မညႇင္းဆဲသူ ... ကိုယ့္အမည္နဲ႔ကိုယ္ တန္ေအာင္ေန...

အဟႎသက

သာဝတၳိနိဒါန္း

ထုိအခါ အဟႎသက ဘာရဒါြဇပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္အတူ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႏႈတ္ဆက္ေျပာဆုိ၏၊ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္စကားကုိ ေျပာဆုိၿပီးဆံုးေစ၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားအား...

အသွ်င္ေဂါတမ အကြၽႏု္ပ္သည္ အဟႎသကပါတည္း၊
အသွ်င္ ေဂါတမ အကြၽႏု္ပ္သည္ အဟႎသကပါတည္း ဟု ေလွ်ာက္၏-

''အၾကင္သူသည္ ကုိယ္, ႏႈတ္, စိတ္ျဖင့္ သူတစ္ပါးကုိ မသတ္ျဖတ္ မညႇဥ္းဆဲ၊ ထုိ သူသည္ အဟႎသက ျဖစ္၏။ သင္သည္ အဟႎသက ျဖစ္ခဲ့မူ အမည္အားေလ်ာ္စြာ မညႇင္းဆဲသူ ျဖစ္ပါေလေလာ့။ မွန္၏၊ အၾကင္သူသည္ သူတစ္ပါးကုိ မသတ္ျဖတ္ မညႇင္းဆဲ၊ ထုိသူသည္သာလွ်င္ အဟႎသက အမွန္ျဖစ္၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ အဟႎသက ဘာရဒြါဇပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရား အား ဤစကားကုိေလွ်ာက္၏၊ အသွ်င္ေဂါတမ တရားေတာ္သည္ အလြန္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါ၏။ပ။ သိ္၏။

အသွ်င္အဟႎသက ဘာရဒါြဇသည္ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္တို႔တြင္ တစ္ပါး အပါအဝင္ ျဖစ္၏။ 191

၅ - အဟႎသကသုတ္၊ အရဟႏၲဝဂ္၊ သဂါထာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

သည္တရားေတာ္ေလး ဖတ္ၿပီးတဲ့အခါ ဒီလိုဆင္ျခင္မိတယ္...
ငါတို႔ ရဟန္းေတာ္ေတြ ရဟန္းဝတ္ၾကရင္ျဖင့္ ဆရာဘုန္းႀကီးေတြက အမည္ေကာင္းေလးေတြ မွည့္ေပးၾကေပတယ္... ဒါေပမဲ့ ငါတို႔က ငါတို႔ရဲ႕ဘြဲ႔ေတာ္နဲ႔ လိုက္ဖက္စြာမွ ေနခဲ့ၾကရဲ႕လား... ဒီလို တရားေလးေတြ ဖတ္ၿပီးေနာက္ေကာ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ မိမိအမည္ ဘြဲ႔ေတာ္နဲ႔ လိုက္ဖက္စြာ ေနထိုင္ၾကေတာ့မွာလားလို႔ ေတြးမိပါတယ္... ခုေခတ္မွာ ဘြဲ႔အမည္ဆိုးတဲ့ ဘုန္းႀကီး၊ သီလရွင္ဆိုတာဟာ ရွာမွ ရွားပါပဲ...

ကြ်ႏ္ုပ္ရဲ႕ဘြဲ႔ေတာ္က အရွင္ေလာကနာထတဲ့...
အရွင္ဆိုတာက ပိုင္ဆိုင္သူကို ရည္ညြန္းသလို သတၱဝါတို႔ရဲ႕ အရွင္သခင္ကိုလည္း ရည္ညြန္းမယ္ထင္တယ္... ေလာကဆိုတာကေတာ့ သတၱေလာက ၾသကာသေလာက သခၤါရေလာကလို႔ ေခၚဆိုတဲ့ ေလာကသံုးပါးကို ရည္ညြန္းပါတယ္... နာထဆိုတာကေတာ့ ကိုးကြယ္ရာတဲ့... ဒီေတာ့ ေပါင္းလိုက္ရင္ ေလာကႀကီးရဲ႕ကိုးကြယ္ရာ... ေလာကႀကီးရဲ႕ ကိုးကြယ္ရာ အရွင္သခင္တဲ့...

ေအာ္...
ကိုယ္ဘြဲ႔နဲ႔မွ ကိုယ္မတန္ က်င့္ရပါဦးမည္...
သံသရာတစ္ေလွ်ာက္ က်င့္ရပါဦးမည္...

သင္ေကာ...

အပၸမာေဒန ဘိကၡေဝ သမၸာေဒထ



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

အကုသိုလ္အၾကံအစည္မ်ား...

အကုသလဝိတကၠသုတ္...

အခါတစ္ပါး၌ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ေကာသလတုိင္း ေတာအုပ္တစ္ခု၌ ေန၏၊ ထုိအခါ ထုိရဟန္းသည္ ေန႔သန္႔စင္ရာသို႔ ကပ္သည္ရွိေသာ္ ကာမဝိတက္၊ ဗ်ာပါဒဝိတက္၊ ဝိဟႎသာဝိတက္ဟူေသာ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသုိလ္ဝိတက္တို႔ကုိ ၾကံစည္၏။ ထုိအခါ ထုိေတာအုပ္၌ စုိးအုပ္၍ ေနေသာ နတ္သည္ ထုိရဟန္းအား အစဥ္သနားျခင္းရွိသည္ ျဖစ္၍ အက်ဳိးစီးပြားကုိ အလုိရွိေသာေၾကာင့္ ထုိရဟန္းကုိ ထိတ္လန္႔ေစလုိရကား ထုိရဟန္းထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ဂါထာျဖင့္ ရြတ္ဆုိ ေလွ်ာက္ထား၏။

''မသင့္ေလ်ာ္ေသာအားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းျခင္းေၾကာင့္ ထုိသင့္ကုိ ဝိတက္တို႔ ကုိက္ခဲ အပ္၏၊ မသင့္ေလ်ာ္ေသာ ႏွလံုးသြင္းျခင္းကုိ စြန္႔ေလာ့၊ သင့္ေလ်ာ္ေသာအားျဖင့္ အဖန္တလဲလဲ ၾကံစည္ေလာ့။ ျမတ္စြာဘုရားကုိ လည္းေကာင္း၊ တရားေတာ္ကုိ လည္းေကာင္း၊ သံဃာေတာ္ကုိ လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ သီလတို႔ကုိ လည္းေကာင္း အာ႐ံုျပဳ၍ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းကုိလည္းေကာင္း၊ ႏွစ္သိမ့္ျခင္း 'ပီတိ'၊ ခ်မ္းသာျခင္း 'သုခ'ကုိလည္းေကာင္း ယံုမွားမရွိမူ၍ ရလတၱံ႕။ ထို႔ေနာက္ မ်ားစြာဝမ္းေျမာက္ျခင္း ရွိသည္ ျဖစ္၍ ဝဋ္ဆင္းရဲ၏ အဆံုးကုိ ျပဳရလတၱံ႕'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

ထုိအခါ ထုိရဟန္းသည္...

ထုိနတ္ ထိတ္လန္႔ေစအပ္သည္ ျဖစ္၍ ထိတ္လန္႔ျခင္းသို႔ ေရာက္၏။ 231

၁၁ - အကုသလဝိတကၠသုတ္၊ ဝနသံယုတ္၊ သဂါထာဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ကုိယ္တိုင္ သိျမင္ထိုက္ပါ၏...

