သာဝကသုတ္
သာဝတၴိျပည္၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏၊
ထိုအခါ၌ မ်ားစြာကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနၿပီးလွ်င္။ပ။ ျမတ္စြာဘုရားအား ''အသွ်င္ဘုရား ေရွး၌ ေက်ာ္လြန္ကုန္ၿပီးေသာ ကမၻာတို႔သည္ အဘယ္မွ်ေလာက္ မ်ားပါကုန္သနည္း''ဟု ေလွ်ာက္၏။ ရဟန္းတို႔ ေရွး၌ ေက်ာ္လြန္ကုန္ၿပီးေသာ ကမၻာတို႔သည္ မ်ားလွကုန္၏၊ ထိုလြန္ကုန္ၿပီးေသာ ကမၻာတို႔ကို ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာအရာတို႔''ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ် ေသာ ကမၻာအေထာင္တို႔'' ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာအသိန္း'' တို႔ ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေရတြက္ ျခင္းငွါ မလြယ္ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
အသွ်င္ဘုရား ဥပမာကို ျပဳျခင္းငွါ တတ္ေကာင္းပါ၏ေလာဟု ေလွ်ာက္ျပန္၏။ ''ရဟန္းတို႔ တတ္ေကာင္း၏'' ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အႏွစ္ တစ္ရာ အသက္တမ္းရွိသည္ ျဖစ္၍ အႏွစ္တစ္ရာ အသက္ရွည္ကုန္ေသာ တပည့္ 'သာဝက' ေလးေယာက္တို႔သည္ ေန႔တိုင္း ေန႔တိုင္း ကမၻာကပ္ေပါင္းတစ္သိန္း ကမၻာကပ္ေပါင္း တစ္သိန္းကို ေအာက္ေမ့ကုန္ရာ၏၊ ထိုသို႔ ေအာက္ေမ့စဥ္ အႏွစ္တစ္ရာ အသက္တမ္း ရွိသည္ျဖစ္၍ အႏွစ္တစ္ရာ အသက္ရွည္ကုန္ေသာ ဤတပည့္ 'သာဝက' ေလးေယာက္တို႔သည္ အႏွစ္တစ္ရာ ကို လြန္ေသာအခါ၌ ေသျခင္းကို ျပဳကုန္ရာ၏၊ ရဟန္းတို႔ ထိုတပည့္ 'သာဝက' ေလးေယာက္တို႔သည္ ကမၻာတို႔ကို ကုန္ေအာင္ မေအာင့္ေမ့ႏိုင္သည္သာတည္း။
ရဟန္းတို႔ ေရွး၌ ေက်ာ္လြန္ကုန္ၿပီးေသာ ကမၻာတို႔သည္ ဤသို႔ မ်ားလွကုန္၏၊ ထိုကမၻာတို႔ကို ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာ အရာတို႔''ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာအေထာင္တို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာအသိန္းတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေရတြက္ျခင္းငွါ မလြယ္ကုန္။
ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း-
ရဟန္းတို႔ ဤသံသရာ၏ အစကို မသိႏိုင္။ပ။
လြတ္ေျမာက္ျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။ 130
၇ - သာဝကသုတ္၊ ပဌမဝဂ္၊ နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။
သာဝတၴိျပည္၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏၊
ထိုအခါ၌ မ်ားစြာကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနၿပီးလွ်င္။ပ။ ျမတ္စြာဘုရားအား ''အသွ်င္ဘုရား ေရွး၌ ေက်ာ္လြန္ကုန္ၿပီးေသာ ကမၻာတို႔သည္ အဘယ္မွ်ေလာက္ မ်ားပါကုန္သနည္း''ဟု ေလွ်ာက္၏။ ရဟန္းတို႔ ေရွး၌ ေက်ာ္လြန္ကုန္ၿပီးေသာ ကမၻာတို႔သည္ မ်ားလွကုန္၏၊ ထိုလြန္ကုန္ၿပီးေသာ ကမၻာတို႔ကို ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာအရာတို႔''ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ် ေသာ ကမၻာအေထာင္တို႔'' ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာအသိန္း'' တို႔ ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေရတြက္ ျခင္းငွါ မလြယ္ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
အသွ်င္ဘုရား ဥပမာကို ျပဳျခင္းငွါ တတ္ေကာင္းပါ၏ေလာဟု ေလွ်ာက္ျပန္၏။ ''ရဟန္းတို႔ တတ္ေကာင္း၏'' ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ရဟန္းတို႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အႏွစ္ တစ္ရာ အသက္တမ္းရွိသည္ ျဖစ္၍ အႏွစ္တစ္ရာ အသက္ရွည္ကုန္ေသာ တပည့္ 'သာဝက' ေလးေယာက္တို႔သည္ ေန႔တိုင္း ေန႔တိုင္း ကမၻာကပ္ေပါင္းတစ္သိန္း ကမၻာကပ္ေပါင္း တစ္သိန္းကို ေအာက္ေမ့ကုန္ရာ၏၊ ထိုသို႔ ေအာက္ေမ့စဥ္ အႏွစ္တစ္ရာ အသက္တမ္း ရွိသည္ျဖစ္၍ အႏွစ္တစ္ရာ အသက္ရွည္ကုန္ေသာ ဤတပည့္ 'သာဝက' ေလးေယာက္တို႔သည္ အႏွစ္တစ္ရာ ကို လြန္ေသာအခါ၌ ေသျခင္းကို ျပဳကုန္ရာ၏၊ ရဟန္းတို႔ ထိုတပည့္ 'သာဝက' ေလးေယာက္တို႔သည္ ကမၻာတို႔ကို ကုန္ေအာင္ မေအာင့္ေမ့ႏိုင္သည္သာတည္း။
ရဟန္းတို႔ ေရွး၌ ေက်ာ္လြန္ကုန္ၿပီးေသာ ကမၻာတို႔သည္ ဤသို႔ မ်ားလွကုန္၏၊ ထိုကမၻာတို႔ကို ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာ အရာတို႔''ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာအေထာင္တို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ''ဤမွ်ေသာ ကမၻာအသိန္းတို႔'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း ေရတြက္ျခင္းငွါ မလြယ္ကုန္။
ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း-
ရဟန္းတို႔ ဤသံသရာ၏ အစကို မသိႏိုင္။ပ။
လြတ္ေျမာက္ျခင္းငွါ သင့္လွသည္သာလွ်င္တည္း ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။ 130
၇ - သာဝကသုတ္၊ ပဌမဝဂ္၊ နိဒါနဝဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
