ေနာင္တခ်ိန္ လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ၾကပါေစရန္ တရားပံုမ်ား၏ comment တြင္ တရားစာမ်ားပါ ထဲ့ေပးထားပါသည္။






သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လြယ္ကူစြာ ေလ့လာႏိုင္ရန္ ဤအ၀ိုင္းေလးမ်ား အတြင္းမွာ တရားစာမ်ား တရားပံုမ်ားကို သြပ္သြင္းထားပါတယ္ သင္တို႔ စိတ္တိုင္းၾက ကူးယူျဖတ္ေတာက္ လြတ္လပ္စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။


Monday, March 1, 2010

ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း သမုဒယသစၥာကို လည္းေကာင္း...

အ႒ိပုဥၨသုတ္

ဤေဒသနာကို ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏။

ပူေဇာ္အထူးကို ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္စုေဆာင္းထားသူလည္း ရွိခဲ့မူ စုေဆာင္းထားတုိင္းလည္း မပ်က္စီးခဲ့မူ တစ္ကမၻာပတ္လံုး ေျပးသြား က်င္လည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္၏ ႀကီးစြာေသာ အ႐ုိးေပါင္း အ႐ုိးပံု အ႐ုိးစုသည္ ဤေဝပုလႅေတာင္ႀကီးမွ်ပင္ ရွိသည္ ျဖစ္ရာ၏။ ဤအနက္သေဘာကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ထုိသုတ္၌ ဤအနက္ သေဘာကို ...
တစ္ကမၻာပတ္လံုး က်င္လည္ ေျပးသြားရေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္၏ အ႐ုိးစုသည္ ေတာင္မွ်ေလာက္ အစုအပံုရွိသည္ ျဖစ္ရာ၏ဟု ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။

ထုိေတာင္ကိုမူကား ...
မဂဓတုိင္းတို႔၏ ဂိရိဗၺဇမည္ေသာ ရာဇၿဂိဳဟ္ ၿမိဳ႕ဝယ္ ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္၏
ေျမာက္ဘက္၌ တည္ေသာ ႀကီးေသာ ေဝပုလႅေတာင္ဟု ဆိုအပ္၏။

ဒုကၡသစၥာကို လည္းေကာင္း ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း သမုဒယသစၥာကို လည္းေကာင္း၊ ဒုကၡကို လြန္ေျမာက္ရာ 'နိေရာဓ' သစၥာကို လည္းေကာင္း၊ ဒုကၡ၏ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ ျမတ္ေသာ အဂၤါရွစ္ပါးရွိေသာ မဂၢသစၥာ ဟု ဆိုအပ္ေသာ အရိယသစၥာတို႔ကို လည္းေကာင္း၊ အၾကင္အခါ၌ ေကာင္းေသာ ပညာျဖင့္ ျမင္၏။ ထုိအခါ ထုိပုဂၢိဳလ္ သည္ ကာမဘံု၌ ခုနစ္ႀကိမ္ အလြန္ေျပးသြား၍ သံေယာဇဥ္ အားလံုးတို႔၏ ကုန္ျခင္းေၾကာင့္ ဒုကၡ၏ အဆံုးကို ျပဳေလေတာ့၏'' ဟု ဤဂါထာျဖင့္ ဆိုအပ္၏။

ဤအနက္သေဘာကိုလည္း
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာအပ္၏ဟု အကြၽႏု္ပ္ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္။

၄ - အ႒ိပုဥၨသုတ္၊ တတိယ၀ဂ္၊ ဣတိ၀ုတ္ပါဠိေတာ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ထုိရဟန္းကုိ သီတင္းသုံးေဖာ္တို႔သည္ ႐ုိေသၾကကုန္၏...

အနဂၤဏသုတ္
မွ...
ကိေလသာကင္းေသာ၊ အျပစ္မရွိေသာ


ငါ့သွ်င္ တစ္စုံ တစ္ေယာက္ေသာ ရဟန္းအား ယုတ္ညံ့ဆုိးရြား အကုသုိလ္တရား ျဖစ္ကုန္ေသာ အလုိဆုိးေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ (ေကာပ, အပၸစၥယ) တရားတို႔ကုိ ပယ္ထားၿပီးသည္ကုိ ျမင္လည္း ျမင္ရကုန္အံ့၊ ၾကားလည္း ၾကားရကုန္အံ့၊ ထုိရဟန္း သည္ အကယ္၍ ရြာေက်ာင္း၌ ေနသူ ပင့္ဖိတ္ဆြမ္းကုိ ခံယူသူ ဒါယကာတို႔ လွဴေသာ သကၤန္းကုိ ေဆာင္သူ ျဖစ္ေစကာမူ ထုိရဟန္းကုိ သီတင္းသုံးေဖာ္တို႔သည္ ႐ုိေသၾကကုန္၏၊ ေလးစားၾက ကုန္၏၊ ျမတ္ႏုိးၾက ကုန္၏၊ ပူေဇာ္ၾကကုန္၏။

ထုိသို႔ ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း၊

ထုိအသွ်င္အား ယုတ္ညံ့ဆုိးရြား အကုသုိလ္တရား ျဖစ္ကုန္ေသာ အလုိဆုိးေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ (ေကာပ, အပၸစၥယ) တရားတို႔ကုိ ပယ္ထားၿပီး ျဖစ္သည္ကုိ ျမင္လည္း ျမင္ၾကရ ၾကားလည္း ၾကားၾကရေသာေၾကာင့္ေပတည္း။

ငါ့သွ်င္ ဥပမာေသာ္ကား ေစ်းမွ ျဖစ္ေစ၊ ပန္းတဥ္းသမားအိမ္မွ ျဖစ္ေစ စင္ၾကယ္ ျဖဴေဖြးေသာ ေၾကးခြက္ကုိ ေဆာင္ယူခဲ့ရာ၏၊ ထုိေၾကးခြက္၌ ပုိင္ရွင္တို႔သည္ ဆန္မည္းကုိ ေရြးခ်ယ္ထားေသာ သေလးထမင္းႏွင့္ မ်ားစြာေသာ ဟင္း, စားမဲ ဟင္းလ်ာကုိ ျပည့္ေအာင္ ထည့္၍ အျခားေၾကးခြက္ျဖင့္ ဖုံးပိတ္ကာ ေစ်းတြင္းသို႔ သြားၾကရာ၏၊ လူအေပါင္းသည္ ထုိေၾကးခြက္ကုိ ေတြ႕ျမင္ေသာ္ ''အခ်င္း အဘယ့္ေၾကာင့္ ဤအရာကုိသာလွ်င္ ေကာင္းႏုိးရာရာ လက္ေဆာင္ကဲ့သို႔ ယူေဆာင္လာ သနည္း'' ဟု ေျပာဆုိၿပီးလွ်င္ ထုိ(ခြက္)ကုိ ထ၍ ဖြင့္လွစ္ ၾကည့္႐ႈရာ၏၊ (ထုိမြန္ျမတ္ေသာ သေလးထမင္းကုိ) ျမင္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ ထုိလူအေပါင္းအား ႏွစ္ၿမိဳ႕စိတ္ မရြံရွာစိတ္ မစက္ဆုပ္စိတ္သည္ ျဖစ္ေလရာ၏၊ အစာ ဝေနသူတို႔ပင္စားခ်င္ လာရာ၏၊ ဆာေလာင္ေနသူတို႔ကား ေျပာဖြယ္ရာ မရွိ။ ငါ့သွ်င္ ဤဥပမာအတူပင္ တစ္စုံ တစ္ေယာက္ေသာ ရဟန္းအား ယုတ္ညံ့ဆုိးရြား အကုသုိလ္တရား ျဖစ္ကုန္ေသာ အလုိဆုိးေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ (ေကာပ, အပၸစၥယ) တရားတို႔ကုိ ပယ္ထားၿပီးသည္ကုိ ျမင္လည္း ျမင္ရကုန္အံ့၊ ၾကားလည္း ၾကားရကုန္အံ့၊ ထုိရဟန္းသည္ အကယ္၍ ရြာေက်ာင္း၌ ေနသူ ပင့္ဖိတ္ဆြမ္းကုိ ခံယူသူ ဒါယကာတို႔ လွဴေသာသကၤန္းကုိ ေဆာင္သူ ျဖစ္ေစကာမူ ထုိရဟန္းကုိ သီတင္းသုံးေဖာ္တို႔သည္ ႐ုိေသၾကကုန္၏၊ ေလးစားၾကကုန္၏၊ ျမတ္ႏုိးၾကကုန္၏၊ ပူေဇာ္ၾကကုန္၏။ ထုိသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း၊ ထုိအသွ်င္အား ယုတ္ညံ့ဆုိးရြား အကုသုိလ္ တရား ျဖစ္ကုန္ေသာ အလုိဆုိးေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ (ေကာပ,အပၸစၥယ) တရားတို႔ကုိ ပယ္ထားၿပီး ျဖစ္သည္ကုိ ျမင္လည္း ျမင္ၾကရ ၾကားလည္း ၾကားၾကရေသာေၾကာင့္ေပတည္း။ 62

၅ - အနဂၤဏသုတ္၊ မွ၊ မူလပရိယာယ၀ဂ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ထုိရဟန္းကုိ သီတင္း သုံးေဖာ္တို႔သည္ မ႐ုိေသၾကကုန္...