ပဌမ သႏၵိ႒ိကသုတ္

ထိုအခါ၌ ေမာဠိယသီဝကပရိဗိုဇ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာ ဘုရားႏွင့္အတူ ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာ ႏႈတ္ဆက္ ေျပာဆို၏၊ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကုိ ေျပာဆိုၿပီးဆံုးေစၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား-

အသွ်င္ဘုရား တရားေတာ္သည္ ကုိယ္တိုင္ သိျမင္ထိုက္၏၊ တရားေတာ္သည္ ကုိယ္တိုင္ သိျမင္ထိုက္၏ ဟူ၍ ဆိုအပ္ပါ၏။ အသွ်င္ဘုရား အဘယ္မွ်ျဖင့္ တရားေတာ္သည္ ...

ကုိယ္တိုင္ သိျမင္ထိုက္ပါ သနည္း၊
အခါမလင့္အက်ဳိး ေပးတတ္ပါသနည္း၊
လာလွည့္ ႐ႈလွည့္ ဟု ဖိတ္ေခၚ ျပထိုက္ပါသနည္း၊
မိမိ၏ ကုိယ္ထဲစိတ္ထဲ၌ ေဆာင္ယူထား ထိုက္ပါသနည္း၊
အရိယာပညာရွိတု႔ိသာ ကုိယ္စီကုိယ္င သိထိုက္ ခံစားထိုက္ပါသနည္းဟု ေလွ်ာက္၏။

သီဝက သို႔ျဖစ္လွ်င္ ဤအရာ၌ သင့္ကုိ သာလွ်င္ ျပန္၍ ေမးဦးအံ့၊ သင္ သေဘာက်သည့္အတိုင္း ငါ့ အေမးကုိ ေျဖၾကားရာ၏။

သီဝက ထိုအရာကုိ အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္သနည္း...

မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွားရွိေသာ လုိခ်င္မႈ 'ေလာဘ'ကုိ လည္း ''ငါ၏ သႏၲာန္၌ လုိခ်င္မႈ 'ေလာဘ' သည္ ရွိ၏'' ဟူ၍ သိ၏ေလာ၊ မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွားမရွိေသာ လုိခ်င္မႈ 'ေလာဘ' ကုိလည္း ''ငါ၏ သႏၲာန္၌ လုိခ်င္မႈ 'ေလာဘ' သည္ ထင္ရွား မရွိ'' ဟူ၍ သိ၏ေလာ ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား သိပါ၏။

သီဝက သင္သည္ မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွားရွိေသာ လုိခ်င္မႈ 'ေလာဘ' ကုိလည္း ''ငါ၏ သႏၲာန္၌ လုိခ်င္မႈ 'ေလာဘ' သည္ ထင္ရွား ရွိ၏'' ဟူ၍ သိ၏၊ မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွား မရွိေသာ 'ေလာဘ' ကုိလည္း ''ငါ၏ သႏၲာန္၌ လုိခ်င္မႈ 'ေလာဘ' သည္ ထင္ရွား မရွိ'' ဟူ၍ သိ၏၊ သီဝက ဤသို႔လည္း တရားေတာ္သည္ ကုိယ္တိုင္ သိျမင္ထိုက္ ေပ၏။ပ။

သီဝက ထိုအရာကုိ အဘယ္သုိ႔ မွတ္ထင္သနည္း၊ မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွားရွိေသာ အမ်က္ထြက္မႈ 'ေဒါသ' ကုိ။ပ။ မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွားရွိေသာ ေတြေဝမႈ 'ေမာဟ' ကုိ။ပ။ မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွား ရွိေသာ ေလာဘႏွင့္ ယွဥ္ေသာ တရားကုိ။ပ။ မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွားရွိေသာ ေဒါသႏွင့္ ယွဥ္ေသာ တရားကုိ။ပ။ မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွားရွိေသာ ေမာဟႏွင့္ ယွဥ္ေသာ တရားကုိ ''ငါ၏ သႏၲာန္၌ ေမာဟႏွင့္ ယွဥ္ေသာ တရားသည္ ထင္ရွား ရွိ၏'' ဟူ၍ သိ၏ေလာ၊ မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွား မရွိေသာ ေမာဟႏွင့္ ယွဥ္ေသာ တရားကုိမူလည္း ''ငါ၏ သႏၲာန္၌ ေမာဟႏွင့္ ယွဥ္ေသာ တရားသည္ ထင္ရွား မရွိ'' ဟူ၍ သိ၏ေလာ ဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။

အသွ်င္ဘုရား သိပါ၏။

သီဝက သင္သည္...
မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွားရွိေသာ ေမာဟႏွင့္ ယွဥ္ေသာ တရားကုိလည္း ''ငါ၏ သႏၲာန္၌ ေမာဟႏွင့္ ယွဥ္ေသာ တရားသည္ ထင္ရွားရွိ၏'' ဟု သိ၏။ မိမိသႏၲာန္၌ ထင္ရွား မရွိေသာ ေမာဟႏွင့္ ယွဥ္ေသာ တရားကုိမူလည္း ''ငါ၏ သႏၲာန္၌ ေမာဟႏွင့္ယွဥ္ေသာ တရားသည္ ထင္ရွား မရွိ'' ဟု သိ၏။ သီဝက ဤသို႔လည္း တရားေတာ္သည္...

ကုိယ္တိုင္ သိျမင္ထိုက္၏၊
အခါမလင့္ အက်ဳိးကုိ ေပးတတ္၏၊
လာလွည့္ ႐ႈလွည့္ ဟု ဖိတ္ေခၚျပထိုက္၏၊
မိမိ၏ ကုိယ္ထဲစိတ္ထဲ၌ ေဆာင္ယူထား ထိုက္၏၊
အရိယာ ပညာရွိတို႔သာ ကုိယ္စီ ကုိယ္င သိထိုက္ ခံစားထိုက္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား တရားေတာ္သည္ အလြန္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပ၏၊ အသွ်င္ဘုရား တရားေတာ္သည္ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပ၏။ပ။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ယေန႔မွစ၍ အကြၽႏု္ပ္ကုိ အသက္ထက္ဆံုး ရတနာ သံုးပါးကုိ ကုိးကြယ္ ဆည္းကပ္တတ္သူ 'ဥပါသကာ' ဟု မွတ္ေတာ္မူပါ ဟု ေလွ်ာက္၏။ 47

၅ - ပဌမ သႏၵိ႒ိကသုတ္၊ ဓမၼကထိကဝဂ္၊ ဆကၠနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဆရာေတာ္ ဦးဝိလာသ (လယ္တီ) အသံတရားေတာ္မ်ား

ဆရာေတာ္ ဦးဝိလာသ (လယ္တီ)

နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရားေတာ္မ်ား

 ၁။ အာဠာဝကဘီလူးခြ်တ္ခန္း တရားေတာ္။

 ၂။ ေျခာက္ေပတြင္း တရားေတာ္။

 ၃။ ဂုဏ္ရည္မတူ တရားေတာ္။

 ၄။ မာတဂၤ တရားေတာ္။

 ၅။ ေမာင္ကာလ တရားေတာ္။

 ၆။ ေဝႆႏၲရာဇာတ္ေတာ္။

 ၇။ အဇာတသတ္ တရားေတာ္- ၁။

 ၈။ အဇာတသတ္ တရားေတာ္- ၂။

 ၉။ အဇာတသတ္ တရားေတာ္- ၃။

၁ဝ။ ဗိမၺိသာရမင္း တရားေတာ္- ၁။

၁၁။ ဗိမၺိသာရမင္း တရားေတာ္- ၂။

၁၂။ ဗိမၺိသာရမင္း တရားေတာ္- ၃။

၁၃။  တရားေတာ္။   

၁၄။ ပကၠဳႆာတိ ႐ွင္ဘုရင္ တရားေတာ္- ၁။

၁၅။ ပကၠဳႆာတိ ႐ွင္ဘုရင္ တရားေတာ္- ၂။

၁၆။ ပကၠဳႆာတိ ႐ွင္ဘုရင္ တရားေတာ္- ၃။

၁၇။ ဗ်ဳိင္းနားဘုရင္။

၁၈။ ထမင္းဂ်ဳိးအလွဴ တရားေတာ္။

၁၉။ လာဇာေဒဝီ တရားေတာ္။

၂ဝ။ အ႐ွင္မဟိႏၵ။

၂၁။ စပ်စ္သီး တရားေတာ္။

၂၂။ သိၾကားမင္း တရားေတာ္။

၂၃။ သုဘလုလင္ တရားေတာ္။

၂၄။ သခၤါရ တရားေတာ္။

၂၅။ သစၥာ တရားေတာ္။

၂၆။ ဝိသာခ တရားေတာ္။

တရားနာၿပီး တရားအတိုင္း က်င့္ၾကံႏိုင္ၾကပါေစ။

 

အစအဆံုး ႏွိပ္...

