ေနာင္တခ်ိန္ လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ၾကပါေစရန္ တရားပံုမ်ား၏ comment တြင္ တရားစာမ်ားပါ ထဲ့ေပးထားပါသည္။






သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ရန္ ဤအ၀ိုင္းေလးမ်ား အတြင္းမွာ တရားစာမ်ား တရားပံုမ်ားကို သြပ္သြင္းထားပါတယ္ သင္တို႔ စိတ္တိုင္းၾက ကူးယူျဖတ္ေတာက္ လြတ္လပ္စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။


Friday, October 8, 2010

အာပတ္ကုိ မကုစားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳအပ္ေသာ ဥေကၡပနီယကံ...


အာပတ္ကုိ မကုစားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳအပ္ေသာ ဥေကၡပနီယကံ


ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေကာသမၺီျပည္ ေဃာသိတာ႐ံုေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာအခါ အသွ်င္ဆႏၷသည္ အာပတ္သို႔ ေရာက္ၿပီး၍ အာပတ္ကုိ မကုစားလို။ အလုိနည္းေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ''အသွ်င္ဆႏၷသည္ အာပတ္သို႔ ေရာက္ၿပီး၍ အာပတ္ကို အဘယ့္ေၾကာင့္ မကုစားလိုဘိ သနည္း''ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ် ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾက ကုန္၏။

ထုိအခါ ထုိရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကုိ ေလွ်ာက္ၾက ကုန္၏။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္း အရာေၾကာင့္ ရဟန္းသံဃာကို စည္းေဝးေစ၍- ''ရဟန္းတို႔ ဆႏၷရဟန္းသည္ အာပတ္သို႔ ေရာက္ၿပီး၍ အာပတ္ကို မကုစားလို ဟူသည္ မွန္သေလာ'' ဟု စိစစ္ ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။ မွန္ပါသည္ ျမတ္စြာဘုရားဟု ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။

ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏၊
ရဟန္းတို႔ မေလ်ာက္ပတ္။ ပ။ ရဟန္းတို႔ (မဂ္ဖိုလ္မွ) အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ထုိေယာက်္ားသည္ အာပတ္သို႔ ေရာက္ၿပီး၍ အာပတ္ကို အဘယ့္ေၾကာင့္ မကုစားလိုဘိ သနည္း။ ရဟန္းတို႔ ဤဆႏၷ ျပဳမိေသာအမႈသည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာသူတို႔အား ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွာ လည္းေကာင္း။ပ။ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူၿပီးေနာက္။ပ။ တရားစကားကို ေဟာၾကားေတာ္မူ၍ ရဟန္းတို႔ကို-

ရဟန္းတို႔ သို႔ျဖစ္လွ်င္ သံဃာသည္ ဆႏၷရဟန္းအား အာပတ္ကို မကုစားျခင္းေၾကာင့္ (ျပဳအပ္ေသာ) သံဃာႏွင့္ အတူတကြ သံုးေဆာင္ျခင္း မရွိေသာ ဥေကၡပနီယကံကို ျပဳေလာ့။
ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ ျပဳရမည္၊ ေရွးဦးစြာ ဆႏၷရဟန္းကို ေစာဒနာ ရမည္၊ ေစာဒနာၿပီးေနာက္ ေအာက္ေမ့ေစရမည္၊ ေအာက္ေမ့ ေစၿပီးေနာက္ အာပတ္သို႔ တင္ရမည္၊ အာပတ္သို႔ တင္ၿပီးေနာက္ ကြၽမ္းက်င္လိမၼာ၍ စြမ္းရည္ရွိေသာ ရဟန္းသည္ သံဃာကို သိေစရမည္။

''အသွ်င္ဘုရားတို႔ သံဃာသည္ အကြၽႏု္ပ္၏ စကားကို နာေတာ္မူေလာ့၊ ဤဆႏၷရဟန္းသည္ အာပတ္သို႔ ေရာက္ၿပီး၍ အာပတ္ကုိ မကုစားလို၊ သံဃာအား ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အခါရွိေသာ ကံသည္ အကယ္၍ ျဖစ္ျငားအံ့၊ သံဃာသည္ ဆႏၷရဟန္းအား အာပတ္ကုိ မကုစားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳအပ္ေသာ သံဃာႏွင့္ အတူတကြ သံုးေဆာင္ျခင္း မရွိေသာ ဥေကၡပနီယကံကို ျပဳရာ၏၊ ဤကား သိေစျခင္းတည္း။

အသွ်င္ဘုရားတို႔ သံဃာသည္ အကြၽႏု္ပ္၏ စကားကို နာေတာ္မူေလာ့၊ ဤဆႏၷရဟန္းသည္ အာပတ္သို႔ ေရာက္ၿပီး၍ အာပတ္ကုိ မကုစားလို၊ သံဃာသည္ ဆႏၷရဟန္းအား အာပတ္ကုိ မကုစားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳအပ္ေသာ သံဃာႏွင့္ အတူတကြ သံုးေဆာင္ျခင္း မရွိေသာ ဥေကၡပနီယကံကို ျပဳ၏၊ ဆႏၷရဟန္းအား အာပတ္ကုိ မကုစားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳအပ္ေသာ သံဃာႏွင့္ အတူတကြ သံုးေဆာင္ျခင္းမရွိေသာ ဥေကၡပနီယကံ ျပဳလုပ္ျခင္းကုိ အၾကင္ အသွ်င္အား ႏွစ္သက္ျခင္း ရွိ၏၊ ထုိအသွ်င္သည္ ဆိတ္ဆိတ္ ေနရာ၏၊ အၾကင္ အသွ်င္အား ႏွစ္သက္ျခင္း မရွိ၊ ထုိအသွ်င္သည္ ေျပာဆုိရာ၏။

ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း ဤအေၾကာင္းကုိ ေျပာၾကားပါ၏။ ပ ။
သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း ဤအေၾကာင္းကုိ ေျပာၾကားပါ၏။