အနဂၤဏသုတ္
မွ...
ကိေလသာကင္းေသာ၊ အျပစ္မရွိေသာ

ငါ့သွ်င္ တစ္စုံ တစ္ေယာက္ေသာ ရဟန္းအား ယုတ္ညံ့ဆုိးရြား အကုသုိလ္တရား ျဖစ္ကုန္ေသာ အလုိဆုိးေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ (ေကာပ, အပၸစၥယ) တရားတို႔ကုိ မပယ္ရ ေသးသည္ကုိ ျမင္လည္းျမင္ရ ကုန္အံ့၊ ၾကားလည္း ၾကားရ ကုန္အံ့၊ ထုိရဟန္းသည္ အကယ္၍ ေတာစြန္ ေတာင္ဖ်ား၌ ျဖစ္ေသာေက်ာင္းမ်ား၌ ေန၍ အရညကင္ ဓုတင္ေဆာင္သူ ပိ႑ပါတ္ ဓုတင္ေဆာင္သူ အိမ္စဥ္ မျပတ္ ဆြမ္းရပ္သူ ပံသုကူ 'ေျမမႈန္႔ ျပြမ္းေသာ သကၤန္း' ေဆာင္သူ ေခါင္းပါးေသာ သကၤန္းကုိ ေဆာင္သူ ျဖစ္ေစကာမူ ထုိရဟန္းကုိ သီတင္း သုံးေဖာ္တို႔သည္ မ႐ုိေသၾကကုန္၊ မေလးစားၾကကုန္၊ မျမတ္ႏုိးၾကကုန္၊ မပူေဇာ္ၾကကုန္။

ထုိသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း...

ထုိအသွ်င္အား ယုတ္ညံ့ ဆုိးရြား အကုသုိလ္တရား ျဖစ္ကုန္ေသာ အလုိဆုိးေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ (ေကာပ, အပၸစၥယ) တရားတို႔ကုိ မပယ္ရေသးသည္ကုိ ျမင္လည္း ျမင္ၾကရ ၾကားလည္း ၾကားၾကရေသာေၾကာင့္ေပတည္း။

ငါ့သွ်င္ ဥပမာေသာ္ကား ေစ်းမွျဖစ္ေစ၊ ပန္းတဥ္းသမားအိမ္မွ ျဖစ္ေစ စင္ၾကယ္ ျဖဴေဖြးေသာ ေၾကးခြက္ကုိ ေဆာင္ယူခဲ့ရာ၏၊ ထုိေၾကးခြက္၌ ပုိင္ရွင္တို႔သည္ ေျမြေကာင္ပုပ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊ ေခြးေကာင္ပုပ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊ လူေကာင္ပုပ္ကုိ ျဖစ္ေစ ျပည့္ေအာင္ ထည့္၍ အျခားေၾကးခြက္ျဖင့္ ဖုံးပိတ္ကာ ေစ်းတြင္းသို႔ သြားၾကရာ၏၊ လူအေပါင္းသည္ ထုိေၾကးခြက္ကုိ ေတြ႕ျမင္ေသာ္ ''အခ်င္း အဘယ့္ေၾကာင့္ ဤအရာကုိ သာလွ်င္ ေကာင္းႏုိးရာရာ လက္ေဆာင္ကဲ့သို႔ ယူေဆာင္လာ သနည္း'' ဟု ေျပာဆုိၿပီးလွ်င္ ထုိ ခြက္ကုိ ထ၍ ဖြင့္လွစ္ ၾကည့္႐ႈရာ၏၊

ထုိအေကာင္ပုပ္ကုိ ျမင္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ ထုိလူအေပါင္းမွာ မႏွစ္ၿမိဳ႕စိတ္ ရြံရွာစိတ္ စက္ဆုပ္စိတ္သည္ ျဖစ္ေလရာ၏၊ ဆာေလာင္ေနသူတို႔ပင္ မစားခ်င္ရာ၊ အစာဝေနသူ တို႔ကား ေျပာဖြယ္ရာ မရွိ။ ငါ့သွ်င္ ဤဥပမာအတူပင္ တစ္စုံ တစ္ေယာက္ေသာ ရဟန္းအား ယုတ္ညံ့ ဆုိးရြား အကုသုိလ္တရား ျဖစ္ကုန္ေသာ အလုိဆုိးေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ (ေကာပ, အပၸစၥယ) တရားတို႔ကုိ မပယ္ရေသးသည္ကုိ ျမင္လည္း ျမင္ရကုန္အံ့၊ ၾကားလည္း ၾကားရကုန္အံ့၊ ထုိရဟန္းသည္ အကယ္၍ ေတာစြန္ ေတာင္ဖ်ား၌ ျဖစ္ေသာ ေက်ာင္းမ်ား၌ ေန၍ အရညကင္ ဓုတင္ေဆာင္သူ ပိ႑ပါတ္ ဓုတင္ေဆာင္သူ အိမ္စဥ္မျပတ္ ဆြမ္းရပ္သူ ပံသုကူ 'ေျမမႈန္႔ ျပြမ္းေသာသကၤန္း' ေဆာင္သူ ေခါင္းပါးေသာ သကၤန္းကုိ ေဆာင္သူ ျဖစ္ေစကာမူ ထုိရဟန္းကုိ သီတင္း သုံးေဖာ္တို႔သည္ မ႐ုိေသၾကကုန္၊ မေလးစားၾကကုန္၊ မျမတ္ႏုိးၾကကုန္၊ မပူေဇာ္ၾကကုန္။ ထုိသို႔ ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း၊

ထုိအသွ်င္အား ယုတ္ညံ့ဆုိးရြား အကုသုိလ္တရား ျဖစ္ကုန္ေသာ အလုိဆုိးေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ (ေကာပ, အပၸစၥယ) တရားတို႔ကုိ မပယ္ရေသးသည္ကုိ ျမင္လည္း ျမင္ၾကရ ၾကားလည္း ၾကားၾကရေသာေၾကာင့္ေပတည္း။ 61

၅ - အနဂၤဏသုတ္၊ မွ၊ မူလပရိယာယ၀ဂ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Saturday, February 27, 2010

အညစ္အေၾကး ဟူေသာ အမည္သည္...


အနဂၤဏသုတ္ မွ... (ကိေလသာကင္းေသာ၊ အျပစ္မရွိေသာ)

ငါ့သွ်င္ အညစ္အေၾကး အညစ္အေၾကး 'အဂၤဏ အဂၤဏ' ဟု ဆုိ၏။
ယင္း အညစ္အေၾကး ဟူေသာ အမည္သည္ အဘယ္တရား၏ အမည္ေပနည္း။