တရားေတာ္လင့္မ်ား ယူ၍ သံုးႏိုင္ပါသည္...



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း ေလးမ်ဳိး...

ဒုတိယ ဟတၳကသုတ္

ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း ေလးမ်ဳိး...

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အာဠဝီျပည္ အဂၢါဠဝေစတီ၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ဥပါသကာငါးရာတို႔ျဖင့္ ျခံရံလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားထံ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ရွိခိုး၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနေသာ ဟတၴကအာဠဝကကို ျမတ္စြာဘုရားသည္ ''ဟတၴက သင္၏ ဤပရိသတ္သည္ မ်ားလွ၏တကား၊ ဟတၴက သင္သည္ အဘယ္သို႔လွ်င္ မ်ားစြာေသာ ဤပရိသတ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္သနည္း'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူေသာ ခ်ီးေျမႇာက္ဖြယ္ရာ သဂၤဟဝတၴဳ ေလးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ အကြၽႏု္ပ္သည္ မ်ားစြာေသာ ဤပရိသတ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္ပါ၏။

၁...

အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ အၾကင္သူကို ဤသူသည္ကား ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ ထုိက္၏'' ဟု သိ၏၊ ထုိသူကို ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ပါ၏၊

၂...

အၾကင္သူကို ''ဤသူသည္ကား ခ်စ္ဖြယ္ေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ထုိက္၏'' ဟုသိ၏၊ ထုိသူကို ခ်စ္ဖြယ္ေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ပါ၏။

၃...

အၾကင္သူကို ''ဤသူသည္ကား အက်ဳိးစီးပြါးကို ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ထုိက္၏'' ဟု သိ၏၊ ထုိသူကို အက်ဳိးစီးပြါးကို ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ပါ၏၊

၄...

အၾကင္သူကို ''ဤသူသည္ကား မိမိႏွင့္ အတူအမွ် ျပဳျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ထုိက္၏'' ဟု သိ၏၊ ထုိသူကို မိမိႏွင့္အတူအမွ် ျပဳျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ပါ၏၊

အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္အိမ္၌ကား စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ ရွိပါကုန္၏၊ သူဆင္းရဲ၏ စကားကို နားေထာင္သင့္၏ ဟု မမွတ္ထင္ၾကကုန္ သကဲ့သို႔ မေပးကမ္းသူ၏ စကားကို နားေထာင္သင့္၏ ဟု မမွတ္ထင္ၾကပါကုန္။ အကြၽႏ္ုပ္၏ စကားကိုမူကား နားေထာင္သင့္၏ဟု မွတ္ထင္ၾကပါကုန္၏ ဟု ေလွ်ာက္၏။

ဟတၴက ေကာင္းေပစြ ေကာင္းေပစြ...

သင္၏ ဤအေၾကာင္းေလးမ်ဳိးကား မ်ားစြာေသာ ပရိသတ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္ရန္ သင့္ေသာ အေၾကာင္းတည္း၊ ဟတၴက ေရွးလြန္ၿပီးအခါက မ်ားစြာေသာ ပရိသတ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္သူ ဟူသမွ် အားလံုးတို႔သည္ ဤသဂၤဟဝတၴဳ ေလးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္သာလွ်င္ မ်ားစြာေသာ ပရိသတ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္ ခဲ့ကုန္၏၊ ဟတၴက ေနာင္အခါ၌ မ်ားစြာေသာ ပရိသတ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္မည့္သူ ဟူသမွ် အားလံုးတို႔သည္ ဤသဂၤဟ ဝတၴဳေလးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္သာလွ်င္ မ်ားစြာေသာ ပရိသတ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္ကုန္လိမ့္မည္၊ ဟတၴက ယခုအခါ၌ မ်ားစြာေသာ ပရိသတ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္ေနသူ ဟူသမွ် အားလံုးတို႔သည္ ဤသဂၤဟ ဝတၴဳေလးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္သာလွ်င္ မ်ားစြာေသာ ပရိသတ္ကို ခ်ီးေျမႇာက္ကုန္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ ဟတၴကအာဠဝကသည္ ျမတ္စြာဘုရားက တရားစကားျဖင့္ အက်ဳိးစီးပြါးကို သိျမင္ေစလ်က္ တရားကို ေဆာက္တည္ေစကာ တရားက်င့္သံုးရန္ ထက္သန္ ရႊင္လန္းေစသည္ ျဖစ္၍ ေနရာမွထလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုး၍ အ႐ိုအေသ ျပဳကာ ဖဲခြါသြားေလ၏။

ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဟတၴကအာဠဝက ဖဲသြား၍ မၾကာျမင့္မီ ရဟန္းတို႔ကို ''ရဟန္းတို႔ ဟတၴကအာဠဝက ဥပါသကာကို အံ့ဖြယ္ျဖစ္ေသာ မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္ေသာ သေဘာရွစ္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏'' ဟု မွတ္ကုန္ေလာ့၊

အဘယ္ရွစ္မ်ဳိးတို႔နည္း ဟူမူ...

၁။ သဒၶါတရားရွိ၏၊

၂။ သီလ ရွိ၏။ပ။

၃။ (ဒုစ႐ုိက္မွ) ရွက္တတ္၏။

၄။ (ဒုစ႐ုိက္မွ) လန္႔တတ္၏။

၅။ မ်ားေသာ အၾကားအျမင္ ရွိ၏။

၆။ စြန္႔ၾကဲ ေပးကမ္းတတ္၏။

၇။ ပညာရွိ၏။

၈။ အလိုနည္း၏။

ရဟန္းတို႔ ဟတၴကအာဠဝကသည္ ဤအံ့ဖြယ္ျဖစ္ေသာ မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္ေသာ ဤသေဘာ ရွစ္မ်ဳိးတို႔ႏွင့္္ ျပည့္စံု၏ ဟု မွတ္ကုန္ေလာ့ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 24

၄ - ဒုတိယ ဟတၴကသုတ္၊ ဂဟပတိဝဂ္၊ အ႒ကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။

သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ခိုကိုးရာ ပုန္းေအာင္းရာ မွီခိုကိုးကြယ္ရာ လဲေလ်ာင္းရာ ျဖစ္၏...