အသွ်င္ဘုရားတို႔ သံဃာသည္ အကြၽႏု္ပ္၏ စကားကို နာေတာ္မူေလာ့၊ ဤဆႏၷရဟန္းသည္ အာပတ္သို႔ ေရာက္ၿပီး၍ အာပတ္ကုိ မကုစားလို၊ သံဃာသည္ ဆႏၷရဟန္းအား အာပတ္ကုိ မကုစားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳအပ္ေသာ သံဃာႏွင့္ အတူတကြ သံုးေဆာင္ျခင္း မရွိေသာ ဥေကၡပနီယကံကို ျပဳ၏၊ ဆႏၷရဟန္းအား အာပတ္ကုိ မကုစားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳအပ္ေသာ သံဃာႏွင့္ အတူတကြ သံုးေဆာင္ျခင္း မရွိေသာ ဥေကၡပနီယကံ ျပဳလုပ္ျခင္းကုိ အၾကင္ အသွ်င္အား ႏွစ္သက္ျခင္း ရွိ၏၊ ထုိအသွ်င္သည္ ဆိတ္ဆိတ္ ေနရာ၏၊ အၾကင္ အသွ်င္အား ႏွစ္သက္ျခင္း မရွိ၊ ထုိအသွ်င္သည္ ေျပာဆုိရာ၏။ သံဃာသည္ ဆႏၷရဟန္းအား အာပတ္ကုိ မကုစားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳအပ္ေသာ သံဃာႏွင့္ အတူတကြ သံုးေဆာင္ျခင္း မရွိေသာ ဥေကၡပနီယကံကုိ ျပဳအပ္ၿပီ၊ သံဃာအား ႏွစ္သက္ျခင္း ရွိ၏၊ ထု႔ိေၾကာင့္္ ဆိတ္ဆိတ္ ေန၏၊ ဤသို႔ ဆိတ္ဆိတ္ ေနသျဖင့္ ဤႏွစ္သက္သည့္ အျဖစ္ကို သိမွတ္ရပါသည္'' ဟု သိေစရမည္။


ယခုေခတ္ အာပတ္သင့္ေသာရဟန္းမ်ားကိုလည္း ေတြ႔ဖူးပါ၏... ေဒသနာမၾကားေသာသူမ်ားကိုလည္းေတြ႔ဖူးပါ၏... သို႔ေသာ္ အာပတ္ကို မကုစားေသာရဟန္းအား ဥေကၡပနီယကံ ျပဳျခင္းမ်ဳိး မေတြ႔ဖူးေသးပါ... ကံျပဳခဲ့ပါလွ်င္လည္း ကံျပဳခံရေသာရဟန္းသည္ အေရးလုပ္မည္ မထင္ေတာ့ပါေပ... အမုန္းခံရဖို႔ အလားအလာသာ ရွိေပသည္... ဤသည္ကား မိမိအထင္သာ...


ရဟန္းတို႔ ''ဆႏၷရဟန္းကို အာပတ္ကုိ မကုစားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳအပ္ေသာ သံဃာႏွင့္ အတူတကြ သံုးေဆာင္ျခင္း မရွိေသာ ဥေကၡပနီယကံကုိ ျပဳအပ္ၿပီ'' ဟု ေက်ာင္းတုိက္ အဆက္ဆက္သို႔လည္း ေျပာၾကား ကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 56

၆ - အာပတ္ကုိ မကုစားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳအပ္ေသာ ဥေကၡပနီယကံ၊
ကမကၡႏၶက၊ စူဠ၀ဂ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

သံဃာပိုင္ ပစၥည္း မစြန္႔ထုိက္...


သံဃာပိုင္ ပစၥည္း မစြန္႔ထုိက္...


ရဟန္းတို႔ ...


ဤမစြန္႔ထုိက္ေသာ ဘ႑ာပစၥည္း ငါးမ်ဳိးတို႔ကို သံဃာသည္ လည္းေကာင္း၊ ဂိုဏ္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ပုဂၢိဳလ္သည္ လည္းေကာင္း မစြန္႔ထုိက္ကုန္၊ စြန္႔ေသာ္လည္း စြန္႔ရာ မေရာက္ကုန္၊ စြန္႔ေသာ ရဟန္းအား ထုလႅစၥဥ္း အာပတ္ သင့္၏။



ငါးမ်ဳိးေသာ ဘ႑ာတို႔ကား အဘယ္တို႔နည္း။



၁။ 'အရံ အရံရာ' ဤကား မစြန္႔ထုိက္ေသာ ပဌမဘ႑ာ အစုတည္း၊ သံဃာသည္ လည္းေကာင္း၊ ဂုိဏ္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ပုဂၢိဳလ္သည္ လည္းေကာင္း မစြန္႔ထုိက္၊ စြန္႔ေသာ္လည္း စြန္႔သည္ မမည္၊ စြန္႔ေသာ ရဟန္းအား ထုလႅစၥဥ္း အာပတ္ သင့္၏။



၂။ 'ေက်ာင္း ေက်ာင္းရာ' ဤကား မစြန္႔ထုိက္ေသာ ဒုတိယ ဘ႑ာအစုတည္း၊ သံဃာသည္ လည္းေကာင္း၊ ဂုိဏ္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ပုဂၢိဳလ္သည္ လည္းေကာင္း မစြန္႔ထုိက္၊ စြန္႔ေသာ္လည္း စြန္႔သည္ မမည္၊ စြန္႔ေသာ ရဟန္းအား ထုလႅစၥဥ္း အာပတ္ သင့္၏။



၃။ 'ေညာင္ေစာင္း အင္းပ်ဥ္ ဘံုလွ်ဳိ 'ဖံု' ေခါင္းအံုး' ဤကား မစြန္႔ထုိက္ေသာ တတိယဘ႑ာ အစုတည္း၊ သံဃာသည္ လည္းေကာင္း၊ ဂုိဏ္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ပုဂၢိဳလ္သည္ လည္းေကာင္း မစြန္႔ထုိက္၊ စြန္႔ေသာ္လည္း စြန္႔သည္ မမည္၊ စြန္႔ေသာ ရဟန္းအား ထုလႅစၥဥ္း အာပတ္ သင့္၏။



၄။ 'ေၾကးအုိးႀကီး ေၾကးအုိး စရည္း ေၾကးအင္တြဲ ေၾကးဖ်ဥ္း ပဲခြပ္ ပုဆိန္ ဓားမ ေပါက္တူး ေဆာက္' ဤကား မစြန္႔ထုိက္ေသာ စတုတၴဘ႑ာ အစုတည္း၊ သံဃာသည္ လည္းေကာင္း၊ ဂုိဏ္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ပုဂၢိဳလ္သည္ လည္းေကာင္း မစြန္႔ထုိက္၊ စြန္႔ေသာ္လည္း စြန္႔သည္ မမည္၊ စြန္႔ေသာ ရဟန္းအား ထုလႅစၥဥ္း အာပတ္ သင့္၏။



၅။ 'ႏြယ္ ဝါး ျဖဴဆံျမက္ ၿပိတ္ျမက္ ျမက္ ေျမညက္ သစ္ဘ႑ာ ေျမဘ႑ာ' ဤကား မစြန္႔ထုိက္ေသာ ပၪၥမဘ႑ာ အစုတည္း၊ သံဃာသည္ လည္းေကာင္း၊ ဂုိဏ္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ပုဂၢိဳလ္သည္ လည္းေကာင္း မစြန္႔ထုိက္၊ စြန္႔ေသာ္လည္း စြန္႔သည္ မမည္၊ စြန္႔ေသာ ရဟန္းအား ထုလႅစၥဥ္း အာပတ္ သင့္၏။



ရဟန္းတို႔ ဤငါးမ်ဳိးေသာ ဘ႑ာတို႔ကုိ မစြန္႔ထုိက္ကုန္၊ သံဃာသည္ လည္းေကာင္း၊ ဂုိဏ္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ပုဂၢိဳလ္သည္ လည္းေကာင္း မစြန္႔ထုိက္၊ စြန္႔ေသာ္လည္း စြန္႔သည္ မမည္၊ စြန္႔ေသာ ရဟန္းအား ထုလႅစၥဥ္းအာပတ္ သင့္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။



၃ - တတိယအခန္း၊ ေသနာသနကၡႏၶက၊ စူဠ၀ဂ္ပါဠိေတာ္။




ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Monday, August 23, 2010

သိကၡာသံုးပါး...