ငါ့သွ်င္ ယင္းအညစ္အေၾကး ဟူေသာ အမည္သည္ ယုတ္ညံ့ဆုိးရြား အကုသုိလ္တရား ျဖစ္ကုန္ေသာ အလုိဆုိးေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ (ေကာပ, အပၸစၥယ) တရားတို႔၏ အမည္တည္း။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ငါသည္ အာပတ္သင့္ခဲ့ ျငားအံ့၊ ငါ့ကုိ အာပတ္သင့္သည္ ဟူ၍ ရဟန္းမ်ား မသိၾကပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ ထုိရဟန္းကုိ ''ရဟန္းတို႔က အာပတ္သင့္သည္'' ဟု သိၾကရာေသာ အေၾကာင္းလည္း ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ ''ငါ့ကုိ အာပတ္သင့္သည္ ဟု ရဟန္းတို႔က သိၾကကုန္၏'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ' မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ' ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္အေၾကး 'အဂၤဏ'မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ငါသည္ အာပတ္သင့္ခဲ့ ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔သည္ ငါ့ကုိ ဆိတ္ကြယ္ရာ၌ ေစာဒနာၾက၍ သံဃာ့ အလယ္၌ မေစာဒနာၾကပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ ထုိရဟန္းကုိ ရဟန္းတို႔သည္ သံဃာ့ အလယ္၌ ေစာဒနာၾက၍ ဆိတ္ကြယ္ရာ၌ မေစာဒနာၾကရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ ''ရဟန္းတို႔က ငါ့ကုိ သံဃာ့ အလယ္၌ ေစာဒနာၾက၍ ဆိတ္ကြယ္ရာ၌ မေစာဒနာ ၾကကုန္'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ', မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ' ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ငါသည္ အာပတ္သင့္ခဲ့ ျငားအံ့၊ ငါ့ကုိ အာပတ္ရွိျခင္း တူေသာ ပုဂၢိဳလ္က ေစာဒနာ၍ အာပတ္ရွိျခင္း မတူေသာ ပုဂၢိဳလ္က မေစာဒနာပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ ထုိရဟန္းကုိ အာပတ္ရွိျခင္း မတူေသာ ပုဂၢိဳလ္က ေစာဒနာ၍ အာပတ္ရွိျခင္း တူေသာ ပုဂၢိဳလ္က မေစာဒနာရာေသာ ဤအေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ ''ငါ့ကုိ အာပတ္ရွိျခင္း မတူေသာ ပုဂၢိဳလ္က ေစာဒနာ၍ အာပတ္ရွိျခင္း တူေသာ ပုဂၢိဳလ္က မေစာဒနာ'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ' မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ' ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ျမတ္စြာဘုရားသည္ ငါ့ကုိသာ ေမး၍ ေမး၍ ရဟန္းတို႔အား တရား ေဟာၾကားလ်က္ အျခားရဟန္းကုိ ေမး၍ ေမး၍ ရဟန္းတို႔အား တရား မေဟာၾကားပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ ျမတ္စြာ ဘုရားသည္ အျခားရဟန္းကုိ ေမး၍ ေမး၍ ရဟန္းတို႔အား တရားကုိ ေဟာၾကားလ်က္ ထုိရဟန္းကုိ ေမး၍ ေမး၍ ရဟန္းတို႔အား တရားကုိ မေဟာၾကားရာေသာ ဤအေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ ''ျမတ္စြာဘုရားက အျခားရဟန္းကုိ ေမး၍ ေမး၍ ရဟန္းတို႔အား တရားကုိ ေဟာၾကားလ်က္ ငါ့ကုိ ေမး၍ ေမး၍ ရဟန္းတို႔အား တရားကုိမေဟာၾကား'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ' မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ' ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ရဟန္းတို႔သည္ ငါ့ကုိ သာလွ်င္ ေရွ႕ထား၍ ေရွ႕ထား၍ ရြာသို႔ ဆြမ္းခံဝင္ၾကလ်က္ အျခားရဟန္းကုိ ေရွ႕ထား၍ ေရွ႕ထား၍ ရြာသို႔ ဆြမ္းခံ မဝင္ၾကပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ ဤအေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ ရဟန္းတို႔သည္ အျခားရဟန္းကုိ ေရွ႕ထား၍ ေရွ႕ထား၍ ရြာသို႔ ဆြမ္းခံဝင္ ၾကလ်က္ ထုိရဟန္းကုိ ေရွ႕ထား၍ ေရွ႕ထား၍ ရြာသို႔ ဆြမ္းခံမဝင္ၾကရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ ''ရဟန္းတို႔က အျခားရဟန္းကုိ ေရွ႕ထား၍ ေရွ႕ထား၍ ရြာသို႔ ဆြမ္းခံ ဝင္ၾကလ်က္ ငါ့ကုိ ေရွ႕ထား၍ ေရွ႕ထား၍ ရြာသို႔ ဆြမ္းခံ မဝင္ၾကကုန္'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ' မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ' ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ငါသည္ သာလွ်င္ ဆြမ္းစားရာ ဌာန၌ ေနရာဦး ေရဦး ဆြမ္းဦးကုိ ရ၍ အျခားရဟန္းသည္ ဆြမ္းစားရာ၌ ေနရာဦး ေရဦး ဆြမ္းဦးကုိ မရပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ အျခားရဟန္းသည္ ဆြမ္းစားရာဌာန၌ ေနရာဦး ေရဦး ဆြမ္းဦးကုိ ရ၍ ထုိရဟန္းသည္ ဆြမ္းစားရာ ဌာန၌ ေနရာဦး ေရဦးဆြမ္းဦးကုိ မရရာေသာ ဤအေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ ''အျခားရဟန္းက ဆြမ္းစားရာ ဌာန၌ ေနရာဦး ေရဦး ဆြမ္းဦးကုိရ၍ ငါသည္ ဆြမ္းစားရာ ဌာန၌ ေနရာဦး ေရဦး ဆြမ္းဦးကုိ မရ'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ' မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ' ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ငါသည္ သာလွ်င္ ဆြမ္းစားရာ ဌာန၌ ဆြမ္းစားၿပီးေသာ္ အႏုေမာဒနာျပဳ၍ အျခားရဟန္းသည္ ဆြမ္းစားရာ ဌာန၌ ဆြမ္းစား ၿပီးေသာ္ အႏုေမာဒနာ မျပဳရမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိ ျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ အျခားရဟန္းသည္ ဆြမ္းစားရာ ဌာန၌ ဆြမ္းစားၿပီးေသာ္ အႏုေမာဒနာ ျပဳရ၍ ထုိရဟန္းသည္ ဆြမ္းစားရာ ဌာန၌ ဆြမ္းစားၿပီးေသာ္ အႏုေမာဒနာ မျပဳရာေသာ ဤအေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိ ရဟန္းသည္ ''အျခားရဟန္းသည္ ဆြမ္းစားရာ ဌာန၌ ဆြမ္းစားၿပီးေသာ္ အႏုေမာဒနာ ျပဳ၍ ငါသည္ ဆြမ္းစားရာ ဌာန၌ ဆြမ္းစားၿပီးေသာ္ အႏုေမာဒနာ မျပဳရ'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ' မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ' ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ငါသည္ သာလွ်င္ အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ရဟန္းတို႔အား တရားေဟာ၍ အျခားရဟန္းသည္ အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ရဟန္းတို႔အား တရား မေဟာၾကမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ အျခား ရဟန္းသည္ အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ရဟန္းတို႔အား တရား ေဟာရ၍ ထုိရဟန္းသည္ အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ရဟန္းတို႔အား တရား မေဟာရရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ ''အျခားရဟန္းက အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ရဟန္းတို႔အား တရား ေဟာရ၍ ငါသည္ အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ရဟန္းတို႔အား တရား မေဟာရ'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ' မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ'ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံး သည္ အညစ္အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ငါသည္သာလွ်င္ အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ရဟန္းမိန္းမတို႔အား တရားေဟာ၍။ပ။ ဥပါသကာတို႔အား တရားေဟာ၍။ပ။ ဥပါသိကာမတို႔အား တရားေဟာ၍ အျခားရဟန္း သည္ အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ဥပါသိကာမတို႔အား တရား မေဟာရမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ အျခားရဟန္းသည္ အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ဥပါသိကာမတို႔အား တရား ေဟာရ၍ ထုိရဟန္းသည္ အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ဥပါသိကာမတို႔အား တရား မေဟာရရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ ''အျခားရဟန္းက အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ဥပါသိကာမတို႔အား တရား ေဟာရ၍ ငါသည္ အရံတြင္းသို႔ လာေရာက္ေသာ ဥပါသိကာမတို႔အား တရား မေဟာရ'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ' မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ'ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ရဟန္းတို႔သည္ ငါ့ကုိ သာလွ်င္ ႐ုိေသေလးစား ျမတ္ႏုိး ပူေဇာ္ၾက၍ အျခားရဟန္းကုိ မ႐ုိေသ မေလးစား မျမတ္ႏုိး မပူေဇာ္ၾကပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ ရဟန္းတို႔သည္ အျခားရဟန္းကုိ ႐ုိေသ ေလးစား ျမတ္ႏုိး ပူေဇာ္ၾက၍ ထုိရဟန္းကုိ မ႐ုိေသ မေလးစား မျမတ္ႏုိး မပူေဇာ္ၾကကုန္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ ''ရဟန္းတို႔က အျခားရဟန္းကုိ ႐ုိေသ ေလးစား ျမတ္ႏုိးပူေဇာ္ၾက၍ ငါ့ကုိ မ႐ုိေသ မေလးစား မျမတ္ႏုိး မပူေဇာ္ၾကကုန္'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ' မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ' ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္ အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ရဟန္းမိန္းမ တို႔သည္ ငါ့ကုိသာလွ်င္။ပ။ ဥပါသကာ တို႔သည္။ပ။ ဥပါသိကာမ တို႔သည္ (ငါ့ကုိသာလွ်င္) ႐ုိေသ ေလးစား ျမတ္ႏုိး ပူေဇာ္ၾက၍ အျခားရဟန္းကုိ မ႐ုိေသ မေလးစား မျမတ္ႏုိး မပူေဇာ္ၾကပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ ဥပါသိကာမတို႔သည္ အျခားရဟန္းကုိ ႐ုိေသေလးစား ျမတ္ႏုိးပူေဇာ္ၾက၍ ထုိရဟန္းကုိ မ႐ုိေသ မေလးစား မျမတ္ႏုိး မပူေဇာ္ၾကရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ ''ဥပါသိကာမတို႔က အျခားရဟန္းကုိ ႐ုိေသ ေလးစား ျမတ္ႏုိး ပူေဇာ္ၾက၍ ငါ့ကုိ မ႐ုိေသ မေလးစား မျမတ္ႏုိး မပူေဇာ္ၾကကုန္'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ' မႏွစ္ သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ' ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ငါသည္ သာလွ်င္ မြန္ျမတ္ေသာ သကၤန္းတို႔ကုိ ရသူ ျဖစ္၍ အျခားရဟန္းသည္ မြန္ျမတ္ေသာ သကၤန္းတို႔ကုိ ရသူမျဖစ္ပါမူ ေကာင္းေလစြ''ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ အျခားရဟန္းသည္ မြန္ျမတ္ေသာ သကၤန္းတို႔ကုိ ရသူ ျဖစ္၍ ထုိရဟန္းသည္ မြန္ျမတ္ေသာ သကၤန္းတို႔ကုိ ရသူ မဟုတ္ရာေသာ ဤအေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ ''အျခားရဟန္းက မြန္ျမတ္ေသာ သကၤန္းတို႔ကုိ ရသူျဖစ္၍ ငါသည္ မြန္ျမတ္ေသာ သကၤန္းတို႔ကုိ ရသူ မဟုတ္ပေလ'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ'မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ'ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ဳိ႕ေသာ ရဟန္းအား...
''ငါသည္သာလွ်င္ မြန္ျမတ္ေသာ ဆြမ္းတို႔ကုိ။ ပ။ မြန္ျမတ္ေသာ (ေက်ာင္း) အိပ္ရာ ေနရာတို႔ကုိ။ပ။ မြန္ျမတ္ေသာ သူနာ၏ အေထာက္အပံ့ (အသက္၏) အရံအတား အေဆာက္အဦ ျဖစ္ေသာ ေဆးတို႔ကုိ ရသူျဖစ္၍ အျခားရဟန္းသည္ မြန္ျမတ္ေသာ သူနာ၏ အေထာက္အပံ့ (အသက္၏) အရံအတား အေဆာက္အဦ ျဖစ္ေသာ ေဆးတို႔ကုိ ရသူ မဟုတ္ပါမူ ေကာင္းေလစြ'' ဟု အလုိျဖစ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ သို႔ရာတြင္ အျခားရဟန္းသည္ မြန္ျမတ္ေသာ သူနာ၏ အေထာက္အပံ့ (အသက္၏) အရံအတား အေဆာက္အဦ ျဖစ္ေသာ ေဆးတို႔ကုိရသူ ျဖစ္၍ ထုိရဟန္းသည္ မြန္ျမတ္ေသာ သူနာ၏ အေထာက္အပံ့ (အသက္၏) အရံအတား အေဆာက္အဦ ျဖစ္ေသာ ေဆးတို႔ကုိ ရသူ မဟုတ္ရာေသာ အေၾကာင္းသည္ ရွိေပ၏။ ထုိရဟန္းသည္ အျခားရဟန္းက မြန္ျမတ္ေသာ သူနာ၏ အေထာက္အပံ့ (အသက္၏) အရံအတား အေဆာက္အဦ ျဖစ္ေသာ ေဆးတို႔ကုိ ရသူျဖစ္၍ ငါသည္ သူနာ၏ အေထာက္အပံ့ (အသက္၏) အရံအတား အေဆာက္အဦ ျဖစ္ေသာ ေဆးတို႔ကုိ ရသူ မဟုတ္ပေလ'' ဟူ၍ အမ်က္ထြက္၏၊ မႏွစ္သက္။ ငါ့သွ်င္ အမ်က္ထြက္ျခင္း 'ေကာပ' မႏွစ္သက္ျခင္း 'အပၸစၥယ' ဟူေသာ ဤႏွစ္မ်ဳိးလုံးသည္ အညစ္အေၾကး မည္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤအညစ္အေၾကး ဟူေသာ အမည္သည္ ယုတ္ညံ့ ဆုိးရြား အကုသုိလ္ တရား ျဖစ္ကုန္ေသာ အလုိဆုိးေၾကာင့္ ျဖစ္သည့္ (ေကာပ, အပၸစၥယ) တရားတို႔၏ အမည္ေပတည္း။ 60