ဒုတိယ ေဒြျဗာဟၼဏသုတ္


ထိုအခါ ဖြားျမင္သည္မွ အသက္တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ရွိ၍ အိုမင္း ႀကီးျမင့္ အရြယ္ ရင့္ကာ ဆင့္ဆင့္လြန္ေျမာက္ အဆံုးအရြယ္သို႔ ေရာက္ကုန္ေသာ ပုဏၰား ႏွစ္ေယာက္တို႔ သည္ ျမတ္စြာဘုရား အထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၾကကုန္ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ အတူ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႏႈတ္ဆက္ ေျပာဆိုၾကကုန္၏၊ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကို ေျပာဆိုၿပီးဆံုးေစ၍ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ထိုင္ၾကၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာ ဘုရားအား-

''အသွ်င္ေဂါတမ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ဖြားျမင္သည္မွ အသက္တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ ရွိၾက၍ အိုမင္း ႀကီးျမင့္ အရြယ္ရင့္ကာ ဆင့္ဆင့္လြန္ေျမာက္ အဆံုးအရြယ္သို႔လည္း ေရာက္ၾကပါကုန္ၿပီ။

ထို အကြၽႏု္ပ္တို႔အား...
ဒုဂၢတိေဘးမွ ေစာင့္ေရွာက္ တားျမစ္ေၾကာင္း ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကိုမူ မျပဳလုပ္ ၾကရပါ ကုန္ေသး။ အသွ်င္ေဂါတမသည္ အကြၽႏု္ပ္တို႔အား ရွည္ၾကာေလးျမင့္ အစီးအပြါး ရွိျခင္း ခ်မ္းသာျခင္းငွါ ျဖစ္ႏိုင္ရာေသာ သြန္သင္ ဆံုးမျခင္းျဖင့္ သြန္သင္ဆံုးမေတာ္ မူပါ'' ဟု ေလွ်ာက္ထားၾကကုန္၏။

ပုဏၰားတို႔ ...
သင္တို႔သည္ ဖြားျမင္သည္မွ အသက္တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ ရွိကုန္၍ အိုမင္း ႀကီးျမင့္ အရြယ္ရင့္ကာ ဆင့္ဆင့္လြန္ေျမာက္ အဆံုးအရြယ္သို႔ စင္စစ္ ေရာက္ၾကကုန္၏။ သင္တို႔သည္ ဒုဂၢတိေဘးမွ ေစာင့္ေရွာက္ တားျမစ္ေၾကာင္း ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကိုမူ မျပဳလုပ္ၾကရကုန္ေသး၊ ပုဏၰားတို႔ ဤသတၱေလာကကို အိုျခင္းမီး နာျခင္းမီး ေသျခင္းမီးသည္ ေလာင္ၿမဳိက္ေန၏။ ပုဏၰားတို႔ သတၱေလာကကို အိုျခင္းမီး နာျခင္းမီး ေသျခင္းမီးသည္ ဤသို႔ ေလာင္ၿမဳိက္အပ္သည္ ရွိေသာ္ ဤ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ကိုယ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္း၊ စိတ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ တမလြန္ဘဝသို႔ ေျပာင္းသြားသူ၏ ခိုကိုးရာ ပုန္းေအာင္းရာ မွီခိုရာ ကိုးကြယ္ရာ လဲေလ်ာင္းရာ ျဖစ္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အိမ္ကို မီးစဲြေလာင္သည္ရွိေသာ္ အၾကင္ အိုးခြက္ စေသာ ပစၥည္းကို ထုတ္ယူထား အပ္၏၊ ထို ထုတ္ယူထားအပ္ေသာ အိုးခြက္စေသာ ပစၥည္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ထို အိမ္၌ အၾကင္ အၾကင္ ပစၥည္းကို မီးမေလာင္၊ ထို မီးမေလာင္ေသာ ပစၥည္းသည္ လည္းေကာင္း အိမ္ရွင္၏ အက်ဳိးငွါ ျဖစ္၏။

ဤအတူပင္ သတၱေလာကကို အိုျခင္းမီး နာျခင္းမီး ေသျခင္းမီးသည္ စဲြေလာင္ အပ္၏၊ ခ်မ္းသာကို ေဆာင္စြမ္းႏိုင္ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို ေပးလွဴျခင္းျဖင့္ ထုတ္ယူ ထားအပ္သည္သာတည္း၊ ေပးလွဴအပ္ၿပီးေသာ အလွဴ 'ဒါန'သည္ ေကာင္းစြာ ထုတ္ယူ ထားအပ္ၿပီး မည္၏။

ဤမ်က္ေမွာက္ဘဝ၌...
ကိုယ္ႏႈတ္ စိတ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ လည္းေကာင္း၊
အသက္ဝိညာဥ္ရွင္ေနစဥ္ ေကာင္းမႈကို ျပဳျခင္းသည္ လည္းေကာင္း
တမလြန္ဘဝသို႔ ေျပာင္းသြားသူအား ခ်မ္းသာျခင္းငွါ ျဖစ္သတည္း။ 53

၂ - ဒုတိယ ေဒြျဗာဟၼဏသုတ္၊ ျဗဟၼဏဝဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

လြတ္ေျမာက္ျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာတည္း...

အႆုသုတ္...

သာဝတၳိျပည္၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသံသရာ၏ အစကို မသိႏိုင္၊ မသိမႈ 'အဝိဇၨာ'ျဖင့္ ပိတ္ဖုံးအပ္ကုန္သည္ တဏွာေႏွာင္ႀကိဳးျဖင့္ ဖြဲ႕ခ်ည္အပ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ ဤဘဝမွ ထိုဘဝ ထိုဘဝမွ ဤဘဝသို႔ ေျပးသြားက်င္လည္ၾကရကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔၏ ေရွ႕အစြန္းသည္ မထင္။

ရဟန္းတို႔ ထိုအရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္ကုန္သနည္း...
ဤရွည္စြာေသာ အဓြန္႔ကာလ၌ ဤဘဝမွ ထိုဘဝ ထိုဘဝမွ ဤဘဝသို႔ ေျပးသြားက်င္လည္ၾကရကုန္စဥ္ မခ်စ္မႏွစ္သက္အပ္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ရျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ခ်စ္ႏွစ္သက္ကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ ေကြကြင္းရျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း ျမည္တမ္းငိုေႂကြးရကုန္ေသာ သင္တို႔၏ ယိုစီးေသာ မ်က္ရည္ၾကည္ႏွင့္ မဟာသမုဒၵရာေလးစင္းေရသည္ အဘယ္က ပိုလြန္ မ်ားျပားသနည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။ အသွ်င္ဘုရား ဤရွည္စြာေသာ အဓြန္႔ကာလ၌ ဤဘဝမွ ထိုဘဝ ထိုဘဝမွ ဤဘဝသို႔ ေျပးသြား က်င္လည္ၾကရကုန္စဥ္ မခ်စ္မႏွစ္သက္အပ္ေသာသူတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ရျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ခ်စ္ႏွစ္သက္ကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ ေကြကြင္းရျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ျမည္တမ္းငိုေႂကြးရကုန္ေသာ အကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ယိုစီးေသာ မ်က္ရည္ၾကည္သည္ သာလွ်င္ မ်ားလွပါ၏၊ မဟာသမုဒၵရာေလးစင္းေရသည္ မမ်ားလွပါဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာတိုင္းေသာ အျခင္းအရာျဖင့္ တရားေတာ္ကို အကြၽႏု္ပ္တို႔ သိရပါကုန္၏ ဟု ေလွ်ာက္ကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ေကာင္းေလစြ ေကာင္းေလစြ၊ ရဟန္းတို႔ ဤရွည္စြာေသာ အဓြန္႔ကာလ၌ ဤဘဝမွ ထိုဘဝ ထိုဘဝမွ ဤဘဝသို႔ ေျပးသြားက်င္လည္ ၾကရကုန္စဥ္ မခ်စ္မႏွစ္သက္အပ္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ရျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ခ်စ္ႏွစ္သက္ကုန္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ ေကြကြင္းရျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ျမည္တမ္းငိုေႂကြးရကုန္ေသာ သင္တို႔၏ ယိုစီးေသာ မ်က္ရည္ၾကည္သည္သာလွ်င္ မ်ားလွေပ၏၊ မဟာသမုဒၵရာေလးစင္း ေရသည္ မမ်ားလွ ဟု ဤငါေဟာတိုင္းေသာ အျခင္းအရာျဖင့္ တရားေတာ္ကို ေကာင္းစြာ သိၾကကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ရွည္စြာေသာ ေန႔ညဥ့္တို႔ပတ္လံုး သင္တို႔သည္ အမိ၏ ေသျခင္းကို ေတြ႕ၾကံဳခံစားရဖူး လွေလၿပီ၊ ထိုအမိ၏ ေသျခင္းကို ေတြ႕ၾကံဳခံစားရကုန္သည္ ျဖစ္၍ မခ်စ္မႏွစ္သက္အပ္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ရျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ခ်စ္ႏွစ္သက္အပ္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ ေကြကြင္းရျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ျမည္တမ္းငိုေႂကြးရကုန္ေသာ ထိုသင္တို႔၏ ယိုစီးေသာ မ်က္ရည္ၾကည္သည္ မ်ားလွေလၿပီ၊ မဟာ သမုဒၵရာေလးစင္းေရသည္ မမ်ားလွေပ။