ပဌမ သိကၡတၱယသုတ္၊


ရဟန္းတို႔ အက်င့္'သိကၡာ' တို႔သည္ ဤသံုးမ်ဳိးတို႔တည္း၊ အဘယ္ သံုးမ်ဳိးတို႔နည္း ဟူမူအဓိသီလသိကၡာ၊ အဓိစိတၱသိကၡာ၊ အဓိပညာသိကၡာတို႔တည္း။

ရဟန္းတို႔ အဓိသီလသိကၡာ ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ သီလ ရွိ၏။ပ။ သိကၡာပုဒ္တို႔၌ ေဆာက္တည္၍ က်င့္၏။ ရဟန္းတို႔ ဤပါတိေမာကၡ သံဝရသီလကို အဓိသီလ သိကၡာဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ အဓိစိတၱသိကၡာ ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ကာမတို႔မွ ကင္းဆိတ္၍ သာလွ်င္။ပ။ စတုတၴစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ ေန၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ စတုတၴစ်ာန္သို႔ ေရာက္၍ ေနျခင္းကို အဓိစိတၱသိကၡာဟု ဆိုအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ အဓိပညာသိကၡာ ဟူသည္ အဘယ္နည္း၊
ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ ''ဤကား ဆင္းရဲတည္း'' ဟု ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ သိ၏။ပ။ ''ဤကား ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ (နိဗၺာန္) သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္တည္း'' ဟု ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ သိ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ သစၥာ ေလးပါး သိျခင္းကို အဓိပညာသိကၡာ ဟု ဆိုအပ္၏။ ရဟန္းတို႔ အက်င့္ 'သိကၡာ' တို႔သည္ ဤသံုးမ်ိဳး တို႔တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 90

၉ - ပဌမ သိကၡတၱယသုတ္၊ သမဏ၀ဂ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Thursday, August 5, 2010

သင္တိ္ု႔လည္း ဤသို႔ က်င့္ရေပမည္...


စံုသလားမေမးနဲ႔...
ခ်စ္သားရဟန္းတို႔အတြက္ ျပည့္စံုလွေပေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမ...
ဒကာဒကာမတို႔ သင္တိ္ု႔လည္း က်င့္ရေပမည္...

သည္တစ္ခ်ီေတာ့ သိကၡာ၀ါႀကီးသူတို႔ကို ဦးစားေပးရန္ မလို...

Wednesday, August 4, 2010

ကိေလသာကင္းေသာ၊ အျပစ္မရွိေသာ...


အနဂၤဏသုတ္ မွ... (ကိေလသာကင္းေသာ၊ အျပစ္မရွိေသာ)


အသွ်င္မဟာေမာဂၢလာန္က ''ငါ့သွ်င္သာရိပုၾတာ ငါ့အား ဥပမာတစ္ခု ေပၚလာပါသည္'' ဟု အသွ်င္သာရိပုၾတာအား ေလွ်ာက္ၾကား၏။

ငါ့သွ်င္ေမာဂၢလာန္ ထို႔ပမာကုိ ေဖာ္ေျပာပါေလာ့ ဟု မိန္႔ဆုိ၏။

ငါ့သွ်င္ ငါသည္ အခါတစ္ပါး၌ ေတာင္တို႔ျဖင့္။ ခံရံထားေသာ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္၌ ေနပါသည္။ ငါ့သွ်င္ ငါသည္ နံနက္ အခ်ိန္၌ သကၤန္းကုိ ျပင္ဝတ္၍ သပိတ္ သကၤန္းကုိ ယူေဆာင္လ်က္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္သို႔ ဆြမ္းခံ ဝင္ေသာအခါ ယာဥ္လုပ္သမား၏သား သမီတိသည္ ယာဥ္၏ အကြပ္တံကူကုိ ေရြေနစဥ္ ပ႑ဳ၏သား ယာဥ္လုပ္သမား အမ်ဳိးသားျဖစ္ခဲ့ဖူးသည့္ တကၠတြန္းသည္ အနီး၌ ရပ္တည္ေနပါသည္။

ငါ့သွ်င္ ပ႑ဳ၏သား ယာဥ္လုပ္သမား အမ်ဳိးသားျဖစ္ခဲ့ဖူးသည့္ တကၠတြန္းအား-
''ဤယာဥ္လုပ္သမား၏သား သမီတိသည္ ဤအကြပ္တံကူ၏ ဤသည့္အေကြး ဤသည့္ အေကာက္ ဤသည့္ အနာအဆာကုိ ေရြခဲ့ပါမူ ဤအကြပ္တံကူသည္ အေကြးအေကာက္ အနာအဆာ ကင္းလ်က္ စင္ၾကယ္သည္ ျဖစ္၍ အႏွစ္၌ တည္ရာ၏'' ဟု စိတ္အၾကံ ျဖစ္ေပၚလာ၏။

ငါ့သွ်င္ ယာဥ္လုပ္သမား ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည့္ ပ႑ဳ၏သား တကၠတြန္း၏ စိတ္အၾကံ အတုိင္း ယာဥ္လုပ္သမား၏သား သမီတိသည္ ထုိအကြပ္တံကူ၏ ထုိသည့္အေကြး ထုိသည့္အေကာက္ ထုိသည့္ အနာအဆာကုိ ေရြေလ၏။ ငါ့သွ်င္ ထုိအခါ ယာဥ္လုပ္သမား ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည့္ ပ႑ဳ၏သား တကၠတြန္းသည္ ''မိမိစိတ္ျဖင့္ သူတစ္ပါး စိတ္ကုိ သိသကဲ့သို႔ ေရြေလေယာင္တကား'' ဟု ႏွစ္သက္ဝမ္းေျမာက္ေသာ စိတ္ရွိသည္ ျဖစ္၍ ႏွစ္သက္ ဝမ္းေျမာက္ေသာ စကားကုိ ျမြက္ဆုိေလ၏။

ငါ့သွ်င္ ဤဥပမာအတူပင္ အၾကင္ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္...