၅ - အနဂၤဏသုတ္၊ မွ၊ မူလပရိယာယ၀ဂ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္။




ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Friday, February 26, 2010

ယုတ္ညံ့ေသာပုဂၢိဳလ္ ျမင့္ျမတ္ေသာပုဂၢိဳလ္ဟု ေခၚဆုိရျခင္း...


အနဂၤဏသုတ္ မွ... (ကိေလသာကင္းေသာ၊ အျပစ္မရွိေသာ)


အသွ်င္ မဟာေမာဂၢလာန္သည္ အသွ်င္ သာရိပုၾတာကုိဤသို႔ ေမးျမန္းေတာ္မူ၏ -

''ငါ့သွ်င္ သာရိပုၾတာ ဤကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ ႏွစ္မ်ဳိးတို႔တြင္ တစ္မ်ဳိးကုိ ယုတ္ညံ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟု ေခၚဆုိရ၍ တစ္မ်ဳိးကုိ ျမင့္ျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟု ေခၚဆုိရျခင္း၏ အေၾကာင္း အေထာက္အပံ့ကား အဘယ္ပါနည္း။ 58

ငါ့သွ်င္ ထုိ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္မ်ဳိးတို႔တြင္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိလ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိ၏'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ထုိကိေလသာ အညစ္အေၾကးကုိ ပယ္ရန္ အလုိဆႏၵကုိ ျဖစ္ေစလိမ့္မည္ မဟုတ္၊ အားထုတ္ လိမ့္မည္ မဟုတ္၊ လုံ႕လစြမ္းကုိ ႀကိဳးပမ္း လိမ့္မည္ မဟုတ္။ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ' ရွိသူ ျပစ္မွားျခင္း 'ေဒါသ' ရွိသူ ေတြေဝျခင္း 'ေမာဟ' ရွိသူ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးတို႔ႏွင့္တကြ ညစ္ႏြမ္းေသာစိတ္ ရွိသူ ျဖစ္လ်က္ ေသလြန္ရ လတၱံ႕၊ ထုိပုဂၢိဳလ္ အား ဤသေဘာသာ ဧကန္ ျဖစ္ရမည္။

ငါ့သွ်င္ ဥပမာေသာ္ကား ေစ်းမွျဖစ္ေစ၊ ပန္းတဥ္းသမား အိမ္မွျဖစ္ေစ၊ ျမဴမႈန္႔ အညစ္အေၾကးျဖင့္ ေျမႇးယွက္ ဖုံးလႊမ္းေနေသာ ေၾကးခြက္ကုိ ေဆာင္ယူခ့ဲရာ၏၊ ထုိေၾကးခြက္ကုိ ပုိင္ရွင္တို႔သည္ သုံးလည္း မသုံးေဆာင္ကုန္ ျငားအံ့၊ စင္ၾကယ္ေအာင္လည္း မသုတ္သင္ ကုန္ျငားအံ့၊ ျမဴမႈန္႔ ရွိရာ၌လည္း ထုိေၾကးခြက္ကုိ ထားကုန္ျငားအံ့၊ ငါ့သွ်င္ ထုိေၾကးခြက္သည္ ေနာင္အခါ၌ သာလြန္ ညစ္ေပကာ အညစ္အေၾကး တက္ရာသည္ မဟုတ္ေလာဟု ေမးေတာ္မူ၏။

ငါ့သွ်င္ မွန္ပါေပ၏ဟု ေလွ်ာက္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤဥပမာအတူပင္ ကိေလသာအညစ္အေၾကးရွိလ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိ၏'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ထုိကိေလသာ အညစ္အေၾကးကုိပယ္ရန္ အလုိဆႏၵကုိ ျဖစ္ေစလိမ့္မည္ မဟုတ္၊ အားထုတ္လိမ့္မည္ မဟုတ္၊ လုံ႕လစြမ္းကုိ ႀကိဳးပမ္းလိမ့္မည္ မဟုတ္၊ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ' ရွိသူ ျပစ္မွားျခင္း 'ေဒါသ' ရွိသူ ေတြေဝျခင္း 'ေမာဟ' ရွိသူ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးတို႔ႏွင့္တကြ ညစ္ႏြမ္းေသာစိတ္ ရွိသူ ျဖစ္လ်က္ ေသလြန္ရ လတၱံ႕၊ ထုိပုဂၢိဳလ္အား ဤသေဘာသာ ဧကန္ ျဖစ္ရမည္။

ငါ့သွ်င္ ထုိပုဂၢိဳလ္ႏွစ္မ်ဳိးတို႔တြင္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိလ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိ၏'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ထုိကိေလသာ အညစ္အေၾကးကုိ ပယ္ရန္ အလုိဆႏၵကုိ ျဖစ္ေစလိမ့္မည္၊ အားထုတ္လိမ့္မည္၊ လုံ႕လစြမ္းကုိ ႀကိဳးပမ္း လိမ့္မည္၊ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ' မရွိဘဲ ျပစ္မွားျခင္း 'ေဒါသ' မရွိဘဲ ေတြေဝျခင္း 'ေမာဟ' မရွိဘဲ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိဘဲ ညစ္ႏြမ္းေသာ စိတ္မရွိဘဲ ေသလြန္ရ လတၱံ႕၊ ထုိပုဂၢိဳလ္အား ဤ သေဘာသာ ဧကန္ ျဖစ္ရမည္။