သင္တို႔သည္ အဖ၏ ေသျခင္းကို ေတြ႕ၾကံဳခံစားရဖူးလွေလၿပီ။ ပ။
အစ္ကိုိ၏ ေသျခင္းကို ေတြ႕ၾကံဳခံစားရဖူးလွေလၿပီ။
ႏွမ၏ ေသျခင္းကို ေတြ႕ၾကံဳခံစားရဖူးလွေလၿပီ။
သား၏ ေသျခင္းကို ေတြ႕ၾကံဳခံစားရဖူးလွေလၿပီ။
သမီး၏ ေသျခင္းကို ေတြ႕ၾကံဳခံစားရဖူးလွေလၿပီ။
ေဆြမ်ဳိးတို႔၏ ပ်က္စီးျခင္းကို ေတြ႕ၾကံဳခံစားရဖူးလွေလၿပီ။
စည္းစိမ္ဥစၥာ ပ်က္စီးျခင္းကို ေတြ႕ၾကံဳခံစားရဖူးလွေလၿပီ။
ရဟန္းတို႔ ရွည္စြာေသာ ေန႔ညဥ့္တို႔ပတ္လံုး သင္တို႔သည္ ေရာဂါႏွိပ္စက္ ပ်က္စီးျခင္းကို ေတြ႕ၾကံဳခံစားရဖူးလွေလၿပီ။ ေရာဂါႏွိပ္စက္ပ်က္စီးျခင္းကို ေတြ႕ၾကံဳ ခံစားရကုန္သည္ ျဖစ္၍ မခ်စ္မႏွစ္သက္အပ္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ရျခင္း ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ခ်စ္ႏွစ္သက္အပ္ေသာ သူတို႔ႏွင့္ ေကြကြင္းရျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ျမည္တမ္းငိုေႂကြးရကုန္ေသာ ထိုသင္တို႔၏ ယိုစီးေသာ မ်က္ရည္ၾကည္သည္ မ်ားလွေလၿပီ၊ မဟာသမုဒၵရာေလးစင္းေရသည္ မမ်ားလွေပ။ ထိုသို႔ ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း၊ ရဟန္းတို႔ ဤသံသရာ၏ အစကို မသိႏိုင္။ပ။

ဤသို႔လွ်င္ အလံုးစံုေသာ သခၤါရတို႔၌ ၿငီးေငြ႕ျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း၊ တပ္ျခင္းကင္းျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း၊ လြတ္ေျမာက္ျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။ 126

၃ - အႆုသုတ္၊ ပဌမဝဂ္၊ နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

မိေထြးေတာ္ မဟာပဇာပတိေဂါတမီ၏ သကၤန္းအလွဴ...

ဒကၡိဏာဝိဘဂၤသုတ္

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္...
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သကၠတိုင္း ကပိလဝတ္ျပည္ နိေျဂာဓာ႐ံု ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။

ထိုအခါ မဟာပဇာပတိေဂါတမီသည္ အသစ္ျဖစ္ေသာ အဝတ္အစံုကို ယူ၍ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ႐ိုေသစြာ ရွိခိုး၍ သင့္ေလ်ာ္ရာ၌ ထိုင္ကာ ''ျမတ္စြာဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ အသစ္ျဖစ္ေသာ အဝတ္အစံုကို ျမတ္စြာဘုရားကို ရည္စူး၍ ကိုယ္တိုင္ငင္ ကိုယ္တိုင္ရက္ ထားပါ၏၊ ျမတ္စြာဘုရား ျမတ္စြာဘုရား သည္ သနားသည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ အကြၽႏု္ပ္၏ ထိုအဝတ္အစံုကို အလွဴခံ ေတာ္မူ ပါေလာ့'' ဟု ဤစကားကို ေလွ်ာက္ထား၏။

ဤသို႔ ေလွ်ာက္သည္ရွိေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မဟာပဇာပတိေဂါတမီကို ''ေဂါတမီ သံဃာအား ေပးလွဴေလာ့၊ သင္သည္ သံဃာကို ေပးလွဴသည္ ရွိေသာ္ ငါ့ကိုလည္း ပူေဇာ္ၿပီး ျဖစ္လတၱံ႕၊ သံဃာကိုလည္း ပူေဇာ္ၿပီး ျဖစ္လတၱံ႕''ဟု ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။

မဟာပဇာပတိေဂါတမီသည္ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း ျမတ္စြာဘုရားကို ...

''ျမတ္စြာဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤအသစ္ျဖစ္ေသာ အဝတ္အစံုကို ျမတ္စြာဘုရား ကို ရည္စူး၍ ကိုယ္တိုင္ငင္ ကိုယ္တိုင္ရက္ ထားပါ၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သနားသည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ အကြၽႏု္ပ္၏ ထိုအဝတ္အစံုကို အလွဴခံေတာ္ မူပါေလာ့'' ဟု ဤစကားကို ေလွ်ာက္ထားျပန္၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ႏွစ္ႀကိမ္ ေျမာက္လည္း မဟာပဇာပတိေဂါတမီကို ''ေဂါတမီ သံဃာအား ေပးလွဴေလာ့၊ သင္သည္ သံဃာကို ေပးလွဴသည္ ရွိေသာ္ ငါ့ကိုလည္း ပူေဇာ္ၿပီး ျဖစ္လတၱံ႕၊ သံဃာကိုလည္း ပူေဇာ္ၿပီး ျဖစ္လတၱံ႕'' ဟု ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။

မဟာပဇာပတိေဂါတမီသည္ သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း ျမတ္စြာဘုရားကို။ ပ ။ 376

ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူသည္ ရွိေသာ္ အသွ်င္အာနႏၵာသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား...
''ျမတ္စြာဘုရား ျမတ္စြာဘုရားသည္ မဟာပဇာပတိေဂါတမီ၏ အသစ္ျဖစ္ေသာ အဝတ္အစံုကို အလွဴခံေတာ္ မူပါေလာ့၊ ျမတ္စြာဘုရား မဟာပဇာပတိေဂါတမီ သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ေက်းဇူးမ်ားပါ၏၊ မိေထြး ျဖစ္ပါ၏၊ ျမတ္စြာဘုရားကို ႀကီးပြါးေစပါ၏၊ ေကြၽးေမြးပါ၏၊ ႏို႔ရည္ကို ေပးသူျဖစ္ပါ၏၊ မယ္ေတာ္ နတ္ရြာစံသည္ ရွိေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားကို ႏို႔တိုက္ပါ၏၊

ျမတ္စြာဘုရားသည္လည္း မဟာပဇာပတိေဂါတမီအား ေက်းဇူးမ်ားပါ၏၊
ျမတ္စြာဘုရားကို အေၾကာင္းျပဳ၍ မဟာပဇာပတိေဂါတမီသည္

ဘုရားကို ဆည္းကပ္ပါ၏၊
တရားကို ဆည္းကပ္ပါ၏၊
သံဃာကို ဆည္းကပ္ပါ၏၊
အသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ၏၊
မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ၏၊
ကာမတို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ၏၊
မုသား ေျပာဆိုျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ၏၊
ေသရည္ေသရက္ကို ေသာက္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ၏၊

ျမတ္စြာဘုရားကို အေၾကာင္းျပဳ၍ မဟာပဇာပတိေဂါတမီသည္...