ယုံၾကည္ျခင္း သဒၶါတရား မရွိကုန္ဘဲ အသက္ေမြးမႈအတြက္သာ ရဟန္းျပဳကုန္၏၊
သဒၶါတရားျဖင့္ လူ႕ေဘာင္မွ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳသူမ်ား မဟုတ္ၾကကုန္၊

စဥ္းလဲတတ္ကုန္၏၊
လွည့္ပတ္တတ္ကုန္၏၊
လိမ္လည္ ေကာက္က်စ္ တတ္ကုန္၏၊
ပ်ံ႕လြင့္ ကုန္၏၊
မာန္ေထာင္ ကုန္၏၊
လွ်ပ္ေပၚေလာ္လည္ကုန္၏၊
ႏႈတ္ထြက္ ၾကမ္းကုန္၏၊
ပရမ္းပတာ ေျပာဆုိကုန္၏၊
ဣေႁႏၵတံခါး ပိ္တ္ဆို႔ မထားကုန္၊
အစားအစာ၌ အတုိင္းအရွည္ကုိ မသိကုန္၊
ႏုိးၾကားမႈ၌ အားမစုိက္ကုန္၊
ရဟန္းတရား၌ မငဲ့ကြက္ကုန္၊
သိကၡာပုဒ္၌ ထက္သန္ေသာ ႐ုိေသ ေလးစားမႈ မရွိကုန္၊
လာဘ္မ်ားရန္သာ က်င့္ကုန္၏၊
အဆုံးအမ သာသနာေတာ္ကုိ ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ နာယူကုန္၏၊
ဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း၌ ေရွ႕သြား ျပဳကုန္၏၊
နိဗၺာန္ 'ဥပဓိ ဝိေဝက'၌ တာဝန္မဲ့ ျဖစ္ၾကကုန္၏၊
ပ်င္းရိကုန္၏၊
လုံ႕လ နည္းကုန္၏၊
သတိ ကင္းကုန္၏၊
ဆင္ျခင္ဉာဏ္ မရွိၾကကုန္၊
မတည္ၾကည္ ၾကကုန္၊
စိတ္ေလၾက ကုန္၏၊
ပညာမဲ့ၾက ကုန္၏၊
ထုိင္းအ,သူမ်ား ျဖစ္ၾက ကုန္၏၊

အသွ်င္သာရိပုၾတာသည္ ဤတရား ေဒသနာတည္းဟူေသာ ပဲခြပ္ျဖင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္တို႔၏ စိတ္ကုိ (မိမိ)စိတ္ျဖင့္ သိသကဲ့သို႔ ေရြေလေယာင္တကား။

အၾကင္ အမ်ဳိးသားတို႔သည္ကား သဒၶါတရားျဖင့္ လူ႕ေဘာင္မွ ထြက္၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳၾကကုန္၏၊ မစဥ္းလဲ တတ္ကုန္၊ မလွည့္ပတ္ တတ္ကုန္၊ မလိမ္လည္ မေကာက္က်စ္ တတ္ကုန္၊ မပ်ံ႕လြင့္ကုန္၊ မာန္မေထာင္ကုန္၊ မလွ်ပ္ေပၚ မေလာ္လည္ကုန္၊ ႏႈတ္ထြက္ မၾကမ္းကုန္၊ ပရမ္းပတာ မေျပာဆုိကုန္၊ ဣေႁႏၵတံခါး ပိ္တ္ဆို႔ထား ကုန္၏၊ အစားအစာ၌ အတုိင္းအရွည္ကုိ သိကုန္၏၊ ႏုိးၾကားမႈ၌ အားစုိက္ ကုန္၏၊ ရဟန္းတရား၌ ငဲ့ကြက္ကုန္၏၊ သိကၡာပုဒ္၌ ထက္သန္ေသာ ႐ုိေသေလးစားျခင္း ရွိကုန္၏၊ လာဘ္မ်ားရန္ မက်င့္ကုန္၊ (အဆုံးအမ သာသနာေတာ္ကုိ) ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ မနာယူကုန္၊ ဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း၌ တာဝန္မဲ့ ျဖစ္ကုန္၏၊ နိဗၺာန္'ဥပဓိ ဝိေဝက' ၌ ေရွ႕သြား ျပဳကုန္၏၊ ဝီရိယ ရွိကုန္၏၊ (နိဗၺာန္သို႔) စိတ္ကုိ ေစလႊတ္ေန ကုန္၏၊ သတိရွိ ကုန္၏၊ ဆင္ျခင္Óဏ္ ရွိကုန္၏၊ တည္ၾကည္ ကုန္၏၊ စိတ္မေလလြင့္ကုန္၊ ပညာ ရွိကုန္၏၊ မထုိင္းမအကုန္၊ ထုိအမ်ဳိးသားတို႔သည္ အသွ်င္သာရိပုၾတာ၏ ဤတရား ေဒသနာကုိ ၾကားၾကကုန္၍ ''အသွ်င္တို႔ ေကာင္းလွေပစြ၊ အသွ်င္သာရိပုၾတာသည္ သီတင္း သုံးေဖာ္တို႔ကုိ အကုသုိလ္မွ ထေစ၍ ကုသုိလ္၌ တည္ေစဘိ၏'' ဟု (အၿမိဳက္အရသာကုိ ေသာက္ကုန္ဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ သုဓာဘုတ္ကုိ စားကုန္ဘိ သကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း) ႏႈတ္ေရာစိတ္ပါ ေသာက္ၾက စားၾကေလေယာင္ တကား။

ငါ့သွ်င္ ဥပမာေသာ္ကား ငယ္ရြယ္ႏုပ်ဳိ၍ အလွျပင္ေလ့ရွိသည့္ ဦးေခါင္းႏွင့္ တကြ ေရခ်ဳိးၿပီးေသာ မိန္းမ၊ သို႔မဟုတ္ ေယာက်္ားသည္ ၾကာပန္းကုိ ျဖစ္ေစ၊ မုိးေဆြပန္းကုိ ျဖစ္ေစ၊ စစ္ႀကီးပန္း စံပယ္ပန္းကုိ ျဖစ္ေစ ရခဲ႔ေသာ္ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ခံယူကာ ဦးေခါင္းေပၚ၌ ပန္ဆင္ရာ သကဲ့သို႔ အၾကင္အမ်ဳိးသားတို႔သည္ သဒၶါတရားျဖင့္ လူ႕ေဘာင္မွ ထြက္၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ ၾကကုန္၏၊