ငါ့သွ်င္ ဥပမာေသာ္ကား ေစ်းမွျဖစ္ေစ၊ ပန္းတဥ္းသမား အိမ္မွျဖစ္ေစ၊ ျမဴမႈန္႔ အညစ္အေၾကးျဖင့္ ေျမႇးယွက္ ဖုံးလႊမ္းေနေသာ ေၾကးခြက္ကုိ ေဆာင္ယူခ့ဲရဲ ာ၏၊ ထုိေၾကးခြက္ကုိ ပုိင္ရွင္တို႔သည္ သုံးလည္း သုံးေဆာင္ ကုန္ျငားအံ့၊ စင္ၾကယ္ ေအာင္လည္း သုတ္သင္ ၾကကုန္ ျငားအံ့၊ ျမဴမႈန္ ရွိရာ၌လည္း ထုိေၾကးခြက္ကုိ မထားကုန္ျငားအံ့၊ ငါ့သွ်င္ ထုိေၾကးခြက္သည္ ေနာင္အခါ၌ သာလြန္ စင္ၾကယ္ကာ ျဖဴေဖြးရာသည္ မဟုတ္ေလာ ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

ငါ့သွ်င္ မွန္ပါေပ၏ ဟု ေလွ်ာက္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤဥပမာအတူပင္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိလ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိ၏'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ထုိကိေလသာ အညစ္အေၾကးကုိ ပယ္ရန္ အလုိဆႏၵကုိ ျဖစ္ေစလတၱံ႕၊ အားထုတ္ လတၱံ႕၊ လုံ႕လစြမ္းကုိ ႀကိဳးပမ္းလတၱံ႕၊ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ' မရွိဘဲ ၾကမ္းတမ္း ျပစ္မွားျခင္း 'ေဒါသ' မရွိဘဲ ေတြေဝျခင္း 'ေမာဟ' မရွိဘဲ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိဘဲ ညစ္ႏြမ္းေသာ စိတ္မရွိဘဲ ေသလြန္ရ လတၱံ႕၊ ထုိပုဂၢိဳလ္အား ဤသေဘာသာ ဧကန္ ျဖစ္ရမည္။

ငါ့သွ်င္ ထုိ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္မ်ဳိးတို႔တြင္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိသည္ ျဖစ္လ်က္ ''ငါ၏ စိတ္ သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိ'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ တင့္တယ္ေသာ အာ႐ုံ 'သုဘနိမိတ္'ကုိ ႏွလုံးသြင္း လတၱံ႕၊ တင့္တယ္ေသာ အာ႐ုံကုိ ႏွလုံး သြင္းျခင္း ေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္၏စိတ္ကုိ္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ' သည္ လႊမ္းမုိးဖ်က္ဆီး လတၱံ႕၊ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ' ရွိသူ ျပစ္မွားျခင္း 'ေဒါသ' ရွိသူ ေတြေဝျခင္း 'ေမာဟ'ရွိသူ ကိေလသာ အညစ္ အေၾကးတို႔ႏွင့္တကြ ညစ္ႏြမ္းေသာ စိတ္ရွိသူ ျဖစ္လ်က္ ေသလြန္ရ လတၱံ႕၊ ထုိပုဂၢိဳလ္အား ဤသေဘာသာ ဧကန္ ျဖစ္ရမည္။

ငါ့သွ်င္ ဥပမာေသာ္ကား ေစ်းမွျဖစ္ေစ၊ ပန္းတဥ္းသမားအိမ္မွ ျဖစ္ေစ၊ စင္ၾကယ္ ျဖဴေဖြးေသာ ေၾကးခြက္ကုိ ေဆာင္ယူခဲ့ရာ၏၊ ထုိေၾကးခြက္ကုိ ပုိင္ရွင္တို႔သည္ သုံးလည္း မသုံးေဆာင္ ကုန္ျငားအံ့၊ စင္ၾကယ္ေအာင္လည္း မသုတ္သင္ ကုန္ျငားအံ့၊ ျမဴမႈန္႔ ရွိရာ၌လည္း ထုိေၾကးခြက္ကုိ ထားကုန္ျငားအံ့၊ ငါ့သွ်င္ ထုိေၾကးခြက္သည္ ေနာင္အခါ၌ သာလြန္ ညစ္ေပကာ အညစ္အေၾကး တက္ရာသည္ မဟုတ္ ေလာ ဟုေမးေတာ္မူ၏။

ငါ့သွ်င္ မွန္ပါေပ၏ ဟု ေလွ်ာက္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤဥပမာ အတူပင္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိသည္ ျဖစ္လ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိ'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ တင့္တယ္ေသာ အာ႐ုံ 'သုဘနိမိတ္' ကုိ ႏွလုံးသြင္း လတၱံ႕၊ တင့္တယ္ေသာ အာ႐ုံကုိ ႏွလုံးသြင္းျခင္းေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္၏ စိတ္ကုိ္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ' သည္ လႊမ္းမုိး ဖ်က္ဆီး လတၱံ႕၊ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ' ရွိသူ ျပစ္မွားျခင္း 'ေဒါသ' ရွိသူ ေတြေဝျခင္း 'ေမာဟ' ရွိသူ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးတို႔ႏွင့္တကြ ညစ္ႏြမ္းေသာ စိတ္ရွိသူ ျဖစ္လ်က္ ေသလြန္ရ လတၱံ႕၊ ထုိပုဂၢိဳလ္အား ဤသေဘာသာ ဧကန္ျဖစ္ရမည္။

ငါ့သွ်င္ ထုိ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္မ်ဳိးတို႔တြင္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိသည္ ျဖစ္လ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိ'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ တင့္တယ္ေသာ အာ႐ုံ 'သုဘနိမိတ္' ကုိ ႏွလုံး သြင္းလိမ့္မည္ မဟုတ္၊ တင့္တယ္ေသာ အာ႐ုံကုိ ႏွလုံး မသြင္းျခင္းေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္၏ စိတ္ကုိ္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ'သည္ လမ္းမုိး ဖ်က္ဆီးလိမ့္မည္ မဟုတ္၊ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ' မရွိဘဲ ျပစ္မွားျခင္း 'ေဒါသ' မရွိဘဲ ေတြေဝျခင္း 'ေမာဟ' မရွိဘဲ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိဘဲ ညစ္ႏြမ္းေသာ စိတ္မရွိဘဲ ေသလြန္ရ လတၱံ႕၊ ထုိပုဂၢိဳလ္အား ဤသေဘာသာ ဧကန္ျဖစ္ရမည္။

ငါ့သွ်င္ ဥပမာေသာ္ကား ေစ်းမွျဖစ္ေစ၊ ပန္းတဥ္းသမားအိမ္မွ ျဖစ္ေစ၊ စင္ၾကယ္ ျဖဴေဖြးေသာ ေၾကးခြက္ကုိ ေဆာင္ယူခဲ့ရာ၏၊ ထုိေၾကးခြက္ကုိ ပုိင္ရွင္တို႔သည္ သုံးလည္း သုံးေဆာင္ကုန္ ျငားအံ့၊ စင္ၾကယ္ေအာင္လည္း သုတ္သင္ကုန္ ျငားအံ့၊ ျမဴမႈန္႔ ရွိရာ၌လည္း ထုိေၾကးခြက္ကုိ မထားကုန္ ျငားအံ့၊ ငါ့သွ်င္ ထုိေၾကးခြက္သည္ ေနာင္အခါ၌ သာလြန္ စင္ၾကယ္ကာ ျဖဴေဖြးရာသည္ မဟုတ္ေလာ ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

ငါ့သွ်င္ မွန္ပါေပ၏ ဟု ေလွ်ာက္၏။

ငါ့သွ်င္ ဤဥပမာ အတူပင္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိသည္ ျဖစ္လ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိ'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ တင့္တယ္ေသာ အာ႐ုံ 'သုဘနိမိတ္'ကုိ ႏွလုံး သြင္းလိမ့္မည္မဟုတ္၊ တင့္တယ္ေသာ အာ႐ုံကုိ ႏွလုံး မသြင္းျခင္းေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္၏ စိတ္ကုိ္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ' သည္ လႊမ္းမုိး ဖ်က္ဆီးလိမ့္မည္ မဟုတ္၊ ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ တပ္မက္ျခင္း 'ရာဂ' မရွိဘဲ ၾကမ္းတမ္း ျပစ္မွားျခင္း 'ေဒါသ' မရွိဘဲ ေတြေဝျခင္း 'ေမာဟ' မရွိဘဲ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိဘဲ ညစ္ႏြမ္းေသာ စိတ္မရွိဘဲ ေသလြန္ရ လတၱံ႕၊ ထုိပုဂၢိဳလ္အား ဤသေဘာသာ ဧကန္ ျဖစ္ရမည္။

ငါ့သွ်င္ ေမာဂၢလာန္ ဤသည္လွ်င္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိၾကကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ ႏွစ္မ်ဳိးတို႔တြင္ တစ္မ်ဳိးကုိ ယုတ္ညံ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟု ေခၚဆုိရ၍ တစ္မ်ဳိးကုိ ျမင့္ျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟု ေခၚဆုိရျခင္း၏ အေၾကာင္း အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေပ၏။

ငါ့သွ်င္ေမာဂၢလာန္ ဤသည္လွ်င္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိၾကကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ ႏွစ္မ်ဳိးတို႔တြင္ တစ္မ်ဳိးကုိ ယုတ္ညံ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟု ေခၚဆုိရ၍ တစ္မ်ဳိးကုိ ျမင့္ျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟု ေခၚဆုိ ရျခင္း၏ အေၾကာင္း အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေပ၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 59

၅ - အနဂၤဏသုတ္၊ မွ၊ မူလပရိယာယ၀ဂ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ေလာက၌ ဤပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ဳိး တို႔သည္ ထင္ရွား ရွိၾကကုန္၏...