ဘုရား၌ မတုန္မလႈပ္ သက္ဝင္ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊
တရား၌ မတုန္မလႈပ္ သက္ဝင္ ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊
သံဃာ၌ မတုန္မလႈပ္ သက္ဝင္ ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊
အရိယာတို႔သည္ ႏွစ္သက္အပ္ေသာ သီလတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏။
ဒုကၡသစၥာ၌ ယံုမွားကင္း၏၊
ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း သမုဒယသစၥာ၌ ယံုမွားကင္း၏၊
ဒုကၡခ်ဳပ္ရာ နိေရာဓသစၥာ၌ ယံုမွားကင္း၏၊
ဒုကၡခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ျဖစ္ေသာ မဂၢသစၥာ၌ ယံုမွားကင္း၏၊
ျမတ္စြာဘုရားသည္လည္း မဟာပဇာပတိေဂါတမီအား ေက်းဇူးမ်ားပါ၏'' ဟု ဤစကားကို ေလွ်ာက္ထား၏။ 377

အာနႏၵာ ဤစကားသည္ ဤအတိုင္းမွန္၏၊ အာနႏၵာ တပည့္ျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဆရာျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ဘုရားကို ဆည္းကပ္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏၊ တရားကို ဆည္းကပ္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏၊ သံဃာကို ဆည္းကပ္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏။ အာနႏၵာ ဤဆရာျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤတပည့္ျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ ရွိခိုးျခင္း ခရီးဦးႀကိဳဆိုျခင္း လက္အုပ္ခ်ီျခင္း အ႐ိုအေသ ျပဳျခင္း သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း အိပ္ရာ ေနရာ သူနာတို႔၏ အေထာက္အပံ့ အသက္၏ အရံအတား ေဆးတို႔ကို ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ ေက်းဇူး တုံ႔ျပန္ျခင္းကို ေကာင္းေသာ ေက်းဇူး တုံ႔ျပန္ျခင္း ဟု ငါမေဟာ။

အာနႏၵာ တပည့္ျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဆရာျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ အသက္ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ ကာမတို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ မုသား ေျပာဆိုျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ မူးယစ္ျခင္း၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ေသရည္ေသရက္ကို ေသာက္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ အာနႏၵာ ဤဆရာျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤတပည့္ ျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ ရွိခိုးျခင္း ခရီးဦးႀကိဳဆိုျခင္း လက္အုပ္ခ်ီျခင္း အ႐ိုအေသျပဳျခင္း သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း အိပ္ရာ ေနရာ သူနာတို႔၏ အေထာက္အပံ့ အသက္၏ အရံအတား ေဆးတို႔ကို ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ ေက်းဇူး တုံ႔ျပန္ျခင္းကို ေကာင္းေသာ ေက်းဇူး တုံ႔ျပန္ျခင္း ဟု ငါမေဟာ။

အာနႏၵာ တပည့္ျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဆရာျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ဘုရား၌ မတုန္မလႈပ္ သက္ဝင္ ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ တရား၌ မတုန္မလႈပ္ သက္ဝင္ ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ သံဃာ၌ မတုန္မလႈပ္ သက္ဝင္ ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ အရိယာတို႔သည္ ႏွစ္သက္အပ္ေသာ သီလတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏။ အာနႏၵာ ဤဆရာျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤတပည့္ျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ ရွိခိုးျခင္း ခရီးဦးႀကိဳဆိုျခင္း လက္အုပ္ခ်ီျခင္း အ႐ိုအေသျပဳျခင္း သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း အိပ္ရာေနရာ သူနာတို႔၏ အေထာက္အပံ့ အသက္၏ အရံအတား ေဆးတို႔ကို ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ ေက်းဇူး တုံ႔ျပန္ျခင္းကိုေကာင္းေသာ ေက်းဇူးတုံ႔ျပန္ ျခင္းဟု ငါမေဟာ။

အာနႏၵာ တပည့္ျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဆရာျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ဒုကၡသစၥာ၌ ယံုမွားကင္း၏၊ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း 'သမုဒယသစၥာ' ၌ ယံုမွားကင္း၏၊ ဒုကၡခ်ဳပ္ရာ 'နိေရာဓသစၥာ' ၌ ယံုမွားကင္း၏၊ ဒုကၡ၏ ခ်ဳပ္ရာ(နိဗၺာန္)သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ျဖစ္ေသာ 'မဂၢသစၥာ' ၌ ယံုမွားကင္း၏၊ အာနႏၵာ ဤဆရာျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဤတပည့္ျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ ရွိခိုးျခင္း ခရီးဦး ႀကိဳဆိုျခင္း လက္အုပ္ခ်ီျခင္း အ႐ိုအေသျပဳျခင္း သကၤန္း ဆြမ္း ေက်ာင္း အိပ္ရာေနရာ သူနာတို႔၏ အေထာက္အပံ့ အသက္၏ အရံအတား ေဆးတို႔ကို ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ ေက်းဇူး တုံ႔ျပန္ျခင္းကို ေကာင္းေသာ ေက်းဇူး တုံ႔ျပန္ျခင္း ဟု ငါမေဟာ။ 378

ပုဂၢလိက အလွဴ တစ္ဆယ့္ေလးမ်ိဳး...

အာနႏၵာ ပုဂၢလိကျဖစ္ေသာ အလွဴတို႔သည္ ဤတစ္ဆယ့္ေလးပါးတို႔တည္း။
အဘယ္ တစ္ဆယ့္ေလးပါးတို႔နည္းဟူမူ-

၁။ ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ (အလံုးစံုေသာ တရားတို႔ကို) ကိုယ္တိုင္ မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ဘုရားအား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၂။ ပေစၥကဗုဒၶါအား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၃။ ဘုရား၏ တပည့္ျဖစ္ေသာ ရဟႏၲာအား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၄။ အရဟတၱဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းငွါ က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၅။ အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၆။ အနာဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းငွါ က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား အလွဴ
ကို ေပးလွဴ၏၊

၇။ သကဒါဂါမ္ ပုဂၢိဳလ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၈။ သကဒါဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းငွါ က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၉။ ေသာတာပန္ ပုဂၢိဳလ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၁၀။ ေသာတာပတၱိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းငွါ က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၁၁။ သာသနာပအခါ ဝိကၡမၻနပဟာန္ျဖင့္ ရာဂကို ပယ္ခြါၿပီးေသာ ကမၼဝါဒီ ကိရိယဝါဒီ ပုဂၢိဳလ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၁၂။ သီလရွိေသာ ပုထုဇဥ္ ပုဂၢိဳလ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၁၃။ သီလ မရွိေသာ ပုထုဇဥ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၁၄။ တိရစၧာန္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

အာနႏၵာ ထိုတစ္ဆယ့္ေလးပါးေသာ အလွဴတို႔တြင္...
(ဘ၀ အရာ၊ အေထာင္ျဖစ္သည္။ တစ္ရာ၊ တစ္ေထာင္မဟုတ္။)
တိရစၧာန္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၍ အလွဴ၏ အက်ဳိး အဆ(ဘဝ)အရာ မခြၽတ္ျဖစ္ လတၱံ႕။

သီလ မရွိေသာ ပုထုဇဥ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၍ အလွဴ၏ အက်ဳိးအဆ (ဘဝ) အေထာင္ မခြၽတ္ျဖစ္ လတၱံ႕။

သီလ ရွိေသာ ပုထုဇဥ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၍ အလွဴ၏ အက်ဳိး အဆ (ဘဝ) အသိန္း မခြၽတ္ ျဖစ္လတၱံ႕။