မစဥ္းလဲကုန္၊ မလွည့္ပတ္ တတ္ကုန္၊ မလိမ္လည္ မေကာက္က်စ္ တတ္ကုန္၊ စိတ္မပ်ံ႕လြင့္ကုန္၊ မာန္မေထာင္ကုန္၊ မလွ်ပ္ေပၚ မေလာ္လည္ကုန္၊ ႏႈတ္ထြက္ မၾကမ္းကုန္၊ ပရမ္းပတာ မေျပာဆုိကုန္၊ ဣေႁႏၵတံခါးပိ္တ္ဆို႔ထား ကုန္၏၊ အစားအစာ၌ အတုိင္းအရွည္ကုိ သိကုန္၏၊ ႏုိးၾကားမႈ၌ အားစုိက္ကုန္၏၊ ရဟန္း တရား၌ ငဲ့ကြက္ကုန္၏၊ သိကၡာပုဒ္၌ ထက္သန္ေသာ ႐ုိေသ ေလးစားျခင္း ရွိကုန္၏၊ လာဘ္မ်ားရန္ မက်င့္ကုန္၊ အဆုံးအမ သာသနာေတာ္ကုိ ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ မနာယူကုန္၊ ဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း၌ တာဝန္မဲ့ ျဖစ္ကုန္၏၊ နိဗၺာန္ 'ဥပဓိဝိေဝက' ၌ ေရွ႕သြား ျပဳကုန္၏၊ လုံ႕လ ရွိၾကကုန္၏၊ နိဗၺာန္သို႔ စိတ္ကုိ ေစလႊတ္ ေနကုန္၏၊ သတိ ရွိကုန္၏၊ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ ရွိကုန္၏၊ တည္ၾကည္ကုန္၏၊ စိတ္မေလလြင့္ ကုန္၊ ပညာရွိ ကုန္၏၊ မထုိင္းမအကုန္၊ ထုိအမ်ဳိးသားတို႔သည္ အသွ်င္သာရိပုၾတာ၏ ဤတရား ေဒသနာကုိ နာၾကားရ ကုန္၍-

''အသွ်င္တို႔ ေကာင္းလွေပစြ၊ အသွ်င္သာရိပုၾတာသည္ သီတင္းသုံးေဖာ္တို႔ကုိ အကုသုိလ္မွ ထေစ၍ ကုသုိလ္၌ တည္ေစဘိ၏'' ဟု အၿမိဳက္အရသာကုိ ေသာက္ကုန္ဘိ သကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ သုဓာဘုတ္ကုိ စားကုန္ဘိ သကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း ႏႈတ္ေရာစိတ္ပါ ေသာက္ၾက စားၾကေလေယာင္တကား'' ဟု ေလွ်ာက္ၾကား၏။

ဤသို႔လွ်င္ ထုိအဂၢသာဝက ရဟႏၲာ အရွင္ျမတ္ႀကီး ႏွစ္ပါးတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္း ေကာင္းစြာ ေဟာေျပာေသာ စကားကုိ ဝမ္းေျမာက္ၾကေလ ကုန္သတည္း။ 63

၅ - အနဂၤဏသုတ္၊ မွ၊ မူလပရိယာယ၀ဂ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆရာငါးဦးကုိျပျခင္း...



ဆရာငါးဦးကုိျပျခင္း


ေမာဂၢလႅာန္ ေလာက၌ ဆရာငါးဦးတို႔သည္ ထင္ရွား ရွိကုန္၏၊
ငါးဦးတို႔ကား အဘယ္သူတို႔နည္း။

ေမာဂၢလႅာန္ ဤေလာက၌ ဆရာအခ်ဳိ႕သည္...
စင္ၾကယ္ေသာ သီလ မရွိဘဲလ်က္ ''စင္ၾကယ္ေသာ သီလ ရွိ၏''၊ ''ငါ၏ သီလသည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း'' ဟု ဝန္ခံ၏။ ထုိဆရာကုိ တပည့္တို႔သည္ ''ဤအသွ်င္ ဆရာသည္ စင္ၾကယ္ေသာ သီလ မရွိဘဲလ်က္ 'စင္ၾကယ္ေသာ သီလ ရွိ၏'၊ 'ငါ၏ သီလသည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း' ဟု ဝန္ခံ၏။ ငါတို႔သည္ လူတို႔အား ေျပာကုန္မူဤဆရာသည္ မႏွစ္ၿမဳိ႕ရာ၊ ငါတို႔သည္ ထုိမႏွစ္ၿမဳိ႕ဖြယ္ စကားျဖင့္ ထုိဆရာကုိ အဘယ့္ေၾကာင့္ ေျပာကုန္အံ့နည္း၊ သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း သူနာ အရံအတား ေဆးပစၥည္း ပရိကၡရာတို႔ျဖင့္ ေထာက္ပံ့ထား၏။ အၾကင္ အမႈကုိ ထုိဆရာသည္ ျပဳလုပ္အံ့၊ ထုိအမႈျဖင့္ပင္ ထုိဆရာသည္ ထင္ရွားလတၱံ႕'' ဟု သိကုန္၏။ ေမာဂၢလႅာန္ ဤသို႔ေသာ ဆရာကုိ တပည့္တို႔သည္ သီလမွ ေစာင့္ကုန္၏။ ဤသို႔ေသာ ဆရာသည္လည္း တပည့္တို႔၏ သီလမွ ေစာင့္ျခင္းကုိ ေတာင့္တ၏။


ေမာဂၢလႅာန္ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား
ဤေလာက၌ ဆရာ အခ်ိဳ႕သည္ စင္ၾကယ္ေသာ အသက္ေမြးျခင္း မရွိဘဲလ်က္ ''စင္ၾကယ္ေသာ အသက္ ေမြးျခင္း ရွိ၏''၊ ''ငါ၏ အသက္ ေမြးျခင္းသည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း'' ဟု ဝန္ခံ၏။ ထုိဆရာကုိ တပည့္တို႔သည္ ''ဤအသွ်င္ ဆရာသည္ စင္ၾကယ္ေသာ အသက္ ေမြးျခင္း မရွိဘဲလ်က္ 'စင္ၾကယ္ေသာ အသက္ ေမြးျခင္း ရွိ၏'၊ 'ငါ၏ အသက္ ေမြးျခင္းသည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း' ဟု ဝန္ခံ၏။ ငါတို႔သည္ လူတို႔အား ေျပာကုန္မူ ဤအသွ်င္ ဆရာသည္ မႏွစ္ၿမဳိ႕ရာ၊ ငါတို႔သည္ ထုိမႏွစ္ၿမဳိ႕ဖြယ္ေသာ စကားျဖင့္ ထုိဆရာကုိ အဘယ့္ေၾကာင့္ ေျပာကုန္အံ့နည္း၊ သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း သူနာ အရံအတား ေဆးပစၥည္း ပရိကၡရာတို႔ျဖင့္ ေထာက္ပံ့ထား၏၊ အၾကင္အမႈကုိ ထုိဆရာသည္ ျပဳလုပ္အံ့၊ ထုိအမႈျဖင့္ပင္ ထုိဆရာသည္ ထင္ရွားလတၱံ႕'' ဟု သိကုန္၏၊ ေမာဂၢလႅာန္ ဤသို႔ေသာ ဆရာကုိ တပည့္တို႔သည္ အသက္ ေမြးျခင္းမွ ေစာင့္ကုန္၏၊ ဤသို႔ေသာ ဆရာသည္လည္း တပည့္တို႔၏ အသက္ ေမြးျခင္းမွ ေစာင့္ျခင္းကုိ ေတာင့္တ၏။


