲ၍ ရဟန္းသည္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လာဘ္ရမႈကုိ ႏွိမ္နင္း၍ ႏွိမ္နင္း၍ ေနရာသနည္း။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လာဘ္မရမႈကုိ။ပ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျခံအရံ ရွိမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျခံအရံ မရွိမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အ႐ုိအေသျပဳမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အ႐ုိအေသမျပဳမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အလုိကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ယုတ္မာေသာ အေဆြ ခင္ပြန္းရွိမႈကုိ ႏွိမ္နင္း၍ ႏွိမ္နင္း၍ ေနရာသနည္း။

ရဟန္းတို႔ ယင္းျဖစ္ေပၚလာေသာ လာဘ္ရမႈကုိ မႏွိမ္နင္းမူ၍ ေနေသာ ထုိရဟန္းအား အာသေဝါတရားႏွင့္ ပင္ပန္းေၾကာင္း (ကိေလသာ) အပူမီးတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္ရာ၏၊ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လာဘ္ရမႈကုိ ႏွိမ္နင္း၍ ေနေသာ ထုိရဟန္းအား ဤအေၾကာင္းျဖင့္ အာသေဝါတရားႏွင့္ ပင္ပန္းေၾကာင္း (ကိေလသာ) အပူမီး တို႔သည္ မျဖစ္ကုန္၊ ရဟန္းတို႔ ယင္းျဖစ္ေပၚလာေသာ လာဘ္မရမႈကုိ။ပ။ ျဖစ္ေပၚ လာေသာ အျခံအရံရွိမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျခံအရံမရွိမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အ႐ုိအေသျပဳမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အ႐ုိအေသ မျပဳမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အလုိကုိ။ ယင္းျဖစ္ေပၚလာေသာ ယုတ္မာေသာ အေဆြခင္ပြန္း ရွိမႈကုိ မႏွိမ္နင္းမူ၍ ေနေသာ ထုိရဟန္းအား အာသေဝါတရားႏွင့္ ပင္ပန္းေၾကာင္း (ကိေလသာ) အပူမီးတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္ရာ၏၊ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ယုတ္မာေသာ အေဆြခင္ပြန္း ရွိမႈကုိ ႏွိမ္နင္း၍ ေနေသာ ထုိရဟန္းအား ဤအေၾကာင္းျဖင့္ အာသေဝါတရားႏွင့္ ပင္ပန္းေၾကာင္း (ကိေလသာ) အပူမီးတို႔သည္ မျဖစ္ကုန္။ ရဟန္းတို႔ ဤအက်ဳိးထူးကုိစြဲ၍ ရဟန္းသည္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လာဘ္ရမႈကုိ ႏွိမ္နင္း၍ ႏွိမ္နင္း၍ ေနရာ၏။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လာဘ္မရမႈကုိ။ပ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျခံအရံ ရွိမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျခံအရံ မရွိမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အ႐ုိအေသ ျပဳမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚ လာေသာ အ႐ုိအေသ မျပဳမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အလုိကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ယုတ္မာေသာ အေဆြခင္ပြန္း ရွိမႈကုိ ႏွိမ္နင္း၍ ႏွိမ္နင္း၍ ေနရာ၏။

ရဟန္းတို႔ ထို႔ေၾကာင့္ ဤသာသနာေတာ္၌ ''ျဖစ္ေပၚလာေသာ လာဘ္ရမႈကုိ ႏွိမ္နင္း၍ ႏွိမ္နင္း၍ ငါတို႔ ေနၾကကုန္အံ့၊ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လာဘ္မရမႈကုိ။ပ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျခံအရံရွိမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အျခံအရံ မရွိမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အ႐ုိအေသျပဳမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အ႐ုိအေသ မျပဳမႈကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အလုိကုိ။ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ယုတ္မာေသာ အေဆြခင္ပြန္း ရွိမႈကုိ ႏွိမ္နင္း၍ ႏွိမ္နင္း၍ ငါတို႔ ေနၾကကုန္အံ့'' ဟု ဤသို႔ က်င့္ရမည္။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ သင္တို႔သည္ က်င့္အပ္ကုန္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။


၇ - ေဒဝဒတၱဝိပတၱိသုတ္၊ ေမတၱာဝဂ္၊ အ႒ကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။ 7

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။