သာသနာပအခါ ဝိကၡမၻနပဟာန္ျဖင့္ ရာဂကို ပယ္ခြါၿပီးေသာ ကမၼဝါဒီ ကိရိယဝါဒီ ပုဂၢိဳလ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ ၍ အလွဴ၏ အက်ဳိးအဆ(ဘဝ)ေပါင္း ကုေဋအသိန္း မခြၽတ္ ျဖစ္လတၱံ႕။

ေသာတာပတၱိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းငွါ က်င့္ေသာပုဂၢိဳလ္အား အလွဴကို ေပးလွဴ၍ မေရတြက္ႏိုင္ မႏႈိင္းယွဥ္ႏိုင္ေသာ အလွဴ၏ အက်ဳိး မခြၽတ္ ျဖစ္လတၱံ႕။

ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္အား အဘယ္ဆိုဖြယ္ရာ ရွိအံ့နည္း။

သကဒါဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းငွါ က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား အဘယ္ဆိုဖြယ္ ရာ ရွိအံ့နည္း။

သကဒါဂါမ္ပုဂၢိဳလ္အား အဘယ္ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိအံ့နည္း။

အနာဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းငွါ က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား အဘယ္ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိအံ့နည္း။

အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္အား အဘယ္ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိအံ့နည္း။

အရဟတၱဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္းငွါ က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အား အဘယ္ဆိုဖြယ္ ရာ ရွိအံ့နည္း။

ရဟႏၲာအား အဘယ္ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိအံ့နည္း။

ပေစၥကဗုဒၶါအား အဘယ္ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိအံ့နည္း။

ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ ( အလံုးစံုေသာတရားတို႔ကို ) ကိုယ္တိုင္ မွန္စြာ သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား အဘယ္ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိအံ့နည္း။ 379

သံဃိက အလွဴ ခုနစ္ပါးမ်ိဳး...

အာနႏၵာ သံဃိက ျဖစ္ေသာ အလွဴတို႔သည္ ဤခုနစ္ပါးတို႔တည္း။

အဘယ္ ခုနစ္ပါးတို႔ဟူမူ-

၁။ ဘုရား အမွဴးရွိေသာ ႏွစ္မ်ဳိးေသာ ရဟန္းေယာက္်ား ရဟန္းမိန္းမ သံဃာအား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၂။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳၿပီးေသာ္ ႏွစ္မ်ဳိးေသာ ရဟန္းေယာက္်ား ရဟန္းမိန္းမ သံဃာအား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၃။ ရဟန္းေယာက္်ား သံဃာအား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၄။ ရဟန္းမိန္းမ သံဃာအား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၅။ အကြၽႏု္ပ္အား ဤမွ်ေလာက္ အေရအတြက္ ရွိေသာ ရဟန္းေယာက္်ားတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ ရဟန္းမိန္းမတို႔ကို လည္းေကာင္း သံဃာမွ ၫႊန္းခ်ပါကုန္ေလာ့ ဟု အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၆။ အကြၽႏု္ပ္အား ဤမွ်ေလာက္ အေရအတြက္ ရွိေသာ ရဟန္းေယာက္်ားတို႔ကို သံဃာမွ ၫႊန္းခ်ပါ ကုန္ေလာ့ ဟု အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

၇။ အကြၽႏု္ပ္အား ဤမွ်ေလာက္ အေရအတြက္ ရွိေသာ ရဟန္းမိန္းမတို႔ကို သံဃာ
မွ ၫႊန္းခ်ပါ ကုန္ေလာ့ ဟု အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊

အာနႏၵာ စင္စစ္ အနာဂတ္ကာလ၌ ရဟန္းဟူေသာ အႏြယ္မွ်ကို ေဆာင္ကုန္ေသာ သကၤန္း လည္ပင္း၌ ေရာက္ကုန္ေသာ သီလ မရွိကုန္ေသာ ယုတ္မာေသာ တရား ရွိသူတ႔ိုသည္ ျဖစ္ကုန္လတၱံ႕၊

ထိုသီလ မရွိကုန္ေသာ သူတို႔၌ သံဃာကို ရည္ၫႊန္း၍ အလွဴကို ေပးလွဴကုန္ လတၱံ႕၊ အာနႏၵာ ထိုအခါ၌ေသာ္လည္း သံဃိက အလွဴကို မေရတြက္ႏိုင္ မႏႈိင္းယွဥ္ႏိုင္ေသာ အက်ဳိးရွိ၏ ဟု ငါေဟာ၏၊

အာနႏၵာ မည္သည့္ နည္းပရိယာယ္ႏွင့္မွ် သံဃိကဒါနထက္ ပုဂၢလိက ဒါနကို အထူးသျဖင့္ အက်ဳိးမ်ား၏ ဟု ငါမေဟာ။ 380

အလွဴ၏ စင္ၾကယ္ျခင္း ေလးမ်ိဳး...

အာနႏၵာ အလွဴ၏ စင္ၾကယ္ျခင္းတို႔သည္ ဤေလးပါးတို႔တည္း။
အဘယ္ ေလးပါးတို႔နည္းဟူမူ-

၁။ လွဴသူဘက္မွ စင္ၾကယ္၍ အလွဴခံသူဘက္မွ မစင္ၾကယ္ေသာ အလွဴလည္း ရွိ၏။

၂။ အလွဴခံသူဘက္မွ စင္ၾကယ္၍ လွဴသူဘက္မွ မစင္ၾကယ္ေသာ အလွဴလည္း ရွိ၏။

၃။ လွဴသူဘက္မွလည္း မစင္ၾကယ္၊ အလွဴခံသူဘက္မွလည္းွ မစင္ၾကယ္ေသာ အလွဴလည္း ရွိ၏။

၄။ လွဴသူဘက္မွလည္း စင္ၾကယ္၍ အလွဴခံသူဘက္မွလည္းွ စင္ၾကယ္ေသာ အလွဴလည္းရွိ၏။

၁။ အာနႏၵာ လွဴသူဘက္မွ စင္ၾကယ္၍ အလွဴခံသူဘက္မွ မစင္ၾကယ္ေသာ အလွဴသည္ အဘယ္နည္း။ အာနႏၵာ ဤေလာက၌ လွဴသူသည္ သီလရွိ၏၊ စင္ၾကယ္ေသာ တရားရွိ၏၊ အလွဴခံတို႔သည္ သီလ မရွိကုန္၊ ယုတ္ညံ့ေသာ အက်င့္တရား ရွိကုန္၏၊ အာနႏၵာ ဤသို႔လွ်င္ အလွဴသည္ လွဴသူဘက္မွသာ စင္ၾကယ္၍ အလွဴခံ သူဘက္မွ မစင္ၾကယ္။

၂။ အာနႏၵာ အလွဴခံသူဘက္မွ စင္ၾကယ္၍ လွဴသူဘက္မွ မစင္ၾကယ္ေသာ အလွဴသည္ အဘယ္နည္း။ အာနႏၵာ ဤေလာက၌ လွဴသူသည္ သီလ မရွိ၊ ယုတ္ညံ့ေသာ အက်င့္တရားရွိ၏၊ အလွဴခံသူတို႔သည္ သီလရွိ ကုန္၏၊ စင္ၾကယ္ေသာ တရားရွိကုန္၏၊ အာနႏၵာ ဤသို႔လွ်င္ အလွဴသည္ အလွဴခံသူ ဘက္မွသာ စင္ၾကယ္၍ လွဴသူ ဘက္မွ မစင္ၾကယ္။