ေမာဂၢလႅာန္ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား
ဤေလာက၌ ဆရာ အခ်ိဳ႕သည္ မစင္ၾကယ္ေသာ တရားေဟာျခင္း ရွိလ်က္ ''စင္ၾကယ္ေသာ တရား ေဟာျခင္း ရွိ၏''၊ ''ငါ၏ တရား ေဟာျခင္းသည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း'' ဟု ဝန္ခံ၏။ ထုိဆရာကုိ တပည့္တို႔သည္ ''ဤအသွ်င္ ဆရာသည္ မစင္ၾကယ္ေသာ တရားေဟာျခင္း ရွိလ်က္ 'စင္ၾကယ္ေသာ တရား ေဟာျခင္း ရွိ၏'၊ 'ငါ၏ တရား ေဟာျခင္းသည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း' ဟု ဝန္ခံ၏။ ငါတို႔သည္ လူတို႔အား ေျပာကုန္မူ ဤအသွ်င္ ဆရာသည္ မႏွစ္ၿမဳိ႕ရာ၊ ငါတို႔သည္ ထုိမႏွစ္ၿမဳိ႕ဖြယ္ စကားျဖင့္ ထုိဆရာကုိ အဘယ့္ေၾကာင့္ ေျပာကုန္အံ့နည္း၊ သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း သူနာ အရံအတား ေဆးပစၥည္း ပရိကၡရာတို႔ျဖင့္ ေထာက္ပံ့ထား၏။ အၾကင္ အမႈကုိ ထုိဆရာသည္ ျပဳလုပ္အံ့၊ ထုိအမႈျဖင့္ပင္ ထုိဆရာသည္ ထင္ရွား လတၱံ႕'' ဟု သိကုန္၏၊ ေမာဂၢလႅာန္ ဤသို႔ေသာ ဆရာကုိ တပည့္တို႔သည္ တရား ေဟာျခင္းမွ ေစာင့္ကုန္၏။ ဤသို႔ေသာ ဆရာသည္လည္း တပည့္တို႔၏ တရား ေဟာျခင္းမွ ေစာင့္ျခင္းကုိ ေတာင့္တ၏။

ေမာဂၢလႅာန္ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား
ဤေလာက၌ ဆရာအခ်ဳိ႕သည္ မစင္ၾကယ္ေသာ ေျပာၾကားျခင္း ရွိလ်က္ ''စင္ၾကယ္ေသာ ေျပာၾကားျခင္း ရွိ၏''၊ ''ငါ၏ ေျပာၾကားျခင္းသည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း'' ဟု ဝန္ခံ၏။ ထုိဆရာကုိ တပည့္တို႔သည္ ''ဤအသွ်င္ ဆရာသည္ မစင္ၾကယ္ေသာ ေျပာၾကားျခင္းရွိလ်က္ 'စင္ၾကယ္ေသာ ေျပာၾကားျခင္း ရွိ၏'၊ 'ငါ၏ ေျပာၾကားျခင္းသည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း' ဟု ဝန္ခံ၏။ ငါတို႔သည္ လူတို႔အား ေျပာကုန္မူ ဤအသွ်င္ ဆရာသည္ မႏွစ္ၿမဳိ႕ရာ၊ ငါတို႔သည္ ထုိမႏွစ္ၿမဳိ႕ဖြယ္ စကားျဖင့္ ထုိဆရာကုိ အဘယ့္ေၾကာင့္ ေျပာကုန္ အံ့နည္း၊ သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း သူနာ အရံအတား ေဆးပစၥည္း ပရိကၡရာတို႔ျဖင့္ ေထာက္ပံ့ ထား၏၊ အၾကင္ အမႈကုိ ထုိဆရာသည္ ျပဳလုပ္အံ့၊ ထုိအမႈျဖင့္ပင္ ထုိဆရာသည္ ထင္ရွား လတၱံ႕'' ဟု သိကုန္၏၊ ေမာဂၢလာန္ ဤသို႔ေသာ ဆရာကုိ တပည့္တို႔သည္ ေျပာၾကားျခင္းမွ ေစာင့္ကုန္၏၊ ဤသို႔ေသာ ဆရာသည္လည္း တပည့္တို႔၏ ေျပာၾကားျခင္းမွ ေစာင့္ျခင္းကုိ ေတာင့္တ၏။

ေမာဂၢလႅာန္ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကား
ဤေလာက၌ ဆရာအခ်ဳိ႕သည္ မစင္ၾကယ္ေသာ ဉာဏ္ အျမင္ရွိလ်က္ ''စင္ၾကယ္ေသာ ဉာဏ္ အျမင္ ရွိ၏''၊ ''ငါ၏ ဉာဏ္ အျမင္သည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း'' ဟု ဝန္ခံ၏။ ထုိဆရာကုိ တပည့္တို႔သည္ ''ဤအသွ်င္ ဆရာသည္ မစင္ၾကယ္ေသာ ဉာဏ္အျမင္ ရွိလ်က္ 'စင္ၾကယ္ေသာ ဉာဏ္ အျမင္ ရွိ၏'၊ 'ငါ၏ ဉာဏ္ အျမင္သည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း' ဟု ဝန္ခံ၏။ ငါတို႔သည္ လူတို႔အား ေျပာကုန္မူ ဤအသွ်င္ ဆရာသည္ မႏွစ္ၿမဳိ႕ရာ၊ ငါတို႔သည္ ထုိမႏွစ္ၿမဳိ႕ဖြယ္ စကားျဖင့္ ထုိဆရာကုိ အဘယ့္ေၾကာင့္ ေျပာကုန္အံ့နည္း၊ သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း သူနာ အရံအတား ေဆး ပစၥည္း ပရိကၡရာတို႔ျဖင့္ ေထာက္ပံ့ထား၏၊ အၾကင္ အမႈကုိ ထုိဆရာသည္ ျပဳလုပ္အံ့၊ ထုိအမႈျဖင့္ပင္ ထုိဆရာသည္ ထင္ရွား လတၱံ႕'' ဟု သိကုန္၏၊ ေမာဂၢလႅာန္ ဤသို႔ေသာ ဆရာကုိ တပည့္တို႔သည္ ဉာဏ္အျမင္မွ ေစာင့္ကုန္၏၊ ဤသို႔ေသာ ဆရာသည္လည္း တပည့္တို႔၏ ဉာဏ္အျမင္မွ ေစာင့္ျခင္းကုိ ေတာင့္တ၏။