အနဂၤဏသုတ္ မွ... (ကိေလသာကင္းေသာ၊ အျပစ္မရွိေသာ)

အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ ေက်ာင္း၌ သီတင္းသုံး ေနေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ အသွ်င္သာရိပုၾတာသည္ ရဟန္းတို႔ကုိ ''ငါ့သွ်င္ ရဟန္းတို႔'' ဟု ေခၚေတာ္မူ၏။ ရဟန္းတို႔သည္ အသွ်င္သာရိပုၾတာအား ''ငါ့သွ်င္'' ဟု ျပန္ၾကား ေလွ်ာက္ထားၾက ကုန္၏။ အသွ်င္သာရိပုၾတာသည္ ဤတရားကုိ ေဟာေတာ္မူ၏ -

ငါ့သွ်င္တို႔ ေလာက၌ ဤပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ဳိး တို႔သည္ ထင္ရွား ရွိၾကကုန္၏၊

အဘယ္ ေလးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

၁...
ငါ့သွ်င္တို႔ ဤေလာက၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး 'အဂၤဏ' ရွိလ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးရွိ၏'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္မ်ဳိး၊

၂...
ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိလ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိ၏'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္မ်ဳိး၊

၃...
ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိသည္ ျဖစ္လ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိ'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္မ်ဳိး၊

၄...
ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိသည္ ျဖစ္လ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိ'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိေသာ ပုဂၢိဳလ္ တစ္မ်ဳိး၊
(ဤပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ဳိးတို႔တည္း)။

ငါ့သွ်င္တို႔ ထုိ(ပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ဳိး)တို႔တြင္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိလ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိ၏'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ ႏွစ္မ်ဳိးတို႔တြင္ ယုတ္ညံ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္ ဟူ၍ ေခၚဆုိရ၏။

ငါ့သွ်င္တို႔ ထုိ(ပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ဳိး)တို႔တြင္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိလ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိ၏'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ ႏွစ္မ်ဳိးတို႔တြင္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ေခၚဆုိရ၏။

ငါ့သွ်င္တို႔ ထုိ (ပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ဳိး)တို႔တြင္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိသည္ ျဖစ္လ်က္ ''ငါ၏ စိတ္ သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိ'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ မသိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ ႏွစ္မ်ဳိးတို႔တြင္ ယုတ္ညံ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ေခၚဆုိရ၏။

ငါ့သွ်င္တို႔ ထုိ ပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ဳိးတို႔တြင္ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိသည္ ျဖစ္လ်က္ ''ငါ၏ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိ'' ဟု ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး မရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ ႏွစ္မ်ဳိးတို႔တြင္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူ၍ ေခၚဆုိရ၏ ဟု ေဟာေတာ္ မူ၏။ 57

၅ - အနဂၤဏသုတ္၊ မွ၊ မူလပရိယာယ၀ဂ္၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္။
အပိုင္း ၂ သို႔...


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Wednesday, February 24, 2010

ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ မျပဳက်င့္အပ္ေသာ တရားေလးပါး ...

၆၅ - မျပဳက်င့္အပ္ေသာ တရားေလးပါး ...


တစ္ရံေရာအခါ ရဟန္းတို႔သည္ ပၪၥင္းခံၿပီးေနာက္ ရဟန္းတစ္ပါးကို တစ္ပါးတည္း ခ်န္ထားခဲ့၍ ဖဲခြါထြက္သြားၾက ကုန္၏။ ထုိရဟန္းသည္ ေနာက္မွ တစ္ေယာက္တည္း လာသည္ရွိေသာ္ ခရီးအၾကား၌ မယားေဟာင္းႏွင့္ ေတြ႕၍ ''ယခု သင္ ရဟန္းျပဳေနသေလာ'' ဟု မယားေဟာင္းက ''ေမးသျဖင့္ဟုတ္၏၊ ငါ ရဟန္းျပဳ၏'' ဟု ျပန္ေျပာရာ ''ရဟန္းတို႔အား ေမထုန္အက်င့္သည္ ရခဲ၏၊ လာေလာ့၊ ေမထုန္အက်င့္ကို မွီဝဲေလာ့'' ဟု ေျပာဆို၏။ ထုိရဟန္းသည္ ထုိမိန္းမအား ေမထုန္အက်င့္ကို မွီဝဲ၍ ၾကာျမင့္မွ သြားေလ၏။ ရဟန္းတို႔သည္ ''ငါ့သွ်င္ သင္သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဤမွ် ၾကာျမင့္ေနဘိသနည္း'' ဟု ေမးျမန္းကုန္၏။

ထုိအခါ ထုိုိရဟန္းသည္ ရဟန္းတို႔အား ဤအေၾကာင္းကို ေျပာၾကား၏။

ရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။

ရဟန္းတို႔ ပၪၥင္းခံၿပီးလွ်င္ အေဖာ္ကို ေပးျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊
ေလးပါးေသာ မျပဳက်င့္အပ္သည္တို႔ကို ေျပာၾကားျခင္းငွါ လည္းေကာင္း ခြင့္ျပဳ၏။

၁...
ပၪၥင္းျဖစ္ၿပီးေသာ ရဟန္းသည္ အယုတ္ဆံုးအားျဖင့္ တိရစၧာန္မ၌ေသာ္လည္း ေမထုန္အက်င့္ကို မမွီဝဲအပ္၊ ေမထုန္အက်င့္ကို မွီဝဲေသာ ရဟန္းသည္ ရဟန္းမဟုတ္၊ သာကီဝင္မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ေတာ္မဟုတ္။

ဥပမာအားျဖင့္ ဦးေခါင္းျပတ္ၿပီးေသာ ေယာက်္ားသည္ ထုိဦးေခါင္းႏွင့္ ကိုယ္ကို ျပန္၍ စပ္သျဖင့္ အသက္ရွင္ျခင္းငွါ မထုိက္သကဲ့သို႔၊ ဤအတူသာလွ်င္ ရဟန္းသည္ ေမထုန္အက်င့္ကို မွီဝဲသည္ရွိေသာ္ ရဟန္းမဟုတ္၊ သာကီဝင္မင္းသား ဘုရား အႏြယ္ေတာ္မဟုတ္၊

သင္သည္ ထုိေမထုန္အက်င့္ကို...
အသက္ထက္ဆံုး (သိကၡာပုဒ္ေတာ္ ကိုယ္၌ တည္သမွ်ကာလ ပတ္လံုး) မျပဳက်င့္အပ္။

၂...
ပၪၥင္းျဖစ္ၿပီးေသာ ရဟန္းသည္ မေပးေသာ ဥစၥာကို ခိုးလိုေသာ စိတ္အဖို႔ျဖင့္ မခိုးယူအပ္၊ အယုတ္ဆံုးအားျဖင့္ ျမက္ ဝါးျခမ္းစိတ္ကို အစျပဳ၍ မခိုးယူအပ္။ အၾကင္ရဟန္းသည္ တစ္မတ္ကို လည္းေကာင္း၊ တစ္မတ္ တန္ဥစၥာကိုလည္းေကာင္း၊ တစ္မတ္ထက္ပိုလြန္ေသာ ဥစၥာကိုလည္းေကာင္း မေပးဘဲ ခိုးလိုေသာ စိတ္အဖို႔ျဖင့္ ခိုးယူ၏၊ ထုိရဟန္းသည္ ရဟန္းမဟုတ္၊ သာကီဝင္မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ ေတာ္မဟုတ္။

ဥပမာအားျဖင့္ အညႇာမွ ေၾကြက်ေသာ ဖက္ရြက္ေရာ္သည္ တစ္ဖန္ျပန္၍ စိမ္းစိုျခင္း 'စိမ္းရွင္ျခင္း'ငွါ မထုိက္သကဲ့သို႔၊ ဤအတူသာလွ်င္ ရဟန္းသည္ တစ္မတ္ကို လည္းေကာင္း၊ တစ္မတ္တန္ ဥစၥာကို လည္းေကာင္း၊ တစ္မတ္ထက္ ပိုလြန္ေသာ ဥစၥာကိုလည္းေကာင္း မေပးဘဲ ခိုးလိုေသာ စိတ္အဖို႔ျဖင့္ ခိုးယူသည္ရွိေသာ္ ရဟန္းမဟုတ္၊ သာကီဝင္မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ေတာ္မဟုတ္၊