၃။ အာနႏၵာ လွဴသူဘက္မွလည္း မစင္ၾကယ္၊ အလွဴခံသူဘက္မွလည္းွ မစင္ၾကယ္ ေသာ အလွဴသည္ အဘယ္နည္း။ အာနႏၵာ ဤေလာက၌ လွဴသူသည္လည္း သီလ မရွိ၊ ယုတ္ညံ့ေသာ အက်င့္တရားရွိ၏၊ အလွဴခံသူတို႔သည္လည္း သီလ မရွိကုန္၊ ယုတ္ညံ့ေသာ အက်င့္တရား ရွိကုန္၏၊ အာနႏၵာ ဤသို႔လွ်င္ အလွဴသည္ လွဴသူဘက္မွလည္း မစင္ၾကယ္ အလွဴခံသူဘက္မွလည္း မစင္ၾကယ္။

၄။ အာနႏၵာ လွဴသူဘက္မွလည္း စင္ၾကယ္၍ အလွဴခံသူဘက္မွလည္းွ စင္ၾကယ္ေသာ အလွဴသည္ အဘယ္နည္း။ အာနႏၵာ ဤေလာက၌ လွဴသူသည္ လည္း သီလရွိ၏၊ စင္ၾကယ္ေသာ တရားရွိ၏၊ အလွဴခံသူတို႔သည္လည္း သီလ ရွိကုန္၏၊ စင္ၾကယ္ေသာ တရားရွိကုန္၏၊ အာနႏၵာ ဤသို႔လွ်င္ အလွဴ သည္ လွဴသူဘက္မွလည္း စင္ၾကယ္၍ အလွဴခံသူဘက္မွလည္း စင္ၾကယ္၏။

အာနႏၵာ ေလးပါးကုန္ေသာ အလွဴစင္ ၾကယ္ျခင္းတို႔သည္ ဤေလးပါးတို႔ပင္တည္း ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရားစကားကုိ ေဟာေတာ္မူ၏၊ ေကာင္းေသာ စကားကုိ ဆုိေတာ္ မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရားကုိ ေဟာေတာ္ မူၿပီးေနာက္ ဤဂါထာကုိ ေဟာေတာ္မူ၏ - 381

မည္သည့္အလွဴသည္ အက်ိဳးႀကီးသနည္း...

''အၾကင္ သီလ႐ိွေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ တရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို ေကာင္းစြာ ၾကည္လင္ေသာ စိတ္႐ိွ၍ ႀကီးက်ယ္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ကံ၏ အက်ဳိးကို အလြန္ ယံုၾကည္လ်က္ သီလ မ႐ိွေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊ ထုိအလွဴသည္ လွဴေသာ ပုဂၢိဳလ္ဘက္မွသာ စင္ၾကယ္၏။

အၾကင္ သီလ မ႐ိွေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ မတရားသျဖင့္ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို မၾကည္လင္ေသာ စိတ္႐ိွ၍ ႀကီးက်ယ္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ကံ၏ အက်ဳိးကို မယံုၾကည္ဘဲ သီလ႐ိွေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊ ထုိအလွဴသည္ အလွဴခံေသာ ပုဂၢိဳလ္ဘက္မွသာ စင္ၾကယ္၏။

အၾကင္ သီလ မ႐ိွေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ မတရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို မၾကည္လင္ေသာ စိတ္႐ိွ၍ ႀကီးက်ယ္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ကံ၏ အက်ဳိးကို မယံုၾကည္ဘဲ သီလ မ႐ိွေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊ ထုိအလွဴကို ႀကီးက်ယ္ ျပန္႔ေျပာေသာ အက်ဳိး႐ိွ၏ ဟု ငါ မေဟာ။

အၾကင္သီလ႐ိွေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ တရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို ၾကည္လင္ေသာ စိတ္႐ိွ၍ ႀကီးက်ယ္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ကံ၏ အက်ဳိးကို အလြန္ ယံုၾကည္လ်က္ သီလ႐ိွေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား အလွဴကို ေပးလွဴ၏၊ ထုိအလွဴသည္ စင္စစ္ ႀကီးက်ယ္ ျပန္႔ေျပာေသာ အက်ဳိး႐ိွ၏ ဟု ငါေဟာ၏။

အၾကင္ ရာဂကင္းၿပီးေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ တရားသျဖင့္ ရအပ္ေသာ ပစၥည္းကို ၾကည္လင္ေသာ စိတ္႐ိွ၍ ႀကီးက်ယ္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ကံ၏ အက်ဳိးကို အလြန္ ယံုၾကည္လ်က္ ရာဂကင္းၿပီးေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား အလွဴကို လွဴ၏၊ ထုိအလွဴသည္ စင္စစ္ ရာဂ မကင္းေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔၏ အလွဴဒါနတို႔ထက္ ျမတ္၏ ဟု ငါေဟာ၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 382

၁၂ - ဒကၡိဏာဝိဘဂၤသုတ္၊ ဝိဘဂၤဝဂ္၊ ဥပရိပဏၰာသပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

အေၾကာင္းသံုးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ အားထုတ္ျခင္းကို ျပဳအပ္၏...

အာတပၸကရဏီယသုတ္

ရဟန္းတို႔ အေၾကာင္းသံုးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ အားထုတ္ျခင္းကို ျပဳအပ္၏။

အဘယ္ သံုးမ်ဳိး တို႔နည္းဟူမူ-

၁...
မျဖစ္ကုန္ေသးေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို မျဖစ္ေစျခင္းငွါ အားထုတ္ျခင္းကို ျပဳအပ္၏၊

၂...
မျဖစ္ကုန္ေသးေသာ ကုသိုလ္တရားတို႔ကို ျဖစ္ေစျခင္းငွါ အားထုတ္ျခင္းကို ျပဳအပ္၏၊

၃...
ျဖစ္ေပၚလာကုန္ေသာ ျပင္းထန္ကုန္ ၾကမ္းတမ္းကုန္ က်င္နာစပ္ရွားကုန္ မသာယာဖြယ္ျဖစ္ကုန္ မႏွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္ကုန္ အသက္ကို ေဆာင္တတ္ကုန္ ကိုယ္၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ ဆင္းရဲေဝဒနာတို႔ကို သည္းခံႏိုင္ျခင္းငွါ အားထုတ္ျခင္းကို ျပဳအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ ဤအေၾကာင္း သံုးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ အားထုတ္ျခင္းကို ျပဳအပ္၏။

ရဟန္းတို႔ အၾကင္ အခါ၌ ရဟန္းသည္ မျဖစ္ကုန္ေသးေသာ အကုသိုလ္တရား တို႔ကို မျဖစ္ေစျခင္းငွါ အားထုတ္ျခင္းကို ျပဳ၏၊ မျဖစ္ကုန္ေသးေသာ ကုသိုလ္ တရားတို႔ကို ျဖစ္ေစျခင္းငွါ အားထုတ္ျခင္းကို ျပဳ၏၊ ျဖစ္ေပၚလာကုန္ေသာ ျပင္းထန္ကုန္ ၾကမ္းတမ္းကုန္ က်င္နာ စပ္ရွားကုန္ မသာယာဖြယ္ျဖစ္ကုန္ မႏွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္ကုန္ အသက္ကို ေဆာင္တတ္ကုန္ ကိုယ္၌ ျဖစ္ကုန္ေသာ ဆင္းရဲေဝဒနာတို႔ကို သည္းခံႏို္င္ျခင္းငွါ အားထုတ္ျခင္းကို ျပဳ၏။ ရဟန္းတို႔ ထိုအခါ၌ ဤရဟန္းကို ဆင္းရဲအဆံုးကို ေကာင္းစြာျပဳျခင္းငွါ အားထုတ္ျခင္း ရွိေသာ ရင့္က်က္ေသာ ပညာရွိေသာ သတိႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းဟု ဆိုအပ္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 50

၁ဝ - အာတပၸကရဏီယသုတ္၊ စူဠဝဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။