ေမာဂၢလႅာန္ ေလာက၌ ဤဆရာ ငါးဦးတို႔သည္ ရွိကုန္၏။
ေမာဂၢလႅာန္ ငါမူကား စင္ၾကယ္ေသာ သီလ ရွိေသာေၾကာင့္ ''စင္ၾကယ္ေသာ သီလ ရွိ၏''၊ ''ငါ၏သီလသည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း'' ဟု ဝန္ခံ၏။ ငါ့ကုိလည္း တပည့္တို႔သည္ သီလမွ မေစာင့္ကုန္၊ ငါသည္လည္း တပည့္တို႔၏ သီလမွ ေစာင့္ျခင္းကုိ မေတာင့္တ။ စင္ၾကယ္ေသာ အသက္ေမြးျခင္း ရွိေသာေၾကာင့္။ပ။ စင္ၾကယ္ေသာ တရား ေဟာျခင္း ရွိေသာေၾကာင့္။ပ။ စင္ၾကယ္ေသာ ေျပာၾကားျခင္း ရွိေသာေၾကာင့္။ပ။ စင္ၾကယ္ေသာ ဉာဏ္အျမင္ ရွိေသာေၾကာင့္ ''စင္ၾကယ္ေသာ ဉာဏ္အျမင္ ရွိ၏''၊ ''ငါ၏ ဉာဏ္အျမင္သည္ စင္ၾကယ္၏၊ ျဖဴစင္၏၊ မညစ္ႏြမ္း'' ဟု ဝန္ခံ၏။ ငါ့ကုိလည္း တပည့္တို႔သည္ ဉာဏ္အျမင္မွ မေစာင့္ကုန္၊ ငါသည္လည္း တပည့္တို႔၏ ဉာဏ္အျမင္မွ ေစာင့္ျခင္းကုိ မေတာင့္တ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 334

ဆရာငါးဦးကုိျပျခင္း၊ သံဃေဘဒကၡႏၶ၊ စူဠ၀ဂ္ပါဠိေတာ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Monday, July 19, 2010

ရဟန္းျဖစ္ၿပီး ခိုး၍ ေျခာင္း၍ နားေထာင္မႈ...


ဝိနေယာ နာမ ဗုဒၶသာသနႆ အာယု




သိကၡာပုဒ္ အမွတ္ ၁၂၇

ဥပႆုတိသိကၡာပုဒ္ - (ဥပႆုတိ=နားေထာင္ျခင္း)


ရဟန္းျဖစ္ၿပီး ခိုး၍ ေျခာင္း၍ နားေထာင္မႈ...


ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာအခါ ဆဗၺဂၢီရဟန္း တို႔သည္ သီလကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔ႏွင့္အတူ ခိုက္ရန္ျဖစ္ကုန္၏။ သီလကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ ဤဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔သည္ အရွက္မ႐ိွကုန္၊ ဤရဟန္းတို႔ႏွင့္ အတူ ခိုက္ရန္ျဖစ္ျခင္းငွါ မသင့္'' ဟု ေျပာဆုိကုန္၏။

သီလကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာသူတို႔ႏွင့္ သီလကို မႏွစ္သက္ေသာ ဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔ အတူတြဲ၍ မရႏိုင္ေပ... ခိုက္ရန္ျဖစ္တိုင္း ႏွစ္ဖက္လံုး မေကာင္းဟု ေျပာမျဖစ္ႏိုင္... ယုတ္ညံ့သူျခင္း ခိုက္ရန္ျဖစ္တတ္သလို... ျမင့္ျမတ္သူႏွင့္ ယုတ္ညံ့သူတို႔လည္း ခိုက္ရန္ျဖစ္တတ္ေပသည္... ျမင့္ျမတ္သူျခင္းကား ဘယ္ေသာအခါမွ ခိုက္ရန္မျဖစ္ေတာ့ေပ... (အရိယာသံဃာ)

ဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔သည္ ''ငါ့သွ်င္တို႔ သင္တို႔သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ငါတို႔ကုိ အရွက္မ႐ိွ'' ဟု ဆုိကုန္ဘိသနည္း ဟူ၍ ေျပာဆုိကုန္၏၊ ငါ့သွ်င္တို႔ သင္တို႔သည္ အဘယ္သို႔ေသာ အျခင္းအရာျဖင့္ ၾကားကုန္သနည္းဟု ဆုိသည္႐ိွေသာ္ ငါတို႔သည္ အသွ်င္တို႔၏ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္ေနကုန္၏ ဟု ေျပာဆုိကုန္၏။

အလုိနည္းေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ''အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔သည္ ခိုက္ရန္ ျဖစ္ကုန္ေသာ ျငင္းခုံကုန္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔၏ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္ေနကုန္ဘိသနည္း'' ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆုိၾကကုန္၏။ပ။

''ရဟန္းတို႔ သင္တို႔သည္ ခုိက္ရန္ျဖစ္ကုန္ေသာ ျငင္းခုံကုန္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔၏ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္ေနကုန္၏ ဟူသည္ မွန္သေလာ'' ဟု စိစစ္ ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။ပ။

မွန္ပါသည္ ျမတ္စြာဘုရားဟု ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။

ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏။ပ။ မဂ္ဖုိလ္မွ အခ်ည္းႏွီး ျဖစ္ေသာ ေယာက်္ားတို႔ သင္တို႔သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ခုိက္ရန္ျဖစ္ကုန္ေသာ ျငင္းခုံကုန္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔၏ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္ေနကုန္ဘိသနည္း။ မဂ္ဖိုလ္မွ အခ်ည္းႏွီး ျဖစ္ေသာ ေယာက်္ားတို႔ ဤ သင္တို႔ျပဳမိေသာအမႈသည္ မၾကည္ညိဳေသးေသာ သူတို႔အား ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း။ပ။

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ဤသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကုိ ျပၾကကုန္ေလာ့။ 469

''အၾကင္ရဟန္းသည္ ခုိက္ရန္ျဖစ္ကုန္ေသာ ျငင္းခုံကုန္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ စကားကုိ ဆုိကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔၏ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ 'ဤရဟန္းတို႔ ေျပာဆုိလတံၱ႕ေသာ စကားကုိ နားေထာင္အံ့' ဟု ထုိအေၾကာင္းကုိသာလွ်င္ အေၾကာင္းျပဳ၍ အျခားအေၾကာင္း မ႐ိွဘဲ ရပ္တည္ျငားအံ့၊ ထုိရဟန္းအား ပါစိတ္ အာပတ္ သင့္၏'' ဤသို႔ ျပၾကကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 127 - 78 - 470

ယခင္က ေခ်ာင္းနားေထာင္လွ်င္ မဂ္ဖိုလ္မွ အခ်ီးႏွီးေသာ ေယာက္က်ားဟုဆို၍ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္သည္ ဆိုခဲ့ေသာ္... ယခုေခတ္တြင္ ေခ်ာင္း၍ အသံပါ ဖမ္းထားၾကေပေသးသည္ မည္သို႔ေသာ အာပတ္မ်ား ဆက္သင့္မည္ မေျပာတတ္ပါ...