သင္သည္ ထုိခိုးျခင္း အမႈကို ...
အသက္ ထက္ဆံုး (သိကၡာပုဒ္ေတာ္ ကိုယ္၌ တည္သမွ်ကာလပတ္လံုး) မျပဳက်င့္အပ္။

၃...
ပၪၥင္းျဖစ္ၿပီးေသာ ရဟန္းသည္ ေသေစလိုေသာ ေစတနာျဖင့္ 'ေစတနာရွိသည္ျဖစ္၍' သတၱဝါကို ဇီဝိတိေႁႏၵမွ မခ်အပ္၊ အယုတ္ဆံုးအားျဖင့္ ပိုးရြ ျခပုန္းကို အစျပဳ၍ ဇီဝိတိေႁႏၵမွ မခ်အပ္၊ အၾကင္ရဟန္းသည္ ေသေစလိုေသာ ေစတနာရွိသည္ျဖစ္၍ လူဇာတ္ျဖစ္ေသာ သူကို၊ အယုတ္ဆံုး အားျဖင့္ ကိုယ္ဝန္က် ေဆးကို အစျပဳ၍ ဇီဝိတိေႁႏၵမွ ခ်၏ (ခ်ျငားအံ့)၊ ထုိရဟန္းသည္ ရဟန္းမဟုတ္၊ သာကီဝင္မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ေတာ္ မဟုတ္။

ဥပမာအားျဖင့္ ႏွစ္ျဖာကြဲေလၿပီးေသာ ေက်ာက္ျဖာႀကီးသည္ တစ္ဖန္ျပန္၍ စပ္ျခင္းငွါ မျဖစ္သကဲ့သို႔၊ ဤအတူသာလွ်င္ ရဟန္းသည္ ေသေစလိုေသာ ေစတနာရွိသည္ျဖစ္၍ လူဇာတ္ျဖစ္ေသာ သူကို ဇီဝိတိေႁႏၵမွ ခ်သည္ရွိေသာ္ ရဟန္းမဟုတ္၊ သာကီဝင္ မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ေတာ္ မဟုတ္၊

၄..
သင္သည္ ထုိ လူ႕အသက္ သတ္ျခင္းကို...
အသက္ထက္ဆံုး (သိကၡာပုဒ္ေတာ္ ကိုယ္၌ တည္သမွ် ကာလပတ္လံုး) မျပဳ က်င့္အပ္။
ပၪၥင္းျဖစ္ၿပီးေသာ ရဟန္းသည္ လူတို႔၏ ကုသိုလ္ကမၼပထတရား ဆယ္ပါးထက္ လြန္ျမတ္ေသာ (စ်ာန္မဂ္ဖိုလ္) တရားကို မေျပာေဟာအပ္၊ အယုတ္ဆံုးအားျဖင့္ ''ဆိတ္ၿငိမ္ရာအရပ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္၏'' ဟုပင္ မေျပာဆိုအပ္။ အၾကင္ရဟန္းသည္ ယုတ္မာေသာ အလိုဆိုးရွိသည္ျဖစ္၍ အလိုဆိုးသည္ ႏွိပ္စက္အပ္သည္ျဖစ္၍ ထင္ရွားမရွိေသာ မဟုတ္မမွန္ေသာ လူတို႔၏ ကုသိုလ္ကမၼပထတရား ဆယ္ပါးထက္ လြန္ျမတ္ေသာ စ်ာန္တရားကိုလည္းေကာင္း၊ ဝိေမာကၡတရားကိုလည္းေကာင္း၊ သမာဓိကိုလည္းေကာင္း၊ သမာပတ္ ကိုလည္းေကာင္း၊ မဂ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ဖိုလ္ကိုလည္းေကာင္း (ငါရ၏ ငါသိ၏ဟု) ေျပာဆိုအံ့၊ ထုိရဟန္းသည္ ရဟန္းမဟုတ္၊ သာကီဝင္မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ေတာ္ မဟုတ္။

ဥပမာအားျဖင့္ လည္ဆစ္ျပတ္ၿပီးေသာ ထန္းပင္သည္ တစ္ဖန္ျပန္၍ စည္ပင္ ႀကီးပြါးျခင္းငွါ မထုိက္ သကဲ့သို႔၊ ဤအတူသာလွ်င္ ရဟန္းသည္ ယုတ္မာေသာ အလိုဆိုးရွိသည္ျဖစ္၍ အလိုဆိုးသည္ ႏွိပ္စက္အပ္သည္ျဖစ္၍ ထင္ရွားမရွိေသာ မဟုတ္မမွန္ေသာ လူတို႔၏ ကုသိုလ္ကမၼပထတရား ဆယ္ပါးထက္ လြန္ျမတ္ေသာ (စ်ာန္မဂ္ဖိုလ္) တရားကို ေျပာဆိုသည္ရွိေသာ္ ရဟန္းမဟုတ္၊ သာကီဝင္မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ေတာ္ မဟုတ္၊

သင္သည္ ထုိ (စ်ာန္မဂ္ဖိုလ္) တရားကို ေျပာဆိုျခင္းကို...
အသက္ထက္ဆံုး (သိကၡာပုဒ္ေတာ္ ကိုယ္၌ တည္သမွ် ကာလပတ္လံုး) မျပဳက်င့္အပ္
ဟုေျပာၾကားဆံုးမအပ္၏။ 129 ပါရာဇိက

မျပဳက်င့္အပ္ေသာ တရားေလးပါး ၊ ၁ မဟာခႏၶက၊ မဟာဝဂ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Monday, February 22, 2010

ငါသည္ ေသာတာပန္ ျဖစ္၏...

ေဝရသုတ္- (ေ၀ရ= ရန္ျပဳျခင္း)

ရဟန္းတို႔ အၾကင္အခါ၌ အရိယာတပည့္အား ေဘးရန္ငါးမ်ဳိးတို႔သည္ ၿငိမ္းေအးကုန္၏၊ ေသာတာပတၱိ အဂၤါေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္လည္း ျပည့္စံု၏။ ထိုအခါ ထိုအရိယာတပည့္သည္ ေျပာဆိုျခင္းငွါ အလုိရွိခဲ့မူ ငါသည္ ''ငရဲ ကုန္ၿပီးသူ၊ တိရစၧာန္ဘဝ ကုန္ၿပီးသူ၊ ၿပိတၱာဘဝ ကုန္ၿပီးသူ၊ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ အပါယ္ ဒုဂၢတိကုန္ၿပီးသူ ျဖစ္၏၊ ငါသည္ ေသာတာပန္ ျဖစ္၏၊ ဖ႐ိုဖရဲက်ျခင္း သေဘာမရွိ၊ ျမဲ၏၊ သေမၺာဓိ အထက္မဂ္ ဉာဏ္လွ်င္ လဲေလ်ာင္းရာရွိ၏'' ဟု မိမိသည္ပင္ မိမိကုိယ္ကုိ ေျပာဆိုႏိုင္၏။

အဘယ္ ေဘးရန္ငါးမ်ဳိးတို႔ ၿငိမ္းေအးကုန္သနည္းဟူမူ -

ရဟန္းတို႔ သူ႔အသက္သတ္သူသည္ သူ႔အသက္သတ္ျခင္း ဟူေသာ အေၾကာင္း ေၾကာင့္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ျဖစ္ေသာ ေဘးရန္လည္း ပြါး၏၊ တမလြန္ဘဝ၌ ျဖစ္ေသာ ေဘးရန္လည္း ပြါး၏၊ စိတ္၌ ျဖစ္ေသာ ဆင္းရဲျခင္း ႏွလံုးမသာျခင္းကုိလည္း ခံစားရ၏။ သူ႕အသက္ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္သူအား။ပ။ ဤသို႔လွ်င္ ထိုေဘးရန္သည္ ၿငိမ္းေအး၏။

ရဟန္းတို႔ အရွင္ မေပးအပ္ေသာ ဥစၥာကုိ ယူသူသည္။ပ။

ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ ေသအရက္ကုိ ေသာက္သူသည္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ ေသအရက္ကုိ ေသာက္ျခင္း ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ျဖစ္ေသာ ေဘးရန္လည္း ပြါး၏၊ တမလြန္ဘဝ၌ ျဖစ္ေသာ ေဘးရန္လည္း ပြါး၏၊ စိတ္၌ ျဖစ္ေသာ ဆင္းရဲျခင္း ႏွလံုးမသာျခင္းကုိလည္း ခံစားရ၏။ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ ေသအရက္မွ ေရွာင္ၾကဥ္သူအား မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ျဖစ္ေသာ ေဘးရန္လည္း မပြါး၊ တမလြန္ဘဝ၌ ျဖစ္ေသာ ေဘးရန္ လည္း မပြါး၊ စိတ္၌ ျဖစ္ေသာ ဆင္းရဲျခင္း ႏွလံုးမသာျခင္းကုိလည္း မခံစားရ။ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ ေသအရက္မွ ေရွာင္ၾကဥ္သူအား ဤသို႔လွ်င္ ထိုေဘးရန္သည္ ၿငိမ္းေအး၏။ ဤေဘးရန္ ငါးမ်ဳိးတို႔သည္ ၿငိမ္းေအးကုန္၏။