၈ - ဥပႆုတိသိကၡာပုဒ္ အဖြင့္

အၾကင္ ဟူသည္ အၾကင္သို႔ သေဘာ ရွိေသာ။ပ။ ရဟန္း ဟူသည္။ပ။ ဤအရာ၌ ဤဉတိၱစတုတၴကံျဖင့္ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္သူကုိ ''ရဟန္း'' ဟူ၍ အလုိ႐ိွ အပ္၏။ ရဟန္းတို႔၏ ဟူသည္ အျခားေသာ ရဟန္းတို႔၏။ ခုိက္ရန္ျဖစ္ကုန္ေသာ ျငင္းခုံကုန္ေသာ ဆန္႔က်င္ေသာ စကားကုိ ေျပာဆုိကုန္ေသာ ဟူသည္ အဓိက႐ုဏ္း ျဖစ္ကုန္ေသာ။ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာအနီးအရပ္၌ ရပ္တည္ျငားအံ့ ဟူသည္ ''ဤရဟန္းတို႔၏ စကားကုိ ၾကား၍ ေစာဒနာအံ့ ေအာက္ေမ့ေစအံ့ တစ္ဖန္ ျပန္၍ ေစာဒနာအံ့ တစ္ဖန္ျပန္၍ ေအာက္ေမ့ေစအံ့ မ်က္ႏွာမလွေအာင္ ျပဳအံ့'' ဟု သြားအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။

အၾကင္အရပ္၌ ရပ္တည္လ်က္ နာၾကားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ေနာက္မွ သြားေသာ ရဟန္းသည္ နာၾကားအံ့ဟု ႏွလံုးပုိက္၍ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ သြားအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ အၾကင္အရပ္၌ ရပ္လ်က္ နားေထာင္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ေရွ႕မွ သြားေသာ ရဟန္းသည္ နာၾကားအံ့ဟု ႏွလံုးပိုက္၍ ခ်န္ေနရစ္အံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ အၾကင္အရပ္၌ ရပ္တည္၍ နာၾကားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္း၏ တည္ရာအရပ္သို႔လည္းေကာင္း၊ ေနရာအရပ္သို႔ လည္းေကာင္း၊ အိပ္ရာအရပ္သို႔ လည္းေကာင္း လာ၍ တုိင္ပင္သည္႐ိွေသာ္ ေခ်ာင္းဟန္႔ရမည္၊ သိေစရမည္၊ အကယ္၍မူလည္း ေခ်ာင္းမဟန္႔ျငားအံ့ အကယ္၍မူလည္း မသိေစျငားအံ့၊ ပါစိတ္ အာပတ္ သင့္၏။ ထုိအေၾကာင္းကုိသာလွ်င္ အေၾကာင္းျပဳ၍ အျခားအေၾကာင္း မ႐ိွဘဲဟူသည္ စကားသံကုိ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္ေနျခင္းငွါ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အျခားအေၾကာင္းသည္ မ႐ိွ။ 471

ရဟန္း၌ ရဟန္းဟု အမွတ္႐ိွသည္ျဖစ္၍ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္း၌ ယံုမွား႐ိွသည္ျဖစ္၍ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္း၌ ရဟန္းမဟုတ္ဟု အမွတ္႐ိွသည္ျဖစ္၍ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္အံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္းမဟုတ္ေသာ သူ၏ ၾကားေလာက္ရာ အနီးအရပ္၌ တည္အံ့ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္း မဟုတ္ေသာ သူ၌ ရဟန္းဟု အမွတ္ရွိအံ့။ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္းမဟုတ္ေသာ သူ၌ ယံုမွားရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ ရဟန္းမဟုတ္ေသာ သူ၌ ရဟန္းဟု အမွတ္ရွိအံ့၊ ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏။ 472

''ဤရဟန္းတို႔၏ စကားကုိ ၾကား၍ ေရွာင္ၾကဥ္အံ့ အထူးေရွာင္ၾကဥ္အံ့ ၿငိမ္းေစအံ့ မိမိကုိယ္ကုိ လြတ္ေစအံ့'' ဟု ႏွလံုးသြင္း၍ သြားအံ့၊ အာပတ္ မသင့္။ ႐ူးေသာ ရဟန္း၊ အစလက္ဦး လြန္က်ဴးေသာ ရဟန္းတို႔အားလည္း အာပတ္ မသင့္။ 473

၈ - ဥပႆုတိသိကၡာပုဒ္၊ သဟဓမၼိက၀ဂ္၊ ဘိကၡဳပါစိတ္အခန္း။





ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Tuesday, July 13, 2010

ေလာဘ, ေဒါသ, ေမာဟ တရားတို႔သည္...


ပုရိသသုတ္

ေလာဘ, ေဒါသ, ေမာဟ တရားတို႔သည္...

သာဝတၴိနိဒါန္း။ ထိုအခါ ပေသနဒီေကာသလမင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ အရပ္၌ ထိုင္၏၊ တစ္ခုေသာ အရပ္၌ ထိုင္ေနၿပီးေသာ္ ပေသနဒီ ေကာသလမင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤစကားကို ေလွ်ာက္၏- ''အသွ်င္ဘုရား အဘယ္မွ်ကုန္ေသာ တရားတို႔သည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ ဆင္းရဲျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ လည္းေကာင္း ျဖစ္ပါကုန္သနည္း'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

မင္းႀကီး သံုးပါးေသာ တရားတို႔သည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္ကုန္၏။

အဘယ္သံုးပါးတို႔နည္းဟူမူ-

၁...
မင္းႀကီး လိုခ်င္မႈ 'ေလာဘ'တရားသည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏။

၂...
မင္းႀကီး အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ'တရားသည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏။

၃...
မင္းႀကီး ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ'တရားသည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏။

မင္းႀကီး ဤသံုးပါးကုန္ေသာ တရားတို႔သည္ သတၱဝါ၏ ကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္သည္ရွိေသာ္ အစီးအပြား မရွိျခင္းငွါ ဆင္းရဲျခင္းငွါ ခ်မ္းသာစြာ မေနရျခင္းငွါ ျဖစ္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။ပ။

အခြံလွ်င္ အႏွစ္ရွိေသာ ဝါးပင္၊က်ဴပင္စေသာ အပင္ကို မိမိအသီးသည္ ညႇဥ္းဆဲ ဖ်က္ဆီးသကဲ့သို႔၊ မိမိကိုယ္တြင္း၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ ေလာဘ, ေဒါသ, ေမာဟ တရားတို႔သည္ မေကာင္းေသာ စိတ္ရွိေသာ သတၱဝါကို ညႇဥ္းဆဲဖ်က္ဆီးကုန္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 113

၂ - ပုရိသသုတ္၊ ပဌမ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။