အဘယ္ ေသာတာပတၱိ အဂၤါေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသနည္းဟူမူ -

ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ ''ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္ ။ပ။ နတ္လူတို႔၏ ဆရာ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း သတၴာေဒဝမႏုႆာနံ မည္ေတာ္မူ၏၊ သစၥာေလးပါးတရားတို႔ကုိ သိေစေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶ မည္ေတာ္မူ၏၊ ဘုန္းတန္ခိုး ႀကီးေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ဘဂဝါ မည္ေတာ္မူ၏'' ဟု ျမတ္စြာဘုရား၌ သက္ဝင္ယံုၾကည္မႈႏွင့္ ျပည့္စံု၏။ တရား၌။ပ။ သံဃာ၌။ပ။ မက်ဳိး မေပါက္ မေျပာက္ မက်ားကုန္ေသာ၊ တဏွာ ကြၽန္အျဖစ္မွ လြတ္ေျမာက္ကုန္ေသာ၊ ပညာရွိတို႔ ခ်ီးမြမ္း အပ္ကုန္ေသာ၊ မွားေသာအားျဖင့္ မသံုးသပ္အပ္ကုန္ေသာ၊ တည္ၾကည္မႈ 'သမာဓိ' ကုိ ျဖစ္ေစတတ္ကုန္ေသာ၊ အရိယာတို႔ ႏွစ္သက္ အပ္ကုန္ေသာ သီလတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ ဤေသာတာပတၱိ အဂၤါေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏။

ရဟန္း အၾကင္အခါ၌ အရိယာတပည့္အား ဤေဘးရန္ငါးမ်ဳိးတို႔သည္ ၿငိမ္းေအးကုန္၏၊ ဤေသာတာပတၱိအဂၤါ ေလးမ်ဳိးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံု၏။ ထိုအခါ ထိုအရိယာတပည့္သည္ ေျပာဆိုျခင္းငွါ အလုိရွိခဲ့မူ ငါသည္ ''ငရဲကုန္ၿပီးသူ၊ တိရစၧာန္ဘဝ ကုန္ၿပီးသူ၊ ၿပိတၱာဘဝ ကုန္ၿပီးသူ၊ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ အပါယ္ ဒုဂၢတိကုန္ၿပီးသူ ျဖစ္၏၊ ငါသည္ ေသာတာပန္ ျဖစ္၏၊ ဖ႐ိုဖရဲက်ျခင္း သေဘာ မရွိ၊ ျမဲ၏၊ သေမၺာဓိ အထက္မဂ္ ဉာဏ္လွ်င္ လဲေလ်ာင္းရာ ရွိ၏'' ဟု မိမိသည္ပင္ မိမိကုိယ္ကုိ ေျပာဆိုႏိုင္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 28

၈ - ဒုတိယ ေဝရသုတ္၊ သတၱာ၀ါသသုတ္၊ န၀ကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ကံေလးမ်ဳိး...

မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္


၁...
အာနႏၵာ ထိုေလးေယာက္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔တြင္ အၾကင္ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကို သတ္ေလ့ရွိ၏၊ မေပးသည္ကို ယူေလ့ရွိ၏။ပ။ မွားေသာ အယူရွိ၏၊ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ ေရွး၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ဒုကၡ ေဝဒနာ၏ အေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ ထိုယုတ္မာေသာ ကံကိုျပဳ၏။ ေနာက္၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ဒုကၡ ေဝဒနာ၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ထိုယုတ္မာေသာ ကံကို ျပဳ၏။ ေသခါနီး ကာလ၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ မွားယြင္းေသာ အယူကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေဆာက္တည္၏၊ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ထိုယုတ္မာေသာ ကံေၾကာင့္ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကို သတ္ေလ့ရွိ၏၊ မေပးသည္ကို ယူေလ့ရွိ၏။ပ။ မွားယြင္းေသာ အယူရွိ၏၊ ထိုကံ၏ အက်ဳိးကို မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ ဒုတိယဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တစ္ပါးေသာ ထိုထိုဘဝ၌ လည္းေကာင္း ခံစားရ၏။

၂...
အာနႏၵာ ထိုေလးေယာက္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔တြင္ အၾကင္ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကို သတ္ေလ့ရွိ၏၊ မေပးသည္ကို ယူေလ့ရွိ၏။ပ။ မွားေသာ အယူရွိ၏၊ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ ေရွး၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ သုခ ေဝဒနာ၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ထိုေကာင္းေသာ ကံကို ျပဳ၏။ ေနာက္၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ သုခ ေဝဒနာ၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ထိုေကာင္းေသာ ကံကို ျပဳ၏။ ေသခါနီး ကာလ၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ မွန္ေသာ အယူကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေဆာက္တည္၏၊ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ထိုေကာင္းေသာ ကံေၾကာင့္ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ ထိုပုဂၢိဳလ္ သည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကို သတ္ေလ့ရွိ၏၊ သူ႕ဥစၥာကို ခိုးယူေလ့ ရွိ၏။ပ။ မွားယြင္းေသာ အယူကို ယူေလ့ရွိ၏၊ ထိုကံ၏ အက်ဳိးကို မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ ဒုတိယဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တစ္ပါးေသာ ထိုထိုဘဝ၌ လည္းေကာင္း ခံစားရ၏။

၃...
အာနႏၵာ ထိုေလးေယာက္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔တြင္ အၾကင္ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကို သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏။ပ။ မွန္ေသာ အယူကို ယူေလ့ ရွိ၏၊ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ ေရွး၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ သုခ ေဝဒနာ၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ထိုေကာင္းေသာ ကံကိုျပဳ၏။ ေနာက္၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ သုခ ေဝဒနာ၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ထိုေကာင္းေသာ ကံကို ျပဳ၏။ ေသခါနီး ကာလ၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ေကာင္းေသာ အယူကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေဆာက္တည္၏၊ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ထိုေကာင္းေသာ ကံေၾကာင့္ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေလ့ ရွိ၏၊ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေလ့ ရွိ၏။ပ။ မွန္ေသာအယူရွိ၏၊ ထိုကံ၏ အက်ဳိးကို မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ ဒုတိယဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တစ္ပါးေသာ ထိုထိုဘဝ၌ လည္းေကာင္း ခံစား ရ၏။

၄...
အာနႏၵာ ထိုေလးေယာက္ေသာ သမဏျဗာဟၼဏတို႔တြင္ အၾကင္ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ကို သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏။ပ။ မွန္ေသာ အယူရွိ၏၊ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာ ကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ ေရွး၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ဒုကၡ ေဝဒနာ၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ထိုယုတ္မာေသာ ကံကို ျပဳ၏။ ေနာက္၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ဒုကၡ ေဝဒနာ၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ထိုယုတ္မာေသာ ကံကို ျပဳ၏။ ေသခါနီး ကာလ၌လည္း ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ မွားယြင္းေသာ အယူကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေဆာက္တည္၏၊ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ထိုမေကာင္းေသာ ကံေၾကာင့္ ကိုယ္ခႏၶာ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ခ်မ္းသာကင္းရာ မေကာင္းေသာ လားရာ ဖ႐ိုဖရဲက်ရာ ငရဲသို႔ ကပ္ေရာက္ရ၏။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ဤလူ႕ျပည္၌ အသက္ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏၊ မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏။ပ။ မွန္ေသာ အယူရွိ၏၊ ထိုကံ၏ အက်ဳိးကို မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ ဒုတိယဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တစ္ပါးေသာ ထိုထိုဘဝ၌ လည္းေကာင္း ခံစား ရ၏။


အာနႏၵာ ဤသို႔လွ်င္ အေၾကာင္းမမွန္ဘဲ အေၾကာင္းမမွန္ကို ျပတတ္ေသာ ကံလည္း ရွိ၏၊ အေၾကာင္းမမွန္ဘဲ အေၾကာင္းမွန္ကို ျပတတ္ေသာ ကံလည္း ရွိ၏၊ အေၾကာင္းလည္း မွန္လ်က္ အေၾကာင္းမွန္ကို ျပတတ္ေသာ ကံလည္း ရွိ၏၊ အေၾကာင္းမွန္လ်က္ အေၾကာင္းမမွန္ကို ျပတတ္ေသာ ကံလည္း ရွိ၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။


ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရား ေဒသနာေတာ္ကို ေဟာေတာ္မူ၏၊

အသွ်င္ အာနႏၵာသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေဒသနာေတာ္ကို ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာ လြန္စြာ ႏွစ္သက္ေလၿပီ။

ေျခာက္ခုေျမာက္ မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္ ၿပီး၏။ 303

အစအဆံုး ဖတ္လိုလွ်င္...

၆ - မဟာကမၼဝိဘဂၤသုတ္၊ မွ၊ ၀ိဘဂၤ၀ဂ္၊ ဥပရိပဏၰာသပါဠိေတာ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။